Sprawa C-140/08

Rakvere Lihakombinaat AS

przeciwko

Põllumajandusministeerium

i

Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tallinna Halduskohus)

„Wspólna Taryfa Celna — Nomenklatura Scalona — Klasyfikacja taryfowa — Zamrożone kawałki i podroby z kurczaków — Przystąpienie Estonii — Środki przejściowe — Produkty rolne — Nadmierne zapasy — Rozporządzenie (WE) nr 1972/2003”

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 29 października 2009 r. I ‐ 10537

Streszczenie wyroku

Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Estonia – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi

Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Estonia – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi

Artykuł 58 aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej sprzeciwia się temu, aby obowiązki zawarte w przepisach wspólnotowych, które nie zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w języku nowego państwa członkowskiego, jeżeli język ten jest językiem urzędowym Unii, mogły zostać nałożone na jednostki w tym państwie, nawet jeśli mogły one zapoznać się z tymi uregulowaniami przy użyciu innych środków. Jednakże okoliczność, że nie można powołać się na rozporządzenie wspólnotowe wobec jednostek w państwie członkowskim, w języku którego nie zostało opublikowane, nie wpływa w żaden sposób na fakt, że stanowiąc część dorobku wspólnotowego, przepisy tego rozporządzenia wiążą zainteresowane państwo członkowskie od dnia przystąpienia. Zatem przyjęcie przez państwo członkowskie przed dniem akcesji przepisów wykonujących obowiązki wynikające z rozporządzenia wspólnotowego jest źródłem obowiązków dla jednostek, niezależnie od faktu, że nie można się wobec nich powołać na owo rozporządzenie przed umożliwieniem im zapoznania się z jego treścią poprzez prawidłową publikację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w języku tego państwa członkowskiego. W tych okolicznościach wobec jednostek można powoływać się na przepisy rozporządzenia wspólnotowego, które zostały powtórzone w przepisach krajowych. Natomiast w zakresie, w jakim niektóre przepisy nie zostały wdrożone na mocy prawa krajowego, państwo członkowskie nie może się na nie powoływać wobec jednostek przed oficjalną publikacją rozporządzenia w języku owego państwa członkowskiego. Do sądu krajowego należy stwierdzenie, czy i w jakim zakresie prawo krajowe powtarza omawiane przepisy wspólnotowe. (por. pkt 31–35)

Rozporządzenie nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienione rozporządzeniem nr 1789/2003, należy interpretować w ten sposób, iż produkty składające się z zamrożonego, mechanicznie odkostnionego mięsa uzyskanego przez mechaniczne usunięcie mięsa z tkanek przylegających do kości kurczaków i przeznaczone do spożycia przez ludzi powinny być klasyfikowane do podpozycji 02071410 Nomenklatury Scalonej. Produkty takie nie mogą być zaklasyfikowane do podpozycji 02071499, ponieważ nie mają obiektywnych cech i właściwości takich jak podroby, których dotyczy ta podpozycja, lecz mają przed zamrożeniem formę masy złożonej z resztek mięsa i miękkich tkanek otrzymanej w drodze mechanicznego rozdrabniania tkanek przylegających do kości, zgodnie z definicją kawałków zamrożonego mięsa drobiowego odkostnionego mechanicznie, zawartą w pkt 1.14 załącznika I do rozporządzenia nr 853/2004 ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego. (por. pkt 49, 50, 53; pkt 1 sentencji)

Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1972/2003 w sprawie środków przejściowych przyjętych w odniesieniu do handlu produktami rolnymi ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, zmienionego rozporządzeniem nr 230/2004, nie sprzeciwia się przepisowi krajowemu, zgodnie z którym nadmierne zapasy danego przedsiębiorcy są określane poprzez odjęcie od zapasów rzeczywiście posiadanych w dniu 1 maja 2004 r. zapasów do przeniesienia definiowanych jako średnia ilość zapasów posiadanych w dniu 1 maja każdego z czterech lat poprzedzających pomnożona przez współczynnik 1,2, odpowiadający wzrostowi produkcji rolnej zaobserwowanemu w zainteresowanym państwie członkowskim w tymże okresie czterech lat. Współczynnik ten pozwala zaktualizować średnią ilość zapasów stwierdzoną w dniu 1 maja w latach 2000–2003 o tę stopę oraz określić zapasy do przeniesienia — a następnie nadmierne zapasy — w sposób proporcjonalnie odzwierciedlający wzrost obserwowany w całym sektorze rolnictwa danego państwa członkowskiego pomiędzy dniem a dniem Przyczynia się on również do ustalenia podstawy do porównania pomiędzy zapasami w dniu a średnią ilością zapasów w dniu 1 maja czterech lat poprzedzających. Zastosowanie tego rodzaju współczynnika wybranego w oparciu o swobodę uznania, jaką dysponują nowe państwa członkowskie przy definiowaniu odpowiedniego okresu lub metody obliczania dostępnych średnich zapasów, nie narusza celów rozporządzenia nr 1972/2003 ani zasad proporcjonalności i równego traktowania. (por. pkt 59–62, 64; pkt 2 sentencji)