ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c))

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znak towarowy pozbawiony charakteru odróżniającego – Wyjątek – Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust.3)

Summary

1. Oznaczenie słowne TDI, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla „pojazdów samochodowych i ich części” należących do klasy 12 w rozumieniu porozumienia nicejskiego może służyć do oznaczenia, w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, cech charakterystycznych towarów i usług objętych zgłoszeniem znaku towarowego.

W odniesieniu do pojazdów, to oznaczenie słowne, które stanowi skrót „turbo diesel injection” lub „turbo direct injection” oznacza ich jakość, z uwagi na to, że fakt bycia wyposażonym w silnik „turbo diesel injection” lub „turbo direct injection” jest charakterystyczną cechą pojazdu. Jeżeli chodzi o części pojazdów, oznaczenie słowne TDI oznacza typ pojazdu.

Ponadto znaczenie słowne TDI opisuje towary, o których mowa w całej Unii. Skoro bowiem pojazdy są sprzedawane zasadniczo pod tą samą nazwą na całym rynku wewnętrznym, nie ma różnicy między odmiennymi częściami Unii, jeżeli chodzi o zrozumienie przez właściwy krąg odbiorców znaczenia omawianego oznaczenia i stosunku, jaki istnieje między tym oznaczeniem a towarami objętymi zgłoszeniem znaku towarowego.

(por. pkt 18, 19)

2. Znak towarowy może być zarejestrowany na podstawie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego jedynie wówczas, gdy wykazane zostanie, iż znak ten uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania w tej części Unii, w której początkowo nie miał takiego charakteru odróżniającego. Rzeczoną częścią Unii, o której mowa w art. 7 ust. 2, może być jedno państwo członkowskie.

Tak więc to we wszystkich państwach członkowskich Unii gdzie zgłoszony znak towarowy nie miał początkowo charakteru odróżniającego tenże znak towarowy winien uzyskać charakter odróżniający w następstwie używania, aby uzyskać zdolność rejestracyjną na podstawie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009. W dodatku dowody przedstawione w stosunku do niektórych państw członkowskich nie są w stanie wykazać, że oznaczenie uzyskało charakter odróżniający w pozostałych państwach członkowskich Unii.

(por. pkt 46, 47)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy

–

Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego

–

Względne podstawy odmowy rejestracji

–

Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług

–

Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b)) (por. pkt 28, 61, 62, 66)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 44/2008‑4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między DeguDent GmbH et Ergo Versicherungsgruppe AG.

Sentencja

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 44/2008‑4) w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza nie rozpoznała wniesionego do niej odwołania w odniesieniu do towarów należących do klasy 5.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Ergo Versicherungsgruppe AG, DeguDent GmbH i OHIM pokrywają własne koszty.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Uwagi osób trzecich i sprzeciw – Rozpatrywanie sprzeciwu – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Termin wyznaczony przez Urząd – Przedstawienie dodatkowych dowodów po upływie terminu w przypadku zaistnienia nowych okoliczności – Dopuszczalność (rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1, zasada 22 ust. 1) (por. pkt 27, 31)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Uwagi osób trzecich i sprzeciw – Rozpatrywanie sprzeciwu – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Rzeczywiste używanie – Pojęcie – Kryteria oceny (rozporządzenie Rady nr 207/09, art. 42 ust. 2, 3) (por. pkt 51–53)

3. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego (rozporządzenie Rady nr 207/09, art. 8 ust. 1 lit. b)) (por. pkt 87, 94, 97)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 lipca 2009 r. (sprawa R 1051/2008–1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Vallis K. ‑ Vallis A. & Co. OE a New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords



Keywords

Rolnictwo – EFOGR – Rozliczanie rachunków – Odmowa pokrycia wydatków wynikających z niewłaściwego stosowania przepisów wspólnotowych – Zakwestionowanie przez zainteresowane państwo członkowskie – Ciężar dowodu – Rozłożenie ciężaru dowodu między Komisję a państwo członkowskie (rozporządzenie Rady nr 1258/1999) (por. pkt 29–34, 78)

2. Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów – Zarzuty prawne niepodniesione w skardze – Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi – Niedopuszczalność (regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 §1 lit. c)) (por. pkt 47)

3. Akty instytucji – Rozporządzenia – Rozporządzenie przewidujące szczególne środki nadzoru – Brak swobodnego uznania państw członkowskich –Niewykonanie –Względy uzasadniające – Większa lub równorzędna skuteczność innego systemu nadzoru – Niedopuszczalność (por. pkt 80)

4. Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Finansowanie przez EFOGR – Rozliczanie rachunków – Odmowa pokrycia wydatków wynikających z niewłaściwego stosowania przepisów wspólnotowych – Stwierdzenie zaniedbań we wdrożonym przez państwo członkowskie systemie kontroli – Możliwość odmowy pokrycia przez Komisję całości wydatków – Zastosowanie korekty ryczałtowej – Naruszenie zasady proporcjonalności – Brak (rozporządzenia: Rady nr 1258/1999, art. 7; Komisji nr 2148/96, art. 4, 6) (por. pkt 137, 140–147)

5. Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Finansowanie przez EFOGR – 61959 Przyznanie pomocy i premii – Ciążący na państwach członkowskich obowiązek zorganizowania skutecznego systemu kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu – Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Uzasadnienie wynikające z trudności praktycznych – Niedopuszczalność (por. pkt 150–152)
2.

Postępowanie — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Zarzuty prawne niepodniesione w skardze — Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi — Niedopuszczalność (regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 §1 lit. c)) (por. pkt 47)
Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego właściciel niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie gospodarczym o zasięgu większym niż lokalny może wnieść sprzeciw wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego, jeżeli zgodnie z obwiązującym prawem państwa członkowskiego z jednej strony prawa do tego oznaczenia zostały nabyte przed datą wniosku o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego lub w danym wypadku przed datą zastrzeżenia prawa pierwszeństwa wniosku o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego oraz z drugiej strony oznaczenie to daje właścicielowi prawo zakazu używania późniejszego znaku towarowego. Z powyższego wynika, że jednym z warunków zastosowania art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 40/94 jest, aby wnoszący sprzeciw wykazał, iż jest właścicielem oznaczenia przywołanego w uzasadnieniu sprzeciwu. Warunek ten zakłada, że wnoszący sprzeciw udowodni nabycie praw do tego oznaczenia. Prawa te winny umożliwiać, zgodnie z tym przepisem zakazanie używania późniejszego znaku towarowego. Rozpoznając kwestię, czy wnoszący sprzeciw nabył prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego lub oznaczenia używanego w obrocie handlowym – a zatem czy jest właścicielem oznaczenia w rozumieniu wspomnianego przepisu – nie należy abstrahować od prawa krajowego przywołanego w uzasadnieniu sprzeciwu. W tym kontekście obowiązujące prawo krajowe znajduje bowiem zastosowanie zwłaszcza w celu określenia sposobów nabycia praw do oznaczenia, na które powołano się w uzasadnieniu sprzeciwu wniesionego na podstawie tego przepisu.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Unia Europejska – Instytucje – Prawo publicznego dostępu do dokumentów – Rozporządzenie nr 1049/2001 – Wyjątki od prawa dostępu do dokumentów – Ochrona życia prywatnego i integralności jednostki – Zakres – Obowiązek dokonania oceny zgodnie z prawodawstwem Unii dotyczącym ochrony danych osobowych – Pełne zastosowanie przepisów rozporządzenia nr 45/2001 do wszystkich wniosków o udzielenie dostępu do dokumentów zawierających dane osobowe (rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: nr 45/2001, art. 8; nr 1049/2001, art. 4 § 1 lit. b)) (por. pkt 21–26, 38–40)

2. Zbliżanie ustawodawstw – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Przetwarzanie tych danych przez instytucje i organy Unii – Wniosek o udzielenie dostępu do dokumentów zawierających nazwiska członków Parlamentu należących do uzupełniającego systemu emerytalnego – Dane osobowe – Wniosek o udzielenie dostępu do wspomnianych dokumentów na podstawie rozporządzenia nr 1049/2001 – Obowiązek ustalenia konieczności przekazania takich danych (rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: nr 45/2001, art. 2 lit. a), art. 5 lit. b), art. 8 lit. b); nr 1049/2001, art. 4 § 1 lit. b)) (por. pkt 27–30)

Subject of the case

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności odmownej decyzji Parlamentu A (2008)22050 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie przyznania skarżącemu dostępu do niektórych dokumentów dotyczących przynależności określonych członków Parlamentu Europejskiego do uzupełniającego systemu emerytalnego.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Gert-Jan Dennekamp pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Parlament Europejski.

3) Królestwo Danii, Republika Finlandii i Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) pokrywają własne koszty.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Procedura przetargowa – Postępowanie odwoławcze od decyzji instytucji zamawiającej o udzieleniu zamówienia publicznego – Zasada kontradyktoryjności – Zgodność z ochroną tajemnicy handlowej – Organy powołane do rozpoznania odwołania – Obowiązek zapewnienia poufności i prawa do poszanowania tajemnicy handlowej w odniesieniu do informacji zawartych w dokumentacji przekazanej przez strony – Warunki – Pogodzenie wspomnianego obowiązku z wymogami skutecznej ochrony prawnej i poszanowania prawa do obrony (art. 267 TFUE; rozporządzenie Rady nr 1605/2002, art. 100 ust. 2) (por. pkt 25, 26)

2. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Procedura przetargowa – Udzielanie zamówień – Najkorzystniejsza ekonomicznie oferta – Kryteria udzielania zamówienia – Wybór dokonywany przez instytucję zamawiającą – Granice – Obowiązek przestrzegania zasad przejrzystości, równego traktowania i niedyskryminacji (rozporządzenie Rady nr 1605/2002, art. 97; rozporządzenie Komisji 2342/2002, art. 138) (por. pkt 64, 66)

3. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Procedura przetargowa – Obowiązek przestrzegania zasady równego traktowania oferentów – Konieczność zapewnienia równości szans i zastosowania się do zasady przejrzystości – Zakres obowiązku przejrzystości (rozporządzenie Rady nr 1605/2002, art. 89) (por. pkt 65)

4. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Udzielenie zamówienia w wyniku przetargu – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji – Kontrola sądowa – Granice (por. pkt 121)

5. Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Bezprawność – Szkoda – Związek przyczynowy – Niespełnienie jednej z przesłanek – Oddalenie skargi o odszkodowanie w całości (art. 340 akapit drugi TFUE) (por. pkt 167)

6. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Procedura przetargowa – Koszty poniesione przez oferenta – Prawo do odszkodowania – Brak (rozporządzenie Rady nr 1605/2002, art. 101) (por. pkt 173)

Subject of the case

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej, doręczonej pismem z dnia 17 grudnia 2009 r., o odrzuceniu oferty złożonej przez skarżącą w ramach procedury o udzielenie zamówienia publicznego nr 10234 dotyczącego codziennego transportu i kolportażu Dziennika Urzędowego, książek, innych periodyków i publikacji (Dz.U. 2009/S 176‑253034) i o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi oraz, po drugie, żądanie zasądzenia odszkodowania.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) bpost NV van publiek recht zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postępowanie – Przedstawienie dowodów – Termin – Opóźnienie w złożeniu wniosków dowodowych – Przesłanki (regulamin postępowania przed Sądem, art. 48 § 1) (por. pkt 22)

2. Prawo Unii – Zasady – Ochrona uzasadnionych oczekiwań – Przesłanki – Szczegółowe zapewnienia udzielone przez administrację (por. pkt 30)

3. Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Badanie skarg – Ustalenie priorytetów przez Komisję – Uwzględnienie interesu wspólnotowego w związku z badaniem sprawy – Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji – Obowiązek uzasadnienia decyzji o umorzeniu postępowania – Kontrola sądowa – Zakres i ograniczenia (art. 81 WE, 82 WE, art. 85 ust. 1 WE, art. 253 WE; rozporządzenie Komisji nr 773/2004, art. 7 ust. 2) (por. pkt 38–40, 59)

4. Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Badanie skarg – Badanie wyłącznie elementów stanu faktycznego i prawnego podanych do wiadomości Komisji (art. 81 WE, 82 WE; rozporządzenie Komisji nr 773/2004, art. 7 ust. 2) (por. pkt 41)

5. Konkurencja – Pozycja dominująca – Zbiorowa pozycja dominująca – Pojęcie – Jednostka zbiorowa – Przesłanki (art. 82 WE) (por. pkt 71)

6. Konkurencja – Pozycja dominująca – Istnienie – Posiadanie dużego udziału w rynku – Niewystarczająca poszlaka (art. 82 WE) (por. pkt 79)

Subject of the case

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2009) 4125 z dnia 20 maja 2009 r. oddalającej skargę w sprawie COMP/C‑3/39.391 dotyczącą rzekomych naruszeń art. 81 WE i 82 WE przez spółki Hewlett-Packard, Lexmark, Epson i Canon na rynku naboi do drukarek.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Lexmark International Technology SA ponosi własne koszty.
—

stopień ochrony prawnej, z której korzystają oznaczenie osoby trzeciej i oznaczenie zgłoszone do rejestracji. Zamiar uniemożliwienia sprzedaży może w pewnych okolicznościach stanowić o złej wierze zgłaszającego. Jest tak w szczególności w przypadku, gdy okazuje się później, że zgłaszający zarejestrował jako wspólnotowy znak towarowy oznaczenie bez zamiaru używania go, wyłącznie po to, by uniemożliwić osobie trzeciej wejście na rynek. Tymczasem zgłaszający może również dążyć do celu zgodnego z prawem, gdy pragnie uchronić się przed próbą skorzystania z renomy swojego oznaczenia przez osobę trzecią, będącą podmiotem rozpoczynającym działalność na rynku. Wyżej wymienione czynniki stanowią jedynie przykłady pośród wszystkich elementów, które mogą zostać wzięte pod uwagę na potrzeby oceny ewentualnie złej wiary zgłaszającego znak towarowy w momencie dokonywania zgłoszenia. (por. pkt 33–36)
WYROK SĄDU (izba ds. odwołań)

z dnia 6 marca 2012 r.

Komisja Europejska

przeciwko

Amerigowi Liottiemu

„Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Ocena — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny (2006) — Ogólne przepisy wykonawcze — Stosowanie standardów oceny w sposób spójny i uzgodniony”

Przedmiot:

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 17 lutego 2009 r. w sprawie F‑38/08 Liotti przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP s. I‑A-1‑25, II‑A-1‑103.

Orzeczenie:

Odwołanie zostaje oddalone. Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Ameriga Liottiego w niniejszej instancji.

Streszczenie

Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Ogólne przepisy wykonawcze ustalające wspólne dla wszystkich dyrekcji generalnych standardy oceny – Przeprowadzenie oceny bez uwzględnienia standardów oceny – Niezgodność z prawem

(regulamin pracowniczy, art. 43)

Nawet gdyby oceny kompetencji, wydajności i zachowania w ramach służby urzędników, przeprowadzone bez uwzględnienia lub z niewystarczającym uwzględnieniem standardów oceny, były zasadne i umotywowane, to z konieczności odbiegają one od kryteriów oceny wspólnych dla wszystkich urzędników jednej dyrekcji generalnej określonych w tych standardach i składają się z ocen, czasem niekompletnych lub subiektywnych, właściwych dla poszczególnych oceniających lub zatwierdzających. Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej sporządzone bez uwzględnienia standardów oceny nie może więc być identyczne jak to, w którym te standardy byłyby zastosowane.

Ponadto trudności związane z rozkładem ciężaru dowodu w sferze oceny urzędników nie pozwalają, by urzędnik kwestionujący sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej musiał wykazać, że gdyby oceniający i zatwierdzający zastosowali standardy oceny, sprawozdanie to mogło mieć inną treść.

(zob. pkt 48, 49)
Artykuł 255 ust. 2 WE przyznaje Radzie kompetencję do określenia zasad ogólnych oraz ograniczeń dotyczących prawa dostępu do dokumentów. Niemniej jednak art. 2 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji rozszerza w sposób wyraźny prawo dostępu do dokumentów na wszelkie dokumenty znajdujące się w posiadaniu danej instytucji, niezależnie od tego, czy dokumenty te zostały sporządzone przez tę instytucję, czy też pochodzą od państw członkowskich lub państw trzecich. Ponadto wykluczenie licznych dokumentów pochodzących od państw członkowskich z zakresu stosowania prawa dostępu do dokumentów w rozumieniu art. 255 ust. 1 WE byłoby niezgodne z celem w postaci przejrzystości, do jakiego zmierza to postanowienie i który to cel jest gwarantowany przez art. 42 karty praw podstawowych Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem pewnych wyjątków, które podlegają wykładni ścisłej. Dodatkowo z deklaracji nr 35 dotyczącej art. 255 ust. 1 WE, załączonej do aktu końcowego traktatu amsterdamskiego wynika, że twórcy tego traktatu nie zamierzali wykluczać dokumentów państw członkowskich z zakresu zastosowania art. 255 ust. 1 WE. Pierwotne prawo Unii nie uzasadnia zatem zawężającej wykładni prawa dostępu do dokumentów pochodzących od państw członkowskich.

(por. pkt 29, 41–44)
Sprawowana przez sąd kontrola korzystania z uznania, które przysługuje Komisji przy stosowaniu art. 87 ust. 3 lit. c) WE, ogranicza się do weryfikacji poszanowania reguł proceduralnych i reguł dotyczących obowiązku uzasadnienia oraz do kontroli prawidłowości ustaleń faktycznych i braku: naruszenia prawa, oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych bądź nadużycia władzy. Ponadto Sąd powinien także sprawdzić, czy przestrzegano wymogów, które Komisja sama sobie narzuciła w powyższych wytycznych. Natomiast do sądu Unii nie należy zastąpienie Komisji w przeprowadzeniu badania, do którego ona sama nigdy nie przystąpiła, i snucie przypuszczeń co do wniosków, do których doszłaby ona w wyniku tego badania.

Co się tyczy przyjęcia środków wyrównawczych w ramach przyznania pomocy na restrukturyzację, pkt 38–40 wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw odnoszą się do „unikania nieuzasadnionych zakłóceń konkurencji”. W świetle tych postanowień w pierwszej kolejności środki wyrównawcze powinny być przyjęte w celu ograniczenia negatywnych skutków przyznania pomocy na restrukturyzację dla konkurencji i wymiany handlowej (pkt 38 wytycznych). W drugiej kolejności środki te muszą być „stosowne”, co oznacza, że nie mogą one prowadzić do pogorszenia struktury rynku (pkt 39 wytycznych). W trzeciej kolejności muszą być one „proporcjonalne” do zakłócających skutków pomocy. W tym względzie powinny one, po pierwsze, zostać wprowadzone na rynku lub rynkach, na których dane przedsiębiorstwo będzie miało znaczącą pozycję po restrukturyzacji. Po drugie, o ile środki te mogą zostać wprowadzone przed przyznaniem lub po przyznaniu pomocy, o tyle w każdym wypadku muszą one stanowić integralną część planu restrukturyzacji. Po trzecie, nie mogą one polegać na samym odpisaniu kwot jako straty lub zamknięciu działalności przynoszącej straty, gdyż nie prowadzą one do obniżenia zdolności produkcyjnych lub obecności danego przedsiębiorstwa na rynku (pkt 40 wytycznych).

Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając, że zbycie spółki zależnej przedsiębiorstwa stanowi środek wyrównawczy w rozumieniu pkt 38–40 wytycznych, jeżeli zgłoszenie przyznania pomocy na restrukturyzację nastąpiło niemal trzy i pół roku przed tym zbyciu, które nie miało na celu i nie mogło prowadzić do zmniejszenia, choćby w znikomy sposób, zakłóceń konkurencji wynikających z zamierzonej pomocy, oraz że owo zbycie nie miało „rzeczywistego skutku” na głównym rynku działalności przedsiębiorstwa będącego beneficjentem pomocy.

(por. pkt 44, 51, 53, 55)