Keywords

Summary



Keywords

1. Odwołanie – Zarzuty – Zakwestionowanie przejmujące podniesione przed Sądem zarzuty i argumenty co do wykładni i stosowania przezeń prawa Unii – Dopuszczalność

(art. 256 ust. 1 akapit drugi TFUE)

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 88 ust. 2 WE – Decyzja oparta na niepełnych okolicznościach faktycznych lub na ich błędnej kwalifikacji prawnej – Wydanie decyzji korygującej – Dopuszczalność – Kwalifikacja prawna identyczna z dotyczącą decyzji o wszczęciu postepowania

(art. 88 ust. 2 WE)

3. Odwołanie – Zarzuty – Niewystarczające uzasadnienie – Podanie przez Sąd uzasadnienia dorozumianego – Dopuszczalność – Przesłanki

(art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 36, art. 53 akapit pierwszy)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego – Maksymalny termin dwóch miesięcy – Brak zastosowania w przypadku niezgłoszonej pomocy

(art. 87 WE, 88 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 4 ust. 5, art. 7 ust. 6, art. 13 ust. 2)

5. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Obowiązek zakończenia w rozsądnym terminie wstępnego badania wszczętego w następstwie wniesienia skargi – Ocena in concreto – Zakres

(art. 87 WE, 88 WE)

6. Odwołanie – Zarzuty – Błędna ocena stanu faktycznego – Niedopuszczalność – Kontrola oceny dowodów przez Trybunał – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia

(art. 256 ust. 1 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy)

7. Pomoc przyznawana przez państwa – Pomoc nowa i pomoc istniejąca – Środek wprowadzający zasadniczą zmianę systemu istniejącej pomocy – Kwalifikacja jako nowej pomocy

[rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 1 lit. c); rozporządzenie Komisji nr 794/2004, art. 4 ust. 1; komunikat Komisji 98/C 74/06]

8. Pomoc przyznawana przez państwa – Zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem – Pomoc, która przynosi poprawę sytuacji finansowej przedsiębiorstwa będącego jej beneficjentem, lecz nie jest konieczna dla osiągnięcia celów przewidzianych w art. 107 ust. 3 TFUE – Pomoc, która musi być niezbędna dla rozwoju regionów o niekorzystnych warunkach gospodarowania – Kryteria oceny niezbędności pomocy

(art. 107 ust. 3 TFUE)

9. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Badanie systemu pomocy jako całości – Dopuszczalność

(art. 107 TFUE, 108 TFUE)

10. Pomoc przyznawana przez państwa – Zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem – Ewentualne uzasadnione oczekiwania zainteresowanych – Ochrona – Przesłanki i granice

(art. 108 TFUE)

Summary

1. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 47)

2. Prawdą jest, że akty normujące postępowanie w dziedzinie pomocy państwa nie przewidują wyraźnie możliwości wydania decyzji korygującej i rozszerzającej postępowanie w toku.

Takie stwierdzenie nie skutkuje jednak zakazaniem Komisji dokonywania korekty lub, w danym przypadku, rozszerzenia formalnego postępowania wyjaśniającego, jeżeli zorientuje się ona, iż pierwotna decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego opiera się na niepełnych okolicznościach faktycznych lub na ich błędnej kwalifikacji prawnej.

(por. pkt 50, 51)

3. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 56)

4. Z brzmienia art. 4 ust. 5 i art. 7 ust. 6 rozporządzenia nr 659/1999 w sprawie stosowania art. 88 WE w sposób jednoznaczny wynika, iż artykuły te mają zastosowanie tylko w przypadku zgłoszonej pomocy. Ponadto art. 13 ust. 2 tego rozporządzenia wyraźnie stanowi, że w sprawach dotyczących możliwej pomocy przyznanej bezprawnie Komisja nie jest związana terminami ustalonymi w szczególności w art. 4 ust. 5 i w art. 7 ust. 6 wspomnianego rozporządzenia.

W istocie w braku zgłoszenia spornego systemu Komisja nie podlega zasadzie badania w określonym w art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 659/1999 terminie dwóch miesięcy.

(por. pkt 74, 75)

5. Komisja jest zobowiązana do działania w rozsądnym terminie w ramach postępowania wyjaśniającego dotyczącego pomocy państwa i nie ma prawa przedłużać czasu trwania stanu bezczynności na etapie badania wstępnego.

Rozsądny charakter terminu do wszczęcia postępowania winien być oceniany na podstawie okoliczności właściwych dla każdej sprawy, takich jak jej złożoność i zachowanie stron.

(por. pkt 81, 82)

6. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 88)

7. Środek, który zezwala na uwzględnienie niektórych projektów rozpoczętych przed złożeniem wniosku o pomoc, stanowi zmianę istniejącego systemu pomocy, gdy ustawodawstwo krajowe ustanawiające ten system nie wspomina o związkach czasowych pomiędzy złożeniem wniosku i rozpoczęciem prac, a władze państwa członkowskiego poinformowały Komisję, że przyznanie pomocy przewidzianej w tej ustawie może dotyczyć jedynie projektów, które miały być zrealizowane „później”, i że warunek ten został potwierdzony w przepisach wykonawczych do tej ustawy.

Ponadto zmiana taka nie może być zakwalifikowana jako czysto formalna lub administracyjna w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia nr 659/1999, ponieważ może ona wpłynąć na ocenę zgodności danego środka pomocowego z rynkiem wewnętrznym. Jest tak w wypadku gdy decyzja zatwierdzająca wyraźnie wskazała warunek, iż złożenie wniosku o pomoc musi koniecznie poprzedzać rozpoczęcie realizacji projektu, od którego to warunku Komisja systematycznie uzależnia zatwierdzenie systemów pomocy regionalnej, jak wynika z pkt 4.2 wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa .

W istocie taka zmiana systemu pomocy nie jest pomniejsza lub bez znaczenia i w konsekwencji sporny system należy kwalifikować jako nową pomoc w rozumieniu art. 1 lit. c) rozporządzenia nr 659/1999 w sprawie stosowania art. 88 WE, a nie jako pomoc istniejącą.

(por. pkt 91, 93, 94)

8. Komisja ma prawo odmówić przyznania pomocy ze względu na to, że pomoc ta nie zachęca przedsiębiorstw będących beneficjentami pomocy do zachowania się w sposób, który przyczynia się do osiągnięcia jednego z celów wskazanych w tym art. 107 ust. 3 TFUE. Pomoc taka powinna być zatem niezbędna do osiągnięcia celów określonych w tym artykule, skutkiem czego w warunkach panujących na rynku nie byłoby bez niej możliwe, by przedsiębiorstwa będące beneficjentami pomocy zachowywały się w sposób, który przyczynia się do osiągnięcia tych celów. W istocie pomoc, która przynosi poprawę sytuacji finansowej przedsiębiorstwa będącego jej beneficjentem, lecz nie jest konieczna dla osiągnięcia celów przewidzianych w art. 107 ust. 3 TFUE, nie może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

Z powyższych rozważań wynika, że w kontekście art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE planowana pomoc, by była zgodna z rynkiem wewnętrznym, powinna być niezbędna dla rozwoju regionów o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W tym celu należy wykazać, że w braku planowanej pomocy inwestycja wspierająca rozwój danego regionu nie zostałaby zrealizowana. Jeżeli natomiast okazałoby się, że inwestycja ta zostałaby przeprowadzona nawet w braku planowanej pomocy, należałoby uznać, że inwestycja ta skutkowałaby jedynie polepszeniem sytuacji finansowej przedsiębiorstw będących beneficjentami, przy czym nie spełniałaby przesłanki ustalonej w art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE, a mianowicie bycia niezbędną dla rozwoju regionów o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Niezbędny charakter pomocy dla rozwoju regionów o niekorzystnych warunkach gospodarowania może być wydedukowany zarówno ze złożenia wniosku o pomoc przed rozpoczęciem realizacji projektu inwestycyjnego jak ina podstawie innych kryteriów oceny.

(por. pkt 104–106, 109)

9. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 114)

10. W dziedzinie pomocy państwa uprawnienie do powoływania się na zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań wymaga udzielenia przez właściwe organy Unii zainteresowanemu dokładnych, bezwarunkowych i zgodnych zapewnień, pochodzących z uprawnionych i wiarygodnych źródeł. W istocie prawo to przysługuje każdej jednostce znajdującej się w sytuacji, w której instytucja, organ lub jednostka organizacyjna Unii, udzielając konkretnych zapewnień, wzbudziła w niej uzasadnione nadzieje. Zapewnieniami takimi są, niezależnie od formy, w jakiej zostały przekazane, dokładne, bezwarunkowe i spójne informacje.

Ponadto – z zastrzeżeniem wyjątkowych okoliczności – na uzasadnione oczekiwania co do prawidłowości pomocy państwa można co do zasady powołać się jedynie wtedy, gdy pomoc ta została przyznana zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 108 TFUE.

(por. pkt 132, 134)