Sprawy połączone C-553/10 P i C-554/10 P

Komisja Europejska

i

Lagardère SCA

przeciwko

Éditions Odile Jacob SAS

„Odwołanie — Koncentracja przedsiębiorstw na rynku księgarskim — Stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie zatwierdzenia przedsiębiorstwa inwestycyjnego jako nabywcy odsprzedawanych aktywów — Zakres ewentualnego braku niezależności pełnomocnika”

Streszczenie – wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 listopada 2012 r.

Konkurencja – Koncentracje – Zobowiązania zainteresowanych przedsiębiorstw mogące spowodować uznanie zgłoszonej transakcji za zgodną ze wspólnym rynkiem – Zobowiązanie nabywcy do odsprzedaży aktywów pod nadzorem niezależnego pełnomocnika – Kontrola niezależności pełnomocnika przez sąd Unii – Zakres

(rozporządzenie Rady nr 4064/89, art. 8 ust. 2; obwieszczenie Komisji 2001/C 68/03)

W sytuacji gdy Komisja uznaje koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem, pod warunkiem, że nabywca będzie przestrzegał pewnych ustaleń, w tym zobowiązania do odsprzedaży aktywów oraz pod warunkiem wyznaczenia pełnomocnika nadzorującego tę odsprzedaż, taki pełnomocnik winien przede wszystkim być niezależny od stron i dodatkowo działać w sposób od nich niezależny, efektem czego sam brak niezależności wystarcza do tego, aby stwierdzić nieważność decyzji Komisji. Kwestia tego, czy pełnomocnik ów działał w sposób niezależny, może być analizowana jedynie wtedy, gdy uprzednio zostanie stwierdzone, że był on rzeczywiście niezależny od stron. Zatem w wypadku gdy sąd Unii stwierdził, iż pełnomocnik nie był niezależny od stron, nie musiał on analizować tego, czy pełnomocnik ten rzeczywiście działał w sposób, który świadczył o jego braku niezależności.

(por. pkt 51, 52)

Sprawy połączone C-553/10 P i C-554/10 P

Komisja Europejska

i

Lagardère SCA

przeciwko

Éditions Odile Jacob SAS

„Odwołanie — Koncentracja przedsiębiorstw na rynku księgarskim — Stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie zatwierdzenia przedsiębiorstwa inwestycyjnego jako nabywcy odsprzedawanych aktywów — Zakres ewentualnego braku niezależności pełnomocnika”

Streszczenie – wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 listopada 2012 r.

Konkurencja — Koncentracje — Zobowiązania zainteresowanych przedsiębiorstw mogące spowodować uznanie zgłoszonej transakcji za zgodną ze wspólnym rynkiem — Zobowiązanie nabywcy do odsprzedaży aktywów pod nadzorem niezależnego pełnomocnika — Kontrola niezależności pełnomocnika przez sąd Unii — Zakres

(rozporządzenie Rady nr 4064/89, art. 8 ust. 2; obwieszczenie Komisji 2001/C 68/03)

W sytuacji gdy Komisja uznaje koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem, pod warunkiem, że nabywca będzie przestrzegał pewnych ustaleń, w tym zobowiązania do odsprzedaży aktywów oraz pod warunkiem wyznaczenia pełnomocnika nadzorującego tę odsprzedaż, taki pełnomocnik winien przede wszystkim być niezależny od stron i dodatkowo działać w sposób od nich niezależny, efektem czego sam brak niezależności wystarcza do tego, aby stwierdzić nieważność decyzji Komisji. Kwestia tego, czy pełnomocnik ów działał w sposób niezależny, może być analizowana jedynie wtedy, gdy uprzednio zostanie stwierdzone, że był on rzeczywiście niezależny od stron. Zatem w wypadku gdy sąd Unii stwierdził, iż pełnomocnik nie był niezależny od stron, nie musiał on analizować tego, czy pełnomocnik ten rzeczywiście działał w sposób, który świadczył o jego braku niezależności.

(por. pkt 51, 52)