39

Tribunale di Bolzano, uznawszy, że rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu uzależnione jest od wykładni prawa Unii, postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy zasada pierwszeństwa prawa Unii wymaga od sądu krajowego pełnego i natychmiastowego stosowania bezpośrednio skutecznych przepisów prawa Unii oraz odstąpienia od stosowania przepisów krajowych sprzecznych z prawem Unii, nawet jeżeli zostały one przyjęte w wykonaniu podstawowych zasad porządku konstytucyjnego państwa członkowskiego? 2) Czy w przypadku sprzeczności pomiędzy przepisem krajowym i EKPC dokonane w art. 6 TUE odesłanie do EKPC wymaga od sądu krajowego zastosowania bezpośrednio art. 14 EKPC i art. 1 [protokołu nr 12] i odstąpienia od stosowania niezgodnego krajowego źródła prawa bez konieczności uprzedniego wystąpienia do krajowego trybunału konstytucyjnego o zbadanie jego zgodności z konstytucją? 3) Czy prawo Unii, a w szczególności art. 2 [TUE] i 6 TUE, art. 21 i 34 karty oraz dyrektywy 2000/43[...] i 2003/109[...], stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (lub, bardziej precyzyjnie, prowincjonalnym) takim jak zawarte w art. 15 ust. [2] [dekretu nr 670/1972] w związku z art. 1 i 5 ustawy prowincjonalnej [...] oraz w [decyzji nr 1865] w części, w której w odniesieniu do korzyści przez nie przewidzianych, a w szczególności do »dodatku mieszkaniowego«, nadają one znaczenie przynależności państwowej, zastrzegając dla pracowników będących rezydentami długoterminowymi niepochodzącymi z Unii lub dla bezpaństwowców traktowanie mniej korzystne niż dla obywateli Wspólnoty (Włochów lub innych) będących rezydentami? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytania: 4) Czy w przypadku naruszenia ogólnych zasad Unii, takich jak zakaz dyskryminacji i wymóg pewności prawa, jeżeli istnieją krajowe przepisy wykonawcze pozwalające sądowi »nakazać zaprzestanie szkodliwego zachowania i wydać każde inne [...] postanowienie, zależnie od okoliczności [mogące spowodować ustanie] skutków dyskryminacji« oraz wymagające od niego »nakazania zaprzestania zachowania, postępowania lub cofnięcia dyskryminującego aktu, jeżeli nadal on istnieje, jak również usunięcia skutków« i pozwalające zarządzić »w celu uniemożliwienia ponownego wystąpienia – w terminie określonym w postanowieniu – plan usunięcia stwierdzonych przypadków dyskryminacji«, wykładni art. 15 dyrektywy 2000/43[...] w części, w której przewiduje on, że sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, należy dokonywać w ten sposób, iż pomiędzy stwierdzonymi przypadkami dyskryminacji i skutkami, jakie mają być usunięte również w celu uniknięcia nieuzasadnionej dyskryminacji odwrotnej, obejmuje on wszystkie naruszenia oddziaływujące na osoby, których dotyczy dyskryminacja, chociażby nie były [stronami] sporu? W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie: 5) Czy prawo Unii, a w szczególności art. 2 [TUE] i 6 TUE, art. 21 i 34 karty oraz dyrektywy 2000/43[...] i 2003/109[...], stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (lub, bardziej precyzyjnie, prowincjonalnym), które wymagają jedynie od osób pochodzących spoza Wspólnoty, a nie od obywateli Wspólnoty (Włochów i innych) – zrównanych jedynie w zakresie obowiązku zamieszkiwania na terytorium prowincji przez okres dłuższy niż pięć lat – spełniania dodatkowego wymogu, polegającego na przepracowaniu trzech lat w celu korzystania z dostępu do dodatku mieszkaniowego? 6) Czy prawo Unii, a w szczególności art. 2 [TUE] i 6 TUE, art. 18 [TFUE], 45 [TFUE] i 49 TFUE w związku z art. 1, 21 i 34 karty, stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (lub, bardziej precyzyjnie, prowincjonalnym), które przewidują, że obywatele Wspólnoty (Włosi i inni) mają obowiązek złożenia oświadczenia o przynależności lub przystąpieniu do jednej z grup językowych obecnych w Górnej Adydze / Południowym Tyrolu w celu korzystania z dostępu do dodatku mieszkaniowego? 7) Czy prawo Unii – a w szczególności art. 2 [TUE] i 6 TUE, art. 18 [TFUE], 45 [TFUE] i 49 TFUE w związku z art. 21 i 34 karty – stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (lub, bardziej precyzyjnie, prowincjonalnym), które nakładają na obywateli Wspólnoty (Włochów i innych) obowiązek zamieszkiwania lub pracy na terytorium prowincji od co najmniej pięciu lat w celu korzystania z dostępu do dodatku mieszkaniowego?”.