21

Istotne dla sprawy przepisy ustawy o zatrudnianiu cudzoziemców mają następujące brzmienie: „Przepisy mające zastosowanie do cudzoziemców w dziedzinie zatrudnienia § 3 – (1) Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszej ustawy federalnej pracodawca może zatrudnić cudzoziemca wyłącznie po uzyskaniu pozwolenia na zatrudnienie danej osoby [...] Przesłanki udzielenia pozwolenia na zatrudnienie „§ 4 – (1) Z zastrzeżeniem odmiennego uregulowania w dalszej części ustawy pozwolenie na zatrudnienie wydaje się, gdy sytuacja na rynku pracy i jego rozwój dopuszczają zatrudnienie i gdy nie stoją mu na przeszkodzie ważne interesy publiczne ani ogólnogospodarcze. […] (6) Po przekroczeniu maksymalnej dopuszczalnej liczby cudzoziemców zatrudnionych na terytorium kraju związkowego zgodnie z § 13 dalsze pozwolenia na zatrudnienie mogą być wydawane tylko wtedy, gdy spełnione są przesłanki określone w ust. 1–3 i: 1) regionalna rada konsultacyjna („Regionalbeirat”) jednomyślnie zarekomenduje wydanie pozwolenia na zatrudnienie albo 2) zatrudnienie cudzoziemca wydaje się wskazane ze względu na jego zaawansowaną integrację albo 3) zatrudnienie miałoby zostać zrealizowane w ramach kontyngentu, o którym mowa w § 5 albo 4) cudzoziemiec spełnia przesłanki określone w § 2 ust. 5 albo 4a) cudzoziemiec jest małżonkiem bądź niezamężnym/nieżonatym niepełnoletnim dzieckiem (włącznie z pasierbami i dziećmi przysposobionymi) cudzoziemca, który legalnie się osiedlił i ma stałe zatrudnienie, 5) zatrudnienie ma być wykonywane na podstawie porozumienia międzypaństwowego albo 6) cudzoziemiec należy do grupy osób, które nawet po przekroczeniu maksymalnej dopuszczalnej liczby cudzoziemców zatrudnionych na terytorium federacji mogą zostać dopuszczone do zatrudnienia (§ 12a ust. 2). […] […] Ocena sytuacji na rynku pracy § 4b. – (1) Sytuacja na rynku pracy i jego rozwój (§ 4 ust. 1) dopuszczają wydanie pozwolenia na zatrudnienie, gdy miejsce pracy, które miałby zająć cudzoziemiec, którego dotyczy wniosek o wydanie pozwolenia na zatrudnienie, nie może zostać obsadzone przez pracownika krajowego, ani dostępnego na rynku pracy cudzoziemca, którzy byliby skłonni i zdolni wykonywać zatrudnienie, którego dotyczy wniosek o wydanie pozwolenia, na prawnie dopuszczalnych warunkach. Wśród dostępnych na rynku pracy cudzoziemców preferować należy cudzoziemców uprawnionych do świadczeń z tytułu ubezpieczenia na wypadek bezrobocia, posiadaczy pozwolenia na pracę, posiadaczy zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na pracę lub zaświadczenia o prowadzeniu działalności gospodarczej (Niederlassungsnachweis) i obywateli [Europejskiego Obszaru Gospodarczego] (§ 2 ust. 6) oraz pracowników tureckich objętych zakresem zastosowania układu stowarzyszeniowego z Turcją. Oceny należy dokonać w odniesieniu do korespondującego z potrzebami przedsiębiorstwa profilu poszukiwanego pracownika, wskazanego we wniosku o wydanie pozwolenia na zatrudnienie. Dowód posiadania wykształcenia niezbędnego dla wykonywania zatrudnienia, względnie innych szczególnych kwalifikacji, przedstawia pracodawca. […] Kontyngenty do celów czasowego przyjmowania cudzoziemców § 5 – (1) W wypadku przejściowego dodatkowego zapotrzebowania na siłę roboczą, które nie może zostać zaspokojone przez dostępny w kraju potencjał siły roboczej, federalny minister gospodarki i pracy jest upoważniony – w granicach określonych w ustawie o osiedlaniu się i pobycie – do określenia w drodze rozporządzenia kontyngentów liczbowych: 1) w celu czasowego przyjęcia zagranicznej siły roboczej w określonym sektorze gospodarki, kategorii zawodowej lub regionie lub 2) w celu przyjęcia na krótki okres, na potrzeby zbiorów, sezonowych pracowników rolnych upoważnionych do wjazdu na terytorium federalne bez wizy. […] (5) W odniesieniu do cudzoziemców uprawnionych do pobytu w celu odbycia studiów bądź nauki szkolnej pozwolenia na zatrudnienie mogą być wydawane w ramach kontyngentu określonego zgodnie z ust. 1 pkt 1 i 2 jedynie na łączny okres co najwyżej trzech miesięcy w roku kalendarzowym. [...]”.