Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Margines dumpingu – Ustalenie wartości normalnej – Wartość konstruowana – Czynniki, jakie należy uwzględnić – Cena stosowana w zwykłym obrocie handlowym – Próg reprezentatywności sprzedaży na rynku wewnętrznym – Współdziałanie tych dwóch czynników

(rozporządzenie Rady nr 1225/2009, art. 2 ust. 2, 3, 6)

2. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Margines dumpingu – Ustalenie wartości normalnej – Wartość konstruowana – Czynniki, jakie należy uwzględnić – Cena stosowana w zwykłym obrocie handlowym – Sprzedaż dokonana w tym obrocie – Pojęcie

(Porozumienie o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu, „porozumienie antydumpingowe z 1994 r.” art. 2.1; rozporządzenie Rady nr 1225/2009, art. 2 ust. 1, 3, 4, 6)

3. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Margines dumpingu – Ustalenie wartości normalnej – Wartość konstruowana – Uwzględnienie premii z tytułu ryzyka podnoszącej cenę sprzedaży dokonanej konkretnemu klientowi – Sztuczna zmiana ceny sprzedaży – Brak dostosowania – Nieważność obliczenia wartości normalnej oraz stwierdzenia istnienia dumpingu

(rozporządzenie Rady nr 1225/2009, art. 2 ust. 2, 3, 6, art. 2 ust. 10 lit. k))

Summary

1. Co do zasady przy ustalaniu wartości normalnej danego produktu kwestia reprezentatywności sprzedaży krajowej w rozumieniu art. 2 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 1225/2009, który wprowadza kryterium ilościowe, różni się od kwestii tego, czy sprzedaży tej dokonano w ramach zwykłego obrotu handlowego w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 6 wspomnianego rozporządzenia, który wprowadza kryterium jakościowe związane z charakterem sprzedaży jako takiej. Niemniej jednak, jako że wielkość sprzedaży krajowej stanowi czynnik mogący mieć wpływ na kształtowanie się cen, obydwa kryteria mogą współdziałać, jeżeli przykładowo rynek krajowy jest tak ograniczony, iż ceny nie wynikają z mechanizmu podaży i popytu. Ta możliwość współdziałania nie oznacza jednak, że jeżeli próg reprezentatywności w wysokości 5% nie zostaje osiągnięty, nie należy uważać, że sprzedaży krajowej dokonano w ramach zwykłego obrotu handlowego. Nie można bowiem bezwzględnie wykluczyć, że pomimo niewielkiej wielkości sprzedaży krajowej jest ona dokonywana w ramach zwykłego obrotu handlowego, jeżeli odzwierciedla mimo wszystko zwykłe zachowanie uczestniczących podmiotów.

(por. pkt 24, 25)

2. Przy ustalaniu wartości normalnej danego produktu pojęcie zwykłego obrotu handlowego ma na celu wykluczenie sytuacji, w których sprzedaż na rynku krajowym jest dokonywana w takich warunkach gdzie produkt jest sprzedawany po cenie niższej od kosztów produkcji lub w takich gdzie transakcje nastąpiły pomiędzy partnerami powiązanymi lub którzy zawarli porozumienie kompensacyjne. Jak wynika z art. 2 ust. 1 akapit trzeci oraz z art. 2 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 1225/2009, okoliczności te stanowią przykłady sprzedaży, co do której można uważać, iż nie nastąpiła w zwykłym obrocie handlowym.

W tym kontekście pojęcie sprzedaży dokonanej w zwykłym obrocie handlowym ma obiektywny zakres i mogą się na nie powołać nie tylko instytucje w celu neutralizacji praktyk mogących ukrywać istnienie dumpingu lub jego rozmiary, lecz również określone podmioty, jeżeli występują okoliczności mające wpływ na zwykły charakter omawianego obrotu.

W konsekwencji przy obliczaniu wartości normalnej instytucje zobowiązane są wykluczyć sprzedaż, której nie dokonano w ramach zwykłego obrotu handlowego, gdy cena sprzedaży jest wyższa lub niższa od ceny, jaka zostałaby zastosowana w ramach takiego obrotu, niezależnie od powodu, dla którego transakcja nie nastąpiła w ramach zwykłego obrotu handlowego i niezależnie od wpływu tego wykluczenia na wniosek dotyczący istnienia dumpingu lub jego rozmiaru, zgodnie z tym co stwierdził organ apelacyjny Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do art. 2.1 Porozumienia o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r.

(por. pkt 27–30)

3. Przy ustalaniu wartości normalnej danego produktu premia z tytułu ryzyka podnosząca cenę sprzedaży dla konkretnego klienta krajowego stanowi zrównoważenie ryzyka, które dostawca ponosi, sprzedając produkty temu klientowi i wyznaczając mu termin na dokonanie płatności. Premia ta nie stanowi więc części wartości sprzedanego produktu ani nie jest związana z jego cechami, lecz zawdzięcza swe istnienie i wysokość tożsamości klienta i dokonanej przez dostawcę ocenie zdolności finansowych klienta. W konsekwencji skutkiem uwzględnienia takiej premii przy konstruowaniu wartości normalnej jest włączenie do obliczeń czynnika, którego przeznaczeniem nie jest ustalenie ceny, za jaką produkt byłby sprzedawany w państwie pochodzenia, lecz który dotyczy wyłącznie zdolności finansowej konkretnego nabywcy krajowego.

4. Zatem włączenie tego rodzaju premii z tytułu ryzyka do obliczeń marży zysku ustalonego w celu skonstruowania wartości normalnej uwzględnia czynnik nieodzwierciedlający części wartości sprzedanego produktu, który w ten sposób sztucznie podwyższa wynik obliczeń wartości normalnej, przez co wynik ten nie odzwierciedla na tyle wiernie, jak to możliwe – z zastrzeżeniem zastosowania następnie odpowiedniego dostosowania zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. k) podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 1225/2009 – ceny sprzedaży produktu takiej, jaka byłaby ona, gdyby omawiany produkt został sprzedany w państwie pochodzenia w ramach zwykłego obrotu handlowego. Uchybienie związane z uwzględnieniem premii z tytułu ryzyka ma wpływ na prawidłowość obliczenia wartości normalnej ustalonej dla celów oceny istnienia dumpingu i występuje na etapie poprzedzającym wniosek dotyczący zaistnienia takiej praktyki, przez co może mieć wpływ na prawidłowość stwierdzenia istnienia dumpingu.

(por. pkt 36, 38, 39)