PL
ZbiórOrzeczeń
ECLI:EU:F:2011 :183 1POSTANOWIENIE PR EZESA S ĄDU D O SPRAW S ŁUŻBY PU BLICZNEJ
z dnia 16 listopada 2011 r.
Sprawa F-61/11 R
Daniele Po ssanzini
pr zeciwko
Europejskiej Agencji Zar ządzania Ws półpracą Operacyjną na Zewnętr znyc h G ranicac h P aństw 
Członkowskic h Un ii Europejskiej (F rontex)
Służba publiczna — Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie 
w ykonania — Niedopuszczalność skargi w postępowaniu głównym — Wy ważenie wchodzących 
w grę interesów
Pr zedmiot:Wniosek złożony na podstawie art. 278 TFUE i art. 157 EWEA, a także art. 279 TFUE, 
znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA n a m ocy jego ar t. 106a, w którym 
D. Possanzini żąda w istocie zawieszenia w y konania d ecyzji odmownych F rontexu 
w sprawie p rzedłużenia j ego u mow y o pracę w charakterze członka pe rsonelu 
tymczasowego.
Or zec zenie:Wniosek s karżącego o zastosowanie ś rodka t ymczasowego z ostaje o ddalony. 
Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu ko ńczącym postępowanie w sprawie.
Stresz c zenie
1. Postępowanie w przedmiocie ś rodka t ymczasowego — Przesłanki d opuszczalności — 
Dopuszczalność skargi w postępowaniu głównym — Brak znaczenia dla sprawy — Granice
(art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed S ądem do spraw Służby Publicznej, art. 102 § 2)
2. Postępowanie w przedmiocie ś rodka t ymczasowego — Zawieszenie w ykonania — 
Środki tymczasowe — Przesłanki zastosowania — „Fumus boni iu ris”– P ilny ch arakter — 
Charakter kumulatywny — Wyważenie wszystkich spornych interesów — Kolejność badania i sposób 
weryfikacji — Swobodna o cena p rzysługująca sędziemu o rzekającemu w przedmiocie środków 
tymczasowych — Charakter tymczasowy środka
(art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 102)
1. Kwestia dopuszczalności skargi w postępowaniu głównym n ie powinna co do zasady być badana 
w ramach postępowania w przedmiocie środka tymczasowego, lecz jej rozstrzygnięcie winno n astąpić 
w ramach rozpoznania t ej skargi, chyba że skarga ta już na w stępie w y daje się oczy wiście 
niedopuszczalna. R ozstrzygnięcie w przedmiocie d opuszczalności n a e tapie p ostępowania 
w przedmiocie środka t ymczasowego, w przypadku g dy dopuszczalność ta nie jest prima facie 
całkowicie w y kluczona, przesądzałoby bowiem o orzeczeniu, kt óre Sąd w y da w postępowaniu 
głównym.
2 ECLI:EU:F:2011 :183STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-61/11
POSSANZINIPRZECIWKOFRONTEX
Ponadto, n awet jeśli strona p ozwana n ie p odniosła o czy wistej n iedopuszczalności skargi 
w postępowaniu głównym, nie m ożna w y kluczyć, że sędzia rozpoznający wniosek o zastosowanie 
środków tymczasow ych orzeknie w tej kw estii, ponieważ niedopuszczalność skargi mającej na celu 
przeprowadzenie kon troli sądowej aktu prawnego stanowi bezwzględną przeszkodę procesową, którą 
sąd Unii może, a nawet powinien, brać pod uwagę z urzędu.
(zob. pkt 17, 18)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-196/98 R Peña A bizanda i in. przeciwko K omisji, 4 lutego 1999 r., pkt 10 
i przytoczone tam orzecznictwo
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-120/06 R Dálnoky p rzeciwko K omisji, 14 grudnia 2006 r., pkt 41
2. Przesłanki pilności i fumus boni iuris mają charakter kumulaty wny, dlatego wniosek o zastosowanie 
środków tymczasow ych należy oddalić, jeżeli jedna z tych przesłanek nie jest spełniona. W razie 
potrzeby sędzia rozpatrujący wniosek o zastosowanie środków tymczasow ych zestawia również ze sobą 
wagę poszczególnych wchodzących w grę interesów.
W ra mach takiej całościowej analizy sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasow ych 
przysługuje szeroki zakres swobodnej oceny i ma on – w świetle kon kretnych okoliczności danego 
przypadku – s wobodę w określeniu sposobu, w jaki różne przesłanki p owinny być zbadane, oraz 
kolejności ich badania, gdyż żaden przepis prawa nie narzuca m u z góry określonego schematu 
postępowania przy ocenie kon ieczności zarządzenia środków tymczasow ych.
Gdy w ramach wniosku o zastosowanie środków tymczasow ych sędzia rozpatrujący wniosek, przed 
którym p odnosi się istnienie ryzyka p oniesienia p rzez w nioskodawcę poważnej i nieodwracalnej 
szkody, waży poszczególne wchodzące w grę interesy, powinien on w szczególności zbadać, czy 
ewentualne stwierdzenie nieważności spornej decyzji przez sędziego orzekającego co do istoty spraw y 
umożliwi odwrócenie skutków sytuacji, którą w y w ołałoby natychmiastowe w y konanie tej decyzji, 
i a contrario, czy zawieszenie w y konania tej decyzji może przeszkodzić w jej pe łnym w y konaniu 
w razie, gdyby skarga w postępowaniu głównym została odrzucona.
W z akresie swoich skutków samo zawieszenie w y konania o dmow y p rzedłużenia z pracownikiem 
umow y o pracę nie zmieniłoby sytuacji zainteresowanego, ponieważ nie m ogłoby m u samodzielnie 
nadać jakiegokolwiek u prawnienia d o p rzedłużenia u mow y a ni nawet umożliwić p onownego 
rozpatrzenia jego sytuacji. Takie zawieszenie byłoby więc jako t akie pozbawione skutku, a zatem 
zainteresowany nie miałby w nim interesu.
(zob. pkt 41, 42, 50, 51)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 206 /89 R S. przeciwko K omisji, 31 lipca 1989 r., pkt 14, 15
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-173/99 R Elkaïm i Mazuel przeciwko K omisji, 10 września 1999 r., pkt 18; sprawa 
T-120/01 R De Nicola przeciwko E BI, 9 sierpnia 2001 r., pkt 12; sprawa T-65/08 R Hiszpania przeciwko K omisji, 
30 kwietnia 2008 r., pkt 82 i przytoczone tam orzecznictwo
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-38/06 R Bianchi przeciwko E TF, 31 maja 2006 r., pkt 20