ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
109

W szczególności zmniejszenie liczby punktów przyznanych Etiopii za rok 2016 o dwa punkty odpowiada zmniejszeniu liczby punktów przyznanych czynnikom „warunki zdrowotne oraz warunki opieki szpitalnej” oraz „inne lokalne warunki życia”, każdemu o jeden punkt w stosunku do roku 2015 (z 5 do 4 punktów za pierwszy i z 3 do 2 punktów za drugi). Zgodnie z art. 1 ust. 2 wytycznych zmniejszenie to oznacza, że „warunki zdrowotne oraz warunki opieki szpitalnej”, początkowo uznawane za „wyjątkowo trudne” w porównaniu ze zwykłymi warunkami w Unii, są odtąd uważane za „bardzo trudne”. Jeśli chodzi o „inne lokalne warunki życia”, początkowo uznawane za „trudne”, są one odtąd uważane za „raczej trudne”.
399

W tym względzie Sąd orzekł już, że środek polegający na obniżeniu wartości nominalnej akcji cypryjskiego banku był proporcjonalny do realizowanego przez ten środek celu. Wskazał on przede wszystkim, że środek ten służył dokapitalizowaniu banku i że nadawał się on do realizacji celu, jakim było zapewnienie stabilności cypryjskiego systemu finansowego i całej strefy euro. Następnie Sąd stwierdził, że wspomniany środek nie wykraczał poza to, co było odpowiednie i konieczne do realizacji tego celu, zważywszy, że mniej uciążliwe rozwiązania alternatywne były niewykonalne lub nie przyniosłyby oczekiwanych rezultatów. Wreszcie uznał on, że ze względu na wagę realizowanego celu ów środek nie powodował powstania nieproporcjonalnych niedogodności. Przypomniał on w tym względzie, że akcjonariusze banków ponoszą pełne ryzyko swoich inwestycji (wyrok z dnia 13 lipca 2018 r., K. Chrysostomides & Co. i in./Rada i in., T‑680/13, EU:T:2018:486, pkt 330).
496

W tym względzie Sąd orzekł już, że środek polegający na obniżeniu wartości nominalnej akcji cypryjskiego banku był proporcjonalny do realizowanego przez ten środek celu. Wskazał on przede wszystkim, że środek ten służył dokapitalizowaniu banku i że nadawał się on do realizacji celu, jakim było zapewnienie stabilności cypryjskiego systemu finansowego i całej strefy euro. Następnie Sąd stwierdził, że wspomniany środek nie wykraczał poza to, co było odpowiednie i konieczne do realizacji tego celu, zważywszy, że mniej uciążliwe rozwiązania alternatywne były niewykonalne lub nie przyniosłyby oczekiwanych rezultatów. Wreszcie uznał on, że ze względu na wagę realizowanego celu ów środek nie powodował powstania nieproporcjonalnych niedogodności. Przypomniał on w tym względzie, że akcjonariusze banków ponoszą pełne ryzyko swoich inwestycji (wyrok z dnia 13 lipca 2018 r., K. Chrysostomides & Co. i in./Rada i in., T‑680/13, EU:T:2018:486, pkt 330).
611

W pierwszej kolejności, co się tyczy wywiadu udzielonego przez przewodniczącą SRB kanałowi telewizyjnemu Bloomberg w dniu 23 maja 2017 r., dziennikarz zapytał: „Czy możemy przenieść się do Hiszpanii? Chciałbym pokazać naszym widzom coś, czemu bardzo uważnie przypatrujemy się tutaj w Bloombergu, a chodzi mianowicie o Banco Popular i warunkowe obligacje zamienne, które znajdują się obecnie pod pewną presją. Współczynnik CET 1 tej instytucji wynosi nieco ponad 7%. Czy wy również się jej przypatrujecie?” [Can I take you to Spain? I want to show our audience something that is very much on our radar screen here at Bloomberg and that is Banco Popular and the CoCos (Contingent Convertibles) which are under a little bit of pressure right now. This is an institution with a CET 1 just north of 7 per cent. Is it on your radar screen as well?].
490

W tym względzie Sąd orzekł już, że środek polegający na obniżeniu wartości nominalnej akcji cypryjskiego banku był proporcjonalny do realizowanego przez ten środek celu. Wskazał on przede wszystkim, że środek ten służył dokapitalizowaniu banku i że mógł on przyczynić się do realizacji celu, jakim było zapewnienie stabilności cypryjskiego systemu finansowego i całej strefy euro. Następnie Sąd stwierdził, że wspomniany środek nie wykraczał poza to, co było odpowiednie i konieczne do realizacji tego celu, zważywszy, że mniej uciążliwe rozwiązania alternatywne były niewykonalne lub nie przyniosłyby oczekiwanych rezultatów. Wreszcie uznał on, że ze względu na wagę realizowanego celu ów środek nie powodował powstania nieproporcjonalnych niedogodności. Przypomniał on w tym względzie, że akcjonariusze banków ponoszą pełne ryzyko swoich inwestycji (wyrok z dnia 13 lipca 2018 r., K. Chrysostomides & Co. i in./Rada i in., T‑680/13, EU:T:2018:486, pkt 330).
432

W pierwszej kolejności, co się tyczy wywiadu udzielonego przez przewodniczącą SRB kanałowi telewizyjnemu Bloomberg w dniu 23 maja 2017 r., dziennikarz zapytał: „Czy możemy przenieść się do Hiszpanii? Chciałbym pokazać naszym widzom coś, czemu bardzo uważnie przypatrujemy się tutaj w Bloombergu, a chodzi mianowicie o Banco Popular i warunkowe obligacje zamienne, które znajdują się obecnie pod pewną presją. Współczynnik CET 1 tej instytucji wynosi nieco ponad 7%. Czy wy również się jej przypatrujecie?” [Can I take you to Spain? I want to show our audience something that is very much on our radar screen here at Bloomberg and that is Banco Popular and the CoCos (Contingent Convertibles) which are under a little bit of pressure right now. This is an institution with a CET 1 just north of 7 per cent. Is it on your radar screen as well?].
538

Po trzecie, Trybunał orzekł, że wszczęcie przez Komisję postępowania mającego na celu ukaranie zachowań antykonkurencyjnych nie pozbawia organów ochrony konkurencji państw członkowskich w sposób trwały i definitywny ich kompetencji do stosowania art. 101 TFUE do przedmiotowych zachowań, ponieważ kompetencje tych organów zostają przywrócone z chwilą zakończenia postępowania wszczętego przez Komisję, również w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 7 rozporządzenia nr 1/2003 (zob. podobnie wyrok z dnia 14 lutego 2012 r., Toshiba Corporation i in./Komisja, C‑17/10, EU:C:2012:72, pkt 79, 80, 86, 87). W tym właśnie kontekście należy ocenić znaczenie milczenia Komisji co do niektórych zachowań w ramach decyzji wydanej na podstawie art. 7 rozporządzenia nr 1/2003. Interpretowanie tego milczenia jako dorozumianego stwierdzenia braku naruszenia reguł konkurencji prowadziłoby zaś do tego, że organy ochrony konkurencji państw członkowskich nigdy nie mogłyby odzyskać swoich kompetencji do stosowania art. 101 TFUE w odniesieniu do zachowań, wobec których Komisja wszczęła postępowanie, a następnie zakończyła je wydaniem decyzji na podstawie art. 7 rozporządzenia nr 1/2003, ponieważ naruszałoby to zasadę ne bis in idem. Taka wykładnia byłaby sprzeczna z orzecznictwem przypomnianym w niniejszym punkcie.
961

W świetle ogółu powyższych rozważań kwotę grzywny nałożonej na skarżące należy obliczyć w sposób następujący: najpierw kwota podstawowa zostaje określona przy zastosowaniu, ze względu na wagę jednolitego i ciągłego naruszenia, odsetka w wysokości 15,7% do wartości sprzedaży zrealizowanej przez skarżące w 2005 r. na trasach wewnątrz EOG, Unia-państwa trzecie, EOG z wyłączeniem Unii-państwa trzecie i Unii-Szwajcaria, a następnie, z tytułu czasu trwania naruszenia, mnożników opisanych w pkt 950 powyżej, dostosowanych zgodnie z ustaleniami zawartymi w pkt 951 powyżej, i wreszcie kwoty dodatkowej wynoszącej 15,7%, co daje kwotę pośrednią w wysokości 19900000 EUR w odniesieniu do SAS Consortium, 92200925,36 EUR w odniesieniu do SAS Cargo i 93345061,65 EUR w odniesieniu do SAS. Po zastosowaniu ogólnego obniżenia o 50% kwota ta, po zaokrągleniu, wynosi 19900000 EUR w odniesieniu do SAS Consortium, 65000000 EUR w odniesieniu do SAS Cargo i 65000000 EUR w odniesieniu do SAS. Następnie, po podwyższeniu o 50% kwoty podstawowej z tytułu powrotu do naruszenia, w odniesieniu do SAS Consortium i SAS Cargo, zastosowaniu ogólnego obniżenia o 15% i dodatkowego obniżenia o 21% z tytułu ograniczonego uczestnictwa skarżących w jednolitym i ciągłym naruszeniu, kwotę tę należy ustalić na 22686000 EUR w odniesieniu do SAS Consortium, 74100000 EUR w odniesieniu do SAS Cargo i 43647500 EUR w odniesieniu do SAS. Wreszcie, te kwoty należy obniżyć o 15% na podstawie komunikatu w sprawie łagodzenia sankcji, co prowadzi do nałożenia grzywny w ostatecznej kwocie 19283100 EUR w odniesieniu do SAS Consortium, 62985000 EUR w odniesieniu do SAS Cargo i 37100375 EUR w odniesieniu do SAS.
1.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 21)
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 grudnia 2017 r. (sprawy połączone R 2027/2016‑4 i R 2254/2016‑4) w zakresie, w jakim na jej mocy oddalono, z powodu braku podobieństwa do „drożdży”, należących do klasy 30, sprzeciwu wobec rejestracji słownego znaku towarowego FERMIN dla określonych towarów z tej samej klasy, a mianowicie dla „mieszanek do produktów piekarniczych; mieszanek piekarskich (ciasta gotowego do użycia); preparatów na bazie drożdży do pieczywa słodkiego i ciasta na pizzę”.
1.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 14)
Wyrok Sądu (w składzie jednoosobowym) z dnia 13 grudnia 2018 r. –

Yado/EUIPO – Dvectis CZ (Poduszka służąca jako oparcie)

(sprawa T‑30/18)

Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Wzór wspólnotowy nr 2371591‑0001 (Poduszka służąca jako oparcie) – Niedopuszczalność odwołania do izby odwoławczej – Przesłanie dokumentu do EUIPO poprzez formularz kontaktowy – Przesłanie dokumentu do EUIPO poprzez elektroniczny środek komunikacji i faksem

Wzory wspólnotowe – Postępowanie odwoławcze – Termin wniesienia i forma odwołania – Przekazanie pisemnego stanowiska przedstawiającego podstawy odwołania – Przekazywanie faksem – Ciężar dowodu

(rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 57; rozporządzenie Rady nr 2245/2002, art. 65 ust. 1)

(zob. pkt 27, 30, 31, 33–36)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 listopada 2017 r. (sprawa R 1017/2017‑3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Dvectis CZ a Yado.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 14 listopada 2017 r. (sprawa R 1017/2017‑3).

2) EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Yado s.r.o.
9.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Zgłoszenie do rejestracji oznaczenia dla wszystkich towarów lub usług należących do danej kategorii – Ocena charakteru opisowego oznaczenia w odniesieniu do wszystkich towarów lub usług [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 59)
1.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 17)
2.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 25)
1.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 16)
1.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 19)
2.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 24)
1.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 18)
Słowny znak towarowy upgrade your personality, o którego rejestrację wniesiono dla towarów należących do klas 9 i 28 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, między innymi programów komputerowych nagranych i konsol do gier, jest pozbawiony charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej. W istocie semantyczna treść zgłoszonego znaku towarowego zwraca uwagę konsumenta na cechę oznaczonych tym znakiem towarów związaną z jego wartością rynkową, która, choć niesprecyzowana, zawiera raczej informację o charakterze promocyjnym czy reklamowym, którą odbiorcy tak właśnie będą traktować, aniżeli informację na temat pochodzenia handlowego oznaczonych tym znakiem towarów.

W pierwszej kolejności slogan „upgrade your personality” zachęca konsumenta do podjęcia kroków w celu ulepszenia lub rozwoju jego osobowości przy pomocy towarów oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym wraz z ewentualną obietnicą, że skorzystanie z tych towarów umożliwi lub wspomoże to ulepszenie lub ten rozwój. Okoliczność, że ów slogan może być rozumiany na wiele sposobów, wcale nie oznacza, że jego znaczenie jest niejasne, nieprecyzyjne czy dwuznaczne.

W drugiej kolejności określnie „upgrade” jest w rzeczywistości używane w kontekstach wykraczających poza obszar informatyki, a ponadto należy mieć na uwadze fakt, że towary oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym należą przecież do obszaru IT, skutkiem czego użycie tego określenia wydaje się naturalne i nie może stanowić zaskoczenia dla właściwego kręgu odbiorców.

Wreszcie nie ma potrzeby zastanawiać się nad kwestią, czy osobowości ludzkiej nie da się ulepszyć w sensie technicznym (upgrade), ponieważ chodzi tutaj o slogan o charakterze reklamowym, którego bliski związek z rzeczywistością nie jest właściwym kryterium oceny. Konsument jest bowiem przyzwyczajony do reklam, zawierających, wyraźnie lub w sposób dorozumiany, nierealistyczne obietnice.

(zob. pkt 28–32)
Co się tyczy dochodzenia administracyjnego wszczętego przez administrację w wyniku wniesienia wniosku o udzielenie wsparcia zawierającego zarzut mobbingu, samym celem tego dochodzenia administracyjnego jest potwierdzenie lub obalenie istnienia mobbingu w rozumieniu art. 12a regulaminu pracowniczego, a więc organ upoważniony do zawierania umów o pracę nie może przesądzać o wyniku dochodzenia i nie powinien zajmować stanowiska, nawet w sposób dorozumiany, w przedmiocie rzeczywistego charakteru podnoszonego mobbingu przed otrzymaniem wyników dochodzenia administracyjnego. Innymi słowy, zasadą wszczęcia dochodzenia administracyjnego jest, że administracja nie zajmuje przedwcześnie stanowiska, zasadniczo na podstawie jednostronnego opisu okoliczności faktycznych przedstawionego we wniosku o udzielenie wsparcia, ponieważ, wręcz przeciwnie, powinna ona zastrzec swoje stanowisko do czasu zakończenia omawianego dochodzenia, które należy przeprowadzić w sposób kontradyktoryjny z udziałem osoby podejrzewanej o molestowanie.

Znaczenie przeprowadzenia dochodzenia administracyjnego do końca jest związane z tym, że po pierwsze, stwierdzenie przez organ upoważniony do zawierania umów o pracę istnienia mobbingu, po zakończeniu dochodzenia administracyjnego, przeprowadzonego ewentualnie przy pomocy odrębnego od tego organu, takiego jak komitet doradczy, może samo w sobie mieć dobroczynny wpływ na proces terapeutyczny powrotu do zdrowia danego poddanego mobbingowi urzędnika lub pracownika; ponadto może również być wykorzystane przez ofiarę na potrzeby ewentualnego krajowego postępowania sądowego, w ramach którego będzie miał zastosowanie obowiązek wspomagania przez wspomniany organ na podstawie art. 24 regulaminu pracowniczego i nie wygaśnie on do końca okresu zatrudnienia zainteresowanego pracownika. Po drugie, przeprowadzenie dochodzenia administracyjnego do końca może, przeciwnie, pozwolić na zaprzeczenie twierdzeniom domniemanej ofiary, umożliwiając w ten sposób naprawienie szkody, jaką takie oskarżenie, jeśli miałoby się okazać bezzasadne, mogło spowodować u osoby wskazanej w postępowaniu dochodzeniowym jako domniemany sprawca mobbingu.

(zob. pkt 68, 69)
7.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Graficzny znak towarowy WS wellpharma shop i słowny znak towarowy WELL AND WELL [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 8 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 66–69)
Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 6 czerwca 2019 r. –

Torrefazione Caffè Michele Battista/EUIPO – Battista Nino Caffè (BATTISTINO)

(sprawa T‑221/18)

Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy BATTISTINO – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy BATTISTA – Unieważnienie prawa do znaku towarowego – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 57 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

1. Akty instytucji – Stosowanie w czasie – Zasady proceduralne – Przepisy materialne – Rozróżnienie (zob. pkt 19)

2. Postępowanie sądowe – Pismo wszczynające postępowanie – Wymogi formalne – Jasne i precyzyjne przedstawienie powołanych zarzutów – Szeroka wykładnia (zob. pkt 23)

3. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Rozpatrywanie zgłoszenia – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Rzeczywiste używanie – Pojęcie – Kryteria oceny (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1, art. 57 ust. 2; rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1, zasada 22 ust. 3) (zob. pkt 28–31)

4. Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Uprawnienie Sądu do zmiany zaskarżonej decyzji – Granice (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 65 ust. 3) (zob. pkt 69)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 stycznia 2018 r. (sprawa R 402/2017‑5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Battista Nino Caffè a Torrefazione Caffè Michele Battista.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 22 stycznia 2018 r. (sprawa R 402/2017‑5).

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.
Wyrok Sądu (ósma izba) z dnia 6 czerwca 2019 r. –

Rietze/EUIPO – Volkswagen (Pojazd VW Caddy Maxi)

(sprawa T‑191/18)

Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający pojazd VW Caddy Maxi – Wcześniejszy wzór wspólnotowy – Podstawa unieważnienia – Indywidualny charakter – Poinformowany użytkownik – Inne całościowe wrażenie – Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Ciężar dowodu spoczywający na wnoszącym o unieważnienie prawa do wzoru – Wymogi dotyczące przedstawienia wcześniejszego wzoru

1. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Całościowa ocena wszystkich elementów przedstawionych we wcześniejszym wzorze [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 16, 17)

2. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Poinformowany użytkownik – Pojęcie [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 25–27)

3. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Przedstawienie pojazdu VW Caddy Maxi [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 29, 42–46, 52, 57–60)

4. Postępowanie sądowe – Pismo wszczynające postępowanie – Wymogi formalne – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów – Analogiczne wymogi w odniesieniu do zarzutów szczegółowych powoływanych na poparcie zarzutu [statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21 akapit pierwszy, art. 53 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Sądem, art. 177 § 1 lit. d)] (zob. pkt 51)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 stycznia 2018 r. (sprawa R 1203/2016‑3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Rietze a Volkswagenem.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 2 lutego 2018 r. (sprawy połączone R 359/2015‑5 i R 409/2015‑5) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Ffauf Italia SA a Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) w zakresie, w jakim dotyczy ona „owoców i warzyw konserwowanych, mrożonych, suszonych i gotowanych; galaretek, dżemów, sosów owocowych; produktów nabiałowych; olei jadalnych i tłuszczy” należących do klasy 29 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, a także „ryżu, tapioki, sago; mąki i preparatów zbożowych, chleba, wyrobów cukierniczych i ciastkarskich; drożdży, środków do przyspieszania pieczenia; soli, musztardy; octu winnego, sosów (przypraw); przypraw; przekąsek na bazie ryżu” należących do klasy 30, „świeżych warzyw” należących do klasy 31, „soków owocowych” należących do klasy 32, „usług handlu detalicznego i hurtowego w sklepach i za pośrednictwem światowych sieci informatycznych, katalogów, poczty, telefonu, radia i telewizji i innych środków elektronicznych w zakresie sprzedaży warzyw konserwowanych, mrożonek, suszonych i gotowanych, olei jadalnych, ryżu, mąki i produktów zbożowych, chleba, octu, sosów (przypraw)” należących do klasy 35 i „usług restauracyjnych (posiłków), restauracji samoobsługowych, kafeterii” należących do klasy 43.
6.

Prawo krajowe – Odesłanie do praw krajowych – Prawo Zjednoczonego Królestwa – Powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off) (zob. pkt 102)