ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/54

Skarga wniesiona w dniu 24 września 2008 r. — El Fatmi przeciwko Radzie

(Sprawa T-409/08)

(2008/C 301/90)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Nouriddin El Fatmi (Vught, Niderlandy) (przedstawiciel: G. Pulles, advocaat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie braku możliwości stosowania rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 lub nieważności decyzji Rady 2008/583/WE z dnia 15 lipca 2008 r., jeżeli te dwa akty mają do niego zastosowanie;

— obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący wnosi do Sądu o stwierdzenie, że rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 (1) nie ma do niego zastosowania i o stwierdzenie nieważności decyzji 2008/583/WE (2), jeżeli ma ona do niego zastosowanie.

Po pierwsze skarżący podnosi, że działania Rady były niezgodne z przesłankami art. 5 WE. Zdaniem skarżącego Rada nie miała kompetencji do działania, ponieważ brak jest związku z państwami trzecimi lub ze wspólnym rynkiem.

Po drugie skarżący podnosi, że art. 60, art. 301 i art. 308 WE nie przyznają kompetencji do wydania spornego rozporządzenia.

Po trzecie skarżący podnosi, że działania Rady były niezgodne z art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931 z dnia 27 grudnia 2001 r. (3) i naruszyły istotne przepisy proceduralne oraz zasady prawa wspólnotowego, między innymi obowiązek uzasadnienia. Zdaniem skarżącego krajowe decyzje, na które powołuje się Rada, nie zostały po pierwsze wydane przez właściwe władze w rozumieniu art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931, a po drugie są to decyzje, które zostały uchylone przez sąd krajowy w postępowaniu odwoławczym.

Po czwarte skarżący podnosi, że Rada naruszyła jego prawa podstawowe, a w szczególności prawo do poszanowania sfery prywatnej i życia rodzinnego, prawo do skutecznej ochrony sądowej i prawo własności.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27.12.2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (Dz.U. L 344, s. 70).

(2) Decyzja Rady z dnia 15.7.2008 r. wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2007/868/WE (Dz.U. L 188, s. 21).

(3) Wspólne stanowisko Rady z dnia 27.12.2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344, s. 93).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/53

Skarga wniesiona w dniu 25 września 2008 r. — S.F. Turistico Immobiliare przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-408/08)

(2008/C 301/89)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: S.F. Turistico Immobiliare Srl (Orosei, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Marcialis)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

Tytułem żądania głównego:

— stwierdzenie nieważności i bezskuteczności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich C(2008) 2997 z dnia 2 lipca 2008 r. zakresie przedmiocie systemu pomocy państwa „ustawa regionalna nr 9 z dna 1998 r. — Nadużycie pomocy nr 272/98”.

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Tytułem żądania ewentualnego:

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim uznaje cały system pomocy niezgodny ze wspólnym rynkiem „chyba że beneficjent pomocy złoży wniosek o przyznanie pomocy w ramach tego systemu przed podjęciem robót dotyczących pierwotnego projektu inwestycji” nie wyłączając pomocy w zakresie w jakim uzasadnia wydatki poniesione przez beneficjenta przed złożeniem wniosku o pomoc w ramach limitów przewidzianych w przepisach „de minimis”.

Tytułem kolejnych żądań:

— stwierdzenie, że pkt 4.2 wytycznych Rady w przedmiocie regionalnej pomocy państwa (98C 74/06), zgodnie z którym „[d]odatkowo system pomocy winien stanowić, że wniosek o przyznanie pomocy musi zostać złożony przed rozpoczęciem robót w ramach projektu” jest niezgodny z prawem, w zakresie w jakim odmawia on kwalifikacji pomocy przewidzianej na korzyść beneficjentów, nie wyłączając tej części pomocy, która odnosi się do inwestycji dokonanych po złożeniu wniosku, które są funkcjonalnie i strukturalnie niezależne.

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim nakazuje Republikę Włoskiej odzyskanie pełnej kwoty uprzednio rozdzielonej pomocy, nie wyłączając tej części, która uzasadnia wydatki poniesione przez beneficjentów po złożeniu wniosku o pomoc, a odnoszącej do tych ich części, które pozostają w funkcjonalnym lub strukturalnym związku z realizowanym projektem.

Zarzuty i główne argumenty

Decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie jest tożsama z decyzją będącą przedmiotem spraw T-394/08 Regione Sardegna przeciwko Komisji.

Zarzuty i główne argumenty są jednakowe jak przywołane w tej sprawie.

Skarżąca powołuje się w szczególności na niezgodność z prawem, w rozumieniu art. 241 WE, pkt 4.2 wytycznych Rady w przedmiocie regionalnej pomocy państwa (98C 74/06), w zakresie w jakim jest on całkowicie sprzeczny z założeniami polityki Wspólnoty w zakresie pomocy, zwłaszcza w sprawie odznaczającej się takimi cechami szczególnymi, aby wnioskować z faktu wykonania małej części planowanych robót (około 20 %), że pozostała ich część nie kwalifikuje się do pomocy, mimo że prace te zostały rozpoczęte jak przewidziano w okresie następującym po okresie określonym w przedmiotowych wytycznych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/52

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2008 r. — FIFA przeciwko OHIM — Ferrero (WORLD CUP 2006 GERMANY)

(Sprawa T-448/08)

(2008/C 313/92)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: D. Alexander, QC, A Barav, barrister, adwokaci R. Buchel i C. Rassmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą było również: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności w całości decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie R 1470/2005-1; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „WORLD CUP 2006 GERMANY” dla towarów i usług należących do klas 1, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 14, 16, 18, 20, 25, 28, 29, 30, 32, 35, 36, 37, 38, 41 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 047 843

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Ferrero OHG mbH

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty: i) naruszenie art. 73 i 74 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 40/94 w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza w dużej mierze oparła swą decyzję na art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 40/94, na który to przepis nie powołali się ani Ferrero OHG mbH w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, ani Wydział Sprzeciwów; ii) posiłkowo naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza nie dokonała oceny zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie jako całości z perspektywy przeciętnego konsumenta i nie zastosowała właściwych przepisów odnoszących się do oceny charakteru opisowego względem zgłoszonych towarów lub usług; iii) naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie ustaliła, że zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie jest pozbawiony wymaganego minimum charakteru odróżniającego.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/41

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2008 r. — OSA przeciwko Komisji

(Sprawa T-418/08)

(2008/C 313/75)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním OSA (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: M. Favart, lawyer)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności art. 3 decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC); oraz

— obciążenie Komisja kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze strona skarżąca wnosi na podstawie art. 230 WE o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2008 r. (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC) dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG. Skarżąca kwestionuje konkretnie ustalenia Komisji zawarte w art. 3 zaskarżonej decyzji stanowiącym, że terytorialne rozgraniczenia wzajemnych upoważnień do reprezentacji udzielanych przez jeden związek autorów na rzecz drugiego stanowią uzgodnioną praktykę naruszającą art. 81 WE i art. 53 EOG.

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są identyczne jak te, które podniosła strona skarżąca w sprawie T-415/08 IMRO przeciwko Komisji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/51

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2008 r. — FIFA przeciwko OHIM — Ferrero (WORLD CUP GERMANY)

(Sprawa T-447/08)

(2008/C 313/91)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: D. Alexander, QC, A Barav, Barrister, adwokaci R. Buchel i C. Rassmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą było również: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności w całości decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie R 1469/2005-1; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „WORLD CUP GERMANY” dla towarów i usług należących do klas 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 152 635

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Ferrero OHG mbH

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty: i) naruszenie art. 73 i 74 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 40/94 w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza w dużej mierze oparła swą decyzję na art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 40/94, na który to przepis nie powołali się ani Ferrero OHG mbH w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, ani Wydział Sprzeciwów; ii) posiłkowo naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza nie dokonała oceny zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie jako całości z perspektywy przeciętnego konsumenta i nie zastosowała właściwych przepisów odnoszących się do oceny charakteru opisowego względem zgłoszonych towarów lub usług; oraz iii) naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza dokonała błędnego ustalenia, zgodnie z którym zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie jest pozbawiony wymaganego minimum charakteru odróżniającego.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/36

Skarga wniesiona w dniu 15 września 2008 r. — DAI przeciwko Komisji

(Sprawa T-381/08)

(2008/C 313/65)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: DAI — Sociedade de Desenvolvimento Agro-Industrial, SA (Coruche, Portugalia) (przedstawiciele: J. da Cruz Vilaça, L. Romão i A. Mestre, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie dopuszczalności skargi;

— uwzględnienie skargi i stwierdzenie częściowej nieważności Komisji 2008/445/WE z dnia 11 czerwca 2008 r. ustanawiającej kwoty pomocy restrukturyzacyjnej z mocą wsteczną, na każde państwo członkowskie, dla plantatorów i przedsiębiorstw, którzy dokonali restrukturyzacji w latach gospodarczych 2006/2007 i 2007/2008 w ramach tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie [notyfikowanej jako dokument nr C(2008) 2557] (1) w zakresie dotyczącym kwoty przyznanej Portugalii na pomoc restrukturyzacyjną dla plantatorów i przedsiębiorstw, którzy dokonali restrukturyzacji w latach gospodarczych 2006/2007 i 2007/2008;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania, także tymi poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Naruszenie art. 1 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1261/2007 (2) oraz art. 16 a rozporządzenia (WE) nr 968/2006, dodanego doń rozporządzeniem (WE) nr 1264/2007. (3)

Naruszenie zasad równości, pewności prawa i jego niedziałania wstecz.

(1) Dz.U. L 156, s. 20.

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1261/2007 z dnia 9 października 2007 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (Dz.U. L 283, s. 8).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1264/2007 z dnia 26 października 2007 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 968/2006 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (Dz.U. L 283, s. 16).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/50

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2008 r. — FIFA przeciwko OHIM — Ferrero (GERMANY 2006)

(Sprawa T-445/08)

(2008/C 313/89)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: D. Alexander, QC, A Barav, barrister, adwokaci R. Buchel i C. Rassmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą było również: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności w całości decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie R 1467/2005-1; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „GERMANY 2006” dla towarów i usług należących do klas 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 153 005

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Ferrero OHG mbH

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty: i) naruszenie art. 73 i 74 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 40/94 w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza w dużej mierze oparła swą decyzję na art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 40/94, na który to przepis nie powołali się ani Ferrero OHG mbH w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, ani Wydział Sprzeciwów; ii) posiłkowo naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza nie dokonała oceny zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie jako całości z perspektywy przeciętnego konsumenta i nie zastosowała właściwych przepisów odnoszących się do oceny charakteru opisowego względem zgłoszonych towarów lub usług; iii) naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie ustaliła, że zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie jest pozbawiony wymaganego minimum charakteru odróżniającego; oraz iv) naruszenie art. 8 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 70/94, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie ustaliła, że zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie nie nabył charakteru odróżniającego dla usług należących do klasy 41 i wszystkich towarów, które są przedmiotem sprzedaży.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/42

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2008 r. — SAZAS przeciwko Komisji

(Sprawa T-420/08)

(2008/C 313/77)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Združenje skladateljev, avtorjev in založnikov za zaščito avtorskih pravic Slovenije (Sazas) (Trzin, Słowenia) (przedstawiciel: adwokat M. Favart)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności art. 3 decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (Sprawa COMP/C2/38698 — CISAC);

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W drodze niniejszej skargi skarżąca wnosi na podstawie art. 230 WE o stwierdzenie nieważności art. 3 decyzji Komisji C(2008) 3435 z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (Sprawa COMP/C2/38698 — CISAC) zarzucającej 24 związkom CISAC (1) — włącznie ze skarżącą — mającym siedziby na terytorium EOG branie udziału w uzgodnionej praktyce „koordynacji podziałów terytorialnych w ramach zawieranych przez związki autorów umów o wzajemnej reprezentacji określających, że licencje ograniczone są do terytorium państwowego każdej ze spółek zarządzających”.

Główne zarzuty i argumenty są podobne lub identyczne w stosunku do tych, które podniesione zostały w sprawie T-413/08.

(1) Międzynarodowa Konfederacja Związków Autorów i Kompozytorów („CISAC”).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/40

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2008 r. — EAÜ przeciwko Komisji

(Sprawa T-416/08)

(2008/C 313/73)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Eesti Autorite Ühing (EAÜ) (Talin, Estonia) (przedstawiciel: adwokat M. Favart)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności art. 3 decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (Sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC);

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W drodze niniejszej skargi skarżąca wnosi na podstawie art. 230 WE o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 3435 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. (Sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC) dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG. Skarżąca kwestionuje konkretnie ustalenia Komisji zawarte w art. 3 zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym klauzule terytorialne odnoszące się do kompetencji w występujące w zawieranych przez związek autorów z innymi podmiotami umowach o wzajemnej reprezentacji stanowią uzgodnioną praktykę naruszającą art. 81 WE i art. 53 EOG.

Główne zarzuty i argumenty podniesione przez skarżącą są identyczne w stosunku do tych, które podniesione zostały w sprawie T-415/08 IMRO przeciwko Komisji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/52

Skarga wniesiona w dniu 2 października 2008 r. — Stim przeciwko Komisji

(Sprawa T-451/08)

(2008/C 313/93)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (Istm) u.p.a. (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciele: C. Thomas, Solicitor, i N. Pourbaix, lawyer)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności art. 3 i art. 4 ust. 2, a także art. 4 ust. 3 w zakresie, w jakim odnosi się on do art. 3, decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG w sprawie COMP/C2/38.698 — CISAC;

— obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze strona skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC), a w szczególności jej art. 3, w którym Komisja uznała, że członkowie CISAC (1) z terenu EOG uczestniczyli w uzgodnionych praktykach stanowiących naruszenie art. 81 WE i art. 53 EOG, polegających na koordynowaniu terytorialnych rozgraniczeń wzajemnych upoważnień do reprezentacji, udzielanych sobie przez członków w sposób powodujący ograniczenie licencji do terytorium krajowego każdej z organizacji zbiorowego zarządzania.

Na poparcie swych roszczeń strona skarżąca podnosi, co następuje:

Według strony skarżącej zaskarżona decyzja narusza art. 151 ust. 4 WE, gdyż, żądając zaprzestania zarzucanych uzgodnionych praktyk polegających na terytorialnym rozgraniczeniu upoważnień do reprezentacji, udzielanych przez jedne organizacje zbiorowego zarządzania z terenu EOG na rzecz innych organizacji zbiorowego zarządzania z terenu EOG, w zakresie udzielania licencji na nadawanie ich repertuaru drogą satelitarną, kablową i internetową, Komisja nie wzięła pod uwagę w wystarczającym stopniu następstw takiej decyzji dla różnorodności kulturowej w Europie. Skarżąca twierdzi nadto, że decyzja ta wyrządzi szkodę różnorodności kulturowej w Europie, gdyż autorzy muzyki, której oddziaływanie kulturowe jest mniej rozległe, utracą zapewnianą im przez obecny system pewność, iż ich muzyka będzie objęta licencjami oraz iż będą oni uzyskiwać stosowne wpływy w odniesieniu do wszystkich terytoriów, na których muzyka ta może być odtwarzana.

Skarżąca podnosi dalej, że Komisja winna była wziąć pod uwagę okoliczność, iż zidentyfikowane przez nią ograniczenie konkurencji jest fikcyjne, a co najwyżej marginalne. W ocenie skarżącej, nie występuje tu w istocie ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 81 ust. 1 WE. Skarżąca twierdzi zatem, że, stosując wzmiankowany przepis, Komisja naruszyła prawo lub popełniła oczywisty błąd w ocenie. Skarżąca utrzymuje wreszcie, że Komisja mogła zgodnie z prawem zastosować wobec rzeczonej uzgodnionej praktyki odstępstwo przewidziane w art. 81 ust. 3 WE. Nie uczyniwszy tego, Komisja wyrządziła niepotrzebnie szkodę różnorodności kulturowej w Europie.

(1) Międzynarodowa Konfederacja Stowarzyszeń Autorów i Kompozytorów.