ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2021 r. – Pharmaceutical Works Polpharma / EMA

(Sprawa T-611/18) (1)

(Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Wniosek o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wersji generycznej produktu leczniczego Tecfidera - Decyzja EMA odmawiająca zatwierdzenia wniosku o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu - Wcześniejsza decyzja Komisji stwierdzająca, że Tecfidera - fumaran dimetylu nie jest objęta tym samym ogólnym pozwoleniem na dopuszczenie do obrotu co Fumaderm - Zarzut niezgodności z prawem - Dopuszczalność - Uprzednio dopuszczone połączenie substancji leczniczych - Późniejsze pozwolenie na dopuszczenie do obrotu składnika połączenia substancji leczniczych - Ocena istnienia dwóch różnych ogólnych pozwoleń na dopuszczenie do obrotu - Oczywisty błąd w ocenie)

(2021/C 242/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pharmaceutical Works Polpharma S.A. (Starogard Gdański, Polska) (przedstawiciele: adwokaci M. Martens, N. Carbonnelle, i S. Faircliffe, solicitor)

Strona pozwana: Europejska Agencja Leków (przedstawiciele: T. Jabłoński, S. Drosos i R. Pita, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Sipos i L. Haasbeek, pełnomocnicy), Biogen Netherlands BV (Badhoevedorp, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat C. Schoonderbeek)

Przedmiot

Po pierwsze, wniosek o stwierdzenie dopuszczalności i zasadności zarzutu niezgodności z prawem podniesionego w odniesieniu do decyzji wykonawczej Komisji C(2014) 601 wersja ostateczna z dnia 30 stycznia 2014 r. przyznającej pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Tecfidera – fumaran dimetylu” w zakresie, w jakim Komisja w tej decyzji wykonawczej uznała, że Tecfidera – fumaran dimetylu nie jest objęta tym samym ogólnym pozwoleniem na dopuszczenie do obrotu co Fumaderm, a po drugie, oparta na art. 263 TFUE skarga o stwierdzenie nieważności decyzji EMA z dnia 30 lipca 2018 r. odmawiająca zatwierdzenia wniosku złożonego przez skarżącą w celu uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wersji generycznej produktu leczniczego Tecfidera.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Agencji Leków (EMA) z dnia 30 lipca 2018 r. odmawiającej zatwierdzenia wniosku złożonego przez Pharmaceutical Works Polpharma S.A. w celu uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wersji generycznej produktu leczniczego Tecfidera.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) EMA pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Pharmaceutical Works Polpharma.

4) Biogen Netherlands BV i Komisja Europejska pokrywają swoje własne koszty.

(1) Dz.U. C 455 z 17.12.2018.
Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Verband Deutscher Alten- und Behindertenhilfe i CarePool Hannover / Komisja

(Sprawa T-69/18) (1)

(Pomoc państwa - Niezależna opieka społeczna - Dotacje przyznawane stowarzyszeniom należącym do regionalnej wspólnoty roboczej organizacji charytatywnych - Oddalenie skargi do Komisji - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń po zakończeniu wstępnego etapu badania - Skarga o stwierdzenie nieważności - Status zainteresowanej strony - Ochrona praw procesowych - Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną - Dopuszczalność - Brak poważnych trudności - Brak istotnej zmiany pomocy istniejącej)

(2021/C 242/24)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Verband Deutscher Alten- und Behindertenhilfe, Landesverband Niedersachsen/Bremen und Hamburg/Schleswig-Holstein eV (Hanower, Niemcy), CarePool Hannover GmbH (Hanower) (przedstawiciele: adwokat T. Unger i S. Korte, profesor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i F. Tomat, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Diakonisches Werk evangelischer Kirchen in Niedersachsen eV (Hanower) (przedstawiciel: adwokat A. Bartosch), Arbeiterwohlfahrt Bezirksverband Hannover eV (Hanower) (przedstawiciel: adwokat C. Jürschik), Arbeiterwohlfahrt Bezirksverband Braunschweig eV (Brunszwik, Niemcy) i 8 innych interwenientów, których nazwy są wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci U. Karpenstein, R. Sangi i C. Johann)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 7686 final z dnia 23 listopada 2017 r. dotyczącej pomocy państwa SA.42268 (2017/E) – Deutschland Staatliche Beihilfe zur Förderung wohlfahrtspflegerischer Aufgaben i SA.42877 (2017/E) – Deutschland CarePool Hannover GmbH wprowadzonej w życie przez Niemcy na rzecz stowarzyszeń charytatywnych na zadania pomocy społecznej (Dz.U. 2018, C 61, s. 1).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Verband Deutscher Alten- und Behindertenhilfe, Landesverband Niedersachsen/Bremen und Hamburg/Schleswig-Holstein eV i CarePool Hannover GmbH zostają obciążone własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską, przez Diakonisches Werk evangelischer Kirchen in Niedersachsen eV, przez Arbeiterwohlfahrt Bezirksverband Hannover eV oraz przez Arbeiterwohlfahrt Bezirksverband Braunschweig eV i pozostałych interwenientów, których nazwy są wymienione w załączniku.

(1) Dz.U. C 112 z 26.3.2018.
C 148/15

Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2021 r. – Barata / Parlament

(Sprawa T-723/18) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Procedura certyfikacji - Wyłączenie z ostatecznej listy urzędników wytypowanych do wzięcia udziału w szkoleniu - Artykuł 45a regulaminu pracowniczego - Skarga o stwierdzenie nieważności - Przekazanie listem poleconym - Artykuł 26 regulaminu pracowniczego - Polecona przesyłka pocztowa niepodjęta przez adresata - Początek biegu terminu do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Zasada dobrej administracji - Proporcjonalność - System językowy)

(2021/C 148/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: João Miguel Barata (Evere, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci G. Pandey, D. Rovetta i V. Villante)

Strona pozwana: Parlement Europejski (przedstawiciele: J. Steele i I. Terwinghe, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniesiona na podstawie art. 270 TFUE skargę o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 23 lipca 2018 r., aktu z dnia 7 grudnia 2017 r., aktu z dnia 21 grudnia 2017 r., pisma z dnia 1 marca 2018 r. i pisma z dnia 22 marca 2018 r. dotyczących złożonej przez skarżącego kandydatury do procedury certyfikacji w roku 2017 oraz nieważności ogłoszenia o konkursie wewnętrznym z dnia 22 września 2017 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) João Miguel Barata zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 72 z 25.2.2019.
C 128/32

Wyrok Sądu z dnia 10 lutego 2021 r. – XC / Komisja

(Sprawa T-488/18) (1)

(Służba publiczna - Zatrudnienie - Konkurs otwarty EPSO/AD/338/17 - Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu - Zasada niedyskryminacji ze względu na niepełnosprawność - Dostęp do dokumentów - Odrzucenie wniosku o udostępnienie pytań zadanych podczas egzaminu - Tajność prac komisji konkursowej - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Konkurs otwarty EPSO/AD/356/18 - Lista rezerwy kadrowej - Skarga o stwierdzenie nieważności - Brak interesu prawnego - Niedopuszczalność - Odpowiedzialność)

(2021/C 128/38)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: XC (przedstawiciel: adwokat C. Bottino)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Spina i L. Vernier, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferrę)

Przedmiot

Po pierwsze, skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej w konkursie otwartym EPSO/AD/338/17 z dnia 4 grudnia 2017 r. o niedopuszczeniu skarżącego do kolejnego etapu konkursu; po drugie, skarga na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2018) 3969 z dnia 19 czerwca 2018 r, w sprawie dostępu do dokumentów; po trzecie, skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności listy rezerwy kadrowej konkursu otwartego EPSO/AD/356/18, opublikowanej w dniu 22 maja 2019 r.; i po czwarte, skarga na podstawie art. 270 TFUE o naprawienie różnych szkód poniesionych przez skarżącego w jego ocenie.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) XC zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 270 z 12.8.2019.
C 462/35

Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Altice Europe / Komisja

(Sprawa T-425/18) (1)

(Konkurencja - Koncentracje - Sektor telekomunikacji - Decyzja nakładająca grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią - Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Zasada legalności - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Waga naruszeń - Wprowadzanie w życie naruszeń - Wymiana informacji - Kwota grzywien - Nieograniczone prawo orzekania)

(2021/C 462/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Altice Europe NV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci R. Allendesalazar Corcho i H. Brokelmann)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Farley i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Petrova i O. Segnana, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniesiona na podstawie art. 263 TFUE skarga zmierzająca, tytułem żądania głównego, do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 2418 final z dnia 24 kwietnia 2018 r., nakładającej grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (sprawa M.7993 – Altice/PT Portugal), a tytułem żądania ewentualnego – do uchylenia lub obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja

1) Kwota grzywny nałożonej na Altice Europe NV w art. 4 decyzji Komisji Europejskiej C(2018) 2418 final z dnia 24 kwietnia 2018 r., nakładającej grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (sprawa M.7993 – Altice/PT Portugal), za naruszenie art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia zostaje ustalona na 56 025 000 EUR.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Altice Europe pokrywa własne koszty oraz cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję.

4) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 341 z 24.9.2018.
Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratoire Pareva i Biotech3D / Komisja

(Sprawy połączone T-337/18 i T-347/18) (1)

(Produkty biobójcze - Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) - Odmowa zatwierdzenia w odniesieniu do grup produktowych 1, 5 i 6 - Zatwierdzenie z zastrzeżeniem określonych wymogów w odniesieniu do grup produktowych 2 i 4 - Ryzyko dla zdrowia ludzkiego i środowiska - Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 - Artykuł 6 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 - Zharmonizowana klasyfikacja substancji czynnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 - Uprzednie zasięgnięcie opinii ECHA - Oczywisty błąd w ocenie - Podejście przekrojowe - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2021/C 452/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca w sprawach połączonych T-337/18 i T-347/18: Laboratoire Pareva (Saint-Martin-de-Crau, Francja) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem, S. Englebert, P. Sellar i M. Grunchard)

Strona skarżąca pozwana w sprawie T-347/18: Biotech3D Ltd & Co. KG (Gampern, Austria) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem, S. Englebert, P. Sellar i M. Grunchard)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lindenthal i K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: A.-L. Desjonquères, J. Traband, E. Leclerc i W. Zemamta, pełnomocnicy), Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: M. Heikkilä, C. Buchanan i T. Zbihlej, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądania stwierdzenia nieważności – w sprawie T-337/18 – decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/619 z dnia 20 kwietnia 2018 r. niezatwierdzającej PHMB (1415; 4.7) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 5 i 6 (Dz.U. 2018, L 102, s. 21) i – w sprawie T-347/18 – rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/613 z dnia 20 kwietnia 2018 r. w sprawie zatwierdzenia PHMB (1415; 4.7) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 4 (Dz.U. 2018, L 102, s. 1).

Sentencja

1) Sprawy T-337/18 i T-347/18 zostają połączone do celów niniejszego wyroku.

2) Skargi zostają oddalone.

3) W sprawie T-337/18 Laboratoire Pareva pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawach zarejestrowanych pod sygnaturami T-337/18 R i T-337/18 R II.

4) W sprawie T-347/18 Laboratoire Pareva i Biotech3D Ltd & Co. KG pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą T-347/18 R. Laboratoire Pareva pokrywa także koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą T-347/18 R II.

5) Republika Francuska i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 285 z 13.8.2018.
C 349/26

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2021 r. – Cabello Rondón / Rada

(Sprawa T-248/18) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Wenezueli - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie nazwiska skarżącego w wykazach - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Błąd w ocenie - Wolność wypowiedzi)

(2021/C 349/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Diosdado Cabello Rondón (Caracas, Wenezuela) (przedstawiciele: adwokaci L. Giuliano i F. Di Gianni)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou, P. Mahnič, V. Piessevaux i A. Antoniadis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2018/90 z dnia 22 stycznia 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 61, s. 14) i decyzji Rady (WPZiB) 2018/1656 z dnia 6 listopada 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 276, s. 10), oraz po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/88 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 16 I, s. 6) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1653 z dnia 6 listopada 2018 r. wykonującego rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 276, s. 1), w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Diosdado Cabello Rondón zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 200 z 11.6.2018.
C 349/24

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2021 r. – Moreno Pérez / Rada

(Sprawa T-246/18) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Wenezueli - Zamrożenie środków finansowych - Wykazy osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie nazwiska skarżącego w wykazach - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Błąd w ocenie)

(2021/C 349/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Maikel José Moreno Pérez (Caracas, Wenezuela) (przedstawiciele: adwokaci L. Giuliano i F. Di Gianni)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou, P. Mahnič i A. Antoniadis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2018/90 z dnia 22 stycznia 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 16 I, s. 14), a także decyzji Rady (WPZiB) 2018/1656 z dnia 6 listopada 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 276, s. 10), i po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/88 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 16 I, s. 6), a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1653 z dnia 6 listopada 2018 r. wykonującego rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 276, s. 1) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Maikel José Moreno Pérez zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 200 z 11.6.2018.
C 349/27

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2021 r. – Saab Halabi / Rada

(Sprawa T-249/18) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Wenezueli - Zamrożenie środków finansowych - Wykazy osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie nazwiska skarżącego w wykazach - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Błąd w ocenie)

(2021/C 349/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tarek William Saab Halabi (Caracas, Wenezuela) (przedstawiciele: adwokaci L. Giuliano i F. Di Gianni)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou, V. Piessevaux, P. Mahnič i A. Antoniadis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2018/90 z dnia 22 stycznia 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 61, s. 14) i decyzji Rady (WPZiB) 2018/1656 z dnia 6 listopada 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 276, s. 10), oraz po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/88 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 16 I, s. 6) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1653 z dnia 6 listopada 2018 r. wykonującego rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 276, s. 1), w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Tarek William Saab Halabi zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 200 z 11.6.2018.
C 349/25

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2021 r. – Lucena Ramírez / Rada

(Sprawa T-247/18) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Wenezueli - Zamrożenie środków finansowych - Wykazy osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie nazwiska skarżącego w wykazach - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Błąd w ocenie)

(2021/C 349/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tibisay Lucena Ramírez (Caracas, Wenezuela) (przedstawiciele: adwokaci L. Giuliano i F. Di Gianni)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou, P. Mahnič i A. Antoniadis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2018/90 z dnia 22 stycznia 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 61, s. 14) i decyzji Rady (WPZiB) 2018/1656 z dnia 6 listopada 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 276, s. 10), oraz po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/88 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 16 I, s. 6) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1653 z dnia 6 listopada 2018 r. wykonującego rozporządzenie (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 276, s. 1), w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącej.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Tibisay Lucena Ramírez zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 200 z 11.6.2018.
C 349/24

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2021 r. – Benavides Torres / Rada

(Sprawa T-245/18) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Wenezueli - Zamrożenie środków finansowych - Wykazy osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie nazwiska skarżącego w wykazach - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Błąd w ocenie)

(2021/C 349/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Antonio José Benavides Torres (Caracas, Wenezuela) (przedstawiciele: adwokaci L. Giuliano i F. Di Gianni)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou, V. Piessevaux, P. Mahnič i A. Antoniadis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2018/90 z dnia 22 stycznia 2018 r. zmieniającej decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 61, s. 14) oraz po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/88 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (Dz.U. 2018, L 16 I, s. 6), w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Antonio José Benavides Torres zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 200 z 11.6.2018.