W celu interpretacji i zastosowania art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 384/96 należy uwzględnić okoliczność, iż państwa, o których mowa w art. 2 ust. 7 lit. b) tego rozporządzenia, nie są uważane za państwa posiadające gospodarkę rynkową, pomimo przeprowadzonych w nich reform. Chodzi o dokonaną przez prawodawcę wspólnotowego ocenę sytuacji gospodarczej, prawnej i politycznej w tychże państwach trzecich, która wyraźnie została stwierdzona w art. 2 ust. 7 powyższego rozporządzenia i która to ocena uzasadnia szczególne traktowanie zastrzeżone dla przywozów z tychże państw dotyczące określenia zwykłej wartości. W związku z tym należy przyjąć, że warunki, w jakich działają przedsiębiorstwa w tych państwach, nie są porównywalne, w braku przeciwnego dowodu, z warunkami istniejącymi w państwach posiadających gospodarkę rynkową.

W ten sposób okoliczność, że spółka mająca siedzibę w państwie nieposiadającym gospodarki rynkowej jest kontrolowana przez państwo, może budzić wątpliwości odnośnie co do tego, czy państwo to nie wychodzi poza rolę zwykłego akcjonariusza przestrzegającego zasad rynku oraz czy zarząd spółki jest wystarczająco niezależny od państwa, aby móc podejmować autonomiczne decyzje w zakresie cen i kosztów nakładów oraz w odpowiedzi na sygnały rynkowe odzwierciedlające podaż i popyt.

Ponadto z art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 384/96, zgodnie z którym decyzje przedsiębiorstw są „podejmowane”, wynika, że prawodawca wspólnotowy wymagał w szczególności, aby proces decyzyjny danego przedsiębiorstwa był pozbawiony wszelkiej poważnej ingerencji ze strony państwa.

Podejmowanie autonomicznych decyzji umotywowanych względami handlowymi jest co do zasady charakterystyczną cechą sektora prywatnego. W związku z tym instytucje wspólnotowe mają prawo — w ramach korzystania z przysługującego im w tej dziedzinie szerokiego zakresu swobodnego uznania, lecz pod kontrolą sądu wspólnotowego, który winien upewnić się, że wszystkie przedstawione istotne dowody zostały uwzględnione i ocenione z wymaganą starannością — uwzględnić przy ocenie dowodów dostarczonych przez danego eksportera okoliczność, że zainteresowane przedsiębiorstwo jest kontrolowane przez państwo.

Jednakże kontrola państwowa jako taka nie jest niezgodna z podejmowaniem decyzji handlowych przez zainteresowane przedsiębiorstwo zgodnie z warunkami gospodarki rynkowej i nie oznacza w szczególności tego, że przy podejmowaniu decyzji dotyczących cen i kosztów nakładów kierowano się względami niewłaściwymi dla przedsiębiorstwa działającego w takich warunkach.

Zrównanie kontroli państwowej z „poważną ingerencja ze strony państwa” w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 384/96 prowadziłoby zasadniczo do wyłączenia możliwości skorzystania przez spółki kontrolowane przez państwo ze statusu przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej, niezależnie od konkretnego kontekstu faktycznego, prawnego i gospodarczego, w których one działają, a w szczególności niezależnie od tego, czy są one w stanie przedstawić wystarczające dowody na to, że państwo nie wychodzi poza rolę zwykłego akcjonariusza w państwie posiadającym gospodarkę rynkową, że decyzje przedsiębiorstwa zostały podjęte w sposób autonomiczny i niezależnie od względów właściwych dla organów publicznych oraz że przy podejmowaniu tych decyzji kierowano się wyłącznie względami czysto handlowymi, właściwymi dla przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Takie stanowisko jest sprzeczne z systemem ustanowionym w art. 2 ust. 7 lit. b) i c).

W konsekwencji o ile kontrola państwa nad danym przedsiębiorstwem jest jednym z elementów, które mogą zostać ewentualnie uwzględnione, o tyle nie wystarcza ona sama w sobie do wykazania istnienia „poważnej ingerencji ze strony państwa” i nie może zatem prowadzić do wniosku, że dowody przedstawione przez zainteresowanego eksportera dla celów art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze podstawowego rozporządzenia antydumpingowego nr 384/96 są pozbawione znaczenia.

(por. pkt 89–92, 97–101, 106)