Keywords

Summary



Keywords

1. Umowy międzynarodowe – Układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja – Rada Stowarzyszenia powołana układem stowarzyszeniowym EWG–Turcja – Decyzja nr 1/80 – Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Ograniczenia uzasadnione względami porządku, bezpieczeństwa i zdrowia publicznego – Zakres – Rezydenci długoterminowi

(dyrektywa Rady 2003/109, art. 12; decyzja nr 1/80 Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja, art. 7 akapit pierwszy tiret drugie, art. 14 ust. 1)

2. Umowy międzynarodowe – Układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja – Rada Stowarzyszenia powołana układem stowarzyszeniowym EWG–Turcja – Decyzja nr 1/80 – Ochrona przed wydaleniem – Rezydenci długoterminowi – Zakres

(dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 28 ust. 3 lit. a); decyzja nr 1/80 Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja, art. 7 akapit pierwszy tiret drugie, art. 14 ust. 1)

Summary

1. W celu zastosowania art. 14 ust. 1 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia EWG-Turcja, punktem odniesienia w prawie Unii, w wypadku cudzoziemca, który legalnie zamieszkuje w przyjmującym państwie członkowskim nieprzerwanie od co najmniej 10 lat, jest art. 12 dyrektywy 2003/109 dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, który – wobec braku bardziej korzystnych norm w prawie stowarzyszenia EWG–Turcja – nabiera charakteru normy minimalnej ochrony przed wydaleniem każdego obywatela państwa trzeciego, któremu przysługuje status legalnego rezydenta długoterminowego na terytorium jednego z państw członkowskich.

Ponadto wyjątek ze względów porządku publicznego w dziedzinie swobody przepływu pracowników będących obywatelami państw członkowskich – w kształcie, w jakim został ujęty w traktatach i stosowany w drodze analogii w ramach stowarzyszenia EWG–Turcja – stanowi odstępstwo od tej podstawowej swobody, które powinno być interpretowane ściśle i którego zakres nie może być określany jednostronnie przez państwa członkowskie. Również środki uzasadnione względami porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego mogą być podejmowane jedynie po dokonaniu przez właściwe organy krajowe oceny, w każdym konkretnym przypadku, czy indywidualne zachowanie danej osoby stanowi aktualnie rzeczywiste i wystarczająco poważne zagrożenie dla jednego z podstawowych interesów społeczeństwa. Przy dokonywaniu tej oceny organy te mają obowiązek czuwania zarówno nad przestrzeganiem zasady proporcjonalności, jak i praw podstawowych zainteresowanego, a także, w szczególności, prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Takich środków nie można więc zarządzić automatycznie w konsekwencji wyroku skazującego lub w celu prewencji ogólnej, ukierunkowanej na odstraszenie innych cudzoziemców od popełniania przestępstw. Jeżeli więc istnienie licznych wcześniejszych wyroków skazujących jest samo w sobie bez znaczenia, by uzasadnić wydalenie pozbawiające obywatela tureckiego praw, jakie wywodzi bezpośrednio z decyzji nr 1/80, tym bardziej powinno to dotyczyć uzasadnienia opierającego się na okresie pozbawienia wolności zainteresowanej osoby. To właśnie w świetle obecnej sytuacji owej osoby sąd odsyłający powinien wyważyć, z jednej strony, konieczność zamierzonej ingerencji w jej prawo pobytu dla potrzeb ochrony prawnie uzasadnionego celu, jaki zamierza osiągnąć przyjmujące państwo członkowskie, a z drugiej strony – rzeczywisty charakter elementów jej integracji, mogących umożliwić jej powrót do społeczeństwa przyjmującego państwa członkowskiego.

(por. pkt 78, 79, 81–83, 85)

2. Wykładni art. 14 ust. 1 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia EWG-Turcja należy dokonywać w następujący sposób:

– ochrona przed wydaleniem przyznana tym przepisem obywatelom tureckim nie ma tego samego zakresu, co ochrona udzielona obywatelom Unii na podstawie art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38 w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, a zatem system ochrony przed wydaleniem, z którego korzystają obywatele Unii, nie może być stosowany mutatis mutandis wobec tych obywateli tureckich dla potrzeb ustalenia znaczenia i zakresu tegoż art. 14 ust. 1;

- ten przepis decyzji nr 1/80 nie stoi na przeszkodzie przyjęciu, ze względów porządku publicznego, środka w postaci decyzji o wydaleniu wobec obywatela tureckiego, któremu przysługują prawa na podstawie art. 7 akapit pierwszy tiret drugie tej decyzji, jeżeli indywidualne zachowanie zainteresowanego stanowi aktualnie rzeczywiste i wystarczająco poważne zagrożenie dla jednego z podstawowych interesów społeczeństwa przyjmującego państwa członkowskiego, a środek ten jest niezbędny dla ochrony tego interesu. Do sądu odsyłającego należy ocena, w świetle wszystkich istotnych okoliczności charakteryzujących sytuację danego obywatela tureckiego, czy taki środek jest prawnie uzasadniony w sprawie głównej.

(por. pkt 86; sentencja)