ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (druga izba)

z dnia 15 lutego 2007 r.

Sprawy połączone F‑142/06 i F‑142/06 AJ

Francesco Bligny

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Urzędnicy – Konkurs otwarty – Warunki dopuszczenia– Niedopuszczenie do sprawdzenia egzaminu pisemnego – Niepełne zgłoszenie – Dokument potwierdzający obywatelstwo – Pomoc w zakresie kosztów postępowania

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EA, w której F. Bligny wnosi w szczególności o stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej EPSO/AD/26/05 z dnia 23 listopada i z dnia 7 grudnia 2006 r. w sprawie odmowy sprawdzenia jego egzaminu pisemnego ze względu na to, że do jego zgłoszenia nie dołączono żadnego dokumentu potwierdzającego obywatelstwo. Ponadto F. Bligny wniósł, na podstawie art. 94 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, mającego odpowiednio zastosowanie do Sądu na mocy art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, s. 7) do chwili wejścia w życie regulaminu Sądu, wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania w odniesieniu do spraw F‑142/06 i F‑142/06 R.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna. Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania zostaje odrzucony. Każda ze stron ponosi własne koszty.

Streszczenie

Urzędnicy – Konkurs – Warunki dopuszczenia – Ustalenie w ogłoszeniu o konkursie

(regulamin pracowniczy, załącznik III, art. 2 i 5)

Komisja konkursowa jest związana treścią ogłoszenia o konkursie. W związku z tym oczywiście bezzasadny jest wniosek o stwierdzenie nieważności jej decyzji o wykluczeniu kandydata, który nie przedstawił w wymaganym terminie dokumentu potwierdzającego jego obywatelstwo, mimo jasnego brzmienia ogłoszenia o konkursie w kwestii konieczności dołączenia tego dokumentu do zgłoszenia, pod groźbą nieważności. Wniosku tego nie podważa argument, niemający żadnej podstawy w akcie prawnym, iż administracja powinna była podać kandydatom wszelkie niezbędne informacje w elektronicznej dokumentacji dotyczącej ich zgłoszenia, tak by nie musieli zapoznawać się z ogłoszeniem o konkursie, ponieważ dla kandydatów, podobnie jak i dla komisji konkursowej, wiążące jest owo ogłoszenie o konkursie.

(por. pkt 26–31 i 33)

Odesłanie:

wyroki Sądu Pierwszej Instancji: z dnia 3 kwietnia 2001 r. w sprawach połączonych T‑95/00 i T‑96/00 Zaur-Gora i Dubigh przeciwko Komisji, RecFP s. I‑A‑79 i II‑379, pkt 47; z dnia 13 marca 2002 r. w sprawie T‑139/00 Bal przeciwko Komisji, RecFP s. I‑A‑33 i II‑139, pkt 35

wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 11 lipca 2006 r. w sprawie F‑12/05 Tas przeciwko Komisji, Zb.Orz. SP s. I‑A‑1‑79 i II‑A‑1‑285, pkt 43
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 1 lutego 2007 r.

Sprawa F‑140/06 AJ

Bruno Sibilli

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Pomoc w zakresie kosztów postępowania

Przedmiot: Wniosek, w którym B. Sibilli wnosi o przyznanie mu pomocy w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 94 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, który zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, s. 7), znajduje zastosowanie odpowiednio do Sądu do spraw Służby Publicznej do czasu wejścia w życie regulaminu tego Sądu.

Orzeczenie: Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania zostaje oddalony.

Streszczenie

Postępowanie – Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania – Warunki przyznania

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 94 § 3,art.96 § 1; decyzjaRady 2004/752, art. 3 ust. 4)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 4 listopada 2008 r.

Sprawa F-133/06

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Wniosek o zwrot mienia osobistego – Decyzja o oddaleniu zażalenia wydana w języku innym niż język ojczysty urzędnika – Skarga wniesiona z przekroczeniem terminu – Oczywista niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda w szczególności, po pierwsze, stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji w sprawie wniosku o dostarczenie do jego obecnego miejsca zamieszkania mienia pozostawionego uprzednio w miejscu służbowego zakwaterowania, przydzielonego mu na czas, gdy był on zatrudniony w delegaturze Komisji w Angoli, a po drugie, zasądzenia od Komisji odszkodowania.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Skarga – Termin – Rozpoczęcie biegu terminu – Doręczenie – Pojęcie

(regulamin pracowniczy, art. 91 ust. 3)

2. Postępowanie – Koszty – Koszty, które w rezultacie działania jednej strony, niemającego uzasadnionego powodu lub podjętego w złej wierze, poniosła druga strona

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 87 § 3 akapit drugi; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 122)

1. Doręczenie decyzji o oddaleniu zażalenia w języku, który nie jest ani językiem ojczystym urzędnika, ani językiem, w którym zażalenie zostało napisane, jest zgodne z przepisami, pod warunkiem że zainteresowany był w stanie skutecznie się zapoznać z decyzją.

(zob. pkt 42)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑118/99 Bonaiti Brighina przeciwko Komisji, 7 lutego 2001 r., RecFP s. I‑A‑25, II‑97, pkt 17

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawy połączone F‑51/05 i F‑18/07 Duyster przeciwko Komisji, 13 grudnia 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 57

2. Należy zastosować art. 87 § 3 akapit drugi regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, mającego odpowiednio zastosowanie do spraw zawisłych przed Sądem do spraw Służby Publicznej przed wejściem w życie w dniu 1 listopada 2007 r. jego własnego regulaminu i obciążyć całością kosztów postępowania urzędnika, który uporczywie dawał dowody obstrukcji w stosunku do administracji, odmawiając współpracy z nią i decydując się na wystąpienie na drogę sądową bez żadnego uzasadnienia.

(zob. pkt 55, 56, 58)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑241/03 Marcuccio przeciwko Komisji, 17 maja 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑111, II‑A‑2‑517, pkt 65

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑40/06 Marcuccio przeciwko Komisji, 6 grudnia 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑000, II‑A‑1‑000, pkt 50, odwołanie w toku przed Sądem Pierwszej Instancji, sprawa T‑46/08 P
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 4 września 2008 r.

Sprawa F-81/06

Tineke Duyster

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Ugoda z inicjatywy Sądu – Wykreślenie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której T. Duyster żąda w szczególności stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 11 maja 2006 r. oddalającej jej zażalenie na odmowną decyzję Komisji z dnia 8 listopada 2005 r. w sprawie jej wniosku o odszkodowanie za szkodę wynikającą z nieprawidłowości popełnionych przy przyznawaniu urlopu wychowawczego.

Orzeczenie: Sprawa F‑81/06 Duyster przeciwko Komisji zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Komisja zobowiązuje się do zapłaty skarżącej jednorazowej kwoty w wysokości 2000 EUR. Komisja zobowiązuje się do podpisania, dołączenia do akt osobowych skarżącej i przedstawienia jej pisma, które dla niej przygotowała, w brzmieniu zmienionym w związku z propozycjami Sądu zawartymi w piśmie z dnia 12 czerwca 2008 r. Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącą do wysokości 1000 EUR.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Ugoda przed Sądem do spraw Służby Publicznej – Wykreślenie z rejestru

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 69, 74)
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 22 stycznia 2008 r.

Sprawa F‑106/06

Anže Erbežnik

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu

Ugoda z inicjatywy Sądu – Wykreślenie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której A. Erbežnik, podnosząc istnienie prawnie usankcjonowanego konkubinatu z p. Horvat, wnosi w istocie o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu w sprawie przyznania mu dodatku na zagospodarowanie w wysokości przewidzianej dla urzędników, którym nie przysługuje dodatek na gospodarstwo domowe, przy czym skarga ta odnosi się w szczególności do pierwszej jednej trzeciej ww. dodatku, którą na podstawie art. 5 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego oraz art. 24 warunków zatrudnienia innych pracowników, w następstwie wniosku o wypłatę złożonego przez skarżącego w maju 2005 r. wypłacono mu zgodnie z decyzją Parlamentu wydaną w tej sprawie w dniu 2 czerwca 2005 r.; ewentualnie skarżący wnosi do Sądu o nakazanie Parlamentowi uwzględnienia zmiany jego sytuacji rodzinnej w odniesieniu do części dodatku wypłaconych po zawarciu przez niego związku małżeńskiego w sierpniu 2005 r.

Orzeczenie: Sprawa F‑106/06 Erbežnik przeciwko Parlamentowi zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Parlament wypłaci skarżącemu kwotę 6 000 EUR z tytułu poniesionych kosztów. Parlament ponosi własne koszty.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Ugoda przed Sądem do spraw Służby Publicznej – Wykreślenie z rejestru

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 69, 74)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 19 grudnia 2007 r.

Sprawa F‑84/06

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Ubezpieczenie zdrowotne – Pokrycie kosztów leczenia – Wyraźna odmowa

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której L. Marcuccio, dawny urzędnik Komisji, żąda w szczególności stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji organu powołującego w sprawie odmowy uwzględnienia jego wniosków z dni 20 czerwca i 18 lipca 2005 r. o przyznanie 100% refundacji różnych kosztów leczenia na podstawie art. 72 ust. 1 regulaminu pracowniczego. Ponadto skarżący żąda zasądzenia od Komisji zapłaty różnicy między całkowitą kwotą spornych kosztów leczenia a kwotą, której zwrot z tego tytułu już uzyskał, to jest kwoty 89,56 EUR. Wreszcie skarżący żąda, by kwota ta została powiększona o odsetki za zwłokę w wysokości 10% z roczną kapitalizacją liczoną od dnia 21 czerwca 2005 r.

Orzeczenie: Sąd do spraw Służby Publicznej stwierdza brak swojej właściwości w sprawie F‑84/06 Marcuccio przeciwko Komisji, aby w sprawie mógł orzec Sąd Pierwszej Instancji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Streszczenie

Postępowanie – Podział kompetencji między poszczególnymi sądami wspólnotowymi

(statut Trybunału Sprawiedliwości, załącznik I, art. 8 ust. 3; regulamin pracowniczy urzędników, art. 72)

W przypadku wniesienia do Sądu do spraw Służby Publicznej skargi w sprawie odmowy przyznania urzędnikowi 100% refundacji kosztów leczenia, do czego zdaniem zainteresowanego jest on uprawniony z tytułu choroby psychicznej, na którą cierpi, Sąd ten ma obowiązek, na podstawie art. 8 ust. 3 akapit drugi załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości odmówić właściwości na rzecz Sądu Pierwszej Instancji, w przypadku gdy przed tym ostatnim zawisły inne skargi, w których udział biorą te same strony, które oparte są na tej samej podstawie prawnej i również dotyczą uprawnienia do otrzymania 100% refundacji kosztów leczenia. Poszczególne skargi odnoszą się do jednego i tego samego sporu, toteż zgodne z wymogiem prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości, który gwarantują postanowienia art. 8 ust. 3 załącznika I do statutu Trybunału, jest powierzenie rozstrzygnięcia całego sporu jednemu sądowi.

(por. pkt 8–16)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 14 grudnia 2007 r.

Sprawa F‑131/06

Robert Steinmetz

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Ugoda – Wykonanie postanowień ugody – Odmowa zwrotu kosztów poniesionych w ramach podróży służbowej – Oczywista niedopuszczalność – Brak interesu prawnego – Podział kosztów – Koszty, które w rezultacie działania jednej strony, niemającego uzasadnionego powodu lub podjętego w złej wierze, poniosła druga strona

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której R. Steinmetz żąda po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 21 lutego 2006 r. z uwagi na to, że zawierała ona odmowę wykonania w całości porozumienia, do którego doszły strony w ramach ugody przed Sądem Pierwszej Instancji w sprawie T‑155/05, a po drugie, uiszczenia symbolicznego 1 EUR jako zadośćuczynienia za krzywdę, którą jego zdaniem poniósł.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Skarżący pokrywa własne koszty z wyjątkiem kwoty 500 EUR. Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego w wysokości 500 EUR.

Streszczenie

1. Postępowanie – Dopuszczalność pism procesowych – Ocena w chwili złożenia pisma

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 114)

2. Urzędnicy – Skarga – Skarga pomijająca treść ugody, pod której wpływem wcześniej cofnięto skargę – Brak interesu prawnego

1. Podobnie jak oceny dopuszczalności skargi dokonuje się w chwili jej wniesienia, tak też dopuszczalność innych pism procesowych, takich jak pismo w sprawie podniesienia zarzutu niedopuszczalności, ocenia się w chwili ich złożenia. Taka wykładnia zapewnia poszanowanie zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań.

(por. pkt 27)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 50/84 Bensider i in. przeciwko Komisji, 27 listopada 1984 r., Rec. str. 3991, pkt 8

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑236/00 R II Stauner i in. przeciwko Parlamentowi i Komisji, 8 października 2001 r., Rec. str. II‑2943, pkt 49; sprawa T‑219/01 Commerzbank przeciwko Komisji, 9 lipca 2003 r., Rec. str. II‑2843, pkt 61

2. Jeżeli w ramach zawisłego przed Sądem sporu skarżący przedłoży pozwanej instytucji projekt ugody, instytucja częściowo przyjmie tę propozycję, a na podstawie takiej częściowej zgody skarżący wystąpi do Sądu o wykreślenie sprawy i jego wniosek zostanie uwzględniony, należy uznać, że zainteresowany przystał na ugodę zaproponowaną ostatecznie przez instytucję i w związku z tym nie ma interesu w kwestionowaniu treści takiego porozumienia, dlatego że nie zgadza się ona z treścią porozumienia, które z początku proponował.

Jeżeli instytucja wypełniła wszystkie zobowiązania wynikające z ugody zawartej w ramach sporu ze skarżącym, nie ma on interesu w podnoszeniu wobec instytucji zarzutu, że nie dochowała warunków wspomnianej ugody.

(por. pkt 44–52)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(druga izba)

z dnia 17 października 2007 r.

Sprawa F-114/06

Amerigo Liotti

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Brak wpisu na listę awansowanych urzędników – Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. – Punkty pierwszeństwa – Osiągnięcia – Staż pracy – Zarzut niezgodności z prawem – Dopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której A. Liotti żąda przede wszystkim stwierdzenia nieważności listy urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu za 2005 r., w zakresie, w jakim lista ta nie uwzględnia jego nazwiska, i ewentualnie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej mu punkty pierwszeństwa w ramach tego postępowania.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako w części w sposób oczywisty niedopuszczalna, a w części jako w sposób oczywisty bezzasadna. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Propozycja komitetu ds. awansu w zakresie przyznania punktów pierwszeństwa – Wyłączenie

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 25 akapit drugi, art. 45, 90, 91)

Aktem niekorzystnym nie jest przedstawiona przez komitet ds. awansu propozycja przyznania punktów pierwszeństwa różnego rodzaju, przewidzianych w systemie awansu ustanowionym w wewnętrznej regulacji Komisji. Komitety ds. awansu nie są bowiem uprawnione do wydawania decyzji dotyczących rozdziału punktów pierwszeństwa. Natomiast o ile zgodnie z art. 25 akapit drugi regulaminu pracowniczego wszystkie akty niekorzystne muszą być uzasadnione, o tyle nie odnosi się to do propozycji komitetu ds. awansu dotyczących urzędników nieawansowanych.

(zob. pkt 50)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(druga izba)

z dnia 17 października 2007 r.

Sprawa F‑115/06

Carlos Sanchez Ferriz i in.

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Brak wpisu na listę awansowanych urzędników – Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. – Punkty pierwszeństwa – Osiągnięcia – Staż pracy – Zarzut niezgodności z prawem – Dopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której C.S. Ferriz i dziewięciu innych urzędników Komisji żądają przede wszystkim stwierdzenia nieważności listy urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu za 2005 r., w zakresie, w jakim lista ta nie uwzględnia ich nazwisk, i ewentualnie stwierdzenia nieważności decyzji przyznających im punkty pierwszeństwa w ramach tego postępowania.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako w części w sposób oczywisty niedopuszczalna, a w części jako w sposób oczywisty bezzasadna. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Propozycja komitetu ds. awansu w zakresie przyznania punktów pierwszeństwa – Wyłączenie

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 25 akapit drugi, art. 45, 90, 91)

2. Urzędnicy – Awans – Zażalenie kandydata, który nie został awansowany – Decyzja o oddaleniu – Obowiązek uzasadnienia

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 25 akapit drugi, art. 45, art. 90 ust. 2)

1. Aktem niekorzystnym nie jest przedstawiona przez komitet ds. awansu propozycja przyznania punktów pierwszeństwa różnego rodzaju, przewidzianych w systemie awansu ustanowionym w wewnętrznej regulacji Komisji. Komitety ds. awansu nie są bowiem uprawnione do wydawania decyzji dotyczących rozdziału punktów pierwszeństwa. Natomiast o ile zgodnie z art. 25 akapit drugi regulaminu pracowniczego wszystkie akty niekorzystne muszą być uzasadnione, o tyle nie odnosi się to do propozycji komitetu ds. awansu dotyczących urzędników nieawansowanych.

(zob. pkt 54)

2. W ramach postępowania w sprawie awansu organ powołujący nie musi uzasadniać decyzji o awansowaniu ani w stosunku do jej adresata, ani też w stosunku do kandydatów, którzy nie zostali awansowani. Organ ten ma jednak obowiązek uzasadnienia decyzji oddalającej zażalenie złożone na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego przez kandydata, który nie został awansowany.

(zob. pkt 55)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑343/87 Culin przeciwko Komisji, 7 lutego 1990 r., Rec. str. I‑225, pkt 13

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑172/03 Heurtaux przeciwko Komisji, 3 lutego 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑15, II‑63, pkt 42
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Warunki przyznania – Środki nieprzesądzające orzeczenia co do istoty – Wniosek o tymczasowe dopuszczenie do egzaminów konkursowych – Niespełnienie przesłanki

(art. 242 WE, 243 WE; regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 104 § 2)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Warunki przyznania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Odrzucenie kandydatury w konkursie – Brak

(art. 242 WE; regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 104 § 2)
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Urzędnicy – Członkowie personelu tymczasowego i pracownicy kontraktowi – Zasiłek dla bezrobotnych – Maksymalny okres wypłacania

(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 28a ust. 4, art. 70, art. 96 ust. 4)

2. Postępowanie – Koszty – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna i w części oczywiście bezzasadna

(regulamin Sądu, art. 87 § 3 akapit pierwszy, art. 94 § 3)

1. Postanowienia art. 28a ust. 4 i art. 96 ust. 4 warunków zatrudnienia innych pracowników określające maksymalny okres, w którym, odpowiednio, były członek personelu tymczasowego i były pracownik kontraktowy mogą otrzymywać wypłacany przez Wspólnoty zasiłek dla bezrobotnych, nie mają zastosowania do byłego członka personelu pomocniczego, który zgodnie z art. 70 tych warunków zatrudnienia innych pracowników jest zgłoszony przez zatrudniającą go instytucję do krajowego ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego i tym samym zasiłek dla bezrobotnych może otrzymywać jedynie z tego ostatniego systemu. Artykuł 28a ust. 4 i art. 96 ust. 4 warunków zatrudnienia innych pracowników nie zobowiązują więc instytucji do uwzględnienia, w celu określenia maksymalnego okresu wypłacania zasiłku dla bezrobotnych Wspólnot, okresów zatrudnienia pracownika w charakterze członka personelu pomocniczego.

(zob. pkt 20)

2. W przypadku, gdy Sąd oddali wniosek o pomoc w zakresie kosztów postępowania zgodnie z art. 94 § 3 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji ze względu na to, że skarga wydaje się oczywiście niedopuszczalna lub oczywiście bezzasadna, może on mimo to w ramach postępowania co do istoty sprawy zastosować art. 87 § 3 akapit pierwszy regulaminu Sądu i wyjątkowo obciążyć administrację, poza jej własnymi kosztami, wszystkimi kosztami poniesionymi przez skarżącego, włącznie z kosztami poniesionymi ewentualnie w ramach wniosku o pomoc w zakresie kosztów postępowania, z uwagi na sytuację finansową skarżącego oraz okoliczność, że w danym przypadku sporna decyzja zaprzeczała, bez żadnych wyjaśnień, wskazówkom udzielonym wcześniej przez właściwe służby.

(zob. pkt 32, 33)
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Równość traktowania – Zatrudnienie – Konkurs

(regulamin pracowniczy, załącznik III, art. 5)

W ramach konkursu otwartego do wspólnotowej służby publicznej, do którego mogą przystąpić zarówno kandydaci, którzy pracowali lub pracują na rzecz jednej z instytucji oraz kandydaci pozbawieni takiego doświadczenia zawodowego, dane statystyczne wskazujące na wyższy odsetek laureatów wśród kandydatów z pierwszej grupy nie pozwalają zakładać istnienia dyskryminującego traktowania pomiędzy kandydatami należącymi do jednej lub drugiej grupy, ponieważ różnicę tę można wytłumaczyć wieloma elementami obiektywnymi, jak na przykład lepszą znajomością obszaru konkursu.

(zob. pkt 41, 43, 44)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑294/03 Gibault przeciwko Komisji, 31 maja 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑141, II‑635, pkt 53; sprawa T‑361/03 Vanlangendonck przeciwko Komisji, 30 listopada 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑377, II‑1709, pkt 52; sprawa T‑100/04 Giannini przeciwko Komisji, 12 marca 2008 r., dotychczas nieopublikowana w Zbiorze, pkt 157