13

W zaskarżonym wyroku Sąd ujął przedłożone mu okoliczności faktyczne, które zapoczątkowały spór, w następujący sposób: „1 W dniu 20 listopada 2001 r. interwenient, [Société des produits Nestlé SA], dokonał w [EUIPO] zgłoszenia unijnego znaku towarowego na podstawie rozporządzenia [nr 207/2009]. 2 Znakiem towarowym, o którego rejestrację wniesiono, było oznaczenie słowne FITNESS. 3 Towary, dla których dokonano zgłoszenia, należą do klas 29, 30 i 32 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, i odpowiadają dla każdej z tych klas następującemu opisowi: – klasa 29: „mleko, śmietana, masło, ser, jogurty i inne produkty spożywcze na bazie mleka; substytuty produktów mlecznych, jajka, galaretki, owoce, warzywa, preparaty proteinowe do spożycia przez ludzi”; – klasa 30: „zboża i preparaty zbożowe; płatki zbożowe gotowe do spożycia; zbożowe płatki śniadaniowe; artykuły spożywcze na bazie ryżu lub mąki”; – klasa 32: „woda niegazowana, woda mineralizowana lub gazowana, woda źródlana, woda mineralna, woda aromatyzowana, napoje owocowe, soki owocowe, nektary, lemoniady, napoje gazowane i inne napoje bezalkoholowe, syropy i inne preparaty do wyrobu syropów oraz inne preparaty do wyrobu napojów”. 4 W dniu 30 maja 2005 r. zgłoszony znak towarowy został zarejestrowany jako unijny znak towarowy pod numerem 2470326 dla towarów wskazanych w pkt 3 powyżej (znak zwany dalej »spornym znakiem towarowym«). 5 W dniu 2 września 2011 r. skarżąca, [European Food], wystąpiła z wnioskiem o unieważnienie prawa do spornego znaku na podstawie art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i c) tego aktu. 6 W dniu 18 października 2013 r. Wydział Unieważnień oddalił w całości wniosek o unieważnienie prawa do znaku. 7 W dniu 16 grudnia 2013 r. skarżąca wniosła do EUIPO odwołanie od decyzji Wydziału Unieważnień. 8 Decyzją z dnia 19 czerwca 2015 r. (zwaną dalej »zaskarżoną decyzją«) Czwarta Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła odwołanie. 9 Izba Odwoławcza stwierdziła, że w ramach postępowania o unieważnienie prawa do znaku ciężar dowodu w zakresie nieposiadania przez sporny znak towarowy charakteru odróżniającego lub posiadania przez niego charakteru opisowego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009 spoczywa na wnoszącym o unieważnienie. Dodała, że datą właściwą, do której powinny odnosić się wszystkie dowody, jest dzień dokonania zgłoszenia spornego znaku towarowego, czyli 20 listopada 2001 r. Ponadto w jej ocenie, zważywszy, że chodziło o niedrogie towary konsumpcyjne, właściwy krąg odbiorców wykazywał niższy od przeciętnego poziom uwagi. 10 Co się tyczy podnoszonego charakteru opisowego, Izba Odwoławcza uznała, że większość dowodów przedstawionych przed Wydziałem Unieważnień pochodziła z okresu po dacie właściwej lub dotyczyła terytorium Rumunii przed przystąpieniem tego państwa do Unii Europejskiej. Jeżeli chodzi o wyciągi ze słowników dotyczące wyrazu „fitness”, stwierdziła ona, że w odczuciu konsumentów w 2001 r. wyraz ten nie opisywał żadnej nieodłącznej cechy rozpatrywanych towarów. Uznała ona, że dla omawianych towarów wspomniany wyraz jest sugestywny i wywołuje luźne skojarzenia. W rezultacie jej zdaniem dowody przedstawione przed Wydziałem Unieważnień nie były wystarczające, by wykazać opisowy charakter spornego znaku towarowego. 11 Ponadto szereg dowodów przedłożonych Izbie Odwoławczej po raz pierwszy został przez nią odrzucony i pozostawiony bez uwzględnienia. W tym zakresie Izba Odwoławcza zastosowała w drodze analogii zasadę 50 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia [nr 2868/95] w związku z zasadą 37 lit. b) ppkt (iv) tego aktu. 12 Izba Odwoławcza uznała również, że ponieważ treść wyrazu »fitness« wywołuje skojarzenia i jest niejednoznaczna, jest on zdolny do identyfikowania towarów, do których odnosi się sporny znak towarowy, jako pochodzących od interwenienta, a zatem do odróżniania tych towarów od towarów innych przedsiębiorstw. W rezultacie stwierdziła ona, że skarżąca nie wykazała braku charakteru odróżniającego tego znaku”.