Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Postępowanie sądowe – Skarga wszczynająca postępowanie – Żądania – Zmiana w toku postępowania – Warunek

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 50)

2. Skargi urzędników – Akt niekorzystny – Pojęcie – Pismo ograniczające się do poinformowania pracownika o dacie wypłaty emerytury – Wyłączenie

(regulamin pracowniczy, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 1)

3. Urzędnicy – Przeniesienie z urzędu w stan spoczynku – Rozpatrzenie wniosku o możliwość pozostania w służbie – Kryteria – Interes służby – Uznanie administracyjne – Kontrola sądowa – Granice – Oczywisty błąd w ocenie – Pojęcie – Ciężar dowodu

(regulamin pracowniczy, art. 52 akapit drugi)

4. Urzędnicy – Obowiązek staranności ciążący na administracji – Zakres – Wniosek o możliwość pozostania w służbie – Okoliczności, jakie należy wziąć pod uwagę przy podejmowaniu decyzji

(regulamin pracowniczy, art. 52 akapit drugi)

1. Zgodnie z art. 35 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej (obecnie, po zmianach, art. 50 regulaminu postępowania) pod uwagę mogą być brane jedynie żądania przedstawione w piśmie wszczynającym postępowanie, a zatem bez zmiany przedmiotu sporu strona z zasady nie może w toku postępowania występować z nowymi żądaniami lub rozszerzać przedmiotu istniejących żądań. Jedynie gdy zachodzi nowa okoliczność mogąca wpłynąć na przedmiot skargi, jak na przykład wydanie w toku postępowania aktu uchylającego i zastępującego zaskarżony akt, można dopuścić, by skarżący odpowiednio zmienił swoje żądania.

(zob. pkt 22)

Odesłanie

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok Glantenay i in./Komisja, F‑23/12 i F‑30/12, EU:F:2013:127, pkt 34

2. Pismo ograniczające się do poinformowania pracownika o dacie, od której będzie mu wypłacana emerytura, po tym, jak przestanie obowiązywać decyzja o pozostaniu w służbie, nie wywołuje wiążących skutków prawnych, mogących bezpośrednio i natychmiastowo wpływać na jego interesy, zmieniając w istotny sposób jego sytuację prawną, a zatem nie stanowi aktu niekorzystnego.

(zob. pkt 26)

Odesłanie

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok Pimlott/Europol, F‑52/06, EU:F:2007:210, pkt 48 i przytoczone tam orzecznictwo

3. Gdy organ powołujący bierze pod uwagę interes służby w celu rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku urzędnika o pozostanie w służbie po przekroczeniu granicy wieku określonej w art. 52 akapit pierwszy lit. a) regulaminu pracowniczego do celów przeniesienia z urzędu w stan spoczynku, przysługuje mu szeroki zakres uznania, a Sąd do spraw Służby Publicznej może podważyć ocenę dokonaną przez ten organ wyłącznie w przypadku oczywistego błędu w ocenie lub nadużycia władzy.

W tym względzie błąd można uznać za oczywisty jedynie wówczas, gdy może on zostać z łatwością wykryty w świetle kryteriów, od których prawodawca uzależnił w swym zamiarze korzystanie przez administrację z przysługującego jej szerokiego zakresu uznania. W konsekwencji aby wykazać, że administracja popełniła oczywisty błąd w ocenie stanu faktycznego, dający podstawę do stwierdzenia nieważności danej decyzji, dowody, które obowiązany jest przedstawić skarżący, muszą wystarczyć do pozbawienia wiarygodności dokonanej w tej decyzji przez administrację oceny stanu faktycznego. Innymi słowy, jeżeli mimo przedstawionych przez skarżącego dowodów podważaną ocenę można jednak uznać za prawdziwą lub wiarygodną, zarzut oczywistego błędu należy oddalić.

(zob. pkt 36, 37)

Odesłanie

Sąd Unii Europejskiej, wyrok Komisja/Macchia, T‑368/12 P, EU:T:2014:266, pkt 49

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: BB/Komisja, F‑17/11, EU:F:2013:14, pkt 60; DG/ENISA, F‑109/13, EU:F:2014:259, pkt 44 i przytoczone tam orzecznictwo

4. Obowiązek staranności ciążący na administracji w odniesieniu do pracowników odzwierciedla równowagę wzajemnych praw i obowiązków, ustanowionych przez regulamin pracowniczy w zakresie stosunków między organem administracji publicznej a pracownikami służby publicznej. Taki obowiązek wymaga w szczególności, by, jeżeli organ zajmuje stanowisko względem sytuacji urzędnika lub pracownika, uwzględnił on wszystkie okoliczności mogące przesądzać o treści jego decyzji oraz miał na uwadze nie tylko interes służby, lecz również interes zainteresowanego urzędnika. Jednakże ochrona praw i interesów urzędników musi zawsze pozostawać w granicach zgodności z obowiązującymi unormowaniami.

Tak więc interes służby i interes urzędnika to dwa różne pojęcia. W konkretnym przypadku art. 52 akapit drugi regulaminu pracowniczego interes danego urzędnika został już uwzględniony poprzez fakt, że musi on wystąpić o pozostanie w służbie po przekroczeniu granicy wieku określonej w regulaminie do celów przeniesienia z urzędu w stan spoczynku. Zgodnie z samym brzmieniem tego przepisu decyzja, którą obowiązany jest wydać organ powołujący właściwy do rozpatrzenia takiego wniosku, zależy wyłącznie od interesu służby, i organ ten nie musi brać przy tym pod uwagę interesu wnioskującego urzędnika. Urzędnik nie musi więc wykazywać organowi, że posiada osobisty interes w pozostaniu w służbie, gdyż interes ten jest nieistotny w ramach jego wniosku.

(zob. pkt 53, 54)

Odesłanie

Sąd Pierwszej Instancji, wyrok Angelidis/Parlament, T‑416/03, EU:T:2006:375, pkt 117 i przytoczone tam orzecznictwo