20

Paragraf 3 TierNebG, zatytułowany „Obowiązek usunięcia”, ma następujące brzmienie: „(1) Jeżeli, zgodnie z przepisami wymienionymi w § 1, 1. produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 1 w rozumieniu art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, 2. produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 2 w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, z wyłączeniem obornika, guana, zawartości przewodu pokarmowego, mleka, produktów mlecznych, siary, jaj i produktów jajecznych; lub 3. produkty pochodne produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w pkt 1 lub 2, muszą być zebrane, gromadzone, identyfikowane, transportowane, składowane, poddane obróbce, przetwarzane, stosowane lub usuwane, właściwe organy określają warunki zbierania, gromadzenia, identyfikacji, transportu, składowania, poddawania obróbce, przetwarzania, wykorzystywania i usuwania. Wwłaściwy organ powinien zbierać, gromadzić, identyfikować, transportować, składować, poddawać obróbce, przetwarzać, wykorzystywać lub usuwać 1. produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 1, 2. produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego kategorii 2, z wyłączeniem obornika, guana, zawartości przewodu pokarmowego, mleka, produktów mlecznych, siary, jaj i produktów jajecznych, 3. produkty pochodne produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w pkt 1 lub 2, powstałe na jego terytorium zgodnie z aktami prawnymi o bezpośrednim stosowaniu, o których mowa w § 1 niniejszej ustawy, oraz z przepisami przyjętymi w celu jej wykonania. Do momentu ich odzyskania przez właściwy organ obowiązki właścicieli w zakresie identyfikacji, transportu i składowania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów pochodnych wytwarzanych u nich, przewidziane przepisami aktów prawnych o bezpośrednim zastosowaniu, o których mowa w § 1, pozostają niezmienione. Właściwy organ może zwrócić się do osób trzecich o wykonanie zobowiązań ciążących na nim na mocy zdania drugiego. Zdanie drugie stosuje się również do dzikich martwych zwierząt w zakresie, w jakim właściwe organy zarządziły wykorzystanie, przetwarzanie lub unieszkodliwianie z powodów związanych ze zwalczaniem chorób zwierzęcych. (2) Ustępu 1 zdanie drugie nie stosuje się, jeżeli produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne są przeznaczone do produkcji paszy i produktów pochodnych, o których mowa w art. 33 i 36 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, a produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne zostały zgromadzone, zidentyfikowane, przetransportowane lub były przechowywane, poddane obróbce, przetworzone lub używane przez przedsiębiorstwa, jednostki lub zakłady zarejestrowane zgodnie z art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 lub zatwierdzone zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. (3) Właściwy organ może zobowiązać zakład przetwórczy, spalarnię lub współspalarnię do czasowego zezwolenia, w zamian za rozsądne wynagrodzenie, przy uwzględnieniu obciążeń i produktów, na wspólne korzystanie z obiektu lub instalacji w celu przetwarzania lub usuwania produktów ubocznych lub pochodnych, o których mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, które powstają poza obszarem działania zakładu przetwórstwa, spalarni lub współspalarni, pod warunkiem że: 1. nie sprzeciwia się temu żaden nadrzędny interes publiczny, 2. zakład przetwórstwa, spalarnia lub współspalarnia spełnia wymogi mające zastosowanie do danej metody przetwarzania, określone w art. 6, 8 i 9 [rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. 2011, L 54, s. 1) w wersji zaktualizowanej, oraz 3. przestrzegane są inne przepisy rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, akty prawne przyjęte w celu jego wykonania, niniejszej ustawy i przepisów przyjętych na jej podstawie. W przypadku przemieszczenia częściowego może być ono uzależnione od warunku, że zakład przetwórstwa, spalarnia lub współspalarnia odzyskuje, zbiera, identyfikuje, transportuje, składuje, poddaje obróbce, przetwarza, wykorzystuje lub usuwa produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne powstałe na danym obszarze, jeżeli wymaga tego interes publiczny. (4) Właściwy organ może zobowiązać zakład przetwórstwa, spalarnię lub współspalarnię do czasowego zezwolenia, w zamian za rozsądne wynagrodzenie, przy uwzględnieniu obciążeń i produktów, na wspólne korzystanie z zakładu lub instalacji w celu przetwarzania lub usuwania produktów ubocznych lub produktów pochodnych, o których mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, które powstają poza obszarem działania zakładu przetwórstwa, spalarni lub współspalarni, pod warunkiem że będzie to zorganizowane w rozsądny sposób i że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne nie mogą być użytecznie przetworzone w inny sposób lub mogą być przetworzone jedynie w sposób wiążący się ze znacznie wyższymi kosztami. Jeżeli osiągnięcie porozumienia w sprawie wynagrodzenia nie jest możliwe, jest ono ustalane przez właściwy organ”.