ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Obowiązek uzasadnienia stanowi istotny wymóg proceduralny, który należy odróżnić od kwestii zasadności uzasadnienia, odnoszącej się do materialnej zgodności z prawem spornego aktu. Zarzuty i argumenty zmierzające do podważenia zasadności aktu są tym samym nieistotne w ramach zarzutu opartego na braku uzasadnienia lub niewystarczającym uzasadnieniu.

Organ powołujący nie ma obowiązku uzasadniać decyzji w sprawie nieprzyznania awansu, ma on za to obowiązek uzasadnienia decyzji oddalających zażalenia wniesione na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego przez nieawansowanych kandydatów, przy czym uzasadnienie tych decyzji oddalających zażalenie powinno pokrywać się z uzasadnieniem decyzji, na które złożono zażalenie. Awanse przyznawane są wybranym kandydatom, a więc uzasadnienie oddalenia zażalenia powinno dotyczyć jedynie spełnienia warunków prawnych, od których zgodnie z regulaminem pracowniczym zależy prawidłowość postępowania. W szczególności organ powołujący nie jest zobowiązany do ujawnienia odrzuconemu kandydatowi porównawczej oceny dokonanej przez siebie w stosunku do niego oraz kandydata, któremu przyznano awans. Wystarczy, że w decyzji oddalającej zażalenie organ powołujący wskaże zainteresowanemu urzędnikowi indywidualny istotny powód uzasadniający odrzucenie jego kandydatury.

Zgodnie z art. 45 regulaminu pracowniczego w celu porównania osiągnięć organ powołujący uwzględnia w szczególności sprawozdania dotyczące urzędników, posługiwanie się w wykonywaniu obowiązków językami innymi niż języki, których biegłą znajomość urzędnicy zadeklarowali, oraz, w stosownych przypadkach, poziom odpowiedzialności pełnionych funkcji.

(zob. pkt 23, 24, 26, 27)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 101/77 Ganzini przeciwko Komisji, 13 kwietnia 1978 r., Rec. s. 915, pkt 10

Sąd: sprawa T-25/92 Vela Palacios przeciwko KES, 3 marca 1993 r., Rec. s. II-201, pkt 25; sprawa T-118/95 Anacoreta Correia przeciwko Komisji, 11 czerwca 1996 r., RecFP s. I-A-283, II-835, pkt 82; sprawa T-6/96 Contargyris przeciwko Radzie, 29 maja 1997 r., RecFP s. I-A-119, II-357, pkt 148; sprawa T-142/95 Delvaux przeciwko Komisji, 18 grudnia 1997 r., RecFP s. I-A-477, II-1247, pkt 84; sprawa T-3/97 Campogrande przeciwko Komisji, 19 lutego 1998 r., RecFP s. I-A-89, II-215, pkt 112; sprawa T-157/98 Oliveira przeciwko Parlamentowi, 21 września 1999 r., RecFP s. I-A-163, II-851, pkt 52
POSTANOWIENIE SĄDU (izba ds. odwołań)

z dnia 26 maja 2014 r.

AK

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Ocena — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowania w sprawie oceny za okres 2001/2002, za 2004 r., za 2005 r. i za 2008 r. — Sporządzenie sprawozdań z przebiegu kariery zawodowej po terminie — Krzywda — Utrata szansy na awans — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne”

Przedmiot:

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie F‑91/10 AK przeciwko Komisji.

Orzeczenie:

Odwołanie zostaje oddalone. AK pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej instancji.

Streszczenie

Sąd do spraw Służby Publicznej mógł, w celu określenia krzywdy doznanej przez urzędnika ze względu na brak danych sprawozdań z przebiegu kariery zawodowej, uznać, nie popełniając przy tym naruszenia prawa, że stan niepewności i niepokoju, w jakim znajdował się ten urzędnik, co do jego przyszłości zawodowej po przeniesieniu go w stan spoczynku ze względu na niezdolność do pracy nie pozwalał na stwierdzenie istnienia rzeczywistej i pewnej krzywdy, ponieważ począwszy od zajścia tego wydarzenia przyszłość ta miała charakter jedynie hipotetyczny. Po przeniesieniu w stan spoczynku sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej nie odgrywały bowiem żadnej roli w przebiegu kariery zawodowej zainteresowanego, a krzywda, o której naprawienie on wnosi, powinna być rzeczywista i pewna. (zob. pkt 42, 45) Odesłanie: Trybunał: sprawa C-348/06 P Komisja przeciwko Girardot, 21 lutego 2008 r., Zb.Orz. s. I-833, pkt 54 Sąd: sprawa T-166/04 C przeciwko Komisji, 31 stycznia 2007 r., Zb.Orz.SP s. I-A-2-9, II-A-2-49, pkt 67 i przytoczone tam orzecznictwo

Na podstawie art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego awans urzędnika następuje wyłącznie poprzez wybór osób spośród urzędników, którzy posiadają przynajmniej dwuletni staż pracy w swojej grupie zaszeregowania, po porównaniu osiągnięć urzędników mających prawo do ubiegania się o awans. Przy porównaniu osiągnięć urzędników organ powołujący jest zobowiązany uwzględnić w szczególności sprawozdania dotyczące urzędników, posługiwanie się przez nich przy wykonywaniu obowiązków innymi językami obcymi niż język, którego biegłą znajomość poświadczyli zgodnie z art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego oraz, w stosownych przypadkach, poziom wykonywanych przez nich obowiązków. W braku sprawozdań z przebiegu kariery zawodowej nic nie stoi na przeszkodzie temu, by urzędnik przedstawił przed Sądem do spraw Służby Publicznej konkretne okoliczności faktyczne i prawne mogące wykazywać jego szanse na awans. Ponadto z art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego wynika, że porównania osiągnięć nie dokonuje się wyłącznie poprzez uwzględnienie sprawozdań dotyczących urzędników, lecz również dwóch innych kryteriów. (zob. pkt 50)
Termin do złożenia odpowiedzi na skargę wynosi dwa miesiące. Jest to termin przyznany stronie pozwanej do ustosunkowania się do skargi poprzez dokonanie wyboru: udzielenia odpowiedzi co do istoty sprawy i złożenia odpowiedzi na skargę albo podniesienia niedopuszczalności skargi i złożenie wniosku w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności, zgodnie z art. 114 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem. Należy zatem stwierdzić, że termin do podniesienia zarzutu niedopuszczalności wynosi dwa miesiące.

Ponadto termin przewidziany w art. 46 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem do złożenia odpowiedzi na skargę rozpoczyna bieg dopiero w dniu otrzymania skargi przez stronę pozwaną. Należy stwierdzić, że powyższe znajduje również zastosowanie wobec terminu do złożenia wniosku w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności.

(por. pkt 37–39, 41, 42)
POSTANOWIENIE SĄDU (izba ds. odwołań)

z dnia 13 stycznia 2014 r.

Sprawy połączone T‑116/13 P i T‑117/13 P

Georgio Lebedef

przeciwko

Komisji Europejskiej

Odwołanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Postępowania w sprawie oceny (2008 i 2009) – Zwolnienie z pełnienia obowiązków w połowie wymiaru czasu pracy do celów związkowej działalności przedstawicielskiej – Sprawozdania z oceny obejmujące obowiązki pełnione w zatrudniającej jednostce organizacyjnej – Wyznaczenie do organów przedstawicielskich przez związek zawodowy – Odrzucenie skarg w pierwszej instancji jako oczywiście bezzasadnych – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne

Przedmiot: Odwołania mające na celu uchylenie postanowień Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawach F‑70/11 i F‑109/11 Lebedef przeciwko Komisji.

Orzeczenie: Odwołania zostają w części odrzucone, a w części oddalone. Giorgio Lebedef pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w niniejszej instancji.

Streszczenie

1. Odwołanie – Zarzuty – Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem do spraw Służby Publicznej – Brak określenia podnoszonego naruszenia prawa – Niedopuszczalność

(art. 257 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, załącznik I, art. 11 ust. 1; regulamin postępowania przed Sądem, art. 138 § 1)

2. Odwołanie – Zarzuty – Zarzut mający na celu sprostowanie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej – Brak właściwości Sądu

(regulamin postępowania przed Sądem, art. 139 § 1; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 84 § 1)

1. Odwołanie musi dokładnie wskazywać zakwestionowane części wyroku, do którego uchylenia zmierza, oraz zawierać argumenty prawne w konkretny sposób uzasadniające to żądanie.

Nie spełnia tego wymogu zarzut odwołania, który nie obejmując nawet argumentacji mającej konkretnie na celu wskazanie wady, którą jest obarczona zaskarżona decyzja, ogranicza się jedynie do powtórzenia argumentów przedstawionych już przed Sądem do spraw Służby Publicznej. Zarzut taki stanowi bowiem w rzeczywistości wniosek o ponowne rozpatrzenie zarzutu podniesionego przed Sądem do spraw Służby Publicznej, co nie należy do właściwości Sądu.

(zob. pkt 23, 89)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑401/09 P Evropaïki Dynamiki przeciwko EBC, 9 czerwca 2011 r., Rec. s. I‑4911, pkt 61 i przytoczone tam orzecznictwo

Sąd: sprawa T‑52/10 P Lebedef przeciwko Komisji, 16 grudnia 2010 r., pkt 35 i przytoczone tam orzecznictwo

2. Artykuł 84 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, dotyczący sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych lub oczywistych omyłek, nie ma zastosowania do postępowania przed Sądem, które podlega wyłącznie jego własnemu regulaminowi postępowania. Skarżący nie może więc naprawić swego zaniechania działania na podstawie tego artykułu, żądając od Sądu poprawienia lub sprostowania wskazywanych przez siebie błędów pisarskich lub oczywistych omyłek zawartych w zaskarżonych orzeczeniach Sądu do spraw Służby Publicznej.

(zob. pkt 44, 45)
3.

Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Środki tymczasowe — Cel — Pełna skuteczność przyszłego orzeczenia co do istoty bez wpływu na jego kształt ani pozbawienia go effet utile — Wniosek o zastosowanie środków wykraczających poza ramy sporu w postępowaniu głównym i zakładający niedające się z pewnością przewidzieć konsekwencje orzeczenia w postępowaniu głównym — Niedopuszczalność (art. 266 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104) (por. pkt 40, 41, 43–46, 48)
Keywords

Subject of the case

Sentencja

Keywords Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Pismo Komisji wzywające adresata do zapłaty grzywny wraz z odsetkami za zwłokę, nałożonej za naruszenie reguł konkurencji – Akt przygotowawczy do aktów czysto wykonawczych – Niedopuszczalność [art. 256 WE, art. 263 akapit czwarty TFUE, art. 267 TFUE, art. 299 akapit czwarty TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 51; rozporządzenie Komisji nr 2342/2002, art. 86 ust. 2 lit. b)] (por. pkt 19, 20, 24 – 28, 35, 39) Subject of the case Przedmiot Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji zawartej, jak podniesiono, w piśmie Komisji z dnia 21 grudnia 2012 r. (sprawa COMP/39.396 – Odczynniki na bazie węglika wapnia i magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego) wzywającym skarżącą do uiszczenia pozostającej do zapłaty kwoty grzywny nałożonej decyzją Komisji C(2009) 5791, wersja ostateczna, z dnia 22 lipca 2009 r. dotyczącej procedury zastosowania art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG wraz z odsetkami za zwłokę lub do ustanowienia na jej rzecz gwarancji bankowej w owej kwocie Sentencja Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) 1. garantovaná a.s. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 19 listopada 2013 r. – 1. garantovaná przeciwko Komisji

(sprawa T‑42/13)

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek węglika wapnia i magnezu przeznaczonych dla sektora stalowego i gazowego w EOG z wyjątkiem Irlandii, Hiszpanii, Portugalii i Zjednoczonego Królestwa — Grzywny — Odsetki za zwłokę — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność”

Skarga o stwierdzenie nieważności — Akty podlegające zaskarżeniu — Pojęcie — Akty wywołujące wiążące skutki prawne — Pismo Komisji wzywające adresata do zapłaty grzywny wraz z odsetkami za zwłokę, nałożonej za naruszenie reguł konkurencji — Akt przygotowawczy do aktów czysto wykonawczych — Niedopuszczalność [art. 256 WE, art. 263 akapit czwarty TFUE, art. 267 TFUE, art. 299 akapit czwarty TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 51; rozporządzenie Komisji nr 2342/2002, art. 86 ust. 2 lit. b)] (por. pkt 19, 20, 24–28, 35, 39)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji zawartej, jak podniesiono, w piśmie Komisji z dnia 21 grudnia 2012 r. (sprawa COMP/39.396 – Odczynniki na bazie węglika wapnia i magnezu przeznaczone dla sektora stalowego i gazowego) wzywającym skarżącą do uiszczenia pozostającej do zapłaty kwoty grzywny nałożonej decyzją Komisji C(2009) 5791, wersja ostateczna, z dnia 22 lipca 2009 r. dotyczącej procedury zastosowania art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG wraz z odsetkami za zwłokę lub do ustanowienia na jej rzecz gwarancji bankowej w owej kwocie

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 16 października 2013 r. – Comunidad Autónoma del País Vasco i Itelazpi przeciwko Komisji

(sprawa T‑462/13 R)

„Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Pomoc państwa — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie a także anulowanie bieżących wypłat pomocy — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru”

1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zawieszenie wykonania — Środki tymczasowe — Przesłanki zastosowania — Fumus boni iuris — Pilny charakter — Poważna i nieodwracalna szkoda — Charakter kumulatywny — Wyważenie wszystkich spornych interesów — Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych (art. 256 ust. 1 TFUE, 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2) (por. pkt 15–17)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zawieszenie wykonania — Środki tymczasowe — Przesłanki zastosowania — Pilny charakter — Poważna i nieodwracalna szkoda — Ciężar dowodu — Decyzja Komisji nakazująca odzyskanie pomocy państwa — Sytuacja mogąca poważnie utrudnić wykonywanie przez wewnątrzpaństwową jednostką samorządu terytorialnego prawa publicznego zadań z zakresu usług publicznych — Brak (art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2) (por. pkt 23, 24)

3. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zawieszenie wykonania — Środki tymczasowe — Przesłanki zastosowania — Pilny charakter — Decyzja Komisji nakazująca odzyskanie pomocy państwa — Decyzja wystosowana do państwa członkowskiego, a nie do beneficjenta — Uwzględnienie krajowych środków wprowadzających w życie — Środki niemające wiążącego charakteru — Brak pilnego charakteru (art. 278 TFUE, 279 TFUE, art. 288 akapit czwarty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2) (por. pkt 29–31, 39)

4. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zawieszenie wykonania — Przesłanki zastosowania — Pilny charakter — Poważna i nieodwracalna szkoda — Decyzja nakazująca odzyskanie pomocy państwa — Istnienie możliwości zaskarżenia przed sądem krajowym krajowych środków wykonawczych — Uprawnienie sądu Unii do uwzględnienia tego rodzaju środków odwoławczych w ramach merytorycznej oceny wniosku w przedmiocie środka tymczasowego — Brak nieodwracalnego charakteru (art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2) (por. pkt 34–36)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania art. 3 i 4 decyzji Komisji C(2013) 3204 wersja ostateczna z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.28599 (C 23/2010) (ex NN 36/2010, ex CP 163/2009) przyznanej przez Królestwo Hiszpanii na rozwinięcie naziemnej telewizji cyfrowej na odległych i mniej zurbanizowanych obszarach (z wyjątkiem Kastylii – La Manczy)

Sentencja

1) Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.
Postanowienie Sądu (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2014 r. – Gruppo Norton przeciwko OHIM – Marín Nicolás (Gruppo Norton S.r.l.)

(sprawa T‑427/13)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Gruppo Norton S.r.l. — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy NORTON HISPAŃO — Zasada 49 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 i art. 60 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Niedopuszczalność odwołania do izby odwoławczej — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej”

Postępowanie sądowe — Orzeczenie w drodze postanowienia z uzasadnieniem — Przesłanki — Skarga oczywiście niedopuszczalna lub oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Zarzuty nieistotne dla sprawy (regulamin postępowania przed Sądem, art. 111) (por. pkt 20, 21)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 31 maja 2013 r. (sprawa R 341/2013‑4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Victorianem Marínem Nicolásem a Gruppo Norton Srl

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Gruppo Norton Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

Postanowienie Sądu (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2014 r. – Gruppo Norton przeciwko OHIM – Marín Nicolás (Gruppo Norton S.r.l.)

(sprawa T‑427/13)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Gruppo Norton S.r.l. — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy NORTON HISPAŃO — Zasada 49 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 i art. 60 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Niedopuszczalność odwołania do izby odwoławczej — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej”

Postępowanie sądowe — Orzeczenie w drodze postanowienia z uzasadnieniem — Przesłanki — Skarga oczywiście niedopuszczalna lub oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Zarzuty nieistotne dla sprawy (regulamin postępowania przed Sądem, art. 111) (por. pkt 20, 21)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 31 maja 2013 r. (sprawa R 341/2013‑4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Victorianem Marínem Nicolásem a Gruppo Norton Srl

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Postanowienie Sądu (siódma izba) z dnia 19 marca 2014 r. – Club Hotel Loutraki i in. przeciwko Komisji

(sprawa T‑57/13)

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Eksploatacja urządzeń do wideoloterii — Przyznanie przez Republikę Grecką wyłącznej licencji — Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa — Pismo skierowane do składających skargę do Komisji — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność”

Skarga o stwierdzenie nieważności — Akty podlegające zaskarżeniu — Akty zaskarżalne przez autora skargi informującej o pomocy państwa — Pismo Komisji informujące składającego skargę o odmowie wszczęcia przez Komisję postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE — Wyłączenie (art. 108 ust. 2 TFUE, art. 263 akapit czwarty TFUE) (por. pkt 21–25)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, która zdaniem skarżących jest zawarta w piśmie Komisji z dnia 29 listopada 2012 r. odnoszącym się do skierowanej przez nie do tej instytucji skargi dotyczącej istnienia pomocy państwa rzekomo przyznanej OPAP przez władze greckie

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos i Porto Carras AE pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou AE (OPAP).

3) Republika Grecka pokrywa własne koszty.

Postanowienie Sądu (siódma izba) z dnia 19 marca 2014 r. – Club Hotel Loutraki i in. przeciwko Komisji

(sprawa T‑57/13)

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Eksploatacja urządzeń do wideoloterii — Przyznanie przez Republikę Grecką wyłącznej licencji — Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa — Pismo skierowane do składających skargę do Komisji — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność”

Skarga o stwierdzenie nieważności — Akty podlegające zaskarżeniu — Akty zaskarżalne przez autora skargi informującej o pomocy państwa — Pismo Komisji informujące składającego skargę o odmowie wszczęcia przez Komisję postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE — Wyłączenie (art. 108 ust. 2 TFUE, art. 263 akapit czwarty TFUE) (por. pkt 21–25)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, która zdaniem skarżących jest zawarta w piśmie Komisji z dnia 29 listopada 2012 r. odnoszącym się do skierowanej przez nie do tej instytucji skargi dotyczącej istnienia pomocy państwa rzekomo przyznanej OPAP przez władze greckie

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos i Porto Carras AE pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou AE (OPAP).
1.

Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Przesłanki dopuszczalności — Skarga — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Załączenie podsumowania zawierającego kategorie danych mających zdaniem wnioskodawcy poufny charakter — Odesłanie do skargi w postępowaniu głównym, załączonej do wniosku w przedmiocie środka tymczasowego, w celu wskazania konkretnych danych — Dopuszczalność [art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c), art. 104 § 2, 3] (por. pkt 26–33)
POSTANOWIENIE SĄDU (izba ds. odwołań)

z dnia 2 października 2014 r.

Sprawa T‑447/13 P

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Europejskiej

Odwołanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Zwrot wydatków podlegających zwrotowi – Artykuł 92 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej – Zarzut skargi równoległej – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne

Przedmiot: Odwołanie mające na celu uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (w składzie jednego sędziego) z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie Marcuccio/Komisja (F‑143/11, Zb.Orz.FP, EU:F:2013:81).

Orzeczenie: Odwołanie zostaje odrzucone. Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej sprawie.

Streszczenie

1. Postępowanie sądowe – Koszty – Ustalenie – Postępowanie szczególne wyłączające zastosowanie postępowania w sprawie stwierdzenia odpowiedzialności odszkodowawczej

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 92 § 1)

2. Postępowanie sądowe – Przydzielanie spraw w ramach Sądu do spraw Służby Publicznej – Przydzielanie sędziemu sprawozdawcy izby trzyosobowej jako orzekającemu w składzie jednego sędziego – Brak wzmianki o wyznaczeniu w aktach sprawy – Okoliczność niemogąca podważyć przydzielenia sprawy

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 14 § 1)

1. Przewidziana w art. 92 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej procedura szczególna mająca na celu ustalenie kosztów wyklucza roszczenie o zwrot tych samych kwot lub kwot poniesionych w tych samych celach w ramach skargi wszczętej zgodnie z art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego.

(zob. pkt 42)

Odesłanie

Sąd, wyrok z dnia 11 lipca 2007 r., Schneider Electric/Komisja, T‑351/03, Zb.Orz., EU:T:2007:212, pkt 297; częściowo uchylony w postępowaniu odwoławczym wyrokiem z dnia 16 lipca 2009 r., Komisja/Schneider Electric, C‑440/07 P, Zb.Orz., EU:C:2009:459; postanowienie z dnia 15 lipca 2011 r., Marcuccio/Komisja, T‑366/10 P, Zb.Orz.FP, EU:T:2011:394, pkt 27

2. Co się tyczy sprawy przydzielonej izbie w składzie trzech sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej, która wyznacza swego sędziego sprawozdawcę orzekającego w składzie jednego sędziego zgodnie z art. 14 § 1 regulaminu postępowania przed tym Sądem, to w wypadku, gdy nazwisko tego sędziego zasiadającego w izbie przed podjęciem decyzji o skierowaniu do składu jednego sędziego nie wynika z dokumentów zawartych w aktach sprawy w pierwszej instancji, nie można z tego wywnioskować, że skład jednego sędziego nie został wyznaczony w osobie sędziego sprawozdawcy izby trzyosobowej.

(zob. pkt 64)

Odesłanie

Sąd, postanowienie z dnia 19 czerwca 2014 r., Marcuccio/Komisja, T‑503/13 P, Zb.Orz.FP, EU:T:2014:596, pkt 15