Jednak udziały w rynku i stopień koncentracji, które są bardzo wysokie na ścisłym rynku nie są wskaźnikami siły rynkowej umożliwiającej nowemu podmiotowi istotne ograniczenie skutecznej konkurencji na rynku wewnętrznym, w sytuacji, gdy udziały w rynku, o których mowa podlegają istotnym wahaniom i znaczącej niestałości. Ponadto wysokie udziały w rynku niekoniecznie świadczą pozycji dominującej, a więc o długoterminowym uszczerbku dla konkurencji, jeśli odnoszą się do nowego, intensywnie rozwijającego się sektora, charakteryzującego się krótkimi cyklami innowacji, w którym duże udziały w rynku mogą okazać się efemeryczne. Jeżeli chodzi zwłaszcza o sektor usług łączności przez Internet i oprogramowania do łączności przez Internet znaczenie wysokiej koncentracji udziałów w rynku może ulec zmniejszeniu z uwagi na fakt, że duża liczba użytkowników liczy na interoperacyjność i darmowy charakter przedmiotowych usług łączności.

W zakresie oceny zgodności koncentracji z rynkiem wewnętrznym udziały w rynku o wysokości 50% lub większe mogą same być dowodem istnienia pozycji dominującej, jeżeli rynek, do którego się odnoszą, został uprzednio określony.

Jeżeli chodzi o koncentracje powodujące skutki konglomeratowe, to z pkt 11 i 92 wytycznych w sprawie oceny niehoryzontalnych połączeń przedsiębiorstw na mocy rozporządzenia Rady w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw wynika, że w tego rodzaju koncentracjach nie uczestniczą przedsiębiorstwa konkurencyjne względem siebie, wobec czego prawdopodobieństwo znaczącego zakłócenia skutecznej konkurencji jest w przypadku takich koncentracji mniejsze niż w przypadku koncentracji horyzontalnych. Ponadto takie koncentracje mogą umożliwić uczestniczącym w nich stronom zwiększenie wydajności.

Jednak koncentracje powodujące skutki konglomeratowe mogą powodować znaczące zakłócenie konkurencji, w szczególności, jeżeli koncentracja umożliwia nowemu podmiotowi prowadzenie strategii wykluczenia. Tego rodzaju wykluczenie może wystąpić, jeżeli połączenie produktów na powiązanych rynkach daje podmiotowi powstałemu z połączenia zdolność i motywację do wykorzystania, poprzez zastosowanie efektu dźwigni, silnej pozycji rynkowej na jednym rynku w celu wykluczenia konkurencji na innym rynku. Aby koncentracja powodowała znaczące zakłócenie konkurencji w rozumieniu rozporządzenia nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw, ów wpływ na inny rynek musi być możliwy do przewidzenia w stosunkowo niedalekiej przyszłości.

Co się tyczy dowodu dotyczącego skutków konglomeratowych, to szczególnie istotne znaczenie ma jakość materiału dowodowego przedstawionego przez Komisję w celu wykazania utrudnienia konkurencji. Ocena koncentracji konglomeracyjnej jest bowiem oparta na analizie prospektywnej, w przypadku której uwzględnienie jakiegoś odcinka czasu w przyszłości z jednej strony i efektu dźwigni niezbędnego do zaistnienia znaczącego utrudnienia skutecznej konkurencji z drugiej strony oznaczają słabo postrzegalny, niepewny i trudny do wykazania łańcuch przyczynowo-skutkowy. Komisja może uznać koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym wyłącznie w przypadku, kiedy znaczące utrudnienie konkurencji jest bezpośrednim i natychmiastowym skutkiem koncentracji. Utrudnienie będące wynikiem przyszłych decyzji podmiotu powstałego w wyniku połączenia może być uznane za bezpośredni i natychmiastowy skutek koncentracji, jeżeli zmiany właściwości i struktury rynku spowodowane przez tę koncentrację sprawiają, że owo przyszłe zachowanie staje się możliwe i rozsądne z ekonomicznego punktu widzenia.

Jeżeli chodzi o koncentrację dwóch przedsiębiorstw będących dostawcami usług łączności konsumenckiej i biznesowej przez Internet i oprogramowania do tej łączności przez Internet, to zdolność nowego podmiotu do zablokowania dostępu do rynku poprzez zapewnienie preferencyjnej interoperacyjności odnośnego oprogramowania należy oceniać zwłaszcza w odniesieniu do technicznych prac innowacyjnych i okresu trwania sprzedaży potrzebnych do wprowadzenia w życie tego wykluczenia. Jeżeli efekt wykluczenia zależy od szeregu czynników przyszłych i spekulatywnych, efekt ten jest zbyt niepewny, aby został uznany za bezpośredni i natychmiastowy skutek koncentracji. Ponadto nawet przy założeniu, że ten niekorzystny efekt mógłby zostać uznany za konsekwencje koncentracji, należałoby w dalszym ciągu wykazać skłonność handlową nowego podmiotu do przyjęcia strategii wykluczenia, istnienie wystarczającej do narzucenia tej strategii siły rynkowej oraz niezdolność przedsiębiorstw będących konkurentami do udaremnienia wykluczenia.

(por. pkt 115–135)