Sprawa C‑319/14

B & S Global Transit Center BV

przeciwko

Staatssecretaris van Financiën

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden)

„Odesłanie prejudycjalne — Wspólnotowy kodeks celny — Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Artykuły 203 i 204 — Procedura wspólnotowego tranzytu zewnętrznego — Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 — Artykuły 365, 366 i 859 — Powstanie długu celnego — Usunięcie lub brak usunięcia spod dozoru celnego — Niewykonanie obowiązku — Pominięcie zakończenia procedury tranzytu zewnętrznego — Wyprowadzenie towarów z obszaru celnego Unii Europejskiej”

Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 29 października 2015 r.

Unia celna — Powstanie długu celnego w przywozie w następstwie usunięcia spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom celnym — Zakres — Towary objęte procedurą tranzytu zewnętrznego, które nie zostały przedstawione w urzędzie celnym miejsca przeznaczenia — Wyprowadzenie towarów z obszaru celnego Unii — Brak przedstawienia dokumentów celnych państwa trzeciego potwierdzających zakończenie procedury tranzytu — Powstanie długu celnego

(rozporządzenia: Rady nr 2913/92, zmienione rozporządzeniem nr 1791/2006, art. 37 ust. 1, art. 203, 204; Komisji nr 2454/93, art. 365 ust. 3, art. 366 ust. 2, 3)

Artykuły 203 i 204 rozporządzenia nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem nr 1791/2006, należy interpretować w ten sposób, że uchybienie obowiązkowi przedstawienia towaru objętego wspólnotową procedurą tranzytu zewnętrznego w urzędzie celnym przeznaczenia prowadzi do powstania długu celnego na podstawie art. 203, a nie na podstawie art. 204 tego rozporządzenia, w przypadku gdy dany towar został wyprowadzony z obszaru celnego Unii Europejskiej, a osoba uprawniona do korzystania ze wspomnianej procedury nie jest w stanie przedstawić dokumentów zgodnych z art. 365 ust. 3 rozporządzenia nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92 w wersji wynikającej z rozporządzenia nr 993/2001 lub z art. 366 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 2454/93 w wersji wynikającej z rozporządzenia nr 1192/2008.

W istocie pojęcie usunięcia spod dozoru celnego, o którym mowa w art. 203 ust. 1 rozporządzenia nr 2913/92 należy rozumieć w ten sposób, iż obejmuje ono każde działanie lub zaniechanie stanowiące dla właściwego organu celnego choćby chwilową przeszkodę w dostępie do towaru podlegającego dozorowi celnemu i w przeprowadzeniu kontroli przewidzianych w art. 37 ust. 1 owego rozporządzenia. Aby doszło do usunięcia spod dozoru celnego, wystarczy więc, że towar był obiektywnie usunięty spod ewentualnych kontroli, niezależnie od tego, czy właściwy organ w rzeczywistości dokonał tych kontroli. Ponadto sam fakt, że towary zostały wyprowadzone z obszaru celnego Unii, nie jest sprzeczny z tym, aby uchybienie obowiązkowi przedstawienia tych towarów w odnośnych urzędach celnych zostało zakwalifikowane jako usunięcie spod dozoru celnego, które prowadzi do powstania długu celnego na podstawie art. 203 rozporządzenia nr 2913/92. W istocie takie usunięcie istnieje pomimo braku nieprawidłowego wprowadzenia danych towarów do obrotu gospodarczego na obszarze Unii.

(por. pkt 28, 29, 34, 40; sentencja)