C 51/23

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 29 września 2021 r. w sprawie T-448/18, Ryanair i in./Komisja, wniesione w dniu 9 grudnia 2021 r. przez Ryanair DAC, Airport Marketing Services Ltd, FR Financing (Malta) Ltd

(Sprawa C-758/21 P)

(2022/C 51/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Ryanair DAC, Airport Marketing Services Ltd, FR Financing (Malta) Ltd (przedstawiciele: E. Vahida, avocat, B. Byrne, advocaat, i S. Rating, abogado)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

— uchylenie zaskarżonego wyroku;

— stwierdzenie nieważności art. 5 i 6 oraz art. 9, 10 i 11 decyzji Komisji (UE), 2018/628 (zaskarżonej decyzji) (1) w zakresie, w jakim dotyczą one wnoszących odwołanie, lub tytułem ewentualnym, przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; w każdym razie

— obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez wnoszących odwołanie w jego ramach oraz w związku z postępowaniem w sprawie T-448/18.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swego odwołania wnoszący je podnoszą cztery zarzuty.

Po pierwsze, Sąd miał dopuścić się naruszenia prawa odrzucając jako niedopuszczalne i, z tego względu, pomijając w ramach przeprowadzanej przezeń kontroli kluczowe dowody przedstawione przez wnoszących odwołanie przed zamknięciem ustnego etapu postępowania przed Sądem. Sąd: dopuścił się naruszenia prawa pomijając czy też nienależycie uwzględniając zasady prawne leżące u podstaw przepisów ustanowionych w art. 85 § 1–3 swego regulaminu postępowania oraz pomijając orzecznictwo, w którym zastosowano te przepisy.

Po drugie, Sąd miał dokonać błędnej wykładni art. 17 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (2) oraz błędnie stosując art. 296 TFUE stwierdzając odpowiednio, że: i) Komisja nie dopuściła się naruszenia mającego zastosowanie okresu przedawnienia dla odzyskania pomocy oraz; ii) dostatecznie uzasadniła zaskarżoną decyzję w tym względzie.

Po trzecie, Sąd miał przeinaczyć przedstawione mu uprzednio dowody oceniając, że Komisja zgodnie z prawem zastosowała tzw. kryterium podmiotu prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej ustalając to, czy wnoszącym odwołanie przysporzona została korzyść w rozumieniu art. 107ust. 1 TFUE. Sąd miał przeinaczyć dowody odnoszące się do i) opłaty za zapewnienie bezpieczeństwa określonej w umowie w sprawie usług portu lotniczego zawartej między tym portem lotniczym a spółką Ryanair; ii) oszacowania spodziewanych potencjalnie przez port lotniczy przyrostowych kosztów operacyjnych oraz iii) współczynnika przyjętego przez Komisję przy przeprowadzaniu przez nią oceny ex ante oceny rentowności przyrostowej.

Po czwarte, Sąd dopuścił się naruszenia prawa stwierdzając, że błędy dotyczące obliczonej kwoty podlegającej odzyskaniu pomocy opartej na zgromadzonych ex ante danych nie muszą być korygowane w oparciu o dane zawarte ex post w aktach sprawy w momencie przyjmowania zaskarżonej decyzji.

(1) Decyzja Komisji (UE) 2018/628 z dnia 11 listopada 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.24221(2011/C) (ex 2011/NN) udzielonej przez Austrię na rzecz portu lotniczego w Klagenfurcie, spółki Ryanair i innych przewoźników lotniczych korzystających z tego portu lotniczego [notyfikowana jako dokument nr C(2016) 7131] (Dz.U. 2018 L 107, s. 1).

(2) Rozporządzenie Rady (EU) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015 L 248, s. 9).