PL
ZbiórOrzeczeń
ECLI:EU:F:2011 :180 1WYROK SĄDU D O SPRAW S ŁUŻBY PU BLICZNEJ
(druga izba)
z dnia 10 listopada 2011 r.
Sprawa F-18/09
Mohamed M er h zaoui
pr zeciwko
Radzie Un ii Europejskiej
Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Grupa zaszeregowania — Członkowie personelu 
miejscowego powołani na urzędników — Artykuł 10 z ałącznika XIII d o regulaminu pracowniczego — 
Artykuł 3 załącznika I do WZ IP — Postępowanie w sprawie awansu (2008 ) — Porównanie osiągnięć 
urzędników znajdujących się na ścieżce kari ery AS T — Postępowanie na podstawie sprawozdań 
z oceny (2005 /2006 ) — Kryterium poziomu odpowiedzialności
Pr zedmiot:Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której M. Merhzaoui żąda 
w istocie stwierdzenia n ieważności decyzji Rady w sprawie skierowania go na ścieżkę 
kariery w grupie funkcyjnej asystentów AS T 1 – AS T 7 i nieawansowania go do grupy 
zaszeregowania AS T 2 w ramach postępowania w sprawie awansu (2008 ).
Or zec zenie:Skarga zostaje oddalona. Skarżący pokry wa własne ko szty oraz ko szty poniesione przez 
Radę.
Stresz c zenie
1. Urzędnicy — Warunki zatrudnienia innych p racowników — Personel miejscowy — Zastosowanie 
załącznika XIII d o regulaminu pracowniczego
(regulamin pracowniczy, załącznik XIII, art. 10 u st. 3; warunki zatrudnienia innych p racowników, 
załącznik, art. 1 ust. 1; rozporządzenie Rady nr 723/2004 )
2. Postępowanie — Podnoszenie n owych z arzutów w toku p ostępowania — Przesłanki — 
Nowa oko liczność — Pojęcie
(regulamin postępowania przed S ądem do spraw Służby Publicznej, art. 43 § 1)
3. Urzędnicy — Skarga — Zarzuty — Niewystarczające uzasadnienie — Stwierdzenie z urzędu
4. Urzędnicy — Awans — Porównanie osiągnięć — Uznanie administracyjne — Informacje, jakie mo gą 
zostać uwzględnione — Poziom o dpowiedzialności
(regulamin pracowniczy, art. 45)
5. Urzędnicy — Akty administracji — Domniemanie ważności — Zakwestionowanie — Ciężar dowodu
2 ECLI:EU:F:2011 :180STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-18/09
MERHZAOUIPRZECIWKORADZIE
6. Urzędnicy — Skarga — Interes p rawny — Konieczność podniesienia zarzutów o charakterze 
osobistym
7. Urzędnicy — Awans — Porównanie osiągnięć — Uznanie administracyjne — Informacje, jakie mo gą 
zostać uwzględnione
(regulamin pracowniczy, art. 43)
8. Urzędnicy — Awans — Zażalenie kandydata, k tóry n ie zo stał awansowany — Decyzja 
o oddaleniu — Obowiązek uzasadnienia — Zakres
(regulamin pracowniczy, art. 25, 45)
1. Artykuł 10 u st. 3 załącznika XIII d o regulaminu pracowniczego znajduje zastosowanie do pe rsonelu 
miejscowego, ponieważ zgodnie z art. 1 u st. 1 załącznika d o w arunków z atrudnienia innych 
pracowników przepisy załącznika XIII d o regulaminu pracowniczego stosuje się na zasadzie analogii 
wobec innych pracowników zatrudnionych na dzień 30 kwietnia 2004 r., co zatem o bejmuje również 
personel miejscow y.
(zob. pkt 35)
2. Artykuł 43 § 1 regulaminu postępowania p rzed Sądem d o spraw S łużby Publicznej zabrania 
podnoszenia no w ych zarzutów po pierwszej w y mianie pism p rocesow ych, chyba że ich podstawą są 
okoliczności ujawnione dopiero w toku p ostępowania. W tym w zględzie w y roku s ądu Unii, który nie 
był jeszcze w y dany w chwili wniesienia skargi przez skarżącego, lecz kt óry uwidacznia jedynie 
istniejącą wcześniej sytuację, nie można uznać za no wą okoliczność.
(zob. pkt 36)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-80/01 D iehl-Leistner przeciwko K omisji, 20 maja 2003 r., pkt 38
3. Brak uzasadnienia stanowi bezwzględną przesłankę n ieważności, którą sąd Unii powinien w każdym 
razie badać z urzędu. Co za tym id zie, zarzut naruszenia o bowiązku u zasadnienia n ie m oże być 
niedopuszczalny ze względu na to, że nie został w ystarczająco dokładnie omówiony w skard ze.
(zob. pkt 47)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa C-166/95 P Komisja przeciwko D affix, 20 lutego 1997 r., pkt 24
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-171/05 N ijs przeciwko T rybunałowi Obrachunkowemu, 3 października 2006 r., 
pkt 31
4. Wyrażenie „w stosownych przypadkach” użyte w art. 45 r egulaminu pracowniczego oznacza, że 
chociaż co do zasady pracownicy zaszeregowani w tej samej grupie powinni sprawować obowiązki 
o równoważnym poziomie odpowiedzialności, to gdy tak nie jest, okoliczność tę należy brać pod uwagę 
w postępowaniu w sprawie awansu, i że w związku z tym p rzy porówny waniu osiągnięć mogących 
ubiegać się o awans urzędników ad ministracja powinna brać pod uwagę poziom o dpowiedzialności 
mogącego ubiegać się o awans urzędnika, jeżeli przew yższa on p oziom odpowiedzialności powierzanej 
zw ykle urzędnikowi w jego grupie zaszeregowania.
(zob. pkt 59)
ECLI:EU:F:2011 :180 3STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-18/09
MERHZAOUIPRZECIWKORADZIE
5. Po pierwsze, akt ad ministracyjny ko rzysta z domniemania zgodności z prawem, a po dr ugie, ciężar 
dowodu ciąży zasadniczo na tym, kto w y suwa twierdzenia, a więc to skarżący powinien przedstawić 
przynajmniej przesłanki w y starczająco dokładne, obiekty wne i spójne, by uzasadniały prawdziwość lub 
prawdopodobieństwo faktów podnoszonych na poparcie jego żądań. Zatem u rzędnik nieposiadający ani 
dowodów, ani przynajmniej zbioru poszlak m usi przyjąć domniemanie zgodności z prawem d ecyzji 
w ydawanych w sprawach awansów i nie może żądać od Sądu do spraw Służby Publicznej, żeby ten 
sam z apoznał się z e w szystkimi sprawozdaniami z oceny innych ka ndydatów d o a wansu 
i przeanalizował poziom o dpowiedzialności ka ndydatów d o awansu w celu ustalenia, czy organ 
powołujący n ie p opełnił oczy wistego b łędu w ocenie, podejmując d ecyzję o nieawansowaniu 
wskazanego urzędnika.
(zob. pkt 61)
Odesłanie:
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-15/08 W iame p rzeciwko K omisji, 4 lutego 2010 r., pkt 21
6. O ile urzędnik nie może w y stępować w interesie prawa lub instytucji i może podnosić na poparcie 
swojej skargi o stwierdzenie nieważności jedynie zarzuty o charakterze osobistym, o tyle do tego, by 
zarzut dotyczący niezgodności z prawem u znać za zarzut o charakterze osobistym, w y starczy, by 
niezgodność z prawem, na którą się powołuje, miała kon sekwencje dla jego sytuacji prawnej.
(zob. pkt 63)
Odesłanie:
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-43/05 Ch assagne przeciwko K omisji, 23 stycznia 2007 r., pkt 100
7. O ile sprawozdanie z oceny stanowi niezbędny element oceny za każdym ra zem, gdy rozpatruje się 
karierę urzędnika c elem w y dania decyzji o jego awansie, o tyle ar t. 43 r egulaminu pracowniczego 
w ymaga sporządzenia sprawozdania z oceny jedynie co dwa lata. Skoro regulamin pracowniczy nie 
stanowi, że postępowanie w sprawie awansu należy przeprowadzać z tą samą częstotliwością co 
postępowanie w sprawie oceny, nie w y klucza on t ego, by decyzja o awansie zapadła, gdy organ 
powołujący nie dysponuje sporządzonym ostatnio sprawozdaniem z oceny.
Tymczasem, skoro ani regulamin pracowniczy, ani wewnętrzne regulacje instytucji nie w y magają 
zsynchronizowania p ostępowań w sprawie oceny i w sprawie awansu, a administracji przysługuje 
szeroki zakres uznania przy organizacji postępowania w sprawie awansu, jakkolwiek pożądane by było, 
by ad ministracja starała się m ieć do dyspozycji najświeższe sprawozdania z oceny w celu w y dania 
decyzji w sprawie awansów, to brak wzięcia pod uwagę, w y jątkowo, wspomnianych sprawozdań nie 
stanowi braku z godności z prawem, zwłaszcza jeżeli wszyscy mogący się ubiegać o awans urzędnicy 
zostali potraktowani jednakowo.
4 ECLI:EU:F:2011 :180STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-18/09
MERHZAOUIPRZECIWKORADZIE
Jest tak tym b ardziej wówczas, gdy taki b rak sprawozdania z oceny w y nika z e zw ykłego biegu 
postępowania w sprawie o ceny. Tym s amym, ponieważ p owołanie u rzędnika m oże n astąpić 
w zależności od potrzeb służby niezależnie od terminu rozpoczęcia okresu objętego oceną w ramach 
postępowania w sprawie oceny, nieuniknione jest, że no wo powołanych urzędników ocenia się, biorąc 
pod uwagę okres krótszy niż ten przyjęty do celów oceny ich współpracowników.
(zob. pkt 64–67)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa C-68/91 M oritz przeciwko K omisji, 17 grudnia 1992 r., pkt 16
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-194/99 S ebastiani przeciwko K omisji, 15 listopada 2001 r., pkt 45, 46, 49
8. O ile organ powołujący nie ma obowiązku p odania uzasadnienia w decyzjach o nieawansowaniu, 
o tyle ma on o bowiązek podania takiego uzasadnienia na etapie oddalenia zażalenia ka ndydata, który 
nie otrzymał awansu.
Zakres obowiązku u zasadnienia n ależy bowiem o ceniać w zależności od kon kretnych okoliczności 
danej spraw y, w szczególności zaś treści aktu, charakteru uzasadnienia oraz interesu, jaki adr esat może 
mieć w uzyskaniu w y jaśnień. Tym samym w odniesieniu do uzasadnienia decyzji w y danej w ramach 
postępowania dotyczącego znacznej liczby podmiotów, takiego jak postępowanie w sprawie awansu, 
nie można w y magać, by organ powołujący uzasadniał swą decyzję w związku z oddaleniem z ażalenia 
w sposób w y kraczający poza podniesione w zażaleniu zarzuty, a w szczególności, by tłumaczył, 
dlaczego poszczególni mogący się ubiegać o awans urzędnicy mieli większe osiągnięcia niż wnoszący 
zażalenie.
(zob. pkt 71, 75)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-60/94 P ierrat przeciwko T rybunałowi Sprawiedliwości, 26 stycznia 1995 r., pkt 31, 
32; sprawa T-118/95 A nacoreta Correia przeciwko K omisji, 11 czerwca 1996 r., pkt 82; sprawa T-283/97 T hinus 
przeciwko K omisji, 27 kwietnia 1999 r., pkt 73; sprawa T-83/03 S alazar B rier przeciwko K omisji, 25 października 
2005 r., pkt 78; sprawa T-422/04 L avagnoli przeciwko K omisji, 23 listopada 2006 r., pkt 69
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-81/07 B arbin przeciwko P arlamentowi, 8 października 2008 r., pkt 27