Postanowienie Sądu (piąta izba) z dnia 3 września 2014 r. – Kėdainių rajono Okainių i in. przeciwko Radzie i Komisji

(sprawa T‑386/13)

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna polityka rolna — Systemy wsparcia bezpośredniego dla rolników — Zezwolenie na przyznanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie za rok 2012 — Termin do wniesienia skargi — Rozpoczęcie biegu terminu — Niedopuszczalność — Zarzut niezgodności z prawem”

1. Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin — Bezwzględna przesłanka procesowa — Badanie z urzędu przez sąd Unii (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 102 § 2) (por. pkt 27, 28)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin — Rozpoczęcie biegu terminu — Akt nieopublikowany i niedoręczony skarżącemu — Dokładne zapoznanie się z treścią i uzasadnieniem — Obowiązek zażądania przedstawienia całego tekstu w rozsądnym terminie od chwili dowiedzenia się o jego istnieniu (art. 263 akapit szósty TFUE) (por. pkt 29–32)

3. Zarzut niezgodności z prawem — Charakter incydentalny — Niedopuszczalność skargi głównej — Niedopuszczalność zarzutu (art. 277 TFUE) (por. pkt 47)

Przedmiot

Z jednej strony żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2012) 4391 final z dnia 2 lipca 2012 r. zezwalającej na przyznanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie za rok 2012, a z drugiej strony żądanie stwierdzenia niezgodności z prawem części rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30, s. 16)

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Kėdainių rajono Okainių ŽŪB i 134 innych skarżących wymienionych w załączniku pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

3) Republika Litewska pokrywa własne koszty.

Postanowienie Sądu (piąta izba) z dnia 3 września 2014 r. – Kėdainių rajono Okainių i in. przeciwko Radzie i Komisji

(sprawa T‑386/13)

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna polityka rolna — Systemy wsparcia bezpośredniego dla rolników — Zezwolenie na przyznanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie za rok 2012 — Termin do wniesienia skargi — Rozpoczęcie biegu terminu — Niedopuszczalność — Zarzut niezgodności z prawem”

1. Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin — Bezwzględna przesłanka procesowa — Badanie z urzędu przez sąd Unii (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 102 § 2) (por. pkt 27, 28)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin — Rozpoczęcie biegu terminu — Akt nieopublikowany i niedoręczony skarżącemu — Dokładne zapoznanie się z treścią i uzasadnieniem — Obowiązek zażądania przedstawienia całego tekstu w rozsądnym terminie od chwili dowiedzenia się o jego istnieniu (art. 263 akapit szósty TFUE) (por. pkt 29–32)

3. Zarzut niezgodności z prawem — Charakter incydentalny — Niedopuszczalność skargi głównej — Niedopuszczalność zarzutu (art. 277 TFUE) (por. pkt 47)

Przedmiot

Z jednej strony żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2012) 4391 final z dnia 2 lipca 2012 r. zezwalającej na przyznanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie za rok 2012, a z drugiej strony żądanie stwierdzenia niezgodności z prawem części rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30, s. 16)

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Kėdainių rajono Okainių ŽŪB i 134 innych skarżących wymienionych w załączniku pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.