Keywords

Summary



Keywords

1. Odpowiedzialność pozaumowna – Niezgodność z prawem decyzji Komisji o nieuwzględnieniu wniosku o przyjęcie środków przejściowych – Szkoda – Naprawienie – Podmioty pozbawione niezgodnie z prawem pozwoleń na przywóz – Odtworzenie sytuacji finansowej – Ustalenie rozmiarów szkody za pomocą wartości wymiennej pozwoleń

(art. 288 WE; rozporządzenie Rady nr 404/93, art. 30)

2. Odpowiedzialność pozaumowna – Szkoda – Naprawienie – Uwzględnienie deprecjacji pieniądza – Prawo do rewaloryzacji pieniądza – Dies ad quem dla jej obliczenia – Prawo do odsetek za zwłokę – Dies a quo

(art. 288 WE)

Summary

1. Naprawienie szkody w ramach pozaumownej odpowiedzialności Wspólnoty powinno co do zasady umożliwić, by osoba poszkodowana – z finansowego punktu widzenia – znalazła się w tej samej sytuacji, w której znajdowałaby się, gdyby dana instytucja wstrzymała się od swych bezprawnych działań, które spowodowały powstanie szkody.

W przypadku gdy szkoda polega na przyznaniu pewnej liczby pozwoleń na przywóz bananów z państw trzecich i nietradycyjnych bananów AKP, która to liczba była mniejsza niż liczba pozwoleń, którą dany podmiot otrzymałby, gdyby Komisja nie odmówiła niezgodnie z prawem przyjęcia środków przejściowych na podstawie art. 30 rozporządzenia nr 404/93 w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów, określenie szkody oznacza po pierwsze określenie liczby pozwoleń, które powinny były zostać mu przyznane, oraz po drugie odtworzenie sytuacji finansowej, w której znalazłby się on, gdyby otrzymał te dodatkowe pozwolenia i skorzystał z nich.

W tym ostatnim zakresie z uwagi na to, że w momencie, w którym podmiot ten powinien był otrzymać dodatkowe pozwolenia, pozwolenia te mogły być nie tylko używane do przywozu do Wspólnoty bananów z państw trzecich oraz nietradycyjnych bananów AKP, lecz także mogły być przeniesione na innych importerów, oraz z uwagi na to, iż rzeczywiście stanowiły one przedmiot transakcji rynkowych – chociaż możliwe jest, iż wspomniany importer znalazłaby się w odmiennej sytuacji finansowej, w zależności od tego, jaki użytek zdecydowałby się uczynić z tych pozwoleń – można, w celu ustalenia rozmiarów szkody, odnieść się do ich wartości wymiennej. Wartość ta stanowi bowiem dane o czysto handlowym charakterze i ustalona jest przez zainteresowane podmioty gospodarcze według zasad rządzących popytem i podażą, a zatem należy uważać ją za odzwierciedlającą, przynajmniej w przybliżony sposób, wartość ekonomiczną będących przedmiotem wymiany pozwoleń.

(por. pkt 72, 97, 99, 101, 107, 109, 116, 117)

2. W sytuacji kiedy zostały spełnione wszystkie przesłanki odpowiedzialności pozaumownej – i ponieważ należy uwzględnić deprecjację pieniądza – nie można zlekceważyć niekorzystnych następstw upływu czasu pomiędzy momentem zaistnienia zdarzenia wywołującego szkodę a zapłatą odszkodowania.

Data, kiedy należy zaprzestać obliczania rewaloryzacji pieniądza, winna zostać wyznaczona w momencie, od którego należy zacząć naliczać odsetki za zwłokę. W istocie odsetki za zwłokę powinny być naliczane od należnej kwoty odszkodowania począwszy od dnia wydania wyroku stwierdzającego obowiązek naprawienia szkody. Niemniej jednak ze względu na to, że w dniu wydania tego wyroku istniały wątpliwości co do kwoty wierzytelności głównej i nie było możliwości określenia tej kwoty na podstawie ustalonych elementów o charakterze obiektywnym, nie można rozpocząć naliczania odsetek za zwłokę począwszy od tej daty, lecz jedynie – w przypadku opóźnienia i do momentu całkowitej spłaty – począwszy od daty wydania wyroku, mającego za przedmiot obliczenie rozmiarów straty.

(por. pkt 138, 142–144)