Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Podobieństwo rozpatrywanych znaków towarowych

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

3. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Podobieństwo rozpatrywanych znaków towarowych – Kryteria oceny – Złożony znak towarowy

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

4. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Podobieństwo rozpatrywanych znaków towarowych

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

5. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Podobieństwo rozpatrywanych znaków towarowych

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

Summary

1. W odczuciu przeciętnego konsumenta portugalskiego, hiszpańskiego, konsumenta ze Zjednoczonego Królestwa, austriackiego i duńskiego istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w przypadku, z jednej strony, oznaczenie graficznego 61 A NOSSA ALEGRIA, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla „napojów alkoholowych (z wyjątkiem piwa)” należących do klasy 33 w rozumieniu porozumienia nicejskiego oraz, z drugiej strony, słownego znaku towarowego CACHAÇA 51 i graficznych znaków towarowych Cachaça 51 i Pirassununga 51, zarejestrowanych wcześniej dla identycznych towarów w Portugalii, w Hiszpanii, w Zjednoczonym Królestwie, w Austrii i w Danii

Kolidujące ze sobą znaki towarowe wywołają u danych konsumentów w niewielkim stopniu podobne wrażenie wizualne i wrażenie fonetyczne oraz przeciętnie lub w niewielkim stopniu podobne wrażenie pod względem koncepcyjnym.

Rozpatrywane towary podlegają zwykle ogólnej dystrybucji i są również sprzedawane nie tylko w specjalistycznych sklepach, ale nawet w sklepach wielkopowierzchniowych. Należy zatem przypisać tylko drugorzędne znaczenie postrzeganiu fonetycznemu kolidujących ze sobą znaków towarowych w całościowym wrażeniu przez nie wywoływanym. Natomiast w tymże całościowym wrażeniu decydujące jest postrzeganie wizualne i koncepcyjne.

Należy wziąć pod uwagę to, że kolidujące ze sobą znaki towarowe zasadzają się z wizualnego i koncepcyjnego punktu widzenia na kojarzeniu napojów alkoholowych lub likierów sporządzanych z trzciny cukrowej, a w szczególności w przypadku wcześniejszych portugalskich znaków towarowych trunku cachaça, z określoną liczbą, mianowicie 51 w przypadku wcześniejszych znaków towarowych i 61 w przypadku zgłoszonego znaku towarowego, co u właściwego kręgu odbiorców nie przywodzi ani nie będzie przywodziło natychmiast na myśl określonej cechy rodzaju rozpatrywanych towarów. Liczba ta, w sposób identyczny w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych, jest liczbą całkowitą, naturalną, nieparzystą, dwucyfrową, której druga cyfra, czyli cyfra jedności, to 1. Ponadto różnice wizualne i koncepcyjne pomiędzy kolidującymi ze sobą znakami towarowymi, które wynikają z różnic graficznych i z różnicy wartości istniejącej pomiędzy liczbami 50 i 60, są złagodzone okolicznością, że po pierwsze sposób zapisania cyfry 5 jest bliższy sposobowi zapisania cyfry 6 niż sposobowi zapisania pozostałych cyfr, i na odwrót, a po drugie w rosnącym porządku dziesiątek liczba 50 jest bezpośrednio niższa od liczby 60, tak że wartość przypisywana tym liczbom przez właściwy krąg odbiorców, właściwie poinformowanych, dostatecznie uważnych i rozsądnych, będzie stosunkowo bliska.

Ponadto dla wcześniejszych znaków towarowych i zgłoszonego znaku towarowego jest lub – w odniesieniu do wcześniejszego słownego portugalskiego znaku towarowego – może być wspólne pod względem wizualnym przestawienie ich liczb dużą czcionką z umieszczeniem pośrodku oznaczenia, prostymi znakami, w kolorze białym, na tle w kolorze ciemnym.

Co się tyczy elementów graficznych kolidujących ze sobą graficznych znaków towarowych, nie są one same w sobie w stanie powodować wystarczającego rozróżnienia między wcześniejszymi graficznymi znakami towarowymi a zgłoszonym znakiem towarowym i wykluczyć jakiekolwiek prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

Nawet gdyby właściwy krąg odbiorców był w stanie dostrzec pewne różnice między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi, prawdopodobieństwo, że dopatrzy się związku pomiędzy tymi znakami, byłoby rzeczywiste w świetle całości poprzedzających rozważań i przy uwzględnieniu identyczności towarów oznaczonych przez wspomniane znaki towarowe. Ostatecznie różnice te nie wydają się wystarczające, by wykluczyć jakiekolwiek prawdopodobieństwo, że właściwy krąg odbiorców lub co najmniej przeciętny portugalski konsument napojów alkoholowych, cechujący się przeciętnym stopniem uwagi, mógłby uznać, polegając na całościowym niedoskonałym obrazie wspomnianych znaków towarowych, jaki zachował w pamięci, że towary oznaczone tymi znakami pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo.

(por. pkt 39, 104, 106-110, 112)

2. Całościową ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego podobieństwa kolidujących znaków, należy oprzeć na wywieranym przez nie całościowym wrażeniu, ze szczególnym uwzględnieniem ich elementów odróżniających i dominujących. Sposób postrzegania znaków towarowych przez przeciętnych konsumentów danych towarów lub usług odgrywa w całościowej ocenie wspomnianego prawdopodobieństwa decydującą rolę. W tym względzie przeciętny konsument postrzega zwykle znak towarowy jako całość i nie dokonuje analizy jego poszczególnych detali.

Aby ocenić charakter odróżniający danego elementu składowego znaku towarowego, należy zbadać większą lub mniejszą zdolność tego elementu do wskazywania, że towary, dla których znak został zarejestrowany, pochodzą od określonego przedsiębiorstwa, a zatem do umożliwienia odróżnienia tych towarów od towarów pochodzących od innych przedsiębiorstw. Przy dokonywaniu tej oceny należy wziąć pod uwagę w szczególności samoistne cechy danego elementu, mając na uwadze, czy ma on jakiekolwiek cechy opisu względem towarów, dla których znak został zarejestrowany.

(por. pkt 46, 47)

3. Ocena podobieństwa dwóch znaków towarowych nie może ograniczyć się do zbadania tylko jednego z elementów tworzących dany złożony znak towarowy i porównania go z innym znakiem towarowym. Przeciwnie, porównania należy dokonać poprzez analizę danych znaków towarowych postrzeganych każdy jako całość, co nie oznacza, że całościowe wrażenie pozostawione przez złożony znak towarowy w pamięci właściwego kręgu odbiorców nie może w niektórych przypadkach zostać zdominowane przez jeden lub kilka z jego składników. Tylko wtedy, gdy wszystkie pozostałe składniki znaku towarowego są bez znaczenia, ocena podobieństwa może zależeć wyłącznie od składnika dominującego. Tak mogłoby być w szczególności, w przypadku gdy składnik ten sam jest w stanie zdominować wywoływane przez ten znak towarowy wrażenie, które właściwy krąg odbiorców zachowuje w pamięci, w związku z czym wszystkie pozostałe składniki tego znaku towarowego są bez znaczenia w całościowym wrażeniu przez niego wywołanym. Okoliczność, iż element nie jest bez znaczenia, nie oznacza, że jest dominujący, tak samo jak okoliczność, że element nie jest dominujący, nie powoduje w żaden sposób, że jest on bez znaczenia.

(por. pkt 48)

4. W razie gdy określone elementy znaku stanowią opis towarów i usług, w odniesieniu do których znak jest chroniony, lub towarów i usług oznaczonych w zgłoszeniu, elementom tym można przypisać jedynie charakter nieznacznie bądź nawet bardzo nieznacznie odróżniający. Ten charakter odróżniający będzie mógł najczęściej być im przypisany tylko z powodu kombinacji tworzonej przez nie z pozostałymi elementami znaku towarowego. Ze względu na swój nieznaczny bądź nawet bardzo nieznaczny charakter odróżniający elementy opisowe znaku towarowego nie są powszechnie uważane przez odbiorców za dominujące w wywoływanym przez nie całościowym wrażeniu, chyba że z powodu zwłaszcza na ich umiejscowienie lub rozmiar to najpewniej one zdominują postrzeganie znaku przez odbiorców i zostaną zachowane w ich pamięci. Nie oznacza to jednak, że elementy opisowe znaku towarowego nieuchronnie są bez znaczenia w całościowym wrażeniu przez niego wywołanym. W tym względzie w szczególności należy zbadać, czy inne elementy znaku towarowego mogą same zdominować wywierane przez ten znak wrażenie, które właściwy krąg odbiorców zachowuje w pamięci.

(por. pkt 49)

5. Przy rozpatrywaniu sprzeciwu wniesionego przez właściciela wcześniejszego znaku towarowego na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, nic nie stoi na przeszkodzie dokonaniu oceny istnienia podobieństwa wizualnego między słownym a graficznym znakiem towarowym, ponieważ te dwa rodzaje znaków mają postać graficzną mogącą wywierać wrażenie wizualne.

(por. pkt 50)