Keywords

Summary



Keywords

1. Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Właściwe ustawodawstwo – Osoba wykonująca działalność na własny rachunek na terytorium dwóch państw członkowskich i zamieszkująca w jednym z nich – Ustawodawstwo państwa miejsca zamieszkania – Pobranie przez państwo miejsca zamieszkania specjalnej składki przy uwzględnieniu dochodów uzyskanych w innym państwie członkowskim – Dopuszczalność

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 13 ust. 1, art. 14a ust. 2, art.14c i 14d ust. 1)

2. Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Swoboda przedsiębiorczości – Osoba wykonująca działalność na własny rachunek na terytorium dwóch państw członkowskich i zamieszkująca w jednym z nich – Pobranie przez państwo miejsca zamieszkania specjalnej składki przy uwzględnieniu dochodów uzyskanych w innym państwie członkowskim – Przepis krajowy wykonujący rozporządzenie nr 1408/71 – Przepis niestanowiący ograniczenia swobody przedsiębiorczości

(traktat WE, art. 52 (obecnie, po zmianie, art. 43 WE); rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 13 i nast.)

Summary

1. Z brzmienia art. 13 ust. 1, art. 14a ust. 2, art. 14c i 14d ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71 wynika, że osoba prowadząca działalność na własny rachunek, do której stosuje się to rozporządzenie, podlega wyłącznie ustawodawstwu jednego państwa członkowskiego i że jeżeli zwykle prowadzi działalność na własny rachunek na terytorium dwóch lub więcej państw członkowskich, podlega ona ustawodawstwu państwa członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje, jeżeli wykonuje część swojej działalności na terytorium tego państwa członkowskiego. W takim przypadku osobę taką traktuje się, jak gdyby prowadziła całą działalność zawodową lub wykonywała wszystkie czynności zawodowe na terytorium państwa członkowskiego miejsca zamieszkania.

Z tego wynika, że wspomniane art. 13 i nast. wymagają, by w przypadku osoby prowadzącej działalność na własny rachunek na terytorium dwóch państw członkowskich i zamieszkującej w jednym z nich, składka tego rodzaju, jak składka ograniczająca należna na mocy przepisów prawnych państwa miejsca zamieszkania, była naliczana od przychodów z działalności zawodowej, wliczając w to przychody uzyskane na terytorium państwa członkowskiego innego niż państwo, którego socjalne przepisy prawne są właściwe, w sytuacji gdy z tytułu zapłaty składki osobie prowadzącej działalność na własny rachunek nie przysługuje od tego pierwszego państwa żadne świadczenie o charakterze socjalnym lub innym.

(por. pkt 19, 21, 24 oraz pkt 1 sentencji)

2. Artykuł 52 traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 43 WE) nie sprzeciwia się temu, by obowiązek zapłaty tego rodzaju składki jak składka ograniczająca, należnej w państwie członkowskim miejsca zamieszkania i naliczanej przy uwzględnieniu dochodów uzyskanych w innym państwie członkowskim, dotyczył osób prowadzących działalność na własny rachunek w obu państwach członkowskich.

W istocie takiego obliczenia dokonuje się w oparciu o art. 13 i nast. rozporządzenia nr 1408/71. Stosowanie tych postanowień nie może w tym przypadku ograniczyć lub utrudnić korzystania z podstawowych swobód zagwarantowanych w traktacie, lecz przeciwnie, przyczynia się do ułatwienia korzystania z nich. Stąd przepisy krajowe wykonujące te postanowienia, takie jak przepisy dotyczące wspomnianej składki, nie stanowią ograniczenia swobody przedsiębiorczości.

(por. pkt 32–34 oraz pkt 2 sentencji)