Sprawa T-223/06 P 
Parlament Europejski 
przeciwko 
Olemu Eistrupowi 
Odwołanie — Skarga podpisana przez adwokata przy pomocy pieczęci — 
Niedopuszczalność skargi 
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (izba odwołań) z dnia 23 maja 2007 r. ... II - 1584 
Streszczenie wyroku 
Postępowanie — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne 
(statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21 akapit drugi; regulamin Sądu, art. 43 § 1 akapit 
pierwszy i art. 44 § 6; instrukcje dla sekretarza Sądu Pierwszej Instancji, art. 6 ust 1, 3, 4 i 5) 
II - 1581 
STRESZCZENIE — SPRAWA T-223/06 P 
W obecnym stanie prawnym wspólnotowych 
procedur sądowych podpis złożony przez 
adwokata własnoręcznie na oryginale pisma 
wszczynającego postępowanie jest jedynym 
sposobem umożliwiającym upewnienie się, 
że odpowiedzialność za sporządzenie i treść 
tego pisma procesowego spoczywa na osobie 
upoważnionej do reprezentowania strony 
skarżącej przed sądami wspólnotowymi. Wy­
móg złożenia odręcznego podpisu 
w rozumieniu art. 43 § 1 akapit pierwszy 
regulaminu Sądu zmierza, dla celów pew­
ności prawnej, do zagwarantowania auten­
tyczności skargi oraz wyeliminowania ryzyka, 
że w rzeczywistości mogłaby ona nie pocho­
dzić od osoby upoważnionej. Należy więc 
uznać, że jest to istotny przepis proceduralny 
Sądu, który powinien być stosowany 
w sposób ścisły, a zatem jego naruszenie 
pociąga za sobą niedopuszczalność skargi 
i nie może być uzupełnione zgodnie z art. 21 
akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedli­
wości, z art. 44 § 6 regulaminu Sądu 
Pierwszej Instancji i z art. 6 ust. 1, 4 i 5 
instrukcji dla sekretarza Sądu Pierwszej 
Instancji. 
Zatem opatrzenie pisma wszczynającego 
postępowanie pieczęcią odzwierciedlającą 
podpis adwokata umocowanego przez stronę 
skarżącą powoduje niedopuszczalność skar­
gi, bowiem ten pośredni i mechaniczny 
sposób „podpisania" nie pozwala sam 
w sobie na stwierdzenie, że to właśnie ten 
adwokat osobiście podpisał dane pismo 
procesowe. Taki istotny brak nie może zostać 
uzupełniony przez wyjaśnienia przedłożone później przez adwokata niepozostawiające 
żadnych wątpliwości co do faktu, że to on 
sam złożył podpis na skardze, przez potwier­
dzenie przez stronę skarżącą, ani przez 
doręczenie stronie pozwanej skargi, ani też 
przez późniejsze dostarczenie Sądowi wersji 
opatrzonej odręcznym podpisem. Nie można 
się również powoływać celem dopuszczenia 
uzupełnienia na fakt, że strona pozwana nie 
wykazała naruszenia prawa do obrony 
w przypadku uznania skargi za dopuszczalną, 
bowiem naruszenie istotnego wymogu pro­
ceduralnego powoduje niedopuszczalność 
skargi, przy czym nie jest konieczna analiza 
skutków takiego naruszenia, a w szcze­
gólności ustalanie, czy brak odręcznego 
podpisu wyrządził szkodę stronie. 
Nie można również w takim przypadku 
skutecznie powoływać się na usprawiedli­
wiony błąd, nie w tym celu, by skarga 
obarczona brakiem odręcznego podpisu stała 
się dopuszczalna, lecz celem uniknięcia 
upływu względem zainteresowanego terminu 
do wniesienia skargi, tak by umożliwić 
późniejsze wniesienie prawidłowo podpisanej 
wersji, która nie stanowiłaby pisma złożo­
nego po terminie. W istocie w przypadku 
braku wyjątkowej okoliczności, która unie­
możliwiłaby adwokatowi własnoręczne pod­
pisanie skargi, ten ostatni nie dochowuje 
II - 1582 
PARLAMENT PRZECIWKO EISTRUPOWI 
wszelkiej staranności wymaganej od osoby 
przeciętnie zorientowanej, opatrując skargę 
pieczęcią odzwierciedlającą jego podpis, 
podczas gdy lektura istotnych dla sprawy 
tekstów, w szczególności art. 6 ust. 3 in­
strukcji dla sekretarza, powinna była spowo­dować, że jako staranny i zorientowany 
profesjonalista podpisałby skargę w sposób 
odręczny. 
(por. pkt 48, 50-54, 58-60, 64-66) 
II - 1583