Keywords

Summary



Keywords

1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty regulacyjne wymagające lub niewymagające przyjęcia środków wykonawczych – Pojęcie – Możliwe postępowania sądowe przeciwko tym aktom – Warunki skargi dotyczącej niezgodności z prawem lub złożenia wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w zakresie oceny ważności

(art. 19 TUE; art. 263 ust. 4 TFUE, art. 267 TFUE, 277 TFUE)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Rozporządzenia nr 222/2011 i nr 293/2011 – Skarga wniesiona przez przedsiębiorstwa niebędące producentami cukru, i na których sytuację prawną te rozporządzenia nie mają bezpośredniego wpływu – Niedopuszczalność

(art. 263 akapit czwarty TFUE; rozporządzenia Rady: nr 222/2011, art. 1, art. 2 ust. 2, 4, 6; nr 293/2011)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty regulacyjne wymagające lub niewymagające przyjęcia środków wykonawczych – Pojęcie – Rozporządzenia nr 302/2011 i nr 393/2011 – Wywoływanie skutków za pośrednictwem aktów przyjętych przez organy krajowe – Akty stanowiące środki wykonawcze

(rozporządzenia Komisji: nr 302/2011; nr 393/2011)

4. Prawa podstawowe – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Kontrola zgodności z prawem aktów Unii – Tryby postępowania – Ochrona tego prawa przez sąd Unii lub sądy krajowe w zależności od charakteru prawnego zaskarżonego aktu – Możliwość wykorzystania trybu skargi o stwierdzenie nieważności lub wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w kwestii ważności

(art. 6 ust. 1 TUE, art. 19 ust. 1 TUE; art. 263 akapit czwarty TFUE, art. 267 TFUE, 277 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47, art. 51 ust. 1, art. 52 ust. 7)

5. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Indywidualne oddziaływanie aktu o charakterze generalnym – Przesłanki – Rozporządzenie wykonawcze nr 393/2011 – Indywidualna sytuacja przedsiębiorstw nieuwzględniona przy przyjmowaniu rozporządzenia – Brak indywidualnego oddziaływania

(art. 263 akapit czwarty TFUE; rozporządzenie Komisji nr 393/2011, art. 1 ust. 1)

Summary

1. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 29–32)

2. W zakresie w jakim, po pierwsze, strony skarżące nie są producentami cukru co wymagane jest w rozporządzeniach Unii przyjętych jako nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania pozakwotowego cukru i izoglukozy na rynku Unii i po drugie, rozporządzenia te nie wpływają bezpośrednio na ich sytuację prawną, rozporządzenia te nie dotyczą ich bezpośrednio w rozumieniu art. 263 akapit czwarty in fine TFUE. Wynika z tego, że Sąd naruszył prawo, nie zbadawszy, czy wspomniane rozporządzenia dotyczyły wnoszących odwołanie bezpośrednio, i uzasadniwszy niedopuszczalność skargi tym, że rozporządzenia te wymagały środków wykonawczych w rozumieniu art. 263 akapit czwarty in fine TFUE.

Tymczasem ze względu na to, iż te rozporządzenia nie dotyczą skarżących bezpośrednio w rozumieniu art. 263 akapit czwarty in fine TFUE, naruszenie prawa popełnione przez Sąd nie może powodować uchylenia zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącym niedopuszczalności skargi na te rozporządzenia.

(por. pkt 37–39)

3. W zakresie w jakim rozporządzenie nr 302/2011 otwierające pozakwotowy kontyngent taryfowy na przywóz pewnej ilości cukru w roku gospodarczym 2010/2011 i rozporządzenie nr 393/2011 ustalające współczynnik przydziału dotyczący wydawania pozwoleń na przywóz, o które złożono wnioski od dnia 1 do dnia 7 kwietnia 2011 r. w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych, oraz zawieszającego składanie wniosków o takie pozwolenia, wywierają skutki prawne względem wnoszących odwołanie jedynie za pośrednictwem aktów przyjętych przez organy krajowe w następstwie złożenia wniosków o wydanie świadectwa na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 302/2011, decyzje organów krajowych w sprawie przyznania tych świadectw, które stosują do danych podmiotów gospodarczych współczynniki ustalone w rozporządzeniu wykonawczym nr 393/2011, jak też decyzje dotyczące całkowitej lub częściowej odmowy przyznania tych świadectw, stanowią środki wykonawcze w rozumieniu art. 263 akapit czwarty in fine TFUE. Wniosku tego nie może podważyć rzekomo mechaniczny charakter środków przyjętych na poziomie krajowym, ponieważ kwestia ta nie ma w tym względzie znaczenia.

(por. pkt 40–42)

4. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 43–50)

5. Ponieważ rozporządzenie zostało przyjęte jako nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania pozakwotowego cukru i izoglukozy na rynku Unii, nie z uwzględnieniem szczególnych cech stron skarżących, lecz wyłącznie z uwzględnieniem faktu, że ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz złożonymi do właściwych organów w danym okresie przekraczają ilość dostępną, i ani owe wnioski, ani indywidualna sytuacja skarżących nie zostały uwzględnione przy przyjęciu wspomnianego rozporządzenia, rozporządzenie to nie dotyczy ich indywidualnie w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.

(por. pkt 66, 67)