3

Sąd przedstawił mechanizm wprowadzony spornymi rozporządzeniami w pkt 39–45 zaskarżonego wyroku: „39 Artykuł 2 ust. 4 rozporządzenia nr 222/2011 przewiduje, że w celu skorzystania z tej pozakwotowej ilości producenci powinni wystąpić o wydanie świadectw do właściwych władz państwa członkowskiego, w którym zostali oni zatwierdzeni. Zgodnie z art. 4 omawianego rozporządzenia władze te podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności tych wniosków w świetle kryteriów ustanowionych w tym samym rozporządzeniu, a następnie powiadamiają Komisję o dopuszczalnych wnioskach. 40 Z art. 5 i 6 rozporządzenia nr 222/2011 wynika, że jeżeli przewidziana ilość cukru pozakwotowego zostaje przekroczona, Komisja ustala współczynnik przydziału w celu rozdzielenia dostępnej ilości w jednolity sposób, odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone, i zamyka okres składania wniosków. Co tydzień władze krajowe wydają świadectwa uprawniające do obniżenia opłaty w odniesieniu do wniosków notyfikowanych Komisji w poprzednim tygodniu, według załączonego do rozporządzenia wzoru świadectwa. 41 Na mocy art. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 293/2011 Komisja ustaliła współczynnik przydziału wynoszący 67,106224%, który władze krajowe powinny stosować do wniosków złożonych w okresie od dnia 14 do dnia 18 marca 2011 r. i notyfikowanych Komisji. Ponadto instytucja ta odrzuciła późniejsze wnioski i zamknęła okres składania wniosków. 42 Z drugiej strony, jeśli chodzi o pozakwotowy kontyngent taryfowy na przywóz, rozporządzenie wykonawcze nr 42/2011 przewiduje, że opłaty przywozowe są zawieszone w okresie od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 30 września 2011 r. w odniesieniu do ilości 300000 ton cukru. 43 Co się tyczy zarządzania tym kontyngentem, rozporządzenie wykonawcze nr 302/2011 zawiera odesłanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (Dz.U. L 254, s. 82), które z kolei zawiera odesłanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiającego wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238, s. 13), a także do rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (wersja skodyfikowana) (Dz.U. L 114, s. 3). 44 Na mocy art. 5 i 6 rozporządzenia nr 1301/2006 i art. 12 rozporządzenia nr 376/2008 w ramach zarządzania kontyngentami władze krajowe przyjmują wnioski o pozwolenie na przywóz i czuwają nad tym, aby spełniane były warunki dopuszczalności. Następnie, na mocy art. 7 i 11 rozporządzenia nr 1301/2006 oraz art. 8 i 9 rozporządzenia nr 891/2009, powiadamiają one Komisję o otrzymanych wnioskach, wydają podmiotom gospodarczym pozwolenia na przywóz i informują Komisję o przyznanych ilościach. 45 W rozporządzeniu wykonawczym nr 393/2011 ustalono współczynnik przydziału wynoszący 1,8053% w odniesieniu do wniosków o pozwolenia przywozowe złożonych między dniem 1 a dniem 7 kwietnia 2011 r., dla których dopuszczalna ilość została przekroczona, i zawieszono składanie nowych wniosków do zakończenia roku gospodarczego 2010/2011”.