Keywords

Summary



Keywords

1. Polityka społeczna – Porozumienie ramowe zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin – Dyrektywa 97/81

(dyrektywa Rady 97/81, zmieniona dyrektywą 98/23/WE, załącznik, klauzula 4 pkt 2)

2. Polityka społeczna – Porozumienie ramowe zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin – Dyrektywa 1999/70

(dyrektywa Rady 1999/70/WE, załącznik, klauzula 4)

3. Polityka społeczna – Porozumienie ramowe zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin – Dyrektywa 96/34

(dyrektywa Rady 96/34, zmieniona dyrektywą 97/75, załącznik, klauzula 2 pkt 6)

Summary

1. Właściwe prawo Unii Europejskiej, a mianowicie klauzulę 4 pkt 2 porozumienia ramowego w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin, znajdującego się w załączniku do dyrektywy Rady 97/81 dotyczącej owego porozumienia ramowego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC, zmienionej dyrektywą Rady 98/23/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r., należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ono przepisowi krajowemu, zgodnie z którym w przypadku zmiany wymiaru czasu pracy pracownika, wymiar niewykorzystanej jeszcze części corocznego urlopu zostaje dostosowany proporcjonalnie do nowego wymiaru czasu pracy, efektem czego prawo do corocznego płatnego urlopu pracownika, którego wymiar czasu pracy zostaje zmniejszony z pełnego do niepełnego, a które to prawo nabył on, będąc zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, zostaje ograniczone, a taki zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy pracownik może korzystać z tego urlopu tylko przy jednoczesnym ograniczeniu wynagrodzenia za czas jego trwania.

(por. pkt 35, pkt 1 sentencji)

2. Klauzulę 4 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, znajdującego się w załączniku do dyrektywy 1999/70 dotyczącej porozumienia ramowego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC w sprawie pracy na czas określony należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona przepisowi krajowemu wyłączającemu z zakresu stosowania ustawodawstwa krajowego dotyczącego pracowników kontraktowych, pracowników, którzy są zatrudnieni na czas określony wynoszący nie więcej niż sześć miesięcy lub są zatrudniani dorywczo.

W istocie pojęcie obiektywnych powodów, które w rozumieniu klauzuli 4 pkt 1 owego porozumienia, mogą uzasadniać różnice w traktowaniu między pracownikami zatrudnionymi na czas określony a pracownikami zatrudnionymi na czas nieokreślony, należy rozumieć jako niezezwalające na uzasadnienie różnicy w traktowaniu między pracownikami zatrudnionymi na czas określony a pracownikami zatrudnionymi na czas nieokreślony okolicznością, że rozróżnienie to wprowadzone zostało przez ogólny i abstrakcyjny przepis prawa krajowego. Wprost przeciwnie, pojęcie to wymaga, by będąca przedmiotem sporu różnica w traktowaniu odpowiadała rzeczywistej potrzebie, prowadziła do osiągnięcia realizowanego celu i była do tego niezbędna.

(por. pkt 41, 44, 47, pkt 2 sentencji)

3. Klauzulę 2 pkt 6 porozumienia ramowego w sprawie urlopu rodzicielskiego, znajdującego się w załączniku do dyrektywy 96/34 w sprawie porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC, zmienionej dyrektywą 97/75, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona przepisowi krajowemu, zgodnie z którym pracownicy, którzy korzystają z prawa do urlopu rodzicielskiego w wymiarze dwóch lat, tracą po jego zakończeniu prawo do corocznego płatnego urlopu za rok poprzedzający narodziny dziecka.

W istocie termin „uprawnienia nabyte lub nabywane” w rozumieniu owej klauzuli obejmuje całość praw i korzyści, w formie pieniężnej lub w naturze, wynikających bezpośrednio lub pośrednio ze stosunku pracy, na które pracownik może się powoływać wobec pracodawcy w chwili rozpoczęcia urlopu rodzicielskiego.

(por. pkt 53, 56, pkt 3 sentencji)