Keywords

Summary



Keywords

1. Spójność gospodarcza i społeczna – Pomoc strukturalna – Finansowanie wspólnotowe – Decyzja o cofnięciu pomocy finansowej ze względu na nieprawidłowości – Uprawnienia Komisji

(rozporządzenie Rady nr 4253/88, art. 24 ust. 2)

2. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola oceny dowodów przez Trybunał – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia

(art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy)

3. Spójność gospodarcza i społeczna – Pomoc strukturalna – Finansowanie wspólnotowe – Decyzja o zawieszeniu, zmniejszeniu lub cofnięciu pomocy ze względu na nieprawidłowości

(rozporządzenie Rady nr 4253/88, art. 24 ust. 2)

4. Spójność gospodarcza i społeczna – Pomoc strukturalna – Finansowanie wspólnotowe – Obowiązek informowania ciążący na beneficjentach pomocy finansowej – Zakres

(rozporządzenie Rady nr 4253/88, art. 24)

5. Spójność gospodarcza i społeczna – Pomoc strukturalna – Finansowanie wspólnotowe – Obowiązki beneficjenta o charakterze finansowym określone w decyzji o przyznaniu pomocy

(rozporządzenie Rady nr 4253/88, art. 24)

6. Odwołanie – Zarzuty – Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem – Niedopuszczalność – Zakwestionowanie wykładni lub zastosowania prawa wspólnotowego dokonanych przez Sąd – Dopuszczalność

(art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin Trybunału Sprawiedliwości, art. 112 § 1 lit. c))

7. Spójność gospodarcza i społeczna – Pomoc strukturalna – Finansowanie wspólnotowe – Decyzja o cofnięciu pomocy finansowej ze względu na nieprawidłowości – Uprawnienie Komisji do żądania zwrotu pomocy finansowej – Warunek

(rozporządzenie Rady nr 4253/88, art. 24)

Summary

1. Artykuł 24 ust. 2 rozporządzenia nr 4253/88 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, zmienionego rozporządzeniem nr 2082/93, uprawnia Komisję do żądania cofnięcia wspólnotowej pomocy finansowej w całości. Zawężenie uprawnień Komisji jedynie do ograniczenia wysokości pomocy wspólnotowej proporcjonalnie do kwot, co do których stwierdzono nieprawidłowości, zachęcałoby odbiorców pomocy do popełniania naruszeń, gdyż groziłaby im wyłącznie utrata kwot nienależnie pobranych.

(por. pkt 53)

2. Jedynie Sąd jest właściwy do dokonywania, po pierwsze, ustaleń faktycznych, z wyjątkiem sytuacji, gdy nieprawidłowość jego ustaleń wynika z przedstawionych mu akt sprawy, a po drugie, oceny ustalonych okoliczności faktycznych. Ocena okoliczności faktycznych nie stanowi zatem, z wyjątkiem przypadków wypaczenia przedstawionych dowodów, kwestii prawnej, poddanej kontroli Trybunału w ramach rozpoznawania odwołania.

(por. pkt 63)

3. Zgodnie z podstawową zasadą rządzącą pomocą wspólnotową Wspólnota może finansować jedynie rzeczywiście poniesione wydatki. Przedstawienie do finansowania w ramach projektu wydatków, których w rzeczywistości nie poniesiono w celu jego realizacji, narusza w poważnym stopniu tę zasadę i może zostać uznane za nieprawidłowość w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 4253/88 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, zmienionego rozporządzeniem nr 2082/93, który uprawnia Komisję do ograniczenia, zawieszenia lub cofnięcia wspólnotowej pomocy finansowej, jeżeli kontrola zadania lub działania, na które pomoc została przyznana, wykazała nieprawidłowości.

(por. pkt 69)

4. W celu umożliwienia Komisji przeprowadzenia kontroli beneficjent wspólnotowej pomocy finansowej musi być w stanie wykazać rzeczywisty charakter kosztów przedstawionych do finansowania w ramach projektu, dla którego udzielono tego rodzaju pomocy. Dostarczenie przez wnioskodawców i beneficjentów pomocy wspólnotowej wiarygodnych informacji jest więc niezbędne do prawidłowego funkcjonowania ustanowionego systemu kontroli spełnienia warunków udzielenia pomocy.

Podobnie sankcje w postaci cofnięcia finansowania i zwrotu kwot nienależnie pobranych przewidziane w art. 24 rozporządzenia nr 4253/88 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, zmienionego rozporządzeniem nr 2082/93, nie są zastrzeżone dla przypadków nieprawidłowości powodujących niewykonanie projektu lub istotne modyfikacje wpływające na charakter i samo istnienie tego projektu. Wobec tego nie można utrzymywać, iż sankcje przewidziane w powyższym przepisie znajdują zastosowanie wyłącznie do przypadków niewykonania, w części lub w całości, określonego działania.

Wynika stąd, że dla uzasadnienia przyznania konkretnego dofinansowania nie wystarczy wykazać, że projekt został zrealizowany. Przeciwnie, beneficjent pomocy zobowiązany jest udowodnić, że poniósł dane koszty zgodnie z warunkami przyznania pomocy.

(por. pkt 76–78)

5. W systemie przyznawania pomocy z funduszy strukturalnych i kontroli finansowanych działań, który został wprowadzony rozporządzeniem nr 4253/88 ustanawiającym przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, zmienionym rozporządzeniem nr 2082/93, obowiązek spełnienia warunków finansowych wskazanych w decyzji Komisji o przyznaniu pomocy wspólnotowej stanowi, podobnie jak obowiązek realizacji projektu, którego dotyczy pomoc, jedno z podstawowych zobowiązań beneficjenta i jest zatem jedną z przesłanek przyznania wspólnotowej pomocy finansowej.

(por. pkt 86)

6. Nie odpowiada wymogom uzasadnienia wynikającym z art. 225 WE, art. 58 ust. 1 statutu Trybunału oraz art. 112 § 1 lit. c) regulaminu Trybunału Sprawiedliwości odwołanie polegające jedynie na powtórzeniu lub dosłownym zacytowaniu zarzutów i argumentów przedstawionych przed Sądem, w tym opartych na okolicznościach faktycznych odrzuconych wprost przez Sąd. Odwołanie takie stanowi bowiem w istocie wniosek o ponowne rozpatrzenie skargi wniesionej do Sądu, co nie należy do kompetencji Trybunału.

Jednakże, w sytuacji gdy wnoszący odwołanie kwestionuje interpretację lub zastosowanie przez Sąd prawa wspólnotowego, okoliczności prawne rozpatrywane w pierwszej instancji mogą ponownie stanowić przedmiot sporu w ramach odwołania. Gdyby bowiem wnoszący odwołanie nie mógł oprzeć odwołania na zarzutach i argumentach podniesionych przed Sądem, postępowanie odwoławcze pozbawione byłoby częściowo sensu.

(por. pkt 105–107)

7. W ramach decyzji o cofnięciu pomocy z funduszy strukturalnych wydanej na podstawie art. 24 rozporządzenia nr 4253/88 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, zmienionego rozporządzeniem nr 2082/93, Komisja nie ma obowiązku żądać zwrotu całości pomocy finansowej, lecz ma uprawnienie dyskrecjonalne do żądania jej zwrotu oraz ewentualnie do określenia części podlegającej zwrotowi. Ze względu na zasadę proporcjonalności Komisja winna wykonywać to uprawnienie dyskrecjonalne w taki sposób, by kwoty, których zwrotu żąda, nie były nieproporcjonalne w stosunku do popełnionych nieprawidłowości. Komisja nie ma jednakże obowiązku żądać zwrotu jedynie kwot, które w związku z tymi nieprawidłowościami okazały się nieuzasadnione. Przeciwnie, w celu zapewnienia skutecznego gospodarowania pomocą wspólnotową i zapobiegania oszustwom uzasadnione może być żądanie zwrotu kwot, których nieprawidłowości dotyczą jedynie częściowo. W tym kontekście zobowiązania, których dotrzymanie ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania systemu wspólnotowego, mogą być sankcjonowane utratą prawa przyznanego na mocy uregulowań wspólnotowych, na przykład prawa do pomocy.

(por. pkt 140–143)