35

W odniesieniu do ewentualnego przedawnienia swojego uprawnienia do nakładania grzywien, Komisja w motywach 446–452 zaskarżonej decyzji podkreśla, co następuje: „446. W celu określenia, jakie przepisy o przedawnieniu w zakresie nakładania grzywien mają zastosowanie w niniejszej sprawie, nie ma konieczności ustalania, czy przepisy o przedawnieniu są przepisami proceduralnymi, co skutkowałoby zastosowaniem odpowiednich przepisów rozporządzenia [nr 1/2003], czy też przepisy o przedawnieniu są przepisami materialnoprawnymi, co skutkowałoby zastosowaniem odpowiednich przepisów [decyzji nr 715/78], ponieważ są one co do treści identyczne […]. 447. […] Komisja przeprowadziła kontrole w sektorze belek stalowych w dniach 16, 17 i 18 stycznia 1991 r., które uważa za datę ustania naruszenia. W dniu 6 lutego 1992 r. Komisja skierowała do [TradeARBED] pismo w sprawie przedstawienia zarzutów. Żądania udzielenia informacji zostały wysłane do [TradeARBED] oraz do działu prawnego [ARBED] między innymi w dniu 26 listopada 1993 r., a Komisja zwracała się w nich do [ARBED] o przekazanie informacji o wysokości obrotów ze sprzedaży osiągniętych przez [ARBED] w sektorach objętych EWWiS w okresie od stycznia do września 1993 r. W dniu 16 lutego 1994 r. Komisja wydała [decyzję pierwotną] nakładającą na [ARBED] grzywnę za udział [TradeARBED] w naruszeniach art. 65 traktatu EWWiS. W dniu 8 kwietnia 1994 r. [ARBED] wniosła do Sądu skargę przeciwko tej decyzji. W dniu 11 marca 1999 r. Sąd wydał wyrok w sprawie T-137/94 ARBED przeciwko Komisji. W dniu 11 maja 1999 r. [ARBED] wniosła do Trybunału odwołanie od tego wyroku. W dniu 20 października 2003 r. Trybunał uchylił wyrok w sprawie T-137/94. W dniu 8 marca 2006 r. Komisja postanowiła wszcząć nowe postępowanie w sprawie antykonkurencyjnych zachowań, które były przedmiotem [decyzji pierwotnej], kierując do [ARBED, TradeARBED oraz do ProfilARBED] nowe pismo w sprawie przedstawienia zarzutów, które doprowadziło do wydania niniejszej decyzji. 448. Uwzględniając powyższe Komisja stwierdza, że [ARBED] nie może powoływać się na przedawnienie, ponieważ wydanie niniejszej decyzji nie nastąpiło z naruszeniem terminu, w którym Komisja może nałożyć grzywnę zgodnie z przepisami przytoczonymi w motywie 446. Pomijając bowiem nawet czynności dochodzeniowe i postępowania podjęte wobec innych przedsiębiorstw, pisma z żądaniem udzielenia informacji wysłane do [ARBED] w dniu 26 listopada 1993 r. oraz [decyzja pierwotna] stanowią, każde z osobna, czynności przerywające bieg przedawnienia i powodujące, iż termin przedawnienia biegnie na nowo w stosunku do wszystkich spółek, które tworzą jednostkę gospodarczą kontrolowaną przez [ARBED]. Następnie bieg terminu przedawnienia został zawieszony, zgodnie z art. 3 decyzji [nr 715/78], po raz pierwszy przez wniesienie w dniu 11 maja 1994 r. przez [ARBED] skargi przeciwko [decyzji pierwotnej] do Sądu, który wydał wyrok w dniu 11 marca 1999 r., a później, po raz drugi, przez wniesienie w dniu 11 maja 1999 r. odwołania do Trybunału, który wydał wyrok w dniu 20 października 2003 r. Po tym okresie zawieszenia bieg pięcioletniego przedawnienia ponownie został przerwany, kiedy Komisja wystosowała pismo w sprawie przedstawienia zarzutów w dniu 8 marca 2006 r. Następnie należy stwierdzić, że niniejsza decyzja została wydana przed upływem dziesięcioletniego okresu przedawnienia, który biegnie od ustania naruszenia w 1990 r., przy czym został on zawieszony na dziesięć lat, podczas których toczyły się postępowania wszczynane przez [ARBED] kolejno w Sądzie oraz w Trybunale. W rezultacie — wbrew temu, co utrzymują strony w swoich odpowiedziach na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów z dnia 8 marca 2006 r. — nie ulega wątpliwości, że [ARBED] nie może się powoływać na przedawnienie w zakresie nakładania grzywien. 449. Ponadto również zasady przedawnienia nie stanowią przeszkody w nałożeniu grzywny na [TradeARBED], ponieważ skargi złożone przez [ARBED] w Sądzie i w Trybunale przeciwko [decyzji pierwotnej] spowodowały zawieszenie biegu przedawnienia również w stosunku do [TradeARBED]. W rozpoznawanej sprawie ostatnią czynnością przerywającą bieg przedawnienia w stosunku do [TradeARBED] jest pismo w sprawie przedstawienia zarzutów wystosowane w dniu 8 marca 2006 r., po czym bieg przedawnienia był zawieszony przez cały okres trwania postępowań wszczętych przez [ARBED] przed Sądem i przed Trybunałem. 450. Jak bowiem stanowią art. 3 decyzji [nr 715/78] oraz art. 25 rozporządzenia [nr 1/2003], bieg przedawnienia postępowania jest zawieszony do czasu wydania przez Trybunał rozstrzygnięcia w sprawie, która dotyczy decyzji Komisji. 451. Komisja uważa więc, że zawieszenie biegu przedawnienia na skutek wszczęcia przez przedsiębiorstwo postępowań przed Sądem i przed Trybunałem pociąga za sobą skutki zarówno wobec podmiotu prawnego będącego stroną postępowania sądowego, jak i pozostałych podmiotów prawnych, które wchodzą w skład tej samej jednostki gospodarczej, bez względu na to, który podmiot prawny wszczął te postępowania. W tym względzie należy przede wszystkim zaznaczyć, że wykładnia taka nie jest sprzeczna z art. 3 decyzji [nr 715/78]. Następnie należy podkreślić, że gdyby było inaczej, Komisja nie byłaby w stanie naprawić błędów proceduralnych, jakie może popełniać, pomimo przysługującego jej prawa do wydania nowej decyzji, co zostało wyraźnie potwierdzone przez Trybunał w sprawie PVC II. W przeciwnym razie od momentu, gdy [decyzja pierwotna] stała się przedmiotem skargi wniesionej do Sądu, a później do Trybunału, Komisja nie miałaby bowiem prawa, zgodnie z zasadą dobrej administracji, wydać nowej decyzji w celu ukarania [TradeARBED], w czasie gdy toczyły się postępowania wszczęte przez [ARBED]. Jest to tym bardziej oczywiste, że toku postępowania [ARBED] nie ograniczyła się do zgłoszenia jedynie zarzutów proceduralnych, ale podniosła również zarzuty materialnoprawne dotyczące udziału [TradeARBED] w zarzucanych jej naruszeniach. Zatem nie ulega wątpliwości, że [TradeARBED] nie może — z tych samych powodów co [ARBED] — korzystać z przedawnienia w zakresie nakładania grzywien. 452. Na koniec należy zaznaczyć, że przedstawione w motywie 449 i nast. argumenty dotyczące [ARBED] muszą znajdować zastosowanie do [ProfilARBED], która jest następcą gospodarczym [ARBED]”.