Keywords

Summary



Keywords

1. Środowisko naturalne – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Dyrektywa 92/43

(dyrektywa Rady 92/43, art. 6 ust. 2)

2. Środowisko naturalne – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Dyrektywa 92/43

(dyrektywa Rady 92/43, art. 6 ust. 3)

3. Środowisko naturalne – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Dyrektywa 92/43

(dyrektywa Rady 92/43, art. 6 ust. 3)

4. Środowisko naturalne – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Dyrektywa 92/43

(dyrektywa Rady 92/43, art. 6 ust. 3, 4)

Summary

1. Ustawodawstwo krajowe, które przewiduje w sposób ogólny, że rybołówstwo, akwakultura, polowanie i inne rodzaje działalności łowieckiej, które są podejmowane na warunkach dopuszczonych na podstawie obowiązujących ustaw i przepisów wykonawczych i na określonych w tych przepisach terenach, nie stanowią działalności będącej niepokojeniem lub oddziałującej w ten sposób, bez zagwarantowania że wspomniane rodzaje działalności nie powodują żadnego niepokojenia mogącego w istotny sposób oddziaływać na cele dyrektywy 92/43 w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, nie może być uznany za zgodny z art. 6 ust. 2 tej dyrektywy.

(por. pkt 32, 39, 76; pkt 1 sentencji)

2. Uchybia zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43 w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, państwo członkowskie, które co do zasady zwalnia prace, budowy i plany zagospodarowania przewidziane w umowach programu Natura 2000 z procedury oceny oddziaływania na teren, ponieważ nie można wykluczyć, że owe prace, budowy lub plany zagospodarowania, mające wprawdzie na celu ochronę lub odtworzenie terenu, nie są jednak bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu lub konieczne do jego zagospodarowania.

W istocie określenie celów z zakresu ochrony i odtworzenia w ramach programu Natura 2000 może wymagać rozstrzygania konfliktów pomiędzy różnymi celami. Aby w pełni zapewnić wykonanie celów z zakresu ochrony przewidzianych w dyrektywie 92/43, jest więc konieczne, by zgodnie z art. 6 ust. 3 omawianej dyrektywy każdy plan lub przedsięwzięcie, które nie jest bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu lub konieczne do jego zagospodarowania, mogące w istotny sposób oddziaływać na ów teren, podlegało indywidualnej ocenie oddziaływania na dany teren z punktu widzenia założeń jego ochrony.

(por. pkt 51, 53, 54, 56, 76; pkt 1 sentencji)

3. Uchybia zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43 w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, państwo członkowskie, które zwalnia co do zasady z procedury oceny oddziaływania na teren programy i projekty prac, budów lub planów zagospodarowania podlegające zgłoszeniu.

(por. pkt 62, 76; pkt 1 sentencji)

4. Odpowiednia ocena oddziaływania na teren wymagana na mocy art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43 w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory oznacza, że powinny zostać określone zgodnie z najlepszą wiedzą naukową w tej dziedzinie wszystkie aspekty planu lub przedsięwzięcia mogące osobno lub w połączeniu z innymi planami i przedsięwzięciami oddziaływać na cele z zakresu ochrony terenu. Taka ocena nie obejmuje więc badania rozwiązań alternatywnych dla planu lub przedsięwzięcia. Badanie rozwiązań alternatywnych, o którym mowa w art. 6 ust. 4 omawianej dyrektywy może być przeprowadzone jedynie wówczas, gdy wnioski wynikające z oceny oddziaływania przeprowadzonej na podstawie art. 6 ust. 3 tej dyrektywy są niekorzystne i w przypadku gdy plan lub przedsięwzięcie muszą zostać zrealizowane z powodów o charakterze zasadniczym wynikających z nadrzędnego interesu publicznego. Badanie to nie może zatem stanowić przesłanki, którą organy krajowe zobowiązane są wziąć pod uwagę przy dokonywaniu odpowiedniej oceny przewidzianej w owym art. 6 ust. 3.

(por. pkt 69, 71, 73)