Sama okoliczność, że art. 78–80 rozporządzenia nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii nie zawierają szczegółowych zasad dotyczących w szczególności procedury odzyskania należności od europejskich posłów, lecz dotyczą ustalania należności Unii i zezwolenia na odzyskanie środków, nie może skutkować stosowalnością decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego ustanawiającej przepisy wykonawcze do statutu posła do Parlamentu Europejskiego, w tym przewidzianej w art. 68 procedury odzyskania należności przepisów wykonawczych do statutu z naruszeniem ich zakresu przedmiotowego.

Taki sposób wykładni odnosi się także do art. 81 rozporządzenia nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii i art. 93 rozporządzenia delegowanego nr 1268/2012 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia nr 966/2012, ponieważ przepisy te zasadniczo odpowiadają art. 73a rozporządzenia nr 1605/2002 i art. 85b rozporządzenia nr 2342/2002.

Co się tyczy procedury odzyskania wierzytelności należnych instytucjom Unii, chociaż, istotnie, ani art. 81 rozporządzenia nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, ani art. 93 rozporządzenia delegowanego nr 1268/2012 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia nr 966/2012 nie określają terminu, w którym o nocie debetowej – to jest akcie, poprzez który zawiadamia się dłużnika o ustaleniu takiej należności – należy powiadomić tego ostatniego, liczonego od dnia zdarzenia powodującego powstanie danej należności, to jednak zasada pewności prawa wymaga, aby instytucje Unii wykonywały swoje uprawnienia w rozsądnym terminie. Ocena, czy termin ma rozsądny charakter, powinna być dokonywana w oparciu o okoliczności właściwe każdej sprawie, a zwłaszcza przy uwzględnieniu znaczenia sporu dla zainteresowanego, złożoności sprawy, różnych etapów procedury, przez które instytucja Unii przeszła, a także zachowania stron w toku tej procedury. Rozsądny charakter terminu nie może być bowiem określony poprzez odniesienie do szczególnej górnej granicy, ustalonej w sposób abstrakcyjny.

W tym względzie, uwzględniając okoliczność, że art. 81 rozporządzenia nr 966/2012, ma na celu ograniczenie w czasie możliwości dochodzenia wierzytelności Unii od osób trzecich – co ma służyć zapewnieniu poszanowania zasady należytego zarządzania finansami – i w tym celu ustanawia pięcioletni termin przedawnienia, w odniesieniu do terminu powiadomienia dłużnika o nocie debetowej przez instytucję Unii konieczne jest co do zasady przyjęcie domniemania, że termin ten nie jest rozsądny, jeżeli powiadomienie ma miejsce ponad pięć lat od chwili, gdy instytucja zwykle mogła dochodzić swej wierzytelności. Biorąc pod uwagę art. 78 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 966/2012 oraz art. 81 i 82 rozporządzenia delegowanego nr 1268/2012, instytucja Unii zwykle może dochodzić swojej należności od dnia, w którym instytucja ta dysponuje dokumentami potwierdzającymi umożliwiającymi identyfikację danej należności jako pewnej, o określonej wartości i wymagalnej, lub w którym mogłaby dysponować takimi dokumentami potwierdzającymi, gdyby działała z należytą starannością.

Jednakże okoliczność, że ponadpięcioletni okres upłynął między datą, w której instytucja mogła zwykle dochodzić swojej należności, a datą powiadomienia o nocie debetowej, nie może automatycznie skutkować naruszeniem zasady rozsądnego terminu. Należy bowiem także rozpatrzyć, czy taki okres można wyjaśnić szczególnymi okolicznościami sprawy. Podobnie powiadomienie o takiej nocie debetowej w terminie krótszym niż wspomniany pięcioletni termin – w sprawie o mniejszej złożoności, która jest istotna dla dłużnika lub w której instytucja Unii nie dołożyła staranności, w szczególności w odniesieniu do uzyskania dokumentów potwierdzających umożliwiających jej identyfikację należności jako pewnej, o określonej wartości i wymagalnej – mogłoby nie odpowiadać wymogom zasady rozsądnego terminu. W takiej sytuacji to dłużnik powinien wykazać, że taki krótszy niż pięć lat termin nie jest rozsądny.

(por. pkt 89, 96, 99–104, 106)