Sprawa C-589/13

Postępowanie wszczęte przez F.E. Familienprivatstiftung Eisenstadt

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof)

„Odesłanie prejudycjalne — Swobodny przepływ kapitału — Artykuł 56 WE — Opodatkowanie tymczasowe uzyskiwanych przez fundację krajową dochodów z kapitału i dochodów ze zbycia udziałów — Odmowa przyznania prawa do odliczenia od podstawy opodatkowania darowizn dokonywanych na rzecz beneficjentów niebędących rezydentami i niepodlegających opodatkowaniu w państwie członkowskim opodatkowania fundacji na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania”

Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 września 2015 r.

Swobodny przepływ kapitału i płatności – Ograniczenia – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy – Dochody uzyskiwane przez fundację krajową dochodów z kapitału i dochody ze zbycia udziałów – Możliwość odliczenia darowizn dokonywanych na rzecz beneficjentów będących rezydentami – Wykluczenie darowizn na rzecz beneficjentów niebędących rezydentami zwolnionych z opodatkowania na mocy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – Odmienne traktowanie – Porównywalne sytuacje – Niedopuszczalność – Względy uzasadniające – Brak

(art. 56 WE)

Artykuł 56 WE sprzeciwia się przepisom podatkowym państwa członkowskiego, na mocy których – w ramach opodatkowania tymczasowego obejmującego uzyskane przez fundację prywatną będącą rezydentem dochody z kapitału i dochody ze zbycia udziałów – fundacja ta ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania dotyczącej danego roku podatkowego tylko darowizn dokonanych w tym samym roku podatkowym, które to darowizny były przedmiotem opodatkowania obciążającego ich beneficjentów w państwie członkowskim opodatkowania fundacji, podczas gdy takie odliczenie jest wyłączone przez te krajowe przepisy podatkowe, jeżeli beneficjent mieszka w innym państwie członkowskim i w państwie członkowskim opodatkowania fundacji jest – na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – zwolniony z podatku pobieranego co do zasady od darowizn.

Po pierwsze, taki system pociąga za sobą odmienne traktowanie sytuacji, które są obiektywnie porównywalne.

Po drugie, takie ograniczenie w swobodnym przepływie kapitału nie może być uzasadnione celem zachowania rozdziału kompetencji podatkowej między państwami członkowskimi ani też koniecznością zapewnienia spójności krajowego systemu podatkowego. W odniesieniu do pierwszego celu, państwo członkowskie, które zrezygnowało w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, z wykonywania swych kompetencji podatkowych w odniesieniu do darowizn na rzecz osób zamieszkałych w innych państwach członkowskich, nie może powoływać się na zrównoważony rozdział kompetencji podatkowych w celu opodatkowania fundacji dokonujących darowizny na rzecz tych osób specjalnym podatkiem z tego względu, że osoby te nie podlegają jej organowi podatkowemu. Co się tyczy drugiego celu, nie można się nań powoływać gdy nie została wykazane istnienie bezpośredniego związku między daną ulgą podatkową a równoważącym tę ulgę określonym obciążeniem podatkowym. Ten bezpośredni związek nie istnieje w sytuacji, gdy chodzi w szczególności o odrębne opodatkowanie lub traktowanie podatkowe różnych podatników. Ponieważ odliczenie kwoty odpowiadającej darowiznom dokonanym przez fundację prywatną podlegającą opodatkowaniu podatkiem tymczasowym i opodatkowanie tych darowizn nałożone na ich beneficjenta dotyczą siłą rzeczy odrębnych podatników.

(por. pkt 42, 63, 71, 80, 81, 83, 85; sentencja)