PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 89/18

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 16 listopada 2011 r. w sprawie T-72/06 Groupe Gascogne przeciwko Komisji, wniesione w dniu 6 lutego 2012 r. przez Goupe Gascogne SA

(Sprawa C-58/12 P)

2012/C 89/29

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Goupe Gascogne SA (przedstawiciele: P. Hubert i E. Durand, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

— uchylenie wyroku w zakresie, w jakim oddala skargę Groupe Gascogne na decyzję Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/F/38.354 – Worki przemysłowe) i obciąża kosztami postępowania Groupe Gascogne;

— uchylenie wyroku w zakresie, w jakim potwierdza on sankcję nałożona na skarżącą mocą zaskarżonej decyzji;

— przekazanie sprawy do Sądu w celu ponownego rozpoznania zgodnie z zaleceniami Trybunału lub określenie kary w wysokości kwoty: — nie przekraczającej 10 % kwoty obrotu osiągniętego łącznie przez spółki Sachsa i Groupe Gascogne S.A, przedsiębiorstw oskarżonych w niniejszym postępowaniu; — lub przy uwzględnieniu znacznie długiego czasu trwania postępowania przed Sądem;

— obciążenie Komisji Europejskiej, strony pozwanej, całością kosztów postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

W drodze zarzutu pierwszego wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo odmawiając zbadania wpływu zmian w porządku prawnym Unii, jakie nastąpiły w związku z wejściem w życie traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., a w szczególności odnośnie do konsekwencji zastosowania do niniejszej sprawy art. 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, przyznającej ochronę domniemania niewinności Groupe Gascogne.

W drodze zarzutu drugiego wnosząca odwołanie podnosi, ze Sąd naruszył art. 101 TFUE oraz art. 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej niesłusznie przypisując jej solidarną odpowiedzialność w związku z praktykami Sachsa od dnia 1 stycznia 1994 r. na samej podstawie stwierdzenia posiadania przez grupę Gascogne 100 % kapitału spółki Sachsa oraz potwierdzając decyzję w zakresie, w jakim uznała ją solidarnie odpowiedzialną z tytułu zapłaty nałożonej na Sachsa grzywny w kwocie 9,90 mln EUR.

Poprzez zarzut trzeci, podniesiony tytułem subsydiarnym, wnosząca odwołanie twierdzi, że Sąd naruszył prawo dokonując błędnej wykładni pojęcia „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 101 TFUE oraz, w konsekwencji, sprawdzając przestrzeganie granicy 10 % obrotu przewidzianej w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) 1/2003 (1) w odniesieniu do skonsolidowanego obrotu Groupe Gascogne, podczas gdy powinien był się oprzeć, o ile Groupe Gascogne mogła zostać uznana solidarnie odpowiedzialną za naruszenie zarzucane Sachsa, na wartości obrotu łącznego samych tych spółek Groupe Gascogne, wobec braku przestawienia powodów, dla których pozostałe spółki córki Groupe Gascogne miałyby być włączone w „przedsiębiorstwo” odpowiedzialne utrzymywanych praktyk antykonkurencyjnych spółki Sachsa.

Wreszcie, w drodze zarzutu czwartego i ostatniego, również podniesionego tytułem subsydiarnym, wnosząca odwołanie utrzymuje, że Sąd naruszył art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej poprzez okoliczność, że nie została ona wysłuchana w odpowiednim terminie.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 (WE) i art. 82 (WE) (Dz.U. 2003, L 1, s. 1)