Keywords

Summary



Keywords

Swoboda przedsiębiorczości – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy od osób prawnych – Ulga podatkowa – Uregulowanie krajowe zezwalające na odliczenie strat spółki zależnej będącej rezydentem, lecz wykluczające taką możliwość dla spółki zależnej niebędącej rezydentem – Dopuszczalność – Przesłanki

(art. 49 TFUE, 54 TFUE)

Summary

Artykuły 49 TFUE i 54 TFUE nie stoją na przeszkodzie przepisom krajowym wykluczającym możliwość odliczenia przez spółkę dominującą – dokonującą połączenia ze spółką zależną mającą siedzibę w innym państwie członkowskim, która zaprzestała działalności – od dochodu podlegającego opodatkowaniu strat poniesionych przez ową spółkę zależną w latach podatkowych poprzedzających połączenie, chociaż przepisy krajowe przyznają taką możliwość, gdy połączenie jest dokonywane ze spółką zależną będącą rezydentem. Tego rodzaju przepisy są jednak niezgodne z prawem Unii, jeśli nie dają spółce dominującej sposobności wykazania, że spółka zależna niebędąca rezydentem wyczerpała możliwości uwzględnienia swych strat oraz że nie istnieją możliwości ich uwzględnienia w państwie jej siedziby w przyszłych latach podatkowych przez nią samą albo przez osobę trzecią.

Niewątpliwie dostępna na mocy prawa państwa członkowskiego możliwość uwzględnienia przez spółkę dominującą strat spółki zależnej przy połączeniu z tą drugą spółką stanowi dla spółki dominującej korzyść podatkową, podczas gdy wykluczenie owej korzyści w stosunkach pomiędzy spółką dominującą będącą rezydentem a jej spółką zależną z siedzibą w innym państwie członkowskim może sprawić, że wykonywanie swobody przedsiębiorczości będzie w tym państwie mniej atrakcyjne, i w związku z tym może zniechęcać do tworzenia tam spółek zależnych. Ponadto w świetle celów takiego uregulowania, sytuacja spółki dominującej będącej rezydentem, która zamierza połączyć się ze spółką zależną będącą rezydentem, oraz sytuacja spółki dominującej będącej rezydentem, która zamierza dokonać tej samej operacji ze spółką zależną niebędącą rezydentem, obiektywnie porównywalne.

Jednakże po pierwsze, takie odmienne traktowanie jest uzasadnione w zakresie w jakim służy realizacji słusznych celów zgodnych z traktatem i należących do nadrzędnych względów interesu ogólnego, takich jak konieczność zachowania rozdziału kompetencji podatkowych pomiędzy państwami członkowskimi oraz zapobieżenie niebezpieczeństwu podwójnego opodatkowania strat oraz unikania opodatkowania.

Takie ustawodawstwo jest, po drugie, właściwe do realizacji owych celów. Jednakże wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia istoty zamierzonych celów, w sytuacji gdy spółka zależna niebędąca rezydentem wyczerpała możliwości uwzględnienia strat poniesionych w państwie, w którym jest rezydentem.

W każdym wypadku, gdy zastosowanie prawa Unii upoważniałoby spółkę dominującą do uwzględnienia strat jej spółki zależnej niebędącej rezydentem w ramach połączenia, zasady obliczenia strat spółki zależnej niebędącej rezydentem dla celów ich przejęcia przez spółkę dominującą będącą rezydentem w ramach operacji tego rodzaju jak operacja sporna w postępowaniu głównym nie powinny stanowić nierówności w traktowaniu w porównaniu do zasad obliczania mających zastosowanie, gdyby owo połączenie zostało dokonane ze spółką zależną będącą rezydentem.

(por. pkt 31, 32, 35, 40, 46, 49, 56, 61; pkt 1, 2 sentencji)