5.

Sąd przedstawia okoliczności powstania sporu w pkt 1–13 zaskarżonego wyroku w następujący sposób ( 4 ): „1 W dniu 20 października 1999 r. skarżąca [Shaker di L. Laudato & C. Sas (zwana dalej »Shaker«)] dokonała zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego do Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1) z późniejszymi zmianami (zwanego dalej »rozporządzeniem 40/94«)]). 2 Znakiem towarowym, którego dotyczy zgłoszenie, jest następujące oznaczenie graficzne: 3 Towary, dla których wniesiono o rejestrację znaku towarowego, należą do klas 29, 32 i 33 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków podpisanego w Nicei dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego i zmienionego (zwanego dalej »porozumieniem nicejskim«) i odpowiadają następującemu opisowi: — klasa 29: »mięso, ryby, drób i dziczyzna; ekstrakty mięsne; owoce i warzywa konserwowane, suszone i gotowane; galaretki, dżemy, kompoty; jaja, mleko i wyroby z mleka; jadalne oleje i tłuszcze«; — klasa 32: »piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów«; — klasa 33: »napoje alkoholowe (z wyjątkiem piwa)«. 4 […] 5 […] 6 [Na żądanie] OHIM skarżąca ograniczyła swoje zgłoszenie, w zakresie towarów należących do klasy 33, do likieru pochodzącego z Wybrzeża Amalfitańskiego [i wycofała zgłoszenie w zakresie klasy 32]. 7 Zgłoszenie wyżej wspomnianego wspólnotowego znaku towarowego zostało opublikowane w Biuletynie Wspólnotowych Znaków Towarowych nr 30/2000 z dnia 17 kwietnia 2000 r. 8 W dniu 1 czerwca 2000 r. Limiñana y Botella, SL (zwana dalej »stroną wnoszącą sprzeciw«) wniosła sprzeciw na podstawie art. 42 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 wobec rejestracji zgłoszonego znaku towarowego. 9 W uzasadnieniu tego sprzeciwu wskazano na prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, pomiędzy zgłoszonym znakiem towarowym w zakresie, w jakim dotyczy towarów należących do klasy 33 porozumienia nicejskiego, a słownym znakiem towarowym strony wnoszącej sprzeciw, również obejmującym towary należące do klasy 33, zarejestrowanym w 1996 r. w Oficina Española de Patentes y Marcas du Ministerio de ciencia y tecnología (hiszpański urząd patentów i znaków towarowych), który brzmi: »LIMONCHELO«. 10 Decyzją z dnia 9 września 2002 r. Wydział Sprzeciwów OHIM uwzględnił sprzeciw i w rezultacie odmówił rejestracji zgłoszonego znaku towarowego [dla towarów z klasy 33]. 11 Wydział Sprzeciwów uzasadnił swoją decyzję, wskazując zasadniczo, że na rynku hiszpańskim istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, pomiędzy zgłoszonym znakiem towarowym a wcześniejszym znakiem towarowym, zważywszy na identyczność towarów i podobieństwo między znakami. Wydział Sprzeciwów doszedł w tej ostatniej kwestii do takiego wniosku po analizie podobieństw wizualnych, fonetycznych i koncepcyjnych występujących w sprawie znaków towarowych, z której wynika według OHIM, że istnieją podobieństwa wizualne i fonetyczne pomiędzy elementem dominującym zgłoszonego znaku towarowego, którym jest wyraz »limoncello«, a wcześniejszym znakiem towarowym. 12 W dniu 7 listopada 2002 r. skarżąca wniosła, na podstawie art. 57–62 rozporządzenia nr 40/94, odwołanie do OHIM od decyzji Wydziału Sprzeciwów. 13 Decyzją z dnia 24 października 2003 r. (zwaną dalej »zaskarżoną decyzją« Druga Izba Odwoławcza OHIM odrzuciła zgłoszenie skarżącej. W istocie uznawszy, że towary oznaczone wcześniejszym znakiem towarowym pokrywają się z towarami oznaczonymi zgłoszonym znakiem towarowym, Izba Odwoławcza oceniła, że elementem dominującym zgłoszonego znaku towarowego jest wyraz »limoncello« i że zgłoszony znak towarowy oraz wcześniejszy znak towarowy są wizualnie i fonetycznie sobie tak bliskie, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd pomiędzy oboma znakami towarowymi”.