WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (trzecia izba)

z dnia 30 września 2004 r.

Sprawa T‑246/02

Albano Ferrer de Moncada

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Urzędnicy – Sprawozdanie z oceny – Spóźnione sporządzenie – Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę

Pełny tekst w języku francuskim II‑0000

Przedmiot: Skarga mająca za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji, którą Komisja w dorozumiany sposób oddaliła wniosek skarżącego z dnia 28 sierpnia 2001 r. o przyznanie zadośćuczynienia z powodu opóźnienia w sporządzeniu dotyczących go sprawozdań z oceny za okresy 1995/1997 oraz 1997/1999 oraz, o ile to konieczne, decyzji, którą Komisja w dorozumiany sposób oddaliła zażalenie skarżącego z dnia 14 stycznia 2002 r. oraz wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącego z powodu opóźnienia w sporządzeniu tychże sprawozdań z oceny.

Orzeczenie: Komisja zapłaci skarżącemu kwotę 7000 EUR ponad kwotę 1000 EUR wypłaconą już przez Komisję. Skarga zostaje oddalona w pozostałej części. Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie – Przyznanie przez administrację w trakcie postępowania zadośćuczynienia w niższej wysokości niż żądana kwota – Skarga, która nie stała się bezprzedmiotowa

(regulamin pracowniczy, art. 91 ust. 1)

2. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Identyczność przedmiotu i podstawy – Zarzuty i argumenty nie zawarte w zażaleniu, lecz ściśle z nim związane – Dopuszczalność

(regulamin pracowniczy, art. 90 i 91)

3. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Sporządzenie – Opóźnienie – Niezgodne z prawem działanie administracji wyrządzające krzywdę – Przesłanki

(regulamin pracowniczy, art. 43)

4. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Sporządzenie – Opóźnienie – Uzasadnienie oparte na trudnościach organizacyjnych – Niedopuszczalność – Opóźnienie, które częściowo można przypisać urzędnikowi

(regulamin pracowniczy, art. 43)

1. Skarga o odszkodowanie mająca na celu uzyskanie zadośćuczynienia ocenionego ex aequo et bono tytułem naprawienia krzywdy nie staje się całkowicie bezprzedmiotowa w sytuacji wypłacenia przez administrację w trakcie postępowania zadośćuczynienia, które jest niższe niż kwota, której domaga się skarżący w swej skardze.

(zob. pkt 54)

2. Na podstawie art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego skargi urzędników są dopuszczalne o tyle tylko, o ile organowi powołującemu przedłożono zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego. Co więcej, żądania skargi powinny mieć ten sam przedmiot co te, przedstawione w uprzednim zażaleniu w drodze administracyjnej i zawierać zarzuty opierające się na tej samej podstawie co w zażaleniu.

Jednakże zażalenie nie ma na celu wiązania w sposób rygorystyczny i definitywny ewentualnej fazy sądowej. Zarzuty mogą zostać rozwinięte przed sądem wspólnotowym przez przedstawienie zarzutów i argumentów niekoniecznie zawartych w zażaleniu, jeżeli ściśle są z nim związane.

(zob. pkt 58 i 59)

Odesłanie: Trybunał, sprawa C‑62/01 P Campogrande przeciwko Komisji, 23 kwietnia 2002 r., Rec. str. I‑3793, pkt 34; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑59/96 Burban przeciwko Parlamentowi, 28 maja 1997 r., RecFP str. I‑A‑109 i II‑331, pkt 31; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑193/96 Rasmussen przeciwko Komisji, 16 września 1998 r., RecFP str. I‑A‑495 i II‑1495, pkt 47; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑197/99 Gooch przeciwko Komisji, 5 grudnia 2000 r., RecFP str. I‑A‑271 i II‑1247, pkt 35 i 38–40

3. Brak sprawozdania z oceny w aktach osobowych urzędnika może wyrządzać mu krzywdę, jeżeli jego kariera mogła na tym ucierpieć lub jeżeli ów brak powodował u niego stan niepewności lub niepokój, jeżeli chodzi o jego przyszłość zawodową.

(zob. pkt 70)

Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawy połączone T‑78/96 i T‑170/96 W przeciwko Komisji, 28 maja 1998 r., RecFP str. I‑A‑239 i II‑745, pkt 233

4. Okresowe formułowanie sprawozdań z oceny w terminach zakreślonych w regulaminie pracowniczym i ich regularne sporządzanie stanowi jeden z bezwzględnych obowiązków administracji. Instytucja nie może zatem skutecznie podnosić trudności o charakterze wewnętrznym, dotyczących jej organizacji, dla uzasadnienia nieprzestrzegania obowiązków ciążących na niej w stosunku do swych urzędników.

Jednakże urzędnik nie może skarżyć się na opóźnienie w sporządzeniu swego sprawozdania z oceny w sytuacji, gdy opóźnienie to można jemu przypisać, przynajmniej częściowo, lub gdy przyczynił się doń w znaczący sposób.

(zob. pkt 81 i 85)

Odesłanie: Trybunał, sprawy połączone 156/79 i 51/80 Gratreau przeciwko Komisji, 18 grudnia 1980 r., Rec. str. 3943, pkt 15; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑20/89 Moritz przeciwko Komisji, 16 grudnia 1993 r., Rec. str. II‑1423, pkt 37 i 50; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑279/01 Lebedef przeciwko Komisji, 23 października 2003 r., RecFP str. I‑A‑249 i II‑1203, pkt 57