Nie można unieważnić rejestracji oznaczenia słownego MANPOWER jako wspólnotowego znaku towarowego dla towarów i usług należących do klas 9, 16, 35, 41 i 42 w rozumieniu porozumienia nicejskiego ze względu na istnienie podstawy odmowy rejestracji, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Omawiane oznaczenie ma charakter opisowy w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia w Zjednoczonym Królestwie, w Irlandii, w Niemczech i w Austrii względem usług agencji pośrednictwa pracy lub agencji świadczenia pracy tymczasowej należących do klasy 35 tego porozumienia, dla których zostało ono zarejestrowane, z punktu widzenia ogółu społeczeństwa w wieku produkcyjnym. W istocie, co się tyczy Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, angielskie słowo „manpower” faktycznie wykazuje na tyle bezpośredni i konkretny związek z omawianymi usługami, że pozwala zainteresowanemu kręgowi odbiorców natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis tych usług. Jeśli chodzi o Niemcy i Austrię, pojęcie to jest, według słownika Duden, ekwiwalentem pojęcia „Arbeitskraft” (siły roboczej). Właściwi konsumenci niemieckojęzyczni dostrzegą więc natychmiast i bez głębszego zastanowienia bezpośredni i konkretny związek między tym wyrazem a usługami agencji pośrednictwa pracy lub świadczenia pracy tymczasowej. Jest tak, tym bardziej że słowo „MANPOWER” stało się modne w języku niemieckim.

Omawiane oznaczenie ma również charakter opisowy w Zjednoczonym Królestwie, w Irlandii, w Niemczech i w Austrii w stosunku do większości towarów i usług należących do klas 9, 16, 41 i 42 w rozumieniu tego porozumienia, dla których zostało ono zarejestrowane, z punktu widzenia ogółu społeczeństwa w wieku produkcyjnym. Po pierwsze, słowo to może być rozumiane jako wskazanie treści zachowanych na nośnikach danych stanowiących te towary lub przedmiotu tych usług, gdy są one używane w ramach usług agencji pośrednictwa pracy. W tym kontekście właściwy krąg odbiorców, identyczny w przypadku tych towarów z kręgiem odbiorców zdefiniowanym dla usług agencji pośrednictwa pracy lub agencji świadczenia pracy tymczasowej należących do klasy 35 dostrzeże więc w znaku towarowym, o którym mowa, bezpośrednie i konkretne odniesienie do tych towarów i usług. Po drugie, w zakresie, w jakim te towary i usługi obejmują towary i usługi niewykazujące żadnego związku z usługami agencji pośrednictwa pracy i świadczenia pracy tymczasowej, należy wskazać, że słowo „MANPOWER” zostało zarejestrowane dla każdej z tych usług rozpatrywanych jako całość.

Natomiast w Niderlandach, w Szwecji, w Danii, w Finlandii i w pozostałych nieanglojęzycznych państwach członkowskich Wspólnoty omawiane oznaczenie nie ma charakteru opisowego względem towarów i usług należących do klas 9, 16, 35, 41 i 42 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, dla których zostało ono zarejestrowane, z punktu widzenia ogółu społeczeństwa w wieku produkcyjnym. W istocie nie zostało wykazane, że w kontekście towarów i usług chronionych rejestracją znaku przy zwracaniu się do członków rozpatrywanego właściwego kręgu odbiorców używany jest język angielski, choćby alternatywnie w stosunku do języka krajowego.

W związku z powyższym tenże znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania dla usług agencji pośrednictwa pracy i świadczenia pracy tymczasowej należących do klasy 35 w Zjednoczonym Królestwie, w Irlandii, Niemczech i w Austrii. Ten charakter odróżniający powinien rozciągać się na towary i usługi chronione rejestracją tego znaku należące do innych klas. W istocie ten znak towarowy ma charakter opisowy wyłącznie dla niektórych towarów i usług z klas 9, 16, 41 i 42. Słowo „MANPOWER” nie może być rozumiane jako wskazanie treści zachowanych na nośnikach danych stanowiących te towary lub przedmiotu tych usług wyłącznie wtedy, gdy są one używane w ramach usług agencji pośrednictwa pracy; z kolei konsument, dokonując skojarzenia między tymi towarami i usługami z klas 9, 16, 41 i 42 a usługami agencji pośrednictwa pracy i agencji świadczenia pracy tymczasowej, będzie mógł rozumieć ten znak towarowy jako wskazówkę pochodzenia tych towarów i usług, kojarząc je z właścicielem.

(por. pkt 57–59, 66–68, 79, 80, 85, 89–92, 135–141, 144, 145)