Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2019 r. — Komisja Europejska/Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-213/19)

(2019/C 164/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, F. Clotuche-Duvieusart, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

— stwierdzenie, że: 1. nie zapisując w księgach rachunkowych prawidłowych kwot należności celnych oraz nie udostępniając prawidłowej kwoty tradycyjnych zasobów własnych oraz zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do niektórych przypadków przywozu wyrobów włókienniczych i obuwia z Chińskiej Republiki Ludowej, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 2 i art. 8 decyzji Rady 2014/335 (1), art. 2 i 8 decyzji Rady 2007/436 (2), art. 2, 6, 9, 10, 12 i 13 rozporządzenia Rady 609/2014 (3), art. 2, 6, 9, 10, 11 i 17 rozporządzenia Rady 1150/2000 (4), art. 2 rozporządzenia Rady 1553/89 (5) oraz art. 105 ust. 3 rozporządzenia Rady 952/2013 (6) i art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady 2913/92 (7); w następstwie tego uchybienia zobowiązaniom ciążącym na tym państwie na mocy art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 325 i 310 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 3 i 46 rozporządzenia 952/2013, art. 13 rozporządzenia Rady 2913/92, art. 248 ust. 1 rozporządzenia Komisji 2454/93 (8), art. 244 rozporządzenia wykonawczego Komisji 2015/2447 (9) oraz art. 2 ust. 1 lit. b) i d), art. 83, art. 85-87 i art. 143 ust. 1 lit. d) i ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE (10); Straty w zakresie odnośnych tradycyjnych zasobów własnych, które miały zostać udostępnione budżetowi Unii (minus koszty poboru) odpowiadają kwotom: — 496,025,324.30 EUR w 2017 r. (do dnia 11 października 2017 r. włącznie); — 646,809,443.80 EUR w 2016 r.; — 535,290,329.16 EUR w 2015 r.; — 480,098,912.45 EUR w 2014 r.; — 325,230,822.55 EUR w 2013 r.; — 173,404,943.81 EUR w 2012 r.; — 22,777,312.79 EUR w 2011 r. 2. nie przekazując służbom Komisji wymaganych informacji niezbędnych przy ustalaniu wielkości strat w zakresie tradycyjnych zasobów własnych oraz nie dostarczając treści wymaganej oceny prawnej działu prawnego HMRC (organu podatkowo-celnego) ani uzasadnienia decyzji, która doprowadziła do umorzenia ustalonych długów celnych, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 2 ust. 2 i ust. 3 lit. d) rozporządzenia Rady 608/2014 (11); oraz

— obciążenie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Pomimo powtarzających się ostrzeżeń ze strony OLAF-u i Komisji o ryzyku wystąpienia nadużyć finansowych, Zjednoczone Królestwo nie zastosowało w ramach kontroli celnej podejścia opartego na analizie ryzyka, aby uniemożliwić dopuszczenie do swobodnego obrotu towarów o zaniżonej wartości w Unii (w szczególności obuwia i wyrobów włókienniczych wywożonych z Chińskiej Republiki Ludowej) do dnia 12 października 2017 r. Na skutek tej bezczynności w obliczu wielokrotnych ostrzeżeń, Zjednoczone Królestwo nie podjęło opartych na analizie ryzyka środków wymaganych na mocy unijnych przepisów prawa celnego oraz przepisów dotyczących zasobów własnych. Rzeczony brak podjęcia odpowiednich działań miał również wpływ na prawidłowe stosowanie unijnych przepisów dotyczących VAT. Naruszenie przez Zjednoczone Królestwo prawa Unii spowodowało wyjątkowo wysokie straty dla budżetu Unii oraz wysoki poziom przywozu towarów o zaniżonej wartości do tego państwa członkowskiego. Z uwagi na to, że Zjednoczone Królestwo nie zastosowało się, w przeciwieństwie do innych państw członkowskich, do zaleceń Komisji w Zjednoczonym Królestwie odnotowano wzmożony handel towarami o zaniżonej wartości. Te wyjątkowo wysokie straty odbiły się również drastycznie negatywnie na sprawiedliwym podziale obciążeń wśród państw członkowskich z tego powodu, że straty te musiały zostać skompensowane odpowiednio wyższymi opartymi na DNB wkładami innych państw członkowskich na poczet budżetu Unii.

(1) 1Decyzja Rady 2014/335/UE, Euratom z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej, Dz.U. L 168, s. 105.

(2) Decyzja Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich, Dz.U. L 163, s. 17.

(3) Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie metod i procedury udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych (wersja przekształcona), Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 39.

(4) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. w sprawie stosowania decyzji 94/728/CE, Euratom, w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnoty, Dz.U. L 130, s. 1.

(5) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r. w sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej, Dz.U. L 155, s. 9.

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny, Dz. U. 2013, L 269, s.1.

(7) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny, Dz.U. L 302, s. 1.

(8) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, Dz.U. 1993, L 253, s. 1.

(9) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny, Dz.U. L 343, s. 558,).

(10) Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, Dz. U. 2006, L 347, s. 1.

(11) Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 608/2014 z dnia 26 maja 2014 r. określające środki wykonawcze dotyczące systemu zasobów własnych Unii Europejskiej, Dz.U. L 168, s. 29.