ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Sprawa T-577/15: Wyrok Sądu z dnia 29 maja 2018 r. – – Uribe-Etxebarría Jiménez / EUIPO – Núcleo de comunicaciones y control (SHERPA) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny unijny znak towarowy SHERPA — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SHERPA — Częściowe unieważnienie prawa do znaku — Przedmiot sporu przed izbą odwoławczą — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Artykuł 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 2017/1001] — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia 2017/1001]}

Wyrok Sądu z dnia 29 maja 2018 r. – – Uribe-Etxebarría Jiménez / EUIPO – Núcleo de comunicaciones y control (SHERPA)

(Sprawa T-577/15) ( 1 )

„{Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny unijny znak towarowy SHERPA — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SHERPA — Częściowe unieważnienie prawa do znaku — Przedmiot sporu przed izbą odwoławczą — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Artykuł 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 2017/1001] — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia 2017/1001]}”

Strony

Strona skarżąca: Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez (Erandio, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat M. Esteve Sanz)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Núcleo de comunicaciones y control, SL (Madrid, Espagne) (przedstawiciele: adwokaci P. López Ronda, G. Macías Bonilla, G. Marín Raigal i E. Armero Lavie)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 lipca 2015 r. (sprawa R 1135/2014-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Núcleo de comunicaciones y control a X. Uribem-Etxebarríą Jiménezem.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 17 lipca 2015 r. (sprawa R 1135/2014-2) w zakresie dotyczącym oznaczanych spornym znakiem towarowym towarów z klasy 9.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) EUIPO pokrywa własne koszty oraz jedną trzecią kosztów poniesionych przez Xabiera Uribego-Etxebarríę Jiméneza.

4) Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez pokrywa dwie trzecie własnych kosztów.

5) Núcleo de comunicaciones y control, SL, pokrywa własne koszty.

( 1 ) Dz.U. C 406 z 7.12.2015.
1)

Stwierdza się nieważność pisma Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) z dnia 1 kwietnia 2015 r. skierowanego do francuskiego ministerstwa ekologii, zrównoważonego rozwoju, transportu i mieszkalnictwa, zatytułowanego „Oświadczenie o braku zgodności z przepisami w następstwie decyzji w sprawie oceny dokumentacji na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006”, w tym załącznika do niego.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z dnia 1 kwietnia 2015 r. częściowo odmawiającej dostępu do określonych dokumentów dotyczących decyzji EBC z dnia 1 sierpnia 2014 r. w sprawie Banco Espírito Santo SA w zakresie w jakim odmówiono w niej dostępu do kwoty kredytu wymienionej we fragmentach protokołu odnotowującego decyzję Rady Prezesów EBC z dnia 28 lipca 2014 r. a także do informacji utajnionych w propozycjach zarządu EBC z dnia 28 lipca i 1 sierpnia 2014 r.
Sprawy połączone T-554/15 i T-555/15: Wyrok Sądu z dnia 25 kwietnia 2018 r. – Węgry / Komisja Europejska [Pomoc państwa — Pomoc przyznana na mocy węgierskiej ustawy nr XCIV z 2014 r. w sprawie składki na cele zdrowotne wnoszonej przez sektor tytoniowy — Pomoc wynikająca z poprawki wprowadzonej w 2014 r. do węgierskiej ustawy z 2008 r. w sprawie łańcucha żywnościowego i urzędowego nadzoru nad nim — Podatki ze stawkami progresywnymi od rocznego obrotu — Decyzja o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE — Jednoczesne wydanie nakazu zawieszenia — Skarga o stwierdzenie nieważności — Rozdzielny charakter nakazania zawieszenia — Interes prawny — Dopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia — Proporcjonalność — Równość traktowania — Prawo do obrony — Zasada lojalnej współpracy — Artykuł 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999]

Wyrok Sądu z dnia 25 kwietnia 2018 r. – Węgry / Komisja Europejska

(Sprawy połączone T-554/15 i T-555/15) ( 1 )

„[Pomoc państwa — Pomoc przyznana na mocy węgierskiej ustawy nr XCIV z 2014 r. w sprawie składki na cele zdrowotne wnoszonej przez sektor tytoniowy — Pomoc wynikająca z poprawki wprowadzonej w 2014 r. do węgierskiej ustawy z 2008 r. w sprawie łańcucha żywnościowego i urzędowego nadzoru nad nim — Podatki ze stawkami progresywnymi od rocznego obrotu — Decyzja o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE — Jednoczesne wydanie nakazu zawieszenia — Skarga o stwierdzenie nieważności — Rozdzielny charakter nakazania zawieszenia — Interes prawny — Dopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia — Proporcjonalność — Równość traktowania — Prawo do obrony — Zasada lojalnej współpracy — Artykuł 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999]”

Strony

Strona skarżąca: Węgry (przedstawiciele: M. Fehér i G. Koós, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, P.J. Loewenthal i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek oparty na art. 263 TFUE zmierzający do stwierdzenia częściowej nieważności, po pierwsze, decyzji Komisji C(2015) 4805 final z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.41187 (2015/NN) – Węgry – Składka na cele zdrowotne wnoszona przez sektor tytoniowy (Dz.U. 2015, C 277, s. 24), a po drugie, decyzji Komisji C(2015) 4808 final z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.40018 (2015/C) (ex 2014/NN) – Poprawka z 2014 r. w węgierskiej opłacie z tytułu kontroli łańcucha żywnościowego (Dz.U. 2015, C 277, s. 12).

Sentencja

1) Skargi zostają oddalone.

2) Węgry zostają obciążone kosztami postępowania.

( 1 ) Dz.U. C 398 z 30.11.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 190/22

Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2018 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen / EUIPO (Kształt stacji benzynowej)

(Sprawy od T-339/15 do T-343/15) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie trójwymiarowych unijnych znaków towarowych - Kształt stacji benzynowej - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 65 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 72 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Akty całkowicie uwzględniające żądania skarżącego - Decyzja izby odwoławczej o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania - Charakter wiążący uzasadnienia decyzji o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania - Dopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia})

(2018/C 190/40)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Polska) (przedstawiciele: M. Siciarek, adwokat, oraz J. Rasiewicz i M. Kaczmarska, radcy prawni)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Folliard Monguiral i E. Śliwińska, pełnomocnicy)

Przedmiot

Pięć skarg na decyzje Piątej Izby Odwoławczej z dnia 2 kwietnia 2015 r. (sprawy R 2245/2014-5, R 2247/2014-5, R 2248/2014-5, R 2249/2014-5 i R 2250/2014-5) dotyczące rejestracji oznaczeń trójwymiarowych tworzonych przez kształt stacji benzynowej w charakterze unijnych znaków towarowych.

Sentencja

1) Sprawy od T-339/15 do T-343/15 zostają połączone do celów wydania wyroku.

2) Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne w odniesieniu do towarów i usług, które nie stanowią zwykłego asortymentu stacji benzynowych (paliwa lotnicze, koks naftowy, ksyleny i hurtowa sprzedaż paliw).

3) Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 2 kwietnia 2015 r. (sprawy R 2245/2014-5, R 2247/2014-5, R 2248/2014-5, R 2249/2014-5 i R 2250/2014-5) w odniesieniu do oznaczanych zgłoszonymi znakami towarowymi towarów i usług innych niż te, które nie stanowią zwykłego asortymentu stacji benzynowych (paliwa lotnicze, koks naftowy, ksyleny i hurtowa sprzedaż paliw).

4) EUIPO pokrywa własne koszty oraz cztery piąte kosztów Polskiego Koncernu Naftowego Orlen SA, natomiast ten ostatni pokrywa jedną piątą własnych kosztów.

(1) Dz.U. C 279 z 24.8.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 182/20

Wyrok Sądu z dnia 10 kwietnia 2018 r. – Alcogroup i Alcodis / Komisja

(Sprawa T-274/15) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynki bioetanolu i etanolu - Postępowanie administracyjne - Decyzja nakazująca kontrolę - Uprawnienia kontrolne Komisji - Ochrona poufności informacji wymienianych między adwokatem a klientem - Dokumenty wymienione w związku z poprzednią kontrolą - Odmowa zawieszenia przez Komisję spornych postępowań w sprawie naruszenia postanowień traktatu - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność))

(2018/C 182/23)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alcogroup (Bruksela, Belgia) i Alcodis (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci P. de Bandt, J. Dewispelaere i J. Probst)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Christoforou, C. Giolito, V. Bottka i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Orde van Vlaamse Balies (Bruksela) (przedstawiciele: początkowo adwokaci T. Bontinck i P. Goffinet, następnie adwokaci F. Wijckmans, S. Engelen i S. De Keer), Ordre des barreaux francophones et germanophone (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, A. Guillerme i P. Goffinet), i Ordre français des avocats du barreau de Bruxelles (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, A. Guillerme i P. Goffinet)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 1769 final z dnia 12 marca 2015 r., skierowanej do Alcogroup oraz do wszystkich spółek kontrolowanych przez nią bezpośrednio lub pośrednio, w tym Alcodis, dotyczącej postępowania na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (AT.40244 – Bioetanol), oraz pisma Komisji z dnia 8 maja 2015 r. skierowanego do Alcogroup w ramach dochodzeń AT.40244 – Bioetanol i AT.40054 – Oil and Biofuel Markets.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Alcogroup i Alcodis pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

3) Orde van Vlaamse Balies, Ordre des barreaux francophones et germanophone i Ordre français des avocats du barreau de Bruxelles pokrywają własne koszty poniesione w niniejszym postępowaniu.

(1) Dz.U. C 279 z 24.8.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 161/46

Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2017 r. – De Capitani / Parlament

(Sprawa T-540/15) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące trwającej procedury ustawodawczej - Rozmowy trójstronne - Podzielone na cztery kolumny tabele dotyczące propozycji rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego Europolu i uchylającego decyzje 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW - Częściowa odmowa dostępu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Interes prawny - Dopuszczalność - Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001 - Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji - Brak ogólnego domniemania odmowy dostępu do tabel podzielonych na cztery kolumny sporządzonych w ramach rozmów trójstronnych])

(2018/C 161/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Emilio De Capitani (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer, J. Wolfhagen i E. Raedts)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo N. Görlitz, A. Troupiotis i C. Burgos, następnie N. Görlitz, C. Burgos i I. Anagnostopoulou, pełnomocnicy)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: E. Rebasti, B. Driessen i J.-B. Laignelot, pełnomocnicy) i Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz i F. Clotuche-Duvieusart, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie art. 263 TFUE i mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji A(2015) 4931 Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2015 r. o odmowie udzielenia skarżącemu pełnego dostępu do dokumentów LIBE-2013-0091-02 i LIBE-2013-0091-03

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego A(2015) 4931 z dnia 8 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim odmówiono w niej udzielenia Emiliowi De Capitaniemu pełnego dostępu do dokumentów LIBE-2013-0091-02 i LIBE-2013-0091-03.

2) Parlament pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Emilia De Capitaniego.

3) Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 398 z 30.11.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 152/25

Wyrok Sądu z dnia 15 marca 2018 r. – Polska/Komisja

(Sprawa T-507/15) (1)

([EFRG - Wydatki wyłączone z finansowania - Rozporządzenie (WE) nr 2200/96, dyrektywa 2002/55/WE, rozporządzenia (WE) nr 1432/2003, (WE) nr 1433/2003, (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 885/2006, (WE) nr 1182/2007, (WE) nr 1234/2007, (WE) nr 1580/2007 i (UE) nr 1306/2013 - Wydatki poniesione przez Polskę - Ryzyko dla EFRG - Kontrole na miejscu - Kryteria uznania organizacji producentów - Rozbieżności pomiędzy wersjami językowymi - Korekta finansowa])

(2018/C 152/29)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna, K. Straś, M. Pawlicka i B. Paziewska, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i A. Stobiecka-Kuik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1119 z dnia 22 czerwca 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2015, L 182, s. 39).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 354 z 26.10.2015.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2015) 5023 final z dnia 23 lipca 2015 r. dotyczącej pomocy państwa SA.39078 (2014/N) (Dania) przeznaczonej na finansowanie projektu stałego połączenia drogowo-kolejowego przez cieśninę Fehmarn (Dz.U. 2015, C 325, s. 5) w zakresie, w jakim Komisja postanowiła nie podnosić zastrzeżeń odnośnie do środków przyznanych przez Królestwo Danii na rzecz Femern A/S na zaplanowanie, budowę i eksploatację stałego połączenia drogowo-kolejowego przez cieśninę Fehmarn.
Wyrok Sądu z dnia 27 września 2018 r. – Ezz i in. / Rada

(Sprawa T-288/15) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Egipcie - Zamrożenie środków finansowych - Dopuszczalność - Cele - Kryteria umieszczenia w wykazie nazwisk osób objętych środkami ograniczającymi - Pozostawienie nazwisk skarżących w wykazie osób objętych środkami ograniczającymi - Podstawa faktyczna - Zarzut niezgodności z prawem - Podstawa prawna - Proporcjonalność - Prawo do rzetelnego procesu - Domniemanie niewinności - Prawo do dobrej administracji - Naruszenie prawa - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo własności - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

(2018/C 427/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ahmed Abdelaziz Ezz (Giza, Egipt), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Kair, Egipt), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin, (Giza), Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Giza) (przedstawiciele: początkowo J. Lewis, B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, J. Binns, S. Rowe, solicitors, oraz adwokat J.F. Bellis, następnie B. Kennelly, J. Pobjoy, S. Rowe i adwokat H. de Charette)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i I. Gurov, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2011/172/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. 2015, L 77, s. 16); po drugie, decyzji Rady (WPZIB) 2016/411 z dnia 18 marca 2016 r. zmieniającej decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. 2016, L 74, s. 40); oraz po trzecie, decyzji Rady (WPZiB) 2017/496 z dnia 21 marca 2017 r. zmieniającej decyzję 2011/172/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. 2017, L 76, s. 22), w zakresie w jakim owe akty dotyczącą skarżących.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Ahmed Abdelaziz Ezz, Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama, Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin i Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. C 429 z 21.12.2015.
C 392/20

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2018 r. – HH Ferries i in./Komisja

(Sprawa T-68/15) (1)

((Pomoc państwa - Pomoc na rzecz stałego połączenia drogowo-kolejowego przez cieśninę Sund - Finansowanie publiczne przyznane przez państwo szwedzkie i państwo duńskie na rzecz projektu infrastrukturalnego dotyczącego stałego połączenia przez cieśninę Sund - Gwarancje państwowe - Pomoc podatkowa - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt zaskarżalny - Dopuszczalność - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Poważne trudności - Pojęcie systemu pomocy - Pomoc przeznaczona na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania - Ocena elementu pomocy zawartego w gwarancji - Ograniczony charakter pomocy zawartej w gwarancji - Proporcjonalność - Uzasadnione oczekiwania))

(2018/C 392/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: HH Ferries I/S, dawniej Scandlines Øresund I/S (Elseneur, Dania), HH Ferries Helsingor ApS (Elseneur), HH Ferries Helsingborg AB, dawniej HH-Ferries Helsingborg AB (Helsingborg, Szwecja) (przedstawiciele: M. Johansson, R. Azelius, P. Remnelid i L. Sandberg-Mørch, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, S. Noë, R. Sauer i L. Armati, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Danii (przedstawiciele: początkowo C. Thorning, następnie J. Nymann-Lindegren, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata R. Holdgaarda), Królestwo Szwecji (przedstawiciele: początkowo E. Karlsson, L. Swedenborg, A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson i N. Otte Widgren, następnie A. Falk, C. Meyer-Seitz, L. Zettergren i H. Shev, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2014) 7358 final z dnia 15 października 2014 r. o nieuznaniu niektórych środków za pomoc oraz o niewnoszeniu zastrzeżeń po przeprowadzeniu wstępnego postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 108 ust. 3 TFUE w odniesieniu do pomocy państwa SA.36558 (2014/NN) oraz SA.38371 (2014/NN) – Dania, jak również SA.36662 (2014/NN) – Szwecja, dotyczącej finansowania publicznego na rzecz projektu infrastrukturalnego polegającego na utworzeniu stałego połączenia drogowo-kolejowego przez cieśninę Sund (Dz.U. 2014, C 418, s. 1 i Dz.U. 2014, C 437, s. 1)

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2014) 7358 final z dnia 15 października 2014 r. w zakresie, w jakim Komisja postanowiła w niej nie wnosić zastrzeżeń w odniesieniu do pomocy podatkowej dotyczącej obniżenia wartości aktywów i przeniesienia strat na kolejny okres, przyznanej na rzecz Øresundsbro Konsortiet przez Królestwo Danii, oraz w odniesieniu do gwarancji udzielonych na rzecz Øresundsbro Konsortiet przez Królestwo Danii i Królestwo Szwecji.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez HH Ferries I/S, HH Ferries Helsingor ApS i HH Ferries Helsingborg AB.

4) Królestwo Danii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 138 z 27.4.2015.
Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2018 r. – Austria/Komisja

(Sprawa T-356/15) (1)

((Pomoc państwa - Planowana przez Zjednoczone Królestwo pomoc na rzecz elektrowni jądrowej Hinkley Point C - Kontrakt na transakcje różnicowe, umowa z sekretarzem stanu oraz gwarancja kredytowa - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE - Cel związany z interesem publicznym - Promowanie energii jądrowej - Konieczność interwencji państwa - Komunikat w sprawie gwarancji - Określenie elementu pomocy - Proporcjonalność - Pomoc inwestycyjna - Pomoc operacyjna - Prawo do przedstawienia uwag - Procedura udzielania zamówień publicznych - Obowiązek uzasadnienia))

(2018/C 311/12)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Austrii (przedstawiciele: początkowo C. Pesendorfer i M. Klamert, a następnie G. Hesse i M. Fruhmann, pełnomocnicy, wspierani przez H. Kristoferitscha, adwokata)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, R. Sauer, T. Maxian Rusche i P. Němečková, pełnomocnicy)

Interwenient wspierający żądania strony skarżącej: Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciele: D. Holderer, pełnomocnik, wspierany przez P. Kinscha, adwokata)

Interwenient wspierający żądania strony pozwanej: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, T. Müller i J. Vláčil, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo G. de Bergues, D. Colas i J. Bousin, a następnie D. Colas i J. Bousin, pełnomocnicy), Węgry (przedstawiciele: początkowo M. Fehér i M. Bóra, następnie B. Sonkodi, następnie A. Steiner, pełnomocnicy, wspierani przez P. Nagy’ego, adwokata, a wreszcie A. Steiner), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik), Rumunia (przedstawiciele: początkowo R. Radu i M. Bejenar, a następnie M. Bejenar i C.-R. Canţăr, pełnomocnicy), Republika Słowacka (przedstawiciel: B. Ricziová, pełnomocnik), oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo C. Brodie i S. Brandon, następnie C. Brodie, S. Simmons i M. Holt, następnie C. Brodie, S. Simmons i D. Robertson, następnie C. Brodie i D. Robertson, następnie C. Brodie, a wreszcie C. Brodie i Z. Lavery, pełnomocnicy, wspierani przez T. Johnstona, barrister, i A. Robertsona, QC)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (UE) 2015/658 z dnia 8 października 2014 r. w sprawie środka pomocy SA.34947 (2013/C) (ex 2013/N), który Zjednoczone Królestwo planuje wdrożyć w celu wsparcia elektrowni jądrowej Hinkley Point C (Dz.U. 2015, L 109, s. 44), w której to decyzji Komisja stwierdziła, że ten środek pomocowy jest zgodny z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE i zezwoliła na jego wdrożenie.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Republika Austrii pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Republika Czeska, Republika Francuska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Rzeczpospolita Polska, Rumunia, Republika Słowacka oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 337 z 12.10.2015