Sprawa T-402/07

Kaul GmbH

przeciwko

Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ARCOL — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy CAPOL — Zastosowanie się przez OHIM do wyroku stwierdzającego nieważność decyzji jednej z jego izb odwoławczych — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Prawo do obrony — Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 61 ust. 2, art. 63 ust. 6, art. 73 zdanie drugie i art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94”

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 25 marca 2009 r. II ‐ 742

Streszczenie wyroku

Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu wspólnotowego – Zastosowanie się przez Urząd do wyroku stwierdzającego nieważność decyzji jednej z jego izb odwoławczych

Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu wspólnotowego – Zastosowanie się przez Urząd do wyroku stwierdzającego nieważność decyzji jednej z jego izb odwoławczych

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), w celu zastosowania się do ciążącego na nim na mocy art. 63 ust. 6 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego obowiązku podjęcia niezbędnych środków w celu zastosowania się do wyroku sądu wspólnotowego stwierdzającego nieważność decyzji jednej z jego izb odwoławczych, jest zobowiązany doprowadzić do tego, by w przedmiocie odwołania została wydana nowa decyzja izby odwoławczej. W tym zakresie może on przekazać sprawę innej izbie odwoławczej. (por. pkt 23)

Choć prawdą jest, że zgodnie z zasadą współzależności między czynnikami branymi pod uwagę w ramach całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, a zwłaszcza między podobieństwem znaków towarowych a podobieństwem oznaczonych nimi towarów lub usług, niski stopień podobieństwa między oznaczonymi towarami lub usługami może być kompensowany wysokim stopniem podobieństwa między samymi znakami i odwrotnie, na potrzeby stosowania art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego stwierdzenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wymaga jednoczesnego istnienia identyczności lub podobieństwa między zgłoszonym a wcześniejszym znakiem towarowym oraz identyczności lub podobieństwa między towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których został zarejestrowany wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdziwszy brak podobieństwa między zgłoszonym a wcześniejszym znakiem towarowym, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) nie jest zobowiązany uwzględnić okoliczności, że wcześniejszy znak towarowy jest powszechnie znany, ponieważ już na tej podstawie może on słusznie stwierdzić brak jakiegokolwiek prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, niezależnie od tego, jaki charakter odróżniający uzyskał wcześniejszy znak towarowy. (por. pkt 28, 44)

W następstwie stwierdzenia przez sąd wspólnotowy nieważności decyzji jednej z izb odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) dotyczącej oddalenia sprzeciwu wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego izba odwoławcza, której sprawa została przekazana, musi ponownie rozpatrzyć odwołanie. Jeżeli w wyroku stwierdzającym nieważność decyzji nie ustosunkowano się do kwestii podobieństwa kolidujących ze sobą znaków, izba odwoławcza musi ponownie ocenić tę okoliczność, mogąc wyrobić sobie na jej temat własne zdanie, niezależne od stanowiska przyjętego w decyzji, której nieważność stwierdzono. (por. pkt 38, 39)

Znaczenie okoliczności faktycznych i dowodów przedstawionych przed Urzędem Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) przez strony postępowania w sprawie sprzeciwu po upływie wyznaczonego w tym celu terminu stanowi jedno z kryteriów, które Urząd winien brać pod uwagę przy podejmowaniu decyzji, w wykonaniu przysługujących mu na mocy art. 74 ust. 2 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego uprawnień dyskrecjonalnych, czy takie okoliczności faktyczne i dowody należy uwzględnić. (por. pkt 42)

Sąd wspólnotowy przeprowadza kontrolę zgodności z prawem decyzji wydawanych przez instancje Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory). Jeżeli dojdzie do przekonania, że taka decyzja, zakwestionowana w postępowaniu przed nim, narusza prawo, musi stwierdzić jej nieważność. Nie może on oddalić skargi, zastępując uzasadnienie przedstawione przez właściwą instancję Urzędu, która wydała zaskarżony akt, własnymi rozważaniami. W rezultacie sąd wspólnotowy, jeżeli uzna, że uzasadnienie decyzji jednej z izb odwoławczych Urzędu jest błędne pod względem prawnym, nie może samodzielnie oddalić sprzeciwu ze względów, które nie zostały poruszone w zaskarżonej przed nim decyzji. (por. pkt 47, 49)

Zgodnie z art. 43 statutu Trybunału, jeśli zachodzi wątpliwość co do znaczenia lub zakresu wyroku, sąd wspólnotowy, który wydał dany wyrok, jest właściwy do dokonania jego wykładni. A zatem nie istnieje żadne domniemanie, zgodnie z którym spośród różnych możliwych wykładni wyroku stwierdzającego nieważność decyzji jednej z izb odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) należy przyjąć tę, która jest najbardziej korzystna dla skarżącego. Izba odwoławcza, której sprawa została przekazana w następstwie takiego stwierdzenia nieważności, nie jest zobowiązana wysłuchać wnoszącego odwołanie w przedmiocie wykładni wyroku stwierdzającego nieważność wspomnianej decyzji. Jeżeli skarżąca lub Urząd, dwie strony w postępowaniu przed sądem wspólnotowym, które zakończyło się takim stwierdzeniem nieważności, powzięli jakiekolwiek wątpliwości co do interpretacji tego wyroku, powinni zwrócić się do właściwego sądu wspólnotowego z wnioskiem o dokonanie jego wykładni. (por. pkt 62, 63)

Nie istnieje w odczuciu wytwórców produktów żywnościowych i słodyczy prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w przypadku oznaczenia słownego ARCOL, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla „produktów chemicznych przeznaczonych do konserwowania żywności”, należących do klasy 1 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, oraz słownego znaku towarowego CAPOL zarejestrowanego wcześniej jako wspólnotowy znak towarowy dla „produktów chemicznych do konserwowania żywności, to znaczy surowców do zamrażania oraz konserwowania gotowych produktów żywnościowych, w szczególności słodyczy”, należących do klasy 1 w rozumieniu wspomnianego porozumienia, ponieważ kolidujące ze sobą znaki nie są ani identyczne, ani podobne, a w konsekwencji rzeczony przepis nie znajduje zastosowania, mimo że oznaczone tymi znakami towary są identyczne. (por. pkt 76, 92)

Ta sama liczba liter, z których składają się dwa słowne znaki towarowe, nie ma jako taka szczególnego znaczenia dla odbiorców, do których kierowane są te znaki, nawet jeśli mamy do czynienia z kręgiem odbiorców wyspecjalizowanych. Jako że alfabet zawiera ograniczoną liczbę liter, z których nie wszystkie są ponadto używane równie często, jest nieuniknione, że kilka słów będzie miało tę samą liczbę liter, z których niektóre będą nawet im wspólne, nie podlegając zarazem tylko z tego powodu kwalifikacji jako podobne pod względem wizualnym. Ponadto odbiorcy nie są co do zasady świadomi dokładnej liczby liter, z których składa się dany słowny znak towarowy, i w konsekwencji w większości przypadków nie będą zdawać sobie sprawy z tego, że kolidujące ze sobą znaki towarowe zawierają tę samą liczbę liter. Tym, na co należy zwrócić uwagę przy dokonywaniu oceny wizualnego podobieństwa dwóch słownych znaków towarowych, jest raczej okoliczność, czy każdy z nich zawiera ciąg kilku liter w tym samym porządku. (por. pkt 81–83)