3

Zaskarżony wyrok zawiera następujące ustalenia: „1 Skarżąca, Gul Ahmed Textile Mills […], jest spółką prawa pakistańskiego z siedzibą w Karaczi (Pakistan). Prowadzi działalność między innymi w zakresie sprzedaży i sprzedaży eksportowej bielizny pościelowej. Skarżąca wytwarza ów produkt w Pakistanie i wywozi go do Unii Europejskiej. Nie sprzedaje ona bielizny pościelowej na wewnętrznym rynku Pakistanu, lecz sprzedaje tam różne półprodukty. 2 W wyniku skargi złożonej przez Komitet ds. Przemysłu Bawełniarskiego i Pokrewnych Przemysłów Tekstylnych Wspólnot Europejskich […] w dniu 30 lipca 1996 r. oraz w związku z otwarciem postępowania antydumpingowego w dniu 13 września 1996 r. między innymi na producentów pakistańskich zostało rozporządzeniem Rady (WE) nr 2398/97 z dnia 28 listopada 1997 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz bawełnianej pościeli pochodzącej z Egiptu, Indii i Pakistanu (Dz.U. L 332, s. 1, zwanym dalej »ostatecznym cłem antydumpingowym«) nałożone ostateczne cło antydumpingowe. Zgodnie z art. 1 akapit pierwszy rzeczonego rozporządzenia ostateczne cło antydumpingowe nałożone zastało na przywóz pościeli z włókien bawełnianych, czystych lub z domieszką włókien sztucznych lub lnu (len nie mógł być włóknem dominującym), bielonej, barwionej lub z nadrukiem, zaklasyfikowanej do następujących kodów Nomenklatury scalonej: ex 6302 21 00 (kody TARIC 6302 21 00 * 81 i 6302 21 00 * 89), ex 6302 22 90 (kod TARIC 6302 22 90 * 19), ex 6302 31 10 (kod TARIC 6302 31 10 * 90), ex 6302 31 90 (kod TARIC 6302 31 90 * 90) oraz ex 6302 32 90 (kod TARIC 6302 32 90 * 19). 3 Zgodnie z protokołem ustaleń między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu w sprawie przejściowych uzgodnień w dziedzinie dostępu do rynku wyrobów włókienniczych i odzieżowych, parafowanym w Brukseli dnia 15 października 2001 r. (Dz.U. L 345, s. 81), oraz w wyniku przyjęcia rozporządzenia Rady (WE) nr 2501/2001 z dnia 10 grudnia 2001 r. wprowadzającego plan ogólnych preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. (Dz.U. L 346, s. 1) Islamska Republika Pakistanu zaczęła korzystać z owego planu, w zakresie, w jakim miał on zastosowanie do państw zwalczających produkcję i handel narkotykami. W konsekwencji począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r. pakistańskie produkty tekstylne i odzieżowe przywożono do Wspólnoty Europejskiej z zastosowaniem zwolnienia z ceł, po tym jak wcześniej były one poddane opłacie celnej w wysokości 12%. Zgodnie z art. art. 10 rozporządzenia nr 2501/2001 w związku z jego załącznikiem IV produktami zwolnionymi z cła z powodu objęcia ich szczególnym traktowaniem w związku ze zwalczaniem produkcji i handlu narkotykami są w szczególności następujące produkty objęte rozdziałem 63 Nomenklatury scalonej: »pozostałe konfekcjonowane artykuły włókiennicze; zestawy, odzież używana i używane artykuły włókiennicze«. 4 Wcześniejsze cła antydumpingowe zostały zniesione z dniem 30 stycznia 2002 r. w odniesieniu do produktów pakistańskich przez rozporządzenie Rady (WE) nr 160/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. zmieniające rozporządzenie nr 2398/97 (Dz.U. L 26, s. 1). 5 W wyniku nowej skargi, złożonej w dniu 4 listopada 2002 r. przez [Komitet ds. Przemysłu Bawełniarskiego i Pokrewnych Przemysłów Tekstylnych Wspólnot Europejskich] w imieniu producentów reprezentujących największy odsetek łącznej produkcji wspólnotowej bielizny pościelowej z bawełny Komisja Wspólnot Europejskich wszczęła postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do przywozu do Wspólnoty bielizny pościelowej wykonanej z włókna bawełnianego czystego lub z domieszką włókien sztucznych lub lnu (przy czym len nie stanowił włókna dominującego), bielonej, farbowanej lub z nadrukiem pochodzącej z Pakistanu […], w stosunku do której wspomniała »wyłącznie tytułem orientacyjnym«, że objęta ona była następującymi kodami Nomenklatury scalonej: »ex 6302 21 00, ex 6302 22 90, ex 6302 31 10, ex 6302 31 90 i ex 6302 32 90«. Zawiadomienie o wszczęciu tego postępowania zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich z dnia 18 grudnia 2002 r. (Dz.U. C 316, s. 6). 6 Dochodzenie dotyczące dumpingu i wyrządzonej nim szkody objęło okres od dnia 1 października 2001 r. do dnia 30 września 2002 r. (zwany dalej »okresem objętym dochodzeniem«). Badanie tendencji właściwych dla oceny szkody obejmowało okres od 1999 r. do końca okresu objętego dochodzeniem […]. 7 Wobec dużej liczby producentów eksportujących objętych postępowaniem antydumpingowym Komisja zgodnie z art. 17 rozporządzenia […] nr 384/96 do próby statystycznej wybrała sześć spółek, w tym skarżącą, reprezentujących 32% wielkości wywozu z Pakistanu bielizny pościelowej z bawełny przeznaczonej do Wspólnoty w trakcie okresu dochodzenia. Do spółek tych zwrócono się o odpowiedź na kwestionariusz antydumpingowy. 8 Wobec dużej liczby producentów wspólnotowych popierających skargę Komisja zgodnie z art. 17 rozporządzenia [nr 384/96] na podstawie wielkości produkcji i sprzedaży uznanej za najbardziej reprezentatywne dla wielkości rynku wybrała również do próby statystycznej pięć spółek pochodzących z trzech państw członkowskich. Następnie Komisja wysłała kwestionariusze do tych spółek. 9 Wszyscy pakistańscy producenci eksportujący włączeni do próby statystycznej udzielili odpowiedzi na kwestionariusz, podobnie jak i pięciu będących wnioskodawcami producentów wspólnotowych włączonych do próby statystycznej. Ponadto odpowiedzi na kwestionariusz udzielili również dwaj niezależni importerzy wspólnotowi, a także trzej niewłączeni do próby statystycznej eksportujący producenci pakistańscy, którzy wystąpili o indywidualne traktowanie. 10 W dniu 10 lutego 2003 r. stowarzyszenia reprezentujące pakistańskich eksportujących producentów bielizny pościelowej przedstawiły Komisji dokument zatytułowany »Uwagi w przedmiocie szkody«. Kwestionowały one w nim między innymi zgodność z prawem wszczęcia postępowania antydumpingowego, materialny charakter szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy, a także istnienie związku przyczynowego pomiędzy pakistańskim wywozem a szkodą rzekomo poniesioną przez rzeczony przemysł. W dniu 2 czerwca 2003 r. Komisja zorganizowała posiedzenie z udziałem w szczególności pakistańskich eksportujących producentów, w tym skarżącej. Stowarzyszenia reprezentujące pakistańskich producentów eksportujących złożyły Komisji następnie dokument zatytułowany »Uwagi po posiedzeniu w przedmiocie szkody«, w którym powtórzyły kwestie poruszone w trakcie tego posiedzenia. 11 Zgodnie z art. 16 rozporządzenia [nr 384/96] Komisja odbyła wizytę weryfikacyjną między innymi u dwóch pakistańskich eksportujących producentów w celu sprawdzenia informacji, które zostały jej przekazane w odpowiedzi na kwestionariusz […]. Dokonano jedynie jednej pełnej weryfikacji w lokalach pakistańskich producentów eksportujących, to znaczy u skarżącej, i częściowej weryfikacji w lokalach innego pakistańskiego producenta eksportującego. Wywóz tych dwóch spółek stanowił ponad 50% całkowitej wartości wywozu do Wspólnoty na bazie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) producentów eksportujących włączonych do próby. Ponadto stwierdziwszy, że nie zostały spełnione warunki konieczne dla przeprowadzenia dochodzenia na miejscu w Pakistanie, Komisja nie uwzględniła wniosków o indywidualne traktowanie przedstawionych przez trzech pakistańskich eksportujących producentów niewłączonych do próby statystycznej. 12 W dniu 10 grudnia 2003 r. Komisja wysłała do skarżącej ogólny końcowy dokument informacyjny określający okoliczności i motywy, dla których proponowała ona przyjęcie ostatecznego cła antydumpingowego, a także szczególny końcowy dokument informacyjny dla skarżącej (zwany dalej »końcowym dokumentem informacyjny«). Pismem z dnia 5 stycznia 2004 r. skarżąca oficjalnie zakwestionowała wnioski Komisji przedstawione w końcowym dokumencie ujawniającym informacje. Pismami z dnia 16 lutego 2004 r. skarżąca przedstawiła Komisji pozostałe informacje. 13 W dniu 17 lutego 2004 r. Komisja odpowiedziała na pismo z dnia 5 stycznia 2004 r. Pomimo że dokonała ona pewnej korekty swoich obliczeń, to jednak potwierdziła wnioski, do których doszła w końcowym dokumencie informacyjnym. Pismem z dnia 27 lutego 2004 r. skarżąca zwracała uwagę na błędy, jakie Komisja popełniła w swojej ocenie. […] 15 W dniu 2 marca 2004 r. Rada przyjęła rozporządzenie […] nr 397/2004 […]. 16 Rozporządzeniem [nr 397/2004] Rada nałożyła cło antydumpingowe w wysokości 13,1% na przywożoną bieliznę pościelową z włókien bawełnianych, czystych lub mieszanych ze sztucznym tworzywem lub lnem (len nie mógł być włóknem dominującym), bieloną, farbowaną lub z nadrukiem, pochodzącą z Pakistanu, klasyfikowaną według kodów Nomenklatury scalonej: ex 6302 21 00 (kod TARIC 6302 21 00 81 i 6302 21 00 89), ex 6302 22 90 (kod TARIC 6302 22 90 19), ex 6302 31 10 (kod TARIC 6302 31 10 90), ex 6302 31 90 (kod TARIC 6302 31 90 90) oraz ex 6302 32 90 (kod TARIC 6302 32 90 19). 17 Następnie rozporządzenie [nr 397/2004] zostało zmienione w zakresie dotyczącym skarżącej przez rozporządzenie Rady (WE) nr 695/2006 z dnia 5 maja 2006 r. […] (Dz.U. L 121, s. 14). Rozporządzenie zmieniające ustanowiło ostateczne cło antydumpinogwe na odnośne produkty wytwarzane przez skarżącą w wysokości 5,6%”.