Sprawa C-351/04

Ikea Wholesale Ltd

przeciwko

Commissioners of Customs & Excise

[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division]

„Dumping — Przywóz bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Egiptu, Indii i Pakistanu — Rozporządzenie (WE) nr 2398/97 — Rozporządzenie (WE) nr 1644/2001 — Rozporządzenie (WE) nr 160/2002 — Rozporządzenie (WE) nr 696/2002 — Zalecenia i decyzje Organu Rozstrzygania Sporów WTO — Skutki prawne — Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 — Moc wsteczna — Zwrot pobranych należności celnych”

Opinia rzecznika generalnego P. Légera przedstawiona w dniu 6 kwietnia 2006 r. I - 7727

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 27 września 2007 r. I - 7771

Streszczenie wyroku

Porozumienia Światowej Organizacji Handlu WTO — z uwagi na swój charakter i strukturę — nie znajdują się co do zasady pośród przepisów, w świetle których Trybunał Sprawiedliwości dokonuje kontroli legalności aktów instytucji wspólnotowych. Wyłącznie w sytuacji, gdy Wspólnota wyraziła zamiar wykonania szczególnego zobowiązania przyjętego w ramach WTO lub gdy akt wspólnotowy wyraźnie odsyła do konkretnych przepisów porozumień WTO, Trybunał ma za zadanie dokonać kontroli legalności tego aktu wspólnotowego w świetle przepisów WTO. (por. pkt 29, 30)

W odniesieniu do ustanowienia ceł antydumpingowych Rada nie dopuszcza się oczywistego błędu w ocenie przy obliczaniu „konstruowanej” wartości normalnej produktu, uznając, iż przy ustalaniu kwot odpowiadających kosztom sprzedaży, kosztom ogólnym i administracyjnym oraz zyskom art. 2 ust. 6 lit. a) podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 384/96, z jednej strony, nie wyklucza uwzględnienia danych jednego przedsiębiorstwa, które pośród innych przedsiębiorstw objętych dochodzeniem dokonało, na rynku wewnętrznym państwa pochodzenia, reprezentatywnych sprzedaży produktu podobnego w okresie objętym dochodzeniem, i, z drugiej strony pozwala pominąć z ustalania marży zysku sprzedaż innych eksporterów lub producentów, której nie dokonano w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z zasadą ustanowioną w art. 1 ust. 2 i art. 2 ust. 1 omawianego rozporządzenia, w świetle której wartość normalna musi co do zasady opierać się na danych dotyczących sprzedaży dokonanych w zwykłym obrocie handlowym. (popr. pkt 46–48)

Ponieważ margines dumpingu winien być ustalony poprzez obiektywne porównanie wartości normalnej produktu podobnego z ceną eksportu do Wspólnoty, Rada dopuszcza się oczywistego błędu w ocenie, stosując, w celu ustalenia ogólnego marginesu dumpingu produktu objętego dochodzeniem antydumpingowym, „metodę zerowania” negatywnych marginesów dumpingu w zakresie, w jakim zastosowanie takiej metody — do której art. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 384/96 w żadnym momencie się nie odnosi — w trakcie porównywania ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną cen we wszystkich transakcjach eksportu do Wspólnoty prowadzi do modyfikacji cen w transakcjach eksportowych i tym samym porównań, które nie w pełni odzwierciedlają wszystkie porównywalne ceny eksportowe. W konsekwencji art. 1 rozporządzenia nr 2398/97 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Egiptu, Indii i Pakistanu, jest nieważny w zakresie, w jakim Rada zastosowała metodę zerowania negatywnych marginesów dumpingu dla każdego z typów rozpatrywanych produktów, w celu ustalenia ogólnego marginesu dumpingu dotyczącego produktu objętego dochodzeniem, które leży u podstaw niniejszego rozporządzenia. (por. pkt 55–57 oraz pkt 1 sentencji)

Artykuł 3 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 384/96, który wskazuje istotne czynniki szkody mające wpływ na stan przemysłu wspólnotowego, nadaje władzom wspólnotowym uprawnienia dyskrecjonalne w ramach badania i oceny różnych wskaźników odgrywających rolę w ustalaniu występowania szkody. W szczególności przepis ten wymaga jedynie, by dokonano badania istotnych czynników i wskaźników ekonomicznych mających wpływ na stan przemysłu [wspólnotowego], których, zresztą niewyczerpujący, wykaz ustanawia. W konsekwencji, dokonując — w ramach badania wpływu przywozu po cenach dumpingowych na stan przemysłu wspólnotowego — oceny wyłącznie istotnych czynników wpływających na ten stan, zainteresowane instytucje nie przekraczają granic swobodnego uznania wytyczonych im dla oceny złożonych sytuacji gospodarczych. (por. pkt 61–63)