Keywords

Summary



Keywords

1. Transport – Wspólna polityka – Rozwój kolei wspólnotowych – Oddzielenie zarządzania infrastrukturą od transportu – Podstawowe funkcje, które należy powierzyć niezależnemu organowi – Pojęcie – Zarządzanie ruchem kolejowym – Wyłączenie – Przyjęcie środków w celu przywrócenia normalnej sytuacji w ruchu w przypadku zakłóceń w ruchu lub zagrożenia – Wyłączenie

(dyrektywa 2001/14 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 14 ust. 2, art. 29; dyrektywa Rady 91/440, art. 6 ust. 3, załącznik II)

2. Transport – Wspólna polityka – Rozwój kolei wspólnotowych – Oddzielenie zarządzania infrastrukturą od transportu – Podstawowe funkcje, które należy powierzyć niezależnemu organowi – Pojęcie – Wyznaczanie opłat za dostęp do infrastruktury – Włączenie – Pobieranie opłat – Wyłączenie

(dyrektywa 2001/14 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 4 ust. 2; dyrektywa Rady 91/440, art. 6 ust. 3, załącznik II)

3. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Badanie zasadności przez Trybunał – Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę – Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii

(art. 258 TFUE; dyrektywa 2001/14 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 6 ust. 1, 2, art. 7 ust. 3)

Summary

1. Zarządzanie ruchem nie może być uznane za podstawową funkcję, którą państwa członkowskie powinny powierzyć podmiotom, które same nie świadczą usług transportu kolejowego na podstawie art 6 ust. 3 dyrektywy 91/440 w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych.

O ile załącznik II do dyrektywy 91/440 wymienia jako funkcję podstawową, którą należy powierzyć niezależnemu podmiotowi, podejmowanie decyzji związanych z przydzielaniem tras, o tyle nie zawiera on jednak żadnej wzmianki dotyczącej zarządzania ruchem. W tym względzie zarządzanie ruchem nie oznacza prima facie podejmowania decyzji w zakresie przyznawania tras pociągów, lecz obejmuje działania związane z zarządzaniem infrastrukturą, oraz polega nie na podejmowaniu decyzji w zakresie przyznawania tras pociągów, lecz wprowadzaniu w życie lub wykonywaniu tych decyzji. Zarządzanie ruchem kolejowym jest działaniem mającym na celu zagwarantowanie rzeczywistego wykonywania praw do użytkowania zdolności przepustowej w formie trasy pociągu w bezpieczny sposób.

Ponadto środki przyjmowane na mocy art. 29 dyrektywy 2001/14 w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej w przypadku zakłóceń w ruchu lub zagrożenia nie mogą być zatem uznane za środki dotyczące bezpośrednio podstawowej funkcji obejmującej alokację zdolności przepustowej lub przydzielanie tras pociągów w rozumieniu art. 14 ust. 2 tej dyrektywy, ponieważ przepis ten dotyczy szczególnych środków, które należy podjąć w przypadku zakłóceń w ruchu pociągów w celu przywrócenia ze względów bezpieczeństwa normalnego ruchu w przeciwieństwie do innych przepisów rozdziału III, dotyczących ustanowienia rozkładu jazdy i przydzielenia poszczególnych tras pociągów na podstawie wniosków ad hoc. Przyjęcie zatem takich środków jest związane z zarządzaniem ruchem i nie jest objęte wymogiem niezależności, co oznacza, że można powierzyć tę funkcję zarządcy infrastruktury, który jest jednocześnie przedsiębiorstwem kolejowym.

(por. pkt 45, 46, 51, 54, 55, 59, 60, 63)

2. Z art. 6 ust. 3 dyrektywy 91/440 w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych w związku z załącznikiem II do niej oraz z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/14 w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej wynika, że wyznaczanie opłat jest podstawową funkcją w celu zapewnienia równoważnego i niedyskryminującego dostępu do infrastruktury, która powinna być wykonywana przez organ pobierający opłaty, niezależny od przedsiębiorstw kolejowych pod względem prawnym, organizacyjnym i w zakresie podejmowania decyzji. Przedsiębiorstwo kolejowe, które działa jako zarządca infrastruktury, na mocy tych przepisów może być upoważnione wyłącznie do pobierania opłat lub ich zbierania.

Używając wyrażenia „wyznaczanie”, dyrektywa 2001/14 przewiduje, że system pobierania opłat powinien być zastrzeżony dla zarządcy infrastruktury, który jest niezależny od przedsiębiorstw kolejowych. Wyznaczanie opłat oznacza, że zarządca ten powinien posiadać pewien margines uznania pozwalający mu na przyjęcie co najmniej decyzji obejmujących dokonywanie wyborów oraz ocen dotyczących czynników lub kryteriów, na podstawie których dokonuje się obliczeń. Jednakże na mocy art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/14, jeżeli zarządca infrastruktury nie jest niezależny, można powierzyć mu wyłącznie zbieranie opłat. Funkcja ta nie jest zatem uznana za funkcję podstawową w celu zapewnienia równoważnego i niedyskryminującego dostępu do infrastruktury. Jako wyjątek od ogólnej zasady niezależności tego zarządcy pojęcie zbierania powinno być zatem przedmiotem ścisłej wykładni.

(por. pkt 76, 79, 82)

3. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 96, 97, 105)