ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Skarga wniesiona w dniu 2 sierpnia 2022 r. – Group of processors and producers of sheepmilk and goatmilk/EUIPO – Kolios (HALLOUMAKI)

(Sprawa T-481/22)

(2022/C 368/47)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Group of processors and producers of sheepmilk and goatmilk (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: S. Malynicz, Barrister-at-Law i adwokat C. Milbradt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Kolios AE Elliniki Viomichania Galaktos (Kilkis, Grecja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego HALLOUMAKI – zgłoszenie nr 18 126 405

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie R 1941/2021-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

— obciążenie EUIPO (oraz interwenienta, jeżeli bierze udział w postępowaniu) własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez wnoszącego o stwierdzenie nieważności w postępowaniu przed Sądem i Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty
Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2022 r. – EBI/Syria

(Sprawa T-455/22)

(2022/C 359/104)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i E. Paredis, a także T. Gilliams, R. Stuart i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej:

— zapłaty wszystkich kwot należnych stronie skarżącej na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki „Water Supply Sweida Region Loan Agreement” nr 80212 (zwanej dalej „umową pożyczki”) od dnia 25 sierpnia 2017 r., a mianowicie: — kwoty 652 218,70 EUR, należnej stronie skarżącej od dnia 30 czerwca 2022 r., na którą składa się cała należność główna wynosząca 559 287,10 EUR, odsetki wynoszące 38 925,60 EUR oraz odsetki umowne za opóźnienie (naliczane od dnia 30 czerwca 2022 r.) w wysokości 54 006,00 EUR; — dalszych odsetek umownych za opóźnienie naliczanych według rocznej stopy 3,5 % (350 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

— zapłaty wszelkich kosztów związanych z niniejszym postępowaniem na podstawie art. 134 § 2 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu strona skarżąca twierdzi, że Syryjska Republika Arabska uchybiła ciążącym na niej na podstawie art. 3.01 i 4.01 umowy pożyczki zobowiązaniom do zapłaty kolejnych rat z tytułu umowy pożyczki, które stały się wymagalne z dniem 25 sierpnia 2017 r., oraz ciążącemu na niej na podstawie art. 3.02 umowy pożyczki zobowiązaniu do zapłaty odsetek za opóźnienie w odniesieniu do każdej z wymagalnych i nieuiszczonych rat, według określonej w umowie rocznej stopy procentowej. W związku z powyższym Syryjska Republika Arabska jest umownie zobowiązana do zapłaty wszystkich kwot na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki.
Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2022 r. – EBI/Syria

(Sprawa T-469/22)

(2022/C 359/111)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i E. Paredis, a także T. Gilliams, R. Stuart i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej:

— zapłaty wszystkich kwot należnych Unii Europejskiej, z uwagi na przysługujące jej prawo subrogacji, na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 „Electricity Distribution Project Loan Agreement” nr 20948 (zwanej dalej „umową pożyczki”) od dnia 9 sierpnia 2017 r., a mianowicie: — kwoty 28 777 508,71 EUR należnej Unii od dnia 30 czerwca 2022 r., w tym należności głównej wynoszącej 27 388 963,40 EUR, odsetek wynoszących 116 091,27 EUR oraz odsetek umownych za opóźnienie (naliczanych od dnia 30 czerwca 2022 r.) w wysokości 1 272 454,04 EUR. — dalszych odsetek umownych za opóźnienie naliczanych według wyższej (dla każdego kolejnego okresu) z dwóch następujących rocznych stóp procentowych (i) właściwej międzybankowej stopy procentowej powiększonej o 2 % (200 punktów bazowych) albo (ii) stopy mającej zastosowanie na podstawie art. 3.01 powiększonej o 0,25 % (25 punktów bazowych), do dnia zapłaty;

— zapłaty wszelkich kosztów związanych z niniejszym postępowaniem na podstawie art. 134 § 2 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu strona skarżąca twierdzi, że Syryjska Republika Arabska uchybiła ciążącym na niej na podstawie art. 3.01 i 4.01 umowy pożyczki zobowiązaniom do zapłaty kolejnych rat z tytułu umowy pożyczki, które stały się wymagalne z dniem 9 sierpnia 2017 r., oraz ciążącemu na niej na podstawie art. 3.02 umowy pożyczki zobowiązaniu do zapłaty odsetek za opóźnienie w odniesieniu do każdej z wymagalnych i nieuiszczonych rat, według określonej w umowie rocznej stopy procentowej. W związku z powyższym Syryjska Republika Arabska jest umownie zobowiązana do zapłaty wszystkich kwot na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki na rzecz strony skarżącej (Europejski Bank Inwestycyjny wstąpił w prawa wynikające z tej umowy).
Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2022 r. – EBI/Syria

(Sprawa T-467/22)

(2022/C 359/109)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i E. Paredis, a także T. Gilliams, R. Stuart i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej:

— zapłaty wszystkich kwot należnych stronie skarżącej na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki „Euphrates Drainage and Irrigation Loan Agreement” nr 80211 (zwanej dalej „umową pożyczki”) od dnia 25 sierpnia 2017 r., a mianowicie: — kwoty 1 959 745,31 EUR, należnej stronie skarżącej od dnia 30 czerwca 2022 r., na którą składa się cała należność główna wynosząca 1 680 510,04 EUR, odsetki wynoszące 116 961,48 EUR oraz odsetki umowne za opóźnienie (naliczane od dnia 30 czerwca 2022 r.) w wysokości 162 273,79 EUR; — dalszych odsetek umownych za opóźnienie naliczanych według rocznej stopy 3,5 % (350 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

— zapłaty wszelkich kosztów związanych z niniejszym postępowaniem na podstawie art. 134 § 2 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu strona skarżąca twierdzi, że Syryjska Republika Arabska uchybiła ciążącym na niej na podstawie art. 3.01 i 4.01 umowy pożyczki zobowiązaniom do zapłaty kolejnych rat z tytułu umowy pożyczki, które stały się wymagalne z dniem 25 sierpnia 2017 r., oraz ciążącemu na niej na podstawie art. 3.02 umowy pożyczki zobowiązaniu do zapłaty odsetek za opóźnienie w odniesieniu do każdej z wymagalnych i nieuiszczonych rat, według określonej w umowie rocznej stopy procentowej. W związku z powyższym Syryjska Republika Arabska jest umownie zobowiązana do zapłaty wszystkich kwot na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki.
Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2022 r. – EBI/Syria

(Sprawa T-465/22)

(2022/C 359/107)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i E. Paredis, a także T. Gilliams, R. Stuart i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej:

— zapłaty wszystkich kwot należnych stronie skarżącej na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki „Aleppo – Tall Kojak Road Project Special Term Loan Agreement” (zwanej dalej „umową pożyczki”) od dnia 25 sierpnia 2017 r., a mianowicie: — kwoty 233 051,96 EUR, należnej stronie skarżącej od dnia 30 czerwca 2022 r., na którą składa się cała należność główna wynosząca 200 900,30 EUR, odsetki wynoszące 2 014,25 EUR oraz odsetki umowne za opóźnienie (naliczane od dnia 30 czerwca 2022 r.) w wysokości 30 137,41 EUR; — dalszych odsetek umownych za opóźnienie naliczanych według rocznej stopy 3,5 % (350 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

— zapłaty wszelkich kosztów związanych z niniejszym postępowaniem na podstawie art. 134 § 2 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu strona skarżąca twierdzi, że Syryjska Republika Arabska uchybiła ciążącym na niej na podstawie art. 3.01 i 4.01 umowy pożyczki zobowiązaniom do zapłaty kolejnych rat z tytułu umowy pożyczki, które stały się wymagalne z dniem 25 sierpnia 2017 r., oraz ciążącemu na niej na podstawie art. 3.02 umowy pożyczki zobowiązaniu do zapłaty odsetek za opóźnienie w odniesieniu do każdej z wymagalnych i nieuiszczonych rat, według określonej w umowie rocznej stopy procentowej. W związku z powyższym Syryjska Republika Arabska jest umownie zobowiązana do zapłaty wszystkich kwot na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki.
Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2022 r. – EBI/Syria

(Sprawa T-456/22)

(2022/C 359/105)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i E. Paredis, a także T. Gilliams, R. Stuart i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej:

— zapłaty wszystkich kwot należnych Unii na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki „Port of Tartous Loan Agreement nr 22057” (zwanej dalej „umową pożyczki”) od dnia 9 sierpnia 2017 r., z uwzględnieniem prawa subrogacji, a mianowicie: — kwoty 18 440 034,97 EUR należnej Unii od dnia 30 czerwca 2022 r., w tym należności głównej wynoszącej 13 942 526,00 EUR, odsetek wynoszących 2 589 128,20 EUR oraz odsetek umownych za opóźnienie (naliczanych od dnia 30 czerwca 2022 r.) w wysokości 1 908 380,77 EUR. — dalszych odsetek umownych za opóźnienie naliczanych według wyższej (dla każdego kolejnego okresu miesięcznego) z dwóch następujących rocznych stóp procentowych (i) stawki EURIBOR powiększonej o 2 % (200 punktów bazowych) albo (ii) stałej stopy mającej zastosowanie na podstawie art. 3.01 powiększonej o 0,25 % (25 punktów bazowych), do dnia zapłaty;

— zapłaty wszystkich kwot należnych Bankowi na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki od dnia 9 sierpnia 2017 r., czyli 5 405,54 EUR, która to suma jest należna Bankowi od dnia 30 czerwca 2022 r. z tytułu odsetek umownych za opóźnienie [naliczonych od dnia 14 czerwca 2022 r. (kiedy to Unia zapłaciła odnośną ratę należności głównej, wraz z odsetkami, z tytułu umowy poręczenia z 2000 r.)];

— zapłaty wszelkich kosztów związanych z niniejszym postępowaniem na podstawie art. 134 § 2 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu strona skarżąca twierdzi, że Syryjska Republika Arabska uchybiła ciążącym na niej na podstawie art. 3.01 i 4.01 umowy pożyczki zobowiązaniom do zapłaty kolejnych rat z tytułu umowy pożyczki, które stały się wymagalne z dniem 9 sierpnia 2017 r., oraz ciążącemu na niej na podstawie art. 3.02 umowy pożyczki zobowiązaniu do zapłaty odsetek za opóźnienie w odniesieniu do każdej z wymagalnych i nieuiszczonych rat, według określonej w umowie rocznej stopy procentowej. W związku z powyższym Syryjska Republika Arabska jest umownie zobowiązana do zapłaty na rzecz Unii (która wstąpiła w wynikające z umowy pożyczki prawa Banku) wszystkich kwot na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 tej umowy oraz do zapłaty na rzecz Banku kwoty należnej na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki tytułem odsetek umownych za opóźnienie.
Skarga wniesiona w dniu 22lipca 2022 r. – EBI/Syria

(Sprawa T-468/22)

(2022/C 359/110)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i E. Paredis, a także T. Gilliams, R. Stuart i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej:

— zapłaty wszystkich kwot należnych stronie skarżącej, z uwagi na przysługujące jej prawo subrogacji, na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki „Electricity Transmission Project Loan Agreement” nr 20868 (zwanej dalej „umową pożyczki”) od dnia 9 sierpnia 2017 r., a mianowicie: — kwot 1 984 763,43 CHF i 22 856 655,23 EUR, należnych stronie skarżącej od dnia 30 czerwca 2022 r., w tym należności głównych wynoszących 1 716 822,98 CHF i 18 655 393,62 EUR, odsetek wynoszących 51 915,64 CHF i 1 040 629,74 EUR oraz odsetek umownych za opóźnienie (naliczanych od dnia 30 czerwca 2022 r.) w wysokości 216 024,81CHF i 3 160 631,87 EUR — dalszych odsetek umownych za opóźnienie naliczanych według rocznej stopy procentowej stanowiącej sumę (i) 2,5 % (250 punktów bazowych) oraz (ii) stawki mającej zastosowanie na podstawie art. 3.01, do dnia zapłaty;

— zapłaty wszelkich kosztów związanych z niniejszym postępowaniem na podstawie art. 134 § 2 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu strona skarżąca twierdzi, że Syryjska Republika Arabska uchybiła ciążącym na niej na podstawie art. 3.01 i 4.01 umowy pożyczki zobowiązaniom do zapłaty kolejnych rat z tytułu umowy pożyczki, które stały się wymagalne z dniem 9 sierpnia 2017 r., oraz ciążącemu na niej na podstawie art. 3.02 umowy pożyczki zobowiązaniu do zapłaty odsetek za opóźnienie w odniesieniu do każdej z wymagalnych i nieuiszczonych rat, według określonej w umowie rocznej stopy procentowej. W związku z powyższym Syryjska Republika Arabska jest umownie zobowiązana do zapłaty wszystkich kwot na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki na rzecz strony skarżącej (Europejski Bank Inwestycyjny wstąpił w prawa wynikające z tej umowy).
Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2022 r. – EBI/Syria

(Sprawa T-466/22)

(2022/C 359/108)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i E. Paredis, a także T. Gilliams, R. Stuart i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej:

— zapłaty wszystkich kwot należnych stronie skarżącej na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki „Water Supply Deir Ez Zor Region Loan Agreement” nr 80310 (zwanej dalej „umową pożyczki”) od dnia 25 sierpnia 2017 r., a mianowicie: — kwoty 363 150,97 EUR, należnej stronie skarżącej od dnia 30 czerwca 2022 r., na którą składa się cała należność główna wynosząca 301 679,16 EUR, odsetki wynoszące 34 100,36 EUR oraz odsetki umowne za opóźnienie (naliczane od dnia 30 czerwca 2022 r.) w wysokości 27 371,45 EUR; — dalszych odsetek umownych za opóźnienie naliczanych według rocznej stopy 3,5 % (350 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

— zapłaty wszelkich kosztów związanych z niniejszym postępowaniem na podstawie art. 134 § 2 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu strona skarżąca twierdzi, że Syryjska Republika Arabska uchybiła ciążącym na niej na podstawie art. 3.01 i 4.01 umowy pożyczki zobowiązaniom do zapłaty kolejnych rat z tytułu umowy pożyczki, które stały się wymagalne z dniem 25 sierpnia 2017 r., oraz ciążącemu na niej na podstawie art. 3.02 umowy pożyczki zobowiązaniu do zapłaty odsetek za opóźnienie w odniesieniu do każdej z wymagalnych i nieuiszczonych rat, według określonej w umowie rocznej stopy procentowej. W związku z powyższym Syryjska Republika Arabska jest umownie zobowiązana do zapłaty wszystkich kwot na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki.
Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2022 r. – EBI/Syria

(Sprawa T-457/22)

(2022/C 359/106)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i E. Paredis, a także T. Gilliams, R. Stuart i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej:

— zapłaty wszystkich kwot należnych Unii na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki „Syrian Healthcare Loan Agreement” (zwanej dalej „umową pożyczki”) od dnia 9 sierpnia 2017 r., z uwzględnieniem prawa subrogacji, a mianowicie: — kwot 50 880 189,61 EUR i 2 897 002,31 USD, należnych Unii od dnia 30 czerwca 2022 r., w tym należności głównych wynoszących 40 744 064,86 EUR i2 223 971,84 USD, odsetek wynoszących 5 161 649,64 i 341 462,46 USD oraz odsetek umownych za opóźnienie (naliczanych od dnia 30 czerwca 2022 r.) w wysokości 4 974 475,11 EUR i 331 568,01 USD; — dalszych odsetek umownych za opóźnienie naliczanych według wyższej (dla każdego kolejnego okresu miesięcznego) z dwóch następujących rocznych stóp procentowych (i) stawki EURIBOR powiększonej o 2 % (200 punktów bazowych) [z wyjątkiem rozliczeń w walucie USD, do których stosuje się stawkę LIBOR powiększoną o 2 % (200 punktów bazowych)] albo (ii) stałej stopy mającej zastosowanie na podstawie art. 3.01 powiększonej o 0.25 % (25 punktów bazowych), do dnia zapłaty;

— zapłaty wszystkich kwot należnych Bankowi na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki od dnia 9 sierpnia 2017 r., czyli 11 416,23 EUR i 760,94 USD, które to kwoty są należne Bankowi od dnia 30 czerwca 2022 r. z tytułu odsetek umownych za opóźnienie [naliczonych od dnia 29 czerwca 2022 r. (kiedy to Unia zapłaciła odnośną ratę należności głównej, wraz z odsetkami, z tytułu umowy poręczenia z 2000 r.)];

— zapłaty wszelkich kosztów związanych z niniejszym postępowaniem na podstawie art. 134 § 2 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu strona skarżąca twierdzi, że Syryjska Republika Arabska uchybiła ciążącym na niej na podstawie art. 3.01 i 4.01 umowy pożyczki zobowiązaniom do zapłaty kolejnych rat z tytułu umowy pożyczki, które stały się wymagalne z dniem 9 sierpnia 2017 r., oraz ciążącemu na niej na podstawie art. 3.02 umowy pożyczki zobowiązaniu do zapłaty odsetek za opóźnienie w odniesieniu do każdej z wymagalnych i nieuiszczonych rat, według określonej w umowie rocznej stopy procentowej. W związku z powyższym Syryjska Republika Arabska jest umownie zobowiązana do zapłaty na rzecz Unii (która wstąpiła w wynikające z umowy pożyczki prawa Banku) wszystkich kwot na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 tej umowy oraz do zapłaty na rzecz Banku kwoty należnej na podstawie art. 3.01, 3.02 i 4.01 umowy pożyczki tytułem odsetek umownych za opóźnienie.
5.

Zarzut piąty: naruszenie art. 49 w związku z art. 54 TFUE ze względu na to, że decyzja ogranicza przysługującą skarżącej swobodę wykonywania działalności w państwie członkowskim, w którym ma ona główny zakład, i to w sposób nieproporcjonalny, oraz dyskryminuje skarżącą w stosunku do firm inwestycyjnych w innych państwach członkowskich, które to firmy posiadają jednocześnie zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze instytucji kredytowej.
2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez decyzję obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 ust. 2 TFUE oraz art. 41 ust. 1 i 2 lit. c) Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), a także prawa podstawowego do skutecznego środka prawnego przed sądem na podstawie art. 47 ust. 1 karty, ponieważ zawiera liczne braki w uzasadnieniu, w szczególności w odniesieniu do zastosowania przez pozwaną licznych ustawowych uprawnień dyskrecjonalnych, i nie ujawnia danych innych instytucji, a ponadto sądowa weryfikacja decyzji jest praktycznie niemożliwa.
1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez decyzję obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 ust. 2 TFUE oraz art. 41 ust. 1 i 2 lit. c) Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), a także prawa podstawowego do skutecznego środka prawnego przed sądem na podstawie art. 47 ust. 1 karty, ponieważ zawiera liczne braki w uzasadnieniu, w szczególności w odniesieniu do zastosowania przez pozwaną licznych ustawowych uprawnień dyskrecjonalnych, i nie ujawnia danych innych instytucji, a ponadto sądowa weryfikacja decyzji jest praktycznie niemożliwa.
2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 296 akapit drugi TFUE, art. 41 ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 167 ust. 1 lit. a) rozporządzenia finansowego, art. 168 ust. 6 rozporządzenia finansowego, pkt 30.2 lit. c) załącznika I do rozporządzenia finansowego, a także ogólnych zasad przejrzystości, niedyskryminacji i równego traktowania. Skarżące utrzymują, że agencja albo nie zbadała, czy złożone oferty są prawidłowe, albo błędnie uznała, że oferta złożona przez wyłonionego w przetargu oferenta jest prawidłowa.
2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że według strony skarżącej Komisja naruszyła art. 52 rozporządzenia 1306/2013 (2) a także art. 28 i 29 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (3), ponieważ Komisja popełniła błąd w ocenie, gdy stwierdziła systematyczne niedociągnięcia we wdrażaniu kontroli krzyżowych dotyczących jakości aktualizacji LPIS, który jest uważany za podstawowy niedobór kontrolny. Po pierwsze, jakość aktualizacji LPIS może bowiem podlegać ocenie jedynie w odniesieniu do całej bazy danych bloków, a po drugie, dokonany przez Komisję wybór działek blokowych do zbadania był zbyt ograniczony, aby móc wykazać systematyczne braki, a po trzecie, wniosek Komisji dotyczący liczby wadliwych bloków i poziomu błędu – który wydaje się służyć jako podstawa oceny Komisji, według której istnieje systematyczna luka w aktualizacji LPIS – jest błędny.