Keywords

Summary



Keywords

1. Odwołanie – Interes prawny – Przesłanka– Odwołanie mogące przynieść korzyść stronie, która je wniosła – Unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego – Zrzeczenie się prawa do wspólnotowego znaku towarowego – Różne skutki prawne

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela cieszącego się renomą wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego – Ochrona cieszącego się renomą wcześniejszego znaku towarowego rozszerzona na towary i usługi, które nie są podobne – Przesłanki – Związek między znakami towarowymi

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5)

3. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych przedstawionych Sądowi – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia – Zarzut przeinaczenia okoliczności faktycznych – Konieczność wskazania w precyzyjny sposób przeinaczonych okoliczności i błędów w analizie, które doprowadziły do tego przeinaczenia

(art. 256 ust. 1 akapit drugi TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 112 § 1 akapit pierwszy lit. c))

4. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Podobieństwo rozpatrywanych znaków towarowych – Kryteria oceny

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

5. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Prawdopodobieństwo skojarzenia – Wcześniejsze znaki towarowe ukazujące cechy umożliwiające uznanie ich za stanowiące część tej samej „serii” lub „rodziny”

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

Summary

1. Interes prawny jest przesłanką dopuszczalności, która musi istnieć do momentu wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Taki interes istnieje, gdy w wyniku odwołania strona je wnosząca będzie mogła uzyskać jakąś korzyść.

Strona zachowuje swój interes do odwołania się od wyroku oddalającego jej skargę mającą na celu stwierdzenie nieważności decyzji, którą oddalono wniosek o unieważnienie złożony przez tą stroną w odniesieniu do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego, nawet w sytuacji, gdy właściciel rzeczonego znaku zrzeka się prawa do tego znaku towarowego.

Zrzeczenie się nie może bowiem samo w sobie czynić bezprzedmiotowym odwołania, ponieważ skutki zrzeczenia się i skutki unieważnienia nie są takie same. Otóż podczas gdy wspólnotowy znak towarowy, który był przedmiotem zrzeczenia się, przestaje wywoływać skutki dopiero od zarejestrowania tego zrzeczenia się, uważa się, że unieważniony znak towarowy od początku nie powoduje żadnego skutku zgodnie z przepisami art. 54 ust. 2 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego wraz ze wszystkimi następstwami prawnymi, które pociąga za sobą takie unieważnienie.

(por. pkt 39-41, 43, 44)

2. Istnienie podobieństwa pomiędzy wcześniejszym znakiem towarowym a zakwestionowanym znakiem towarowym stanowi wspólną przesłankę stosowania art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Ta przesłanka podobieństwa między znakiem towarowym a oznaczeniem zakłada, zarówno w odniesieniu do art. 8 ust. 1 lit. b) omawianego rozporządzenia, jak i do art. 8 ust. 5 tego rozporządzenia, istnienie elementów podobieństwa wizualnego, brzmieniowego i koncepcyjnego.

Prawdą jest, że stopień podobieństwa wymagany przez jeden ze wspomnianych przepisów jest różny od wymaganego przez drugi. Otóż, podczas gdy objęcie ochroną wprowadzoną przez art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 jest uzależnione od stwierdzenia takiego stopnia podobieństwa między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi, że w odczuciu danego kręgu odbiorców istnieje w przypadku tych znaków prawdopodobieństwo wprowadzania w błąd, istnienie takiego prawdopodobieństwa nie jest wymagane dla ochrony przyznanej na podstawie art. 8 ust. 5 tego rozporządzenia. Zatem naruszenia, o których mowa w art. 8 ust. 5, mogą stanowić konsekwencję niewielkiego stopnia podobieństwa między wcześniejszym a późniejszym znakiem towarowym, o ile stopień ten jest wystarczający, by dany krąg odbiorców kojarzył ze sobą wspomniane znaki, to znaczy stwierdzał, że występuje między nimi związek.

Natomiast z brzmienia wspomnianych przepisów ani z orzecznictwa nie wynika, że podobieństwo między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi należy oceniać w sposób różny w zależności od tego, czy jest to dokonywane w odniesieniu do jednego, czy drugiego z tych przepisów.

Istnienie związku między kolidującymi ze sobą znakami – tak samo jak istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – należy oceniać całościowo, mając na uwadze wszystkie czynniki mające znaczenie w danej sprawie, do których zalicza się nie tylko stopień podobieństwa między kolidującymi ze sobą znakami, ale także stopień charakteru odróżniającego i intensywność renomy wcześniejszego znaku towarowego.

Co się tyczy w szczególności tego ostatniego czynnika, w celu oceny istnienia związku między kolidującymi ze sobą znakami może okazać się konieczne uwzględnienie intensywności renomy wcześniejszego znaku towarowego, ażeby określić, czy renoma ta wykracza poza krąg odbiorców, do których kierowane są towary lub usługi oznaczone tym znakiem. Możliwe jest bowiem, że krąg odbiorców, do których kierowane są towary lub usługi objęte rejestracją późniejszego znaku towarowego, będzie kojarzył kolidujące ze sobą znaki, mimo że będzie się całkowicie różnił od kręgu odbiorców towarów lub usług, dla których został zarejestrowany wcześniejszy znak towarowy.

Renoma i charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego stanowią zatem czynniki mające znaczenie dla oceny nie podobieństwa kolidujących ze sobą znaków towarowych, ale istnienia związku między nimi w odczuciu danego kręgu odbiorców.

(por. pkt 51-54, 56-58)

3. Z art. 256 ust. 1 akapit drugi TFUE i art. 58 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości wynika, że odwołanie ogranicza się do kwestii prawnych. A zatem jedynie Sąd jest właściwy do ustalenia i oceny istotnego stanu faktycznego, jak również przedstawionych mu dowodów. Ocena tego stanu faktycznego i dowodów nie stanowi zatem – z zastrzeżeniem przypadków ich przeinaczenia – kwestii prawnej podlegającej jako taka kontroli Trybunału w postępowaniu odwoławczym.

Artykuł 256 ust. 1 akapit drugi TFUE, art. 58 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości i art. 112 § 1 akapit pierwszy lit. c) regulaminu postępowania przed Trybunałem wymagają, by wnoszący odwołanie dokładnie wskazał, które dowody zostały jego zdaniem przeinaczone przez Sąd, oraz wykazał błędy w ocenie, które w jego opinii doprowadziły do takiego przeinaczenia.

(por. pkt 73, 78)

4. Ocena stopnia podobieństwa występującego pomiędzy kolidującymi ze sobą znakami towarowymi wymaga określenia stopnia ich podobieństwa wizualnego, brzmieniowego oraz koncepcyjnego, a – w razie potrzeby – określenia wagi, jaką należy przypisać tym poszczególnym elementom, z uwzględnieniem kategorii danych towarów lub usług i warunków, w jakich są one sprzedawane.

Podobieństwa wizualne, brzmieniowe i koncepcyjne pomiędzy rozpatrywanymi oznaczeniami powinny być przedmiotem oceny całościowej, w ramach której ocena ewentualnego podobieństwa fonetycznego jest tylko jednym z czynników mających znaczenie.

(por. pkt 85, 86)

5. Istnienie „rodziny” lub „serii” znaków towarowych jest elementem, który trzeba wziąć pod uwagę przy ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. W tym przypadku prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd wynika z faktu, że konsument może błędnie ocenić pochodzenie czy źródło towarów lub usług oznaczanych zgłoszonym znakiem towarowym i niesłusznie założyć, że znak ten stanowi część tej rodziny czy serii znaków.

Jednakże, element ten jest pozbawiony znaczenia w ramach oceny istnienia podobieństwa pomiędzy wcześniejszym znakiem towarowym a zakwestionowanym znakiem towarowym.

W rezultacie, wyłącznie przy założeniu, że kolidujące ze sobą znaki towarowe wykazują pewne podobieństwo, na Sądzie ciąży obowiązek wzięcia pod uwagę – w ramach całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenie w błąd lub związku między nimi – istnienia „rodziny” lub „serii” znaków towarowych.

(por. pkt 97-99)