ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 161/55

Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2010 r. — Egan i Hackett przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-190/10)

(2010/C 161/87)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kathleen Egan (Athboy, Irlandia), i Margaret Hackett (Borris-in-Ossory, Irlandia) (przedstawiciele: C. MacEochaidh SC i J. Goode, barristers oraz K. Neary, solicitor)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie dopuszczalności skargi;

— Stwierdzenie nieważności na podstawie art. 263 TFUE decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 12 lutego 2010 r. [A(2010)579] odmawiającej skarżącym dostępu do informacji, o które wystąpiły w pierwotnym wniosku z dnia 16 grudnia 2009 r. oraz w kolejnym potwierdzającym wniosku z dnia 28 stycznia 2010 r.; oraz

— obciążenie Parlament Europejski kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżące wnoszą na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 12 lutego 2010 r. [A(2010)579] odmawiającej dostępu do dokumentów zawierających publiczny rejestr akredytowanych asystentów członków Parlamentu Europejskiego, a w przypadku nieakredytowanych asystentów — ich imiona oraz korzyści finansowe.

Skarżące na poparcie swojej skargi podnoszą, że Parlament w niewłaściwy sposób oparł się na rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 (1) oraz rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 (2) jako na podstawie odmowy dostępu do dokumentów stanowiących już własność publiczną. W związku z tym skarżący podnosi następujące zarzuty:

Po pierwsze Parlament nie przedstawił odpowiedniego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, naruszając tym samym art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

Po drugie, zaskarżona decyzja zawiera błędy w ustaleniach dotyczące wyjątków przewidzianych w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w zakresie, w jakim stwierdza się w niej, iż ujawnienie dokumentów naruszyłoby prywatne interesy odnośnych podmiotów a także nie ocenia się rzeczywistego charakteru art. 4 ust. 1 lit. b) oraz utrzymuje się, że publiczny interes w dostępie do rejestrów publicznych asystentów Parlamentu Europejskiego ustaje z chwilą, gdy dana osoba nie zajmuje już takiego stanowiska.

Ponadto zaskarżona decyzja narusza istotne wymogi proceduralne poprzez brak poinformowania o środkach przysługujących skarżącym wobec oddalenia wniosków potwierdzających, na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

Wreszcie zaskarżona decyzja narusza zasady demokracji, przejrzystości, proporcjonalności, równości i niedyskryminacji poprzez odmowę dostępu do publicznych dokumentów w sytuacji, gdy takie dokumenty były wcześniej dostępne dla skarżących na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

(2) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8, s. 1).
—

stwierdzenie nieważności decyzji Sekretariatu Generalnego z dnia 11 marca 2010 r. SG.E.3/FM/MIB/rc/psi — Ares(2010)131966 w sprawie odrzucenia wniosku o dokonanie przeglądu złożonego przez skarżącą, w którym na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 wnosiła ona o dokonanie przeglądu stanowisk przyjętych przez Dyrekcję Generalną (DG) ds. Informatyki, przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej (UP, dawniej OPOCE) oraz przez DG ds. Budżetu w ich odpowiednich pismach z dnia 11 grudnia 2009 r., w odpowiedzi na pierwsze wnioski skarżącej z dnia 9 października 2009 r. w sprawie dostępu do wszystkich zapytań o cenę dotyczących wszystkich części umów ESP, ESP-DIMA oraz ESP-DESIS (opracowywanych przez DG ds. Informatyki), umów ramowych OPOCE nr 6011, 6102, 6103, 6020, 10042, 6121, 6031, 10030 oraz umowy ramowej DG ds. Budżetu nr BUDG/O101;
—

skarżąca podaje sprzeczną argumentację dotyczącą stosunku pomiędzy cenami w Stanach Zjednoczonych i w Unii Europejskiej, ponieważ wydaje się ona twierdzić jednocześnie, że wyższe ceny w Unii Europejskiej skłaniają eksporterów amerykańskich do skierowania sprzedaży do Unii Europejskiej i że niższe ceny w Unii Europejskiej zmuszają producentów amerykańskich do sprzedawania po cenach dumpingowych w Unii Europejskiej.
—

Naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań w zakresie, w jakim organy krajowe działały na podstawie kalendarzy audytów zaakceptowanych przez Komisje w strategiach, które to kalendarze były przestrzegane, a Komisja w żadnym momencie nie wskazała na to, iż stanowi to wadę funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 179/42

Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2010 r. — Reagens przeciwko Komisji

(Sprawa T-181/10)

2010/C 179/74

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Reagens SpA (San Giorgio di Piano, Włochy) (przedstawiciele: B. O'Connor, Solicitor oraz adwokaci L. Toffoletti, D. Gullo i E. De Giorgi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 lutego 2010 r. wydanej po rozpoznaniu wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów GESTDEM 2009/5145 (SG.E.3/HP/cr-Ares (2010)95823);

— zobowiązanie Komisji do udostępnienia opinii publicznej dokumentów wyszczególnionych na stronie 3 zaskarżonej decyzji (w wersji nieobjętej klauzulą poufności); oraz

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi — na podstawie art. 263 TFUE — o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 lutego 2010 r. w przedmiocie wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów GESTDEM 2009/5145 (SG.E.3/HP/cr-Ares (2010)95823), w ramach postępowania na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Decyzja dotyczyła wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów odnoszących się do próśb o uwzględnienie braku możliwości zapłaty grzywny, nałożonej na skarżącą za naruszenie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/38589 — Stabilizatory termiczne).

W uzasadnieniu swych żądań skarżąca podnosi następujące zarzuty:

Komisja dopuściła się oczywistego naruszenia prawa, dokonując rozszerzającej wykładni odstępstw przewidzianych w art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001.

Ponadto Komisja dopuściła się oczywistego naruszenia prawa, gdyż odrzuciła wniosek o udzielenie dostępu do dokumentów, uzasadniając to ochroną interesów handlowych przedsiębiorstw oraz ochroną celu dochodzenia.

Co więcej Komisja naruszyła prawo skarżącej do uzyskania dostępu do wersji dokumentów, nieobjętych klauzulą poufności, zgodnie z rozporządzeniem nr 1049/2001, odmawiając ich częściowego udostępnienia.

Komisja naruszyła wreszcie zasady dobrej administracji, ochrony uzasadnionych oczekiwań, a także zasadę wymagającą, aby działania administracji były zgodne z prawem, poprzez odmowę udzielenia dostępu do informacji potrzebnych do wyjaśnienia, w jaki sposób Komisja stosuje pkt 35 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien (2).

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Dz.U. L 145, s. 43.

(2) Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 1/2003, Dz.U. C 210, s. 2.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 179/42

Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2010 r. — Sviluppo Globale przeciwko Komisji

(Sprawa T-183/10)

2010/C 179/75

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Sviluppo Globale GEIE (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: F. Sciaudone, R. Sciaudone i A. Neri, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 14 lutego 2010 r.;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko decyzji Komisji z dnia 14 lutego 2010 r., w której Komisja — jako instytucja zamawiająca — poinformowała skarżącą, że wykluczyła ofertę konsorcjum kierowanego przez Sviluppo Globale GEIE z „short-listy” ustanowionej w ramach przetargu ograniczonego EUROPEAID/129038/C/SER/SYR mającego za przedmiot świadczenie usług wsparcia technicznego na rzecz rządu syryjskiego, mających wspomagać proces decentralizacji i rozwoju lokalnego.

Na poparcie swego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji skarżąca podnosi oczywisty błąd w zakresie interpretacji i stosowania kryteriów selekcyjnych przewidzianych w zaproszeniu do składania ofert. W szczególności Komisja nie zastosowała prawidłowo kryteriów selekcyjnych dotyczących zdolności technicznej przewidzianych w zaproszeniu do składania ofert, wykluczając z „short-listy” konsorcjum kierowane przez skarżącą, mimo że konsorcjum to spełnia warunki przewidziane w samym zaproszeniu do składania ofert. Ten oczywisty błąd popełniony przez instytucję zamawiającą wynika w ewidentny sposób ze zwykłego porównania treści warunków zdolności technicznej wymaganych do wpisania na „short-listę”, przewidzianych we wspomnianym zaproszeniu do przetargu, z jednej strony, z faktycznym istnieniem zdolności technicznej gwarantowanej przez konsorcjum kierowane przez skarżącą, z drugiej strony.

Ponadto skarżąca podnosi w każdym razie brak uzasadnienia decyzji o wykluczeniu z dnia 14 lutego 2010 r., ponieważ Komisja nie wyjaśnia w żaden sposób powodu, z jakiego oferta złożona przez skarżącą nie spełnia kryteriów selekcyjnych dotyczących zdolności technicznej przewidzianych w zaproszeniu do składania ofert.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 179/44

Skarga wniesiona w dniu 20 kwietnia 2010 r. — GEA Group przeciwko Komisji

(Sprawa T-189/10)

2010/C 179/77

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: GEA Group AG (Bochum, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Kallmayer, I. du Mont i G. Schiffers)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji zmieniającej w zakresie, w jakim nałożono w nim grzywnę na skarżącą;

— posiłkowo, obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w art. 1 decyzji zmieniającej;

— obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji C(2010) 727 wersja ostateczna z dnia 8 lutego 2010 r. (zwaną dalej „decyzją zmieniającą”), którą Komisja zmieniła — między innymi w odniesieniu do skarżącej — swą decyzję C(2009) 8682 wersja ostateczna z dnia 11 listopada 2009 r. w sprawie COMP/38589 — Stabilizatory termiczne. Zmiana dotyczy art. 2 pkt 31 i 32 decyzji Komisji C(2009) 8682 wersja ostateczna, gdzie mowa jest o solidarnej odpowiedzialności skarżącej.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi pięć zarzutów.

W zarzucie pierwszym skarżąca twierdzi, że naruszono jej prawo do obrony, gdyż przed wydaniem decyzji zmieniającej nie została ona wysłuchana ani włączona do postępowania w jakikolwiek inny sposób. W ramach zarzutu drugiego skarżąca podnosi, że decyzja zmieniająca nie jest wystarczająco uzasadniona, gdyż w akcie tym mowa jest jedynie o uchybieniu polegającym na nieuwzględnieniu z urzędu górnej granicy przewidzianej w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1), natomiast brakuje indywidualnego uzasadnienia, które odnosiłoby się do skarżącej. W ramach zarzutu trzeciego skarżąca podnosi, że decyzja zmieniająca, która w odniesieniu do określonych adresatów stała się już prawomocna bądź została zaskarżona na drodze sądowej, pozbawiona jest podstawy prawnej. W zarzucie czwartym skarżąca twierdzi, że zmiana wysokości grzywny na jej niekorzyść jest niedopuszczalna. Skarżąca podnosi wreszcie zarzut przedawnienia, twierdząc, że decyzję zmieniającą wydano po upływie terminu przedawnienia określonego w art. 25 ust. 6 rozporządzenia nr 1/2003.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).
—

Naruszenie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 448/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych (3), który przewiduje zwiększenie o 1,5 % stopy procentowej stosowanej przez EBC w stosunku do głównych operacji refinansowych, w zakresie w jakim zaskarżona nota obciążeniowa przewiduje stopę procentową, opublikowaną w Dz.U. w dniu 1 kwietnia 2010 r., zwiększoną o 3,5 %.
—

Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji, zgodnie z którą jest ona zobowiązana do starannego, dokładnego i bezstronnego zbadania wszystkich mających znaczenie elementów stanu faktycznego sprawy, a to ze względu na to, że nie przeprowadziła ona (jak uczyniła to w odniesieniu do nabycia o charakterze pozawspólnotowym) postępowania mającego na celu wykazanie zarzucanej selektywności środka postępowania i sprawdzenie, przed wyciągnięciem wniosków w tym zakresie, dokładnego zakresu istniejących w praktyce przeszkód dla mającej komercyjny charakter fuzji wewnątrzwspólnotowej;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 209/44

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2010 r. — Louis Vuitton Malletier SA przeciwko OHIM — Friis Group International ApS (przedstawienie systemu zamykającego)

(Sprawa T-237/10)

()

2010/C 209/68

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Louis Vuitton Malletier SA (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto i E. Gavuzzi)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Friis Group International ApS (Kopenhaga, Dania)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie R 1590/2008-1 w zakresie, w jakim unieważniła wspólnotowy znak towarowy nr 3693116 dla towarów należących do klas 9, 14 i 18;

— obciążenie OHIM kosztami postępowania oraz

— obciążenie drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, w przypadku, gdyby została interwenientem w niniejszej sprawie, kosztami postępowania, włączając w to koszty poniesione przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą i Wydziałem Unieważnień.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: graficzny znak towarowy przedstawiający system zamykający, dla towarów należących do klas 9, 14, 18 i 25 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 3 693 116

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego oparła swój wniosek o bezwzględne podstawy odmowy na podstawie art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uwzględnienie odwołania

Podniesione zarzuty: Strona skarżąca podnosi dwa zarzuty w uzasadnieniu swojej skargi.

Na podstawie swojego pierwszego zarzutu strona skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009, w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza niesłusznie w niej ustaliła, że postanowienia tego przepisu stosują się do spornego wspólnotowego znaku towarowego odnośnie do towarów należących do klas 9, 14 i 18. W szczególności Izba Odwoławcza: (i) błędnie podeszła do kwestii charakteru odróżniającego spornego znaku towarowego, jak gdyby chodziło o znak towarowy składający się z kształtu produktów zamkniętych oraz (ii) niesłusznie stwierdziła, że znak towarowy nie posiadał samoistnego charakteru odróżniającego.

W drugim zarzucie skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja narusza art. 52 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009, w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza dopuściła się błędu, uznając, że przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszym przypadku.
W ramach zarzutu trzeciego strona skarżąca utrzymuje, że bez wszczynania postępowania na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisja nie dysponowała przekonującymi i rozstrzygającymi argumentami, które pozwalałyby uznać, że transakcja nie budzi poważnych wątpliwości co do jej zgodności ze wspólnym rynkiem. Strona skarżąca twierdzi nadto, że uchybienia te wpłynęły także na decyzję o zaniechaniu skierowania sprawy do belgijskiego urzędu ds. konkurencji, gdyż Komisja nie dysponowała wystarczającymi przesłankami, by móc stwierdzić, czy był to organ najbardziej kompetentny do zbadania zgłoszonej transakcji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 195/25

Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2010 r. — Monster Cable Products przeciwko OHIM — Live Nation (Music) UK Ltd (MONSTER ROCK)

(Sprawa T-216/10)

2010/C 195/39

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Monster Cable Products, Inc. (Brisbane, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci O. Günzel i W. von der Osten-Sacken)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Live Nation (Music) UK Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie R 216/2009-1 w zakresie, w jakim oddalono w niej odwołanie;

— oddalenie sprzeciwu nr B 754335 wobec wspólnotowego znaku towarowego nr 3333804 „MONSTER ROCK” w całości; i

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „MONSTER ROCK” dla towarów z klasy 9

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Live Nation (Music) UK Ltd

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Wielkiej Brytanii słowny znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” nr 1313176 dla towarów z klasy 16; zarejestrowany w Wielkiej Brytanii słowny znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” nr 1313177 dla towarów z klasy 25; zarejestrowany w Wielkiej Brytanii słowny znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” nr 1313178 dla towarów z klasy 26; zarejestrowany w Wielkiej Brytanii słowny znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” nr 2299141 dla towarów i usług z klasy 9, 16, 25, 41 i 43; znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” powszechnie znany (w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej) w 15 starych państwach członkowskich; niezarejestrowany znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” używany w obrocie handlowym w 15 starych krajach członkowskich; nazwa handlowa „MONSTERS OF ROCK” używana w obrocie handlowym w 15 starych krajach członkowskich

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu dla wszystkich spornych towarów i odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na: i) błędną ocenę Izby Odwoławczej identyczności/podobieństwa towarów; ii) niewzięcie przez Izbę Odwoławczą pod uwagę różnic pomiędzy znakami towarowymi, w szczególności różnic koncepcyjnych, i iii) nieokreślenie przez Izbę Odwoławczą zakresu ochrony wcześniejszego oznaczenia.
—

dopuszczenie do rejestracji zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 8235202 „ID SOLUTIONS” dla towarów „etykiety i pudełka z papieru i tektury (nieprzeznaczone do identyfikacji osób); materiały introligatorskie; spoiwa (kleje) do materiałów piśmiennych lub do celów domowych; materiały przeznaczone dla artystów; pędzle malarskie; maszyny do pisania i artykuły biurowe (z wyłączeniem mebli); materiały szkoleniowe i instruktażowe (z wyłączeniem aparatów); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nieujęte w innych klasach); czcionki drukarskie; klisze i matryce do druku ręcznego” z klasy 16; i
—

dopuszczenie do rejestracji zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 8235186 „IDENTIFICATION SOLUTIONS” dla towarów „etykiety i pudełka z papieru i tektury (nieprzeznaczone do identyfikacji osób); materiały introligatorskie; spoiwa (kleje) do materiałów piśmiennych lub do celów domowych; materiały przeznaczone dla artystów; pędzle malarskie; maszyny do pisania i artykuły biurowe (z wyłączeniem mebli); materiały szkoleniowe i instruktażowe (z wyłączeniem aparatów); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nieujęte w innych klasach); czcionki drukarskie; klisze i matryce do druku ręcznego” z klasy 16; i
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 195/29

Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2010 r. — Couture Tech Limited przeciwko OHIM (przedstawienie tarczy zawierającej kulę ziemską, gwiazdę, sierp i młot)

(Sprawa T-232/10)

2010/C 195/46

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Couture Tech Ltd (Tortola, Brytyjskie Wyspy Dziewicze) (przedstawiciel: B. Whyatt, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie R 1509/2008-2;

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: kolorowy graficzny znak towarowy przedstawiający tarczę z kulą ziemską, gwiazdą, sierpem i młotem dla towarów i usług z klas 3, 14, 18, 23, 26 i 43 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 5585898

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Skarżąca podnosi dwa zarzuty na poparcie swojej skargi.

W ramach pierwszego zarzutu skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na błędne zastosowanie tych przepisów do zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego.

W ramach drugiego zarzutu skarżąca twierdzi, iż poprzez nieuznanie prawa skarżącej do uzasadnionych oczekiwań co do tego, że jej wspólnotowy znak towarowy zostanie zarejestrowany, zaskarżona decyzja narusza zasady słuszności.