Keywords

Summary



Keywords

1. Umowy międzynarodowe – Umowy zawarte przez Wspólnotę – Bezpośrednia skuteczność – Artykuł 65 ust. 1 akapit pierwszy układu stowarzyszeniowego Wspólnoty–Maroko

(układ stowarzyszeniowy Wspólnoty–Maroko, art. 65 ust. 1 akapit pierwszy i art. 67 ust. 1)

2. Umowy międzynarodowe – Umowy zawarte przez Wspólnotę – Układ stowarzyszeniowy Wspólnoty–Maroko – Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących

(układ stowarzyszeniowy Wspólnoty–Maroko, art. 65 ust. 1 akapit pierwszy)

Summary

1. Artykuł 65 ust. 1 akapit pierwszy układu stowarzyszeniowego Wspólnoty–Maroko, który przewiduje zakaz jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zakresie zabezpieczenia społecznego obywateli marokańskich w porównaniu z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego, posiada bezpośrednią skuteczność, tak że podmioty, których dotyczy, mogą powoływać się na niego przed sądem krajowym. Brak postanowienia wydanego przez ustanowioną na mocy układu Radę Stowarzyszenia na podstawie art. 67 ust. 1 tego układu jest w tym względzie pozbawiony znaczenia.

(por. pkt 39–42)

2. Wykładni art. 65 ust. 1 akapit pierwszy układu stowarzyszeniowego Wspólnoty–Maroko, który przewiduje zakaz jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zakresie zabezpieczenia społecznego obywateli marokańskich w porównaniu z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego, należy dokonywać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by przyjmujące państwo członkowskie mogło odmówić obywatelowi marokańskiemu, który służył w wojsku tego państwa i zamieszkuje na jego terytorium, prawa do renty wojskowej z tytułu niezdolności do pracy wyłącznie z tego powodu, że zainteresowany posiada obywatelstwo marokańskie.

Okoliczność, że zainteresowany nie był czynny zawodowo w dniu złożenia wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy, nie może wyłączać go z podmiotowego zakresu stosowania tego przepisu, skoro zawarte w nim pojęcie „pracownik” dotyczy zarówno pracowników czynnych zawodowo, jak i tych, którzy opuścili rynek pracy po osiągnięciu wieku wymaganego do skorzystania ze świadczeń emerytalnych lub w razie realizacji jednego z ryzyk uprawniających do świadczeń na podstawie innych działów zabezpieczenia społecznego. Ponadto osobę pełniącą zarówno obowiązkową, jak i ochotniczą służbę wojskową należy uznać za „pracownika” w rozumieniu art. 65 ust. 1 akapit pierwszy układu stowarzyszeniowego, zważywszy na stosunek podporządkowania charakteryzujący wypełnianie obowiązków służby wojskowej w zamian za wynagrodzenie.

Okoliczności, że choroba uzasadniająca wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy pojawiła się w bardzo odległym okresie oraz poza granicami przyjmującego państwa członkowskiego, nie mogą ponadto wykluczyć tego, że rozpatrywane świadczenie jest objęte zakresem przedmiotowym stosowania art. 65 ust. 1 akapit pierwszy układu stowarzyszeniowego, skoro ten okres służby miał miejsce na rzecz tegoż państwa, który był pracodawcą zainteresowanego, a więc istniał w tym przypadku ścisły związek pomiędzy tym ostatnim a danym państwem członkowskim. Ponadto, choć ujawniona w tym okresie choroba stanowi sytuację powstałą przed wejściem w życie układu stowarzyszeniowego, to jej przyszłe konsekwencje, takie jak możliwość korzystania z renty wojskowej z tytułu niezdolności do pracy w związku z następstwami choroby, reguluje, począwszy od swego wejścia w życie, wspomniany układ w szczególności jego art. 65 ust. 1, gdyż nie można uznać, że stosowanie tego przepisu do takiego wniosku o rentę dotyczy sytuacji, która miała miejsce przed tymże wejściem w życie.

(por. pkt 44–48, 54, 66 i sentencja)