Keywords

Summary



Keywords

1. Umowy międzynarodowe – Umowy zawarte przez Wspólnotę – Zawarcie – Umowa WE‑Węgry w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw wina – Podstawa prawna –Artykuł 133 WE

(art. 133 WE; układ stowarzyszeniowy WE‑Węgry; umowa WE‑Węgry w sprawie win)

2. Umowy międzynarodowe – Umowy zawarte przez Wspólnotę – Umowa WE‑Węgry w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw wina – Uregulowania dotyczące nazw homonimicznych – Przesłanki stosowania – Nazwa „Tocai” dla win włoskich i „Tokaj” dla win węgierskich – Nazwa „Tocai”, która nie stanowi chronionego oznaczenia geograficznego – Wymiana listów zakazująca używania wspomnianej nazwy – Naruszenie wspomnianych uregulowań – Brak

(umowa WE‑Węgry w sprawie win, art. 4 ust. 5)

3. Umowy międzynarodowe – Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) — Homonimia między oznaczeniem geograficznym państwa trzeciego a oznaczeniem zawierającym nazwę odmiany winorośli używanej do oznaczenia i prezentacji określonych win wspólnotowych – Uznane przez umowę prawo do dalszego używania wspomnianego oznaczenia przez producentów, używających go tradycyjnie i w dobrej wierze – Brak

(porozumienie TRIPS, art. 22–24)

4. Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawa podstawowe – Prawo własności – Ograniczenia – Zakaz używania nazwy „Tocai” dla win włoskich – Brak – Zakaz służący realizacji celu w postaci interesu ogólnego

(Protokół dodatkowy nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 1 akapit 1; umowa WE‑Węgry w sprawie win)

Summary

1. Układ europejski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Węgier z drugiej strony nie stanowi podstawy prawnej decyzji 93/724 w sprawie przyjęcia przez Wspólnotę Europejską Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgier w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win.

Stosowną podstawę prawną dla zawarcia wspomnianej powyżej umowy przez samą Wspólnotę stanowi art. 133 WE, przywołany w preambule decyzji 93/724, który przyznaje Wspólnocie kompetencje w zakresie wspólnej polityki handlowej. W istocie umowa ta jest jedną z umów przewidzianych w art. 63 rozporządzenia nr 822/87 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina i ma na celu przede wszystkim wspieranie obrotu handlowego pomiędzy stronami umowy w ten sposób, że po pierwsze na zasadzie wzajemności uprzywilejowują sprzedaż win pochodzących z Węgier, zapewniając temu winu ochronę identyczną z przewidzianą dla win gatunkowych produkowanych w określonym regionie pochodzących ze Wspólnoty, i po drugie wspierają sprzedaż wina pochodzącego ze Wspólnoty w tym państwie.

(por. pkt 70, 79, 80, 83 oraz pkt 1 i 2 sentencji)

2. Uregulowanie dotyczące homonimów zawarte w art. 4 ust. 5 umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgier w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win (umowy WE‑Węgry w sprawie win) odnosi się do oznaczeń geograficznych chronionych przez tę umowę.

Tak więc z uwagi na to, że w odróżnieniu od nazw win węgierskich „Tokaj” i „Tokaji” oznaczenia „Tocai friulano” i „Tocai italico” nie występują w części A załącznika do umowy WE‑Węgry w sprawie win i stanowią nazwy odmiany winorośli uznanej we Włoszech za nadającą się do produkcji określonych win gatunkowych produkowanych w określonym regionie, nie mogą one zostać zaklasyfikowane jako oznaczenia geograficzne w rozumieniu tej umowy.

Wynika z tego, że zakaz używania we Włoszech oznaczenia „Tocai” po upływie okresu przejściowego przewidzianego umową WE‑Węgry w sprawie win, a wynikającego z wymiany listów dotyczącej art. 4 wspomnianej umowy, nie jest sprzeczny z uregulowaniem homonimiczności oznaczeń zawartym w art. 4 ust. 5 tej umowy.

Wynika z tego również, że wspólnej deklaracji dotyczącej art. 4 ust. 5 umowy WE‑Węgry w sprawie win, w zakresie w jakim stanowi ona w akapicie pierwszym, że odnośnie do art. 4 ust. 5 lit. a) tej umowy umawiające się strony stwierdzają, iż w czasie trwania negocjacji nie był im znany żaden przypadek, do którego stosowałby się ten artykuł, nie można uznać za oczywiście błędne przedstawienie okoliczności faktycznych.

(por. pkt 87, 88, 90, 92, 98, 102 oraz pkt 3 i 4 sentencji)

3. Artykuły 22–24 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS), stanowiącego załącznik 1 C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy oznaczenie geograficzne państwa trzeciego i oznaczenie zawierające nazwę odmiany winorośli używaną dla oznaczenia i prezentacji określonych wyprodukowanych z niej win wspólnotowych są homonimiczne, przepisy te, mimo że nie zakazują używania takiego oznaczenia w sposób ciągły i podobny, nie zawierają także wymogu umożliwienia dalszego używania tego oznaczenia również wtedy, gdy w przeszłości było używane przez odnośnych producentów w dobrej wierze lub przez co najmniej 10 lat poprzedzających datę 15 kwietnia 1994 r. i kraj, region lub miejsce na tym terytorium będące miejscem pochodzenia wina są określone w sposób na tyle jednoznaczny, że konsument nie może zostać wprowadzony w błąd.

(por. pkt 110, 115 oraz pkt 5 sentencji)

4. Prawo własności nie stoi na przeszkodzie zakazowi dalszego używania przez odnośnych producentów z włoskiego regionu autonomicznego słowa „Tocai” w określeniu „Tocai friulano” lub „Tocai italico” dla oznaczenia i prezentacji określonych włoskich win gatunkowych produkowanych w określonym regionie po upływie trzynastoletniego okresu przejściowego, który wynika z załączonej do umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgier w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win, ale nie inkorporowanej do niej wymiany listów dotyczącej używania słowa „Tocai”.

W istocie zakaz ten nie stanowi pozbawienia własności w rozumieniu art. 1 ust. 1 pierwszego Protokołu dodatkowego do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, ponieważ nie wyklucza całkowicie możliwości sprzedaży w opłacalny sposób określonych win włoskich. Poza tym nawet jeśli wspomniane ograniczenie stanowi ograniczenie podstawowego prawa własności, może ono zostać usprawiedliwione, ponieważ zakazując używania tego określenia, które stanowi homonim oznaczenia geograficznego win węgierskich „Tokaj”, służy realizacji celu w postaci interesu ogólnego, polegającego na wspieraniu obrotu handlowego pomiędzy stronami umowy uprzywilejowując na zasadzie wzajemności sprzedaż win oznaczonych lub prezentowanych za pomocą oznaczeń geograficznych.

(por. pkt 122, 127, 134 oraz pkt 6 sentencji)