Sprawa C‑553/13

Tallinna Ettevõtlusamet

przeciwko

Statoil Fuel & Retail Eesti AS

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tallinna ringkonnakohus)

„Odesłanie prejudycjalne — Podatki pośrednie — Podatki akcyzowe — Dyrektywa 2008/118/WE — Artykuł 1 ust. 2 — Paliwo płynne objęte podatkiem akcyzowym — Podatek od sprzedaży detalicznej — Pojęcie „szczególnego celu” — Uprzednie przydzielenie wpływów z podatku — Organizacja transportu publicznego na obszarze miasta”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 5 marca 2015 r.

Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki akcyzowe – Dyrektywa 2008/118 – Wyroby objęte podatkiem akcyzowym – Ustawodawstwo krajowe ustanawiające podatek od sprzedaży detalicznej paliwa płynnego – Podatek mający na celu finansowanie organizacji transportu publicznego, zadanie wypełniane i finansowane niezależnie od wspomnianego podatku – Brak szczególnego celu – Niedopuszczalność

(dyrektywa Rady 2008/118, art. 1 ust. 2)

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy 2008/118 w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG, należy interpretować w ten sposób, że nie pozwala on na stwierdzenie, że podatek w zakresie, w jakim jest on nakładany na sprzedaż detaliczną paliwa płynnego objętego podatkiem akcyzowym, wypełnia szczególny cel w rozumieniu tego przepisu, w przypadku gdy jest on przeznaczony na finansowanie organizacji transportu publicznego na obszarze jednostki samorządu terytorialnego nakładającej ten podatek, które to zadanie ta jednostka samorządu terytorialnego ma obowiązek wypełniać i finansować niezależnie od wspomnianego podatku, nawet jeśli wpływy z tego podatku są wykorzystywane wyłącznie w celu wykonywania tej działalności. Wspomniany przepis należy w konsekwencji interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym, które wprowadzają taki podatek od sprzedaży detalicznej paliwa płynnego objętego podatkiem akcyzowym.

W istocie o ile uprzednie przydzielanie wpływów z podatku na finansowanie przez organy regionalne przekazanych im kompetencji może stanowić okoliczność wymagającą uwzględnienia dla ustalenia istnienia szczególnego celu, o tyle taki rodzaj przydzielania wpływów, będący po prostu sposobem wewnętrznej organizacji budżetu państwa członkowskiego, nie może jako taki stanowić wystarczającego warunku w tym zakresie, gdyż każde państwo członkowskie może postanowić, niezależnie od realizowanego celu, że wpływy z podatku będą przydzielane na finansowanie określonych wydatków.

Aby uprzednie przydzielenie wpływów z podatku nakładanego na wyroby akcyzowe pozwalało na stwierdzenie, że podatek ten wypełnia szczególny cel w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 2008/118, istotne jest, by podatek sam w sobie służył zapewnieniu realizacji przytoczonego szczególnego celu, a zatem aby istniał bezpośredni związek pomiędzy wykorzystaniem wpływów z podatku a wspomnianym szczególnym celem. Wobec braku takiego mechanizmu uprzedniego przydzielania wpływów uznanie, że podatek nakładany na wyroby akcyzowe wypełnia szczególny cel w rozumieniu wspomnianego przepisu, jest możliwe jedynie wtedy, gdy jest on pomyślany pod względem swej struktury, między innymi opodatkowanej dziedziny lub stawki opodatkowania, w taki sposób, aby tak wpłynąć na zachowanie podatników, by umożliwić wypełnienie przytoczonego szczególnego celu, na przykład poprzez nałożenie wysokiego podatku na rozpatrywane produkty w celu zniechęcenia do ich konsumpcji.

Nawet uznając, że zostało dowiedzione twierdzenie, że podatek od sprzedaży, w zakresie, w jakim jest on nakładany na sprzedaż paliw płynnych objętych podatkiem akcyzowym, poprzez skuteczną organizację transportu publicznego wypełnia zasadniczo cel dotyczący ochrony środowiska i zdrowia publicznego, jak również, że nie chodzi tutaj o zwykłe wydatki ogólne, które mogą być finansowane z wpływów podatkowych każdego rodzaju, zwykłe przydzielenie wpływów organizacji transportu publicznego nie może być uznane za umożliwiające ustalenie bezpośredniego związku pomiędzy wykorzystaniem wpływów ze wspomnianego podatku a wypełnianymi przez niego celami związanymi z ochroną środowiska lub zdrowiem publicznym.

(por. pkt 39, 41, 42, 45, 47; sentencja)

Sprawa C‑553/13

Tallinna Ettevõtlusamet

przeciwko

Statoil Fuel & Retail Eesti AS

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tallinna ringkonnakohus)

„Odesłanie prejudycjalne — Podatki pośrednie — Podatki akcyzowe — Dyrektywa 2008/118/WE — Artykuł 1 ust. 2 — Paliwo płynne objęte podatkiem akcyzowym — Podatek od sprzedaży detalicznej — Pojęcie „szczególnego celu” — Uprzednie przydzielenie wpływów z podatku — Organizacja transportu publicznego na obszarze miasta”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 5 marca 2015 r.

Postanowienia podatkowe — Harmonizacja ustawodawstw — Podatki akcyzowe — Dyrektywa 2008/118 — Wyroby objęte podatkiem akcyzowym — Ustawodawstwo krajowe ustanawiające podatek od sprzedaży detalicznej paliwa płynnego — Podatek mający na celu finansowanie organizacji transportu publicznego, zadanie wypełniane i finansowane niezależnie od wspomnianego podatku — Brak szczególnego celu — Niedopuszczalność

(dyrektywa Rady 2008/118, art. 1 ust. 2)

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy 2008/118 w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG, należy interpretować w ten sposób, że nie pozwala on na stwierdzenie, że podatek w zakresie, w jakim jest on nakładany na sprzedaż detaliczną paliwa płynnego objętego podatkiem akcyzowym, wypełnia szczególny cel w rozumieniu tego przepisu, w przypadku gdy jest on przeznaczony na finansowanie organizacji transportu publicznego na obszarze jednostki samorządu terytorialnego nakładającej ten podatek, które to zadanie ta jednostka samorządu terytorialnego ma obowiązek wypełniać i finansować niezależnie od wspomnianego podatku, nawet jeśli wpływy z tego podatku są wykorzystywane wyłącznie w celu wykonywania tej działalności. Wspomniany przepis należy w konsekwencji interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym, które wprowadzają taki podatek od sprzedaży detalicznej paliwa płynnego objętego podatkiem akcyzowym.

W istocie o ile uprzednie przydzielanie wpływów z podatku na finansowanie przez organy regionalne przekazanych im kompetencji może stanowić okoliczność wymagającą uwzględnienia dla ustalenia istnienia szczególnego celu, o tyle taki rodzaj przydzielania wpływów, będący po prostu sposobem wewnętrznej organizacji budżetu państwa członkowskiego, nie może jako taki stanowić wystarczającego warunku w tym zakresie, gdyż każde państwo członkowskie może postanowić, niezależnie od realizowanego celu, że wpływy z podatku będą przydzielane na finansowanie określonych wydatków.

Aby uprzednie przydzielenie wpływów z podatku nakładanego na wyroby akcyzowe pozwalało na stwierdzenie, że podatek ten wypełnia szczególny cel w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 2008/118, istotne jest, by podatek sam w sobie służył zapewnieniu realizacji przytoczonego szczególnego celu, a zatem aby istniał bezpośredni związek pomiędzy wykorzystaniem wpływów z podatku a wspomnianym szczególnym celem. Wobec braku takiego mechanizmu uprzedniego przydzielania wpływów uznanie, że podatek nakładany na wyroby akcyzowe wypełnia szczególny cel w rozumieniu wspomnianego przepisu, jest możliwe jedynie wtedy, gdy jest on pomyślany pod względem swej struktury, między innymi opodatkowanej dziedziny lub stawki opodatkowania, w taki sposób, aby tak wpłynąć na zachowanie podatników, by umożliwić wypełnienie przytoczonego szczególnego celu, na przykład poprzez nałożenie wysokiego podatku na rozpatrywane produkty w celu zniechęcenia do ich konsumpcji.

Nawet uznając, że zostało dowiedzione twierdzenie, że podatek od sprzedaży, w zakresie, w jakim jest on nakładany na sprzedaż paliw płynnych objętych podatkiem akcyzowym, poprzez skuteczną organizację transportu publicznego wypełnia zasadniczo cel dotyczący ochrony środowiska i zdrowia publicznego, jak również, że nie chodzi tutaj o zwykłe wydatki ogólne, które mogą być finansowane z wpływów podatkowych każdego rodzaju, zwykłe przydzielenie wpływów organizacji transportu publicznego nie może być uznane za umożliwiające ustalenie bezpośredniego związku pomiędzy wykorzystaniem wpływów ze wspomnianego podatku a wypełnianymi przez niego celami związanymi z ochroną środowiska lub zdrowiem publicznym.

(por. pkt 39, 41, 42, 45, 47; sentencja)