Keywords

Summary



Keywords

1. Swobodny przepływ towarów – Ograniczenia ilościowe w wywozie – Środki o skutku równoważnym – Artykuł 29 WE – Bezpośrednia skuteczność – Zakres

(art. 29 WE)

2. Swobodny przepływ towarów – Ograniczenia ilościowe w wywozie – Środki o skutku równoważnym – Pojęcie

(art. 29 WE)

3. Swobodny przepływ towarów – Ograniczenia ilościowe w wywozie – Środki o skutku równoważnym

(art. 29 WE, 30 WE)

4. Swobodny przepływ towarów – Ograniczenia ilościowe w wywozie – Środki o skutku równoważnym

(art. 29 WE)

Summary

1. Przedsiębiorstwo, którego przedmiotem działalności jest przetwarzanie i konfekcjonowanie suszonych winogron w celu ich wywozu do innych państw członkowskich, mające siedzibę w określonym regionie państwa członkowskiego, do którego uregulowania krajowe zakazują wprowadzania odmian suszonych winogron pochodzących z innych regionów tego państwa w celu ich przetwarzania i konfekcjonowania, przez co nie może ono dokonywać wywozu suszonych winogron pochodzących ze wspomnianych regionów, może skutecznie powoływać się przed sądem krajowym na art. 29 WE.

(por. pkt 23)

2. Uregulowania krajowe, które zakazują podmiotowi gospodarczemu zaopatrywać się w suszone winogrona pochodzące z krajowych rejonów geograficznych innych niż ten, w którym podmiot ów ma siedzibę mają niepodważalnie wpływ na wielkość jego wywozu, zważywszy, że zainteresowany może przetwarzać i konfekcjonować jedynie suszone winogrona wyprodukowane w tym samym regionie, w którym znajduje się jego siedziba. Z powyższego wynika, iż takie uregulowania krajowe mogą utrudniać, przynajmniej potencjalnie, handel wewnątrzwspólnotowy i stanowią zatem środek o skutku równoważnym z ograniczeniami ilościowymi w wywozie co do zasady zakazany przez art. 29 WE.

(por. pkt 28, 29)

3. Wykładni art. 29 WE należy dokonywać w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które przewidują bezwzględny zakaz wprowadzania, magazynowania, przetwarzania i konfekcjonowania w celu ich wywozu suszonych winogron objętych chronioną nazwą pochodzenia „Vostizza” pomiędzy dwoma strefami rejonu A w zakresie w jakim uregulowania te nie pozwalają osiągnąć w sposób spójny zamierzonych zgodnych z prawem celów i wykraczają poza to, co jest konieczne dla zapewnienia ich realizacji.

W istocie zupełnie wyobrażalne wydaje się rozwiązanie mniej naruszające swobodny przepływ towarów, takie jak polegające na wprowadzeniu odrębnych linii produkcyjnych, a nawet odrębnych magazynów, w których byłyby magazynowane, przetwarzane i konfekcjonowane wyłącznie suszone winogrona tego samego pochodzenia geograficznego. Co więcej, ponieważ będące przedmiotem postępowania uregulowania krajowe ustanawiają odmienne zasady dla różnych rejonów produkcji suszonych winogron gdyż producenci mający siedzibę w rejonie B produkujący suszone winogrona o powszechnie znanej niższej jakości od tych produkowanych w rejonie A mogą przetwarzać, magazynować, konfekcjonować suszone winogrona pochodzące z całego rejonu A, w tym z jego pierwszej strefy, z której pochodzi owa odmiana „Vostizza”, a także dokonywać ich wywozu, nie jest oczywiste, z jakich względów podobna praktyka nie mogłaby być zastosowana w dwóch strefach rejonu A. Innymi słowy, nie wydaje się jasne, dlaczego w stosunku do producentów z drugiej strefy rejonu A używa się dużo bardziej restrykcyjnego środka, zakazując im po prostu przerabiania suszonych winogron pochodzących z pierwszej strefy A, w której produkowana jest odmiana „Vostizza”. W związku z powyższym bezwzględnego zakazu przepływu suszonych winogron pomiędzy dwiema strefami rejonu A przewidzianego w uregulowaniach będących przedmiotem postępowania nie można uważać za obiektywnie uzasadniony względami ochrony własności przemysłowej i handlowej w rozumieniu art. 30 WE.

(por. pkt 40, 44-46, 49, 62; sentencja)

4. Wykładni art. 29 WE należy dokonywać w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które przewidują bezwzględny zakaz wprowadzania, magazynowania, przetwarzania i konfekcjonowania suszonych winogron w celu ich wywozu z drugiej strefami rejonu A do innego rejonu B, ponieważ uregulowania te nie pozwalają osiągnąć w sposób spójny zamierzonych zgodnych z prawem celów i wykraczają poza to, co jest konieczne dla zapewnienia ich realizacji.

W istocie duch postanowień traktatu w zakresie swobodnego przepływu towarów stoi na przeszkodzie wprowadzaniu przez państwa członkowskie na ich terytoriach niemożliwych do przekroczenia granic wewnętrznych w celu zagwarantowania rzekomej wyższej jakości niektórych produktów, tym bardziej, że prawo Unii dostarcza narzędzia konieczne w celu zachowania jakości produktów mających cechy, które zasługują na szczególną ochronę.

Zatem z jednej strony krajowe uregulowania będące przedmiotem postępowania nie wydają się spójne, ponieważ umożliwiają mieszanie w rejonie B różnych odmian suszonych winogron, podczas gdy w całym rejonie A, w tym w drugiej strefie rejonu A, która nie jest chroniona przez chroniona nazwę pochodzenia zakazuje się wszelkiego mieszania. Z powyższego wynika, że wspomniane uregulowania nie uniemożliwiają w sposób bezwzględny wszelkiego mieszania różnych odmian suszonych winogron, a ponadto nie wydaje się, aby poziom jakości produktu był dla ustawodawcy krajowego kryterium rozstrzygającym.

Z drugiej strony, ponieważ istnieją inne środki w mniejszym stopniu naruszające swobodny przepływ suszonych winogron produkowanych na terytorium danego państwa członkowskiego, takie jak możliwość nałożenia na zainteresowane podmioty obowiązku posiadania oddzielnych linii produkcyjnych lub magazynów oraz odpowiedniego etykietowania w zależności od pochodzenia geograficznego przetworzonych suszonych winogron, podobnie jak możliwość zagwarantowania przestrzegania tych obowiązków w drodze niezapowiedzianych kontroli i odpowiednich kar, bezwzględnego zakazu przepływu suszonych winogron pomiędzy drugą strefą rejonu A i rejonem B przewidzianego w uregulowaniach będących przedmiotem postępowania nie można uważać za uzasadniony względami ochrony konsumentów i zapobiegania oszustwom, ponieważ nie zmierza on do tych celów w sposób spójny i nie jest zgodny z wymogami zasady proporcjonalności.

(por. pkt 55, 57, 58, 60-62; sentencja)