Przy tym badaniu Komisja ma obowiązek wziąć pod uwagę wszystkie istotne elementy, a w szczególności informacje, które wynikają z pierwotnych warunków spłaty oraz te, które wynikają z warunków zmienionych. W tym kontekście, podejście, które ogranicza się do stwierdzenia, że zmiana warunków spłaty wkładu kapitałowego stanowi pomoc państwa bez wcześniejszego przeprowadzenia badania w celu ustalenia, czy wprowadzona zmiana przysporzyła korzyści, jakiej nie przyznałby prywatny inwestor znajdujący się w takiej samej sytuacji co państwo nie może wystarczyć do kwalifikacji prawnej pomocy zgodnie z art. 87 ust. 1 WE. Tego rodzaju podejście nie może całkowicie pomijać zarówno możliwości – zamiast prawa – uzyskania przez państwo spłaty na podstawie pierwotnych warunków, jak i ekonomicznej racjonalności, która może uzasadniać dokonaną zmianę.

Jeżeli chodzi o analizę wykonaną przez Komisję w odniesieniu do ekonomicznej racjonalności zachowania państwa, Komisja nie może uchylać się od obowiązku zbadania ekonomicznej racjonalności zmiany warunków spłaty pod kątem kryterium inwestora prywatnego tylko dlatego, że wkład kapitałowy, który ma być spłacony, sam w sobie już stanowi pomoc państwa. Dopiero po przeprowadzeniu takiego badania, które to badanie zakłada w szczególności porównanie między pierwotnymi warunkami spłaty a warunkami po wprowadzeniu zmian, Komisja jest bowiem w stanie ustalić, czy miało miejsce przyznanie dodatkowej korzyści w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE.

Aby określić „korzyść” w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE w przypadku wkładu kapitałowego należy ocenić, czy w podobnych okolicznościach inwestor prywatny o wielkości porównywalnej do organu władzy publicznej byłby skłonny wnieść wkład kapitałowy w takiej wysokości, w szczególności przy uwzględnieniu informacji dostępnych oraz rozwoju sytuacji możliwego do przewidzenia w okresie wniesienia wkładu. W celu ustalenia, czy państwo zachowało się jak przezorny inwestor w warunkach gospodarki rynkowej, należy usytuować się w kontekście chwili, w której wdrożono środki wsparcia finansowego, unikając wszelkich ocen bazujących na sytuacji późniejszej.

Pojęcie pomocy państwa ma charakter prawny i powinno być interpretowane w oparciu o elementy obiektywne. Z tego powodu sąd Unii powinien co do zasady przeprowadzić pełną kontrolę w kwestii ustalenia, czy dany środek wchodzi w zakres zastosowania art. 87 ust. 1 WE, biorąc pod uwagę zarówno konkretne okoliczności rozpatrywanej przez siebie sprawy, jak i techniczny lub złożony charakter ocen dokonywanych przez Komisję. Kontrola sądowa jest jednak ograniczona, jeżeli chodzi o to, czy dany środek wchodzi w zakres zastosowania art. 87 ust. 1 WE, jeżeli oceny przeprowadzone przez Komisję mają techniczny lub złożony charakter. Natomiast ustalenie, czy ma to miejsce w konkretnym przypadku, należy do Sądu.

Ustalenie, czy zmiana warunków spłaty wkładu kapitałowego stanowi pomoc państwa z powodu przysporzenia korzyści swojemu beneficjentowi, co do zasady wchodzi zatem w zakres pełnej kontroli ze strony Sądu. Natomiast w przypadku, gdyby Sąd był zdania, że zidentyfikowanie pomocy podważa złożoną ocenę ekonomiczną dokonaną przez Komisję, w szczególności w zakresie dotyczącym ustalenia, czy wyrażając zgodę na zmianę warunków spłaty państwo nie działało tak, jakby to zrobił prywatny inwestor o porównywalnej wielkości, tego rodzaju kwestia wchodzi w zakres ograniczonej kontroli.

W celu przeprowadzenia oceny legalności decyzji Komisji w dziedzinie pomocy państwa w świetle przedstawionych powyżej zasad należy zatem wziąć pod uwagę informacje, jakimi dysponowała lub mogła dysponować Komisja w dniu, w którym ją wydała. W tym względzie, jeśli się okaże, że informacje, których Komisja nie znała w toku postępowania administracyjnego, stoją w sprzeczności z jej oceną lub podają ją w wątpliwość, trzeba będzie zbadać, czy takie informacje mogły być jej znane i czy mogły zostać przez nią uwzględnione w odpowiednim czasie, a jeśli tak, to trzeba będzie ustalić, czy w normalnych warunkach takie informacje powinny były zostać uwzględnione przez Komisję, przynajmniej jako dane istotne dla zastosowania kryterium inwestora prywatnego.

(por. pkt 100, 101, 105, 106)