Sprawy połączone C‑333/15 i C‑334/15

María Pilar Planes Bresco

przeciwko

Comunidad Autónoma de Aragón

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo)

„Odesłanie prejudycjalne — Wspólna polityka rolna — Zintegrowany system zarządzania niektórymi systemami pomocy i ich kontroli — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — System płatności jednolitych — Artykuły 43, 44 — Uprawnienia do płatności oparte na powierzchni — Hektary kwalifikujące się do objęcia pomocą obszarową — Trwałe użytki zielone — Uregulowanie krajowe uzależniające kwalifikowalność obszarów trwałych użytków zielonych przekraczających wielkość powierzchni upraw paszowych początkowo uwzględnionych przy ustaleniu uprawnień do płatności od ich wykorzystania na potrzeby hodowlane gospodarstwa rolnego”

Streszczenie – wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 czerwca 2016 r.

Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – System płatności jednolitych – Pojęcie obszaru kwalifikującego się do objęcia pomocą – Trwałe użytki zielone – Włączenie – Wymogi

[rozporządzenie Rady nr 1782/2003, zmienione rozporządzeniem nr 2012/2006, motywy 4, 24, art. 2 lit. c), art. 3–5, art. 44; rozporządzenie Komisji nr 796/2004, art. 2 pkt 2]

Rozporządzenie nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia nr 2019/93, nr 1452/2001, nr 1453/2001, nr 1454/2001, nr 1868/94, nr 1251/1999, nr 1254/1999, nr 1673/2000, nr 2358/71 i nr 2529/2001, zmienione rozporządzeniem nr 2012/2006, należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwia się ono uregulowaniu krajowemu, które stoi na przeszkodzie uwzględnieniu, na poczet hektarów kwalifikujących się do objęcia pomocą obszarową za rolniczy rok gospodarczy, zgłoszonych przez rolnika obszarów trwałych użytków zielonych, które przekraczają wielkość powierzchni trwałych użytków zielonych początkowo uwzględnionej w celu ustalenia przysługujących mu uprawnień do płatności na hektar, chyba że rolnik ten wykaże, iż wspomniane obszary są rzeczywiście wykorzystywane na potrzeby hodowlane jego gospodarstwa rolnego we wspomnianym rolniczym roku gospodarczym.

W istocie z art. 2 lit. c), art. 3, art. 4 i 5 owego rozporządzenia wynika, że obszary trwałych użytków zielonych gospodarstwa rolnego kwalifikują się do objęcia pomocą obszarową wówczas, gdy stanowią część powierzchni użytków rolnych wspomnianego gospodarstwa i ich utrzymanie w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska stanowi samo w sobie działalność rolniczą, a okoliczność, że trawy i inne pastewne rośliny zielne, do których uprawy wspomniane powierzchnie powinny zostać przeznaczone zgodnie z art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu nr 1782/2003, nie są bezpośrednio wykorzystywane na potrzeby hodowlane gospodarstwa rolnego, jest w tym względzie bez znaczenia. Taką analizę wspierają cele realizowane rozporządzeniem nr 1782/2003 oraz rola przydzielona trwałym użytkom zielonym w ramach osiągania tych celów.

Z jednej strony rozporządzenie nr 1782/2003 wskazuje bowiem w motywie 4, że trwałe użytki zielone mają pozytywny wpływ na środowisko i że celowe jest przyjęcie środków działania mających na celu zachęcenie do utrzymania istniejących trwałych użytków zielonych, aby uniknąć ich masowego przekształcenia w grunty orne. W tym względzie ochronę środowiska, która stanowi jeden z podstawowych celów Unii, należy postrzegać jako cel będący elementem wspólnej polityki w dziedzinie rolnictwa. Z drugiej strony rozporządzenie nr 1782/2003, jak wynika z jego motywu 24, zmierza do zastąpienia systemu pomocy bezpośredniej na produkcję, systemem pomocy bezpośredniej dla gospodarstw rolnych, rozdzielonej od produkcji i wypłacanej bezpośrednio rolnikom jako dodatek do ich dochodu.

(por. pkt 43–47, 49; sentencja)