328.

W świetle powyższych rozważań proponuję, aby na wniosek Parlamentu o wydanie opinii Trybunał udzielił następującej odpowiedzi: 1) Akt Rady dotyczący zawarcia przewidywanej umowy między Kanadą a Unią Europejską o przekazywaniu i przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (PNR), podpisanej w dniu 25 czerwca 2014 r., powinien opierać się na art. 16 ust. 2 akapit pierwszy i art. 87 ust. 2 lit. a) TFUE w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) TFUE. 2) Przewidywana umowa jest zgodna z art. 16 TFUE oraz art. 7, 8, i art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, pod warunkiem że: – kategorie danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) pasażerów linii lotniczych, wymienione w załączniku do przewidywanej umowy, będą sformułowane w sposób jasny i precyzyjny i że dane szczególnie chronione w rozumieniu przewidywanej umowy będą wyłączone z jej zakresu stosowania; – przestępstwa objęte definicją poważnych przestępstw międzynarodowych, o której mowa w art. 3 ust. 3 przewidywanej umowy, będą wymienione wyczerpująco w tej umowie lub w załączniku do niej; – przewidywana umowa wskaże w sposób wystarczająco jasny i precyzyjny organ odpowiedzialny za przetwarzanie danych dotyczących przelotu pasażera, w sposób zapewniający ochronę i bezpieczeństwo tych danych; – przewidywana umowa wyraźnie określi zasady i reguły mające zastosowanie zarówno do scenariuszy lub uprzednio ustalonych kryteriów oceny, jak i do baz danych, z którymi dane dotyczące przelotu pasażera są porównywane w ramach zautomatyzowanego przetwarzania tych danych, umożliwiając ograniczenie, w znacznym stopniu i bez dyskryminacji, liczby osób „wytypowanych” do tych, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie udziału w przestępstwie terrorystycznym lub poważnym przestępstwie międzynarodowym; – przewidywana umowa określi, że tylko urzędnicy kanadyjskiego właściwego organu są upoważnieni do dostępu do danych dotyczących przelotu pasażera oraz ustanowi obiektywne kryteria pozwalające uściślić liczbę tych urzędników; – przewidywana umowa wskaże, wraz z uzasadnieniem, obiektywne powody uzasadniające konieczność zatrzymywania wszystkich danych dotyczących przelotu pasażera maksymalnie przez okres pięciu lat; – w przypadku gdy uznaje się za konieczny maksymalnie pięcioletni okres zatrzymywania danych dotyczących przelotu pasażera, przewidywana umowa zapewni „pozbawienie cech umożliwiających identyfikację osoby” poprzez maskowanie wszystkich danych PNR umożliwiających bezpośrednią identyfikację pasażera linii lotniczych; – przewidywana umowa uzależni wykonywane przez właściwy kanadyjski organ badanie poziomu ochrony zapewnionego przez inne kanadyjskie organy rządowe oraz przez organy innych państw, jak również ewentualną decyzję o ujawnieniu w poszczególnych przypadkach danych dotyczących przelotu pasażera tym organom, od kontroli ex ante przez niezależny organ lub przez sąd; – właściwe organy danego państwa członkowskiego lub Komisja Europejska zostaną uprzednio poinformowane o zamiarze przekazania innemu kanadyjskiemu organowi rządowemu lub organowi rządowemu państwa trzeciego danych dotyczących przelotu pasażera obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zanim nastąpi ich faktyczne przekazanie; – przewidywana umowa zapewni, w drodze jasnej i precyzyjnej normy, systematyczną kontrolę ze strony niezależnego organu w rozumieniu art. 8 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, poszanowania prywatności i ochrony danych osobowych pasażerów, których dane dotyczące przelotu pasażera są przetwarzane; oraz – przewidywana umowa wyraźnie wskaże, że wnioski o udzielenie dostępu do danych, o ich poprawienie lub dodanie zapisu składane przez pasażerów, którzy nie są obecni na terytorium Kanady, mogą być wnoszone – bezpośrednio lub w drodze odwołania administracyjnego – do niezależnego organu publicznego. 3) Przewidywana umowa jest niezgodna z art. 7, 8 i art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim: – art. 3 ust. 5 przewidywanej umowy pozwala, wykraczając poza to, co ściśle konieczne, rozszerzyć możliwości przetwarzania danych dotyczących przelotu pasażera, niezależnie od wskazanego w art. 3 tej umowy celu dotyczącego zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnym przestępstwom międzynarodowym oraz ich wykrywania; – art. 8 przewidywanej umowy przewiduje przetwarzanie, wykorzystywanie i zatrzymywanie przez Kanadę danych dotyczących przelotu pasażera zawierających dane szczególnie chronione; – art. 12 ust. 3 przewidywanej umowy przyznaje Kanadzie, wykraczając poza to, co ściśle konieczne, prawo do ujawnienia każdej informacji pod warunkiem zachowania rozsądnych prawnych wymogów i ograniczeń; – art. 16 ust. 5 przewidywanej umowy dopuszcza zatrzymywanie przez Kanadę danych dotyczących przelotu pasażera przez maksymalny okres pięciu lat, w szczególności w celu podejmowania szczególnych działań, przeglądu, dochodzenia lub postępowań sądowych, przy czym nie jest wymagany jakikolwiek związek z określonym w art. 3 tej umowy celem dotyczącym zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnym przestępstwom międzynarodowym oraz ich wykrywania; oraz – art. 19 przewidywanej umowy przyzwala, że przekazywanie danych dotyczących przelotu pasażera organowi rządowemu państwa trzeciego może się odbywać bez konieczności uprzedniego upewnienia się przez właściwy kanadyjski organ, kontrolowany przez niezależny organ, że otrzymujący dane organ rządowy danego państwa trzeciego sam nie przekaże później wspomnianych danych innemu podmiotowi, w stosownym przypadku, innego państwa trzeciego.