23

W tych okolicznościach Tribunal Superior de Justicia de Castilla‑La Mancha (sąd najwyższy Kastylii‑La Manchy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy skoro zdefiniowane w art. 2 lit. k) dyrektywy [2009/28] »systemy wsparcia«, do których należą między innymi zachęty podatkowe polegające na przyznaniu zwolnień i ulg podatkowych czy też zwrotu podatków, zostały określone jako instrumenty służące realizacji określonych w tej dyrektywie celów związanych z wykorzystaniem energii ze źródeł odnawialnych, oznacza to, że wspomniane środki czy też zachęty mają charakter obowiązkowy i wiążący państwa członkowskie bezpośrednio, wobec czego zainteresowane jednostki mogą się na nie powoływać przed wszelkimi organami publicznymi, sądowniczymi i administracyjnymi? 2) Czy użyte po wyliczeniu wspomnianych »systemów wsparcia«, polegających na przyznaniu zwolnień i ulg podatkowych czy też zwrotu podatków, sformułowanie »nie jest ograniczone do wymienionych środków« należy rozumieć w ten sposób, że do zachęt tych należy właśnie brak opodatkowania, czyli zakaz nakładania na energię pochodzącą ze źródeł odnawialnych jakiegokolwiek szczególnego i wyjątkowego opodatkowania, które należałoby dodać do podatków nakładanych powszechnie w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej i wytwarzaniem energii? W tym kontekście powstaje również następujące pytanie: czy należy uznać za objęty wspomnianym ogólnym zakazem dotyczący konkurencji zakaz podwójnego opodatkowania czy też zwielokrotnienia obciążających poszczególne etapy wytwarzania energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych ogólnych bądź szczególnych danin, które mają wpływ na to samo zdarzenie podatkowe obciążone rozpatrywaną tu opłatą od turbin wiatrowych? 3) W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie i uznania, że energia pochodząca ze źródeł odnawialnych może zostać opodatkowana: czy dla celów art. 1 ust. 2 dyrektywy [2008/118] pojęcie »szczególnego celu« należy interpretować w ten sposób, że cel ten musi być wyłączny, a ponadto podatek obciążający energię ze źródeł odnawialnych musi ze względu na swą strukturę mieć rzeczywiście charakter pozafiskalny, a nie służyć jedynie celom budżetowym lub przychodowym? 4) Czy skoro art. 4 dyrektywy [2003/96], który w odniesieniu do poziomów opodatkowania, jakie winny być stosowane przez państwa członkowskie w przypadku produktów energetycznych i energii elektrycznej, przyjmuje jako punkt odniesienia przewidziane w tej dyrektywie minimalne poziomy opodatkowania rozumiane jako całkowita kwota podatków pośrednich i bezpośrednich stosowanych do tych produktów w momencie przekazania ich do wykorzystania, należy uznać, że ta całkowita kwota musi prowadzić do wyłączenia z wymaganego przez [rzeczoną] dyrektywę poziomu opodatkowania wszystkich tych podatków krajowych, które nie mają w rzeczywistości pozafiskalnego charakteru, zarówno pod względem ich struktury, jak i ich szczególnego celu interpretowanego zgodnie z odpowiedzią udzieloną na poprzednie pytanie? 5) Czy użyte w art. 13 ust. 1 lit. e) dyrektywy [2009/28] pojęcie »opłaty« stanowi autonomiczne pojęcie prawa [Unii], które należy interpretować w sposób szerszy jako obejmujące pojęcie daniny w ogólnym rozumieniu i stanowiące jego synonim? 6) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie poprzednie: czy wskazane w art. 13 ust. 1 lit. e) dyrektywy [2009/28] opłaty uiszczane przez konsumentów mogą obejmować tylko te podatki i obciążenia fiskalne, które mają w odpowiednim przypadku rekompensować szkody spowodowane oddziaływaniem [turbin wiatrowych] na środowisko naturalne i naprawić z pomocą tych opłat szkody związane z takim negatywnym wpływem czy też oddziaływaniem, lecz nie mogą one obejmować tych danin czy świadczeń publicznych, które przez to, że obciążają energię pochodzącą ze źródeł niezanieczyszczających środowiska, realizują cel o charakterze przede wszystkim budżetowym lub przychodowym?”.