37

W pkt 28–42 wyżej wymienionego wyroku w sprawie Budějovický Budvar spór przed sądem krajowym został podsumowany w następujący sposób: „28 Budvar zajmuje się sprzedażą piwa opatrzonego w szczególności znakami towarowymi Budějovický Budvar i Budweiser Budvar oraz eksportem piwa o nazwie »Budweiser Budvar«, zwłaszcza do Austrii. 29 Ammersin zajmuje się sprzedażą w głównej mierze piwa opatrzonego znakiem towarowym American Bud produkowanego przez browar Anheuser-Busch, które nabywa od spółki Josef Sigl KG (zwanej dalej »Josef Sigl«), z siedzibą w Obertrum (Austria), wyłącznego importera tego piwa w Austrii. 30 Pozwem z dnia 22 lipca 1999 r. Budvar wniosła do sądu krajowego o nakazanie spółce Ammersin zaniechania używania na terytorium Austrii w ramach prowadzonej przez nią działalności handlowej nazwy Bud lub podobnych nazw mogących wprowadzać w błąd w stosunku do piwa lub podobnych towarów albo w związku z tymi towarami, chyba że są to towary spółki Budvar. Ponadto zażądała ona usunięcia wszystkich nazw naruszających ten zakaz oraz przedłożenia sprawozdania rachunkowego i publikacji orzeczenia. 31 Powództwo Budvar przed sądem krajowym opiera się w zasadzie na dwóch różnych podstawach prawnych. 32 Po pierwsze, Budvar podnosi, że znak towarowy American Bud, zarejestrowany jako znak towarowy na rzecz Anheuser-Busch, wykazuje wprowadzające w błąd w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji podobieństwo do jej własnych znaków towarowych, które korzystają z pierwszeństwa i są chronione w Austrii, a mianowicie Budweiser, Budweiser Budvar i Bud. 33 Po drugie, Budvar utrzymuje, że używanie nazwy American Bud w stosunku do piwa pochodzącego z innego państwa niż Republika Czeska jest niezgodne z postanowieniami umowy dwustronnej, ponieważ nazwa Bud, wymieniona w załączniku B do umowy dwustronnej, stanowi na podstawie art. 6 tej umowy nazwę chronioną, która jest w rezultacie zastrzeżona wyłącznie dla produktów czeskich. 34 W dniu 15 października 1999 r. sąd krajowy zarządził zastosowanie środków tymczasowych, których domagała się Budvar. 35 Wniesione do Oberlandesgericht Wien (Austria) przez spółkę Ammersin zażalenie na postanowienie w przedmiocie zastosowania wspomnianych środków nie zostało uwzględnione. Także środek odwoławczy wniesiony do Oberster Gerichtshof (Austria) został oddalony. Z chwilą zakończenia postępowania w przedmiocie środka tymczasowego Handelsgericht Wien mógł przystąpić do rozpoznania sprawy co do istoty. 36 Sąd krajowy zauważa, że przed wniesieniem powództwa w zawisłym przed nim postępowaniu Budvar wniosła już identyczne — zarówno pod względem przedmiotu, jak i uzasadnienia — powództwo do Landesgericht Salzburg (Austria) przeciwko spółce Josef Sigl. 37 W tej równoległej sprawie Landesgericht Salzburg zarządził zastosowanie środków tymczasowych, których domagała się Budvar, a Oberlandesgericht Linz (Austria) nie uwzględnił zażalenia wniesionego na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2000 r. Oberster Gerichtshof oddalił środek odwoławczy (»Revision«) od postanowienia wydanego w postępowaniu odwoławczym i utrzymał środki tymczasowe w mocy. 38 Sąd krajowy wskazuje, że to postanowienie Oberster Gerichtshof zostało oparte w głównej mierze na poniżej przedstawionych rozważaniach. 39 Oberster Gerichtshof, który ograniczył swe badanie do zarzutu opartego na umowie dwustronnej, orzekł, że zakaz, o którego ustanowienie wniesiono względem spółki Josef Sigl, strony pozwanej, może stanowić przeszkodę dla swobodnego przepływu towarów w rozumieniu art. 28 WE. 40 Niemniej stwierdził on, że przeszkoda ta jest zgodna z art. 28 WE, ponieważ przewidziana umową dwustronną ochrona nazwy Bud mieści się w granicach ochrony własności przemysłowej i handlowej w rozumieniu art. 30 WE. 41 Według sądu krajowego Oberster Gerichtshof orzekł, że nazwa Bud jest »prostym oznaczeniem geograficznym lub pośrednim oznaczeniem pochodzenia«, a mianowicie oznaczeniem, w przypadku którego nie zakłada się zachowania gwarancji wiązanych z nazwą pochodzenia — takich jak produkcja z poszanowaniem norm jakościowych lub produkcyjnych ustanowionych i kontrolowanych przez właściwe władze lub szczególne właściwości towaru. Nazwa Bud miałaby ponadto korzystać z »całkowitej ochrony«, czyli ochrony niezależnej od prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd lub pomylenia. 42 W świetle wysuniętych przed nim argumentów sąd krajowy stwierdza, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do rozstrzygnięcia kwestii prawa wspólnotowego podniesionych w zawisłej przed nim sprawie, w szczególności z tego względu, że orzecznictwo Trybunału nie pozwala na ustalenie, czy tak zwane »proste« oznaczenia pochodzenia geograficznego, które nie wiążą się z prawdopodobieństwem pomylenia, również objęte są ochroną własności przemysłowej i handlowej w rozumieniu art. 30 WE”.