Keywords

Summary



Keywords

1. Obywatelstwo Unii Europejskiej – Postanowienia traktatu – Zakres przedmiotowy stosowania – Wyłączenie sytuacji o charakterze wyłącznie wewnętrznym – Krajowe przepisy podatkowe w sprawie odliczenia alimentów od dochodu podlegającego opodatkowaniu – Uwzględnienie traktowania pod względem podatkowym alimentów płaconych na rzecz uprawnionego mającego miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim – Brak sytuacji o charakterze wyłącznie wewnętrznym

(art. 17 WE)

2. Obywatelstwo Unii Europejskiej – Równość traktowania – Dyskryminacja ze względu na przynależność państwową – Prawo swobodnego przepływu osób i pobytu na terytorium państw członkowskich – Przepisy krajowe uzależniające prawo do odliczenia od dochodu podlegającego opodatkowaniu alimentów płaconych na rzecz uprawnionego mającego miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim od ich opodatkowania w tym państwie – Dopuszczalność

(art. 12 WE i 18 ust. 1WE)

Summary

1. Celem obywatelstwa Unii, ustanowionego w art. 17 WE, nie jest rozszerzenie przedmiotowego zakresu stosowania traktatu na sytuacje wewnętrzne pozostające bez związku z prawem wspólnotowym. W każdym razie sytuacji obywatela państwa członkowskiego, który nie skorzystał z prawa do swobodnego przemieszczania się, nie można wyłącznie z tego powodu przyrównywać do sytuacji o charakterze wyłącznie wewnętrznym.

Odnośnie do krajowych przepisów podatkowych, które w celu ustalenia, czy odliczeniu podlegają alimenty płacone przez podatnika mającego miejsce zamieszkania w danym państwie członkowskim na rzecz uprawnionego, mającego miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim, uwzględniają skutki podatkowe tych alimentów w państwie członkowskim zamieszkania uprawnionego – skorzystanie przez tego ostatniego z prawa do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium innego państwa członkowskiego na podstawie art. 18 WE ma wpływ na prawo podatnika do odliczenia podatkowego w państwie członkowskim jego zamieszkania.

Z uwagi na to nie można uznać tej sytuacji za sytuację wewnętrzną pozostającą bez związku z prawem wspólnotowym.

(por. pkt 20, 22, 24, 25)

2. Artykuł 12 akapit pierwszy WE oraz art. 18 ust. 1 WE należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby podatnik mający miejsce zamieszkania w państwie członkowskim nie mógł na podstawie przepisów krajowych odliczyć od dochodu podlegającego opodatkowaniu w tym państwie członkowskim alimentów płaconych na rzecz byłego małżonka mającego miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim, w którym nie podlegają one opodatkowaniu, chociaż byłby on do tego uprawniony, gdyby jego były małżonek miał miejsce zamieszkania w tym samym państwie członkowskim.

W istocie art. 12 WE nie dotyczy ewentualnych różnic w traktowaniu osób fizycznych i przedsiębiorstw podlegających sądownictwu wspólnotowemu, jakie mogą wynikać z rozbieżności występujących między poszczególnymi państwami członkowskimi, jeżeli dotyczą wszystkich osób, do których znajdują zastosowanie, według obiektywnych kryteriów i bez względu na ich przynależność państwową.

Jednakże traktat WE nie gwarantuje obywatelowi Unii, że przeniesienie jego działalności do państwa członkowskiego innego niż to, w którym dotąd zamieszkiwał, pozostaje bez skutków w zakresie opodatkowania. Biorąc pod uwagę rozbieżności w przepisach prawnych państw członkowskich w tym przedmiocie, przeniesienie takie może w danym przypadku być bardziej lub mniej korzystne dla obywatela pod względem opodatkowania pośredniego. Zasada ta znajduje zastosowanie a fortiori w sytuacji, w której zainteresowany nie skorzystał osobiście z prawa do przemieszczania się, lecz uważa się za traktowanego w sposób nierówny wskutek przeniesienia przez jego byłego małżonka miejsca zamieszkania do innego państwa członkowskiego.

(por. pkt 34, 45–47 i sentencja)