W tym względzie okoliczność, że strona skarżąca jest wpisana na listę adwokatów palestry państwa członkowskiego Unii jest bez znaczenia, gdyż w braku odstępstwa lub wyjątku od obowiązku posiadania przedstawiciela w statucie Trybunału Sprawiedliwości lub w regulaminie postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, przedłożenie skargi podpisanej przez samą stronę skarżącą nie może być wystarczające do celów wniesienia skargi, chociaż wykonuje ona zawód adwokata uprawnionego do praktykowania w jednym z państw członkowskich Unii.

Zgodnie z art. 19 akapity trzeci i czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości, mającego zastosowanie w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej na mocy art. 7 załącznika I do tego statutu, aby móc potem wnieść do Trybunału skargę, „strona” w rozumieniu tych przepisów musi być reprezentowana przez osobę trzecią, w tym przypadku adwokata lub radcę prawnego uprawnionego do występowania przed sądem państwa członkowskiego lub innego państwa, które jest stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Na podstawie art. 45 § 2 akapit pierwszy regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej oryginał skargi musi być opatrzony własnoręcznym podpisem adwokata lub radcy prawnego strony skarżącej, a nie samej tej strony. Ten wymóg podpisu ma w szczególności na celu, po pierwsze, zapewnienie, że odpowiedzialność za dokonanie i treść tej czynności procesowej bierze na siebie upoważniona osoba, którą strona skarżąca powinna wybrać w celu spełnienia obowiązku posiadania przedstawiciela, a po drugie, zapobieżenie ryzyku, że pismo procesowe zostanie napisane w rzeczywistości przez kogoś innego, niż osoba do tego uprawniona.

Brak podpisania skargi przez adwokata lub radcę prawnego posiadającego pełnomocnictwo strony skarżącej do celów reprezentacji stanowi jako taki naruszenie art. 45 § 2 akapit pierwszy regulaminu postępowania, nieobjęte wykazem formalnych nieprawidłowości, usuwalnych po upływie terminu do wniesienia skargi, zgodnie z art. 50 § 6 regulaminu postępowania. Tak samo bowiem, jak naruszenie samego obowiązku posiadania przedstawiciela, wymóg opatrzenia skargi odręcznym podpisem adwokata reprezentującego stronę skarżącą powinien być uznany za istotny wymóg formalny i stosowany ściśle, przez co jego niedopełnienie powoduje niedopuszczalność skargi po upływie terminu do jej wniesienia.

Gdy skarga zostanie wniesiona przed upływem terminu do wniesienia skargi, nie jest zadaniem Sądu do spraw Służby Publicznej zwracanie stronie skarżącej uwagi w okresie między wniesieniem skargi a upływem terminu do wniesienia skargi, aby naprawiła ten brak staranności w przestrzeganiu wymogów takich jak te określone w art. 19 akapity trzeci i czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości i art. 45 § 2 akapit pierwszy regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej. W każdym razie w kompetencjach sekretariatu tego Sądu nie leży podjęcie jakiejkolwiek decyzji w przedmiocie dopuszczalności lub niedopuszczalności skargi, przez co nie może on udzielać stronom wskazówek w tym względzie, przesądzających o stanowisku Sądu.

(zob. pkt 6, 9, 10)

Trybunał, postanowienie z dnia 8 listopada 2007 r., Belgia/Komisja, C‑242/07 P, EU:C:2007:672, pkt 23; wyrok z dnia 22 września 2011 r., Bell & Ross/OHIM, C‑426/10 P, EU:C:2011:612, pkt 42

Sąd Pierwszej Instancji, postanowienie z dnia 17 stycznia 2007 r., Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret i Akar/Komisja, T‑129/06, EU:T:2007:11, pkt 29; wyrok z dnia 23 maja 2007 r., Parlament/Eistrup, T‑223/06 P, EU:T:2007:153, pkt 48, 50, 51

Sąd do spraw Służby Publicznej, postanowienie z dnia 13 grudnia 2013 r., Marcuccio/Komisja, F‑2/13, EU:F:2013:214, pkt 33