Keywords

Summary



Keywords

1. Pomoc przyznawana przez państwa – Pojęcie – Szczególny system opodatkowania przedsiebiorstwa przynoszący mu korzyści

(art. 87 ust. 1 WE)

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Pojęcie – Szczególny system opodatkowania przedsiębiorstwa – Kompensacja różnicy w podatku korzystnej w pewnym okresie przez nadwyżkę podatku zapłaconego w innym okresie z tytułu opłaty ryczałtowej

(art. 87 ust. 1 WE)

3. Pomoc przyznawana przez państwa – Odzyskanie bezprawnie przyznanej pomocy – Pomoc przyznana z naruszeniem reguł proceduralnych art. 88 WE – Ewentualne uzasadnione oczekiwania beneficjentów – Ochrona – Przesłanki i granice

(art. 88 ust. 3 WE)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Odzyskanie bezprawnie przyznanej pomocy – Dziesięcioletni termin przedawnienia z art. 15 rozporządzenia nr 659/1999 – Rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia – Data przyznania pomocy beneficjentowi

(art. 88 ust. 2 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 15)

5. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej zwrot – Uprawnienie Komisji do pozostawienia władzom krajowym zadania dokładnego obliczenia kwot podlegających zwrotowi – Naruszenie zasady pewności prawa – Brak

Summary

1. Szczególny system opodatkowania może przysporzyć korzyści przedsiębiorstwu w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE nawet jeżeli dokładna kwota pomocy przyznanej na podstawie wspomnianego systemu musi być określona na podstawie pewnych czynników niezwiązanych z rzeczonym systemem.

Gdy stwierdzenie istnienia pomocy zależy od okoliczności niezwiązanych ze szczególnym systemem opodatkowania takich jak roczny charakter podatku od działalności gospodarczej i wysokość stawek podatkowych uchwalanych co roku przez jednostki samorządu terytorialnego, wcale nie uniemożliwiają uznania takiego szczególnego systemu opodatkowania już w chwili jego przyjęcia za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE. Należy bowiem rozróżnić pomiędzy z jednej strony przyjęciem systemu pomocy, oraz z drugiej strony corocznym przyznawaniem przedsiębiorstwu na podstawie tego systemu pomocy, której dokładna kwota zależała od pewnych czynników niezwiązanych.

W takim wypadku istnienie korzyści może wynikać, po pierwsze, ze stałego elementu związanego ze szczególnym systemem podatkowym mającym zastosowanie wobec przedsiębiorstwa w stosunku do systemu na zasadach powszechnie obowiązujących, a po drugie z elementu zmiennego, zależnego od okoliczności faktycznych, czyli lokalizacji pomieszczeń lub gruntów w poszczególnych jednostkach samorządu lokalnego, a także stawki podatkowej mającej zastosowanie we wspomnianych jednostkach.

(por. pkt 21–23, 27)

2. Co się tyczy pojęcia pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE środek nie może nie zostać uznany za pomoc, w sytuacji gdy jego beneficjent podlega szczególnemu ciężarowi o odrębnym i pozostającym bez związku z omawiana pomocą charakterze.

Ustalenie czy nadwyżka podatku zapłaconego przez przedsiębiorstwo w pewnym okresie z tytułu opłaty ryczałtowej, wyrównuje różnicę w podatku, z której przedsiębiorstwo to korzystało w innym okresie, zależy od analizy obiektywnych cech opłaty ryczałtowej mającej zastosowanie oraz od ustalenia, czy owa opłata może być uważana za ciężar ściśle związany z korzyścią wynikającą ewentualnie dla przedsiębiorstwa z objęcia go szczególnym systemem opodatkowania. Sama okoliczność, iż opłata ryczałtowa oraz szczególny system opodatkowania zostały ustanowione przez tę samą ustawę, nie pozwala na ustalenie, że nałożenie na przedsiębiorstwo owej opłaty ryczałtowej było nierozerwalnie związane z wprowadzeniem szczególnego systemu opodatkowania.

(por. pkt 43, 44, 48)

3. Biorąc pod uwagę imperatywny charakter kontroli pomocy państwa dokonywanej przez Komisję, przedsiębiorstwa będące beneficjentami pomocy mogą w zasadzie mieć uzasadnione oczekiwania co do prawidłowości pomocy jedynie wtedy, gdy pomoc została przyznana z poszanowaniem procedury przewidzianej w art. 88 WE a staranny podmiot gospodarczy powinien normalnie być w stanie upewnić się, że ta procedura została zachowana. W szczególności gdy pomoc została udzielona bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, tak iż jest ona bezprawna w świetle art. 88 ust. 3 WE, beneficjent pomocy nie może mieć w tym momencie uzasadnionych oczekiwań co do prawidłowości przyznania tej pomocy.

W sytuacji gdy pomoc nie została zgłoszona Komisji brak działania z jej strony w stosunku to środka nie ma znaczenia.

(por. pkt 59, 60)

4. Na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 88 WE, kompetencje Komisji w zakresie odzyskania pomocy podlegają dziesięcioletniemu terminowi przedawnienia. Z ust. 2 tego samego artykułu wynika, że termin przedawnienia rozpoczyna bieg w dniu, w którym beneficjentowi bezprawnie przyznano pomoc. W konsekwencji dla celów określenia terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 15, decydujące znaczenie ma okoliczność rzeczywistego przyznania pomocy.

Ze wspomnianego art. 15 ust. 2 wynika, iż przepis ten w celu określenia dnia rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia odnosi się do dnia przyznania pomocy beneficjentowi a nie do dnia przyjęcia systemu pomocy.

W tym względzie określenie dnia przyznania pomocy może zmieniać się w zależności od charakteru rozpatrywanej pomocy. W przypadku wieloletniego systemu polegającego na okresowych wypłatach lub przyznawaniu korzyści dzień wydania aktu stanowiącego podstawę prawną pomocy i dzień rzeczywistego otrzymania wynikającej z niej korzyści przez przedsiębiorstwa może dzielić znaczny okres czasu. W takim wypadku dla celów obliczania terminu przedawnienia należy uważać, że pomoc zostaje udzielona beneficjentowi dopiero w dniu jej rzeczywistego przyznania.

(por. pkt 80–82)

5. Zasada pewności prawa, która należy do zasad ogólnych prawa Unii wymaga, aby przepisy prawne były jasne i precyzyjne i przewidywalne co do ich skutków, tak aby zainteresowane podmioty miały orientację w stanie prawnym i stosunkach prawnych wynikających z porządku prawnego Unii.

W dziedzinie pomocy państwa, żaden przepis prawa Unii nie wymaga od Komisji, aby przy nakazywaniu uzyskania zwrotu pomocy uznanej za niezgodną ze wspólnym rynkiem określała dokładną kwotę pomocy, która ma zostać odzyskana. Wystarczy, by decyzja Komisji zawierała wskazówki pozwalające adresatowi na samodzielne, bez nadmiernych trudności, ustalenie tej kwoty.

(por. pkt 100, 102)