W istocie prawo autorskie w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 2001/29 może znajdować zastosowanie jedynie w stosunku do przedmiotu, który jest oryginalny w tym sensie, że stanowi własną twórczość intelektualną jego autora. Gdy chodzi o części utworu, są one chronione prawem autorskim, jeżeli jako takie przyczyniają się do oryginalności całego dzieła. Poszczególne części utworu podlegają ochronie na podstawie wspomnianego przepisu, pod warunkiem że zawarte są w nich określone elementy stanowiące wyraz własnej twórczości intelektualnej autora utworu. Z uwagi na wymóg dokonywania szerokiej interpretacji ochrony przysługującej na podstawie art. 2 wspomnianej dyrektywy, nie można wykluczyć, że niektóre z oderwanych zdań czy też nawet niektóre części zdań zawartych w danym tekście będą w stanie oddać oryginalność publikacji takiej jak artykuł prasowy, ukazując czytelnikowi element artykułu, który sam w sobie stanowi wyraz własnej twórczości intelektualnej jego autora. Takie zdania lub ich części mogą zatem być przedmiotem ochrony ustanowionej w art. 2 lit. a) dyrektywy.

Czynność polegająca na wydrukowaniu wycinka zawierającego 11 słów, która jest dokonywana w trakcie procesu pozyskiwania danych, na który składa się skanowanie artykułów prasowych i następnie przekształcanie ich w pliki tekstowe, elektroniczne zwielokrotnianie i zapisywanie części zwielokrotnionego tekstu oraz jego druk, nie spełnia określonej w art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29 w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym, przesłanki odnoszącej się do charakteru tymczasowego, a co za tym idzie, proces ten nie może być realizowany bez uzyskania zgody zainteresowanych podmiotów praw autorskich.

Dana czynność może zostać zakwalifikowana jako czynność „tymczasowa” w rozumieniu drugiej przesłanki zawartej we wspomnianym przepisie jedynie wtedy, gdy czas jej trwania ogranicza się do okresu, który jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania rozpatrywanego procesu technologicznego, przy czym proces ten musi być zautomatyzowany w taki sposób, by rezultaty tej czynności były usuwane automatycznie — bez ingerencji człowieka — z chwilą gdy spełniona została funkcja czynności polegająca na umożliwieniu realizacji wspomnianego procesu. Natomiast w drodze ostatniej czynności zwielokrotniania w ramach rozpatrywanego procesu pozyskiwania danych dokonywane jest zwielokrotnianie poza sferą informatyczną, poprzez wydruk plików mieszczących w sobie wycinki zawierające 11 słów, i w ten sposób ma miejsce zwielokrotnienie wycinków jako kopii na papierze. Tymczasem, jeśli rezultat zwielokrotnienia znajduje się na kopii mającej charakter materialny, to jego zniknięcie może nastąpić jedynie w drodze zniszczenia tej kopii. Poza tym z uwagi na to, że proces pozyskiwania danych najwyraźniej nie obejmuje automatycznego zniszczenia kopii, usunięcie rezultatu zwielokrotnienia zależy wyłącznie od woli osoby przeprowadzającej ten proces, w związku z czym nie ma żadnej pewności, iż będzie ona chciała tego dokonać. W efekcie istnieje ryzyko, że rzeczony rezultat zwielokrotnienia będzie istnieć przez dłuższy okres w zależności od potrzeb takiej osoby. W tych okolicznościach omawiana ostatnia czynność procesu pozyskiwania danych, polegająca na wydrukowaniu wycinków zawierających 11 słów, nie jest czynnością tymczasową w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29.

(por. pkt 64, 67–70, 74; pkt 2 sentencji)