ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
12

Zaskarżona decyzja stanowi między innymi, co następuje: „Artykuł 1 Następujące przedsiębiorstwa naruszyły art. 81 ust. 1 [WE], a od dnia 1 stycznia 1994 r. – art. 53 porozumienia EOG, uczestnicząc we wskazanych okresach w ciągłym porozumieniu lub [ciągłej] praktyce uzgodnionej w sektorze wosków parafinowych na wspólnym rynku, a od dnia 1 stycznia 1994 r. – w EOG: Eni SpA: od dni [30 i 31] października 1997 r. i od dnia 21 lutego 2002 r. do dnia 28 kwietnia 2005 r.; […] Artykuł 2 Z tytułu naruszenia, o którym mowa w art. 1, nakłada się następujące grzywny na: Eni SpA: 29120000 EUR; Esso Société anonyme française: 83588400 EUR, z której to kwoty odpowiadają solidarnie: ExxonMobil Petroleum and Chemical BVBA i ExxonMobi1 Corporation w odniesieniu do kwoty 34670400 EUR, w tym solidarnie z Esso Deutschland GmbH w odniesieniu do kwoty 27081600 EUR; Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG: 12000000 EUR; Hansen & Rosenthal KG solidarnie z H&R Wax Company Vertrieb GmbH: 24000000 EUR, z której to kwoty odpowiada solidarnie: H&R ChemPharm GmbH w odniesieniu do kwoty 22000000 EUR; MOL Nyrt.: 23700000 EUR; Repsol YPF Lubricantes y Especialidades SA solidarnie z Repsol Petróleo SA i Repsol YPF SA: 19800000 EUR; Sasol Wax GmbH: 318200000 EUR, z której to kwoty odpowiadają solidarnie: Sasol Wax International AG, Sasol Holding in Germany GmbH i Sasol [Ltd] w odniesieniu do kwoty 250700000 EUR; Shell Deutschland Oil GmbH, Shell Deutschland Schmierstoff GmbH, Deutsche Shell GmbH, Shell International Petroleum Company Limited, The Shell Petroleum Company Limited, Shell Petroleum NV i The Shell Transport and Trading Company Limited: 0 EUR; RWE-Dea AG solidarnie z RWE AG: 37440000 EUR; Total France SA solidarnie z Total SA: 128163000 EUR”.
12

Zaskarżona decyzja stanowi między innymi, co następuje: „Artykuł 1 Następujące przedsiębiorstwa naruszyły art. 81 ust. 1 [WE], a od dnia 1 stycznia 1994 r. – art. 53 porozumienia EOG, uczestnicząc we wskazanych okresach w ciągłym porozumieniu lub praktyce uzgodnionej w sektorze wosków parafinowych na wspólnym rynku, a od dnia 1 stycznia 1994 r. – w EOG: […] Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG: od dnia 24 marca 1994 r. do dnia 30 czerwca 2002 r.; H&R Wax Company Vertrieb GmbH: od dnia 1 stycznia 2001 do dnia 28 kwietnia 2005 r.; Hansen & Rosenthal KG: od dnia 1 stycznia 2001 do dnia 28 kwietnia 2005 r.; H&R ChemPharm GmbH: od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 28 kwietnia 2005 r.; […] Artykuł 2 Z tytułu naruszenia, o którym mowa w art. 1, nakłada się następujące grzywny na: Eni SpA: 29120000 EUR; Esso Société anonyme française: 83588400 EUR, z której to kwoty odpowiadają solidarnie: ExxonMobil Petroleum and Chemical BVBA i ExxonMobi1 Corporation w odniesieniu do kwoty 34670400 EUR, w tym solidarnie z Esso Deutschland GmbH w odniesieniu do kwoty 27081600 EUR; Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG: 12000000 EUR; Hansen & Rosenthal KG solidarnie z H&R Wax Company Vertrieb GmbH: 24000000 EUR, z której to kwoty odpowiadają solidarnie: H&R ChemPharm GmbH w odniesieniu do kwoty 22000000 EUR; MOL Nyrt.: 23700000 EUR; Repsol YPF Lubricantes y Especialidades SA solidarnie z Repsol Petróleo SA i Repsol YPF SA: 19800000 EUR; Sasol Wax GmbH: 318200000 EUR, z której to kwoty odpowiadają solidarnie: Sasol Wax International AG, Sasol Holding in Germany GmbH i Sasol [Ltd] w odniesieniu do kwoty 250700000 EUR; Shell Deutschland Oil GmbH, Shell Deutschland Schmierstoff GmbH, Deutsche Shell GmbH, Shell International Petroleum Company Limited, the Shell Petroleum Company Limited, Shell Petroleum NV i the Shell Transport and Trading Company Limited: 0 EUR; RWE-Dea AG solidarnie z RWE AG: 37440000 EUR; Total France SA solidarnie z Total SA: 128163000 EUR”.
17

Zaskarżona decyzja stanowi między innymi, co następuje: „Artykuł 1 Następujące przedsiębiorstwa naruszyły art. 81 ust. 1 [WE], a od dnia 1 stycznia 1994 r. – art. 53 porozumienia EOG, uczestnicząc we wskazanych okresach w ciągłym porozumieniu lub praktyce uzgodnionej w sektorze wosków parafinowych na wspólnym rynku, a od dnia 1 stycznia 1994 r. – w EOG: [...] Total France SA: od dnia 3 września 1992 r. do dnia 28 kwietnia 2005 r.; oraz Total SA: od dnia 3 września 1992 r. do dnia 28 kwietnia 2005 r. W przypadku następujących przedsiębiorstw naruszenie dotyczy także, w odniesieniu do wskazanych okresów, gaczu sprzedawanego odbiorcom końcowym na rynku niemieckim: Total France SA: od dnia 30 października 1997 r. do dnia 12 maja 2004 r.; oraz Total SA: od dnia 30 października 1997 r. do dnia 12 maja 2004 r. [...] Artykuł 2 Z tytułu naruszenia, o którym mowa w art. 1, nakłada się następujące grzywny na: ENI SpA: 29120000 EUR; Esso Société Anonyme Française: 83588400 EUR, w tym tytułem odpowiedzialności solidarnej: ExxonMobil Petroleum and Chemical BVBA i ExxonMobi1 Corporation w odniesieniu do kwoty 34670400 EUR, w tym solidarnie z Esso Deutschland GmbH w odniesieniu do kwoty 27081600 EUR; Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG: 12000000 EUR; Hansen & Rosenthal KG solidarnie z H&R Wax Company Vertrieb GmbH: 24000000 EUR, w tym solidarnie z H&R ChemPharm GmbH w odniesieniu do kwoty 22000000 EUR; MOL Nyrt.: 23700000 EUR; Repsol YPF Lubricantes y Especialidades SA solidarnie z Repsol Petróleo SA i Repsol YPF SA: 19800000 EUR; Sasol Wax GmbH: 318200000 EUR, w tym solidarnie z: Sasol Wax International AG, Sasol Holding in Germany GmbH i Sasol Limited w odniesieniu do kwoty 250700000 EUR; Shell Deutschland Oil GmbH, Shell Deutschland Schmierstoff GmbH, Deutsche Shell GmbH, Shell International Petroleum Company Limited, the Shell Petroleum Company Limited, Shell Petroleum NV i the Shell Transport and Trading Company Limited: 0 EUR; RWE-Dea AG solidarnie z RWE AG: 37440000 EUR; Total France SA solidarnie z Total SA: 128163000 EUR”.
107

Niemniej chociaż nie ma konieczności wypowiadania się co do dopuszczalności niniejszego zarzutu, należy zauważyć, co zostało wskazane powyżej w pkt 86, że Królestwo Niderlandów dokonało wyboru złożenia wniosku o dostęp do poufnych fragmentów decyzji w sprawie asfaltu w ramach rozporządzenia nr 1049/2001. Wybór tej procedury wiąże zarówno Królestwo Niderlandów, jak i Komisję, tak że obydwie strony zobowiązane są poddać się wymogom ustanowionym przez to rozporządzenie. Komisja nie może zatem odstąpić ani od procedury, ani od możliwości wyjątków od prawa dostępu przewidzianych przez to rozporządzenie z tego tylko powodu, że wniosek został złożony przez państwo członkowskie. W rzeczywistości bowiem rozporządzenie nr 1049/2001 nie przyznaje żadnego szczególnego statusu państwu członkowskiemu wnioskującemu o dostęp, które tym samym powinno poddać się tym samym ograniczeniom, co ograniczenia przewidziane przez rozporządzenie dla pozostałych wnioskodawców. Automatyczne stosowanie obowiązku lojalnej współpracy w tym kontekście prowadziłoby do udzielenia państwu członkowskiemu szczególnego statusu, który nie był zamierzony przez prawodawcę Unii w trakcie redagowania poszczególnych odnośnych aktów prawnych.
Wyrok Sądu (druga izba) z dnia 9 lutego 2010 r. — PromoCell bioscience alive przeciwko OHIM (SupplementPack)

(sprawa T-113/09)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SupplementPack — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 31, 37, 42, 48)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 stycznia 2009 r. (sprawa R 996/2008-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego SupplementPack jako wspólnotowego znaku towarowego.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: PromoCell bioscience alive GmbH Biomedizinische Produkte Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy SupplementPack dla towarów i usług z klas 1, 3, 5, 41 i 42 – zgłoszenie nr 543 3883 Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) PromoCell bioscience alive GmbH Biomedizinische Produkte zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Sądu (druga izba) z dnia 9 lutego 2010 r. — PromoCell bioscience alive przeciwko OHIM (SupplementPack)

(sprawa T-113/09)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SupplementPack — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 31, 37, 42, 48)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 stycznia 2009 r. (sprawa R 996/2008-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego SupplementPack jako wspólnotowego znaku towarowego.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: PromoCell bioscience alive GmbH Biomedizinische Produkte Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy SupplementPack dla towarów i usług z klas 1, 3, 5, 41 i 42 – zgłoszenie nr 543 3883 Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Równomierny stosunek elementów podobieństwa i różnicy oznaczeń – Uwzględnienie samoistnych właściwości oznaczeń lub warunków sprzedaży towarów lub usług (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b)) (por. pkt 35)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b)) (por. pkt 58)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 lutego 2009 r. (sprawa R 657/2008‑1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Perry Ellis International Group Holdings, Ltd a Vidieffe Srl.

Informacje dotyczące sprawy

>lt>1

Sentencja

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 12 lutego 2009 r. (sprawa R 657/2008‑1) w zakresie, w jakim uchyla ona decyzję Wydziału Sprzeciwów w części dotyczącej oddalenia sprzeciwu w odniesieniu do z jednej strony „towarów ze skóry i imitacji skóry, wyrobów z tych materiałów nieujętych w innych klasach; waliz i toreb podróżnych; parasolek, parasoli i lasek”, należących do klasy 18, z drugiej zaś wszystkich towarów należących do klasy 25.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Vidieffe Srl.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej – Umowa przyznająca wspólnotowe wsparcie finansowe na realizację projektu w dziedzinie energii nienuklearnej – Kwota zatwierdzonych dopuszczalnych kosztów niższa od kwoty wypłaconej przez Komisję tytułem zaliczki – Żądanie Komisji w zakresie zwrotu nadpłaty – Obowiązek wykazania przez kontrahenta rzeczywistości i konieczności zadeklarowanych Komisji kosztów na realizację projektu (art. 238 WE) (por. pkt 60, 61)

2. Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej – Umowa przyznająca wspólnotowe wsparcie finansowe na realizację projektu w dziedzinie energii nienuklearnej – Kwota zatwierdzonych dopuszczalnych kosztów niższa od kwoty wypłaconej przez Komisję tytułem zaliczki – Prawo do częściowego zwrotu zaliczki wraz z odsetkami za zwłokę – Żądana przez Komisję wysokość odsetek za zwłokę mniejsza niż wysokość obliczona na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego (art. 238 WE) (por. pkt 73-76)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga oparta na klauzuli arbitrażowej mająca na celu zasądzenie od Irish Electricity Generating Co. Ltd zwrotu kwoty 180 664,70 EUR odpowiadającej części kwot, które Komisja wypłaciła temu przedsiębiorstwu tytułem zaliczki w ramach umowy WE/178/97/IE/GB, wraz z odsetkami za zwłokę.

Sentencja

Sentencja

1) Irish Electricity Generating Co. Ltd zwróci Komisji Europejskiej kwotę w wysokości 180 664,70 EUR, wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości:

– 5,56% rocznie począwszy od dnia 25 sierpnia 2003 r. do daty wydania niniejszego wyroku;

– irlandzkiej ustawowej rocznej stopy oprocentowania, określonej obecnie w art. 26 Debtors (Ireland) Act, 1840 (irlandzkiej ustawy o dłużnikach), zmienionej, w granicach stopy wynoszącej 5,56% rocznie, począwszy od daty wydania niniejszego wyroku aż do dnia całkowitej spłaty długu.

2) Irish Electricity Generating zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Skarga o stwierdzenie nieważności – Właściwości sądu wspólnotowego – Śmierć osoby fizycznej lub ustanie osoby prawnej będących adresatami decyzji instytucji wspólnotowej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności, do jakiego może wstąpić następca prawny i prawo do wniesienia skargi, jakie może on wykonywać (art. 230 akapit czwarty WE) (por. pkt 20, 21)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Procedura – Uzasadnienie decyzji – Decyzja uwzględniająca sprzeciw, jednakże bez wzięcia pod uwagę wszystkich powołanych podstaw odmowy rejestracji (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 75 zdanie pierwsze) (por. pkt 23-25)

3. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b)) (por. pkt 43, 44)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 czerwca 2009 r. (sprawa R 1346/2008‑1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Coin SpA a Dynamiki Zoi AE.

Informacje dotyczące sprawy

>lt>6

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Michalakopoulou Ktimatiki Touristiki AE ponosi koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) oraz przez Free SAS w toku postępowania przed Sądem.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej – Właściwość sądu wspólnotowego zdefiniowana wyłącznie w art. 238 WE i w klauzuli arbitrażowej – Wierzytelność Komisji niemająca bezpośredniego źródła w stosunkach umownych, lecz w wykonaniu wyroków wydanych przez sąd krajowy – Brak właściwości Sądu (art. 238 WE, 240 WE) (por. pkt 32-35)

2. Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej – Umowa przyznająca wspólnotowe wsparcie finansowe na realizację projektu w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji – Niedotrzymanie obowiązków wynikających z umowy – Prawo Komisji do uzyskania zwrotu zaliczki wraz z odsetkami za zwłokę (art. 238 WE; decyzja Rady 94/806) (por. pkt 45, 46, 62, 63, 68, 69)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga oparta na klauzuli arbitrażowej mająca na celu zasądzenie od B. Gal-Ora zwrotu kwoty 205 611 EUR, jaką wypłaciła mu Komisja w ramach umowy IN/0042/97, wraz z odsetkami za zwłokę, oraz zapłatę odsetek za zwłokę od kwoty 9 231,25 EUR, która stanowi koszty postępowania wszczętego przez B. Gal-Ora przeciwko Komisji przed sądami niderlandzkimi.

Sentencja

Sentencja

1) Benjamin Gal-Or zapłaci na rzecz Komisji Europejskiej kwotę główną 205 611 EUR wraz z odsetkami w wysokości:

– 2,75% od dnia 2 marca 2003 r.;

– 2,50% od dnia 7 marca 2003 r.;

– 2,00% od dnia 6 czerwca 2003 r.;

– 2,25% od dnia 6 grudnia 2005r.;

– 2,50% od dnia 8 marca 2006 r.;

– 2,75% od dnia 15 czerwca 2006 r.;

– 3,00% od dnia 9 sierpnia 2006 r.;

– 3,25% od dnia 11 października 2006 r.;

– 3,50% od dnia 13 grudnia 2006 r.;

– 3,75% od dnia 14 marca 2007r.;

– 4,00% od dnia 13 czerwca 2007r.;

– 4,25% od dnia 9 lipca 2008 r.;

– 3,75% od dnia 15 października 2008 r.;

– 3,25% od dnia 12 listopada 2008 r.;

– 2,50% od dnia 10 grudnia 2008 r.;

– 2,00% od dnia 21 stycznia 2009 r.;

– 1,50% od dnia 11 marca 2009 r.;

– 1,25% od dnia 8 kwietnia 2009 r.;

– 1,00% od dnia 13 maja 2009 r.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona.

3) B. Gal-Or zostaje obciążony kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej – Brak właściwości sądu wspólnotowego z powodu niewyrażenia przez strony woli poddania się jego właściwości przy rozstrzyganiu sporów wynikających z umów – Umowy zawarte między Komisją a stowarzyszeniem – Skarga skierowana przez Komisję przeciwko prezesowi wspomnianego stowarzyszenia – Prezes niezwiązany tymi umowami – Oddalenie – Odpowiedzialność solidarna prezesa wynikająca z właściwych przepisów prawa krajowego – Brak wpływu (art. 238 WE, 240 WE) (por. pkt 39–46)

2. Budżet Wspólnot Europejskich – Wspólnotowa pomoc finansowa – Obowiązek przestrzegania przez beneficjenta warunków przyznania pomocy – Finansowanie ograniczone do wydatków faktycznie poniesionych – Dowiedzenie faktycznego poniesienia zadeklarowanych kosztów w przewidzianej formie i w przewidzianym terminie – Brak – Koszty niepodlegające subwencjonowaniu (art. 274 WE) (por. pkt 61–67)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 238 WE, oparta na klauzuli arbitrażowej, dotycząca zasądzenia od Arci Nuova Associazione Comitato di Cagliari oraz tytułem osobistym i solidarnym od A. Gessy zwrotu zaliczki wypłaconej przez Komisję w ramach umowy nr 2003-1550/001-001, powiększonej o odsetki za zwłokę

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona w zakresie, w jakim jest skierowana przeciwko Albertowi Gessie.

2) Zasądza się od Arci Nuova Associazione Comitato di Cagliari na rzecz Komisji Europejskiej zwrot kwoty 15 675 EUR jako należności głównej, powiększonej o odsetki za zwłokę w wysokości 7,32% począwszy od dnia 20 maja 2007 r. aż do całkowitej zapłaty należnej kwoty.

3) Arci Nuova Associazione Comitato di Cagliari zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b))

2. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu wspólnotowego – Właściwość Sądu – Zmiana decyzji Urzędu – Ocena w świetle kompetencji przyznanych izbie odwoławczej

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 64 ust. 1)

Summary

1. Nie istnieje w odczuciu przeciętnego konsumenta francuskiego prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w przypadku oznaczenia słownego ANN TAYLOR LOFT, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla artykułów skórzanych i odzieżowych należących odpowiednio do klas 18 i 25 porozumienia nicejskiego oraz słownego znaku towarowego LOFT, zarejestrowanego wcześniej we Francji dla identycznych artykułów.

Niezależnie od identyczności towarów, wobec nikłego podobieństwa rozpatrywanych oznaczeń odbiorcy, przyzwyczajeni, że ta sama firma odzieżowa używa znaków pochodnych od znaku podstawowego, nie powiążą oznaczeń ANN TAYLOR LOFT i LOFT, jako że znak wcześniejszy nie zawiera elementu „ann taylor”, który jest elementem najsilniej odróżniającym zgłoszonego znaku towarowego.

(por. pkt 22, 48)

2. Izba odwoławcza jest uprawniona na mocy art. 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego do wykonania kompetencji organu, który wydał zaskarżoną przed nią decyzję. W związku z tym Sąd może, w ramach swojej właściwości, wykonać kompetencje organów niższego rzędu Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), których decyzje podlegają zaskarżeniu do izby odwoławczej. Sąd może zatem wydać decyzję w miejsce i w granicach uprawnień eksperta, Wydziału Sprzeciwów lub Wydziału Unieważnień. Sąd nie może natomiast wydać decyzji, do wydania której organy te nie mają kompetencji. Z tego względu Sąd nie może dokonać rejestracji znaku towarowego, gdyż czynność ta nie należy ani do kompetencji eksperta, ani Wydziału Sprzeciwów.

(por. pkt 52)