Sprawa C-384/07

Wienstrom GmbH

przeciwko

Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit

[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria)]

„Pomoc państwa — Artykuł 88 ust. 3 WE — Pomoc uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem — Spór między beneficjentem a władzami krajowymi dotyczący wysokości pomocy bezprawnie wprowadzonej w życie — Rola sądu krajowego”

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 grudnia 2008 r. I ‐ 10395

Streszczenie wyroku

Pomoc przyznawana przez państwa – Plany pomocy – Przyznanie pomocy z naruszeniem zakazu ustanowionego w art. 88 ust. 3 WE – Późniejsza decyzja Komisji uznająca pomoc państwa za zgodną ze wspólnym rynkiem

(art. 88 ust. 3 WE)

W przypadku gdy projekt pomocy państwa został należycie zgłoszony Komisji i nie został wprowadzony w życie przed wydaniem przez nią decyzji, może on zostać wprowadzony w życie począwszy od wydania tej decyzji, również — w stosownym przypadku — w odniesieniu do okresu wcześniejszego, który objęty był działaniem uznanym za zgodne ze wspólnym rynkiem.

W sytuacji gdy na rzecz beneficjenta przyznana została pomoc z naruszeniem art. 88 ust. 3 zdanie ostatnie WE, sąd krajowy, na wniosek innego podmiotu, może — nawet po wydaniu przez Komisję decyzji pozytywnej — stanąć przed koniecznością rozstrzygnięcia w przedmiocie ważności aktów wykonawczych oraz odzyskania przyznanego wsparcia finansowego. W takim przypadku, o ile prawo wspólnotowe nakazuje sądowi krajowemu zarządzenie właściwych środków w celu rzeczywistego usunięcia skutków tej bezprawności, to jednak prawo wspólnotowe nie nakłada na sąd krajowy, nawet w braku nadzwyczajnych okoliczności, obowiązku całkowitego odzyskania bezprawnie przyznanej pomocy. Na podstawie prawa wspólnotowego sąd krajowy ma obowiązek nakazać beneficjentowi pomocy zapłatę odsetek za okres, w jakim utrzymywała się ta sytuacja bezprawności. Na podstawie prawa krajowego sąd ten może w danym przypadku nakazać ponadto zwrot bezprawnie przyznanej pomocy bez uszczerbku dla prawa państwa członkowskiego do późniejszego ponownego wprowadzenia jej w życie. Sąd krajowy może również stanąć przed koniecznością uwzględnienia żądań odszkodowawczych z tytułu szkody poniesionej wskutek bezprawnego charakteru pomocy.

Tak więc w przypadku niezgodnego z prawem wprowadzenia w życie pomocy, po którym nastąpiło wydanie pozytywnej decyzji Komisji, prawo wspólnotowe nie stoi na przeszkodzie temu, aby beneficjent z jednej strony mógł domagać się wypłaty pomocy należnej w przyszłości, a z drugiej strony mógł zachować do swej dyspozycji pomoc przyznaną przed wydaniem decyzji pozytywnej, z zastrzeżeniem konsekwencji, jakie mogą zostać wyciągnięte ze względu na niezgodność z prawem przedwcześnie wypłaconej pomocy. Kryterium wskazującym na istnienie po stronie beneficjenta możliwości otrzymania, w odniesieniu do okresu poprzedzającego wydanie decyzji pozytywnej, wypłaty pomocy bądź zachowania do swej dyspozycji pomocy już wypłaconej jest zatem stwierdzenie przez Komisję zgodności takiej pomocy ze wspólnym rynkiem.

Przewidziany w art. 88 ust. 3 zdanie ostatnie WE zakaz wprowadzania w życie pomocy państwa nie zobowiązuje zatem sądu krajowego do oddalenia żądania beneficjenta pomocy związanego z kwotą tej pomocy, która była należna za okres poprzedzający wydanie decyzji Komisji uznającej zgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem.

(por. pkt 26–31, 39; sentencja)