ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2022 r. – Caledonian/Komisja

(Sprawa T-711/22)

(2023/C 35/87)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Caledonian – Serviços Internacionais, Sociedade Unipessoal, Lda (Zona Franca da Madeira) (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: A. Ferreira Correia i R. da Palma Borges, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności art. 1 i art. 4 zaskarżonej decyzji;

— obciążenie pozwanej instytucji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi przeciwko decyzji Komisji (UE) 2022/1414 z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM) – Schemat III [opublikowanej pod numerem C(2020) 8550] (Dz.U. 2022, L 217, s. 49) skarżąca podnosi pięć zarzutów, które co do zasady są identyczne, jak zarzuty podniesione w sprawie T-702/22, TA/Komisja, lub do nich podobne.
Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2022 r. – Starboard/Komisja

(Sprawa T-710/22)

(2023/C 35/86)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Starboard, Unipessoal, Lda (Zona Franca da Madeira) (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: A. Ferreira Correia i R. da Palma Borges, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności art. 1 i 4 zaskarżonej decyzji;

— obciążenie pozwanej instytucji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi przeciwko decyzji Komisji (UE) 2022/1414 z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM)– Schemat III [opublikowanej pod numerem C(2020) 8550] (Dz.U. 2022, L 217, s. 49) skarżąca podnosi pięć zarzutów, które co do zasady są identyczne, jak zarzuty podniesione w sprawie T-702/22, TA/Komisja, lub do nich podobne.
C 35/67

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2022 r. – White Pearl/Komisja

(Sprawa T-708/22)

(2023/C 35/85)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: White Pearl, Unipessoal, Lda (Zona Franca da Madeira) (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: S. Gemas Donário i S. Soares, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM) – Schemat III;

— obciążenie Komisji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi pięć zarzutów na poparcie skargi, które co do zasady są identyczne jak zarzuty podniesione w ramach sprawy T-553/22, Thorn Investments/Komisja lub są do nich podobne.
C 35/66

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2022 r. – Ostrava/Komisja

(Sprawa T-707/22)

(2023/C 35/84)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Ostrava – Trading e Serviços Internacionais, Sociedade Unipessoal, Lda (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: S. Gemas Donário i S. Soares, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM) – Schemat III;

— obciążenie Komisji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi pięć zarzutów na poparcie skargi, które co do zasady są identyczne jak zarzuty podniesione w ramach sprawy T-553/22, Thorn Investments/Komisja lub są do nich podobne.
Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2022 r. – Durie/Komisja

(Sprawa T-705/22)

(2023/C 35/83)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Durie – Trading e Serviços Internacionais, Sociedade Unipessoal, Lda (Zona Franca da Madeira) (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: A. Ferreira Correia i R. da Palma Borges, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności art. 1 i 4 zaskarżonej decyzji;

— obciążenie pozwanej instytucji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi przeciwko decyzji Komisji (UE) 2022/1414 z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM) – Schemat III [opublikowanej pod numerem C(2020) 8550] (Dz.U. 2022, L 217, s. 49) skarżąca podnosi sześć zarzutów, które co do zasady są identyczne, jak zarzuty podniesione w sprawie T-702/22, TA/Komisja, lub do nich podobne.
C 35/65

Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2022 r. – Mission/Komisja

(Sprawa T-700/22)

(2023/C 35/82)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Mission – Trading, Gestão e Serviços, Unipessoal, Lda (Zona Franca da Madeira) (Funchal, Portugal) (przedstawiciele: S. Gemas Donário i S. Soares, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM)– Schemat III;

— obciążenie Komisji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi pięć zarzutów na poparcie skargi, które co do zasady są identyczne jak zarzuty podniesione w ramach sprawy T-553/22, Thorn Investments/Komisja, lub do nich podobne.
C 35/65

Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2022 r. – Fontwell/Komisja

(Sprawa T-691/22)

(2023/C 35/81)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Fontwell – Import, Export, Unipessoal, Lda (Zona Franca da Madeira) (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: S. Gemas Donário i S. Soares, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM) – Schemat III;

— obciążenie Komisji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi pięć zarzutów na poparcie skargi, które co do zasady są identyczne jak zarzuty podniesione w ramach sprawy T-553/22, Thorn Investments/Komisja, lub są do nich podobne.
C 35/64

Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2022 r.– FOF/Komisja

(Sprawa T-688/22)

(2023/C 35/80)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: FOF – Fox Oil Fund, Lda (Funchal, Portugalia) (przedstawiciele: S. Gemas Donário i S. Soares, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2020) 8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie systemu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca de Madeira (ZFM) – Schemat III;

— obciążenie Komisji kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi pięć zarzutów na poparcie skargi, które co do zasady są identyczne jak zarzuty podniesione w ramach sprawy T-553/22, Thorn Investments/Komisja, lub są do nich podobne.
Skarga wniesiona w dniu 17 września 2022 r. – ClientEarth/Komisja

(Sprawa T-579/22)

(2023/C 45/25)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ClientEarth AISBL (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: T. Johnston, Barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji zawartej w piśmie z dnia 6 lipca 2022 r. (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”), mocą której Komisja odrzuciła złożony przez stronę skarżącą, na podstawie art. 10 rozporządzenia nr 1367/2006 (1), wniosek z dnia 3 lutego 2022 r. o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2129/2139 z dnia 4 czerwca 2021 r. (2). na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/852 (3)

— obciążenie pozwanej kosztami niniejszego postępowania poniesionymi przez skarżącego.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

1. Zaskarżona decyzja jest dotknięta szeregiem naruszeń prawa w odniesieniu do ram kompetencji Komisji w zakresie, w jakim Komisja pominęła niektóre istotne elementy rozporządzenia w sprawie taksonomii przy przyjmowaniu rozporządzenia delegowanego.

2. Zaskarżoną decyzję cechują dwa oczywiste błędy w ocenie w odniesieniu do wiedzy naukowej dotyczącej spalania biomasy leśnej dla celów produkcji energii.

3. Zaskarżona decyzja jest dotknięta kilkoma oczywistymi błędami w ocenie w odniesieniu do produkcji podstawowych organicznych substancji chemicznych.

4. Zaskarżona decyzja jest dotknięta również oczywistymi błędami w odniesieniu do produkcji bioplastiku.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. 2006 L 264, s. 13) (zwane dalej „rozporządzeniem nr 1367/2006”)

(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2139 z dnia 4 czerwca 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 poprzez ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych (Dz.U. 2021, L 442, s. 1)

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. 2020, L 198, s. 13)
—

Skarżący podnosi, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem w zakresie, w jakim poprzez automatyczną transpozycję decyzji 150/2022, a w konsekwencji ponowne obliczenie emerytury skarżącego zgodnie z nową metodą, z mocą wsteczną i trwałym skutkiem, która ma bezpośredni wpływ na prawo do emerytury, Parlament Europejski naruszył zasadę pewności prawa, która stoi na przeszkodzie wszelkiemu naruszeniu praw nabytych, zgodnie zresztą z ratio legis art. 28 Statutu posła i art. 75 decyzji PWS, jak również zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, która nie pozwala na zmniejszanie lub przekształcenie emerytur. Ponadto nowe obliczenie – jako że dotyczy wyłącznie byłych włoskich posłów do Parlamentu Europejskiego, będących jedynymi adresatami środka powodującego ponowne obliczenie z mocą wsteczną, zgodnie z metodą składkową, nabytych emerytur, podczas gdy metoda składkowa nie została jeszcze wprowadzona we Włoszech – jest w oczywisty sposób sprzeczne z zasadą równości, ponieważ prowadzi do niezgodnej z prawem dyskryminacji w stosunku do byłych posłów do Parlamentu Europejskiego innych państw członkowskich oraz posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych po 2009 r. i ogólnie do wszystkich innych obywateli, którzy nie doznają żadnego ograniczenia tego rodzaju.
C 45/29

Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2022 r. – Francja/Komisja

(Sprawa T-785/22)

(2023/C 45/38)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: Stéhelin, B. Fodda i E. Leclerc, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AST/154/22 – asystenci (AST 3) w dziedzinach zarządzania finansami, rachunkowości i zasobów finansowych, zamówień publicznych, projektowania graficznego i tworzenia treści wizualnych, mediów społecznościowych i cyfrowych oraz webmaster, opublikowanego w dniu 22 września 2022 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty, które są co do istoty identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-555/22 Francja/Komisja lub do nich podobne.
1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do obrony skarżącego i dotyczący uchybień proceduralnych. W pierwszej części zarzutu skarżący podnosi naruszenie zasady przejrzystości, brak możliwości wiary w niezależność organu uprawnionego do zawierania umów o pracę („OUZU”) oraz odmowę dostępu do istotnych informacji i dowodów z akt sprawy. W drugiej części skarżący podnosi naruszenie zasady poufności przy rozpatrywaniu jego wniosku o udzielenie wsparcia, brak poszanowania gwarancji proceduralnych, brak wdrożenia sprawiedliwego i obiektywnego postępowania i wreszcie naruszenie art. 4.2 i 4.3 ogólnych przepisów wykonawczych dotyczących zapobiegania mobbingowi. W trzeciej części zarzutu skarżący podnosi brak obiektywnej i subiektywnej bezstronności oraz istnienie konfliktu interesów, które zaszkodziły rozpatrzeniu jego wniosku o udzielenie wsparcia. W czwartej części zarzutu skarżący podnosi, że OUZU naruszył jego prawo do bycia skutecznie wysłuchanym.
5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa do dobrej administracji, o którym mowa w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, oraz naruszenia ustanowionego w art. 47 karty prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu.
—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, w zakresie w jakim odrzucono zgłoszenie unijnego znaku towarowego nr 18 222 083 dla towarów: „maski do oddychania, inne niż do sztucznego oddychania”, należące do klasy 9, oraz „podajniki zatyczek do uszu; środki do ochrony słuchu; środki do ochrony słuchu, zwłaszcza korki do uszu, lamele ochronne na uszy, słuchawki ochronne na uszy (ochrona słuchu w postaci słuchawek)”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 197/18

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2008 r. — Alferink i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-94/98) (1)

(Skarga o odszkodowanie - Odpowiedzialność pozaumowna - Mleko - Opłata dodatkowa - Ilość referencyjna - Producent, który podjął zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu - Wymóg produkcji w pierwotnym gospodarstwie SLOM - Artykuł 3a rozporządzenia (EWG) nr 1546/88 w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem (EWG) nr 1033/89 - Zarzucane niejednoznaczne brzmienie stosowanego przepisu - Zasada pewności prawa)

(2008/C 197/30)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Alfonsius Alferink (Heeten, Niderlandy) oraz 67 innych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku do wyroku (przedstawiciele: H. Bronkhorst i E. Pijnacker Hordijk, następnie H. Bronkhorst, E. Pijnacker Hordijk oraz J. Sluysmans, a w końcu E. Pijnacker Hordijk, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: T. van Rijn, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Żądanie odszkodowania na podstawie art. 178 Traktatu WE (obecnie art. 235 WE) i art. 215 akapit drugi Traktatu WE (obecnie art. 288 akapit drugi WE) z tytułu szkody poniesionej rzekomo przez skarżących wskutek naruszenia przez Komisję zasady pewności prawa poprzez przyjęcie rozporządzenia (EWG) nr 1033/89 z dnia 20 kwietnia 1989 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 1546/88 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania opłaty dodatkowej ustanowionej w art. 5c rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 (Dz.U. L 110, str. 27), w którym nie przewidziano w sposób jasny i precyzyjny, iż produkcja mleka powinna być podjęta w pierwotnym gospodarstwie SLOM.

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Alfonsius Alferink oraz 67 innych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku zostają obciążeni kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 358 z 21.11.1998.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 19/23

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 listopada 2008 r. — Hotel Cipriani i in. przeciwko Komisji

(Sprawy połączone jointes T-254/00, T-270/00 i T-277/00) (1)

(Pomoc państwa - Obniżenie wysokości składek na zabezpieczenie społeczne na rzecz przedsiębiorstw z terenu miast Wenecji i Chioggii - Decyzja uznająca system pomocy za niezgodny ze wspólnym rynkiem i nakładająca obowiązek odzyskania wypłaconej pomocy - Dopuszczalność - Związek indywidualny - Istota sprawy - Warunki dotyczące wpływu na wewnątrzwspólnotową wymianę handlową i na konkurencję - Odstępstwa z tytułu art. 87 ust. 3 lit. b)-e) WE oraz art. 87 ust. 2 lit. b) WE - Uznanie za pomoc nową lub istniejącą - Zasady pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań, równości traktowania i proporcjonalności - Obowiązek uzasadnienia)

(2009/C 19/41)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca w sprawie T-254/00: Hotel Cipriani SpA (Wenecja, Włochy) (przedstawiciele: początkowo M. Marinoni, G.M. Roberti i F. Sciaudone, a następnie G.M. Roberti, F. Sciaudone i A. Bianchini, adwokaci)

Strona skarżąca w sprawie T-270/00: Società italiana per il gas SpA (Italgas) (Turyn, Włochy) (przedstawiciele: M. Merola, C. Tesauro, M. Pappalardo i T. Ubaldi, adwokaci)

Strona skarżąca w sprawie T-277/00: Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl (Cavriago, Włochy) oraz Comitato „Venezia vuole vivere” (Wenecja, Włochy) (przedstawiciele: A. Bianchini i A. Vianello, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: V. Di Bucci, pełnomocnik, wspierany przez A. Dal Ferra, adwokata)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej w sprawie T-270/00: Republika Włoska (przedstawiciele: początkowo U. Leanza, a następnie I. Braguglia, pełnomocnicy, wspierani przez P. Gentiliego i S. Fiorentina, avvocati dello Stato)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2000/394/WE z dnia 25 listopada 1999 r. w sprawie pomocy na rzecz przedsiębiorstw z terenu miast Wenecji i Chioggi w formie obniżenia wysokości składek na zabezpieczenie społeczne na mocy ustaw nr 30/1997 i 206/1995 (Dz.U. 2000, L 150, s. 50).

Sentencja wyroku

1) Skargi zostają oddalone.

2) Hotel Cipriani SpA, Società italiana per il gas SpA (Italgas), Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl i Comitato „Venezia vuole vivere” ponoszą, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję. Coopservice i Comitato „Venezia vuole vivere” ponoszą także koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

(1) Dz.U. C 355 z 9.12.2000 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 8/11

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 listopada 2007 r. — Pitsiorlas przeciwko Radzie i EBC

(Sprawy połączone T-3/00 i T-337/04) (1)

(Dostęp do dokumentów - Porozumienie Bâle-Nyborg - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akty zaskarżalne - Uzasadnienie - Zarzut niezgodności z prawem - Decyzja 93/731/WE - Regulamin wewnętrzny Europejskiego Banku Centralnego - Skarga o odszkodowanie - Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty za bezprawne działania jej organów - Szkoda - Związek przyczynowy)

(2008/C 8/19)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Athanasios Pitsiorlas (Saloniki, Grecja) (przedstawiciel: D. Papafilippou, avocat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer, S. Kyriakopoulou i D. Zachariou, a następnie M. Bauer i D. Zachariou, pełnomocnicy) oraz Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: w sprawie T-3/00, początkowo C. Zilioli, C. Kroppenstedt i P. Vospernik, a następnie C. Zilioli, C. Kroppenstedt, F. Athanasiou i S. Vuorensola, i wreszcie C. Zilioli, C. Kroppenstedt i F. Athanasiou oraz, w sprawie T-337/04, C. Kroppenstedt, F. Athanasiou i P. Papapaschalis, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Z jednej strony, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Rady i Europejskiego Banku Centralnego oddalających wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów dotyczących porozumienia Bâle-Nyborg z września 1987 r., a z drugiej strony, żądanie naprawienia szkody.

Sentencja wyroku

1) Stwierdza się nieważność decyzji rady prezesów z dnia 21 października 1999 r., o której powiadomiono Athanasiosa Pitsiorlasa w piśmie Europejskiego Banku Centralnego z dnia 8 listopada 1999 r.

2) W pozostałej części skarga o stwierdzenie nieważności podlega oddaleniu.

3) Skarga o odszkodowanie zostaje oddalona.

4) EBC, Rada i skarżący pokryją każdy swoje własne koszty wyłożone w sprawach T-3/00 i T-337/04. Rada pokryje swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego w sprawie C-193/01 P.

(1) Dz.U. C 122 z 29.4.2000 r.
1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji 2003/7/WE z dnia 13 grudnia 2000 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 82 [WE] (sprawa COMP/33.133 — D: Węglan sodu — ICI) w zakresie, w jakim stanowi on, że Imperial Chemical Industries naruszyła w 1983 r. przepisy art. 82 WE.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 37/31

Wyrok Sądu z dnia 17 grudnia 2009 r. — Solvay przeciwko Komisji

(Sprawa T-57/01) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynek sody we Wspólnocie (z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa oraz Irlandii) - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE - Porozumienia w sprawie dostaw zawierane na zbyt długi okres - Upust lojalnościowy - Przedawnienie uprawnień Komisji do nakładania grzywien lub kar - Rozsądny termin - Istotne wymogi proceduralne - Właściwy rynek geograficzny - Istnienie pozycji dominującej - Nadużywanie pozycji dominującej - Prawo dostępu do akt - Grzywna - Waga i czas trwania naruszenia - Okoliczności obciążające - Powrót do naruszenia - Okoliczności łagodzące)

2010/C 37/38

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Solvay SA (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: L. Simont, P.-A. Foriers, G. Block, F. Louis i A. Vallery, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i J. Currall, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata N. Coutrelis)

Przedmiot sprawy

Tytułem żądania głównego, skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/6/WE z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 82 [WE] (sprawa COMP/33.133 — C: Soda amoniakalna — Solvay) (Dz.U. 2003, L 10, s. 10), a tytułem żądania ewentualnego — wniosek o uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja wyroku

1) Kwota grzywny nałożonej na Solvay SA w art. 2 decyzji Komisji 2003/6/WE z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 82 [WE] (sprawa COMP/33.133 — C: Soda amoniakalna — Solvay) zostaje ustalona na 19 mln EUR.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Skarżąca pokrywa własne koszty oraz 95 % kosztów poniesionych przez Komisję Europejską.

4) Komisja pokrywa 5 % własnych kosztów.

(1) Dz.U. C 161 z 2.6.2001.