29

W tych okolicznościach Fővárosi Törvényszék (sąd dla miasta stołecznego Budapeszt) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 1 initio i lit. d), art. 12 ust. 2, art. 23 ust. 1 – a w szczególności akapit drugi initio i lit. b) – oraz art. 45 ust. 1, 3–5 [dyrektywy 2013/32] należy interpretować, w świetle art. 47 karty, w ten sposób, że z jednej strony wymagają one, aby w sytuacji zaistnienia wyjątku, o którym mowa w art. 23 ust. 1 dyrektywy [2013/32], dotyczącego względów bezpieczeństwa narodowego, organ państwa członkowskiego, który wydał decyzję w przedmiocie ochrony międzynarodowej o odmowie lub cofnięciu statusu w oparciu o względy bezpieczeństwa narodowego, oraz z drugiej strony organ wyspecjalizowany, który nadał klauzulę niejawności, muszą zapewnić, aby w każdym przypadku zagwarantowano wnioskodawcy / uchodźcy / cudzoziemcowi objętemu ochroną uzupełniającą lub jego pełnomocnikowi prawo dostępu do, co najmniej, istotnych elementów poufnych lub niejawnych informacji lub danych, do których odwołuje się decyzja wydana na tej podstawie oraz do wykorzystywania tych informacji lub danych w postępowaniu toczącym się w przedmiocie wspomnianej decyzji, w przypadku gdy właściwy organ podnosi, że udostępnienie informacji byłoby sprzeczne ze względami bezpieczeństwa narodowego? 2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej, co dokładnie należy rozumieć pod pojęciem »istotnych elementów« poufnych zarzutów, do których odwołuje się decyzja, przy zastosowaniu art. 23 ust. 1 – a w szczególności akapit drugi initio i lit. b) – [dyrektywy 2013/32] w świetle art. 41 i 47 karty? 3) Czy art. 14 ust. 4 initio i lit. a) i art. 17 ust. 1 initio i lit. d) [dyrektywy 2011/95] oraz art. 45 ust. 1 initio i lit. a), art. 45 ust. 3, 4 i motyw 49 [dyrektywy 2013/32] należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym cofnięcie statusu uchodźcy lub statusu cudzoziemca objętego ochroną uzupełniającą lub wykluczenie możliwości jego uzyskania następuje na podstawie decyzji pozbawionej uzasadnienia, która jest oparta wyłącznie na automatycznym odwołaniu do wiążącej i bezwzględnie obowiązującej opinii organu wyspecjalizowanego, która sama również jest pozbawiona uzasadnienia, stwierdzającej, że ma miejsce zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego? 4) Czy motywy 20 i 34, art. 4, art. 10 ust. 2 i 3 – w szczególności lit. d) – dyrektywy [2013/32] oraz art. 14 ust. 4 initio i lit. a), a także art. 17 ust. 1 initio i lit. d) dyrektywy [2011/95] należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym organ wyspecjalizowany przeprowadza analizę podstawy wykluczenia i wydaje decyzję merytoryczną w postępowaniu, które nie jest zgodne z przepisami materialnymi i proceduralnymi zawartymi w dyrektywie [2013/32] i dyrektywie [2011/95]? 5) Czy art. 17 ust. 1 initio lit. b) dyrektywy [2011/95] należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie dokonaniu wykluczenia w oparciu o okoliczność lub przestępstwo, które były już znane przed wydaniem wyroku lub decyzji ostatecznej przyznającej status uchodźcy, lecz nie zostały one uznane za podstawę wykluczenia, ani w odniesieniu do przyznania statusu uchodźcy, ani w odniesieniu do objęcia ochroną uzupełniającą?”.