Na podstawie art. 12 układu stowarzyszeniowego i art. 36 protokołu dodatkowego, Rada Stowarzyszenia powołana omawianym układem, aby zapewnić zastosowanie i stopniowy rozwój stowarzyszenia, najpierw wydała w dniu 20 grudnia 1976 r. decyzję nr 2/76, która stanowi zgodnie z jej art. 1 pierwszy etap w ustanawianiu swobody przepływu pracowników między Wspólnotą i Turcją, którego czas trwania jest ustalony na cztery lata od dnia 1 grudnia 1976 r. (wyrok z dnia 10 lutego 2000 r., Nazli, C‑340/97, EU:C:2000:77, pkt 52). Jak wynika z art. 13 tej decyzji, weszła ona w życie w dniu 20 grudnia 1976 r.

Artykuł 11 decyzji nr 2/76 przewidywał wydanie przez Radę Stowarzyszenia późniejszej decyzji wdrażającej, na drugim etapie, art. 36 protokołu dodatkowego, uściślając z jednej strony, że taka decyzja powinna być wykonana w dniu zakończenia pierwszego etapu i z drugiej strony, że przepisy decyzji nr 2/76 powinny być stosowane do czasu rozpoczęcia drugiego etapu.

W tym kontekście Rada Stowarzyszenia następnie wydała w dniu 19 września 1980 r. decyzję nr 1/80, która ma na celu, zgodnie z jej motywem trzecim, poprawę w dziedzinie socjalnej systemu, z którego korzystają pracownicy tureccy i członkowie ich rodzin w porównaniu z systemem ustanowionym w decyzji nr 2/76 (wyrok z dnia 23 stycznia 1997 r., Tetik, C‑171/95, EU:C:1997:31, pkt 19).

Przepisy sekcji 1, zatytułowanej „Kwestie dotyczące zatrudnienia i swobodnego przepływu pracowników” rozdziału II, zatytułowanego „Przepisy o charakterze socjalnym” decyzji nr 1/80, której część stanowi art. 13, stanowią zatem dodatkowy krok w kierunku osiągnięcia swobodnego przepływu pracowników (zob. podobnie wyrok z dnia 23 stycznia 1997 r., Tetik, C‑171/95, EU:C:1997:31, pkt 20 i przytoczone tam orzecznictwo) i mają zastosowanie, zgodnie z art. 16 rzeczonej decyzji, od dnia 1 grudnia 1980 r.

Z powyższego wynika, że art. 7 decyzji nr 2/76 ma zastosowanie ratione temporis do przepisów krajowych wprowadzonych w okresie od dnia 20 grudnia 1976 r., będącego chwilą wejścia w życie tej decyzji, do dnia 30 listopada 1980 r., w którym zakończył się pierwszy etap ustanawiania swobody przepływu pracowników między Wspólnotą i Turcją. Co do art. 13 decyzji nr 1/80, ma on zastosowanie ratione temporis do przepisów krajowych wprowadzonych od dnia 1 grudnia 1980 r., będącego datą wejścia w życie tej decyzji i rozpoczęcia drugiego etapu przewidzianego przy ustanawianiu swobody przepływu pracowników między Wspólnotą i Turcją.

O ile prawdą jest, że decyzja nr 2/76 obowiązywała do dnia zakończenia pierwszego etapu przewidzianego w ustanawianiu swobody przepływu pracowników między Wspólnotą i Turcją, a mianowicie do dnia 30 listopada 1980 r., i że została ona zastąpiona od dnia 1 grudnia 1980 r. decyzją nr 1/80, jak wynika z pkt 44–47 niniejszego wyroku, takiego zastąpienia nie można jednak interpretować w ten sposób, iż decyzja nr 2/76 została uchylona z mocą wsteczną decyzją nr 1/80, skutkiem czego pierwsza decyzja nie może być dłużej stosowana. Przy braku uchylenia z mocą wsteczną decyzji nr 2/76, zawarta w art. 7 tej decyzji klauzula „standtill” powinna w rezultacie mieć zastosowanie w stosunku do każdego przepisu wprowadzonego przez państwo członkowskie w okresie od dnia 20 grudnia 1976 r. do dnia 30 listopada 1980 r., jak stwierdzono w pkt 48 niniejszego wyroku.

(zob. pkt 44–48, 51, 54)