POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (druga izba)

z dnia 30 czerwca 2015 r.

Fernando Centurione

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Wypadek — Artykuł 73 regulaminu pracowniczego — Wspólne zasady ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej — Ustalenie stopnia trwałej częściowej niezdolności do pracy — Raport komisji lekarskiej — Artykuł 82 regulaminu postępowania — Bezwzględna przeszkoda procesowa — Zasada zgodności skargi z zażaleniem — Brak — Niedopuszczalność”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której F. Centurione żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenie stopnia jego trwałej częściowej niezdolności do pracy na 2% i przyznania mu odpowiadającego temu kapitału na podstawie art. 73 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Ubezpieczenie z tytułu wypadków i chorób zawodowych – Opinia lekarska – Uznanie przysługujące komisji lekarskiej – Kontrola sądowa – Granice

(regulamin pracowniczy, art. 73; wspólne zasady ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej, art. 23)

Celem przepisów dotyczących komisji lekarskich i komitetu ds. inwalidztwa jest zlecenie ekspertom w dziedzinie medycyny dokonania ostatecznej oceny wszelkich kwestii medycznych. Kontrola sądowa nie może obejmować ocen ściśle lekarskich, które należy uznać za ostateczne, jeśli zostały wydane w prawidłowy sposób. Ponadto to komisja lekarska winna zdecydować, w jakim stopniu należy uwzględnić wcześniejsze raporty lekarskie, a okoliczność, że nie odnosi się ona wyraźnie w swoim sprawozdaniu do określonych dokumentów, a tym bardziej do treści niektórych dokumentów, nie wystarczy, by podważyć ważność jej wniosków.

(zob. pkt 27)

Odesłanie

Sąd Pierwszej Instancji, wyrok z dnia 23 listopada 2004 r., O/Komisja, T-376/02, EU:T:2004:338, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok z dnia 2 października 2013 r., Nardone/Komisja, F-111/12, EU:F:2013:140, pkt 48 i przytoczone tam orzecznictwo

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (druga izba)

z dnia 30 czerwca 2015 r.

Fernando Centurione

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Wypadek — Artykuł 73 regulaminu pracowniczego — Wspólne zasady ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej — Ustalenie stopnia trwałej częściowej niezdolności do pracy — Raport komisji lekarskiej — Artykuł 82 regulaminu postępowania — Bezwzględna przeszkoda procesowa — Zasada zgodności skargi z zażaleniem — Brak — Niedopuszczalność”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której F. Centurione żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenie stopnia jego trwałej częściowej niezdolności do pracy na 2% i przyznania mu odpowiadającego temu kapitału na podstawie art. 73 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Ubezpieczenie z tytułu wypadków i chorób zawodowych – Opinia lekarska – Uznanie przysługujące komisji lekarskiej – Kontrola sądowa – Granice

(regulamin pracowniczy, art. 73; wspólne zasady ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej, art. 23)

Celem przepisów dotyczących komisji lekarskich i komitetu ds. inwalidztwa jest zlecenie ekspertom w dziedzinie medycyny dokonania ostatecznej oceny wszelkich kwestii medycznych. Kontrola sądowa nie może obejmować ocen ściśle lekarskich, które należy uznać za ostateczne, jeśli zostały wydane w prawidłowy sposób. Ponadto to komisja lekarska winna zdecydować, w jakim stopniu należy uwzględnić wcześniejsze raporty lekarskie, a okoliczność, że nie odnosi się ona wyraźnie w swoim sprawozdaniu do określonych dokumentów, a tym bardziej do treści niektórych dokumentów, nie wystarczy, by podważyć ważność jej wniosków.

(zob. pkt 27)

Odesłanie

Sąd Pierwszej Instancji, wyrok z dnia 23 listopada 2004 r., O/Komisja, T-376/02, EU:T:2004:338, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok z dnia 2 października 2013 r., Nardone/Komisja, F-111/12, EU:F:2013:140, pkt 48 i przytoczone tam orzecznictwo