12

Kompetencje regionu stołecznego Bruksela w zakresie środków ochrony roślin zostały opisane w pkt 9–17 zaskarżonego postanowienia. Punkty te, które nie zostały zakwestionowane w ramach niniejszego odwołania, mają następujące brzmienie: „9 Skarżący, region stołeczny Bruksela, jest jednym z trzech regionów, którym zgodnie z art. 39 belgijskiej konstytucji niektóre kompetencje zostały przyznane przez ustawę. 10 Do kompetencji tych należy zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt II akapit pierwszy loi spéciale de réformes institutionnelles (specjalnej ustawy w sprawie reform instytucjonalnych) z dnia 8 sierpnia 1980 r. (Moniteur belge z dnia 15 sierpnia 1980 r., s. 9434, zwanej dalej »ustawą specjalną«), »[o]chrona środowiska, w szczególności gleby, podglebia, wody i powietrza przed zanieczyszczeniami i niekorzystnym oddziaływaniem […]«. Na mocy tego przepisu skarżący jest uprawniony do regulowania stosowania środków ochrony roślin na swoim terytorium. 11 Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt II akapit pierwszy ustawy specjalnej władze federalne są jednak właściwe do »określania norm dotyczących produktów«. Zatem to władze federalne badają wnioski o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin i wydają takie zezwolenia w Belgii zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009. Zgodnie z art. 6 ust. 4 [akapit pierwszy] ustawy specjalnej regiony są jednak włączone do wykonywania tej kompetencji. 12 Artykuł 7 arrêté royal belge du 28 février 1994 relatif à la conservation, à la mise sur le marché et à l’utilisation des pesticides à usage agricole (belgijskiego dekretu królewskiego z dnia 28 lutego 1994 r. w sprawie ochrony, wprowadzania do obrotu i stosowania pestycydów do użytku rolnego, Moniteur belge z dnia 11 maja 1994 r., s. 12504) stanowi, że zabrania się wprowadzania do obrotu, przygotowywania, przewożenia, przywożenia, oferowania, wystawiania, oferowania do sprzedaży, posiadania, nabywania lub stosowania pestycydu do użytku rolniczego, który nie został uprzednio zatwierdzony przez ministra. Zgodnie z art. 8 tego rozporządzenia »[m]inister lub urzędnik wyznaczony w tym celu przez [m]inistra udziela zatwierdzenia na podstawie opinii komitetu zatwierdzającego, o którym mowa w art. 9«. Zgodnie z art. 9 tego rozporządzenia komitet zatwierdzający składa się z dwunastu członków mianowanych przez ministra (komitet ten jest zwany dalej »komitetem zatwierdzającym«), w tym »eksperta z regionu brukselskiego, przedstawionego przez premiera rządu regionu stołecznego Bruksela«. 13 W dniu 20 czerwca 2013 r. skarżący wydał ordonnance relative à une utilisation des pesticides compatible avec le développement durable en Région de Bruxelles-Capitale (rozporządzenie w sprawie zrównoważonego stosowania pestycydów w regionie stołecznym Bruksela) (Moniteur belge z dnia 21 czerwca 2013 r., s. 40062, zwane dalej »rozporządzeniem z dnia 20 czerwca 2013 r.«). Zgodnie z art. 1 akapit pierwszy tego zarządzenia dokonuje ono transpozycji dyrektywy [2009/128]. 14 Zgodnie z art. 1 akapit trzeci rozporządzenia z dnia 20 czerwca 2013 r. skarżący »może wskazać pestycydy, których stosowanie jest zabronione ze względu na zagrożenie, jakie stanowią dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska«. 15 W dniu 10 listopada 2016 r. skarżący przyjął na podstawie rozporządzenia z dnia 20 czerwca 2013 r. arrêté interdisant l’utilisation de pesticides contenant du glyphosate en Région de Bruxelles-Capitale (zarządzenie zakazujące stosowania pestycydów zawierających glifosat w regionie stołecznym Bruksela) (Moniteur belge z dnia 2 grudnia 2016 r., s. 79492, zwane dalej »zarządzeniem z dnia 10 listopada 2016 r.«). 16 Ze skargi wynika, że zarządzenie z dnia 10 listopada 2016 r. jest przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej do wydziału sporów administracyjnych Conseil d’État (rady stanu, Belgia). Skarga dotyczy zasadniczo zarzucanego naruszenia niektórych przepisów rozporządzenia nr 1107/2009 oraz art. 34, 35 i 36 TFUE. W tej sprawie skarżący uważa, że całkowity zakaz stosowania tych środków na terytorium regionu stołecznego Bruksela nie podważa zatwierdzenia glifosatu na poziomie Unii i zezwolenia na niektóre środki ochrony roślin zawierające tę substancję przez belgijskie władze federalne. 17 Wreszcie, należy zauważyć, że skarżący jest zaangażowany w prace komitetów komitologii na szczeblu Unii i reprezentuje w nich, kiedy przypada jego kolej, Królestwo Belgii. W ramach tej funkcji przydziału uczestniczył on w uzgodnieniach z innymi regionami belgijskimi przed rozpoczęciem prac nad substancją czynną glifosat przeprowadzonych przez Standing Committee on Plants, Animals, Food and Feed (Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz […]) za pośrednictwem komitetu koordynującego międzynarodową politykę środowiska, ustanowionego na mocy accord de coopération, du 5 avril 1995, entre l’État fédéral, la Région flamande, la Région wallonne et la Région de Bruxelles-Capitale relatif à la politique internationale de l’environnement [porozumienia o współpracy z dnia 5 kwietnia 1995 r. między państwem federalnym, regionem flamandzkim, regionem walońskim i [skarżącym] dotyczącego międzynarodowej polityki środowiska (Moniteur belge z dnia 13 grudnia 1995 r., s. 33436)]”.