ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 256/4

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 września 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Lahr — Niemcy) — Pia Messner przeciwko Firma Stefan Krüger

(Sprawa C-489/07) (1)

(Dyrektywa 97/7/WE - Ochrona konsumentów - Umowy zawierane na odległość - Wykonanie prawa do odstąpienia przez konsumenta - Odszkodowanie za używanie wypłacane sprzedawcy)

2009/C 256/06

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Amtsgericht Lahr

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Pia Messner

Strona pozwana: Firma Stefan Krüger

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Amtsgericht Lahr — Wykładnia art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość (Dz. U. L 144, s. 19) — Skorzystanie przez konsumenta z prawa do odstąpienia — Odszkodowanie za używanie wypłacane sprzedawcy

Sentencja

Wykładni postanowień art. 6 ust. 1 zdanie drugie i ust. 2 dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość należy dokonywać w ten sposób, że stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu przewidującemu generalną możliwość żądania przez sprzedawcę od konsumenta odszkodowania za używanie rzeczy zakupionej w drodze umowy zawartej na odległość w przypadku, gdy ten ostatni skorzystał ze swego prawa do odstąpienia w terminie.

Jednakże te same postanowienia nie stoją na przeszkodzie temu, by konsument był zobowiązany do zapłaty odszkodowania za używanie rzeczy w przypadku, gdy korzystał z rzeczy w sposób niezgodny z zasadami prawa cywilnego, takimi jak dobra wiara czy bezpodstawne wzbogacenie, pod warunkiem że nie narusza to celu tej dyrektywy, a w szczególności funkcjonalności i skuteczności prawa do odstąpienia, czego ustalenie jest zadaniem sądu krajowego.

(1) Dz. U. C 22 z 26.1.2008
2)

Klauzula 2 ust. 6 i 8 porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego nie stoi na przeszkodzie uwzględnianiu, przy obliczaniu renty z tytułu trwałej niezdolności do pracy pracownika, faktu korzystania przez niego z urlopu rodzicielskiego w niepełnym wymiarze, w trakcie którego opłacał on składki i nabył uprawnienia do renty proporcjonalnie do otrzymywanego wynagrodzenia.
—

zobowiązuje on Wspólnotę do naprawienia w dwóch trzecich szkody poniesionej przez Schneider Electric SA z powodu obniżki ceny zbycia Legrand, jaką spółka Schneider musiała przyznać nabywcy w zamian za odroczenie do dnia 10 grudnia 2002 r. ostatecznego terminu przeprowadzenia sprzedaży;
3)

Sprawa zostaje przekazana Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich do ponownego rozpoznania w celu wydania orzeczenia w przedmiocie żądań 3F mających na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2002) 4370 wersja ostateczna z dnia 13 listopada 2002 r. o niewnoszeniu zastrzeżeń do duńskich przepisów podatkowych mających zastosowanie do marynarzy zatrudnionych na pokładzie statków wpisanych do duńskiego rejestru transportu międzynarodowego.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 24/3

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 listopada 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-118/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 307 akapit drugi WE - Brak przyjęcia właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między zawartymi z krajami trzecimi przed przystąpieniem państwa członkowskiego do Unii Europejskiej umowami dwustronnymi a traktatem WE - Umowy dwustronne zawarte przez Republikę Finlandii z Federacją Rosyjską, Republiką Białorusi, Chińską Republiką Ludową, Malezją, Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki i Republiką Uzbekistanu w dziedzinie inwestycji)

2010/C 24/03

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Huttunen, H. Støvlbæk et B. Martenczuk, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Finlandii (Przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma i C. Blaschke, pełnomocnicy), Republika Węgierska (przedstawiciel: J. Fazekas, pełnomocnik), Republika litewska (przedstawiciel: D. Kriaučiūnas, pełnomocnik), Republika Austrii (przedstawiciel: C. Pesendorfer, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 307 akapit drugi WE — Niezastosowanie właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności z traktatem postanowień dotyczących przepływów, znajdujących się w dwustronnych umowach o popieraniu inwestycji zawartych przez Republikę Finlandii odpowiednio z Federacją Rosyjską, Białorusią, Chinami, Malezją, Sri Lanką i Uzbekistanem

Sentencja

1) Nie przyjmując właściwych środków w celu usunięcia niezgodności z traktatem postanowień dotyczących transferu kapitału ujętych w spornych umowach dwustronnych o popieraniu inwestycji, w sprawie wspierania i wzajemnej ochrony inwestycji, zawartych przez Republikę Finlandii z, odpowiednio, dawnym Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, w miejsce którego wstąpiła Federacja Rosyjska (umowa podpisana w dniu 8 lutego 1989 r.), Republiką Białorusi (umowa podpisana w dniu 28 października 1992 r.), Chińską Republiką Ludową (umowa podpisana w dniu 4 września 1984 r.), Malezją (umowa podpisana w dniu 15 kwietnia 1985 r.), Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki (umowa podpisana w dniu 27 kwietnia 1985 r.) i Republiką Uzbekistanu (umowa podpisana w dniu 1 października 1992 r.), Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 307 akapit drugi WE.

2) Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.

3) Republika Federalna Niemiec, Republika Litewska, Republika Węgierska i Republika Austrii pokrywają własne koszty

(1) Dz.U. C 95 z 28.04.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 24/3

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — PAGO International GmbH przeciwko Tirolmilch registrierte Genossenschaft mbH

(Sprawa C-301/07) (1)

(Znaki towarowe - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 9 ust.1 lit. c) - Znak towarowy cieszący się renomą we Wspólnocie - Geograficzny zasięg renomy.)

2010/C 24/04

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: PAGO International GmbH

Strona pozwana: Tirolmilch registrierte Genossenschaft mbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberster Gerichtshof — Wykładnia art. 9 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1) — Prawa właściciela znaku towarowego cieszącego się renomą we Wspólnocie — Znak towarowy cieszący się renomą tylko w jednym państwie członkowskim — Ochrona znaku towarowego w całej Wspólnocie lub tylko w jednym państwie członkowskim

Sentencja

Artykuł 9 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, iż aby wspólnotowy znak towarowy mógł korzystać z ochrony przewidzianej w tym przepisie, musi być znany znaczącej części kręgu odbiorców zainteresowanych towarami lub usługami, których on dotyczy, na istotnej części obszaru Wspólnoty Europejskiej, oraz że w świetle okoliczności postępowania przed sądem krajowym obszar przedmiotowego państwa członkowskiego można uznać za stanowiący istotną część obszaru Wspólnoty.

(1) Dz.U. C 223 z 22.9.2007.
2)

Artykuły 5, 6 i 7 rozporządzenia nr 261/2004 należy interpretować w ten sposób, że do celów stosowania prawa do odszkodowania pasażerów opóźnionych lotów można traktować jak pasażerów odwołanych lotów oraz że mogą oni powoływać się na prawo do odszkodowania przewidziane w art. 7 tego rozporządzenia, jeżeli z powodu tych lotów poniosą stratę czasu wynoszącą co najmniej trzy godziny, czyli jeżeli przybędą do ich miejsca docelowego co najmniej trzy godziny po pierwotnie przewidzianej przez przewoźnika lotniczego godzinie przylotu. Niemniej takie opóźnienie nie rodzi po stronie pasażerów prawa do odszkodowania, jeżeli przewoźnik lotniczy jest w stanie dowieść, że odwołanie lub duże opóźnienie lotu jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków, to jest okoliczności, które pozostają poza zakresem skutecznej kontroli przewoźnika lotniczego.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 312/2

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 29 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf — Niemcy) — Dinter GmbH przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf (C-522/07), Europol Frost-Food GmbH przeciwko Hauptzollamt Krefeld (C-65/08)

(Sprawa C-522/07 i C-65/08) (1)

(Taryfa Celna - Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 - Nomenklatura Scalona - Klasyfikacja taryfowa - Ważność - Uwaga dodatkowa - Koncentrat soku jabłkowego)

2009/C 312/02

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dinter GmbH (C-522/07), Europol Frost-Food GmbH (C-65/08)

Strona pozwana: Hauptzollamt Düsseldorf, (C-522/07), Hauptzollamt Krefeld (C-65/08)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Düsseldorf — Wykładnia i ważność uwagi dodatkowej 5b) do działu 20 załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, s. 1) zmienionego przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. (Dz.U. L 327, s. 1) — Czysty, skoncentrowany sok jabłkowy bez dodatku cukru o liczbie Brixa 66,8 — Klasyfikacja tego produktu w ramach podpozycji 2009 7999 (sok jabłkowy niezawierający dodatku cukru) lub w ramach podpozycji 2106 9098 (pozostałe przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone) — Granice uprawnień Komisji przyznanych jej na podstawie art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 Rady w zakresie precyzowania zakresu pozycji taryfowych

Sentencja

Uwaga dodatkowa 5 b) do działu 20 załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w brzmieniu wynikającym z rozporządzeń Komisji nr 1776/2001 z dnia 7 września 2001 r., nr 2031/2001 z dnia 6 sierpnia 2001 r. i nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. jest nieważna w zakresie, w jakim wyklucza z pozycji 2009 skoncentrowane, naturalne soki jabłkowe.

(1) Dz.U. C 37 z 9.2.2008.

Dz.U. C 107 z 26.4.2008.
2)

„Zatwierdzenie przez państwo”, które powinny posiadać instytucje w rozumieniu art. 12a rozporządzenia nr 136/66, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 1638/98, może być uzyskane w ramach wniosku o indywidualne wyłączenie („zezwolenie”) wniesionego do krajowego organu ochrony konkurencji, pod warunkiem że organ ten posiada skuteczne narzędzia pozwalające na weryfikację zdolności instytucji, która złożyła wniosek do prowadzenia, przy przestrzeganiu wymogów prawnych, prywatnego składowania oliwy z oliwek.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 282/6

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 1 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Special Commissioners of Income Tax, London — Zjednoczone Królestwo) — HSBC Holdings plc, Vidacos Nominees Ltd przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

(Sprawa C-569/07) (1)

(Podatki pośrednie - Gromadzenie kapitału - Pobieranie podatku w wysokości 1,5 % od przeniesienia lub emisji akcji w ramach systemu rozliczeniowego („clearance service”))

2009/C 282/10

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Special Commissioners of Income Tax, London

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: HSBC Holdings plc, Vidacos Nominees Ltd

Strona pozwana: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Special Commissioners of Income Tax, London — Interpretacja art. 10 i 11 dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. L 249, s. 25) w brzmieniu zmienionym dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. (JO L 156, s. 23) oraz art. 43, 49 i 56 CE — Złożona przez spółkę („A”) z siedzibą w państwie członkowskim oferta nabycia akcji spółki („B”) z siedziba w innym państwie członkowskim w zamian za emisję akcji spółki A, na rynku regulowanym tego drugiego państwa członkowskie — Nałożenie podatku w wysokości 1,5 % na przeniesienie lub emisję akcji w ramach systemu rozliczeniowego („clearance service”)

Sentencja

Artykuł 11 lit. a) dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, w brzmieniu zmienionym dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on pobieraniu podatku takiego jak będący przedmiotem sprawy przed sądem krajowym w związku z emisją akcji w ramach systemu rozliczeniowego.

(1) Dz.U. C 64 z 8.3.2008
1)

Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 56 WE i art. 40 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., traktując, do dnia 31 grudnia 2006 r., w odmienny sposób zyski kapitałowe osiągane na terytorium Hiszpanii w zależności od tego, czy zostały one osiągnięte przez rezydentów, czy przez nierezydentów.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 282/3

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 września 2009 r. — Erste Group Bank AG, dawniej Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG (C-125/07 P), Raiffeisen Zentralbank Österreich AG (C-133/07 P), Bank Austria Creditanstalt AG (C-135/07 P), Österreichische Volksbanken AG (C-137/07) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawy połączone C-125/07 P, C-133/07 P, C-135/07 P i C-137/07) (1)

(Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Ustalanie przez austriackie banki stóp oprocentowania kredytów i lokat - „Klub Lombard” - Wpływ na handel pomiędzy państwami członkowskimi - Metoda ustalania grzywien - Sukcesja przedsiębiorstw - Rzeczywisty wpływ na rynek - Wprowadzenie kartelu w życie)

2009/C 282/03

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszące odwołanie: Erste Group Bank AG, dawniej Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG (sprawa C-125/07 P) (przedstawiciel: F. Montag, Rechtsanwalt), Raiffeisen Zentralbank Österreich AG (sprawa C-133/07 P) (przedstawiciel: S. Völcker oraz G. Terhorst, Rechtsanwälte), Bank Austria Creditanstalt AG (sprawa C-135/07 P) (przedstawiciel: C. Zschocke oraz J. Beninca, Rechtsanwälte), Österreichische Volksbanken AG (sprawa C-137/07 P) (przedstawiciele: A. Ablasser, R. Bierwagen oraz F. Neumayr, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A. Bouquet oraz R. Sauer, pełnomocnicy, D. Waelbroeck oraz U. Zinsmeister, Rechtsanwältin)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie Raiffeisen Zentralbank Österreich i in. przeciwko Komisji (od T-259/02 do T-264/02 i T-271/02), tutaj T-264/02, Erste Bank der österreichischen Sparkassen przeciwko Komisji, w którym Sąd odrzucił ich skargi o, tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2004/138/WE z dnia 11 czerwca 2002 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (sprawa COMP/36.571/D 1 Banki austriackie — „klub Lombard”) (Dz.U. L 56, s. 1) i, tytułem ewentualnym, obniżenia wysokości grzywien nałożonych na skarżące — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki dotyczące rynku produktów i usług bankowych — Wpływ na handel pomiędzy państwami członkowskimi — Metoda ustalania grzywien

Sentencja

1) Odwołania zostają oddalone.

2) Erste Group Bank AG, dawniej Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG, Bank Austria Creditanstalt AG, Österreichische Volksbanken AG zostają obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 117 z 26.05.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 282/6

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 1 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — Minister voor Wonen, Wijken en Integratie przeciwko Woningstichting Sint Servatius

(Sprawa C-567/07) (1)

(Swobodny przepływ kapitału - Artykuł 56 WE - Ograniczenia - Uzasadnienie - Polityka mieszkaniowa - Usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym)

2009/C 282/09

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Raad van State

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Minister voor Wonen, Wijken en Integratie

Strona pozwana: Woningstichting Sint Servatius

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Raad van State — Wykładnia art. 56, art. 58, art. 86 ust. 2, art. 87 i art. 88 WE — Przepisy krajowe zakazujące, w braku wcześniejszego zezwolenia właściwego ministra, wykonywania działalności transgranicznej przez przedsiębiorstwo, którego zadaniem wynikającym z przepisów jest prowadzenie działalności zgodnej z polityką dotyczącą mieszkalnictwa danego państwa członkowskiego — Polityka w dziedzinie mieszkalnictwa i interes ogólny

Sentencja

Wykładni art. 56 WE należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się on obowiązywaniu przepisów krajowych, takich jak w postępowaniu przed sądem krajowym, które uzależniają wykonywanie transgranicznej działalności przez organizacje zarejestrowane w dziedzinie mieszkalnictwa, w rozumieniu art. 70 ust. 1 Woningwet (ustawy o mieszkalnictwie), od uzyskania uprzedniego zezwolenia administracyjnego, w zakresie w jakim takie przepisy nie są oparte na obiektywnych, niedyskryminacyjnych i znanych wcześniej kryteriach, pozwalających w wystarczający sposób zakreślić ramy uznania władz krajowych, czego zbadanie należy do sądu krajowego.

(1) Dz.U. C 64 z 8.3.2008.
1)

Nie zapewniając w praktyce, by, najpóźniej do dnia 31 grudnia 1998 r., wszystkie zrzuty z wyliczonych w załącznikach 2 i 3 do odpowiedzi na skargę, po zmianach wprowadzonych w duplice, oczyszczalni ścieków komunalnych pochodzących z aglomeracji o RLM wynoszącej ponad 10 000, które są odprowadzane bezpośrednio do obszarów wrażliwych lub ich zlewni, spełniały odpowiednie wymagania załącznika I dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych, zmienionej dyrektywą Komisji 98/15/WE z dnia 27 lutego 1998 r., Królestwo Szwecji uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na podstawie art. 5 ust. 2, 3 i 5 tej dyrektywy 91/271.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 267/14

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 września 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Włochy) — Sea s.r.l. przeciwko Comune di Ponte Nossa

(Sprawa C-573/07) (1)

(Zamówienia publiczne - Procedury udzielania zamówień - Zamówienie dotyczące usług polegających na odbiorze, transporcie i unieszkodliwianiu odpadów komunalnych - Udzielenie zamówienia bez przetargu - Udzielenie zamówienia spółce akcyjnej, której kapitał akcyjny należy w całości do podmiotów publicznych, lecz której statut przewiduje możliwość udziału kapitału prywatnego)

2009/C 267/24

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sea s.r.l.

Strona pozwana: Comune di Ponte Nossa

Przy udziale: Servizi Tecnologici Comuni — Se.T.Co. SpA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Włochy) — Wykładnia art. 12, 43, 49 i 86 WE — Procedury udzielania zamówień publicznych — Świadczenie usług publicznych w zakresie odbioru, transportu i unieszkodliwiania odpadów komunalnych — Bezpośrednie udzielenie zamówienia spółce akcyjnej, której kapitał akcyjny należy w całości do podmiotów publicznych, lecz której statut przewiduje możliwość udziału kapitału prywatnego

Sentencja

Postanowienia art. 43 WE i 49 WE, zasady równego traktowania i niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową oraz wynikający z nich obowiązek przejrzystości nie stoją na przeszkodzie bezpośredniemu udzieleniu zamówienia publicznego na usługi spółce akcyjnej, której kapitał akcyjny należy w całości do podmiotów publicznych, o ile podmiot publiczny, będący instytucją zamawiającą, sprawuje nad tą spółką kontrolę analogiczną do tej, jaką sprawuje nad własnymi służbami, a spółka ta wykonuje zasadniczą część swej działalności wspólnie z podmiotem lub podmiotami, do których należy.

Z zastrzeżeniem weryfikacji przez sąd krajowy skuteczności odpowiednich przepisów statutu, kontrola sprawowana nad tą spółką przez podmioty będące akcjonariuszami może zostać uznana za analogiczną do kontroli, jaką sprawują one nad własnymi służbami w okolicznościach takich jak stanowiące przedmiot postępowania przed sądem krajowym, jeżeli:

— działalność tej spółki jest ograniczona do terytorium tych podmiotów i zasadniczo jest wykonywana na ich rzecz, oraz

— podmioty te mają decydujący wpływ, za pośrednictwem organów statutowych złożonych z przedstawicieli tych podmiotów, zarówno na strategiczne cele, jak i na istotne decyzje tej spółki.

(1) Dz.U. C 64 z 8.3.2008.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 267/13

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 września 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Koninklijke FrieslandCampina NV, dawniej Koninklijke Friesland Foods NV, dawniej Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV

(Sprawa C-519/07 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Podatkowy system pomocy realizowany przez Niderlandy w zakresie międzynarodowej działalności finansowej - Decyzja nr 2003/515/WE - Brak zgodności ze wspólnym rynkiem - Przepisy przejściowe - Dopuszczalność - Legitymacja procesowa - Interes prawny - Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań - Zasada równości traktowania)

2009/C 267/22

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. van Vliet i S. Noë, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Koninklijke FrieslandCampina NV, dawniej Koninklijke Friesland Foods NV, dawniej Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV (przedstawiciele: E. Pijnacker Hordijk i W. Geursen, advocaaten)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 12 września 2007 r. w sprawie T-348/03 Koninklijke Friesland Foods NV (dawniej Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV) przeciwko Komisji, w którym Sąd stwierdził nieważność art. 2 decyzji Komisji 2003/515/WE z dnia 17 lutego 2003 r. w sprawie systemu pomocy wprowadzonego przez Niderlandy na rzecz przedsiębiorstw prowadzących międzynarodową działalność finansową (Dz.U. L 180, s. 52), w zakresie w jakim wyłącza on z systemu przejściowego podmioty, które do dnia 11 lipca 2001 r. złożyły do niderlandzkiej administracji skarbowej wniosek o zastosowanie wspomnianego systemu pomocy, ale wniosek ten nie był jeszcze w tym dniu rozpatrzony.

Sentencja

1) Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 12 września 2007 r. w sprawie T-348/03 Koninklijke Friesland Foods przeciwko Komisji zostaje uchylony.

2) Sprawa zostaje przekazana Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich do ponownego rozpoznania.

3) Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

(1) Dz.U. C 37 z 9.2.2008.