PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 63/10

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 27 września 2012 r. w sprawie T-357/09 Pucci International przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) przy udziale El Corte Inglés (Emidio Tucci), wniesione w dniu 13 grudnia 2012 r. przez El Corte Inglés, S.A.

(Sprawa C-584/12 P)

2013/C 63/17

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: El Corte Inglés, S.A. (przedstawiciele: J.L. Rivas Zurdo i E. Seijo Veiguela, adwokaci)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Emilio Pucci International BV

Żądania wnoszącego odwołanie

— uchylenie w całości wyroku Sądu z dnia 27 września 2012 r. w sprawie T-357/09;

— obciążenie OHIM kosztami poniesionymi przez El Corte Inglés, S.A.;

— obciążenie Emilio Pucci International BV kosztami poniesionymi przez El Corte Inglés, S.A.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca sprzeciw nie przedstawiła dowodu używania w odniesieniu do okularów, tak jak zostało to stwierdzone przez izbę odwoławczą OHMI. To właśnie to kryterium, a nie uznanie wykorzystywania za rzeczywiste, ze względu na pojawianie się znaku towarowego na fotografiach albo obok nich, zostało przyjęte przez Sąd w pkt 31 wyroku w sprawie T-39/10 (1). Sąd w zaskarżonym wyroku nie powinien zatem był uznawać za dowiedzionego używania w odniesieniu do okularów należących do klasy 9 ww. znaku towarowego nr 274991.

Z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 (2) oraz orzecznictwa w przedmiocie jego zastosowania wynika wymóg dokonania oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w sposób globalny, przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności danego przypadku. Druga Izba Odwoławcza OHIM doszła do wniosku, że charakter, przeznaczenie i użycie towarów były odmienne, odpowiednio wspierając swą argumentację (pkt 102 spornej decyzji). Kosmetyki i wyroby jubilerskie mogą mieć związek z obszernym i jednocześnie bardzo różnorodnym sektorem mody, ale to nie oznacza, że pozostają one w związku z produktami należącymi do klas 18, 24 i 25 czy też, że należy je uznać za podobne do tych produktów.

Rozciągnięcie skutków art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (3) na inne towary należące do klasy 9 (okulary), 14 (wyroby jubilerskie, biżuteria i zegarki) i na papier toaletowy (klasa 16) nie jest dostatecznie uzasadnione i oparte zostało na domniemaniach niepopartych przez skarżącą w sprawie T-357/09 (4) żadnymi dowodami. Ma to w tym względzie znaczenie tym bardziej, że, jak nawet wskazane zostało w pkt 70 i 71 zaskarżonego wyroku, nie można przyjąć niepopartych niczym hipotez czy też zastosowania per se w odniesieniu do znaków cieszących się powszechną renomą, ponieważ należy powołać się na prawdopodobieństwo przyszłego wprowadzenia w błąd oraz udowodnić je, czego skarżąca nie uczyniła.

(1) Wyrok z dnia 27 września 2012 r. El Corte Inglés przeciwko OHIM–Pucci International (PUCCI), dotychczas nieopublikowany w Zbiorze.

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994 L 11, s. 1).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

(4) Wyrok z dnia 27 września 2012 r. w sprawie Pucci International/OHIM–El Corte Inglés (Emidio Tucci), T-357/09, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze.