Sprawa T‑259/15 R

(publikacja fragmentów)

SA Close

i

Cegelec

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu

„Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Postępowanie przetargowe — Budowa centrali energetycznej — Odrzucenie oferty jednego z oferentów i udzielenie zamówienia innemu oferentowi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru”

Streszczenie – postanowienie Prezesa Sądu z dnia 15 czerwca 2015 r.

Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Ocena w sporze dotyczącym zamówień publicznych – Poważna szkoda – Charakter wystarczający w przypadku szczególnie poważnego fumus boni iuris w związku z oczywistą i poważną niezgodnością z prawem – Przesłanka – Złożenie wniosku w przedmiocie środka tymczasowego w okresie zawieszenia przed zawarciem umowy z oferentem

(art. 278 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47; rozporządzenie Komisji nr 1268/2012, art. 171 ust. 1)

W ramach postępowania w przedmiocie środka tymczasowego w odniesieniu do zamówień publicznych spełnienie wymogu wykazania wystąpienia nieodwracalnej szkody przez wykluczonego oferenta wiąże się zasadniczo z nadmiernymi trudnościami. Nie można zatem wymagać od wykluczonego oferenta, aby udowodnił, iż oddalenie jego wniosku w przedmiocie środków tymczasowych może wyrządzić mu nieodwracalną szkodę, pod warunkiem że zdoła on wykazać istnienie szczególnie poważnego fumus boni iuris, gdyż oznaczałoby to nadmierny i nieuzasadniony uszczerbek dla skutecznej ochrony sądowej przysługującej mu na podstawie art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

Jednakże to złagodzenie przesłanek mających zastosowanie przy ocenie istnienia pilnego charakteru, uzasadnione prawem do skutecznego środka odwoławczego, nie może być stosowane w sposób nieograniczony ze względu na to, że należy pogodzić interesy wykluczonego oferenta z interesami instytucji zamawiającej i zwycięskiego oferenta. Z powyższego wynika, że omawiane złagodzenie może być zastosowane jedynie na etapie poprzedzającym podpisanie umowy, jeżeli termin zawieszenia przewidziany w art. 171 ust. 1 rozporządzenia nr 1268/2012 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia nr 966/2012 – który wynosi, w zależności od okoliczności, 10 lub 14 dni kalendarzowych – został zachowany. Ponieważ instytucja zamawiająca zawarła umowę ze zwycięskim oferentem po upływie tego okresu i przed złożeniem wniosku w przedmiocie środków tymczasowych, wyżej wspomniane złagodzenie nie jest już uzasadnione. Jeśli bowiem wspomniany termin zawieszenia – który uniemożliwia instytucji zamawiającej przejście do etapu zawarcia umowy przed jego upływem oraz którego celem jest umożliwienie zainteresowanym podważenia przed sądem udzielenia zamówienia, zanim umowa zostanie zawarta – faktycznie upłynął przed zawarciem umowy, okoliczność, iż obecnie wykluczony oferent może wnieść do sądu Unii jedynie powództwo o odszkodowanie, nie powinna zostać uznana za naruszenie prawa do skutecznego środka odwoławczego.

Ponadto okres zawieszenia może umożliwić zainteresowanym podważenie przed sądem udzielenia zamówienia przed zawarciem umowy tylko wtedy, gdy ci zainteresowani dysponują informacjami wystarczającymi do stwierdzenia istnienia ewentualnej niezgodności z prawem decyzji o udzieleniu zamówienia. W tym względzie z obawy przed naruszeniem zasady dotyczącej prawa do skutecznego środka odwoławczego nie można uznać, że okres zawieszenia został zachowany w okolicznościach, w których możliwość złożenia skargi wraz z wnioskiem w przedmiocie środka tymczasowego przed zawarciem umowy nie była dostępna, ponieważ wykluczony oferent nie dysponował w tym okresie informacjami wystarczającymi do podjęcia przez niego takich działań. Jednakże mając na uwadze wymogi związane z zasadą pewności prawa, wspomniany powyżej wyjątek od czysto mechanicznego stosowania okresu zawieszenia musi być zastrzeżony dla wyjątkowych przypadków, w których wykluczony oferent nie ma żadnej podstawy, by przed momentem zawarcia umowy ze zwycięskim oferentem uważać, że decyzja o udzieleniu zamówienia jest niezgodna z prawem.

(por. pkt 36–38, 41–43)