Sprawa C‑383/12 P

Environmental Manufacturing LLP

przeciwko

Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

„Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Graficzny znak towarowy przedstawiający głowę wilka — Sprzeciw właściciela graficznych międzynarodowych i krajowych znaków towarowych zawierających elementy słowne „WOLF Jardin” i „Outils WOLF” — Względne podstawy odmowy rejestracji — Naruszenie charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 5 — Zmiana rynkowego zachowania przeciętnego konsumenta — Ciężar dowodu”

Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 14 listopada 2013 r.

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Względne podstawy odmowy rejestracji — Sprzeciw właściciela cieszącego się renomą wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego — Ochrona cieszącego się renomą wcześniejszego znaku towarowego rozszerzona na towary i usługi, które nie są podobne — Przesłanki — Działanie na szkodę charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego — Dowód

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 5)

Szkody lub prawdopodobieństwa działania na szkodę charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego przewidzianego w art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, nie można stwierdzić bez wykazania zmiany rynkowego zachowania przeciętnego konsumenta towarów lub usług, dla których wcześniejszy znak towarowy jest zarejestrowany, będącej konsekwencją używania późniejszego znaku towarowego lub dużego prawdopodobieństwa, że taka zmiana nastąpi w przyszłości, niezależnie od tego, czy dane towary lub usługi są podobne.

Pojęcie zmiany rynkowego zachowania przeciętnego konsumenta wprowadza przesłankę natury obiektywnej. Zmiany tej nie można wywieść jedynie z elementów subiektywnych, takich jak samo postrzeganie przez konsumentów. Sama okoliczność, że konsumenci ci zauważają obecność nowego oznaczenia podobnego do wcześniejszego oznaczenia, nie wystarcza samoistnie do ustalenia istnienia szkody lub prawdopodobieństwa działania na szkodę charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009, o ile podobieństwo to nie wprowadza konsumentów w błąd. Konieczny jest wyższy standard dowodowy w celu stwierdzenia szkody lub prawdopodobieństwa działania na szkodę charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego, aby nie doprowadzić do sytuacji, w której podmioty gospodarcze nienależycie zawłaszczą pewne oznaczenia, co mogłoby szkodzić konkurencji. Co prawda rozporządzenie nr 207/2009 oraz orzecznictwo Trybunału nie wymagają przedstawienia dowodów rzeczywistej szkody, lecz dopuszczają również poważne prawdopodobieństwo takiej szkody, pozwalając na zastosowanie logicznej dedukcji. Jednakże taka dedukcja nie może wynikać ze zwykłych przypuszczeń, lecz dedukcja ta jest dokonywana na podstawie „analizy prawdopodobieństwa oraz przy uwzględnieniu praktyk przyjętych w danym sektorze handlu, a także wszystkich pozostałych okoliczności danej sprawy”.

(por. pkt 34, 36, 37, 40–43, 45)