ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 1 czerwca 2011 r. (sprawa R 181/2007-1) w zakresie dotyczącym unieważnienia słownego wspólnotowego znaku towarowego LAGUIOLE dla towarów innych niż „narzędzia i przyrządy ręczne (o napędzie ręcznym); łyżki; piły, maszynki do golenia, żyletki; zestawy do golenia; pilniki i cążki do obcinania paznokci, gilotynki do obcinania paznokci; zestawy do manicure”, należące do klasy 8, „noże do papieru”, należące do klasy 16, „korkociągi; otwieracze do butelek” i „pędzle do golenia, zestawy z przyborami toaletowymi”, należące do klasy 21, oraz „gilotynki do cygar” i „przybory do czyszczenia fajek”, należące do klasy 34.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C (2011) 4932 wersja ostateczna z dnia 13 lipca 2011 r., w zakresie, w jakim Komisja stwierdza w niej, że niestosowanie irlandzkiego podatku lotniskowego do pasażerów tranzytowych i transferowych nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE [pomoc państwa SA.29064 (2011C ex 2011/NN)].
1)

Stwierdza się nieważność, w zakresie dotyczącym Safa Nicu Sepahan Co.: — punktu 19 części I sekcji B załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 503/2011 dnia 23 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu; — punktu 61 części I sekcji B załącznika IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010.
5)

Skutki decyzji i rozporządzeń, których nieważność stwierdzono, zostają utrzymane w mocy wobec A. Jabera do chwili upływu terminu do wniesienia odwołania albo, jeśli odwołanie zostanie wniesione w tym terminie, do czasu ewentualnego oddalenia odwołania.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 7/21

Wyrok Sądu z dnia 13 listopada 2014 r. – Hiszpania przeciwko Komisji

(Sprawa T-481/11) (1)

((Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Sektor owoców i warzyw - Owoce cytrusowe - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt potwierdzający - Nowe istotne okoliczności faktyczne - Dopuszczalność - Warunki wprowadzania do obrotu - Przepisy dotyczące znakowania - Informacje o zastosowanych środkach konserwujących lub innych substancjach chemicznych zastosowanych po zbiorze - Zalecenia dotyczące norm przyjętych przez Europejską Komisję Gospodarczą Organizacji Narodów Zjednoczonych))

(2015/C 007/27)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: Rubio González, abogado del Estado)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Galindo Martin, B. Schima i K. Skelly, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności przepisu pkt VI lit. D tiret piąte części B2 załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157, s. 1).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 319 z 29.10.2011.
1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2011) 7273 wersja ostateczna z dnia 12 października 2011 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 [TFUE] [sprawa COMP/39482 – Owoce egzotyczne (banany)] w zakresie, w jakim odnosi się on do okresu od 11 sierpnia 2004 r. do 19 stycznia 2005 r. i dotyczy spółek FSL Holdings, Firma Léon Van Parys i Pacific Fruit Company Italy SpA.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 213/25

Wyrok Sądu z dnia 12 maja 2015 r. – Technion i Technion Research & Development Foundation/Komisja

(Sprawa T-480/11) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty uwzględnione w ramach audytu finansowego dotyczącego wykonania pewnych umów badawczych zawartych w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Obowiązek przeprowadzenia konkretnej analizy każdego dokumentu - Nadrzędny interes publiczny])

(2015/C 213/45)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Technion – Israel Institute of Technology (Hajfa, Izrael); i Technion Research & Development Foundation Ltd (Hajfa) (przedstawiciele: początkowo adwokaci D. Grisay i D. Piccininno, następnie D. Grisay i C. Hartman)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo P. Costa de Oliveira i C. ten Dam, następnie F. Clotuche-Duvieusart, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie odmowy Technion – Israel Institute of Technology dostępu do dokumentów uwzględnionych w ramach audytu finansowego dotyczącego wykonania pewnych umów badawczych zawartych w ramach szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia europejskiej przestrzeni badawczej i innowacji (2002–2006).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Technion – Israel Institute of Technology i Technion Research & Development Foundation Ltd zostają obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 340 z 19.11.2011.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 146/34

Wyrok Sądu z dnia 18 marca 2015 r. – Cahier i in./Rada i Komisja

(Sprawy T-195/11, T-458/11, T-448/12 i T-41/13) (1)

((Odpowiedzialność pozaumowna - Nałożony na producentów wina wytwarzanego z winorośli o podwójnym zastosowaniu zakaz samodzielnej destylacji alkoholu w ilości przekraczającej ilość, jaka wykorzystywana jest zwykle przy produkcji wina - Stosowanie tego uregulowania przez władze krajowe))

(2015/C 146/45)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Jean-Marie Cahier (Montchaude, Francja) i inni skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciel: C.É. Gudin, avocat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: w sprawach T-195/11 i T-458/11 początkowo É. Sitbon i P. Mahnič Bruni, a następnie É. Sitbon i S. Barbagallo; w sprawie T-448/12 początkowo E. Karlsson i É. Sitbon, następnie E. Karlsson i A. Westerhof Löfflerová, a w końcu E. Karlsson i S. Barbagallo; w sprawie T-41/13 S. Barbagallo i E. Karlsson, pełnomocnicy) i Komisja Europejska (przedstawiciele: w sprawie T-195/11 początkowo D. Bianchi, B. Schima i M. Vollkommer, a następnie D. Bianchi i B. Schima; w sprawie T-458/11 B. Schima; w sprawie T-448/12 I. Galindo Martin i B. Schima; w sprawie T-41/13 początkowo A. Marcoulli i B. Schima, a następnie D. Bianchi, B. Schima i A. Marcoulli, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądania naprawienia domniemanych szkód poniesionych przez skarżących w wyniku prowadzonych przeciwko nim we Francji postępowań i wydanych przeciwko nim we Francji niekorzystnych orzeczeń sądowych, ze względu na to, że podczas różnych lat winiarskich nie zastosowali się oni do wymogów obowiązkowego mechanizmu destylacji ustanowionego w art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (Dz.U. L 179, s. 1), wprowadzonego w życie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1623/2000 z dnia 25 lipca 2000 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do mechanizmów rynkowych (Dz.U. L 194, s. 45).

Sentencja

1) Sprawy T-195/11, T-458/11, T-448/12 i T-41/13 zostają połączone do celów wydania niniejszego wyroku.

2) Skargi zostają oddalone.

3) Jean-Marie Cahier i inni skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, pokrywają własne koszty związane z postępowaniem głównym, a także koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

4) Jean-Marie Cahier i inni skarżący w sprawie T-195/11 zostają obciążeni kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego w sprawie T-195/11 R.

5) Republika Francuska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 173 z 11.6.2011.
3)

Skutki decyzji i rozporządzeń, których nieważność stwierdzono, zostają utrzymane w mocy wobec Bassama Sabbagha do chwili upływu terminu do wniesienia odwołania albo, jeśli odwołanie zostanie wniesione w tym terminie, do czasu ewentualnego oddalenia odwołania.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 118/23

Wyrok Sądu z dnia 26 lutego 2015 r. – Pangyrus/OHIM – RSVP Design (COLOURBLIND)

(Sprawa T-257/11) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy COLOURBLIND - Oznaczenie słowne COLOURBLIND - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak złej wiary - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak używania w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009])

(2015/C 118/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pangyrus Ltd (York, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Clubb, solicitor, i M. Lindsay, QC)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: RSVP Design Ltd (Brookfield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo M. Blair, następnie J. MacKenzie, solicitors)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 marca 2011 r. (sprawa R 751/2009-4) dotyczącą postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku towarowego pomiędzy Pangyrus Ltd a RSVP Design Ltd.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Pangyrus Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 211 z 16.7.2011.
C 73/22

Wyrok Sądu z dnia 21 stycznia 2015 r. – Makhlouf/Rada

(Sprawa T-509/11) (1)

(Polityka zagraniczna i wspólnego bezpieczeństwa - Środki ograniczające wobec Syrii - Zamrożenie funduszy - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo własności - Prawo do poszanowania życia osobistego - Proporcjonalność)

(2015/C 073/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Mohammad Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci C. Rygaert i G. Karouni)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-M. Joséphidès i G. Étienne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady 2011/488/WPZiB z dnia 1 sierpnia 2011 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 199, s. 74 ), decyzji Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej środków ograniczających wobec Syrii i uchylającej decyzję 2011/273/WPZiB (Dz.U. L 319, s. 56), a także decyzji Rady 2012/739/WPZiB z dnia 29 listopada 2012 r. dotyczącej środków ograniczających wobec Syrii i uchylającej decyzję 2011/782/WPZiB (Dz.U. L 330, s. 21) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Mohammad Makhlouf pokrywa koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. C 340 z 19.11.2011.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 48/31

Wyrok Sądu z dnia 16 grudnia 2015 r. – Japan Airlines/Komisja

(Sprawa T-36/11) (1)

([Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek lotniczego przewozu towarów - Porozumienia i uzgodnione praktyki w zakresie wielu składników cen za usługi lotniczego przewozu towarów (ustanowienie dopłat paliwowych i dopłat z tytułu bezpieczeństwa, odmowa zapłaty prowizji od dopłat) - Artykuł 101 TFUE, art. 53 porozumienia EOG i art. 8 umowy między Wspólnotą a Szwajcarią w sprawie transportu lotniczego - Obowiązek uzasadnienia])

(2016/C 048/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Japan Airlines Co. Ltd, dawniej Japan Airlines International Co. Ltd (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: J.-F. Bellis, K. Van Hove, adwokaci, i R. Burton, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo N. von Lingen i S. Noë, następnie S. Noë i J. Bourke, a w końcu A. Dawes, pełnomocnicy, wspierani przez J. Holmesa, barrister)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2010) 7694 wersja ostateczna z dnia 9 listopada 2010 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE, art. 53 porozumienia EOG i art. 8 porozumienia między Konfederacją Szwajcarską a Wspólnotą Europejską w sprawie transportu lotniczego (sprawa COMP/39258 – Lotniczy przewóz towarów), a tytułem żądania ewentualnego, obniżenie wysokości grzywny nałożonej na skarżącą i na Japan Airlines Corp.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2010) 7694 wersja ostateczna z dnia 9 listopada 2010 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE, art. 53 porozumienia EOG oraz art. 8 umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego (sprawa COMP/39258 – Lotniczy przewóz towarów) w zakresie, w jakim dotyczy ona Japan Airlines Co. Ltd i Japan Airlines Corp.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Japan Airlines Co. Ltd.

(1) Dz.U. C 80 z 12.3.2011.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 371/20

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – ClientEarth i International Chemical Secretariat/ECHA

(Sprawa T-245/11) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty będące w posiadaniu ECHA - Dokumenty pochodzące od osoby trzeciej - Termin wyznaczony na udzielenie odpowiedzi na wniosek o udzielenie dostępu - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej - Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji - Nadrzędny interes publiczny - Informacje o środowisku - Emisje do środowiska])

(2015/C 371/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ClientEarth (Londyn, Zjednoczone Królestwo) i The International Chemical Secretariat (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat P. Kirch)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä, A. Iber i T. Zbihlej, pełnomocnicy, wspierani przez D. Abrahamsa, barrister)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo E. Manhaeve, P. Oliver i C. ten Dam, następnie E. Manhaeve, P. Oliver i F. Clotuche-Duvieusart, oraz w końcu E. Manhaeve, F. Clotuche-Duvieusart i J. Tomkim, pełnomocnicy); European Chemical Industry Council (Cefic) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci M. Bronckers i Y. van Gerven)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECHA z dnia 4 marca 2011 r. dotyczącej odmowy dostępu do informacji przedstawionych w ramach procedury rejestracji niektórych substancji chemicznych.

Sentencja

1) Umarza się postępowanie w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) z dnia 4 marca 2011 r. w odniesieniu do odmowy ujawnienia przez ECHA informacji żądanych w pkt 1 wniosku o udzielenie informacji w zakresie, w jakim ten pkt 1 dotyczy nazw i danych 6 611 spółek dostępnych w Internecie od dnia 23 kwietnia 2014 r.

2) Stwierdza się nieważność decyzji ECHA z dnia 4 marca 2011 r. w odniesieniu do odmowy ujawnienia przez ECHA informacji żądanych w pkt 1 wniosku o udzielenie informacji w zakresie, w jakim ten pkt 1 dotyczy informacji jeszcze nieujawnionych w dniu 23 kwietnia 2014 r.

3) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

4) Każda strona, w tym Komisja Europejska i European Chemical Industry Council (Cefic), pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 194 z 2.7.2011.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 302/40

Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2015 r. – Akzo Nobel i Ackros Chemicals/Komisja

(Sprawa T-485/11) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejskie rynki stabilizatorów termicznych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Naruszenie popełnione przez wspólną spółkę zależną - Grzywny - Odpowiedzialność solidarna spółki zależnej i spółek dominujących - Dziesięcioletni termin przedawnienia w odniesieniu do jednej ze spółek dominujących - Decyzja o ponownym wydaniu - Obniżenie kwoty grzywny w odniesieniu do jednej ze spółek dominujących - Przypisanie obowiązku zapłaty obniżonej kwoty spółce zależnej i innej spółce dominującej - Prawo do obrony))

(2015/C 302/51)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Akzo Nobel NV (Amsterdam, Niderlandy) i Akcros Chemicals Ltd (Warwickshire, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci C. Swaak i R. Wesseling)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Ronkes Agerbeek i J. Bourke, następnie F. Ronkes Agerbeek i P. Van Nuffel, pełnomocnicy, wspierani przez J. Holmesa, barrister)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2011 r. zmieniającej decyzję Komisji C(2009) 8682 wersja ostateczna z dnia 11 listopada 2009 r. dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 WE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38589 – Stabilizatory termiczne) w zakresie, w jakim dotyczy ona Akzo Nobel i Akcros Chemicals, lub ewentualnie wniosek o obniżenie kwoty nałożonych grzywien.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2011 r. zmieniającej decyzję Komisji C(2009) 8682 wersja ostateczna z dnia 11 listopada 2009 r. dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 WE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38589 – Stabilizatory termiczne).

2) Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 331 z 12.11.2011.
C 187/57

Wyrok Sądu z dnia 10 kwietnia 2019 r. — Deutsche Post/Komisja

(Sprawa T-388/11) (1)

(Pomoc państwa - Sektor pocztowy - Finansowanie zwiększonych kosztów wynagrodzeń i świadczeń socjalnych części personelu Deutsche Post z dotacji i wpływów uzyskanych tytułem wynagrodzenia za świadczenie usług po cenach regulowanych - Decyzja o rozszerzeniu formalnego postępowania wyjaśniającego - Decyzja stwierdzająca istnienie nowej pomocy państwa, wydana po zakończeniu etapu badania wstępnego - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt zaskarżalny - Interes prawny - Dopuszczalność - Konsekwencje stwierdzenia nieważności decyzji końcowej - Obowiązek uzasadnienia)

(2019/C 187/60)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Post AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Sedemund, T. Lübbig i M. Klasse)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Grespan, T. Maxian Rusche i R. Sauer, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: UPS Europe SPRL/BVBA, dawniej UPS Europe NV/SA (Bruksela, Belgia), oraz United Parcel Service Deutschland Sàrl & Co. OHG, dawniej UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (Neuss, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci T. Ottervanger i E. Henny, następnie adwokat T. Ottervanger, a w końcu adwokat R. Wojtek)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2011) 3081 wersja ostateczna z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie rozszerzenia formalnego postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE, dotyczącego pomocy państwa C 36/07 (ex NN 25/07) przyznanej przez Republikę Federalną Niemiec na rzecz Deutsche Post, której streszczenie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (Dz.U. 2011, C 263, s. 4).

Sentencja

1) Zarzut niedopuszczalności zostaje oddalony.

2) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2011) 3081 wersja ostateczna z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie rozszerzenia formalnego postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE, dotyczącego pomocy państwa C 36/07 (ex NN 25/07) przyznanej przez Republikę Federalną Niemiec na rzecz Deutsche Post.

3) Komisja pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Deutsche Post AG.

4) UPS Europe SPRL/BVBA i United Parcel Service Deutschland Sàrl & Co. OHG pokrywają indywidualnie własne koszty.

(1) Dz.U. C 282 z 24.9.2011.
Wyrok Sądu z dnia 21 listopada 2018 r. – Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe / Komisja

(Sprawa T-545/11 RENV) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące pierwszego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu substancji czynnej pod nazwą „glifosat” - Częściowa odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej - Artykuł 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 - Nadrzędny interes publiczny - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Artykuł 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1367/2006 - Dyrektywa 91/414/EWG)

(2019/C 35/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Stichting Greenpeace Nederland (Amsterdam, Niderlandy), Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci B. Kloostra i A. van den Biesen)

Strona przeciwna: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Buchet, P. Ondrůšek i L. Pignataro-Nolin, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, C. Meyer-Seitz, H. Shev, L. Swedenborg i F. Bergius, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę przeciwną: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i D. Klebs, pełnomocnicy); European Chemical Industry Council (Cefic) (Bruksela) i Association européenne pour la protection des cultures (ECPA) (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci I. Antypas i D. Waelbroeck); CropLife International AISBL (CLI) (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci R. Cana, E. Mullier i D. Abrahams, barrister); CropLife America Inc. (Waszyngton, DC, Stany Zjednoczone), National Association of Manufacturers of the United States of America (NAM) (Waszyngton) i America Chemistry Council Inc. (ACC) (Waszyngton) (przedstawiciele: początkowo adwokaci M. Abenhaïm i K. Nordlander, następnie K. Nordlander i M. Zdzieborska, solicitor, i wreszcie K. Nordlander, M. Zdzieborska i adwokat Y.-A. Benizri); oraz European Crop Care Association (ECCA) (Bruksela) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 10 sierpnia 2011 r. w sprawie odmowy udzielenia dostępu do tomu 4 projektu sprawozdania z oceny substancji czynnej „glifosat”, sporządzonego – przez Republikę Federalną Niemiec, jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, -na podstawie dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. 1991, L 230, s. 1)

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Stichting Greenpeace Nederland oraz Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) zostają obciążone kosztami.

3) Królestwo Szwecji i Republika Federalna Niemiec pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 355 z 3.12.2011.