80

W konsekwencji należy stwierdzić, że: — uzależniając możliwość odliczenia opłacanych przez pracodawcę składek ubezpieczeniowych należnych w wykonaniu dodatkowego ubezpieczenia emerytalnego i na wypadek nagłej śmierci od przewidzianej w art. 59 CIR 1992 przesłanki, aby składki te były wpłacane zakładowi ubezpieczeń lub funduszowi ubezpieczeń społecznych z siedzibą w Belgii; — uzależniając zmniejszenie wymiaru podatku od oszczędności długoterminowych, przyznane na mocy art. 145/1 i 145/3 CIR 1992, w zakresie opłacanych osobiście przez ubezpieczonego składek na dodatkowe ubezpieczenie emerytalne i na wypadek nagłej śmierci lub na dodatkową emeryturę, za pośrednictwem pracodawcy w postaci potrącenia zaliczek z wynagrodzenia pracowników lub za pośrednictwem przedsiębiorstwa w postaci potrącenia zaliczek z wynagrodzenia osób zajmujących kierownicze stanowiska w przedsiębiorstwie, których nie łączy z nim umowa o pracę, od przesłanki, iż składki te będą wpłacane zakładowi ubezpieczeń bądź funduszowi ubezpieczeń społecznych posiadającym siedzibę w Belgii; — stanowiąc w art. 364 bis CIR 1992, iż w sytuacji, gdy kapitał, wartość wykupu i oszczędności, o których mowa w art. 34 tej ustawy, są wypłacane bądź przyznawane podatnikowi, który uprzednio przeniósł miejsce swego zamieszkania lub siedzibę swego majątku za granicę, przyjmuje się, że wypłata bądź przyznanie miały miejsce w dniu poprzedzającym owo przeniesienie, oraz uważając za przyznanie, na mocy drugiego akapitu art. 364 bis CIR 1992, wszelkie przeniesienie, o jakim mowa w art. 34 § 2 i 3° tej ustawy, tak iż każdy ubezpieczyciel ma obowiązek potrącenia z urzędu, zgodnie z art. 270 tej ustawy, podatku od płac z kapitału i wartości wykupu wypłacanych na rzecz osoby niemającej miejsca zamieszkania w tym państwie, która kiedyś miała w Belgii miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w zakresie, w jakim przychody te w całości bądź częściowo powstały w okresie, gdy osoba zainteresowana miała w Belgii miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, mimo iż dwustronne umowy zawarte przez Królestwo Belgii przyznają prawo do opodatkowania tego typu przychodów w drugim państwie stronie umowy; — opodatkowując na mocy art. 364 ter CIR 1992 przekazy kapitału lub wartości wykupu powstałe dzięki składkom na dodatkową emeryturę, opłacanym przez pracodawcę lub osobiście przez ubezpieczonego, dokonywane przez fundusze emerytalne lub zakłady ubezpieczeń, w których one powstały na rzecz uprawionego lub jego następców prawnych, do innego funduszu emerytalnego lub zakładu ubezpieczeń z siedzibą poza granicami Belgii, podczas gdy czynności te nie podlegają opodatkowaniu, jeśli kapitał lub wartości wykupu są przekazywane do innego funduszu emerytalnego lub zakładu ubezpieczeń z siedzibą w Belgii; — wymagając, na podstawie art. 224/2 bis ogólnego rozporządzenia, od zagranicznych ubezpieczycieli, którzy nie posiadają w Belgii siedziby operacyjnej, aby zanim rozpoczną świadczenie usług w Belgii, uzyskali zatwierdzenie swojego przedstawiciela tam zamieszkałego, który zobowiązałby się w formie pisemnej osobiście wobec skarbu państwa do zapłaty rocznego podatku od umów ubezpieczenia, jak również odsetek bądź grzywien, które mogłyby wynikać z umów dotyczących zdarzeń objętych ubezpieczeniem, które mają miejsce w Belgii; Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy postanowień art. 18 WE, 39 WE, 43 WE i 49 WE, art. 28, 31, i 36 porozumienia EOG, jak również przepisów art. 4 dyrektywy 92/96, który po zmianie podstawy prawnej stał się art. 5 ust. 1 dyrektywy 2002/83.