ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2022 r. – VeriGraft/Eismea

(Sprawa T-457/20) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020” (2014 – 2020) - Umowa o udzielenie dotacji na projekt „Personalized Tissue-Engineered Veins as the first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency – P-TEV” - Nieprzewidziane w umowie o udzielenie dotacji koszty podwykonawstwa - Uproszczona procedura zatwierdzenia - Podwykonawstwo wskazane w okresowych sprawozdaniach technicznych - Zatwierdzone okresowe sprawozdania techniczne - Koszty kwalifikowalne)

(2022/C 359/75)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: VeriGraft AB (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci P. Hansson i M. Persson)

Strona pozwana: Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Innowacji i ds. MŚP (Eismea), (przedstawiciele: A. Galea, pełnomocnik, wspierana przez adwokatów D. Waelbroeck i A. Duron)

Przedmiot

W skardze, której podstawą jest art. 272 TFUE, skarżąca żąda stwierdzenia, po pierwsze, że odrzucone przez Agencję Wykonawczą ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (EASME) koszty podwykonawstwa są kosztami kwalifikowalnymi na podstawie umowy o udzielenie dotacji dotyczącej projektu „Personalized Tissue-Engineered Veins as the first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency – P-TEV” („Spersonalizowane żyły pochodzące z inżynierii tkankowej jako pierwsze leczenia dla pacjentów z przewlekłą niewydolnością żylną – P-TEV”), oznaczonej sygnaturą 778620, po drugie, że nota obciążeniowa nr 3242004635 wystawiona przez EASME na kwotę 106 928,74 EUR jest bezzasadna, i po trzecie, że odzyskanie kwoty 109 230,19 EUR z funduszu gwarancyjnego ustanowionego na podstawie umowy o dotację jest również bezzasadne.

Sentencja

1) Należy uznać podniesione przez VeriGraft AB żądanie stwierdzenia, że odrzucone przez Agencję Wykonawczą ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (EASME) koszty podwykonawstwa w wysokości 258 588,80 EUR stanowią koszty kwalifikowalne z tytułu umowy o udzielenie dotacji „Personalized Tissue Engineered Veins as a first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency – P TEV”, oznaczonej sygnaturą 778620.

2) Należy uznać podniesione przez VeriGraft AB żądanie stwierdzenia bezpodstawności noty obciążeniowej nr 3242004635 wystawionej przez Agencję Wykonawczą ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw na kwotę 106 928,74 EUR.

3) Należy uznać podniesione przez VeriGraft AB żądanie stwierdzenia bezpodstawności odzyskania kwoty 109 230,19 EUR z funduszu gwarancyjnego utworzonego na podstawie umowy o udzielenie dotacji „Personalized Tissue Engineered Veins as a first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency – P TEV”, oznaczonej sygnaturą 778620.

4) Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Innowacji i ds. MŚP (Eismea) zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 297 z 07.09.2020.
Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2022 r. – Standard International Management / EUIPO – Asia Standard Management Services (The Standard)

(Sprawa T-768/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy The Standard - Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Miejsce używania znaku towarowego - Reklamy i oferty sprzedaży skierowane do konsumentów w Unii - Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2022/C 359/77)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Standard International Management LLC (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: M. Edenborough, QC, S. Wickenden, barrister, i adwokat M. Maier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Asia Standard Management Services Ltd (Hong Kong, Chiny)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 27 listopada 2020 r. (sprawa R 828/2020-5).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 27 listopada 2020 r. (sprawa R 828/2020-5) w zakresie, w jakim dotyczy usług z klas 38, 39, 41, 43 i 44.

2) EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Standard International Management LLC, w tym koszty poniesione w związku z postępowaniem przed izbą odwoławczą.

(1) Dz.U. C 62 z 22.2.2021.
2)

Zhejiang Hangtong Machinery Manufacture Co. Ltd i Ningbo Hi-Tech Zone Tongcheng Auto Parts Co. Ltd zostają obciążone kosztami postępowania.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2020) 252 final z dnia 24 stycznia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.39182 (2017/C) (ex 2017/NN) (ex 2014/CP) – Przyznanie AS Tartu Agro domniemanej niezgodnej z prawem pomocy.
C 340/30

Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2022 r. – Aerospinning Master Franchising/EUIPO – Mad Dogg Athletics (SPINNING)

(Sprawa T-246/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy SPINNING - Znak towarowy, który stał się nazwą zwykle używaną w obrocie dla towaru lub usługi, w odniesieniu do których jest zarejestrowany - Artykuł 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Właściwy krąg odbiorców)

(2022/C 340/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aerospinning Master Franchising s. r. o. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat K. Labalestra)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Walicka i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Mad Dogg Athletics, Inc. (Venice, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat J. Steinberg)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 26 lutego 2020 r. (sprawa R 369/2019-4) dotyczącej postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między skarżącą a interwenientem.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Aerospinning Master Franchising s. r. o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 215 z 29.6.2020.
C 35/48

Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2022 r. – Westfälische Drahtindustrie i in./Komisja

(Sprawa T-275/20) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek stali sprężającej - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Zawieszenie obowiązku ustanowienia gwarancji bankowej - Rozłożenie na raty płatności dokonywanych tymczasowo - Wyrok stwierdzający częściową nieważność decyzji i ustalający grzywnę w takiej samej wysokości jak grzywna pierwotnie nałożona - Zaliczenie płatności dokonywanych tymczasowo - Odsetki za opóźnienie - Artykuł 266 akapit pierwszy TFUE - Bezpodstawne wzbogacenie - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Zwrot nienależnych kwot - Brak podstawy prawnej - Bezprawność)

(2023/C 35/55)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Westfälische Drahtindustrie GmbH (Hamm, Niemcy), Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG (Hamm), Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (Iserlohn, Niemcy) (przedstawiciele: O. Duys i N. Tkatchenko, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele P. Rossi i L. Mantl, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarżące wnoszą w skardze, tytułem żądania głównego, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, pisma Komisji Europejskiej z dnia 2 marca 2020 r., w którym Komisja wezwała je do uiszczenia na jej rzecz kwoty 12 236 931,69 EUR, odpowiadającej zdaniem tej instytucji pozostałej do zapłaty kwocie grzywny nałożonej na skarżące w dniu 30 września 2010 r.; po drugie, o stwierdzenie, że grzywna została zapłacona w całości w dniu 17 października 2019 r. poprzez uiszczenie kwoty 18 149 636,24 EUR; a po trzecie, o zasądzenie od Komisji na rzecz spółki WDI kwoty 1 633 085,17 EUR wraz z odsetkami naliczonymi od tej ostatniej daty, z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia owej instytucji. Tytułem żądania ewentualnego skarżące wnoszą na podstawie art. 268 TFUE o zasądzenie na ich rzecz od Komisji kwoty 12 236 931,69 EUR, której zapłaty Komisja żądała od skarżącej spółki WDI, a także kwoty odpowiadającej otrzymanej przez tę instytucję nadpłacie w wysokości 1 633 085,17 EUR, powiększonej o odsetki naliczane od dnia 17 października 2019 r. do dnia zwrotu należnej kwoty w całości.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Westfälische Drahtindustrie GmbH, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG i Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG zostają obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 247 z 27.7.2020.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZIB) 2020/1269 z dnia 10 września 2020 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1267 z dnia 10 września 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZiB) 2021/448 z dnia 12 marca 2021 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/446 z dnia 12 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZiB) 2021/1470 z dnia 10 września 2021 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/1464 z dnia 10 września 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających, decyzji Rady (WPZIB) 2022/411 z dnia 10 marca 2022 r. dotycząca zmiany decyzji 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2022/408 z dnia 10 marca 2022 r. dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających w zakresie, w jakim nazwisko Dmitry’ego Vladimirovicha Ovsyannikova utrzymano w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie środki ograniczające.
C 7/23

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – MV/Komisja

(Sprawa T-624/20) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie otwartym EPSO/AD/364/19 (AD 7) - Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu - Warunki dopuszczenia do konkursu - Niewystarczające doświadczenie zawodowe - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - System językowy - Równość traktowania)

(2023/C 7/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: MV (przedstawiciele: adwokaci G. Pandey, D. Rovetta i V. Villante)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Lilamand i M. Brauhoff, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i M. Alver, pełnomocnicy)

Przedmiot

W skardze na podstawie art. 270 TFUE skarżący wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej z dnia 29 października 2019 r. oddalającej wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji z dnia 5 czerwca 2019 r. o niedopuszczeniu do następnego etapu konkursu otwartego EPSO/AD/364/19 – pracownicy ochrony (AD 7), ogłoszenia o konkursie a także projektu listy urzędników wybranych do udziału we wspomnianym konkursie oraz, po drugie, o naprawienie szkody, jaką miał ponieść w związku z tymi aktami.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) MV zostaje obciążony, poza własnymi kosztami postępowania, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 443 z 21.12.2020.
C 482/17

Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – Sogia Ellas/Komisja

(Sprawa T-347/20) (1)

(Pomoc państwa - Działalność związana z produkcją, przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych - Programy pomocy przyznanej przez Grecję w formie dotacji na spłatę odsetek i gwarancji państwowych na pożyczki istniejące oraz nowe pożyczki w celu naprawienia szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi - Decyzja uznająca programy pomocy za niezgodne z rynkiem wewnętrznym i niezgodne z prawem oraz nakazująca odzyskanie wypłaconej pomocy - Pomoc ograniczona do poszkodowanych obszarów geograficznych - Korzyść - Selektywny charakter - Zasada podmiotu prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej - Zasada dobrej administracji - Prawo do bycia wysłuchanym - Czas trwania postępowania - Uzasadnione oczekiwania - Termin przedawnienia - Artykuł 17 rozporządzenia (UE) 2015/1589)

(2022/C 482/24)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Sogia Ellas AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci P. Bernitsas, M. Androulakaki, A. Patsalia i E. Kalogiannis)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouchagiar i T. Ramopoulos, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Myloi Sogias AE (Maroussi, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci S. Pappas i A. Pappas)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (UE) 2020/394 z dnia 7 października 2019 r. dotyczącej środków SA.39119 (2016/C) (ex 2015/NN) (ex 2014/CP), wdrożonych przez Republikę Grecką w formie dotacji na spłatę odsetek i gwarancji związanych z pożarami w 2007 r. (decyzja dotyczy wyłącznie sektora rolnego) (Dz.U. 2020, L 76, s. 4)

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Sogia Ellas AE pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Myloi Sogias AE pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 271 z 17.8.2020.
Wyrok Sądu z dnia 19 października 2022 r. – H&H/EUIPO – Giuliani (Swisse)

(Sprawa T-486/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Swisse - Bezwzględne podstawy unieważnienia - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak charakteru odróżniającego - Znak towarowy mogący zwieść odbiorców - Godło państwowe - Znak towarowy zawierający odznaki, godła lub herby - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), g) – i) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b), g) – i) rozporządzenia 2017/1001] - Zła wiara - Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku - Artykuł 63 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 - Zakres badania przeprowadzanego przez EUIPO - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 41 Karty praw podstawowych)

(2022/C 472/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Health and Happiness (H&H) Hong Kong Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciele: D. Rose, L. Flascher, solicitors i N. Saunders, QC)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Giuliani SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: adwokat S. de Bosio)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 25 maja 2020 r. (sprawa R 2185/2019-5).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 25 maja 2020 r. (sprawa R 2185/2019-5).

2) EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Health and Happiness (H&H) Hong Kong Ltd.

3) Giuliani SpA pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 320 z 28.9.2020.
3)

Skutki art. 1 decyzji 2021/1251 zostają utrzymane w odniesieniu do LAICO do dnia, w którym upływa termin do wniesienia odwołania przewidziany w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, lub, w wypadku wniesienia odwołania w tym terminie, do dnia ewentualnego oddalenia odwołania.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2020) 4231 final z dnia 19 czerwca 2020 r. i decyzji C(2020) 5120 final z dnia 21 lipca 2020 r. w zakresie, w jakim na podstawie art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji odmówiono w nich dostępu do żądanych dokumentów.
C 51/31

Wyrok Sądu z dnia 1 grudnia 2021 r. – Jieyang Defa Industry/EUIPO – Mattel (Głowa lalki)

(Sprawa T-84/21) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór przemysłowy przedstawiający głowę lalki - Wcześniejszy wzór - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Stopień swobody twórcy - Brak odmiennego całościowego wrażenia - Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

(2022/C 51/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Jieyang Defa Industry Co. Ltd (Jieyang, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci C. Bercial Arias i F. Codevelle)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Mattel, Inc. (El Segundo, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci A. Pompe-Ciszewska i P. Mleczak)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 grudnia 2020 r. (sprawa R 2021/2019-3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Mattel a Jieyang Defa Industry Co.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Jieyang Defa Industry Co. Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 110 z 29.3.2021.
Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – PIK-KO/EUIPO – Haribo Ricqles Zan (P.I.C. Co.)

(Sprawa T-73/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy P.I.C. Co. - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy PIK - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001] - Częściowe unieważnienie prawa do znaku)

(2022/C 11/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: PIK-KO AD (Kazichene, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat A. Ivanova)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Haribo Ricqles Zan (Marsylia, Francja)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 listopada 2020 r. (sprawa R 1847/2019-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Haribo Ricqles Zan a PIK-KO.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) PIK-KO AD zostaje obciążona kosztami postępowania

(1) Dz.U. C 138 z 19.4.2021.
Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Power Horse Energy Drinks / EUIPO – Robot Energy Europe (UNSTOPPABLE)

(Sprawa T-3/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy UNSTOPPABLE - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001])

(2021/C 481/41)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Power Horse Energy Drinks GmbH (Linz, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Woller)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Robot Energy Europe (Mijas, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 października 2020 r. (sprawa R 232/2020-2), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Power Horse Energy Drinks a Robot Energy Europe.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Power Horse Energy Drinks GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 62 z 22.2.2021.
C 171/30

Wyrok Sądu z dnia 2 marca 2022 r. – Distintiva Solutions/EUIPO – Makeblock (Makeblock)

(Sprawa T-86/21) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Makeblock - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak znaku towarowego mogącego zwieść odbiorców - Artykuł 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2022/C 171/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Distintiva Solutions S. Coop. Pequeña (Vitoria-Gasteiz, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokatka M. Sanmartín Sanmartín)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruzek, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Makeblock Co. Ltd (Shenzhen, Chiny) (przedstawiciel: adwokatka C. Sueiras Villalobos)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 listopada 2020 r. (sprawa R 988/2020-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Distintiva Solutions i Makeblock.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Distintiva Solutions S. Coop. Pequeña zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 110 z 29.3.2021.