83

Po siódme, w motywie 317 zaskarżonej decyzji Komisja powołała się na memorandum, opatrzone datą 16 lutego 2000 r., sporządzone przez współpracownika Akcrosu i skierowane do jednego z jego przełożonych (zwane dalej „memorandum Akcrosu”). Treść tego memorandum – niepodważaną przez skarżącą – należy przytoczyć poniżej w całości: „Rozmawiałem z dyrektorami ds. marketingu, którzy znają bardzo dobrze rynki UE stabilizatorów [...]. Obecnie my i większość naszych konkurentów UE uczestniczymy w grupach przemysłowych (w jednej dla ESBO i w jednej dla stabilizatorów cynowych), których główny cel polega na zestawieniu informacji rynkowych w formie miesięcznych sprzedaży w tonach. Każde przedsiębiorstwo będące członkiem przesyła te informacje AC‑Treuhand, Szwajcaria, która wysyła wyniki wszystkim uczestniczącym przedsiębiorstwom w formie łącznych kwot [...]. Informacje o konkurentach nie są przedstawiane. Moim zdaniem nie można temu nic zarzucić i uważam to za przydatne. Niemniej od dwóch do czterech razy rocznie przedsiębiorstwa będące członkami spotykają się w Szwajcarii, by przedyskutować wspólne punkty interesów, takie jak perspektywy i tendencje rynku, działalność przedsiębiorstw niebędących członkami i tym podobne. Choć spotkanie, któremu przewodniczyła AC‑Treuhand, nie wydaje się samo w sobie mieć charakteru nadużycia, doniesiono mi, że zgromadzeni konkurenci dyskutowali o poziomie cen i klientach. Z tego powodu zalecałbym poinformować AC‑Treuhand, że nie będziemy już uczestniczyć w tych spotkaniach, lecz będziemy przesyłać nasze informacje na temat naszych sprzedaży, by móc korzystać z tej usługi. Dwa lata temu sytuacja tych grup była całkiem inna. Potem pojawiły się czerwone kartki: zawierały one protokół spotkań i szczegóły decyzji grup dotyczących podwyżek cen i podziału rynków. Była w nich również mowa o konkretnych klientach. Protokoły te nie były przekazywane, lecz przechowywane w aktach AC‑Treuhand, gdzie były »bezpieczne«, ponieważ Szwajcaria nie jest członkiem UE. W 1996 lub 1997 r. spotkania tego rodzaju nie miały już miejsca, prawdopodobnie z powodu wzmocnionych nacisków, by nie prowadzić takiej działalności z uwagi na bardziej rygorystyczne stosowanie prawa. Różni członkowie grupy cynowej wywierali presję na naszego przedstawiciela, aby powrócić do sytuacji, w której ustalanie cen i podział rynku były regularnie uzgadniane podczas tych spotkań AC‑Treuhand. Barloecher wywiera największą presję na nas oraz na innych członków, którzy nie opowiadają się za takim porozumieniem. Mówią w szczególności o »zamrożeniu« udziałów w rynku, lecz jeśli członek zwiększy swój udział, biorąc klienta, powinien on odstąpić innego klienta, aby przywrócić równowagę. Miałoby to być potwierdzane miesięcznymi kontrolami limitów. Nie będziemy już zgadzać się na udział w takiej działalności stanowiącej nadużycie, i jest to dodatkowy powód, z jakiego powinniśmy wycofać się z tych spotkań [...]. Podsumowując, podobno były spotkania/dyskusje noszące znamiona nadużycia, w których bezsprzecznie uczestniczył Akcros. Chociaż między nami dochodzi jeszcze prawdopodobnie do okazyjnych dyskusji, które mogłyby zostać uznane za nieodpowiednie, to nie będziemy już uczestniczyć w tych oficjalnych spotkaniach, które są jednoznacznie niestosowne. Zalecałbym: 1) poinformować AC‑Treuhand, że nie będziemy już brali udziału w spotkaniach w Szwajcarii odnoszących się do grup cyny i [ESBO/estrów], nawet jeśli nadal będziemy przesyłać nasze dane na temat sprzedaży, tak jak wcześniej; 2) zorganizować dla naszych dyrektorów ds. marketingu (i innych) szkolenie mające na celu uczulenie [...] ich, aby znali jasno granice, których nie należy przekraczać w ramach kontaktów z konkurentami. Proszę o informację, czy zgadza się Pan na te sugestie”.