Zbiór Orzeczeń  
Sprawa C-5 7 2 / 1 6  
INEOS Köln GmbH  
pr zeciwko  
Bundesrepublik Deutsc hland  
(wniosek o w ydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin)  
Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – System handlu uprawnieniami do emisji gazów  
cieplarnianych w Unii Europejskiej – Dyrekty wa 2003 /87/WE – Artykuł 10a – Decyzja 2011 /278/UE –  
Przejściowe zasady dotyczące zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji –  
Okres 2013 –2020 – Wniosek o przydział – Błędne dane – Korekta – Termin zawity  
Streszczenie – w yrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 lutego 2018 r.  
Środowisko naturalne — Zanieczyszczenie powietrza — Dyrektywa 2003 /87 — System handlu 
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Przejściowy system przydziału bezpłatnych 
uprawnień do emisji — Uregulowanie krajowe wyłączające jakąkolwiek możliwość dokonania korekty 
lub uzupełnienia wniosku o przydział po upływie terminu prekluzyjnego — Dopuszczalność — 
Przesłanka 
(dyrektywa 2003 /87 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 10a; decyzja Komisji 2011 /278, art. 7 ust. 8, 
art. 8) 
Wykładni art. 10a dyrekty w y 2003 /87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 
2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych we 
Wspólnocie oraz zmieniającej dyrekty wę Rady 96/61/WE, zmienionej dyrekty wą 2009 /29/WE 
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r., i decyzji Komisji 2011 /278/UE z dnia 
27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściow ych zasad dotyczących zharmonizowanego 
przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrekty w y 2003 /87 należy 
dokony wać w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak 
rozpatry wane w postępowaniu głównym, które dla złożenia wniosku o przydział bezpłatnych 
uprawnień do emisji w odniesieniu do okresu rozliczeniowego 2013 –2020 przewiduje termin 
prekluzyjny, po upły wie którego wnioskodawca zostaje całkowicie pozbawiony możliwości dokonania 
korekty lub uzupełnienia swego wniosku, ponieważ termin ten nie czyni złożenia takiego wniosku 
praktycznie niemożliw ym lub nadmiernie utrudnionym. 
W tym względzie należy zauważyć, że w art. 7 ust. 8 decyzji 2011 /278 wskazano, iż w przypadku 
w ystąpienia braku danych państwa członkowskie powinny zażądać od prowadzącego instalację 
uzasadnienia wszelkich „braków” i zastąpienia „danych dostępnych częściowo” ostrożnymi szacunkami, 
nie ustanawiając jednak procedury, która umożliwiałaby dokonanie korekty lub uzupełnienie 
dostarczonych danych. Podobnie choć w art. 8 tej decyzji zakazano państwom członkowskim 
akceptowania danych, które nie zostały uznane za zadowalające przez weryfikatora, to jednak przepis 
ten nie określa terminu ani procedury, które służyłyby dokony waniu korekt niezadowalających danych. 
PL 
ECLI:EU:C:2018 :100 1 
STRESZCZ ENIE – SPRAWA C-572/16  
INEOS KÖLN  
W tym stanie rzeczy, wobec braku określonych przez prawo Unii przepisów w zakresie szczegółow ych 
zasad proceduralnych dotyczących składania i rozpatry wania wniosku o przydział bezpłatnych 
uprawnień do emisji, w myśl utrwalonego orzecznictwa uregulowanie ich należy, zgodnie z zasadą 
autonomii proceduralnej, do wewnętrznego porządku prawnego każdego z państw członkowskich, 
o ile z jednej strony te szczegółowe zasady nie będą mniej korzystne niż te, które regulują podobne 
sytuacje o charakterze wewnętrznym (zasada równoważności), oraz z drugiej strony nie uczynią one 
w ykony wania praw przyznanych przez porządek prawny Unii praktycznie niemożliw ym lub 
nadmiernie utrudnionym (zasada skuteczności) (zob. podobnie w szczególności w yrok z dnia 
20 października 2016 r., Danqua, C-429/15, EU:C:2016 :789, pkt 29). 
Prawdą jest w tym względzie – co podkreślił już Trybunał – że zgodnie z art. 7 ust. 7 decyzji 2011 /278 
w związku z moty wem 15 tej decyzji państwa członkowskie powinny dołożyć wszelkich starań, by dane 
pozyskane od prowadzących instalacje i w ykorzysty wane na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień 
do emisji byłypełne, spójne i prezentowały najw yższy możliw y do osiągnięcia poziom dokładności 
(w yrok z dnia 8 września 2016 r., E.ON Kraftwerke, C-461/15, EU:C:2016 :648, pkt 27, 37). 
Jednakże, jak w ynika w szczególności z samego brzmienia art. 7 ust. 7 i 8 decyzji 2011 /278, 
spoczy wający na państwach członkowskich w ymóg dokładności wiążesię z koniecznością współpracy 
prowadzących instalację i z tego tytułu zobowiązuje je także do przestrzegania różnych zobowiązań, 
w tym w szczególności zobowiązania do przekazy wania w yczerpujących, spójnych i możliwie 
najdokładniejszych danych, a także zobowiązania do dochowania należytej staranności. 
W tym stanie rzeczy, jak wskazał rzecznik generalny w pkt 93 i 94 opinii, należy stwierdzić, że rzeczony 
w ymóg dokładności ciąży wspólnie na prowadzących instalacje i państwach członkowskich i że wobec 
tego nie można uznać – wbrew temu, co twierdzi INEOS – że podmioty te mogą w y w odzić z decyzji 
2011 /278 jakiekolwiek prawo dotyczące dokładności danych przekazanych w celu ustalenia liczby 
bezpłatnych uprawnień do emisji, na które to prawo mogłyby one powoły wać się wobec swego państwa 
członkowskiego. Wobec tego skuteczne stosowanie tej decyzji nie możew żaden sposób zobowiązy wać 
właściw ych władz krajow ych do odstąpienia od zasady proceduralnej, takiej jak termin zawity, o którym 
mowa w postępowaniu głównym, w celu umożliwienia prowadzącemu instalację skorygowania 
błędnych danych, które podmiot ten sam dostarczył w ow ym terminie. 
(zob. pkt 41, 42, 57, 60, 62, 68; sentencja) 
ECLI:EU:C:2018 :100 2