Keywords

Summary



Keywords

1. Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Banany – Uzgodnienia dotyczące przewozów – Rozporządzenie nr 404/93 – Podmioty gospodarcze uprawnione do uczestnictwa w kontyngentach taryfowych – Brak definicji – Delegacja uprawnień wykonawczych na rzecz Komisji zakładająca szeroki zakres jej uprawnień dyskrecjonalnych – Rozporządzenie nr 896/2001 zawierające definicję powyższych podmiotów gospodarczych

(art. 211 WE; rozporządzenie Rady nr 404/93, art. 18 i 19; rozporządzenie Komisji nr 896/2001, art. 3)

2. Prawo wspólnotowe – Zasady – Ochrona uzasadnionych oczekiwań – Granice – Zmiana regulacji dotyczącej kontyngentów taryfowych dla przywozu bananów – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji – Dostosowanie przepisów do zmian sytuacji ekonomicznej – Niemożliwość powołania się na ochronę uzasadnionych oczekiwań

(rozporządzenie Rady nr 404/93)

3. Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawa podstawowe – Swoboda wykonywania działalności zawodowej – Ograniczenia – Rozporządzenie nr 896/2001w sprawie kontyngentów taryfowych dla przywozu bananów – Przepis wykluczający z kategorii „nietradycyjnych podmiotów gospodarczych” – Osoby posiadające powiązania z tradycyjnym podmiotem gospodarczym – Ograniczenie usprawiedliwione interesem ogólnym – Dopuszczalność

(rozporządzenie Rady nr 404/93; rozporządzenie Komisji nr 896/2001, art. 6 lit. c)oraz nr 2454/93, art. 143)

Summary

1. Z całości postanowień Traktatu, w kontekście których należy rozpatrywać art. 211 WE, jak też z wymogów praktyki wynika, że pojęcie „uprawnienia wykonawcze” powinno być interpretowane szeroko. W szczególności w dziedzinie polityki rolnej, ponieważ jedynie Komisja jest w stanie stale i z uwagą obserwować zmiany na rynku rolnym oraz podejmować szybkie działania, których wymaga sytuacja, Rada może udzielić jej szerokich uprawnień. A zatem granice tych uprawnień należy określać mając w szczególności na uwadze istotne ogólne cele organizacji danego rynku, albowiem Komisja uprawniona jest do stosowania wszelkich środków, które są niezbędne lub użyteczne dla wprowadzenia w życie podstawowego uregulowania, pod warunkiem że nie są one sprzeczne z tym uregulowaniem ani z przepisami wykonawczymi przyjętymi przez Radę.

Jeśli chodzi w szczególności o zarządzanie kontyngentami taryfowymi dla celów przywozu bananów do Wspólnoty, rozporządzenie nr 404/93 w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów zmienione rozporządzeniem nr 216/2001, którego art. 20 upoważnia Komisję do wydawania przepisów wykonawczych, w tym między innymi zasad w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowymi, określonymi w art. 18 tego rozporządzenia, nie zawiera definicji podmiotów gospodarczych dopuszczonych do uczestnictwa w kontyngentach taryfowych, pozostawiając z pewnością w ten sposób Komisji szeroki zakres swobodnego uznania. Przyjęty zatem przez Komisję środek, którego skutkiem jest zarezerwowanie istotnej części kontyngentów taryfowych dla podmiotów gospodarczych przyjmujących na siebie ryzyko handlowe związane z produkcją lub nabywaniem od producentów oraz transportem świeżych towarów podlega swobodnemu uznaniu, które zostało przyznane tejże instytucji celem wprowadzenia w życie podstawowego uregulowania, o ile środek ten może się przyczynić do prawidłowego funkcjonowania regulacji dotyczącej przywozu oraz nie może zakłócić równowagi podaży na wspólnotowym rynku, zapewnienie której należy do celów podstawowego uregulowania.

(por. pkt 54-57 i 59 )

2. Podczas gdy zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań należy do podstawowych zasad Wspólnoty, nie jest uzasadnione oczekiwanie przez podmioty gospodarcze, że utrzymana zostanie istniejąca sytuacja, która może zostać zmieniona w ramach swobodnego uznania przyznanego instytucjom wspólnotowym, zwłaszcza w takiej dziedzinie jak wspólna organizacja rynku, której cel niesie za sobą konieczność ciągłego dostosowywania przepisów podyktowaną zmianami sytuacji gospodarczej.

Stąd środowiska gospodarcze zainteresowane przywozem bananów do Wspólnoty nie mogą mieć żadnych uzasadnionych oczekiwań co do utrzymania w mocy obowiązujących uregulowań ponieważ uregulowania te nie tylko były przedmiotem licznych modyfikacji, w szczególności ze względu na zobowiązania międzynarodowe przyjęte przez Wspólnotę w ramach Światowej Organizacji Handlu, lecz które wymagają ciągłego dostosowywania podyktowanego zmianami sytuacji gospodarczej pozostawiając instytucjom wspólnotowym szeroki zakres swobodnego uznania.

(por. pkt 70-71)

3. Swoboda wykonywania działalności zawodowej stanowi, podobnie jak prawo własności, część ogólnych zasad prawa wspólnotowego. Zasady te nie są jednak zasadami bezwzględnymi, lecz muszą być rozpatrywane w odniesieniu do ich funkcji w społeczeństwie. W związku z tym prawo do swobodnego wykonywania działalności zawodowej, podobnie jak wykonywanie prawa własności, może zostać poddane ograniczeniom, pod tym wszakże warunkiem, że ograniczenia te rzeczywiście odpowiadają celom realizowanym przez Wspólnotę w ogólnym interesie i nie stanowią ze względu na zamierzony cel nieproporcjonalnej i nieakceptowalnej ingerencji, która narusza istotę zagwarantowanych w ten sposób praw.

Tak jest w przypadku art. 6 lit. c) rozporządzenia nr 896/2001 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty, który ogranicza swobodę wykonywania działalności zawodowej nie pozwalając osobom posiadającym powiązania z importerem tradycyjnym w rozumieniu art. 143 rozporządzenia nr 2454/93 prawa uczestnictwa w kontyngentach taryfowych jako operatorzy nietradycyjni. Ograniczenie takie zgodne jest bowiem z celem w interesie ogólnym polegającym na zwalczaniu spekulacyjnych lub fikcyjnych praktyk w zakresie uzyskiwania pozwoleń na przywóz i nie stanowi nieproporcjonalnej i nieakceptowanej ingerencji naruszającej samej istoty prawa do swobodnego wykonywania działalności zawodowej, która byłaby nieproporcjonalna i nie do przyjęcia.

(por. pkt 82-85)