32

W tych okolicznościach Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) W przedmiocie art. 2, 3 i 7 dyrektywy 2004/38 […] a) Czy w świetle w szczególności art. 7 i 24 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej [zwanej dalej »kartą«] i art. 8 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności [podpisanej w Rzymie w dniu 4 lipca 1950 r., zwanej dalej »EKPC«] w rozszerzającej wykładni art. 2 pkt 2 lit. d) dyrektywy 2004/38 »członkiem rodziny« jest także rodzic dziecka będącego obywatelem Unii Europejskiej i korzystającego ze swobody przemieszczania się, w przypadku gdy rodzic ten, który jest obywatelem państwa trzeciego i posiada władzę rodzicielską, nie pozostaje na utrzymaniu tego dziecka? b) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej: czy w świetle w szczególności art. 7 i 24 [karty] i art. 8 [EKPC] w rozszerzającej wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy 2004/38 dyrektywa ta znajduje zastosowanie również do takiego rodzica, jeżeli nie towarzyszy on swojemu dziecku, które przeprowadziło się do innego państwa członkowskiego, ani do niego nie dołącza, lecz dalej zamieszkuje w państwie członkowskim pochodzenia dziecka? c) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej: czy w świetle w szczególności art. 7 i 24 [karty] i art. 8 [EKPC] w rozszerzającej wykładni art. 7 ust. 2 dyrektywy 2004/38 rodzic ten ma prawo pobytu przez okres przekraczający trzy miesiące w państwie członkowskim pochodzenia dziecka, przynajmniej dopóki posiada on i faktycznie wykonuje władzę rodzicielską? 2) W przedmiocie art. 6 ust. 1 [UE] w związku z [kartą] a) i) Czy zgodnie z art. 51 ust. 1 zdanie pierwsze wariant drugi karty praw podstawowych ma ona zastosowanie z chwilą, gdy przedmiot sporu zależy od ustawy krajowej (lub od fragmentu ustawy), która między innymi – choć nie wyłącznie – dokonuje transpozycji dyrektyw? ii) W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej: czy zgodnie z art. 51 ust. 1 zdanie pierwsze wariant drugi karty ma ona zastosowanie już z tego względu, że skarżącemu może przysługiwać wywodzone z prawa Unii prawo pobytu i w związku z tym mógłby on na podstawie § 5 ust. 2 zdanie pierwsze [FreizügG/EU] żądać wydania »karty pobytu członka rodziny obywatela Unii«, o której mowa w art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2004/38? iii) W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej: czy zgodnie z linią orzeczniczą prezentowaną w wyroku Trybunału z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie C-260/89 ERT, Rec. s. I-2925, pkt 41–45, w świetle art. 51 ust. 1 zdanie pierwsze wariant drugi karty ma ona zastosowanie, jeżeli państwo członkowskie ogranicza prawo pobytu będącego obywatelem państwa trzeciego i wykonującego władzę rodzicielską ojca małoletniej obywatelki Unii Europejskiej, która przebywa głównie w innym państwie członkowskim Unii wraz z matką ze względu na działalność zawodową tej ostatniej? b) i) Jeżeli karta ma zastosowanie: czy bezpośrednio z art. 24 ust. 3 tejże karty można wywieść europejskie prawo pobytu ojca będącego obywatelem państwa trzeciego, w każdym razie dopóki posiada on władzę rodzicielską i faktycznie ją wykonuje względem dziecka będącego obywatelem Unii, nawet jeśli dziecko to przebywa głównie w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej? ii) W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej: czy ze swobody przemieszczania się przysługującej dziecku będącemu obywatelem Unii na podstawie art. 45 ust. 1 [karty], w danym przypadku w związku z art. 24 ust. 3 tejże karty, wynika europejskie prawo pobytu ojca będącego obywatelem państwa trzeciego, w każdym razie dopóki posiada on władzę rodzicielską i faktycznie ją wykonuje względem wskazanego dziecka, tak aby uniknąć w szczególności pozbawienia skuteczności (effet utile) prawa swobodnego przemieszczania się dziecka? 3) W przedmiocie art. 6 ust. 3 [UE] w związku z ogólnymi zasadami prawa Unii a) Czy »niepisane« prawa podstawowe Unii Europejskiej rozwijane w orzecznictwie Trybunału począwszy od wyroku z dnia 12 listopada 1969 r. w sprawie 29/69 Stauder, Rec. s. 419, pkt 7, aż na przykład po wyrok z dnia 22 listopada 2005 r. w sprawie C-144/04 Mangold, Zb.Orz. s. I-9981, pkt 75, mogą mieć zastosowanie w pełnym zakresie, nawet jeśli w konkretnym przypadku [karta] nie ma zastosowania; inaczej mówiąc, czy prawa podstawowe, które obowiązują w dalszym ciągu jako ogólne zasady prawa Unii zgodnie z art. 6 ust. 3 [UE], istnieją w sposób autonomiczny i niezależny obok nowych praw podstawowych wyrażonych w karcie zgodnie z art. 6 ust. 1 [UE]? b) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej: czy w celu zapewnienia skutecznego wykonywania władzy rodzicielskiej z ogólnych zasad prawa Unii – zwłaszcza w świetle prawa do poszanowania życia rodzinnego ustanowionego w art. 8 [EKPC] – można wywieść europejskie prawo pobytu będącego obywatelem państwa trzeciego ojca małoletniej obywatelki Unii przebywającej głównie w innym państwie członkowskim Unii wraz z matką ze względu na działalność zawodową tej ostatniej? 4) W przedmiocie art. 21 ust. 1 TFUE w związku z art. 8 [EKPC] W przypadku gdyby art. 6 ust. 1 lub 3 [UE] nie pozwalał na udzielenie skarżącemu europejskiego prawa pobytu: czy zgodnie z linią orzeczniczą prezentowaną w wyroku Trybunału z dnia 19 października 2004 r. w sprawie C-200/02 Zhu i Chen, Zb.Orz. s. I-9925, pkt 45–47, z prawa do swobodnego przemieszczania się małoletniej obywatelki Unii przebywającej głównie w innym państwie członkowskim Unii wraz z matką ze względu na działalność zawodową tej ostatniej można na podstawie art. 21 ust. 1 TFUE, w danym przypadku w świetle art. 8 [EKPC], wywieść w przypadku ojca będącego obywatelem państwa trzeciego europejskie prawo pobytu w państwie członkowskim pochodzenia dziecka w celu zapewnienia skutecznego wykonywania przez niego władzy rodzicielskiej? 5) W przedmiocie art. 10 dyrektywy 2004/38 […] W przypadku przyznania europejskiego prawa pobytu: czy rodzicowi będącemu obywatelem państwa trzeciego przysługuje w sytuacji skarżącego roszczenie o wydanie »karty pobytu członka rodziny obywatela Unii«, w tym wypadku przez analogię do art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2004/38?”.