ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – repowermap.org / EUIPO – Repower (REPOWER)

(Sprawa T-872/16) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy REPOWER - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 rozporządzenia 2017/1001) - Wolność wypowiedzi)

(2021/C 242/21)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: repowermap.org (Berno, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci P. González-Bueno Catalán de Ocón i W. Sakulin)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i V. Ruzek, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Repower AG (Brusio, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunz-Hallstein i H. Kunz-Hallstein)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 września 2016 r. (sprawa R 2311/2014-5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między repowermap.org a Repower.

Sentencja

1) Decyzja Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej z dnia 26 września 2016 r. (sprawa R 2311/2014-5) zostaje zmieniona w ten sposób, że prawo do spornego znaku towarowego zostaje unieważnione dla następujących usług: — klasa 37: „Usługi instalatorów systemów grzewczych”; — klasa 42: „Badania w dziedzinie nauki a także związane z nimi usługi badawczo-rozwojowe; przemysłowe analizy i usługi badawcze”.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) repowermap.org pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez EUIPO i Repower AG.

(1) Dz.U. C 30 z 30.1.2017.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 26 września 2016 r. (sprawa R 2311/2014-5) w zakresie, w jakim wniosek o unieważnienie prawa do znaku został uwzględniony w odniesieniu do przewodów akustycznych należących do klasy 9.
Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – CK Telecoms UK Investments / Komisja

(Sprawa T-399/16) (1)

(Konkurencja - Koncentracje - Działalność w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej - Detaliczny rynek usług telekomunikacji ruchomej - Hurtowy rynek dostępu i rozpoczynania połączeń w publicznych sieciach ruchomych - Nabycie Telefóniki Europe przez Hutchison - Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Rynek oligopolistyczny - Znacząca przeszkoda w skutecznej konkurencji - Nieskoordynowane skutki - Ciężar dowodu - Wymogi dowodowe - Udziały w rynku - Wpływ koncentracji na ceny - Analiza ilościowa dotycząca presji na wzrost cen - Bliscy konkurenci - Znaczna presja konkurencyjna - Ważna siła konkurencyjna - Umowy dotyczące wspólnego korzystania z sieci - Stopień koncentracji - Wskaźnik Herfindahla-Hirschmanna - Naruszenie prawa - Błąd w ocenie)

(2020/C 230/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: CK Telecoms UK Investments Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci T. Wessely i O. Brouwer, a także A. Woods, M. Davis, I. Ditchfield, S. Prichard, J. Aitken, R. Romney, M. Dickson i K. Asakura, solicitors, oraz B. Kennelly, QC)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Christoforou, G. Conte, M. Farley, J. Szczodrowski i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: S. Jones, S. Brandon, S. Huijts, C. Blairs, M. Rahman, J. McInnes, M. Brown, B. Potterill, S. Cardell, C. Brannigan, S. Munday, C. Short i A. Dadley, pełnomocnicy, wspierani przez M. Williamsa i J. Morrison, barristers), EE Ltd (Hatfield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: A. Lindsay, barrister, oraz C. Chapman i J. Hulsmann, solicitors)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2016) 2796 final z dnia 11 maja 2016 r. uznającej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym koncentrację dotyczącą nabycia Telefóniki Europe plc przez Hutchison 3G UK Investments Ltd (sprawa COMP/M.7612 – Hutchison 3G UK/Telefónica UK).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2016) 2796 final z dnia 11 maja 2016 r. uznającej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym koncentrację dotyczącą nabycia Telefóniki Europe plc przez Hutchison 3G UK Investments Ltd (sprawa COMP/M.7612 – Hutchison 3G UK/Telefónica UK).

2) Komisja Europejska pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez CK Telecoms UK Investments Ltd.

3) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz EE Ltd pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 371 z 10.10.2016.
C 230/22

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Cerafogli / EBC

(Sprawa T-483/16 RENV) (1)

(Służba publiczna - Personel EBC - Skarga na dyskryminację i mobbing - Wewnętrzne dochodzenie administracyjne - Oddalenie skargi - Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem - Prawo do bycia wysłuchanym - Wniosek o udostępnienie protokołu z przesłuchania świadków - Zniszczenie akt dochodzenia - Walor dowodowy dowodów przedstawionych przed Sądem - Badanie niekompletne - Mobbing - Naruszenie prawa - Obowiązek wspomagania - Odpowiedzialność - Związek przyczynowy - Krzywda)

(2020/C 230/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Maria Concetta Cerafogli (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: F. Feyerbacher i B. Ehlers, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE i art. 50a Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej żądanie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji EBC z dnia 17 listopada 2009 r. w sprawie zakończenia wewnętrznego dochodzenia administracyjnego, wszczętego ze skargi skarżącej na dyskryminację i naruszenie jej godności, stanowiącej przejaw mobbingu oraz naruszenia obowiązującej w EBC polityki na rzecz godności w pracy, a także, w razie potrzeby, decyzji EBC z dnia 24 marca 2010 r. oddalającej szczególne odwołanie skarżącej, oraz po drugie, zasądzenia od EBC zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z dnia 17 listopada 2009 r. w sprawie zakończenia wewnętrznego dochodzenia administracyjnego wszczętego ze skargi Marii Concetty Cerafogli oraz decyzji EBC z dnia 24 marca 2010 r. oddalającej szczególne odwołanie M. Cerafogli.

2) Zasądza się od EBC na rzecz M. Cerafogli kwotę 20 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę.

3) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

4) EBC pokrywa własne koszty oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez M. Cerafogli w związku z pierwotnym postępowaniem przed Sądem ds. Służby Publicznej Unii Europejskiej dotyczącym skargi w sprawie F-43/10, z postępowaniem odwoławczym w sprawie T-114/13 P oraz z niniejszym postępowaniem w związku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w sprawie T-483/16 RENV.

5) Maria Cerafogli pokrywa jedną trzecią kosztów poniesionych przez EBC w związku z pierwotnym postępowaniem przed Sądem ds. Służby Publicznej dotyczącym skargi w sprawie F-43/10, z postępowaniem odwoławczym w sprawie T-114/13 P oraz z niniejszym postępowaniem w związku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w sprawie T-483/16 RENV.

(1) Dz.U. C 209 z 31.7.2020 (sprawa pierwotnie zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-43/10 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 pod sygnaturą F-43/10 RENV).
C 36/24

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – OS/Komisja

(Sprawa T-528/16) (1)

(Służba publiczna - Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Składka solidarnościowa obowiązująca od 1 stycznia 2014 r. - Zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń za lata 2013 i 2014)

(2020/C 36/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: OS (przedstawiciele: adwokaci J.N. Louis, R. Metz i D. Verbeke)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Ecker, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu wysokości wynagrodzenia skarżącego za styczeń 2014 r., wyrażonej w rozliczeniu wynagrodzenia za ten miesiąc, przekazanym mu w dniu 13 stycznia 2014 r. i będącym pierwszym rozliczeniem, do którego zastosowano art. 65 ust. 4 i art. 66 a regulaminu pracowniczego w brzmieniu wynikającym z art. 1 pkt 44 i 46 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U. 2013, L 287, s. 15), które to przepisy przewidują, odpowiednio, zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń w latach 2013 i 2014 i ustanowienie składki solidarnościowej z dniem 1 stycznia 2014 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) OS zostaje obciążony kosztami postępowania.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 7 z 12.1.2015 (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-122/14 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
2)

W sprawie T-377/16 stwierdza się nieważność wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 15 kwietnia 2016 r. decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) w sprawie składek ex ante za rok 2016 r. na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2016/06) oraz wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 20 maja 2016 r. decyzji SRB w sprawie korekty składek ex ante za 2016 r. na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, uzupełniającej wydaną podczas sesji wykonawczej w dniu 15 kwietnia 2016 r. decyzję SRB w sprawie składek ex ante za rok 2016 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2016/13), w zakresie, w jakim dotyczą one Hypo Vorarlberg Bank AG
Wyrok Sądu z dnia 28 listopada 2019 r. – Portigon/SRB

(Sprawa T-365/16) (1)

(Unia gospodarcza i walutowa - Unia bankowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych (SRM) - Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) - Decyzja SRB w sprawie składek ex ante za rok 2016 - Skarga o stwierdzenie nieważności - Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie - Dopuszczalność - Istotne wymogi proceduralne - Uwierzytelnienie decyzji - Procedura przyjęcia decyzji - Obowiązek uzasadnienia)

(2020/C 36/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Portigon AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci D. Bliesener, V. Jungkind i F. Geber)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) (przedstawiciele: adwokaci B. Meyringa, T. Klupscha i S. Ianc)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: pełnomocnicy A. Steiblytė i K.-P. Wojcik)

Przedmiot

Wniosek oparty na art. 263 TFUE i zmierzający do stwierdzenia nieważności, po pierwsze, wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 15 kwietnia 2016 r. decyzji SRB w sprawie składek ex ante za rok 2016 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2016/06), oraz po drugie, wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 20 maja 2016 r. decyzji SRB w sprawie korekty składek ex ante za rok 2016 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, uzupełniającej wydaną podczas sesji wykonawczej w dniu 15 kwietnia 2016 r. decyzję SRB w sprawie składek ex ante za rok 2016 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2016/13), w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 15 kwietnia 2016 r. decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) w sprawie składek ex ante za rok 2016 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2016/06) oraz wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 20 maja 2016 r. decyzji SRB w sprawie korekty składek ex ante za rok 2016 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, uzupełniającej wydaną podczas sesji wykonawczej w dniu 15 kwietnia 2016 r. decyzję SRB w sprawie składek ex ante za rok 2016 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2016/13), w zakresie, w jakim decyzje te dotyczą Portigon AG.

2) SRB pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Portigon.

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 343 z 19.9.2016.
C 36/24

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Tàpias/Rada

(Sprawa T-527/16) (1)

(Służba publiczna - Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Składka solidarnościowa stosowana od dnia 1 stycznia 2014 r. - Zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń w latach 2013 - 2014)

(2020/C 36/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Margarita Tàpias (Wavre, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i N. Flandin)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu wymiaru wynagrodzenia skarżącej za styczeń 2014 r., wyrażonej w rozliczeniu wynagrodzenia za ten miesiąc, które otrzymała w dniu 14 stycznia 2014 r. i które było pierwszym rozliczeniem, do którego zastosowano art. 65 ust. 4 i art. 66a regulaminu pracowniczego, w brzmieniu zmienionym na mocy art. 1 pkt 44 i 46 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U. 2013, L 287, s. 15), które przewidywały, odpowiednio, zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń w latach 2013–2014 i wprowadzenie składki solidarnościowej z dniem 1 stycznia 2014 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Margarita Tàpias pokrywa koszty postępowania.

3) Parlament Europejski pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 7 z 12.1.2015 (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygn. F-121/14 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 R.).
C 36/25

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Feral/Komitet Regionów

(Sprawa T-529/16) (1)

(Służba publiczna - Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Składka solidarnościowa obowiązująca od 1 stycznia 2014 r. - Zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń za lata 2013 i 2014)

(2020/C 36/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Pierre-Alexis Feral (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J.N. Louis, R. Metz i D. Verbeke)

Strona pozwana: Komitet Regionów (przedstawiciele: J.C. Cañoto Argüelles i S. Bachotet, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Ecker, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu wysokości wynagrodzenia skarżącego za styczeń 2014 r., wyrażonej w rozliczeniu wynagrodzenia za ten miesiąc, przekazanym mu w dniu 13 stycznia 2014 r. i będącym pierwszym rozliczeniem, do którego zastosowano art. 65 ust. 4 i art. 66 a regulaminu pracowniczego w brzmieniu wynikającym z art. 1 ust. 44 i 46 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U. 2013, L 287, s. 15), które to przepisy przewidują, odpowiednio, zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń w latach 2013 i 2014 oraz ustanowienie składki solidarnościowej z dniem 1 stycznia 2014 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Pierre-Alexis Feral zostaje obciążony kosztami postępowania.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 7 z 12.1.2015 (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-123/14 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 303/36

Wyrok Sądu z dnia 15 czerwca 2022 r. – YY i ZA/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

(Sprawa T-545/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego z 2014 r. - Zwrot kosztów corocznej podróży - Miejsce pochodzenia w państwie trzecim - Zryczałtowane świadczenie obliczane na podstawie odległości między miejscem zatrudnienia a stolicą państwa członkowskiego, którego urzędnik jest obywatelem)

(2022/C 303/44)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: YY, ZA (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis, R. Metz, D. Verbeke, T. Van Lysebeth i N. Maes)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Inghelram i A. Ysebaert, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Ecker, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skargi, na podstawie art. 270 TFUE, o stwierdzenie nieważności decyzji o zmniejszeniu, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., zwrotu kosztów corocznych podróży w celu utrzymania przez skarżących związku z ich miejscem pochodzenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) YY i ZA pokrywają własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają każdy własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 146 z 4.5.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-36/15 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 R.).
C 303/35

Wyrok Sądu z dnia 15 czerwca 2022 r. – YV i in./Komisja

(Sprawa T-533/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego z 2014 r. - Zwrot kosztów corocznej podróży - Miejsce pochodzenia w państwie trzecim - Zryczałtowane świadczenie obliczane na podstawie odległości między miejscem zatrudnienia a stolicą państwa członkowskiego, którego urzędnik jest obywatelem)

(2022/C 303/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: YV, YW, YZ (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis, R. Metz, D. Verbeke, T. Van Lysebeth i N. Maes)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i T. Bohr, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Ecker, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skargi, na podstawie art. 270 TFUE, o stwierdzenie nieważności decyzji o zmniejszeniu, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., zwrotu kosztów corocznych podróży w celu utrzymania przez skarżących związku z ich miejscem pochodzenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) YV, YW i YZ pokrywają własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają każdy własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 89 z 16.3.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-10/15 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 R.).
C 303/34

Wyrok Sądu z dnia 15 czerwca 2022 r. – YT i YU/Komisja

(Sprawa T-532/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego z 2014 r. - Zwrot kosztów corocznej podróży - Miejsce pochodzenia w państwie trzecim - Zryczałtowane świadczenie obliczane na podstawie odległości między miejscem zatrudnienia a stolicą państwa członkowskiego, którego urzędnik jest obywatelem)

(2022/C 303/41)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: YT, YU (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis, R. Metz, D. Verbeke, T. Van Lysebeth i N. Maes)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i T. Bohr, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Ecker, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skargi, na podstawie art. 270 TFUE, o stwierdzenie nieważności decyzji o zmniejszeniu, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., zwrotu kosztów corocznych podróży w celu utrzymania przez skarżących związku z ich miejscem pochodzenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) YT i YU pokrywają własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają każdy własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 89 z 16.3.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-8/15 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 R.).
C 303/36

Wyrok Sądu z dnia 15 czerwca 2022 r. – Schaffrin/Komisja

(Sprawa T-538/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego z 2014 r. - Zwrot kosztów corocznej podróży - Miejsce pochodzenia w państwie trzecim - Zryczałtowane świadczenie obliczane na podstawie odległości między miejscem zatrudnienia a stolicą państwa członkowskiego, którego urzędnik jest obywatelem)

(2022/C 303/43)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dora Schaffrin (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Müller-Trawinski)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i S. Seyr, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga, na podstawie art. 270 TFUE, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji o zmniejszeniu, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., zwrotu kosztów corocznych podróży w celu utrzymania przez skarżącą związku z jej miejscem pochodzenia oraz po drugie, o nakazanie Komisji dokonania przeglądu kwoty ryczałtu z tytułu kosztów tych corocznych podróży.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Dora Schaffrin pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają każdy własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 127 z 20.4.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-15/15 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 R.).