WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

(druga izba)

z dnia 13 grudnia 2012 r.

Sprawa F‑101/11

Tzena Mileva

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Konkurs otwarty – Ogłoszenie o konkursie EPSO/AD/188/10 – Niewpisanie na listę rezerwy kadrowej – Skład komisji egzaminacyjnej – Stali i niestali członkowie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której T. Mileva żąda przede wszystkim stwierdzenia nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu otwartego EPSO/AD/188/10 w sprawie niewpisania jej na listę rezerwy kadrowej tego konkursu.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Skarżąca pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Konkurs – Komisja konkursowa – Odrzucenie kandydatury – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Poszanowanie tajemnicy zawodowej

(art. 296 TFUE; regulamin pracowniczy, art. 25 akapit drugi; załącznik III, art. 6)

2. Urzędnicy – Konkurs – Ocena przydatności kandydatów – Uznanie przysługujące komisji konkursowej – Decyzja o niewpisaniu na listę rezerwy kadrowej – Obowiązek uzasadnienia – Zakres

(regulamin pracowniczy, załącznik III)

3. Urzędnicy – Urzędnicy – Konkurs – Ocena przydatności kandydatów – Uznanie przysługujące komisji konkursowej – Kontrola sądowa – Granice

(regulamin pracowniczy, załącznik III, art. 5)

4. Urzędnicy – Konkurs – Sposoby przeprowadzenia i treść egzaminów – Uznanie przysługujące komisji konkursowej – Kontrola sądowa – Granice

(regulamin pracowniczy, załącznik III)

5. Urzędnicy – Konkurs – Komisja konkursowa – Skład – Kwalifikacje członków do obiektywnej oceny egzaminów

(regulamin pracowniczy, załącznik III, art. 3)

1. Z art. 296 TFUE i art. 25 akapit drugi regulaminu pracowniczego wynika, że jakakolwiek decyzja indywidualna, która jest podejmowana na podstawie przepisów regulaminu pracowniczego, powodująca negatywne skutki dla urzędnika musi zawierać uzasadnienie. Jednakże, jeśli chodzi o decyzje podjęte przez komisję konkursową, obowiązek uzasadnienia trzeba pogodzić z przestrzeganiem tajności prac komisji w oparciu o art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego.

Tajność ta została wprowadzona w celu zagwarantowania niezależności komisji konkursowych i obiektywizmu ich prac, poprzez objęcie ich ochroną przed wszelkimi ingerencjami i naciskami z zewnątrz, czy to ze strony samej administracji unijnej, czy od zainteresowanych kandydatów, czy też od osób trzecich. Jej przestrzeganie nie pozwala zatem na ujawnienie ani poglądów poszczególnych członków komisji, ani szczegółów dotyczących ocen o charakterze osobistym lub porównawczym kandydatów.

Z uwagi na tajny charakter prac komisji konkursowej udostępnienie ocen otrzymanych z poszczególnych egzaminów stanowi wystarczające uzasadnienie decyzji komisji konkursowej. Uzasadnienie tego rodzaju nie narusza praw kandydatów, ponieważ pozwala ono jednak zapoznać się im z oceną wartościującą, która została wystawiona w odniesieniu do ich wyników, a także sprawdzić, w razie potrzeby, że faktycznie nie otrzymali liczby punktów wymaganej w ogłoszeniu o konkursie do dopuszczenia ich do niektórych egzaminów lub do egzaminów w ogóle.

Obowiązek uzasadnienia wymaga bowiem wyłącznie, by adresat niekorzystnej decyzji miał możliwość jasnego i jednoznacznego zrozumienia rozumowania administracji, które doprowadziło ją do wydania rozpatrywanej decyzji. Natomiast gdyby okazało się, że takie uzasadnienie jest błędne, to stanowiłoby to ewentualne naruszenie prawa lub oczywisty błąd w ocenie.

(zob. pkt 27–29, 34)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑254/95 P Parlament przeciwko Innamoratiemu, 4 lipca 1996 r., pkt 24

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑19/03 Konstantopoulou przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 19 lutego 2004 r., pkt 27, 32, 33; sprawa T‑30/04 Sena przeciwko AESA, 4 maja 2005 r., pkt 62

2. Zważywszy na szeroki zakres uznania, przysługujący komisji konkursowej w odniesieniu do oceny wyników egzaminów konkursu, komisja nie jest zobowiązana przy uzasadnianiu decyzji o niewpisaniu nazwiska kandydata na listę rezerwy kadrowej do wskazania odpowiedzi tego kandydata, które uznano za niedostateczne, lub do wyjaśnienia, dlaczego odpowiedzi te uznano za niedostateczne.

(zob. pkt 30)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: ww. sprawa Konstantopoulou przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, pkt 34

3. Rozstrzygając kwestię zgodności z prawem odmownej decyzji komisji konkursowej w sprawie wpisania kandydata na listę rezerwy kadrowej, Sąd bada przestrzeganie obowiązujących norm prawnych, tzn. w szczególności norm proceduralnych określonych w regulaminie i ogłoszeniu o konkursie oraz norm rządzących pracami komisji konkursowej, a zwłaszcza obowiązku zachowania bezstronności przez komisję, zasady równego traktowania kandydatów, a także braku nadużycia władzy.

Ponadto w określonych wypadkach, w których komisji nie przysługuje uznanie, mianowicie, gdy postawione przez komisję kandydatowi pytania wymagają każde jednej jedynej odpowiedzi, omawiana kontrola może dotyczyć prawidłowości okoliczności, na których komisja oparła się przy podejmowaniu swojej decyzji. Wreszcie Sąd dokonuje kontroli braku błędu merytorycznego, jak również zgodności oceny wyrażonej liczbowo z ocenami słownymi komisji, pod warunkiem, że kontrola zgodności ogranicza się do badania oczywistego braku spójności.

Natomiast oceny wystawiane przez komisję konkursową przy ocenie wiedzy i przydatności kandydatów nie podlegają kontroli sądu. Jego kontrola nie może dotyczyć braku spójności pomiędzy ocenami dokonanymi podczas różnych egzaminów, ponieważ taka kontrola byłaby równoznaczna z badaniem prawidłowości dokonanych przez komisję konkursową ocen w przedmiocie wiedzy i przydatności kandydatów.

W każdym razie, zakładając, że Sąd byłby właściwy do przeprowadzenia takiej kontroli, należy stwierdzić, że istnienie sprzeczności pomiędzy ocenami dokonanymi podczas dwóch różnych egzaminów nie pozwala wykazać istnienia błędu w ocenie. Skoro bowiem konkurs przewiduje kilka egzaminów i skoro różne osoby zostały powołane do ich sprawdzenia, w sposób nieunikniony mogą pojawić się sprzeczne ze sobą oceny.

(zob. pkt 40–45)

Odesłanie:

Trybunał: sprawy połączone 112/73, 144/73 i 145/73 Campogrande i in. przeciwko Komisji, 9 października 1974 r., pkt 53

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑33/00 Martínez Páramo i in. przeciwko Komisji, 27 marca 2003 r., pkt 62–64; sprawa T‑267/03 Roccato przeciwko Komisji, 26 stycznia 2005, pkt 42, 50, 51; sprawa T‑100/04 Giannini przeciwko Komisji, 12 marca 2008 r., pkt 277, 278

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑127/07 Coto Moreno przeciwko Komisji, 11 września 2008 r., pkt 32, 34 i przytoczone tam orzecznictwo

4. Instytucjom Unii przysługuje szeroki zakres uznania odnośnie do określenia zasad organizacji konkursu, a sąd Unii może poddać te zasady negatywnej ocenie tylko w sytuacji, gdy nie mają one związku z celem konkursu.

W każdym razie nabór najlepszych kandydatów wymaga od administracji poszukiwania osób, które posiadają zarówno istotną wiedzę, jak i zdolności intelektualne umożliwiające ich wykorzystywanie w praktyce w kontekście, który może się zmieniać, a w rezultacie, wymóg egzaminów mających na celu ocenę ogólnych umiejętności kandydatów nie pozostaje bez związku z konkursem. Nawet gdyby egzaminy z oceny ogólnych umiejętności polegały na testach wymagających analizy psychologicznej kandydatów, okoliczność taka nie wykazywałaby, że ocena tych egzaminów byłaby w tym zakresie na tyle subiektywna, że nie można byłoby zapewnić poszanowania zasad równego traktowania i obiektywizmu oceny.

(zob. pkt 51, 54, 55)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑71/96 Berlingieri Vinzek przeciwko Komisji, 6 listopada 1997 r., pkt 36; sprawa T‑207/02 Falcone przeciwko Komisji, 26 października 2004 r., pkt 31; sprawa T‑361/03 Vanlangendonck przeciwko Komisji, 30 listopada 2005 r., pkt 38

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawy połączone F‑20/08, F‑34/08 i F‑75/08 Aparicio i in. przeciwko Komisji, 29 września 2009 r., pkt 53

5. O ile komisji przysługuje szeroki zakres uznania odnośnie do oceny kandydatów w trakcie konkursu, o tyle powinna ona jednak z drugiej strony pracować przy skrupulatnym poszanowaniu norm regulujących organizację egzaminów i regulujących wybór składu ustalonego do zbadania wyników kandydata.

W tym względzie, aby komisja konkursowa była ustanowiona zgodnie z przepisami regulaminu pracowniczego oraz art. 3 załącznika III do tego regulaminu, winna być utworzona w taki sposób, by zapewnić obiektywną ocenę wyników kandydatów w trakcie egzaminów z punktu widzenia oczekiwanych kwalifikacji zawodowych. Ponadto, ponieważ ocena kandydatów, którzy przystąpili do konkursu, jest oceną porównawczą, kandydat może powołać się na nieprawidłowość popełnioną na korzyść innego kandydata celem uzyskania stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie niewpisania go na listę rezerwy kadrowej.

(zob. pkt 61, 63)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑95/98 Gogos przeciwko Komisji, 23 marca 2000 r., pkt 37, 41–56; sprawa T‑92/01 Girardot przeciwko Komisji, 24 września 2002 r., pkt 24; sprawa T‑165/03 Vonier przeciwko Komisji, 10 listopada 2004 r., pkt 39

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑147/06 Dragoman przeciwko Komisji, 4 września 2008 r., pkt 49