18

Raad van State, mając wątpliwości w odniesieniu do wykładni art. 56 WE, 58 WE, art. 86 ust. 2 WE, art. 87 WE i 88 WE, postanowiła zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy zachodzi ograniczenie swobodnego przepływu kapitału w rozumieniu art. 56 WE, jeśli przedsiębiorstwo, które na podstawie ustawy zostało zarejestrowane w zakresie działalności w interesie mieszkalnictwa w Niderlandach i w związku z tym może korzystać ze środków publicznych, i zgodnie z ustawą może wykonywać działalność wyłącznie w interesie mieszkalnictwa, oraz którego obszarem działania są zasadniczo Niderlandy (zarejestrowana organizacja), nie może wykonywać bez uprzedniego zezwolenia ministra działalności transgranicznej? 2 a) Czy interesy mieszkalnictwa państwa członkowskiego mogą zostać uznane za interesy związane z porządkiem publicznym w rozumieniu art. 58 WE? b) Czy interesy mieszkalnictwa państwa członkowskiego mogą zostać uznane za przyjęte w orzecznictwie Trybunału nadrzędne względy interesu ogólnego? c) Czy w szczególności skuteczność polityki mieszkaniowej państwa członkowskiego oraz system jej finansowania mogą zostać uznane za interes związany z porządkiem publicznym w rozumieniu art. 58 WE lub za przyjęte w orzecznictwie Trybunału nadrzędne względy interesu ogólnego? 3 a) Czy wymóg uzyskania przez zarejestrowaną organizację, o której mowa w pytaniu pierwszym, uprzedniego zezwolenia, przy założeniu, że stanowi ono ograniczenie uzasadnione ze względów, o których mowa w pytaniu 2a), 2b) i 2c), jest niezbędny i proporcjonalny? b) Czy państwo członkowskie, które powołuje się na to uzasadnienie, dysponuje szerokim swobodnym uznaniem w odniesieniu do określenia zakresu danego interesu ogólnego oraz sposobu ochrony tego interesu? Czy ma przy tym również znaczenie to, że Wspólnota [Europejska] nie posiada w dziedzinie mieszkalnictwa żadnych kompetencji lub posiada niewielkie kompetencje? 4 a) Czy państwo członkowskie w celu uzasadnienia ograniczenia swobodnego przepływu kapitału może, niezależnie od wskazanych w art. 58 WE i przyjętych w orzecznictwie nadrzędnych względów interesu ogólnego i Trybunału lub w związku z tymi względami, powoływać się na art. 86 ust. 2 WE, jeśli danym przedsiębiorstwom zostały przyznane prawa specjalne i przedsiębiorstwa te zostały zobowiązane do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym? b) Czy treść pojęcia interesu ogólnego w rozumieniu art. 58 traktatu WE i przyjętych w orzecznictwie Trybunału nadrzędnych względów interesu ogólnego pokrywa się z treścią pojęcia ogólnego interesu gospodarczego w rozumieniu art. 86 ust. 2 traktatu WE? c) Czy powołanie się przez dane państwo członkowskie na art. 86 ust. 2 traktatu WE z takim uzasadnieniem, że dane przedsiębiorstwa, którym zostały przyznane prawa specjalne, wykonują zadania w ogólnym interesie gospodarczym, ma dodatkowe znaczenie wobec powołania się na interes ogólny w rozumieniu art. 58 traktatu WE i na przyjęte w orzecznictwie Trybunału nadrzędne względy interesu ogólnego? 5 a) Czy przedsiębiorstwa, takie jak zarejestrowane organizacje, o których mowa w pytaniu pierwszym, które są zobowiązane do wykorzystywania wszystkich środków w interesie mieszkalnictwa, a które jednak wykonują również działalność gospodarczą na rzecz mieszkalnictwa, mogą zostać uznane w odniesieniu do całości lub części swoich zadań za przedsiębiorstwa, które zostały zobowiązane do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 86 ust. 2 traktatu WE? b) Czy dla udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 5a) konieczne jest, aby dane przedsiębiorstwa prowadziły odrębne księgi rachunkowe, na podstawie których można jednoznacznie stwierdzić, jakie wydatki i jakie wpływy są związane z działalnością społeczną, a jakie z działalnością gospodarczą, i aby obowiązek taki był określony przez przepisy krajowe? Czy należy przy tym zapewnić, aby przyznane przez państwo członkowskie środki finansowe były wykorzystywane wyłącznie na rzecz działalności społecznej i jej ciągłości? 6 a) Czy w przypadku gdy zarejestrowaną organizację, o której mowa w pytaniu pierwszym, należy uznać w odniesieniu do całości lub części jej działalności za przedsiębiorstwo, które zostało zobowiązane do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 86 ust. 2 WE, zobowiązanie do zarządzania tego rodzaju usługami może uzasadniać nałożenie na zarejestrowaną organizację ograniczenia swobodnego przepływu kapitału w rozumieniu art. 56 WE? b) Czy państwu członkowskiemu, które powołuje się na to uzasadnienie, przysługuje szerokie swobodne uznanie co do określenia zakresu danego ogólnego interesu gospodarczego i co do tego, w jaki sposób ten interes należy chronić? Czy ma przy tym również znaczenie to, że Wspólnota nie posiada w dziedzinie mieszkalnictwa żadnych kompetencji lub posiada niewielkie kompetencje? 7 a) Czy okoliczność, że państwo członkowskie przyznaje określonym przedsiębiorstwom w rozumieniu art. 86 ust. 2 WE środki finansowe, powoduje, iż konieczne jest terytorialne ograniczenie działalności tych przedsiębiorstw, tak aby zapobiec temu, by te środki finansowe stanowiły niedozwoloną pomoc państwa oraz temu, by przedsiębiorstwa przy wykorzystaniu tych środków w innym państwie członkowskim konkurowały na warunkach sprzecznych z warunkami rynkowymi z przedsiębiorstwami w tym państwie członkowskim? b) Czy państwo członkowskie, w niniejszym przypadku Niderlandy, może nałożyć na zarejestrowane organizacje, o których mowa w pytaniu pierwszym, a które mają zamiar wykonywać w innym państwie członkowskim działalność o charakterze społecznym i gospodarczym w dziedzinie mieszkalnictwa, wymóg uprzedniego zezwolenia, jeśli w pierwszym z wymienionych państw członkowskich nie istnieje jeszcze obowiązek ustawowy rozróżnienia między tymi dwoma rodzajami działalności? Czy wymóg wcześniejszego zezwolenia jest w tym przypadku, przy uwzględnieniu art. 87 WE i 88 WE, niezbędnym i proporcjonalnym środkiem?”.