Co się tyczy przyjętego przez Komisję dokumentu nr VI/5330/9 definiującego wytyczne dotyczące stosowania korekt finansowych w ramach Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), to o ile został on wydany przez Komisję w kontekście EFORG i zawiera, jak wskazuje na to sam jego tytuł, wytyczne dotyczące obliczania skutków finansowych podczas przygotowania decyzji o rozliczaniu rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR, o tyle nic nie stoi na przeszkodzie, aby instytucja ta mogła stosować ten dokument również przy wykonywaniu uprawnień, które zostały jej przyznane na mocy art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej w zakresie rozliczania rachunków funduszy zapewniających finansowanie wspólnej polityki rolnej.

W dziedzinie rozliczania rachunków funduszy zapewniających finansowanie wspólnej polityki rolnej, jeżeli nie ma możliwości dokonania precyzyjnej oceny poniesionych przez Unię strat, Komisja może zastosować korektę ryczałtową. Do celów obliczania wydatków niepodlegających finansowaniu, jeżeli wszystkie kontrole kluczowe zostały przeprowadzone, jednakże nie tak dokładnie, jak wymagają tego rozporządzenia, dokument nr VI/5330/9 definiujący wytyczne Komisji dotyczące stosowania korekt finansowych przewiduje korektę ryczałtową w wysokości 5%, ponieważ można słusznie sądzić, że kontrole te nie zapewniają oczekiwanego poziomu prawidłowości wniosków, a zatem istniało znaczne ryzyko strat dla funduszy.

A zatem jeżeli braki charakteryzujące kontrolę kluczową wywierają wpływ na kontrolę dotyczącą obszaru kwalifikującego się do objęcia wsparciem finansowym, tak jak ma to miejsce w przypadku braków charakteryzujących system identyfikacji działek rolnych (LPIS) oraz system informacji geograficznej (SIG) (zwane dalej łącznie „LPIS-SIG”), to Komisja ma podstawy, aby zastosować korektę ryczałtową w odniesieniu do całości dokonanych wydatków, na które ten charakteryzujący kontrolę kluczową brak mógł mieć wpływ. Z art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników wynika, że pomoc przyznawana z tytułu systemu płatności jednolitych jest wypłacana w odniesieniu do uprawnień do płatności powiązanych z równą im liczbą kwalifikujących się hektarów. Tak samo zgodnie z art. 44 ust. 1 tego rozporządzenia każde uprawnienie do płatności związane z kwalifikującym się hektarem uprawnia do otrzymania płatności w kwocie określonej przez to uprawnienie do płatności. Kwota pomocy przyznanej z tytułu systemu płatności jednolitych odpowiada więc sumie jednostkowych wartości uprawnień „aktywowanych”, czyli powiązanych z kwalifikującymi się do objęcia pomocą hektarami. Wynika z tego, że błąd popełniony przy określaniu kwalifikujących się do objęcia pomocą obszarów musi wywierać wpływ na kwotę pomocy. Tak więc dotycząca LPIS-SIG nieprawidłowość wywierająca wpływ na kontrole kwalifikowalności zadeklarowanych obszarów może potencjalnie wpływać na wszystkie dokonywane płatności.

Ponadto z dokumentu nr VI/5330/97 wynika, że współczynnik korekty winien być stosowany w stosunku do tej części wydatków, która była obciążona ryzykiem. Jeśli uchybienie wynika z nieprzyjęcia przez państwo członkowskie właściwego systemu kontroli, korekta powinna odnosić się do wszystkich wydatków, w odniesieniu do których był stosowany ten system. Jednocześnie zgodnie z tym dokumentem, jeżeli istnieją powody, by sądzić, że uchybienie ogranicza się do niestosowania systemu kontroli przyjętego przez państwo członkowskie w danym okręgu administracyjnym lub regionie, korekta powinna dotyczyć wydatków dotyczących tego okręgu lub regionu.

Ponadto należy uznać zastosowanie wynoszącej 5% korekty ryczałtowej do całokształtu wydatków poniesionych w jednym z regionów państwa członkowskiego za adekwatne, tym bardziej jeśli uwzględni się wagę, jaką ma prawidłowe funkcjonowanie LPIS-SIG. Identyfikacja działek rolnych i kontrola tego, czy dane obszary kwalifikują się do objęcia pomocą, składają się bowiem na kluczowy element prawidłowego stosowania systemu wsparcia powiązanego z powierzchnią. Odnoszące się do LPIS-SIG braki, takie jak brak precyzji zawartych w tych systemach informacji wywierający wpływ na kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadzane w celu zweryfikowania tego, czy zadeklarowane obszary kwalifikują się do objęcia ich pomocą, wiążą się same w sobie z istotnym ryzykiem wyrządzenia szkody w budżecie Unii.

(por. pkt 55–57, 66, 67, 72)