PL
ZbiórOrzeczeń
ECLI:EU:F:2010 :97 1POSTANOWIENIE PR EZESA
SĄDU D O SPRAW S ŁUŻBY PU BLICZNEJ
z dnia 10 września 2010 r.
Sprawa F-62/10 R
Jürgen Esders
pr zeciwko
Komisji Europejskiej
Służba publiczna — Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie 
w ykonania — Przeniesienie z urzędu — Zasady rotacji urzędników w przedstawicielstwach Komisji — 
Pilny charakter — Brak
Pr zedmiot:Skarga w niesiona n a p odstawie ar t. 278 TFUE i art. 157 EWEA, jak również 
art. 279 TFUE, mającego zastosowanie do traktatu EWEA n a podstawie ar t. 106a, 
w której J. Esders, urzędnik dyrekcji generalnej ds. komunikacji Komisji na stanowisku 
w przedstawicielstwie w Niemczech, żąda z awieszenia w y konania decyzji z dnia 27 lipca 
2010 r. w sprawie jego przeniesienia z urzędu do siedziby Komisji z dniem 1 września 
2010 r.
Or zec zenie:Złożony przez skarżącego w niosek o zastosowanie środków t ymczasow ych zostaje 
oddalony. Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu ko ńczącym postępowanie.
Stresz c zenie
1. Postępowanie w przedmiocie ś rodka t ymczasowego — Zawieszenie w ykonania — 
Środki tymczasowe — Przesłanki zastosowania — „Fumus boni iu ris” — Pilny ch arakter — 
Charakter kumulatywny — Wyważenie wszystkich spornych interesów
(art. 278 TFUE, 279 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 39, załącznik I, art. 7 ust. 1; 
regulamin postępowania przed S ądem do spraw Służby Publicznej, art. 102 § 2)
2. Postępowanie w przedmiocie ś rodka t ymczasowego — Zawieszenie w ykonania — 
Zawieszenie wykonania de cyzji w sprawie przeniesienia z urzędu do siedziby urzędnika zatrudnionego 
wcześniej w przedstawicielstwie Komisji w innym państwie członkowskim — Przesłanki zastosowania
(art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed S ądem do spraw Służby Publicznej, art. 102 § 2)
1. Zgodnie z przepisami art. 102 § 2 regulaminu postępowania p rzed Sądem d o spraw S łużby 
Publicznej we w nioskach d otyczących środków t ymczasow ych n ależy w skazać w szczególności 
okoliczności niecierpiące zwłoki, a także uprawdopodobnić z faktycznego i prawnego punktu widzenia 
konieczność zastosowania wnioskowanego środka (fumus boni iuris).
2 ECLI:EU:F:2010 :97STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-62/10R
ESDERSPRZECIWKOKOMISJI
Przesłanki pilności i fumus boni iuris mają charakter kumulatywny, dlatego wniosek o zastosowanie środków 
tymczasowych należy oddalić, jeżeli jedna z tych przesłanek nie jest spełniona. W razie potrzeby sędzia 
rozpatrujący wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zestawia również ze sobą wagę poszczególnych 
wchodzących w grę interesów. Sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych przysługuje 
szeroki zakres sw obodnej oceny w ramach tej całościowej analizy i ma on – w świetle kon kretnych 
okoliczności danego przypadku – swobodę w określeniu sposobu, w jaki różne przesłanki powinny być 
zbadane, oraz ko lejności ich badania, gdyż żaden przepis prawa nie narzuca m u z góry określonego 
schematu postępowania przy ocenie konieczności zarządzenia środków tymczasowych.
(zob. pkt 41–43)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-173/99 R Elkaïm i Mazuel przeciwko K omisji, wrzesień 1999 r., RecFP s. I-A-155, 
II-811, pkt 18; sprawa T-120/01 R De Nicola przeciwko E BI, 9 sierpnia 2001 r., RecFP s. I-A-171, II-783, pkt 12, 13
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-38/06 R Bianchi przeciwko E TF, 31 maja 2006 r., Zb.Orz.SP s. I-A-1-27, 
II-A-1-93, pkt 20, 22
2. Celem p ostępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasow ych nie jest zagwarantowanie 
naprawienia szkody, lecz zapewnienie pe łnej skuteczności w y roku c o do istoty spraw y. Aby cel ten 
został osiągnięty, żądane środki m uszą m ieć charakter niecierpiących zwłoki w tym z naczeniu, że 
zastosowanie tych środków i w y w arcie przez nie skutku p rzed ogłoszeniem w y roku w postępowaniu 
głównym jest niezbędne dla uniknięcia poważnej i nieodwracalnej szkody dla interesów skarżącego. 
Ponadto do strony wnoszącej o zastosowanie środków tymczasow ych należy w y kazanie, że nie może 
oczekiwać na rozstrzygnięcie spraw y w postępowaniu głównym bez poniesienia szkody tego rodzaju.
Stwierdzenie dokonane przez lekarza czy lekarzy samo w sobie nie może w y starczyć, by dowieść, że 
w braku z awieszenia w y konania d ecyzji w sprawie przeniesienia z urzędu u rzędnika w cześniej 
zatrudnionego w przedstawicielstwie K omisji w innym p aństwie członkowskim d o siedziby tej 
instytucji urzędnik ten poniesie poważną i nieodwracalną szkodę. Wydający zaświadczenia lekarskie 
mogli bowiem p oznać w y łącznie punkt w idzenia skarżącego, a nie w y kazano – a ni nawet nie 
twierdzono – ż e m ogli posiadać w szystkie n iezbędne informacje i dokumentację, aby m ieć 
w ystarczający obraz rozpatry wanego kon tekstu zawodowego.
(zob. pkt 45, 47)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa C-65/99 P(R) Willeme p rzeciwko K omisji, 25 marca 1999 r., Rec. s. I-1857 , pkt 62
Sąd Pierwszej Instancji: ww . sprawa Elkaïm i Mazuel przeciwko K omisji, pkt 25; sprawa T-320/02 R Esch-Leonhardt 
i in. przeciwko E BC, 19 grudnia 2002 r., RecFP s. I-A-325, II-1555 , pkt 27
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-41/10 R Bermejo Garde przeciwko E KES, 14 lipca 2010 r., pkt 55