Sprawa C‑613/12

Helm Düngemittel GmbH

przeciwko

Hauptzollamt Krefeld

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf)

„Odesłanie prejudycjalne — Unia celna i Wspólna taryfa celna — Układ eurośródziemnomorski z Egiptem — Artykuł 20 protokołu 4 — Dowód pochodzenia — Świadectwo przewozowe EUR.1 — Zastępcze świadectwo przewozowe EUR.1 wydane, gdy towar nie znajdował się już pod kontrolą organu celnego, który je wystawił — Odmowa zastosowania systemu preferencyjnego”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 lutego 2014 r.

Umowy międzynarodowe – Układ eurośródziemnomorski o stowarzyszeniu WE–Egipt – Preferencyjne traktowanie przyznane w przypadku produktów pochodzących z Egiptu – Dowód pochodzenia w formie świadectwa przewozowego EUR.1 wystawionego przez organy państwa wywozu – Podzielenie towaru po jego przybyciu w pierwszym państwie członkowskim w celu wysłania jego części do drugiego państwa członkowskiego – Zastępcze świadectwo przewozowe wystawione przez organy celne pierwszego państwa członkowskiego w odniesieniu do części tego towaru wysłanej do drugiego państwa członkowskiego – Warunki

(Układ eurośródziemnomorski o stowarzyszeniu WE–Egipt, protokół nr 4, art. 20)

Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Arabską Republiką Egiptu z drugiej strony, zatwierdzony decyzją 2004/635, należy interpretować w ten sposób, że egipskie pochodzenie towaru, w rozumieniu preferencyjnego systemu celnego ustanowionego przez ten układ, może być wykazane także wtedy, gdy towar został podzielony po jego przybyciu w pierwszym państwie członkowskim w celu wysłania jego części do drugiego państwa członkowskiego, a zastępcze świadectwo przewozowe EUR.1 wystawione przez organy celne pierwszego państwa członkowskiego w odniesieniu do części tego towaru wysłanej do drugiego państwa członkowskiego nie spełnia przesłanek wystawienia takiego świadectwa, przewidzianych w art. 20 protokołu 4 do tego układu, dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej, zmienionego decyzją nr 1/2006 Rady Stowarzyszenia UE-Egipt.

Przedstawienie takiego dowodu wymaga jednak, po pierwsze, aby preferencyjne pochodzenie towaru pierwotnie przywiezionego z Egiptu zostało wykazane za pośrednictwem świadectwa przewozowego EUR.1 wystawionego przez egipskie organy celne zgodnie z rzeczonym protokołem, oraz po drugie, aby importer wykazał, że część towaru podzielona w pierwszym państwie członkowskim i wysłana do drugiego państwa członkowskiego odpowiada części towaru przywiezionej z Egiptu do pierwszego państwa członkowskiego. Do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy przesłanki te zostały spełnione w postępowaniu głównym.

(por. pkt 40, 41; sentencja)

Sprawa C‑613/12

Helm Düngemittel GmbH

przeciwko

Hauptzollamt Krefeld

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf)

„Odesłanie prejudycjalne — Unia celna i Wspólna taryfa celna — Układ eurośródziemnomorski z Egiptem — Artykuł 20 protokołu 4 — Dowód pochodzenia — Świadectwo przewozowe EUR.1 — Zastępcze świadectwo przewozowe EUR.1 wydane, gdy towar nie znajdował się już pod kontrolą organu celnego, który je wystawił — Odmowa zastosowania systemu preferencyjnego”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 lutego 2014 r.

Umowy międzynarodowe — Układ eurośródziemnomorski o stowarzyszeniu WE–Egipt — Preferencyjne traktowanie przyznane w przypadku produktów pochodzących z Egiptu — Dowód pochodzenia w formie świadectwa przewozowego EUR.1 wystawionego przez organy państwa wywozu — Podzielenie towaru po jego przybyciu w pierwszym państwie członkowskim w celu wysłania jego części do drugiego państwa członkowskiego — Zastępcze świadectwo przewozowe wystawione przez organy celne pierwszego państwa członkowskiego w odniesieniu do części tego towaru wysłanej do drugiego państwa członkowskiego — Warunki

(Układ eurośródziemnomorski o stowarzyszeniu WE–Egipt, protokół nr 4, art. 20)

Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Arabską Republiką Egiptu z drugiej strony, zatwierdzony decyzją 2004/635, należy interpretować w ten sposób, że egipskie pochodzenie towaru, w rozumieniu preferencyjnego systemu celnego ustanowionego przez ten układ, może być wykazane także wtedy, gdy towar został podzielony po jego przybyciu w pierwszym państwie członkowskim w celu wysłania jego części do drugiego państwa członkowskiego, a zastępcze świadectwo przewozowe EUR.1 wystawione przez organy celne pierwszego państwa członkowskiego w odniesieniu do części tego towaru wysłanej do drugiego państwa członkowskiego nie spełnia przesłanek wystawienia takiego świadectwa, przewidzianych w art. 20 protokołu 4 do tego układu, dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej, zmienionego decyzją nr 1/2006 Rady Stowarzyszenia UE-Egipt.

Przedstawienie takiego dowodu wymaga jednak, po pierwsze, aby preferencyjne pochodzenie towaru pierwotnie przywiezionego z Egiptu zostało wykazane za pośrednictwem świadectwa przewozowego EUR.1 wystawionego przez egipskie organy celne zgodnie z rzeczonym protokołem, oraz po drugie, aby importer wykazał, że część towaru podzielona w pierwszym państwie członkowskim i wysłana do drugiego państwa członkowskiego odpowiada części towaru przywiezionej z Egiptu do pierwszego państwa członkowskiego. Do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy przesłanki te zostały spełnione w postępowaniu głównym.

(por. pkt 40, 41; sentencja)