ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 223/53

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2008 r. — Associazione Giullemanidallajuve przeciwko Komisji

(Sprawa T-254/08)

(2008/C 223/93)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Associazione Giullemanidallajuve (Garibaldi, Włochy) (przedstawiciele: L. Misson, G. Ernes i A. Kettels, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie bezczynności Komisji Europejskiej;

— zobowiązanie Komisji do wykonania swych kompetencji i udzielenia odpowiedzi na skargę złożoną do niej przez skarżącą w maju 2007 r.;

— ustalenie szczegółowych wymogów koniecznych w tym celu.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi, że Komisja nie spełniła ciążącego na niej obowiązku podjęcia działania, ponieważ mimo wezwania ją do tego nie zajęła stanowiska w przedmiocie skargi złożonej do niej przez skarżącą w maju 2007 r. w sprawie rzekomych naruszeń art. 81 i 82 WE popełnionych przez Federazione Italiana Giuoco Calcio (FIGC), Comitato Olimpico Nazionale Italiano (CONI), Unię Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA) i Międzynarodową Federację Piłki Nożnej (FIFA).

Skarżąca twierdzi, że pismo skierowane do niej przez Komisję w marcu 2008 r. w następstwie wezwania do podjęcia działania i informujące ją o tym, że sprawa była w toku rozpatrywania, nie stanowiło zajęcia stanowiska w sprawie, ponieważ pismo to nie zawierało merytorycznych odpowiedzi na pytania sformułowane przez skarżącą.

Skarżąca podnosi ponadto, że w dziedzinie konkurencji podmiotowi składającemu skargę do Komisji przysługuje prawo do tego, aby Komisja dogłębnie zbadała jego skargę oraz aby zajęła stanowisko wraz z uzasadnieniem.
—

zmiana decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 10 kwietnia 2008 r. (sprawa R 1573/2006-4) poprzez uwzględnienie w całości odwołania wniesionego przez skarżącą w dniu 29 listopada 2006 r. lub, ewentualnie, uwzględnienie go w odniesieniu do klas 6, 11 [z wyłączeniem lamp (elektrycznych), lamp oświetleniowych, lamp sufitowych i lamp stojakowych], 14 (z wyłączeniem bombonierek), 16, 20, 21 (z wyłączeniem bombonierek) i 34, w dalszej kolejności, tytułem ewentualnym, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do OHIM celem zakończenia przezeń postępowania;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 223/52

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 16 kwietnia 2008 r. w sprawie F-73/07, Doktor przeciwko Radzie, wniesione w dniu 23 czerwca 2008 r. przez Františka Doktora

(Sprawa T-248/08 P)

(2008/C 223/91)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: František Doktor (Bratysława, Słowacja)(przedstawiciele: S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz, adwokaci)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

— uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej wydanego w dniu 16 kwietnia 2008 r. w sprawie F-73/07;

— uwzględnienie wniosków o stwierdzenie nieważności oraz o zadośćuczynienie i odszkodowanie wniesionych przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji;

— obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji całością kosztów związanych ze skargą o stwierdzenie nieważności oraz z odwołaniem.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszym odwołaniu wnoszący odwołanie wnosi o uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej (TFP) z dnia 16 kwietnia 2008 r., wydanego w sprawie F-73/07 Doktor przeciwko Radzie, oddalającego skargę, w której żądał on po pierwsze stwierdzenie nieważności decyzji Rady w sprawie rozwiązania umowy z wnoszącym odwołanie na koniec okresu próbnego oraz po drugie odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu doznanych — zdaniem wnoszącego odwołanie — uszczerbku dla kariery zawodowej, szkody finansowej i krzywdy.

Na poparcie odwołania wnoszący je podnosi, że TFP i) przeinaczył niektóre okoliczności faktyczne, opierając w szczególności szereg swoich stwierdzeń na błędnej ocenie merytorycznej przedstawionych mu akt sprawy; ii) naruszył prawo do obrony wnoszącego odwołanie, nie uwzględniając lub nie odnosząc się do szeregu dowodów lub argumentów mu przedstawionych; oraz iii) dwukrotnie naruszył prawo przy wykładni prawa wspólnotowego w kwestii prawa wnoszącego odwołanie do odbycia okresu próbnego w normalnych warunkach oraz możliwości uzupełnienia przez administrację uzasadnienia niekorzystnego aktu na etapie procedury pisemnej przed sądem wspólnotowym.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 223/54

Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2008 r. — Rath przeciwko OHIM — Portela & Ca. (DIACOR)

(Sprawa T-258/08)

(2008/C 223/95)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Matthias Rath. (Kapsztad, Afryka Południowa) (przedstawiciele: U. Vogt, C. Kleiner i S. Ziegler, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Portela & Ca., SA (Mamede do Coronado, Portugalia)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie R 1630/2006-2; oraz

— obciążenie OHIM a, w razie potrzeby, uczestnika postępowania przed Izbą Odwoławczą, kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „DIACOR” dla towarów i usług należących do klas 5, 16 i 41

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: uczestnik postępowania przed Izbą Odwoławczą

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: portugalski znak towarowy „DIACOL” zarejestrowany pod nr 137 311 dla towarów należących do klasy 79 zgodnie z obowiązującą w dniu rejestracji krajową klasyfikacją towarów

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w stosunku do wszystkich kwestionowanych towarów z klasy 5

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: 1) naruszenie art. 22 ust. 6 rozporządzenia Komisji nr 2868/95 (1) z uwagi na to, iż niektóre dokumenty przedłożone przez uczestnika postępowania przed Izbą Odwoławczą nie były sporządzone w języku angielskim i skarżącej nie dostarczono żadnego tłumaczenia do celów dokonania oceny treści dowodów używania; 2) naruszenie art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie uznała, iż uczestnik postępowania przed tą Izbą dostarczył wystarczających dowodów używania wcześniejszego znaku towarowego w Portugalii dla wszystkich towarów, dla których znak ten został zarejestrowany; 3) naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94, jako że kolidujące ze sobą znaki towarowe nie wykazują podobieństwa pod względem wizualnym, fonetycznym i koncepcyjnym, w taki sposób aby spowodować zaistnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 303, str. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 247/16

Skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2008 r. — Republika Austrii przeciwko Komisji

(Sprawa T-281/08)

(2008/C 247/30)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Austrii (przedstawiciel: C. Pesendorfer)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 1625 końcowy z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 56/06 (ex NN 77/06) udzielonej przez Austrię na prywatyzację Banku Burgenland;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca zwraca się przeciwko decyzji Komisji C(2008) 1625 końcowy z dnia 30 kwietnia 2008 r. (C 56/06, ex NN 77/06 — Prywatyzacja Banku Burgenland), na mocy której Komisja stwierdziła, że pomoc państwa, udzielona przez Austrię spółce ubezpieczeniowej Grazer Wechselseitige Versicherung AG i GW Beteiligungserwerbs- und -verwaltungs-GmbH z naruszeniem art. 88 ust. 3 WE w związku z prywatyzacją HYPO Bank Burgenland AG, nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem.

Jeżeli chodzi o uzasadnienie skargi, proszę zapoznać się ze skrótowym przedstawieniem zarzutów w sprawie T-268/08 Land Burgenland przeciwko Komisji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 247/17

Skarga wniesiona w dniu 21 lipca 2008 r. — Fidelio KG przeciwko OHIM (Hallux)

(Sprawa T-286/08)

(2008/C 247/33)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Fidelio KG (Linz, Austria) (przedstawiciel: M. Gail, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 maja 2008 r. (sprawa R 632/2007-4);

— obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) własnymi kosztami postępowania jak i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Hallux” dla towarów z klas 10, 18 i 25 (zgłoszenie nr 5 245 147)

Decyzja eksperta: częściowe odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uwzględnienie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), jako że zarejestrowane znaki towarowe odnoszące się do towarów „artykuł ortopedyczny” i „obuwie” nie stanowią bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 247/22

Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2008 r. — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH przeciwko OHIM (executive edition)

(Sprawa T-310/08)

(2008/C 247/44)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: S. Biagosch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 czerwca 2008 r. (sprawa R 845/2007-1);

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „executive edition” dla towarów z klas 7, 9 i 11 (rejestracja nr 4 908 182).

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) z uwagi na to, iż zgłoszony do rejestracji znak towarowy posiada charakter odróżniający w stopniu minimalnym, jaki wymagany jest do jego rejestracji.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).
—

stwierdzenie na podstawie art. 231 ust. 1 WE nieważności decyzji Komisji C(2008) 1625 końcowy z dnia 30 kwietnia 2008 r. (C 56/06, ex NN 77/06 — Prywatyzacja Banku Burgenland) w całości;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 223/45

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2008 r. — Strack przeciwko Komisji

(Sprawa T-221/08)

(2008/C 223/79)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Guido Strack (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Tettenborn)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji wydanych przez Komisję Europejską bezpośrednio lub w drodze przewidzianej w art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001 odmowy dorozumianej, w ramach procedury przetwarzania wniosków o dostęp do dokumentów, a w szczególności decyzji z 19 maja 2008 r., będących następstwem wniosków skarżącego o dostęp do dokumentów z dnia 18 i 19 stycznia 2008 r. oraz wniosków potwierdzających skarżącego z dnia 22 lutego, 18 kwietnia i w szczególności 21 kwietnia 2008 r., w części, w której zawierają one całkowitą lub częściową odmowę;

— zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego, z tytułu poniesionej przez niego w związku z przetwarzaniem jego wniosków szkody niematerialnej i doznanej krzywdy, zadośćuczynienia w odpowiedniej wysokości, jednakże co najmniej w symbolicznej wysokości 1 EUR;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący skierował do Komisji w dniach 18 i 19 stycznia 2008 r. wnioski o dostęp do wielu dokumentów. Jako że przynajmniej częściowo nie uzyskał on dostępu do tych dokumentów w przewidzianym w tym celu terminie, wnosi on niniejszą skargę.

Na poparcie swej skargi skarżący podnosi w szczególności, że pozwana naruszyła art. 255 WE oraz rozporządzenie nr 1049/2001 (1). Skarżący zarzuca także naruszenie zasady dobrej administracji, art. 41 i art. 42 Karty praw podstawowych oraz zasad odnoszących się do konieczności uzasadnienia decyzji odmownych na podstawie art. 253 WE.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, str. 43).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 223/49

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2008 r. — MPDV Mikrolab przeciwko OHIM (ROI ANALYZER)

(Sprawa T-233/08)

(2008/C 223/86)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor (Mosbach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Göpfert)

Strona pozwana:Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 kwietnia 2008 r. w sprawie R 1525/2006-4;

— obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „ROI ANALYZER” dla towarów i usług z klas 9, 35 i 42 (zgłoszenie nr 4 866 042).

Decyzja eksperta: częściowe oddalenie wniosku o rejestrację.

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania.

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ zgłoszony znak towarowy nie jest pozbawiony charakteru odróżniającego i nie występuje w odniesieniu do niego wymóg dostępności.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994 L 11, s. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 272/38

Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2008 r. — Ligny Pesca di Guaiana Francesco e.a. przeciwko Komisji

(Sprawa T-330/08)

(2008/C 272/78)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Ligny Pesca di Guaiana Francesco e C. Snc (Trapani, Włochy), Macaluso Gaetano (Palermo, Włochy), Gallo (Salerno, Włochy), Severino Pesca (Salerno, Włochy), Gallo Pesca (Salerno, Włochy), Fulvia di Pappalardo Luigi Matteo (Cetara, Włochy), Federazione Nazionale delle Imprese di Pesca (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: A. Clarizia, avvocato, P. Ziotti, avvocato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— uwzględnienie żądań zgłoszonych w części wstępnej skargi i wynikające z powyższego stwierdzenie nieważności rozporządzenia, które wprowadziło z dniem 16 czerwca 2008 r. zakaz połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim, na wschód od 45o długości geograficznej zachodniej, oraz w Morzu Śródziemnym w odniesieniu do statków rybackich do połowów okrężnicą prowadzących połowy tuńczyka błękitnopłetwego, pływających pod banderą włoską, (art. 1 rozporządzenia), jak również z dniem 16 czerwca 2008 r. nałożyło na podmioty wspólnotowe zakaz wyrażania zgody na wyładunki, umieszczanie w sadzach w celu tuczenia i w celach hodowlanych oraz na przeładunki na wodach i w portach Wspólnoty tuńczyka błękitnopłetwego złowionego przez owe statki w Oceanie Atlantyckim na wschód od 45o długości geograficznej zachodniej oraz w Morzu Śródziemnym (art. 3 ust. 1 rozporządzenia).

— obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania w rozumieniu art. 87 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, w tym także kosztami reprezentacji prawnej skarżących.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-305/08 Republika Włoska przeciwko Komisji oraz T-313/08 Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore S.n.c. przeciwko Komisji. Zarzuca się w szczególności błędną podstawę prawną zaskarżonego rozporządzenia, albowiem art. 7 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 358, str. 59) nie jest odpowiedni do przyjęcia przewidzianych środków, które wymagają zastosowania przepisu z art. 26 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 260/17

Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2008 r. — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli przeciwko OHIM (Przedstawienie renifera z czekolady)

(Sprawa T-337/08)

(2008/C 260/32)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci R. Lange, E. Schalast i G. Hild)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 czerwca 2008 r. (sprawa R 780/2005-4);

— obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający renifera z czekolady, zgłoszony dla towarów z klasy 30 (zgłoszenie nr 4 098 489).

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40 (1), ponieważ zgłoszony znak towarowy ma wymagane minimum charakteru odróżniającego i nie jest objęty koniecznością pozostawienia do swobodnego używania.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 260/18

Skarga wniesiona w dniu 25 sierpnia 2008 r. — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli przeciwko OHIM (Przedstawienie dzwoneczka z czerwoną wstążeczką)

(Sprawa T-346/08)

(2008/C 260/33)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci R. Lange, E. Schalast i G. Hild)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 czerwca 2008 r. (sprawa R 943/2007-4);

— obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający dzwoneczek z czerwoną wstążeczką, zgłoszony dla towarów z klasy 30 (zgłoszenie nr 4 770 831).

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40 (1), ponieważ zgłoszony znak towarowy ma wymagane minimum charakteru odróżniającego i nie jest objęty koniecznością pozostawienia do swobodnego używania.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 260/17

Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2008 r. — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli przeciwko OHIM (Przedstawienie zająca wielkanocnego z czekolady)

(Sprawa T-336/08)

(2008/C 260/31)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci R. Lange, E. Schalast i G. Hild)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 czerwca 2008 r. (sprawa R 1332/2005-4);

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający zająca wielkanocnego z czekolady, zgłoszony dla towarów z klasy 30 (zgłoszenie nr 3 844 446).

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40 (1), ponieważ zgłoszony znak towarowy nie jest pozbawiony charakteru odróżniającego i nie jest objęty koniecznością pozostawienia do swobodnego używania. Ponadto zgłoszony znak towarowy wykazuje charakter odróżniający w następstwie zastosowania art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 40/94.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 247/22

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 23 maja 2008 r. w sprawie F-79/07 Braun-Neumann przeciwko Parlamentowi, wniesione w dniu 1 sierpnia 2008 r. przez Kurta-Wolfganga Brauna-Neumanna

(Sprawa T-306/08 P)

(2008/C 247/43)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Kurt-Wolfgang Braun-Neumann (Lohr am Main, Niemcy) (przedstawiciel: P. Ames, adwokat)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania wnoszącego odwołanie

— uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 23 maja 2008 r. w sprawie F-79/07,

— orzeczenie co do istoty sprawy i uwzględnienie żądań wnoszącego odwołanie, a jednocześnie nakazanie Parlamentowi wypłacenia mu ze skutkiem wstecznym od dnia 1 sierpnia 2004 r. drugiej połowy renty wdowiej po jego małżonce G. Mandt w wysokości 1 670,84 EUR miesięcznie wraz z odsetkami ustalonymi zgodnie ze stopą procentową wyznaczoną przez Europejski Bank Centralny dla kredytów marginalnych, powiększoną o 3 %

— ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia przez Sąd do spraw Służby Publicznej.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem odwołania jest postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 23 maja 2008 r. w sprawie F-79/07 Braun-Neumann przeciwko Parlamentowi, w drodze którego skarga wnoszącego odwołanie została odrzucona jako niedopuszczalna.

Na poparcie odwołania wnoszący je podnosi, iż Sąd do spraw Służby Publicznej, dokonując wykładni art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich naruszył prawo, gdyż wykładnia ta jest sprzeczna z ogólnymi zasadami prawa wspólnotowego. Zdaniem wnoszącego odwołanie wykładnia Sądu, zgodnie z którą uznał on pismo za akt niekorzystny jest błędna. Ponadto wymogi zasady pewności prawa byłyby spełnione jedynie wtedy, jeśli brak pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych traktowano by jako przeszkodę w ustaleniu początku biegu terminu, gdyż w przeciwnym razie prawa przysługujące podmiotom w tym zakresie byłyby nieskuteczne. Wreszcie, w kontekście skutków, jakie wykładnia Sądu wywołuje wobec wnoszącego odwołanie, należy ją uznać za nieproporcjonalną.