Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2009 r. – Wierer przeciwko Land Baden‑Württemberg

(sprawa C‑445/08)

Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu – Prawo jazdy – Dyrektywa 91/439/EWG – Odebranie krajowego prawa jazdy z powodu prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości – Nieprzedłożenie opinii lekarsko‑psychologicznej koniecznej do otrzymania nowego prawa jazdy w przyjmującym państwie członkowskim – Prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim – Sprawdzenie przez przyjmujące państwo członkowskie przesłanki miejsca zamieszkania – Możliwość oparcia się na informacjach dostarczonych przez posiadacza prawa jazdy w ramach obowiązku współdziałania ciążącego na nim na podstawie wewnętrznego prawa przyjmującego państwa członkowskiego – Możliwość podjęcia dochodzenia w państwie członkowskim wydania

Transport – Transport drogowy – Prawa jazdy – Dyrektywa 91/439 (dyrektywa Rady 91/439, zmieniona rozporządzeniem nr 1882/2003, art. 1 ust. 2, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 2, 4) (por. pkt 59–63; sentencja)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Verwaltungsgerichtshof Baden‑Württemberg – Wykładnia art. 9 dyrektywy Rady 91/439/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy (Dz.U. L 237, s. 1) – Odmowa uznania prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim z naruszeniem wymogu miejsca zamieszkania – Możliwość oparcia się przez przyjmujące państwo członkowskie, dla celów sprawdzenia, czy wymóg miejsca zamieszkania był spełniony w chwili wydania prawa jazdy, na informacjach dostarczonych przez samego posiadacza prawa jazdy w trakcie postępowania administracyjnego lub sądowego w ramach ciążącego na nim obowiązku współdziałania bądź w razie potrzeby możliwość podjęcia dochodzenia w państwie członkowskim wydania – Posiadacz, wobec którego zastosowano środek w postaci odebrania krajowego prawa jazdy z powodu prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości i który nie był w stanie przedłożyć opinii lekarsko‑psychologicznej koniecznej do otrzymania nowego prawa jazdy w jego państwie zamieszkania.

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2, art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 2 i 4 dyrektywy Rady 91/439/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy, zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r., powinny być interpretowane w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie odmawiało uznania na swoim terytorium uprawnienia do prowadzenia pojazdów wynikającego z prawa jazdy wydanego później przez inne państwo członkowskie osobie, wobec której w przyjmującym państwie członkowskim został zastosowany środek w postaci odebrania wcześniejszego prawa jazdy z powodu prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości oraz jeżeli to drugie prawo jazdy zostało uzyskane poza okresem zakazu ubiegania się o wydanie nowego prawa jazdy, o ile okaże się:

– że w świetle wyjaśnień i informacji dostarczonych przez posiadacza tego prawa jazdy w trakcie postępowania administracyjnego lub sądowego w wykonaniu obowiązku współdziałania, który ciąży na nim na podstawie wewnętrznego prawa przyjmującego państwa członkowskiego, wymóg miejsca zamieszkania nie był przestrzegany przez państwo członkowskie wydania tego prawa jazdy,

bądź

– że informacje, które zostały uzyskane w trakcie dochodzeń prowadzonych przez władze krajowe i sądy przyjmującego państwa członkowskiego w państwie członkowskim wydania, nie są niepodważalnymi informacjami pochodzącymi od tego państwa członkowskiego, poświadczającymi to, że w momencie wydania prawa jazdy przez państwo członkowskie wydania posiadacz prawa jazdy nie miał normalnego miejsca zamieszkania na terytorium tego państwa.