POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ (trzecia izba)

z dnia 7 kwietnia 2016 r.

Sergio Spadafora

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Służba publiczna — Urzędnicy — Stanowisko kierownika wydziału — Ogłoszenie o naborze — Postępowanie w sprawie naboru — Komisja preselekcyjna — Spotkanie z komisją preselekcyjną — Niewpisanie na krótką listę kandydatów zaproponowanych w celu odbycia końcowego spotkania z organem powołującym — Prawidłowość postępowania w sprawie naboru — Pierwszeństwo zatrudnienia kandydata będącego obywatelem określonego państwa członkowskiego — Zachowanie przewodniczącego komisji preselekcyjnej — Dyskryminacja ze względu na język — Żądanie odszkodowania — Artykuł 81 regulaminu postępowania”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy art. 106a, w której Sergio Spadafora żąda zasadniczo po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 30 czerwca 2014 r., mocą której dyrektor generalny Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) postanowił powołać panią D. na stanowisko kierownika wydziału doradztwa prawnego w dyrekcji ds. wsparcia dochodzeń a po drugie, zasądzenia od OLAF naprawienia szkody wynikającej, jego zdaniem, z utraty szansy bycia wybranym na to stanowisko.

Orzeczenie:

Skarga zostaje odrzucona jako w części oczywiście niedopuszczalna a w części oczywiście bezzasadna. Sergio Spadafora pokrywa własne koszty postępowania i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

Urzędnicy — Zatrudnienie — Procedura — Obowiązek zwracania się przez administrację do kandydata w języku, którym włada on bardzo dobrze — Zakres

W ramach porównania osiągnięć kandydatów celem obsadzenia stanowiska kierownika wydziału, okoliczność, że kandydat okazjonalnie zastępował kierownika wydziału i okoliczność, że pełnił tymczasowo obowiązki na tym stanowisku nie stanowią rozstrzygających elementów oceny, które mogą wykraczać ponad najwyższe wymogi w zakresie kwalifikacji, wydajności i uczciwości, stanowiące zgodnie z art. 27 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego decydujące kryteria w celu dokonania wyboru kandydata, jaki musi zostać powołany na stanowisko będące przedmiotem ogłoszenia o naborze. (zob. pkt 52) Odesłanie Trybunał, wyrok z dnia 13 grudnia 2001 r., Cubero Vermurie/Komisja, C‑446/00 P, EU:C:2001:703, pkt 21 Sąd Pierwszej Instytucji, wyrok z dnia 6 lipca 1999 r., Séché/Komisja, T‑112/96 i T‑115/96, EU:T:1999:134, pkt 62

Korzystanie z zakresu uznania, jaki przysługuje administracji w odniesieniu do powołania lub zatrudnienia wymaga, by administracja skrupulatnie i bezstronnie dokonywała analizy istotnych informacji o każdym z kandydatów i sumiennie przestrzegała wymogów wskazanych w ogłoszeniu o naborze, a tym samym by miała obowiązek wykluczenia z postępowania kandydata, który tych wymogów nie spełnia. Ogłoszenie o naborze stanowi bowiem ramy prawne, które administracja sama sobie narzuca i których musi rygorystycznie przestrzegać. (zob. pkt 59) Odesłanie Sąd do spraw Służby Publicznej, postanowienie z dnia 9 lipca 2015 r., De Almeida Pereira/Eurojust, F‑142/14, EU:F:2015:83, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo

Skoro ocena kandydatury i prezentacji kandydata podczas rozmowy kwalifikacyjnej w ramach postępowania w sprawie obsadzenia stanowiska kierownika wydziału w Urzędzie ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) jest dokonywana kolegialnie przez komisję preselekcyjną, nie można uznać, biorąc pod uwagę jej skład, a w szczególności obecność członka personelu Komisji, by przewodniczący tej komisji preselekcyjnej mógł na nią wywierać przeważający wpływ do tego stopnia, że sam zdecydował o nieumieszczeniu nazwiska kandydata na short-liście. (zob. pkt 63)

Nie jest niezgodne z wymogami związanymi z zasadą niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, by w wypadku, gdy profile różnych kandydatów są bardzo równoważne, administracja pozwoliła na to, aby obywatelstwo odgrywało preferencyjną rolę, w sytuacji gdy jest to konieczne do utrzymania lub ponownego ustanowienia równowagi geograficznej w ramach jej personelu, czego wymaga art. 27 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego. (zob. pkt 70) Odesłanie Trybunał, wyrok z dnia 4 marca 1964 r., Lassalle/Parlement, 15/63, EU:C:1964:9, s. 73

Prawdą jest, że obowiązek bezstronności stanowi jedną z zasad przyświecających pracom komisji konkursowych i analogicznie pracom komisji preselekcyjnej. Jednakże, jeśli chodzi o zachowanie przewodniczącego komisji w ramach postępowania w sprawie naboru kierownika wydziału, okoliczność, że na jego twarzy zarysowuje się uprzejmy, życzliwy, a nawet sarkastyczny uśmiech podczas rozmowy kwalifikacyjnej kandydata z komisją preselekcyjną nie pozwala w jakikolwiek sposób uznać, że jest on stronniczy, nawet jeżeli kandydat z perspektywy czasu odnosi takie wrażenie. W każdym razie, w świetle poziomu danego stanowiska, obejmującego zarządzanie personelem a więc wszelkimi trudnymi relacjami czy zachowaniami wśród pracowników, można oczekiwać od kandydata, że zachowa on pewność siebie, koncentrację czy zimną krew, nawet tam, gdzie może on subiektywnie postrzegać zachowanie jednego z członków komisji preselekcyjnej jako obraźliwe. (zob. pkt 82, 85) Odesłanie Sąd do spraw Służby Publicznej, postanowienie z dnia 25 maja 2011 r., Meierhofer/Komisja, F‑74/07 RENV, EU:F:2011:63, pkt 62; wyrok z dnia 13 listopada 2014 r., Hristov/Komisja i EMA, F‑2/12, EU:F:2014:245, pkt 86, dwa odwołania w toku przed Sądem Unii Europejskiej, sprawy T‑26/15 P i T‑27/15 P