POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (trzecia izba)

z dnia 20 lipca 2016 r.

Vincent Piessevaux

przeciwko

Radzie Unii Europejskiej

„Służba publiczna — Urzędnicy — Emerytury i renty — Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego — Uprawnienia emerytalne nabyte w krajowym systemie emerytalnym przed podjęciem służby w Unii — Przeniesienie do systemu emerytalnego Unii — Propozycja doliczenia lat uprawniających do emerytury — Zarzut niedopuszczalności — Pojęcie aktu niekorzystnego — Artykuł 83 regulaminu postępowania”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której Vincent Piessevaux żąda stwierdzenia nieważności decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 30 stycznia 2013 r. ostatecznie ustalającej w ramach systemu emerytalnego Unii Europejskiej uprawnienia emerytalne nabyte przez skarżącego przed podjęciem służby w Unii, a także stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej jego zażalenie na tę decyzję.

Orzeczenie:

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Vincent Piessevaux pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

Streszczenie

Skargi urzędników – Akt niekorzystny – Pojęcie – Propozycja doliczenia lat służby uprawniających do emerytury do celów przeniesienia do systemu Unii uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby w Unii – Wyłączenie – Decyzja w sprawie zaliczenia lat uprawniających do emerytury, która zostaje wydana po dokonaniu przeniesienia wartości kapitałowej nabytych uprawnień emerytalnych – Włączenie

(art. 270 TFUE; regulamin pracowniczy, art. 91 ust. 1; załącznik VIII, art. 11 ust. 2)

W ramach przewidzianej w art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego procedury przenoszenia uprawnień emerytalnych to właśnie decyzja wydana przez organ powołujący po faktycznym dokonaniu przelewu wartości kapitałowej uprawnień emerytalnych nabytych przez zainteresowanego przed rozpoczęciem pełnienia obowiązków w służbie Unii stanowi akt niekorzystny mogący podlegać zaskarżeniu na podstawie art. 270 TFUE i art. 91 ust. 1 regulaminu pracowniczego. Natomiast nawet gdyby propozycja doliczenia lat uprawniających do emerytury została zaakceptowana przez zainteresowanego, to nie stanowi ona aktu niekorzystnego mogącego podlegać zaskarżeniu na podstawie art. 270 TFUE i art. 91 ust. 1 regulaminu pracowniczego.

Doliczenie lat uprawniających do emerytury może zostać przyznane dopiero po wyrażeniu przez urzędnika zgody na kontynuowanie procedury przeniesienia uprawnień do systemu emerytalnego Unii wartości kapitałowej uprawnień emerytalnych nabytych uprzednio przez zainteresowanego w danym krajowym zakładzie emerytalnym, którą to zgodę wyraża on w świetle propozycji doliczenia lat złożonej przez administrację na podstawie tymczasowej wartości kapitałowej zgłoszonej przez ten zakład.

W tym względzie, na etapie propozycji doliczenia dodatkowych lat uprawniających do emerytury, dana instytucja zobowiązuje się po prostu do właściwego zastosowania art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego i ogólnych przepisów wykonawczych do sytuacji zainteresowanego. Taki obowiązek po stronie instytucji wynika bezpośrednio z rozpatrywanych przepisów regulaminu pracowniczego, nawet bez wyraźnego zobowiązania instytucji.

Tym samym z takiego zobowiązania wyrażonego w propozycji doliczenia lat nie wynika ani nowy obowiązek ciążący na danej instytucji, ani w konsekwencji zmiana sytuacji prawnej zainteresowanego, w szczególności dlatego, że chociaż zainteresowany wyrazi zgodę na przeniesienie do systemu emerytalnego Unii uprawnień emerytalnych nabytych w innym systemie, to instytucja będąca autorem tej propozycji nie ma odpowiedniego obowiązku, po tym, jak wartość kapitałowa zgłoszona przez krajowy zakład emerytalny zostanie transferowana, automatycznego przyznania zainteresowanemu liczby lat wskazanej w pierwotnej propozycji, w świetle której zainteresowany potwierdził wolę przeniesienia tego kapitału do systemu emerytalnego Unii.

(zob. pkt 24–28)

Odesłanie

Sąd Unii Europejskiej, wyroki: z dnia 13 października 2015 r., Komisja/Verile i Gjergji, T‑104/14 P, EU:T:2015:776, pkt 50, 52, 53, 74; Komisja/Cocchi i Falcione, T‑103/13 P, EU:T:2015:777, pkt 66; Teughels/Komisja, T‑131/14 P, EU:T:2015:778, pkt 37, 46, 48, 49, 58, 70