Decyzja, która jest zgodna z utrwaloną praktyką decyzyjną, może zostać uzasadniona w zwięzły sposób, w szczególności poprzez odesłanie do tej praktyki. Jednak na organie Unii spoczywa obowiązek przedstawienia jego rozumowania w wyraźny sposób, jeżeli decyzja idzie znacznie dalej niż poprzednie decyzje. Zatem, jeżeli standardowe uzasadnienie jest wystarczające, ponieważ przyjmując dany akt, Komisja postąpiła zgodnie z utrwaloną praktyką decyzyjną, to nawiązanie w tym akcie do mających zastosowanie podstaw prawnych spełnia obowiązek uzasadnienia. Przez zwyczajową praktykę należy rozumieć zachowanie, jakie podejmuje dana instytucja w trwały sposób, w świetle okoliczności panujących na rynku.

Przy ustalaniu przez Komisję kwoty refundacji wywozowych sam fakt, że kwota została ustalona po raz pierwszy na poziomie zero w odniesieniu do danych produktów nie oznacza automatycznie, że Komisja zerwała ze swą zwykłą praktyką. W tym względzie zmiana kwoty refundacji wywozowych jest nierozerwalnie związana z systemem okresowego ustalania kwoty tych refundacji, tak że różne kwoty refundacji wywozowych mogą być objęte tym samym uzasadnieniem.

Przy ustalaniu przez Komisję kwoty refundacji wywozowych, nic nie zobowiązuje tej ostatniej do uwzględnienia faktu, iż negocjacje dotyczące zniesienia tych refundacji są prowadzone w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), tak długo, jak owe negocjacje nie doprowadzą do zawarcia wiążącego porozumienia. Natomiast Komisja może jak najbardziej uwzględnić przy ustalaniu kwoty refundacji przyszłą ewolucję wspólnej polityki rolnej oraz negocjacje w ramach WTO, chociaż elementy te nie są wyraźnie przewidziane w art. 164 ust. 3 rozporządzenia nr 1234/2007 ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych.

Wydawanie bowiem aktów o charakterze generalnym wpisuje się zawsze w ogólny kontekst polityczny i ekonomiczny. Nawet jeśli tenże art. 164 ust. 3 przewiduje wyraźnie pewne kryteria, które mogą zostać wzięte pod uwagę, to jednak przyjęcie rozporządzenia ustalającego kwotę refundacji wywozowych odbywa się w takim kontekście, który stosownie do okoliczności może zostać uwzględniony przez Komisję. W tym względzie nie zawsze konieczne jest wskazanie tego ogólnego kontekstu w uzasadnieniu rozporządzenia. Zważywszy bowiem, że jest zupełnie normalne, iż Komisja bierze pod uwagę ogólny kontekst polityczny i ekonomiczny, sam fakt, iż to czyni, nie oznacza, że wykracza ona poza swą zwykłą praktykę. Ponadto zainteresowane podmioty gospodarcze znają normalnie ogólny kontekst polityczny i ekonomiczny.

Zatem uwzględnienie negocjacji toczących się w ramach WTO i przyszłych wytycznych politycznych nie wymaga wyraźnej wzmianki w uzasadnieniu rozporządzenia nr 689/2013 ustalającego refundacje wywozowe w sektorze mięsa drobiowego, chyba że elementy te nie tylko składały się na ogólny kontekst polityczny i gospodarczy, uwzględniony przy ustalaniu refundacji wywozowych, ale też były powodem przyjęcia tego rozporządzenia.

W tym względzie, jeśli istnieje porozumienie polityczne w sprawie przyszłych wytycznych w zakresie wspólnej polityki rolnej, to porozumienie składa się na ogólny kontekst polityczny i gospodarczy, który Komisja może wziąć pod uwagę. To samo tyczy się negocjacji toczących się w ramach WTO. Takie wzięcie pod uwagę nie oznacza, że Komisja przekracza granice przysługującego jej uznania, i to nawet gdyby wykaz kryteriów przewidzianych w art. 164 ust. 3 rozporządzenia nr 1234/2007 został uznany za wyczerpujący. Ogólny kontekst może bowiem zawsze wywierać wpływ na korzystanie przez Komisję z przysługującego jej uznania, a wyliczenie kryteriów, które Komisja może wziąć pod uwagę, choćby było wyczerpujące, nie może zapobiec uwzględnieniu przez Komisję tego ogólnego kontekstu.

(por. pkt 57, 58, 60, 61, 66, 71, 73, 157)