Sprawa T-347/06

Nynäs Petroleum AB

i Nynas Belgium AB

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niderlandzki rynek bitumu do nawierzchni drogowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia — Grzywny — Współpraca w toku postępowania administracyjnego — Istotna wartość dodana — Równość traktowania”

Streszczenie – wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 27 września 2012 r.

(art. 81 WE, 82 WE)

(art. 81 WE, 82 WE)

(art. 81 WE, 82 WE)

Zobacz tekst orzeczenia. (por. pkt 31–35, 37, 38)

Zobacz tekst orzeczenia. (por. pkt 39, 40)

Zobacz tekst orzeczenia. (por. pkt 48, 51–53, 55)

Zobacz tekst orzeczenia. (por. pkt 60, 62, 63)

Z treści pkt 7, 21 i 22 komunikatu w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli wynika, że Komisja musi ocenić zarówno pod względem jakości, jak i momentu czasowego rzeczywisty wkład każdego przedsiębiorstwa wniesiony w udowodnienie naruszenia, a „istotna wartość dodana” odnosi się do zakresu, w jakim dostarczone dowody wzmacniają z racji swego charakteru i stopnia dokładności zdolność Komisji do udowodnienia okoliczności faktycznych składających się na naruszenie. Komisja przypisuje zatem szczególną wartość dowodom, które mogą jej umożliwić wraz z innymi dowodami będącymi już w jej posiadaniu udowodnienie istnienia kartelu, lub dowodom, które umożliwiają jej potwierdzenie istniejących już dowodów, lub dowodom, które mają bezpośredni wpływ na wagę lub czas trwania kartelu. Natomiast decydujące kryterium nie ogranicza się do kryterium, czy przedsiębiorstwo „ułatwiło zadanie Komisji”. Ponadto ciągły charakter współpracy ze strony danego przedsiębiorstwa nie może zostać uwzględniony przez Komisję na etapie oceny istotnej wartości dodanej dostarczonych dowodów, gdyż pkt 23 komunikatu w sprawie współpracy ogranicza uwzględnienie zakresu i ciągłości współpracy przedsiębiorstwa do etapu ustalenia dokładnego poziomu obniżki grzywny w obrębie określonych przedziałów, w przypadku gdy Komisja już uznała, że dostarczone dowody mają istotną wartość dodaną. W dodatku pkt 22 komunikatu w sprawie współpracy, który proponuje definicję pojęcia „wartości dodanej”, ma jedynie na celu wyjaśnienie pkt 21 odwołującego się do pojęcia „istotnej wartości dodanej”. Ponadto samo pojęcie „wartości dodanej” wskazuje, że Komisja musi niezależnie od etapu postępowania administracyjnego ocenić wartość dostarczonych dowodów w porównaniu z innymi dowodami będącymi do jej dyspozycji bądź w wyniku kontroli, bądź z tego względu, że zostały jej przekazane przez inne przedsiębiorstwa. Ewentualne uznanie na etapie wstępnym wartości dodanej przekazanych dowodów nie ma w żadnym wypadku wpływu na końcową ocenę Komisji i na poziom obniżki przyznanej przedsiębiorstwu, która to ocena jest dokonywana dopiero w tym momencie. (por. pkt 65, 66, 74)

Z pkt 7 i 23 komunikatu w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli wyraźnie wynika, że w swojej ocenie wartości dostarczonych informacji Komisja musi uwzględnić dzień, w którym zostały jej one przekazane. W tym względzie, gdy chodzi o obowiązek przestrzegania przez Komisję zasady równego traktowania, aby współpraca przedsiębiorstw mogła być postrzegana jako porównywalna, nie musi ona koniecznie mieć miejsca w tym samym dniu, lecz w tym samym stadium postępowania, gdyż ta zasada ma zastosowanie na podstawie części D komunikatu w sprawie nienakładania grzywien lub obniżenia ich kwoty w sprawach dotyczących karteli, który – w odróżnieniu od komunikatu w sprawie współpracy – nie przewidywał zróżnicowanego traktowania zainteresowanych przedsiębiorstw w zależności od kolejności, w jakiej podjęły one współpracę z Komisją. (por. pkt 76, 101)

Przy wykonywaniu przysługującego jej uprawnienia do oceny współpracy przedsiębiorstw, które uczestniczyły w kartelu, Komisja nie może dopuścić do naruszenia zasady równego traktowania, które ma miejsce w przypadku gdy porównywalne sytuacje są traktowane w sposób odmienny lub gdy sytuacje odmienne są traktowane w sposób identyczny, chyba że takie traktowanie jest obiektywnie uzasadnione. Co więcej, zasada ta sprzeciwia się temu, by Komisja traktowała w sposób odmienny współpracę przedsiębiorstw objętych tą samą decyzją. Komisja nie narusza tej zasady, gdy przyznaje obniżkę kwoty grzywien lub nie przyznaje takiej obniżki w zależności od współpracy danego przedsiębiorstwa z tą instytucją w toku postępowania administracyjnego. Zróżnicowane traktowanie danych przedsiębiorstw powinno być spowodowane nieporównywalnością stopnia współpracy, w szczególności ze względu na to, iż polegała ona na dostarczeniu różnych informacji lub też na dostarczeniu tych informacji na różnych etapach postępowania administracyjnego albo też na dostarczeniu ich w okolicznościach, które nie były analogiczne. Jeśli przedsiębiorstwo tytułem współpracy tylko potwierdziło, i to w sposób mniej precyzyjny i wyraźny, pewne informacje, które zostały już dostarczone w ramach współpracy przez inne przedsiębiorstwo, stopień współpracy ze strony tego przedsiębiorstwa, chociaż może on nie być pozbawiony pewnej użyteczności dla Komisji, nie może być uważany za porównywalny ze stopniem współpracy ze strony przedsiębiorstwa, które jako pierwsze dostarczyło rzeczonych informacji. Jeżeli oświadczenie ogranicza się do potwierdzenia w pewnym stopniu oświadczenia, którym Komisja już dysponowała, to nie ułatwia ono Komisji zadania w znacznym stopniu. Wobec tego nie może być ono wystarczające dla uzasadnienia obniżenia grzywny ze względu na współpracę. (por. pkt 100, 102)

Zobacz tekst orzeczenia. (por. pkt 107–109)