37.

Ponieważ Essent wniósł odwołanie od tych decyzji do rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia), sąd ten postanowił zawiesić postępowanie i zadać Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne: „1) Czy [system krajowy] taki jak zawarty w [dekrecie o energii elektrycznej], wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym [zarządzeniem z dnia 25 lutego 2005 r.] oraz [zarządzeniem z dnia 8 lipca 2005 r.], według którego: — [operatorzy dostarczający energię elektryczną] do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 [dekretu o energii elektrycznej]), — na [operatorów dostarczających energię elektryczną] do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez [VREG], jeżeli [operatorzy] ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do [zielonych] certyfikatów (art. 37 § 2 [dekretu o energii elektrycznej]), — jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia [rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r., zmienionego zarządzeniem z dnia 8 lipca 2005 r.]) [(niniejszego tiret nie ma w pytaniu zadanym w sprawie C‑204/12)], — [VREG] nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii [i Niderlandów] [(uzupełnienie odnosi się do pytania zadanego w sprawie C‑204/12)] [i Danii] [(uzupełnienie odnosi się do pytania zadanego w sprawie C‑205/12)] [oraz Danii/Szwecji] [(uzupełnienie odnosi się do pytania zadanego w sprawie C‑206/12)] ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie tych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 dekretu [o energii elektrycznej] oraz [i) jeśli chodzi o sprawę C‑204/12] art. 15 § 1 zarządzenia [rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r., zmienionego zarządzeniem z dnia 25 lutego 2005 r.], [(ii) jeśli chodzi o sprawy od C‑205/12 do C‑208/12] art. 15c § 2 zarządzenia [rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r., zmienionego zarządzeniem z dnia 8 lipca 2005 r.]), przy czym [VREG] w konkretnym wypadku nie zbadał [kwestii] takiego samego lub równoważnego charakteru, — w całym okresie obowiązywania dekretu [o energii elektrycznej] w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej [energii elektrycznej] w regionie Flandria były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast [operatorzy dostarczający energię elektryczną] do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia [z innych państw członkowskich Unii Europejskiej [tego uściślenia nie ma w pytaniu zadanym w sprawie C‑204/12] spełniały [warunek, by wydawanie takich certyfikatów wiązało się z takimi samymi lub równoważnymi gwarancjami], jest zgodny z art. 28 WE i art. 11 porozumienia EOG lub z art. 30 WE i art. 13 porozumienia EOG [(w sprawach C‑207/12 i C‑208/12 pytanie dotyczy tylko art. 11 i 13 porozumienia EOG)]? 2) Czy [system krajowy], o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodny z art. 5 […] dyrektywy [2001/77] [(w sprawach C‑207/12 i C‑208/12 pytanie drugie zostało zadane z zastrzeżeniem »w zakresie, w jakim [przepis ten] ma znaczenie dla EOG«)]? 3) Czy [system krajowy], o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodny z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE [(sprawy od C‑204/12 do C‑206/12)], w art. 4 porozumienia EOG [(sprawy C‑207/12 i C‑208/12)] oraz w art. 3 dyrektywy [2003/54] [(w sprawach C‑207/12 i C‑208/12 pytanie dotyczy ww. art. 3 tylko »w zakresie, w jakim [przepis ten] ma znaczenie dla EOG«)]?”.