ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu (czwarta izba) z dnia 12 grudnia 2014 r. – Wilo przeciwko OHIM (Pioneering for You)

(sprawa T‑601/13)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Pioneering for You — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”

1. Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie odwoławcze — Skarga do sądu Unii — Właściwość Sądu — Kontrola zgodności z prawem decyzji izb odwoławczych — Ponowne badanie okoliczności faktycznych w świetle dowodów nieprzedstawionych wcześniej przed instancjami Urzędu — Wyłączenie (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 65 ust. 2, art. 76 ust. 1) (por. pkt 12)

2. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Ocena charakteru odróżniającego — Kryteria [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 18–21)

3. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Znaki towarowe tworzone przez slogany reklamowe — Charakter odróżniający — Zastosowanie szczególnych kryteriów oceny — Niedopuszczalność [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 22, 23)

4. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Znaki towarowe tworzone przez slogany reklamowe — Sformułowanie reklamowe o charakterze zachwalającym [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 24)

5. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Słowny znak towarowy Pioneering for You [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 32, 35, 36, 39, 40)

6. Wspólnotowy znak towarowy — Decyzje Urzędu — Zgodność z prawem — Badanie przez sąd Unii — Kryteria (rozporządzenie Rady nr 207/2009) (por. pkt 41, 42)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 września 2013 r. (sprawa R 555/2013‑4) dotyczącą zgłoszenia do rejestracji oznaczenia słownego Pioneering for You jako wspólnotowego znaku towarowego

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Sprawa T‑365/13

(publikacja fragmentów)

Republika Litewska

przeciwko

Komisji Europejskiej

„EFOGR — Sekcja Gwarancji — EFRG i EFFROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Środki rozwoju obszarów wiejskich — „Utrudnienia naturalne” i środowisko rolne — Adekwatność kontroli — Ryczałtowe korekty finansowe — Proporcjonalność”

Streszczenie – wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 26 lutego 2015 r.

Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Finansowanie przez EFOGR i EFRROW – Rozliczanie rachunków – Odmowa pokrycia wydatków wynikających z niewłaściwego stosowania przepisów Unii – Korekta ryczałtowa wynosząca 5% z tytułu niewystarczającego charakteru kontroli przez państwo członkowskie przestrzegania środków ochrony środowiska związanych z kryterium dotyczącym stosowania nawozów – Wykazanie przez to państwo członkowskie braku znacznego ryzyka dla budżetu Unii z uwagi na to zaniedbanie – Naruszenie zasady proporcjonalności – Stwierdzenie nieważności korekty finansowej

(rozporządzenie Rady nr 1290/2005, art. 31 ust. 2; decyzja Komisji 2013/214)

Zgodnie z art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej Komisja dokonuje oszacowania kwot podlegających wyłączeniu z finansowania wspólnotowego z uwzględnieniem, po pierwsze, natury i wagi naruszenia, a po drugie, straty finansowej poniesionej przez Unię.

Należy zatem stwierdzić nieważność decyzji wykonawczej 2013/214 nakładającej wynoszącą 5% korektę finansową w odniesieniu do działań rolnośrodowiskowych związanych z kryterium dotyczącym stosowania nawozów opartej na stwierdzeniu Komisji, że przeprowadzone kontrole wzrokowe były niewystarczające, w sytuacji gdy dane państwo członkowskie wykaże w wymagany prawem sposób, że w praktyce brak przekrojowych kontroli zgodnych z przepisami Unii doprowadził do powstania jedynie nieznacznego ryzyka finansowego dla budżetu Unii. Ryzyko to nie uzasadnia zastosowania tego rodzaju korekty zgodnie z tą decyzją, gdyż zastosowanie takiej korekty jest przewidziane w sytuacji, gdy ryzyko strat dla budżetu Unii jest znaczne. Wobec tego nałożenie korekty finansowej w wysokości 5% w takich okolicznościach jest sprzeczne z art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2005 i z zasadą proporcjonalności.

(por. pkt 110, 118, 119, 121)
3.

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub ze wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi — Cel — Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 39, 40)
Zgodnie z rozporządzeniem nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji do urzędnika, który chce uzyskać dostęp do danych, na podstawie których przeprowadzono obliczenia statystyczne służące za podstawę współczynników korygujących stosowanych do wynagrodzeń urzędników, należy złożenie wniosku o udzielenie dostępu na podstawie tego rozporządzenia. Konieczność złożenia takiego wniosku nie jest w żaden sposób niezgodna z prawem do skutecznego środka prawnego ani nie narusza skuteczności powołania grupy technicznej ds. wynagrodzeń w ramach procedury ustalania współczynnika korygującego, ponieważ prawo dostępu do dokumentów zostało przewidziane w samym brzmieniu rozporządzenia nr 1049/2001 na warunkach w nim określonych i ponieważ żadna stanowiąca odstępstwo procedura nie znajduje zastosowanie z tego tylko względu, że wnioskodawca jest urzędnikiem Unii.

Nie można zarzucać Sądowi do spraw Służby Publicznej, że naruszył prawo skarżącego do skutecznej skargi, gdy oddalił jego wniosek o przedstawienie dokumentów będących w posiadaniu przez pozwaną instytucję, jeśli wspomniany skarżący nie przedstawia żadnego wyjaśnienia co do istotności dokumentów, których przekazania odmawia instytucja, dla rozstrzygnięcia sporu. O ile bowiem istnieje możliwość zaangażowania sądu w gromadzenie materiału dowodowego na rzecz wnoszącego odwołanie, o tyle udział ten powinien się ograniczać do wyjątkowych przypadków, zwłaszcza tych, w których wnoszący odwołanie potrzebuje na poparcie swojej argumentacji określonych informacji znajdujących się w posiadaniu strony pozwanej i napotyka trudności w ich uzyskaniu, a nawet na odmowę ich udostępnienia przez stronę pozwaną. Ponadto aby przekonać sąd do podjęcia bezpośredniego działania w celu zebrania materiału dowodowego, należy przedstawić wystarczająco dokładne, obiektywne i spójne przesłanki mogące przemawiać za prawdziwością lub prawdopodobieństwem podnoszonych okoliczności, do których udowodnienia mają służyć środki dowodowe.

(zob. pkt 61)

Odesłanie

Sąd: wyrok z dnia 12 marca 2008 r., Rossi Ferreras/Komisja, T‑107/07 P, Zb.Orz.SP, EU:T:2008:71, pkt 38, 39 i przytoczone tam orzecznictwo
2.

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub ze wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi — Cel — Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 14)
WYROK SĄDU (izba ds. odwołań)

z dnia 11 grudnia 2014 r.

Carla Faita

przeciwko

Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu (EKES)

„Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Mobbing — Brak wsparcia i naruszenie obowiązku staranności — Naruszenie prawa — Prawo do obrony”

Przedmiot:

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 16 września 2013 r. w sprawie Faita/EKES (F‑92/11, Zb.Orz.SP, EU:F:2013:130).

Orzeczenie:

Odwołanie zostaje oddalone. Carla Faita pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES).

Streszczenie

Skargi urzędników – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Decyzja o oddaleniu – Brak obowiązku zastąpienia przez administrację uzasadnienia pierwotnego aktu

(regulamin pracowniczy, art. 90)

Jeżeli właściwy organ powołujący po rozpatrzeniu zażalenia urzędnika uzna, że podstawy pierwotnego aktu, na który to zażalenie zostało złożone, są zarazem zasadne, jak i wystarczające, by udzielić odpowiedzi na stawiane w zażaleniu zarzuty, nie ma powodu, by odstępował on od tego uzasadnienia i zastępował je innym. Może on więc w takiej sytuacji oddalić zażalenie, przytaczając w decyzji je oddalającej te same podstawy co te podane w pierwotnym akcie, i nie można mu zarzucać naruszenia w ten sposób obowiązku uzasadnienia lub zasady dobrej administracji.

(zob. pkt 32)

WYROK SĄDU (izba ds. odwołań)

z dnia 11 grudnia 2014 r.

Carla Faita

przeciwko

Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu (EKES)

„Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Mobbing — Brak wsparcia i naruszenie obowiązku staranności — Naruszenie prawa — Prawo do obrony”

Przedmiot:

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 16 września 2013 r. w sprawie Faita/EKES (F‑92/11, Zb.Orz.SP, EU:F:2013:130).

Orzeczenie:

Odwołanie zostaje oddalone. Carla Faita pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES).

Streszczenie

Skargi urzędników – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Decyzja o oddaleniu – Brak obowiązku zastąpienia przez administrację uzasadnienia pierwotnego aktu

(regulamin pracowniczy, art. 90)

Jeżeli właściwy organ powołujący po rozpatrzeniu zażalenia urzędnika uzna, że podstawy pierwotnego aktu, na który to zażalenie zostało złożone, są zarazem zasadne, jak i wystarczające, by udzielić odpowiedzi na stawiane w zażaleniu zarzuty, nie ma powodu, by odstępował on od tego uzasadnienia i zastępował je innym. Może on więc w takiej sytuacji oddalić zażalenie, przytaczając w decyzji je oddalającej te same podstawy co te podane w pierwotnym akcie, i nie można mu zarzucać naruszenia w ten sposób obowiązku uzasadnienia lub zasady dobrej administracji.

(zob. pkt 32)
Zasadę 71 ust. 2 rozporządzenia nr 2868/95 wykonującego rozporządzenie nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, że w wypadku gdy w ramach postępowania inter partes jedna ze stron wnosi o przedłużenie terminu, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) może, nie mając jednak takiego obowiązku, wezwać drugą stronę do udzielenia zgody. Przepis ten należy także interpretować w związku z ust. 1 tejże zasady, skutkiem czego Urząd uwzględnia – zwłaszcza gdy zdecyduje się nie wzywać drugiej strony do udzielenia zgody – okoliczności związane z wnioskiem o przedłużenie terminu.

Zasada 22 ust. 6 rozporządzenia nr 2868/95 wykonującego rozporządzenie nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego uzupełnia i uściśla postanowienia zasady 22 ust. 2–4 tego rozporządzenia, stosowane mutatis mutandis do postępowań w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku zgodnie z zasadą 40 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia. W tych okolicznościach zasadę 22 ust. 6 rozporządzenia nr 2868/95 stosuje się do postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku opartego na art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego. Z zasady 22 ust. 6 rozporządzenia nr 2868/95 wynika, że Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) ma możliwość zażądania tłumaczenia dokumentów, które nie zostały przedstawione w języku postępowania, od strony, która przedstawiła wspomniane dokumenty.

(por. pkt 55, 56)
1.

Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Zarzuty prawne niepodniesione w skardze — Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi — Niedopuszczalność [statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21; regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 14)
1.

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi — Cel — Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 24)
Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 30 stycznia 2015 r. – Now Wireless / OHIM – Starbucks (HK) (now)

(sprawa T‑278/13)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy now — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009”

1. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Rozpatrywanie zgłoszenia — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Rzeczywiste używanie — Pojęcie — Kryteria oceny — Wymóg przedstawienia konkretnych i obiektywnych dowodów (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1, art. 51, art. 57 ust. 2, 3) (por. pkt 15, 16, 19)

2. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Rozpatrywanie zgłoszenia — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Częściowe używanie — Wpływ — Pojęcie „części towarów lub usług”, których dotyczy rejestracja (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 57 ust. 2, 3) (por. pkt 24, 25, 27)

3. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Rozpatrywanie zgłoszenia — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Używanie przez osobę trzecią za zgodą właściciela znaku towarowego — Ciężar dowodu (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 2) (por. pkt 34, 36)

4. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Rozpatrywanie zgłoszenia — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Używanie przez osobę trzecią za zgodą właściciela znaku towarowego — Zgoda wyraźna lub dorozumiana (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 2) (por. pkt 35, 38)

5. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Rozpatrywanie zgłoszenia — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Rzeczywiste używanie — Pojęcie — Kryteria oceny — Zasięg terytorialny używania (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1, art. 51, art. 57 ust. 2, 3) (por. pkt 44–47)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 marca 2013 r. (sprawa R 234/2012‑2) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Now Wireless Ltd a Starbucks (HK) Ltd

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
4.

Unia Europejska — Kontrola sądowa zgodności z prawem aktów instytucji — Środki ograniczające wobec Wybrzeża Kości Słoniowej — Zamrożenie środków finansowych niektórych osób i podmiotów w związku z sytuacją w Wybrzeżu Kości Słoniowej — Kontrola sądowa — Zakres — Kontrola ograniczona do ogólnych zasad — Kontrola rozciągająca się na ocenę stanu faktycznego i weryfikację dowodów w stosunku do aktów mających zastosowanie do szczególnych podmiotów (rozporządzenie Rady nr 560/2005, art. 11a ust. 1, 2; decyzja Rady 2010/656/WPZiB, art. 7 ust. 1, 2) (por. pkt 55–57)
Wyrok Sądu (druga izba) z dnia 21 stycznia 2015 r. – Sabores de Navarra / OHIM – Frutas Solano (KIT, EL SABOR DE NAVARRA)

(sprawa T‑46/13)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy KIT, EL SABOR DE NAVARRA — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Sabores de Navarra La Sabiduría del Sabor — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 15 i art. 57 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 — Postać różniąca się co do elementów, które wpływają na jego charakter odróżniający”

1. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Rozpatrywanie wniosku — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Wykorzystanie znaku towarowego w postaci różniącej się co do elementów niewpływających na jego charakter odróżniający — Przedmiot i zakres stosowania art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1 lit. a)] (por. pkt 22, 36, 37)

2. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Rozpatrywanie wniosku — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Rzeczywiste używanie — Pojęcie — Kryteria oceny (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 57 ust. 2, 3) (por. pkt 23, 24)

3. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Rozpatrywanie wniosku — Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego — Używanie znaku towarowego w postaci różniącej się co do elementów niewpływających na jego charakter odróżniający — Graficzny znak towarowy Sabores de Navarra La Sabiduría del Sabor [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1 lit. a)] (por. pkt 41, 42)

4. Wspólnotowy znak towarowy — Decyzje Urzędu — Zasada równego traktowania — Zasada dobrej administracji — Wcześniejsza praktyka decyzyjna Urzędu — Zasada legalności (rozporządzenie Rady nr 207/2009) (por. pkt 47)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 listopada 2012 r. (sprawy połączone R 2542/2011‑2 i R 2550/2011‑2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Sabores de Navarra, AIE i Frutas Solano, SA

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
1.

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi — Cel — Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 14)
Co się tyczy ustalenia istnienia obejścia ustanowionych środków antydumpingowych, poprzez wysyłanie produktu, którego dotyczą owe środki, przez państwa trzecie, w rozumieniu art. 13 ust. 1 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 1225/2009, nie wynika ani z owego artykułu, ani z orzecznictwa, by okoliczność, że dany eksporter nie był w stanie wykazać, iż rzeczywiście był producentem produktu podobnego lub spełniał wymogi z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nr 1225/2009, pozwalała instytucjom Unii na automatyczne przyjęcie wniosku, że miał miejsce przeładunek dokonany przez owego eksportera.

W tym względzie zakres starań podjętych przez zainteresowaną stronę w celu przekazania niektórych informacji nie pozostaje koniecznie w związku z istotną jakością przekazanych informacji, a w każdym razie nie jest jedynym rozstrzygającym elementem. Jeżeli zatem żądane informacje nie zostaną ostatecznie uzyskane, Komisja może odwołać się do dostępnych danych dotyczących tych informacji.

Co się tyczy możliwości uwzględnienia dostępnych danych, gdy strona dostarczyła nieprawdziwą lub wprowadzającą w błąd informację, art. 18 ust. 1 zdanie drugie podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 1225/2009 nie wymaga umyślnego działania.

W ramach dochodzenia antydumpingowego to do instytucji Unii należy podjęcie decyzji, czy do celów weryfikacji informacji dostarczonych przez zainteresowaną stronę uważają za niezbędne potwierdzenie tych informacji za pomocą inspekcji w pomieszczeniach tej strony oraz że w przypadku gdy zainteresowana strona przeszkadza w weryfikacji dostarczonych przez nią danych, art. 18 podstawowego rozporządzenia antydumpingowych nr 1225/2009 znajduje zastosowanie i dostępne dane mogą zostać wykorzystane.

W tym względzie, jeżeli odmowa przyjęcia inspekcji jest sprzeczna z celem lojalnej i starannej współpracy, do którego zapewnienia dąży art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, to fakt wyrażenia na nią zgody nie może sam w sobie prowadzić do potwierdzenia współpracy.

W tych okolicznościach fakt przedłożenia formularza dotyczącego wyłączenia, a następnie jego skorygowanej wersji, a także przyjęcie pracowników Komisji w ramach wizyty weryfikacyjnej, nie wystarcza do stwierdzenia współpracy lub powstania po stronie instytucji Unii obowiązku uwzględnienia niepełnych informacji.

(por. pkt 123, 124)
11.

Wspólna polityka handlowa — Ochrona przed praktykami dumpingowymi — Procedura antydumpingowa — Prawo do obrony — Prawo do bycia wysłuchanym — Prawo dostępu do jawnej dokumentacji postępowania (rozporządzenie Rady nr 1225/2009, art. 6 ust. 7) (por. pkt 151–153)
Wyrok Sądu (trzecia izba) z dnia 4 lutego 2015 r. – KSR / OHIM – Lampenwelt (Moon)

(sprawa T‑374/13)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy Moon — Bezwzględna podstawa unieważnienia — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 52 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”

1. Postępowanie sądowe — Reprezentacja stron — Możliwość konwalidowania braku umocowania do wniesienia skargi poprzez późniejsze przedłożenie jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego istnienie tego umocowania [regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 5 lit. b), art. 44 § 6] (por. pkt 10, 12, 13)

2. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub ze wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi — Pojęcie [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 20, 21)

3. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub ze wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru — Słowny znak towarowy Moon [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 7 ust. 2, art. 52 ust. 1 lit. a)] (por. pkt 24–38)

4. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Ocena dopuszczalności rejestracji oznaczenia — Uwzględnienie wyłącznie uregulowań wspólnotowych — Wcześniejsza rejestracja znaku towarowego w niektórych państwach członkowskich lub państwach trzecich — Decyzje, które nie wiążą organów wspólnotowych (rozporządzenie Rady nr 207/2009; dyrektywy: Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95; Rady 89/104) (por. pkt 48)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13 maja 2013 r. (sprawa R 676/2012‑4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Lampenwelt GmbH & Co. KG a KSR Kunststoff Rotation GmbH

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.