2.

Zarzut drugi, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności w związku z art. 13 TFUE, art. 25 ust. 1 i art. 47 rozporządzenia nr 1907/2006 oraz utrwalonego orzecznictwa Sądu w dziedzinie kontroli sądowej i ciężaru dowodu — Jeśli chodzi o testy przeprowadzone na szczurach, mimo że ECHA jak również izba odwoławcza uznały różnice pomiędzy układem wydzielania wewnętrznego tarczycy u ludzi i szczurów, to jednak w celu dokonania oceny potencjalnego oddziaływania triclosanu na tyroksynę u ludzi, oparły się one całkowicie na danych pochodzących z badań przeprowadzonych na szczurach (podczas gdy istniejące wyniki badań przeprowadzonych na ludziach wskazują na brak takiego oddziaływania). Zdaniem strony skarżącej, decyzja w sprawie triclosanu w konsekwencji i) nie uwzględnia wszystkich istotnych dostępnych informacji, ii) jest wewnętrznie sprzeczna, iii) opiera się na niespójnych dowodach, w związku z czym jest obarczona oczywistym błędem w ocenie konieczności przeprowadzenia testów na szczurach w odniesieniu do obawy o neurotoksyczne oddziaływanie triclosanu na ludzki rozwój. Strona skarżąca odnosząc się do wniosku o szkodliwym odziaływaniu triclosanu na rozrodczość, wynikającego z testów przeprowadzonych na szczurach, podnosi, że ECHA jak również izba odwoławcza, oparły się na niespójnych dowodach. W opinii strony skarżącej, ECHA jak również izba odwoławcza dopuściły się oczywistego błędu w ocenie uznając konieczność przeprowadzenia testu na szczurach w celu oceny szkodliwego odziaływania triclosanu na rozrodczość. Zdaniem strony skarżącej test przeprowadzony na szczurach jest również w oczywisty sposób nieodpowiedni, ponieważ jego wyniki nie są mogą pomóc ECHA w wyjaśnieniu obaw o zaburzenia hormonalne, które miały występować u ludzi. Wreszcie strona skarżąca podnosi, że decyzja w sprawie triclosanu jest niezgodna z prawem, ponieważ izba odwoławcza potwierdziła wyniki testów przeprowadzonych na szczurach, nie badając czy zostały spełnione wszystkie wymogi wynikające z zasady proporcjonalności; w szczególności izba odwoławcza nie sprawdziła czy były dostępne mniej rygorystyczne środki wyjaśnienia obaw dotyczących rzekomych zaburzeń hormonalnych wywołanych przez triclosan. — Strona skarżąca twierdzi w odniesieniu do testu przeprowadzonego na rybach, że i) izba odwoławcza nie zastosowała swych uprawnień dyskrecjonalnych i nie określiła czy w oparciu o dostępne dowody naukowe istnieje „potencjalne ryzyko” uzasadniające konieczność przeprowadzenia dalszych testów; ii) ECHA (jak również) izba odwoławcza nie wykazały, że w oparciu o dostępne dowody naukowe istniało potencjalne ryzyko wystąpienia zaburzeń hormonalnych uzasadniające przeprowadzenie dalszych testów na rybach; iii) ECHA (jak również) izba odwoławcza przerzuciły ciężar dowodu i naruszyły art. 25 ust. 1) rozporządzenia nr 1907/2006 wymagając od strony skarżącej wykazania, iż ryzyko takie nie zachodzi. — Strona skarżąca podnosi, odnosząc się do oceny trwałości substancji, że wymagając od niej przeprowadzenia oceny trwałości substancji w wodzie słodkiej i wodzie morskiej w celu wyjaśnienia potencjalnego ryzyka trwałości triclosanu w środowisku, ECHA i izba odwoławcza nie uwzględniły we właściwy sposób ciężaru dowodu na okoliczność trwałości triclosanu oraz wymogu uwzględnienia odpowiednich warunków środowiskowych zgodnie z załącznikiem XIII. Strona skarżąca podnosi następnie, że wymagając by przeprowadziła ona ocenę trwałości triclosanu w wodach pelagicznych (tj. w czystej wodzie, pozbawionej osadów), ECHA i izba odwoławcza nie przestrzegały kryterium jasno wynikającego z załącznika XIII do rozporządzenia nr 1907/2006, aby uwzględnić dowody, które odzwierciedlają „odpowiednie” warunki środowiskowe. Ponadto, jak twierdzi strona skarżąca, ani ECHA ani izba odwoławcza, uznając, że badanie symulacyjnych w celu odstąpienia winno odzwierciedlać odpowiednie warunki środowiskowe, nie przeprowadziły ekspertyzy w celu określenia właściwych warunków badania.