4.

Artykuł 1 ust. 491, 492, 494 i 495 Legge n. 228 – Disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (Legge di stabilità 2013) [ustawy nr 228 wprowadzającej przepisy w sprawie uchwalania rocznego i wieloletniego budżetu państwa (ustawy o stabilności budżetowej na rok 2013)] z dnia 24 grudnia 2012 r. (dodatek zwyczajny nr 212 do GURI nr 302 z dnia 29 grudnia 2012 r., s. 1) (zwanej dalej „ustawą nr 228/2012”) mają następujące brzmienie: „491. Przeniesienie prawa własności akcji i innych instrumentów finansowych o charakterze udziałowym, o których mowa w art. 2346 ust. 6 [włoskiego] kodeksu cywilnego, wyemitowanych przez spółki będące rezydentami Włoch, a także papierów wartościowych reprezentujących takie instrumenty, niezależnie od państwa rezydencji emitenta, podlega podatkowi od transakcji finansowych według stawki wynoszącej 0,2% wartości transakcji. Wskazanemu powyżej podatkowi podlega także przeniesienie prawa własności akcji wynikające z zamiany obligacji. […] Wartość transakcji określa się jako saldo netto dziennych transakcji na tym samym instrumencie finansowym, które zostały zawarte w tym samym dniu roboczym przez dany podmiot, tj. uzyskane wynagrodzenie. Podatek jest należny niezależnie od miejsca zawarcia transakcji i państwa rezydencji stron. Stawka podatku jest obniżana o połowę w przypadku operacji przeniesienia dokonywanych na rynkach regulowanych i wielostronnych platformach obrotu. Podatkowi nie podlega emisja i umorzenie wskazanych powyżej akcji i instrumentów finansowych, a także zamiana na akcje nowej emisji i operacja czasowego przeniesienia prawa własności papierów wartościowych, o której mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. Podatkowi nie podlega także przeniesienie prawa własności akcji będących przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych lub wielostronnych platformach obrotu, wyemitowanych przez spółki, których średnia kapitalizacja rynkowa w listopadzie roku poprzedzającego rok przeniesienia prawa własności wynosi mniej niż 500 mln EUR. 492. Transakcje na pochodnych instrumentach finansowych, o których mowa w art. 1 ust. 3 dekretu ustawodawczego nr 58 z dnia 24 lutego 1998 r., wraz z późniejszymi zmianami, których instrumentem bazowym jest zasadniczo jeden instrument finansowy, o którym mowa w ust. 491, albo większa liczba takich instrumentów, lub których wartość zależy głównie od jednego instrumentu finansowego, o którym mowa w tymże ustępie, albo od większej liczby takich instrumentów, i transakcje na papierach wartościowych, o których mowa w art. 1 ust. 1 bis lit. c) i d) tego dekretu ustawodawczego, które pozwalają na nabycie lub sprzedaż zasadniczo jednego instrumentu finansowego, o którym mowa w ust. 491, albo większej liczby takich instrumentów, lub transakcje obejmujące rozliczenie pieniężne ustalane głównie przez odniesienie do jednego z instrumentów finansowych, o których mowa w poprzednim ustępie, albo do większej liczby takich instrumentów, w tym warrantów subskrypcyjnych, warrantów opcyjnych i certyfikatów, podlegają, w chwili ich zawarcia, stałemu podatkowi ustalanemu w zależności od rodzaju instrumentu i wartości umowy, zgodnie z tabelą 3 załączoną do niniejszej ustawy. Podatek jest należny niezależnie od miejsca zawarcia transakcji i państwa rezydencji stron. W przypadku gdy w ramach transakcji, o których mowa w zdaniu pierwszym, dopuszczalną metodą rozliczenia jest również przeniesienie prawa własności akcji lub innych instrumentów finansowych o charakterze udziałowym, przeniesienie prawa własności takich instrumentów finansowych, które następuje w chwili rozliczenia, podlega podatkowi na warunkach określonych w ust. 491 i we wskazanym w nim zakresie. […] […] 494. Podatek, o którym mowa w ust. 491, jest należny od osoby będącej beneficjentem przeniesienia prawa własności; w przypadku podatku, o którym mowa w ust. 492, zakres odpowiedzialności podatkowej poszczególnych podmiotów jest ustalany przez każdą ze stron transakcji. Podatek, o którym mowa w ust. 491 i 492, nie ma zastosowania do podmiotów pośredniczących między stronami transakcji. W przypadku przeniesienia prawa własności akcji i instrumentów finansowych, o którym mowa w ust. 491, jak również w przypadku transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w ust. 492, podatek jest należny od banków, instytucji powierniczych i firm inwestycyjnych dysponujących zezwoleniem na zawodowe świadczenie usług inwestycyjnych i prowadzenie działalności inwestycyjnej skierowanej do ogółu ludności […] i od innych podmiotów uczestniczących w realizacji takich transakcji, w tym od pośredników niebędących rezydentami. Jeżeli w realizacji transakcji uczestniczy kilka podmiotów wskazanych w zdaniu trzecim, podatek jest należny od podmiotu, który otrzymuje bezpośrednio od nabywcy lub kontrahenta końcowego zlecenie realizacji. W pozostałych przypadkach podatek jest należny od podatnika. Pośrednicy niebędący rezydentami i inne podmioty uczestniczące w transakcji mogą wyznaczyć przedstawiciela podatkowego […], na którym spoczywają takie same obowiązki co na podmiocie niebędącym rezydentem i który jest odpowiedzialny, na takich samych warunkach co podmiot niebędący rezydentem, za wykonanie zobowiązań dotyczących transakcji, o których mowa w poprzednich ustępach. […] 495. Transakcje dokonywane na włoskim rynku finansowym podlegają podatkowi od transakcji wysokich częstotliwości na instrumentach finansowych, o których mowa w ust. 491 i 492 […]”.