15

W tych okolicznościach Helsingin hovioikeus postanowił zawiesić postępowanie i przedłożyć Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne: „1) Czy art. 13 rozporządzenia nr 1346/2000 należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie »w takim przypadku […] ta czynność« oznacza, iż czynność prawna nie podlega zaskarżeniu, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności tego przypadku? 2) W sytuacji gdy na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, a pozwany powołał się na przepis prawa w rozumieniu art. 13 tiret pierwsze tego rozporządzenia, zgodnie z którym to przepisem zapłata wymagalnego długu podlega zaskarżeniu tylko w przewidzianych tam okolicznościach, które nie są wskazane w pozwie wniesionym na podstawie prawa państwa, w którym wszczęto postępowanie upadłościowe: a) czy istnieją przyczyny, które zakazują wykładni art. 13 wspomnianego rozporządzenia w ten sposób, że strona powodowa po uzyskaniu wiedzy o tym przepisie prawa musi powołać się na te okoliczności, jeżeli zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, w którym wszczęto postępowanie upadłościowe, musi wykazać wszystkie okoliczności uzasadniające zaskarżenie czynności upadłego, czy też b) pozwany jest zobowiązany wykazać, że okoliczności te nie wystąpiły w danym wypadku i z tego powodu zaskarżenie na podstawie wspomnianego przepisu nie jest możliwe, przy czym powód nie musi powoływać się odrębnie na te okoliczności? 3) Niezależnie od odpowiedzi na pytanie drugie lit. a): czy art. 13 należy interpretować w ten sposób, że: a) na pozwanym spoczywa ciężar dowodu tego, że okoliczności wymienione w tym przepisie nie występują w konkretnym przypadku, lub b) ciężar dowodu wystąpienia tych okoliczności można określić na podstawie mającego zastosowanie do czynności prawnej prawa innego państwa członkowskiego – niż państwo, w którym wszczęto postępowanie – które przewiduje, że ciężar dowodu spoczywa na powodzie, lub c) wspomniany art. 13 można interpretować również w ten sposób, że tę kwestię ciężaru dowodu regulują przepisy krajowe państwa, w którym znajduje się siedziba właściwego sądu? 4) Czy art. 13 należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie »ta czynność prawna w żaden sposób nie podlega zaskarżeniu« obejmuje obok przepisów prawa upadłościowego, któremu podlega czynność, również mające zastosowanie do tej czynności ogólne przepisy i zasady tego prawa? 5) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie czwarte: a) czy art. 13 rozporządzenia nr 1346/2000 należy interpretować w ten sposób, że pozwany musi w tym względzie wykazać, iż prawo w rozumieniu art. 13 nie zawiera ogólnych przepisów lub zasad ani innych przepisów, zgodnie z którymi możliwe jest zaskarżenie na podstawie wykazanych okoliczności faktycznych, oraz b) czy zgodnie ze wspomnianym art. 13 sąd może – jeżeli stoi na stanowisku, że pozwany przedstawił wystarczające wyjaśnienia w tym względzie – zażądać, by druga strona przedstawiła dowód na przepis lub zasadę prawa upadłościowego lub na znajdujące zastosowanie do danej czynności przepis lub zasadę prawa powszechnego państwa członkowskiego innego niż państwo wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 13, na podstawie którego to przepisu lub której to zasady zaskarżenie jest jednak możliwe?”.