POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

(druga izba)

z dnia 23 października 2012 r.

Sprawa F‑61/11

Daniele Possanzini

przeciwko

Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Frontex)

Służba publiczna – Członek personelu tymczasowego – Procedura dotycząca przedłużenia umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego – Przekazanie pracownikowi negatywnej opinii oceniającego w kwestii przedłużenia – Akt niekorzystny – Brak – Żądanie stwierdzenia nieważności negatywnych uwag na temat wyników pracy zawartych w rocznych sprawozdaniach z oceny – Skarga oczywiście niedopuszczalna

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której skarżący żąda w istocie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności „decyzji” z dnia 24 stycznia 2011 r., z którą zapoznał się w trakcie rozmowy ze swoim oceniającym, na której ten poinformował go, że nie zamierza proponować przedłużenia z nim umowy, po drugie, stwierdzenia nieważności części swojego sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 sierpnia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., sporządzonego w 2009 r., po trzecie, stwierdzenia nieważności części swojego sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r., sporządzonego w 2010 r.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona jako oczywiście niedopuszczalna. Skarżący pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Frontex.

Streszczenie

1. Postępowanie sądowe – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Określenie przedmiotu sporu – Jasne i precyzyjne przedstawienie podnoszonych zarzutów – Brak jasności i precyzji – Niedopuszczalność

[statut Trybunału, art. 19 akapit trzeci, art. 21 akapit pierwszy, załącznik I, art. 7 ust. 1, 3; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 35 § 1 lit. e)]

2. Skargi urzędników – Akt niekorzystny – Pojęcie – Czynność przygotowawcza – Pismo informujące pracownika o negatywnej opinii oceniającego co do przedłużenia z nim umowy – Wyłączenie

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

1. Na podstawie art. 35 § 1 lit. e) regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej skarga powinna wskazywać przywołane zarzuty i argumenty co do prawa i stanu faktycznego. Te elementy winny być na tyle jasne i precyzyjne, by umożliwiały stronie pozwanej przygotowanie obrony, a Sądowi rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi, jeśli zajdzie taka potrzeba bez dodatkowych informacji. W celu zagwarantowania pewności prawa i prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości, aby skarga była dopuszczalna, konieczne jest, by istotne okoliczności faktyczne i prawne, będące podstawą jej złożenia, wynikały w sposób spójny i zrozumiały z samej treści skargi.

Jest tak tym bardziej, że zgodnie z art. 7 ust. 3 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości część pisemna postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej obejmuje zasadniczo tylko jedną wymianę pism procesowych, chyba że Sąd ten postanowi inaczej. Ta cecha szczególna postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej wyjaśnia, dlaczego – w odróżnieniu od rozwiązań przyjętych w postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości lub Sądem zgodnie z art. 21 akapit pierwszy statutu Trybunału – zarzuty i argumenty nie mogą być przedstawione w skardze w streszczonej formie. Takie mało restrykcyjne rozwiązanie powodowałoby bowiem w praktyce pozbawienie w znacznym stopniu skuteczności późniejszego przepisu szczególnego zawartego w załączniku I do statutu Trybunału Sprawiedliwości.

Na podstawie art. 19 akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości, znajdującego zastosowanie do postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej zgodnie z art. 7 ust. 1 załącznika I do tego statutu, strony inne niż państwa członkowskie, instytucje Unii, państwa będące stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Urząd Nadzoru Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, o którym mowa w tym porozumieniu, muszą być reprezentowane przez adwokata lub radcę prawnego. Zasadnicza rola tego adwokata lub radcy prawnego jako przedstawiciela prawnego polega właśnie na oparciu żądań skargi na wystarczająco zrozumiałej i spójnej argumentacji prawnej, biorąc pod uwagę okoliczność, że część pisemna postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej obejmuje zasadniczo tylko jedną wymianę pism procesowych.

Skoro żądania skargi przedstawione są jedynie w ogólny sposób i w ogóle nie są poparte żadną argumentacją, wbrew zasadzie ustanowionej w art. 35 § 1 lit. e) regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, należy je odrzucić jako oczywiście niedopuszczalne.

(zob. pkt 30–34)

Odesłanie:

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑76/09 AH przeciwko Komisji, 15 lutego 2011 r., pkt 29, 31

2. Dopuszczalność wniosków o stwierdzenie nieważności, których podłoże stanowi stosunek pracy łączący pracownika z instytucją, należy rozpatrywać w świetle przepisów art. 90, 91 regulaminu pracowniczego. W tym względzie istnienie aktu niekorzystnego w rozumieniu art. 90 ust. 2 i art. 91 ust. 1 regulaminu pracowniczego jest niezbędnym warunkiem dopuszczalności skarg o stwierdzenie nieważności wnoszonych przez urzędników przeciwko zatrudniającej ich instytucji. W rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego aktami niekorzystnymi są jedynie akty lub środki, które wywołują wiążące skutki prawne mogące bezpośrednio i natychmiastowo wpłynąć na interesy skarżącego, zmieniając w istotny sposób jego sytuację prawną. Tego rodzaju akty muszą być wydane przez organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia i mieć charakter decyzji. W przypadku aktów bądź decyzji, których wydanie następuje w kilku etapach, w szczególności po zakończeniu postępowania wewnętrznego, aktami zaskarżalnymi są co do zasady jedynie te akty, które w sposób definitywny określają stanowisko instytucji po zakończeniu owego postępowania, z wyłączeniem aktów tymczasowych, które służą jedynie przygotowaniu wydania ostatecznej decyzji. Jeśli chodzi o skargi urzędników, akty przygotowujące decyzję nie wywołują niekorzystnych skutków, a tym samym mogą zostać zaskarżone jedynie w sposób incydentalny w ramach skargi na akty, które mogą podlegać stwierdzeniu nieważności. Jakkolwiek niektóre środki o charakterze czysto przygotowawczym mogą być niekorzystne dla urzędnika, ponieważ mogą wpłynąć na treść późniejszego aktu zaskarżalnego, środki te nie mogą być przedmiotem niezależnej skargi i należy je kwestionować w ramach skargi na ten akt.

Dlatego też ani negatywna opinia oceniającego co do przedłużenia umowy pracownika Frontex‑u, ani pismo dyrektora wykonawczego Frontex‑u oddalające zażalenie pracownika dotyczące tej negatywnej opinii nie stanowią aktów niekorzystnych.

(zob. pkt 40–43, 50, 60, 62, 63)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑135/89 Pfloeschner przeciwko Komisji, 3 kwietnia 1990 r., pkt 11; sprawa T‑26/96 Lopes przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 25 października 1996 r., pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo; sprawa T‑215/02 Gómez-Reino przeciwko Komisji, 18 grudnia 2003 r., pkt 47; sprawa T‑188/03 Hivonnet przeciwko Radzie, 29 czerwca 2004 r., pkt 16; sprawa T‑156/08 P R przeciwko Komisji, 16 marca 2009 r., pkt 49