ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 38/28

Wyrok Sądu z dnia 15 grudnia 2016 r. – Abertis Telecom Terrestre i Telecom Castilla-La Mancha/Komisja

(Sprawy połączone T-37/15 i 38/15) (1)

((Pomoc państwa - Telewizja cyfrowa - Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na oddalonych i mniej zurbanizowanych obszarach Kastylii – La Manchy - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie przedsiębiorstwa - Działalność gospodarcza - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Zakłócenie konkurencji - Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE - Nowa pomoc))

(2017/C 038/37)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Abertis Telecom Terrestre, SA (Barcelona, Hiszpania), Telecom Castilla-La Mancha, SA (Toledo, Hiszpania) (przedstawiciele: początkowo adwokaci J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, A. Balcells Cartagena i M. Bolsa Ferruz, następnie J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo i M. Bolsa Ferruz)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, P. Němečková i B. Stromsky, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: SES Astra (Betzdorf, Luksemburg) (przedstawiciele: F. González Díaz, F. Salerno i V. Romero Algarra, adwokaci)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, decyzji Komisji C(2014) 6846 final z dnia 1 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.27408 [(C 24/2010) (ex NN 37/2010, ex CP 19/2009)] przyznanej przez władze Kastylii–La Manchy na rozwinięcie [wdrożenie] naziemnej telewizji cyfrowej na odległych i mniej zurbanizowanych obszarach Kastylii–La Manchy, zmienionej decyzją C(2015) 7193 final z dnia 20 października 2015 r. korygującej niektóre pomyłki zawarte w decyzji C(2014) 6846 final.

Sentencja

1) Skargi zostają oddalone.

2) Abertis Telecom Terrestre, SA i Telecom Castilla-La Mancha, SA pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i przez SES Astra.

(1) Dz.U. C 89 z 16.3.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 38/30

Wyrok Sądu z dnia 15 grudnia 2016 r. – Keil/EUIPO – NaturaFit Diätetische Lebensmittelproduktion (BasenCitrate)

(Sprawa T-330/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy BasenCitrate - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 1 lit c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2017/C 038/40)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Rudolf Keil (Grevenbroich, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Sachs)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Hanne, D. Walicka i A. Schifko, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: NaturaFit Diätetische Lebensmittelproduktions GmbH (Röttenbach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat N. Reber)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 kwietnia 2015 r. (sprawa R 1541/2014-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między NaturaFit Diätetische Lebensmittelproduktions GmbH a Rudolfem Keilem.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Rudolf Keil zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 279 z 24.8.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 121/28

Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. – Labeyrie/EUIPO – Delpeyrat (Przedstawienie motywu złotych rybek na niebieskim tle)

(Sprawa T-766/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający motyw złotych rybek na niebieskim tle - Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego])

(2017/C 121/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Labeyrie (Saint-Geours-de-Maremne, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Lecomte)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Delpeyrat (Saint-Pierre-du-Mont, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Ennochi)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 października 2015 r. (sprawa R 2693/2014–1) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Delpeyrat a Labeyrie.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Labeyrie pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez EUIPO.

3) Delpeyrat pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 78 z 29.2.2016.
1)

Zasądza się od Unii Europejskiej, reprezentowanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zapłatę odszkodowania w wysokości 44 951,24 EUR na rzecz Plásticos Españoles, SA (ASPLA) oraz odszkodowania w wysokości 111 042,48 EUR na rzecz Armando Álvarez, SA tytułem szkody materialnej poniesionej przez każdą z tych spółek z powodu przekroczenia rozsądnego terminu do wydania orzeczenia w sprawach zakończonych wydaniem wyroków z dnia 16 listopada 2011 r., ASPLA/Komisja (T-76/06, niepublikowanego, EU:T:2011:672) oraz z dnia 16 listopada 2011 r., Álvarez/Komisja (T-78/06, niepublikowanego, EU:T:2011:673). Kwota każdego z tych odszkodowań zostanie zrewaloryzowana, a odsetki wyrównawcze liczone będą od dnia 27 stycznia 2015 r. do dnia ogłoszenia niniejszego wyroku według rocznej stopy inflacji stwierdzonej przez Eurostat (Urząd Statystyczny Unii Europejskiej) w odniesieniu do omawianego okresu w państwie członkowskim, gdzie znajduje się siedziba tych spółek.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 95/8

Wyrok Sądu z dnia 16 lutego 2017 r. – Tubes Radiatori/EUIPO – Antrax It (Grzejniki)

(Sprawa T-98/15) (1)

((Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Wzór wspólnotowy przedstawiający grzejnik - Wcześniejszy wzór - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 - Zastosowanie się przez EUIPO do wyroku stwierdzającego nieważność decyzji jednej z jego izb odwoławczych - Prawo do bycia wysłuchanym - Wezwanie do przedstawienia dowodów i uwag w następstwie wydania przez Sąd wyroku stwierdzającego nieważność decyzji - Nasycenie stanu sztuki wzorniczej))

(2017/C 095/14)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Tubes Radiatori Srl (Resana, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Verea, K. Muraro, M. Balestriero i P. Menapace)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo P. Bullock i S. Di Natale, następnie S. Di Natale i L. Rampini, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Antrax It Srl (Resana, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Gazzola)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 grudnia 2014 r. (sprawa R 1643/2014-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru pomiędzy Antrax It a Tubes Radiatori.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 9 grudnia 2014 r. (sprawa R 1643/2014-3).

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tubes Radiatori Srl.

4) Antrax It Srl pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 138 z 27.4.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 144/37

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2017 r. – Capella/EUIPO – Abus (APUS)

(Sprawa T-473/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego APUS - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ABUS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Kolejne ograniczenia zgłoszenia do rejestracji dokonywane przed izbą odwoławczą - Artykuł 43 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 - Właściwość izby odwoławczej - Artykuł 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009 - Zasada 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2868/95])

(2017/C 144/49)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Capella EOOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat F. Henkel)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Abus August Bremicker Söhne KG (Wetter, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat G. Hallwachs)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2015 r. (sprawa R 117/2014-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Abus August Bremicker Söhne a Capella.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 2 czerwca 2015 r. (sprawa R 117/2014-4).

2) EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Capella EOOD.

3) Abus August Bremicker Söhne KG pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 328 z 5.10.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 144/37

Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2017 r. – Windrush Aka/EUIPO – Dammers (The Specials)

(Sprawa T-336/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy The Specials - Rzeczywiste używanie - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Zgoda właściciela znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009])

(2017/C 144/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Windrush Aka LLP (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, i S. Britton, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO był również, interwenient przed Sądem: Jerry Dammers (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Fehler, solicitor, H. Cuddigan i B. Brandreth, barristers)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 marca 2015 r. (sprawa R 1412/2014-1) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego między Windrush Aka a J. Dammersem.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Windrush Aka LLP zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 294 z 7.9.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 144/36

Wyrok Sądu z dnia 23 marca 2017 r. – Cryo-Save/EUIPO – MedSkin Solutions Dr. Suwelack (Cryo-Save)

(Sprawa T-239/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy Cryo-Save - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Ciężar dowodu - Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku])

(2017/C 144/47)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cryo-Save AG (Freienbach, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat C. Onken)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Schifko i W. Schramek, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG (Billerbeck, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Thünken)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 marca 2015 r. (sprawa R 2567/2013-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku pomiędzy MedSkin Solutions Dr. Suwelack a Cryo-Save.

Sentencja

1) Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

2) Cryo-Save AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 236 z 20.7.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 121/25

Wyrok Sądu z dnia 1 marca 2017 r. – Universiteit Antwerpen/REA

(Sprawa T-208/15) (1)

([Klauzula arbitrażowa - Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 – 2013) - Działania „Marie Curie” - Naukowcy na wczesnym etapie kariery - Zaproszenie do składania wniosków FP7-People-ITN-2008 - Umowy w sprawie dotacji - Koszty kwalifikowalne - Zwrot wypłaconych kwot - Pojęcie przyjęcia naukowców - Proporcjonalność])

(2017/C 121/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Universiteit Antwerpen (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci P. Teerlinck i P. de Bandt)

Strona pozwana: Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) (przedstawiciele: S. Payan-Lagrou i V. Canetti, pełnomocnicy, wpierani przez adwokatów D. Waelbroecka i A. Duron)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 272 TFUE żądanie, po pierwsze, orzeczenia, że umów o udzielenie dotacji nr 238214 „C7” (Kontrola móżdżkowo-korowa: komórki, obwody, obliczanie i klinka) i nr 238686 „CEREBNET” (Czas i plastyczność w układzie móżdżkowo-oliwkowym), zawartych w ramach zaproszenia do składania wniosków FP7-People-ITN-2008, nie można interpretować w ten sposób, że nakładają one na beneficjentów obowiązek udzielania szkoleń dla naukowców na wczesnym etapie kariery wyłącznie we własnych pomieszczeniach, a w konsekwencji potwierdzenia, że zgodnie z taką interpretacją REA nie może odrzucić – jako niekwalifikujących się do finansowania – części kosztów kształcenia trzech naukowców na wczesnym etapie kariery poza pomieszczeniami skarżącej, po drugie, zasądzenie od REA kwoty kosztów kształcenia naukowców na wczesnym etapie kariery, wskazanych przez skarżącą powiększonych o odsetki naliczone od dnia wymagalności płatności zgodnie z umowami o udzielenie dotacji.

Sentencja

1) Zasądza się od Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) zapłatę na rzecz Universiteit Antwerpen kwoty 45 526,73 EUR, stanowiącej równowartość niektórych kosztów kwalifikujących się do finansowania na podstawie umowy „Cerebnet” nr 238686 zawartej w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013), powiększonej o odsetki umowne naliczone od dnia wymagalności tej kwoty zgodnie ze wspomnianą umową.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) REA i Universiteit Antwerpen pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 270 z 17.8.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 121/28

Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. – Labeyrie/EUIPO – Delpeyrat (Przedstawienie ornamentu z motywem jasnych ryb na ciemnym tle)

(Sprawa T-767/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający ornament z motywem jasnych ryb na ciemnym tle - Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego])

(2017/C 121/41)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Labeyrie (Saint-Geours-de-Maremne, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Lecomte)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Delpeyrat (Saint-Pierre-du-Mont, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Ennochi)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 października 2015 r. (sprawa R 2694/2014-1) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku pomiędzy Delpeyrat a Labeyrie.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Labeyrie pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez EUIPO.

3) Delpeyrat pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 78 z 29.2.2016.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 202/17

Wyrok Sądu z dnia 8 maja 2017 r. – Les Éclaires/EUIPO – L’éclaireur International (L’ECLAIREUR)

(Sprawa T-680/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy L’ECLAIREUR - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1, art. 51 ust. 1 lit. a) i art. 76 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Zasada 22 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 - Podnoszona rozbieżność w stosunku do części C, sekcji 6 wytycznych dotyczących rozpatrywania spraw przez EUIPO)

(2017/C 202/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Les Éclaires GmbH (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Bund)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: L’éclaireur International (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat M. Decker)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 września 2015 r. (sprawa R 2266/2014-1) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Les Éclaires a L’éclaireur International.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Les Éclaires GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez L’éclaireur International w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

(1) Dz.U. C 38 z 1.2.2016.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 202/16

Wyrok Sądu z dnia 4 maja 2017 r. – Schräder/CPVO – Hansson (SEIMORA)

(Sprawy połączone T-425/15, T-426/15 i T-428/15) (1)

((Odmiany roślin - Wniosek o uchylenie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie SEIMORA - Wniosek o unieważnienie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie SEIMORA - Wniosek o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin odmianie SUMOST 02 - Skład Izby Odwoławczej CPVO - Zasada bezstronności))

(2017/C 202/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Leidereiter)

Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (przestawiciele: M. Ekvad i F. Mattina, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów A. von Mühlendahla i H. Hartwiga)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą CPVO był również, interwenient przed Sądem: Jørn Hansson (Søndersø, Dania) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

Przedmiot

W sprawie T-425/15 skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 24 lutego 2015 r. (sprawa A 003/2010) dotyczącą wniosku o uchylenie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie SEIMORA; w sprawie T-426/15 skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 24 lutego 2015 r. (sprawa A 002/2014) dotyczącą unieważnienia wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie SEIMORA; a w sprawie T-428/15 skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 24 lutego 2015 r. (sprawa A 007/2009), dotyczącą wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin odmianie SUMOST 02.

Sentencja

1) Skargi zostają oddalone.

2) Ralf Schräder zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 328 z dnia 5.10.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 202/15

Wyrok Sądu z dnia 11 maja 2017 r. – Deza/ECHA

(Sprawa T-115/15) (1)

([Rozporządzenie REACH - Ustalenie listy substancji zidentyfikowanych w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Uzupełnienie wpisu substancji ftalan di(2-etyloheksylu) (DEHP) na tę listę - Artykuły 57 i 59 rozporządzenia nr 1907/2006])

(2017/C 202/27)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat P. Dejl)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: początkowo M. Heikkilä, W. Broere oraz T. Zbihlej, a następnie M. Heikkilä, W. Broere i C. Buchanan, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów M. Procházkę i M. Maškovą)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning i N. Lyshøj Malte, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman, B. Koopman i H. Stergiou, pełnomocnicy), Królestwo Szwecji (przedstawiciele: E. Karlsson, L. Swedenborg, A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson i N. Otte Widgren, pełnomocnicy), Królestwo Norwegii (przedstawiciele: K. Moen i K. Moe Winther, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności, wniesiony na podstawie art. 263 TFUE, decyzji dyrektora wykonawczego ECHA z dnia 12 grudnia 2014 r., mocą której istniejący wpis substancji ftalanu di(2-etyloheksylu) na listę substancji zidentyfikowanych w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywę Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006, L 396, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2007, L 136, s. 3), został uzupełniony w ten sposób, że substancja ta została zidentyfikowana również jako substancja zaburzająca gospodarkę hormonalną i powodująca prawdopodobne poważne skutki dla środowiska, w rozumieniu art. 57 lit. f) tego rozporządzenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Deza, a.s. pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA), w tym koszty postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

3) Królestwo Danii, Królestwo Niderlandów, Królestwo Szwecji i Królestwo Norwegii pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 178 z 1.6.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 195/18

Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2017 r. – Gameart/Komisja

(Sprawa T-264/15) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dokumenty sporządzone przez państwo członkowskie - Wniosek do państwa członkowskiego o udostępnienie dokumentów - Przekazanie Komisji wniosku o udostępnienie dokumentów - Odmowa udostępnienia dokumentów - Kompetencje Komisji - Dokument pochodzący od instytucji - Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001])

(2017/C 195/24)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Gameart sp. z o.o. (Bielsko-Biała, Polska) (przedstawiciel: adwokat P. Hoffman)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Hottiaux, A. Buchet oraz M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna, M. Kamejsza oraz M. Pawlicka, pełnomocnicy); Parlament Europejski (przedstawiciele: D. Warin oraz A. Pospíšilová Padowska, pełnomocnicy); Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo J.B. Laignelot, K. Pleśniak oraz E. Rebasti, następnie J.B. Laignelot oraz E. Rebasti, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek, sformułowany na podstawie art. 263 TFUE, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 18 lutego 2015 r. w zakresie, w jakim Komisja oddaliła tą decyzją wniosek o udostępnienie dokumentów sporządzonych przez Rzeczpospolitą Polską, który to wniosek Rzeczpospolita Polska przekazała Komisji na podstawie art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 18 lutego 2015 r. w zakresie, w jakim Komisja oddaliła tą decyzją wniosek o udostępnienie dokumentów sporządzonych przez Rzeczpospolitą Polską, który to wniosek Rzeczpospolita Polska przekazała Komisji na podstawie art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

2) Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

3) Rzeczpospolita Polska, Rada Unii Europejskiej oraz Parlament Europejski pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 254 z 3.8.2015.