Sprawa C‑105/13

P.J. Vonk Noordegraaf

przeciwko

Staatssecretaris van Economische Zaken

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven)

„Rolnictwo — Wspólna polityka rolna — System płatności jednolitych — Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 — Artykuły 34, 36 i 137 — Uprawnienia do płatności — Podstawa obliczania — Premie wypłacone w odniesieniu do bydła i działek znajdujących się w posiadaniu rolnika w trakcie okresu referencyjnego — Zmiana sposobów ustalania powierzchni działek rolnych — Zmniejszenie liczby hektarów kwalifikujących się do wsparcia — Wniosek rolnika zmierzający do zmniejszenia liczby i zwiększenia wartości jednostkowej uprawnień do płatności — Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 — Artykuł 73a ust. 2a — Dopuszczalność”

Streszczenie – wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 czerwca 2014 r.

Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – System wsparcia bezpośredniego – Wspólne zasady – System płatności jednolitych – Obliczanie uprawnień do płatności – Uwzględnienie powierzchni gospodarstwa – Obowiązek ponownego przeliczenia w wypadku nieprawidłowego określenia powierzchni

(rozporządzenia: Rady nr 73/2009, art. 137; Komisji nr 796/2004, zmienione rozporządzeniem nr 380/2009, art. 73a ust. 2a)

Artykuł 73a ust. 2a rozporządzenia nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach nr 1782/2003 i nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu nr 479/2008, zmienionego rozporządzeniem nr 380/2009, należy interpretować w ten sposób, że uprawnienia do płatności przyznane rolnikowi powinny zostać ponownie przeliczone w sytuacji, gdy przy początkowym ustalaniu uprawnień do płatności kwota referencyjna tego rolnika została podzielona przez zbyt dużą liczbę hektarów ze względu na stosowane ówcześnie w danym państwie członkowskim metody określania powierzchni działek rolnych. Artykuł 137 rozporządzenia nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia nr 1290/2005, nr 247/2006, nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie nr 1782/2003, nie ma zastosowania do korekty na podstawie art. 73a ust. 2a rozporządzenia nr 796/2004.

W istocie, w sytuacji gdy właściwe władze uwzględniły elementy krajobrazu takie jak pobocza, ścieżki i rowy w celu określenia powierzchni działek rolnych danego rolnika, należy stwierdzić, że liczba uprawnień do płatności przyznanych temu rolnikowi jest nieprawidłowa w rozumieniu wspomnianego art. 73a ust. 2a. W tym względzie należy zakładać, że dany rolnik nie jest w stanie, działając w racjonalny sposób, wykryć takich błędów, gdyż błędy te są bezpośrednią konsekwencją zastosowania metody, którą posługiwały się właściwe władze krajowe. Ponadto ponieważ celem art. 137 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009 jest – ze względów podyktowanych zasadą pewności prawa – ochrona działających w dobrej wierze rolników, którzy skorzystali z nienależnych płatności, a nie przyszłe karanie rolników, którym przyznano zbyt dużą liczbę uprawnień do płatności, art. 73a ust. 2a rozporządzenia nr 796/2004 nie jest objęty jego zakresem zastosowania.

(por. pkt 47, 49–51, 54, 55, 59; sentencja)

Sprawa C‑105/13

P.J. Vonk Noordegraaf

przeciwko

Staatssecretaris van Economische Zaken

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven)

„Rolnictwo — Wspólna polityka rolna — System płatności jednolitych — Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 — Artykuły 34, 36 i 137 — Uprawnienia do płatności — Podstawa obliczania — Premie wypłacone w odniesieniu do bydła i działek znajdujących się w posiadaniu rolnika w trakcie okresu referencyjnego — Zmiana sposobów ustalania powierzchni działek rolnych — Zmniejszenie liczby hektarów kwalifikujących się do wsparcia — Wniosek rolnika zmierzający do zmniejszenia liczby i zwiększenia wartości jednostkowej uprawnień do płatności — Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 — Artykuł 73a ust. 2a — Dopuszczalność”

Streszczenie – wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 czerwca 2014 r.

Rolnictwo — Wspólna polityka rolna — System wsparcia bezpośredniego — Wspólne zasady — System płatności jednolitych — Obliczanie uprawnień do płatności — Uwzględnienie powierzchni gospodarstwa — Obowiązek ponownego przeliczenia w wypadku nieprawidłowego określenia powierzchni

(rozporządzenia: Rady nr 73/2009, art. 137; Komisji nr 796/2004, zmienione rozporządzeniem nr 380/2009, art. 73a ust. 2a)

Artykuł 73a ust. 2a rozporządzenia nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach nr 1782/2003 i nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu nr 479/2008, zmienionego rozporządzeniem nr 380/2009, należy interpretować w ten sposób, że uprawnienia do płatności przyznane rolnikowi powinny zostać ponownie przeliczone w sytuacji, gdy przy początkowym ustalaniu uprawnień do płatności kwota referencyjna tego rolnika została podzielona przez zbyt dużą liczbę hektarów ze względu na stosowane ówcześnie w danym państwie członkowskim metody określania powierzchni działek rolnych. Artykuł 137 rozporządzenia nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia nr 1290/2005, nr 247/2006, nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie nr 1782/2003, nie ma zastosowania do korekty na podstawie art. 73a ust. 2a rozporządzenia nr 796/2004.

W istocie, w sytuacji gdy właściwe władze uwzględniły elementy krajobrazu takie jak pobocza, ścieżki i rowy w celu określenia powierzchni działek rolnych danego rolnika, należy stwierdzić, że liczba uprawnień do płatności przyznanych temu rolnikowi jest nieprawidłowa w rozumieniu wspomnianego art. 73a ust. 2a. W tym względzie należy zakładać, że dany rolnik nie jest w stanie, działając w racjonalny sposób, wykryć takich błędów, gdyż błędy te są bezpośrednią konsekwencją zastosowania metody, którą posługiwały się właściwe władze krajowe. Ponadto ponieważ celem art. 137 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009 jest – ze względów podyktowanych zasadą pewności prawa – ochrona działających w dobrej wierze rolników, którzy skorzystali z nienależnych płatności, a nie przyszłe karanie rolników, którym przyznano zbyt dużą liczbę uprawnień do płatności, art. 73a ust. 2a rozporządzenia nr 796/2004 nie jest objęty jego zakresem zastosowania.

(por. pkt 47, 49–51, 54, 55, 59; sentencja)