PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 135/25

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 13 stycznia 2014 r. w sprawie T-134/12 Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT przeciwko Komisji, wniesione w dniu 4 marca 2014 r. przez Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT

(Sprawa C-102/14 P)

2014/C 135/30

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT, SA (przedstawiciel: M. Jiménez Perona, adwokat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

— Uchylenie w całości wydanego przez Sąd (druga izba) w dniu 13 stycznia 2014 r. postanowienia w sprawie T-134/12, w którym uznał on skargę o stwierdzenie nieważności za niedopuszczalną;

— tytułem ewentualnym, uchylenie poszczególnych części tego postanowienia: — w zakresie dotyczącym pomocy otrzymanej przez projekty, które zostały wyliczone na pierwszej stronie skargi wszczynającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności; — w zakresie dotyczącym niedopuszczalności wniosku o odszkodowanie odnoszącego się do projektu BeyWatch; — w zakresie dotyczącym niedopuszczalności wniosku o odszkodowanie odnoszącego się do projektu Indect; — w zakresie dotyczącym niedopuszczalności wniosków o odszkodowanie odnoszących się do innych projektów;

— odesłanie postanowienia w całości Sądowi, aby ten wydał rozstrzygnięcie co do istoty sprawy;

— tytułem ewentualnym, odesłanie Sądowi przynajmniej tych części postanowienia, które Trybunał uzna za właściwe, aby Sąd wydał w ich zakresie rozstrzygnięcie co do istoty sprawy;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania w niniejszej instancji oraz kosztów postępowania w sprawie T-134/12, która dotyczy tych samych zarzutów.

Zarzuty i główne argumenty

W zaskarżonym postanowieniu Sąd dopuścił się błędów dotyczących okoliczności faktycznych w ocenie dowodów ze względu na to, że nie uwzględnił on pewnych przedstawionych przez skarżącą w ramach skargi dowodów. Zdaniem wnoszącej odwołanie Sąd pominął okoliczności faktyczne, pominięcia i dowody mające istotne znaczenie dla uzasadnienia tego postanowienia.

W postanowieniu tym Sąd dopuścił się naruszenia prawa w ocenie dowodów ze względu na to, że uznał, iż w rozpatrywanej przezeń sprawie zastosowanie znajduje jedynie art. 272 TFUE, nie zaś – art. 263 TFUE.

Ponadto Sąd dopuścił się w zaskarżonym postanowieniu naruszenia prawa ze względu na to, że nie przeanalizował okoliczności polegającej na tym, iż Komisja wprowadziła skarżącą w pierwszej instancji w błąd dając jej do zrozumienia, że noty debetowe stanowią wydany w ramach wykonywania przez nią jej uprawnień akt ostateczny, który jest zatem zaskarżalny. Sąd dopuścił się naruszenia zasady równości i niedyskryminacji, której został poświęcony art. 20 karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

W postanowieniu tym Sąd dopuścił się naruszenia prawa w ocenie dowodów ze względu na to, że pominął okoliczności faktyczne, pominięcia i dowody, o których jest mowa w pierwszej części odwołania.

Sąd dopuścił się w zaskarżonym postanowieniu naruszenia prawa ze względu na brak uzasadnienia i brak jakiegokolwiek ustosunkowania się Komisji do znacznej części argumentów podniesionych przez skarżącą w skardze o stwierdzenie nieważności.

W zaskarżonym postanowieniu Sąd dopuścił się błędów dotyczących okoliczności faktycznych i naruszenia prawa w ocenie dowodów w zakresie dotyczącym niedopuszczalności wniosku o odszkodowanie odnoszącego się do projektu BeyWatch, co zagraża dalszemu prowadzeniu tego projektu. Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT, SA wykazała, że skarga o stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej jest zasadna i spełnione zostały określone w orzecznictwie wspólnotowym przesłanki jej złożenia.

W postanowieniu tym Sąd dopuścił się naruszenia prawa w ocenie dowodów w zakresie dotyczącym niedopuszczalności wniosku o odszkodowanie odnoszącego się do projektu Indect, ze względu na to, że uznał, iż jedynym dopuszczalnym sposobem pociągnięcia Komisji do odpowiedzialności za brak uzasadnienia jest wniesienie skargi o stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej.

Sąd dopuścił się też w zaskarżonym postanowieniu naruszenia prawa w ocenie dowodów w zakresie dotyczącym niedopuszczalności wniosków o odszkodowanie odnoszących się do innych projektów ze względu na to, że rozszerzył on zakres swych kompetencji w taki sposób, jakby działał z urzędu.