ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Stwierdza się nieważność następujących aktów w zakresie, w jakim dotyczą one Banku Mellat: — pkt 4 tabeli B załącznika II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB; — pkt 2 tabeli B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 668/2010 z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu; — pkt 4 tabeli B w tytule I załącznika do decyzji Rady 2010/644/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. zmieniającej decyzję 2010/413; — pkt 4 tabeli B załącznika VIII do rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 423/2007; — decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413; — rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia nr 961/2010; — pkt 4 tabeli B w tytule I załącznika IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 961/2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 225/64

Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2013 r. — Nencini przeciwko Parlamentowi

(Sprawy połączone T-431/10 i T-560/10) (1)

(Regulacja dotycząca kosztów i dodatków dla posłów Parlamentu Europejskiego - Koszty podróży i koszty związane z wykonywaniem funkcji parlamentarnych - Zwrot nienależnie wypłaconych kwot - Przedawnienie - Rozsądny termin - Prawo do obrony - Zasada kontradyktoryjności - Proporcjonalność)

2013/C 225/142

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Riccardo Nencini (Barberino del Mugello, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Bertini i M. Chiti)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo N. Lorenz, D. Moore i A. Caiola, następnie N. Lorenz, D. Moore i G. Ricci, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego stwierdzenie nieważności decyzji sekretariatu generalnego Parlamentu z dni 16 lipca i 7 października 2010 r. dotyczących żądania zwrotu określonych kwot pobranych przez skarżącego, będącego byłym posłem do Parlamentu, z tytułu zwrotu kosztów podróży i kosztów związanych z wykonywaniem funkcji parlamentarnych, które zostały wypłacone nienależnie oraz not debetowych dyrektora generalnego dyrekcji generalnej finansów Parlamentu nr 312331, z dnia 4 sierpnia 2010 r. i nr 315653 z dnia 13 października 2010 r. oraz wszelkich aktów z nimi związanych i/lub dawniejszych, a także tytułem pomocniczym żądanie przekazania sprawy do sekretariatu generalnego Parlamentu celem nowego, adekwatnego określenia kwot żądanego zwrotu.

Sentencja

1) Skarga w sprawie T-560/10 zostaje oddalona.

2) Riccardo Nencini zostaje obciążony kosztami w sprawie T-560/10, włącznie z kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

3) Sprawa T-431/10 zostaje wykreślona z rejestru.

4) Każda strona pokrywa własne koszty w sprawie T-431/10, włącznie z kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

(1) Dz.U. C 317 z 20.11.2010.
1)

Komisja Europejska jest zobowiązana do naprawienia szkody poniesionej przez Cap SA granen & producten NV z powodu zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 919/2009 z dnia 1 października 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 915/2009 ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 października 2009 r. w zakresie, w jakim w rozporządzeniu tym nie uwzględniono notowania FOB ani nie zastosowano reprezentatywnej metody obliczenia rzeczywistych kosztów frachtu do ustalenia należności celnych przywozowych na pszenicę twardą wysokiej jakości.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 178/8

Wyrok Sądu z dnia 7 maja 2013 r. — macros consult przeciwko OHIM — MIP Metro (makro)

(Sprawa T-579/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy makro - Firma macros consult GmbH - Prawo nabyte przed zgłoszeniem wspólnotowego znaku towarowego dające właścicielowi prawo do zakazania używania zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego - Niezarejestrowane oznaczenia chronione prawem niemieckim - Artykuł 5 Markengesetz - Artykuł 8 ust. 4, art. 53 ust. 1 lit. c) i art. 65 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2013/C 178/13

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: macros consult GmbH (przedstawiciele: początkowo adwokat T. Raible, następnie adwokat M. Daubenmerkl)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo R. Manea, a następnie przez G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J.C. Plate i R. Kaase)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 października 2010 r. (sprawa R 339/2009-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie a MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 55 z 19.2.2011.
2)

Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters and Trappers Association, Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association, J. Moesesie, A. Kooneeliusie, T. Newkingnak, D. Kuptana, K. Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products, Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs, Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council Greenland (ICC Greenland), J. Egede, Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK), William E. Scott & Son, Association des chasseurs de phoques des Îles de la Madeleine, Hatem Yavuz Deri Sanayi iç Ve Diș Ticaret Ltd Șirketi oraz Northeast Coast Sealers’ Co Operative Society, Ltd pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 114/31

Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2013 r. — Cindu Chemicals i in. przeciwko ECHA

(Sprawa T-95/10) (1)

(REACH - Identyfikacja oleju antracenowego o niskiej zawartości antracenu jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt zaskarżalny - Akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych - Bezpośrednie oddziaływanie - Dopuszczalność - Równość traktowania - Proporcjonalność)

2013/C 114/48

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cindu Chemicals BV (Uithoorn, Niderlandy); Deza, a.s. (Valašske Meziříčí, Republika Czeska); Koppers Denmark A/S (Nyborg, Dania); i Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo K. Van Maldegem, R. Cana, adwokaci, i P. Sellar, solicitor, a następnie K. Van Maldegem i R. Cana)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä i W. Broere, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata J. Stuycka)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo P. Oliver i G. Wilms, następnie P. Oliver i E. Manhaeve, pełnomocnicy, wspierani przez K. Sawyer, barrister, a następnie P. Oliver i E. Manhaeve)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji ECHA, opublikowanej w dniu 13 stycznia 2010 r., w sprawie identyfikacji oleju antracenowego o niskiej zawartości antracenu (WE nr 292-604-8) jako substancji spełniającej kryteria określone w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1) zgodnie z art. 59 tego rozporządzenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S i Koppers UK Ltd pokrywają poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA).

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 113 z 1.5.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 114/32

Wyrok Sądu z dnia 8 marca 2013 r. — Mayer Naman przeciwko OHIM — Daniel e Mayer (David Mayer)

(Sprawa T-498/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy David Mayer - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy DANIEL & MAYER MADE IN ITALY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Żądanie wykazania rzeczywistego używania sformułowane po raz pierwszy przed Izbą Odwoławczą - Wniesienie po terminie - Artykuł 57 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009)

2013/C 114/50

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: David Mayer Naman (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci S. Sutti, S. Cazzaniga i V. Fedele, następnie adwokaci V. Fedele i M. Spolidoro)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Daniel e Mayer Srl (Milan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Andreolini i A. Parini)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 lipca 2010 r. (sprawa R 413/2009-1) dotyczącej postępowania w przedmiocie unieważnienia prawa do znaku toczącego się pomiędzy Daniel e Mayer Srl a D. Mayerem Namanem.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) D. Mayer Naman pokrywa koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 346 z 18.12.2010
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 114/30

Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2013 r. — Bilbaína de Alquitranes i in. przeciwko ECHA

(Sprawa T-93/10) (1)

(REACH - Identyfikacja paku smoły węglowej wysokotemperaturowej jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt zaskarżalny - Akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych - Bezpośrednie oddziaływanie - Dopuszczalność - Równość traktowania - Proporcjonalność)

2013/C 114/46

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo, Hiszpania); Cindu Chemicals BV (Uithoorn, Pays-Bas); Deza, a.s. (Valašske Meziříčí, Republika Czeska); Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Hiszpania); Koppers Denmark A/S (Nyborg, Dania); Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Zjednoczono Królestwo); Rütgers Germany GmbH (Castrop-Rauxel, Niemcy); Rütgers Belgium NV (Zelzate, Belgia); i Rütgers Poland sp. z o.o. (Kędzierzyn-Koźle, Polska) (przedstawiciele: początkowo adwokaci K. Van Maldegem i R. Cana oraz P. Sellar, solicitor, a następnie adwokaci K. Van Maldegem i R. Cana)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä i W. Broere, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata J. Stuycka)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji ECHA, opublikowanej w dniu 13 stycznia 2010 r., w sprawie identyfikacji paku smoły węglowej wysokotemperaturowej (WE nr 266-028-2) jako substancji spełniającej kryteria określone w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1) zgodnie z art. 59 tego rozporządzenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Bilbaína de Alquitranes, SA, Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV i Rütgers Poland sp. z o.o. zostają obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 113 z 1.5.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 325/28

Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — Dornbracht przeciwko Komisji

(Sprawa T-386/10) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Belgijski, niemiecki, francuski, włoski, niderlandzki i austriacki rynek instalacji sanitarnych do łazienek - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja podwyżek cen i wymiana mających szczególne znaczenie informacji handlowych - Zarzut niezgodności z prawem - Waga naruszenia - Okoliczności łagodzące - Równość traktowania - Proporcjonalność - Brak mocy wstecznej)

2013/C 325/46

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG (Iserlohn, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci H. Janssen, T. Kapp i M. Franz, następnie H. Janssen i T. Kapp)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i A. Antoniadis, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Böhlkego)

Interwenient wspierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Simm i F. Florindo Gijón, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.092 — Instalacje sanitarne do łazienek) w zakresie, w jakim odnosi się ona do skarżącej, oraz, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie nałożonej na nią grzywny.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 301 z 6.11.2010.
2)

W sprawie T-374/10 stwierdza się nieważność art. 1 ust. 7 decyzji Komisji C(2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.092 — Instalacje sanitarne do łazienek) w zakresie, w jakim stwierdzono w niej, że spółka Villeroy & Boch AG uczestniczyła w kartelu w sektorze instalacji sanitarnych do łazienek w Belgii, w Niemczech, we Francji, we Włoszech, w Niderlandach i w Austrii przed dniem 12 października 1994 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 325/24

Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — Rubinetteria Cisal przeciwko Komisji

(Sprawa T-368/10) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Belgijski, niemiecki, francuski, włoski, niderlandzki i austriacki rynek instalacji sanitarnych do łazienek - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja podwyżek cen i wymiana mających szczególne znaczenie informacji handlowych - Pojęcie naruszenia - Komunikat z 2002 r. w sprawie współpracy - Współpraca - Wytyczne w sprawie obliczania kwoty grzywien z 2006 r. - Obliczanie kwoty grzywny - Brak zdolności płatniczej)

2013/C 325/39

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Rubinetteria Cisal SpA (Alzo Frazione di Pella, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Pinnarò i P. Santer)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele F. Castillo de la Torre, A. Antoniadis i L. Malferrari, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra)

Przedmiot

Skarga zmierzająca w pierwszej kolejności do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.092 — Instalacje sanitarne do łazienek) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej, a w drugiej kolejności do obniżenia nałożonej na nią grzywny.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Rubinetteria Cisal SpA pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

(1) Dz.U. C 288 z 23.10.2010.
1)

W zakresie, w jakim dotyczą Islamic Republic of Iran Shipping Lines oraz 17 innych skarżących, których nazwy wymieniono w załączniku, stwierdza się nieważność: — załącznika II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB; — załącznika do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 668/2010 z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu; — załącznika do decyzji Rady 2010/644/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. zmieniającej decyzję 2010/413; — załącznika VIII do rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 423/2007; — załącznika IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 961/2010.
1)

Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 1 pkt 3 i 4 decyzji Komisji C(2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.092 — Instalacje sanitarne do łazienek) w zakresie, w jakim Komisja Europejska przypisała spółkom Trane Inc., Wabco Europe i Ideal Standard Italia Srl naruszenie dotyczące kartelu na włoskim rynku artykułów ceramicznych w okresie innym niż ten od dnia 2 maja 2000 r. do dnia 9 marca 2001 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 325/25

Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — Mamoli Robinetteria przeciwko Komisji

(Sprawa T-376/10) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Belgijski, niemiecki, francuski, włoski, niderlandzki i austriacki rynek instalacji sanitarnych do łazienek - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja podwyżek cen i wymiana mających szczególne znaczenie informacji handlowych - Prawo do obrony - Komunikat z 2002 r. w sprawie współpracy - Zarzut niezgodności z prawem - Pojęcie kartelu - Obliczanie kwoty grzywny - Wytyczne w sprawie obliczania kwoty grzywien z 2006 r. - Waga naruszenia - Współczynnik kwoty dodatkowej)

2013/C 325/42

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Mamoli Robinetteria SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Capelli i M. Valcada)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, A. Antoniadis i L. Malferrari, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez adwokatów F. Ruggeriego Laderchiego i A. De Matteisa, a następnie przez F. Ruggeriego Laderchiego)

Przedmiot

Skarga zmierzająca w pierwszej kolejności do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.092 — Instalacje sanitarne do łazienek) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej, a w drugiej kolejności do uchylenia lub obniżenia nałożonej na nią grzywny.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Mamoli Robinetteria SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

(1) Dz.U. C 288 z 23.10.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/20

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Fürstlich Castell’sches Domänenamt przeciwko OHIM — Castel Frères (CASTEL)

(Sprawa T-320/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy CASTEL - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Dopuszczalność - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji niepodniesiona przed izbą odwoławczą - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)

2013/C 313/37

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell (Castell, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze, G. Würtenberger i T. Wittmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Geroulakos i G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Castel Frères SAS (Blanquefort, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i H. Hartwig)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 maja 2010 r. (sprawa R 962/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell a Castel Frères SAS,

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 maja 2010 r. (sprawa R 962/2009-2).

2) OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell.

3) Castel Frères SAS pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 260 z 25.9.2010.
1)

W zakresie dotyczącym Persia International Banku plc stwierdza się nieważność: — punktu 4 tabeli B załącznika II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB; — punktu 2 tabeli B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 668/2010 z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu; — punktu 4 tabeli B części I załącznika do decyzji Rady 2010/644/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. zmieniającej decyzję 2010/413; — punktu 4 tabeli B załącznika VIII do rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 423/2007; — decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413; — rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia nr 961/2010; — punktu 4 tabeli B części I załącznika IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 961/2010.
1)

Stwierdza się nieważność art. 52 ust. 2a akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw, zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 687/2010 z dnia 30 lipca 2010 r., w zakresie, w jakim przewiduje on, że wartość „działań, które nie należą do właściwych działań przetwórczych”, jest wliczana do wartości produkcji wprowadzonej do obrotu owoców i warzyw przeznaczonych do przetworzenia.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2010/135/UE z dnia 2 marca 2010 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktu ziemniaczanego (Solanum tuberosum L. linii EH92-527-1) zmodyfikowanego genetycznie w celu zwiększenia zawartości amylopektyny stanowiącej składnik skrobi i decyzji Komisji 20100/136/UE z dnia 2 marca 2010 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady paszy produkowanej z genetycznie zmodyfikowanego ziemniaka EH92-527-1 (BPS-25271-9) i przypadkowe lub technicznie nieuniknione występowanie tego ziemniaka w produktach żywnościowych i innych produktach paszowych.