ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 153/42

Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2009 r. — Rintisch przeciwko OHIM — Valfeuri Pates Alimentaires (PROTIACTIVE)

(Sprawa T-152/09)

2009/C 153/82

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Berhnard Rintisch (Bottrop, Niemcy) (przedstawiciel: A. Dreyer, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Valfleuri Pâtes Alimentaires S.A. (Wittenheim, Francja)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 3 lutego 2009 r. w sprawie R 1661/2007-4; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Valfleuri Pâtes Alimentaires S.A.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „PROTIACTIVE” dla towarów należących do klas 5, 29 i 30 — zgłoszenie nr 4 843 348

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Bernhard Rintisch

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: niemiecki słowny znak towarowy „PROTI” zarejestrowany dla towarów należących do klas 29 i 32; niemiecki graficzny znak towarowy „PROTIPOWER” zarejestrowany dla towarów należących do klas 5, 29 i 32; niemiecki słowny znak towarowy „PROTIPLUS” zarejestrowany dla towarów należących do klas 5, 29 i 32; niemiecki słowny znak towarowy „PROTITOP” zarejestrowany dla towarów należących do klas 5, 29 i 30 i 32; słowny wspólnotowy znak towarowy „PROTI” zarejestrowany dla towarów należących do klas 5 i 29;

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (1) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009) ponieważ Izba Odwoławcza nie rozpatrzyła sprzeciwu co do istoty; naruszenie art. 74 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 40/94 (obecnie art. 76 ust. 2) rozporządzenia Rady nr 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień dyskrecjonalnych lub przynajmniej nie uzasadniła, w jaki sposób skorzystała z tych uprawnień; nadużycie władzy, ze względu na to że Izba Odwoławcza popełniła błąd nie uwzględniając dokumentów i dowodów przedłożonych przez skarżącą.

(1) Zastąpionego przez rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)
—

Komisja posunęła się zbyt daleko przy ustalaniu obwodu TZW Acebuchales, co wpływa na działkę w wyniku błędnego zastosowania kryteriów ustanowionych w załącznikach I, II i III dyrektywy 92/43. Tak jak wykazano w Raporcie dotyczącym środowiska naturalnego sporządzonym przez przedsiębiorstwo konsultingowe z zakresu środowiska naturalnego Istmo ’94, na 1 759 ha objętej TZW działki Acebuchales 877 ha nie spełnia warunków środowiskowych wymaganych przez dyrektywę 92/43 aby można było je włączyć do TZW. Błędne zastosowanie kryteriów z załącznika III do dyrektywy 92/43 przez Komisje spowodowało, że uznano za obszar TZW duży zakres obszarów będących własnością skarżącej, nie posiadających walorów środowiskowych, co ponadto oznacza naruszenie zasad proporcjonalności oraz zasad zgodności z prawem kształtujących prawo wspólnotowe.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 153/44

Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2009 r. — Ilink Kommunikationssysteme przeciwko OHIM (ilink)

(Sprawa T-161/09)

2009/C 153/87

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ilink Kommunikationssysteme GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B. Schütze)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 5 lutego 2009 r. w sprawie R 1849/2007-4 oraz

— obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „ilink” dla towarów i usług z klas 9, 16, 38 i 42

Decyzja eksperta: Częściowe odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1)], ponieważ zgłoszony znak towarowy wykazuje wymagany charakter odróżniający i nie podlega konieczności pozostawienia do swobodnego używania.

(1) Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).
—

naruszenie art. 12 WE, art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 1 i 6 rozporządzenia nr 1/58 (1) i art. 28 regulaminu pracowniczego urzędników. Republika Włoska utrzymuje w tym względzie, że wszystkie języki państw członkowskich mają rangę języków urzędowych i języków roboczych Unii. W rezultacie ogłoszenie o konkursie nie może arbitralnie ograniczać się do tylko trzech języków, jakie kandydaci mogą wybrać jako drugi język i w jakich publikuje się komunikaty oraz w jakich odbywają się egzaminy konkursowe. Artykuł 28 regulaminu pracowniczego urzędników zobowiązuje urzędników do znajomości drugiego języka wspólnotowego obok ich własnego języka państwowego, nie przyznając przy tym uprzywilejowanej pozycji angielskiemu, francuskiemu czy niemieckiemu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 180/55

Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2009 r. — Rügen Fisch przeciwko OHIM — Schwaaner Fischwaren (SCOMBER MIX)

(Sprawa T-201/09)

2009/C 180/102

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Rügen Fisch AG (Sassnitz, Niemcy) (przedstawiciele: O. Spuhler i M. Geiz, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Schwaaner Fischwaren GmbH (Schwaandorf, Niemcy).

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 20 marca 2009 r. w sprawie R 230/2007-4;

— obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy

znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: znak słowny „SCOMBER MIX” dla towarów i usług z klas 29 i 35 (wspólnotowy znak towarowy nr 3 227 031)

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Schwaaner Fischwaren GmbH

Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień i częściowe stwierdzenie nieważności wspólnotowego znaku towarowego

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1)), ponieważ wspólnotowy znak towarowy „SCOMBER MIX” nie ma charakteru czysto opisowego.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. U. L 78, s. 1)
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 167/15

Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2009 r. — Z przeciwko Komisji

(Sprawa T-173/09)

2009/C 167/30

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Z (Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Grau i N. Jäger)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— udzielenie skarżącemu poprzez wgląd w akta postępowania w sprawie COMP/39406 — „Marine Hoss” — w szczególności poprzez udostępnienie kopii decyzji Komisji z dnia 28 stycznia 2009 r., nakładającej grzywnę na Dunlop Oil & Marin/ContiTech AG/Continental AG z powodu zarzucanego udziału w kartelu przewodów morskich w latach 1986–2007, informacji o tym, czy jest on wymieniony z nazwiska w tej decyzji, a jeżeli tak, w jakim kontekście wymienione jest jego nazwisko, w szczególności w jakim zakresie zawarte są w niej informacje dotyczące osoby skarżącego mające znaczenie w świetle prawa konkurencji lub prawa karnego;

— usunięcie w sposób, który zostanie bliżej określony po udzieleniu wglądu w akta, wzmianek o nazwisku skarżącego, w szczególności informacji dotyczących osoby skarżącego mających znaczenie w świetle prawa konkurencji lub prawa karnego zawartych w decyzji Komisji z dnia 28 stycznia 2009 r., nakładającej grzywnę na Dunlop Oil & Marin/ContiTech AG/Continental AG z powodu zarzucanego udziału w kartelu przewodów morskich w latach 1986–2007;

— zaniechanie wymieniania skarżącego z nazwiska oraz umieszczania jakichkolwiek odesłań do jego osoby w przeznaczonej do publikacji wersji decyzji;

— obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący kwestionuje odmowę Komisji z dnia 5 marca 2009 r. udzielenia mu dostępu do akt postępowania COMP/39.406 — przewody morskie. Ponadto żąda usunięcia ewentualnych odesłań do jego osoby w decyzji Komisji z dnia 28 stycznia 2009 r. w tej sprawie oraz zaniechania wymieniania go z nazwiska w przeznaczonej do publikacji wersji decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi, że jego prawo do wglądu w akta i usunięcia wszelkich odesłań do jego osoby wynika z naruszenia podstawowych praw proceduralnych, mianowicie prawa do bycia wysłuchanym i prawa dostępu do akt oraz z zasady domniemania niewinności. Prawo dostępu do akt wynika ponadto z prawa publicznego dostępu do dokumentów Komisji na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1).

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).
—

błędu co do prawa w zakresie, w jakim SSP przekroczył wytyczone w orzecznictwie granice kontroli sądu wspólnotowego nad szerokim zakresem uznania, z jakiego korzysta organ powołujący w celu porównania osiągnięć urzędników przedstawionych do awansu;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 167/20

Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2009 r. — Abertis Infraestructuras przeciwko Komisji

(Sprawa T-200/09)

2009/C 167/39

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Abertis Infraestructuras, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: M. Roca Junyent i P. Callol García, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności przyjętego aktu i obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zaskarżony został ten sam akt, który jest przedmiotem sprawy T-58/09 Schemaventotto przeciwko Komisji (Dz.U. C 82, s. 34); jest to akt prawny, na mocy którego Komisja zakończyła postępowanie na podstawie art. 21 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. L 24, s. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem”), wszczęte w celu przeprowadzenia kontroli koncentracji między skarżącą oraz Autostrade, S.p.A. (sprawae COMP/M. 4388 — Abertis/Autostrade).

Na poparcie swoich żądań skarżąca podnosi następujące zarzuty:

— Komisja naruszyła ciążące na niej obowiązki prawne, gdyż zakończyła postępowanie na podstawie art. 21 nie stwierdziwszy, że Włochy dopuściły się naruszeń prawa ze szkodą dla Abertis; ponadto, Komisja nie dokonała prawidłowej analizy zgodności koncentracji z prawem wspólnotowym, naruszając w ten sposób obowiązek ustanowiony w art. 21 rozporządzenia.

— Komisja nie zachowała istotnych wymogów postępowania, ustanowionych w art. 21 rozporządzenia. Takie uchybienie proceduralne powoduje nieważność aktów Komisji, ponieważ uniemożliwia pełną realizację celu art. 21 rozporządzenia.

— Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia przyjętych przez nią aktów.

— Komisja nadużyła władzy przyjmując decyzję na podstawie art. 21 rozporządzenia, który nie upoważnia jej do przyjęcia takiej decyzji objętej zakresem art. 226 WE. Naruszyła ona w ten sposób gwarancje ustanowione w art. 21 rozporządzenia, pozbawiając ten przepis skuteczności i pozbawiając ochrony planowaną koncentrację, którą uprzednio zatwierdziła.

— Komisja naruszyła ogólne zasady pewności prawa, dobrej administracji oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań umarzając postępowanie przeciwko państwu członkowskiemu, w sytuacji nie pozostawiającej miejsca na ocenę, naruszając w ten sposób oczekiwania podmiotów gospodarczych.
—

uznanie skargi za dopuszczalną i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub ewentualnie jej zmiana w taki sposób by obniżyć wymiar korekty finansowej do 5 % lub ewentualnie zastosowanie korekty w wysokości 10 % wyłącznie do ilości odpowiadającej cukrowi importowanemu przez E.V.Z.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 193/28

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 31 marca 2009 r. w sprawie F-146/07 Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 czerwca 2009 r. przez Luigiego Marcuccia

(Sprawa T-239/09 P)

2009/C 193/45

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: G. Cipressa, avvocato)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

W każdym wypadku:

— uchylenie w całości i bez żadnego wyjątku zaskarżonego postanowienia;

— stwierdzenie, że skarga w pierwszej instancji, w odniesieniu do której zostało wydane zaskarżone postanowienie, była całkowicie dopuszczalna w całości i bez żadnego wyjątku.

Tytułem głównym:

— uwzględnienie w całości i bez żadnego wyjątku żądań przedstawionych w skardze w pierwszej instancji oraz obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania, jaki poniósł wnoszący odwołanie w odniesieniu do skargi w obu instancjach.

Pomocniczo:

— skierowanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej, orzekającego w innym składzie, celem ponownego rozpoznania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie zostało wniesione od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 31 marca 2009 r., wydanego w sprawie F-146/07. Postanowienie to odrzuciło jako częściowo niedopuszczalną i jako częściowo bezzasadną skargę mającą za przedmiot stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej o nienadaniu dalszego biegu wnioskowi wnoszącego odwołanie o podjęcie dochodzenia w sprawie przesyłki rzekomo zakażonej wąglikiem, której ofiarą stał się rzekomo sam wnoszący odwołanie w okresie, gdy był zatrudniony w przedstawicielstwie Komisji w Angoli, jak również roszczenie o naprawienie szkody i zadośćuczynienie za krzywdę poniesione w konsekwencji tej decyzji.

W uzasadnieniu swojego odwołania wnoszący odwołanie podnosi istnienie błędów co do prawa wynikających z wielu twierdzeń SSP w odniesieniu do niedopuszczalności i bezzasadnego charakteru żądań, jak również błędne ustalenia w zakresie okoliczności faktycznych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 180/61

Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2009 r. — INEOS Healthcare przeciwko OHIM — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN)

(Sprawa T-222/09)

2009/C 180/112

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: INEOS Healthcare Ltd (Warrington, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister i A. Smith, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Jerozolima, Izrael)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 marca 2009 r. w sprawie R 1897/2007-2; oraz

— obciążenie strony pozwanej i Teva Pharmaceutical Industries Ltd kosztami własnymi oraz kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „ALPHAREN” dla towarów z klasy 5

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Teva Pharmaceutical Industries Ltd

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „ALPHA D3” zarejestrowany na Węgrzech dla towarów z klasy 5; słowny znak towarowy „ALPHA D3” zarejestrowany na Litwie dla towarów z klasy 5; słowny znak towarowy „ALPHA D3” zarejestrowany na Łotwie dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Izba Odwoławcza nie uwzględniła faktu, że Teva Pharmaceutical Industries Ltd nie wykazała podobieństwa między odnośnymi towarami; naruszenie art. 75 rozporządzenia Rady nr 207/2009 oraz prawa do obrony z uwagi na to, iż Izba Odwoławcza nieprawidłowo oparła istotne elementy swojej decyzji na dowodach, co do których skarżąca nie miała możliwości przedstawienia swoich uwag; naruszenie art. 76 rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, że w postępowaniu odnoszącym się do względnych podstaw odmowy rejestracji Izba Odwoławcza nie ograniczyła się do zbadania stanu faktycznego, dowodów, argumentów oraz przedstawionych przez strony żądań; naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), ponieważ Izba Odwoławcza błędnie ustaliła właściwy krąg odbiorców oraz ogólnie dokonała błędnej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.
—

z uwagi na błędną ocenę stanu faktycznego, w nieprawidłowy sposób zastosowała art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 (2), odpowiednio art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 (3), w zakresie w jakim zbyt późno dokonała oceny; do jej przeprowadzenia wybrała nietypowy region, dla którego zostały skontrolowane w oczywisty sposób małe grunty; przy okazji oceny nie uwzględniła międzynarodowej normy 530, jak też w nieuzasadniony sposób nie zaaprobowała użycia takiego instrumentu pomiaru przez skarżącą;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 205/40

Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2009 r. — Access Info Europe przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa T-233/09)

2009/C 205/75

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Access Info Europe (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: O. Brouwer i J. Blockx, prawnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej, na podstawie art. 87 regulaminu Sądu, kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą, jak również kosztami poniesionymi przez ewentualnych interwenientów.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca żąda, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), stwierdzenia nieważności decyzji Rady odmawiającej jej udzielenia pełnego dostępu do dokumentu 16338/08, notatki służbowej sporządzonej przez sekretariat generalny Rady dla grupy roboczej ds. informacji, dotyczącej propozycji rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. Rada jakoby udostępniła skarżącej jedynie taką wersję dokumentu, z której usunięto części pozwalające na identyfikację przedstawicielstw wysuwających propozycje zmian.

Strona skarżąca utrzymuje, że nieważność zaskarżonej decyzji powinna zostać stwierdzona z następujących powodów.

Po pierwsze, strona skarżąca podnosi, że Rada naruszyła art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w zakresie, w jakim:

(a) nie wykazała, w jaki sposób ujawnienie nazw przedstawicielstw poważnie naruszyłoby proces podejmowania decyzji przez tę instytucję;

(b) nie skonkretyzowała zagrożenia, jakiemu stanowiska przedstawicielstw przestałyby być poddane na piśmie ani w jaki sposób poważnie naruszyłoby to proces podejmowania decyzji przez tę instytucję;

(c) nie uwzględniła interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem identyfikacji przedstawicielstw krajowych.

Po drugie, strona skarżąca podnosi, że Rada naruszyła obowiązek uzasadnienia nałożony na podstawie art. 253 WE oraz art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz. U. L 145, s. 43).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 205/45

Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2009 r. — i-content Ltd przeciwko OHIM (BETWIN)

(Sprawa T-258/09)

2009/C 205/82

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: i-content Ltd Zweigniederlassung Deutschland (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 maja 2009 r. w sprawie odwołania 1528/2008-4 dotyczącego zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 006849641 — słowny znak towarowy: BETWIN — jak również wcześniejszej decyzji Urzędu (znaki towarowe i wzory) z dnia 10 września 2008 r. dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 006849641 — słowny znak towarowy: BETWIN;

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „BETWIN” dla usług należących do klas 35, 38 i 41 (zgłoszenie nr 6849641)

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ zgłoszony znak towarowy wykazuje wymagany minimalny charakter odróżniający i nie istnieje żadna potrzeba zachowania go do powszechnego użytku; naruszenie art. 79 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 wraz z zasadą równego traktowania oraz art. 6 i 14 EKPC; naruszenie art. 49 WE.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. U. L 78 z dnia 24 marca 2009 r., s. 1)