PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 212/19

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 27 lutego 2014 r. w sprawie T-128/11 LG Display Co. Ltd i LG Display Taiwan Co., Ltd przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 7 maja 2014 r. przez LG Display Co. Ltd i LG Display Taiwan Co., Ltd

(Sprawa C-227/14 P)

2014/C 212/22

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszące odwołanie: LG Display Co. Ltd i LG Display Taiwan Co., Ltd (przedstawiciele: adwokaci A. Winckler i F.-C. Laprévote)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

— częściowe uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-128/11 w zakresie, w jakim oddalono w nim skargę o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie COMP/39309;

— w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji i obniżenie wysokości nałożonych w niej grzywien – dla ułatwienia postępowania LG Display przedkłada w tym względzie, jako załącznik A.2., tabelę zawierającą różne warianty obliczenia grzywien. LG Display pragnie w tym miejscu zaznaczyć, że Trybunał Sprawiedliwości dysponuje wystarczającymi informacjami, by skorzystać z nieograniczonego prawa orzekania;

— obciążenie Komisji kosztami obsługi prawnej poniesionymi przez LG Display, a także innymi kosztami i wydatkami mającymi związek z niniejszą sprawą; oraz

— podjęcie wszelkich innych środków, jakie Trybunał Sprawiedliwości uzna za właściwe.

Zarzuty i główne argumenty

W zarzucie pierwszym LG Display kwestionuje wniosek Sądu, że Komisja miała prawo do uwzględnienia wartości sprzedaży zrealizowanej przez LG Display na rzecz jej spółek dominujących LGE i Philips w wartości sprzedaży przyjętej do obliczenia grzywny nałożonej na LG Display. Zarzut ten składa się z dwóch części. Po pierwsze, wnoszące odwołanie twierdzą, że Sąd naruszył prawo, nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia, oczywiście przeinaczył dowody, naruszył przysługujące spółce LG Display prawo do obrony oraz zrezygnował z wykonania nieograniczonego prawa orzekania, uznając, że Komisja może uwzględnić sprzedaż wewnętrzną w wartości sprzedaży przyjętej w celu obliczenia grzywny, jedynie na podstawie okoliczności, że sprzedaż ta była realizowana na rynku, na którym działał kartel, w którym uczestniczyła spółka LG Display. Po drugie, Sąd naruszył prawo, nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia, oczywiście przeinaczył dowody i naruszył przysługujące spółce LG Display prawo do obrony, potwierdzając ustalenie Komisji, że kartel rzeczywiście wywierał wpływ na wewnętrzną sprzedaż.

W zarzucie drugim LG Display kwestionuje wniosek Sądu, że Komisja postąpiła prawidłowo, odmawiając przyznania spółce LG Display częściowego zwolnienia z grzywien w odniesieniu do 2005 r. Zarzut ten składa się z dwóch części. Po pierwsze, Sąd naruszył prawo materialne i nie uzasadnił wystarczająco postawienia spółki wnioskującej o całkowite zwolnienie z grzywny w sytuacji uprzywilejowanej w kontekście częściowego zwolnienia z grzywny. Po drugie, Sąd oczywiście przeinaczył dowody i naruszył prawo materialne, odmawiając przyznania spółce LG Display częściowego zwolnienia z grzywien w odniesieniu do okresu od 26 sierpnia 2005 r., skoro Komisja nie dysponowała dostarczonymi przez spółkę wnioskującą o zwolnienie z grzywny dowodami na to, że po tej dacie LG Display w dalszym ciągu uczestniczyła w kartelu.