Keywords

Summary



Keywords

1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Skierowana do państwa członkowskiego decyzja Komisji w sprawie cofnięcia oraz żądania zwrotu wspólnotowej pomocy finansowej – Regionalny organ władzy będący beneficjentem pomocy – Bezpośrednie oddziaływanie na ten organ

(art. 230 akapit czwarty WE)

2. Spójność gospodarcza i społeczna – Pomoc strukturalna – Finansowanie wspólnotowe – Moc wsteczna przepisu prawa materialnego – Warunki

(rozporządzenia Rady nr 1787/84, art. 32 ust. 1, i nr 4253/88, zmienione rozporządzeniem nr 2082/93, art. 24)

3. Spójność gospodarcza i społeczna – Pomoc strukturalna – Finansowanie wspólnotowe –Warunek – Możliwość oddania finansowanego projektu do użytku

(rozporządzenia Rady nr 1787/84, art. 18 ust. 1, i nr 4253/88, zmienione rozporządzeniem nr 2082/93, art. 24)

Summary

1. Skierowana do państwa członkowskiego decyzja Komisji w sprawie cofnięcia pomocy finansowej przyznanej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz w sprawie żądania zwrotu zaliczki wypłaconej przez Komisję z tytułu tej pomocy dotyczy bezpośrednio, w rozumieniu art. 230 akapit czwarty WE, regionalnego organu władzy będącego beneficjentem tej pomocy.

W odniesieniu, po pierwsze, do zmiany sytuacji prawnej tego organu, pierwszym bezpośrednim i natychmiastowym skutkiem tej decyzji jest zmiana sytuacji majątkowej skarżącego poprzez pozbawienie go pozostającego do wypłaty przez Komisję salda pomocy. O ile przed wydaniem tej decyzji organ ten mógł być pewien otrzymania wspomnianej kwoty w ramach wykonywania projektu, to od czasu wydania decyzji został on zmuszony, po pierwsze, do przyjęcia do wiadomości faktu pozbawienia go tej pomocy, a po drugie, do poszukiwania zastępczego źródła finansowania w celu wykonania przyjętych zobowiązań w ramach wykonania przedmiotowych robót. Decyzja ta bezpośrednio zmienia sytuację prawną tego organu również w odniesieniu do obowiązku zwrotu kwot przekazanych tytułem zaliczki. W istocie skutkiem tej decyzji jest bezpośrednie przekształcenie jego statusu prawnego z niekwestionowanego wierzyciela w dłużnika, co najmniej potencjalnego, wspomnianych kwot, ponieważ decyzja ta stanowi zakończenie okresu, w którym władze krajowe nie mogły ani na podstawie prawa wspólnotowego, ani prawa krajowego wymagać od tego organu zwrotu wypłaconej zaliczki. Zatem drugim bezpośrednim i automatycznym skutkiem tej decyzji jest zmiana sytuacji prawnej tego organu względem władz krajowych.

W odniesieniu, następnie, do kryterium automatycznego stosowania tej decyzji, powoduje ona w sposób automatyczny, samodzielnie, wystąpienie wskazanego podwójnego skutku względem tego organu. Ten podwójny skutek wynika z samych przepisów wspólnotowych, a mianowicie z łącznie uwzględnianych postanowień art. 211 tiret trzecie WE oraz art. 249 akapit czwarty WE. W tym względzie władze krajowe nie mają żadnej swobody uznania w odniesieniu do ich obowiązku wykonania wspomnianej decyzji.

(por. pkt 48, 53, 54, 56, 57, 63)

2. Okoliczności, w jakich pomoc finansowa przyznana przez Wspólnotę w ramach systemu funduszy strukturalnych może zostać cofnięta, nie zależą od przepisów proceduralnych, lecz merytorycznych. Kwestie te są zatem określone w zasadzie przez przepisy obowiązujące w chwili przyznania pomocy. Zatem cofnięcie wspólnotowej pomocy z powodu nieprawidłowości zarzucanych beneficjentowi ma charakter sankcji, jeżeli nie ogranicza się do zwrotu kwot nienależnie wypłaconych z powodu tych nieprawidłowości. Cofnięcie pomocy jest więc dopuszczalne wyłącznie w sytuacji, gdy jest ono uzasadnione zarówno z punktu widzenia przepisów stosowanych w chwili przyznania pomocy, jak i przepisów obowiązujących w chwili wydania decyzji o cofnięciu pomocy.

(por. pkt 73)

3. W celu zagwarantowania sprawnego funkcjonowania wspólnotowego systemu funduszy strukturalnych oraz ich właściwego zarządzania finansowego wykonanie każdego projektu współfinansowanego z funduszy strukturalnych musi zmierzać do tego, aby objęta projektem budowla została oddana do użytku, ponieważ wymóg ten leży u podstaw decyzji o przyznaniu pomocy wspólnotowej.

W przypadku gdy budowla będąca przedmiotem projektu nie jest oddana do użytku i nie jest wykorzystywana w chwili wydania decyzji Komisji w sprawie cofnięcia oraz żądania zwrotu wspólnotowej pomocy finansowej, upoważnienie beneficjenta spornej pomocy do zachowania finansowania wspólnotowego otrzymanego w celu wykonania budowli, mimo że nie może być ona wykorzystywana, byłoby oczywiście niezgodne z art. 18 ust. 1 rozporządzenia nr 1787/84 w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, który stanowi, że finansowanie inwestycji infrastrukturalnych dotyczy infrastruktury przyczyniającej się do rozwoju regionu lub obszaru, na których się ona znajduje. Takie podejście byłoby ponadto niezgodne z właściwym zarządzaniem wspólnotowymi funduszami strukturalnymi.

(por. pkt 82, 83)