ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 355/36

Skarga wniesiona w dniu 27 września 2012 r. — Skype przeciwko OHIM — British Sky Broadcasting i Skype IP International (skype)

(Sprawa T-423/12)

2012/C 355/75

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Skype (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: I Fowler, solicitor, adwokat J. Schmitt oraz J. Mellor, QC)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą były również: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Zjednoczone Królestwo) oraz Sky IP International Ltd (Isleworth)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 lipca 2012 r. w sprawie R 1561/2010-4; oraz

— obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „skype” dla towarów i usług z klas 9, 38 i 42 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 4546248

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: British Sky Broadcasting Group plc oraz Sky IP International Ltd

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy „SKY” zarejestrowany pod nr 3203411 między innymi dla towarów i usług należących do klas 9,38, 41 i 42, słowny znak towarowy „SKY” zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie pod nr. 2302176 E między innymi dla towarów i usług należących do klas 16, 35 i 38; słowny znak towarowy „SKY” zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie pod nr. 2302176 B między innymi dla towarów i usług należących do klas 9, 41 i 42; graficzny wspólnotowy znak towarowy „sky” zarejestrowany pod nr 1178409 między innymi dla towarów i usług należących do klas 9,38 i 42; graficzny wspólnotowy znak towarowy „sky” zarejestrowany pod nr 1178540 między innymi dla towarów i usług należących do klas 9, 38 i 42; graficzny wspólnotowy znak towarowy „sky” zarejestrowany pod nr 316637 między innymi dla towarów i usług należących do klas 9, 38 i 42; graficzny wspólnotowy znak towarowy „sky” zarejestrowany pod nr 3203619 między innymi dla towarów i usług należących do klas 9, 38 i 42; znak towarowy „SKY” zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie dla towarów i usług należących do klas 9, 16, 38, 41 i 42; wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy, nazwa handlowa i nazwa spółki „SKY” używane w obrocie handlowym w Zjednoczonym Królestwie dla towarów i usług należących do klas 9, 16, 38, 41 i 42.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu dla wszystkich zakwestionowanych towarów i usług

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.
—

Według strony skarżącej Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn błędnie ocenił jej techniczną ofertę oraz naruszył zasady równego traktowania i niedyskryminacji (art. 89 ust. 1 rozporządzenia nr 1605/2002), odrzucając jej ofertę ze względu na to, że jej części technicznej przyznano niewystarczającą liczbę punktów, mimo że oferta ta spełniała wymogi określone w zaproszeniu do składania ofert, a także była zgodna z przedmiotem i celami umowy. O błędnej ocenie oferty świadczy także fakt, że strona pozwana nie przedstawiła żadnego uzasadnienia ani wyjaśnień co do poszczególnych punktów przyznanych za spełnienie kryteriów oceny ofert technicznych, ani informacji, ile punktów przyznano łącznie ofercie technicznej.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 355/35

Skarga wniesiona w dniu 26 września 2012 r. — Kappa Filter Systems przeciwko OHIM (THE FUTURE HAS ZERO EMISSIONS)

(Sprawa T-422/12)

2012/C 355/74

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Kappa Filter Systems GmbH (Steyr-Gleink, Austria) (przedstawiciel: adwokat C. Hadeyer)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 10 lipca 2012 r. w sprawie R 817/2012-4;

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „THE FUTURE HAS ZERO EMISSIONS” dla towarów i usług z klas 9, 11 i 37 — zgłoszenie nr 010139749

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009
5)

W ramach zarzutu piątego skarżące podnoszą, że urzędnik przeprowadzający spotkanie wyjaśniające narusza art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (3) i obwieszczenie Komisji dotyczące zasad dostępu do akt (4), opierając się na tym, że te przepisy uniemożliwiają Komisji przyznanie publicznego dostępu do dokumentów przedstawionych Komisji przez wnioskujące o zwolnienie z grzywien lub zmniejszenia grzywien. Zezwalając Komisji na publikację informacji zawartych w tych dokumentach w jawnej wersji decyzji w sprawie COMP/39.125 — Szkło samochodowe, urzędnik przeprowadzający spotkanie wyjaśniające umożliwia Komisji obejście tych przepisów.
1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do obrony Republiki Federalnej Niemiec W ramach zarzutu pierwszego skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła prawo do obrony Republiki Federalnej Niemiec, wszczynając formalne postępowanie wyjaśniające w odniesieniu do tabeli opłat lotniskowych, choć nie była ona przedmiotem wstępnego postępowania wyjaśniającego. Skarżąca przytacza w tym miejscu, że zgodnie z orzecznictwem Sądu może powołać się na naruszenie prawa do obrony Republiki Federalnej Niemiec, które prowadzi do (częściowej) nieważności zaskarżonej decyzji.
2)

Zarzut drugi, dotyczący niewłaściwego zastosowania zasad dotyczących pomocy państwa, w szczególności zasad wyrażonych w Wytycznych wspólnotowych w sprawie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do szybkiego wdrażania sieci szerokopasmowych (Dz.U. 2009 C 235, s. 7) (zwanych dalej wytycznymi w sprawie sieci szerokopasmowych). Błędne zastosowanie przez pozwaną zasad TFUE dotyczących pomocy państwa obejmuje, między innymi, następujące braki: — strona pozwana nie odrzuciła domniemania zgodności pomocy państwa na obszarze, na którym użytkownicy prywatni maja dostęp do konkurencyjnych usług szerokopasmowych (pkt 77 i 78 wytycznych w sprawie sieci szerokopasmowych); — strona pozwana nie wykazała istnienia nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku (pkt 35 wytycznych w sprawie sieci szerokopasmowych) ani nie określiła, w szczególności, rzekomo nieprawidłowo funkcjonującego rynku wewnętrznego; pozwana nie przedstawiła wystarczających dowodów, które umożliwiałyby stwierdzenie „nieprawidłowego funkcjonowania” wyłącznie na podstawie ceny; — strona pozwana nie przeprowadziła odpowiednich konsultacji na temat rynku [pkt 51 lit. a) wytycznych w sprawie sieci szerokopasmowych); — strona pozwana nie oceniła wpływu pomocy państwa na konkurencję na właściwych rynkach zgodnie z pkt 34 i 35 wytycznych w sprawie sieci szerokopasmowych.
2)

Zarzut drugi dotyczący wydania przez Komisję zaskarżonego rozporządzenia w sposób naruszający noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (2) do pozycji CN 9505, poprzez ich wadliwą interpretację polegającą na uznaniu, że skoro artykuł ozdobny nie zawiera żadnych odcisków, ornamentów, symboli lub napisów świątecznych, to tym samym nie został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany jako artykuł świąteczny i nie jest jako taki rozpoznawalny. Noty wyjaśniające do CN wskazują wyraźnie, że produkty klasyfikowane do pozycji CN 9505 zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy), przeznaczone są do użytku podczas określonego święta. Użyte w nawiasie wyrazy stanowią tylko przykładowe określenie tego, co może być „budową i wzorem” produktu. Innymi słowy nomenklatura scalona nie wyklucza sytuacji, gdy produkt (jako taki) w danym kręgu kulturowym jest symbolem konkretnych świąt, mimo, że produkt nie nosi żadnych odcisków, ornamentów, symboli lub napisów.
—

zmianę decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 3 sierpnia 2012 r. w sprawie R 389/2012-4 i uwzględnienie wniosku o przywrócenie praw, oraz i) przede wszystkim stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Unieważnień z dnia 11 stycznia 2011 r. o zakończeniu postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku pod sygnaturą nr 4054 C i nakazanie Wydziałowi Unieważnień ponownego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku pod sygnaturą nr 4054 C oraz zwrócenie się do Stromberg Menswear o przedstawienie uwag w celu kontynuacji postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku, lub ii) ewentualnie udzielenie Stromberg Menswear zezwolenia na wniesienie odwołania od decyzji Wydziału Unieważnień z dnia 11 stycznia 2011 r. o zakończeniu postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku i przekazanie odwołania do ponownego rozpoznania przez Izbę Odwoławczą, oraz
—

Zdaniem skarżącego Komisja bezpodstawnie twierdzi, że nie jest właściwa do przedstawienia wniosku mającego na celu wydanie aktu prawnego dotyczącego zaproponowanej inicjatywy przyjęcia „zasady stanu wyższej konieczności”. Zgodnie z art. 122 ust. 1 TFUE (dawny art. 100 TWE) Komisja składa wniosek (a Rada postanawia) w duchu solidarności między państwami członkowskimi w przedmiocie środków stosownych do sytuacji gospodarczej. Włączenie zasady stanu wyższej konieczności do traktatów Unii Europejskiej stanowi środek tego rodzaju, podobnie jak przyjęcie środków i polityk idących w tym kierunku.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 399/24

Skarga wniesiona w dniu 8 października 2012 r. — Novartis przeciwko OHIM — Tenimenti Angelini (LINEX)

(Sprawa T-444/12)

2012/C 399/46

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Novartis AG (Bazylea, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat M. Douglas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Tenimenti Angelini SpA (Montalcino, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 sierpnia 2012 r. w sprawie R 414/2011-4; oraz

— obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „LINEX” dla towarów i usług należących do klasy 5 — zgłoszenie nr 8122863

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Tenimenti Angelini SpA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „LINES PERLA” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 1281035 dla towarów należących do klas 5, 16 i 25; słowny znak towarowy „LINES LADY” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 245598 dla towarów należących do klasy 5; słowny znak towarowy „LINES INTERVALLO” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 311801 dla towarów należących do klasy 5; słowny znak towarowy „LINES IDEA” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 414841 dla towarów należących do klasy 5; słowny znak towarowy „LINES SETA” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 584405 dla towarów należących do klas 5, 16 i 25; słowny znak towarowy „LINES SETA ALI” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 607537 dla towarów należących do klas 5, 16 i 25; słowny znak towarowy „LINES SETA ULTRA” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 643382 dla towarów należących do klas 5, 16 i 25; graficzny znak towarowy „VELO” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 980294 dla towarów należących do klas 3, 5 i 16; graficzny znak towarowy „LINES” zarejestrowany we Włoszech pod nr. 980295 dla towarów należących do klas 3, 5 i 16; zgłoszenie graficznego włoskiego znaku towarowego nr MI2007C011896 „LINES SETA” dla towarów należących do klas 5, 16 i 25; powszechnie znany we Włoszech znak towarowy „LINES” dla towarów należących do klasy 5.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie sprzeciwu

Podniesione zarzuty:

— Naruszenie art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 207/2009; oraz
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 9/42

Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2012 r. — CITEB i Belgo-Metal przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-488/12)

2013/C 9/76

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Cit Blaton SA (CITEB) (Schaerbeek, Belgia) i Belgo-Metal (Wetteren, Belgia) (przedstawiciel: adwokat R. Simar)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną;

— stwierdzenie nieważności decyzji, w drodze której dyrekcja ds. infrastruktury i logistyki parlamentu Europejskiego odrzuciła w dniu 7 września 2012 r. ofertę skarżących i udzieliła zamówienia innemu oferentowi, o której to decyzji skarżące zostały poinformowane pismami z dni 7 i 18 września 2012 r.;

— obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

1) Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 89 ust. 1 i 2 oraz art. 92 rozporządzenia finansowego (1), art. 135 ust. 1 i 5 rozporządzenia wykonawczego (2) i art. 49 dyrektywy 2004/18 (3), a także zasad konkurencji, przejrzystości, równości, proporcjonalności i dokładności, ze względu na to, że zaskarżona decyzja nie zawierała sprawozdania sporządzonego przez komisję przetargową, stanowiącego podstawę decyzji, przez co nie umożliwiała skarżącym zweryfikowania prawidłowości wygrywającej oferty.

2) Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia obowiązku uzasadnienia, art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego, dokumentacji przetargowej oraz przepisów, którym podlega udzielanie zamówień, ze względu na to, że zaskarżona decyzja nie była szczegółowo i odpowiednio uzasadniona, gdyż nie zawierała informacji pochodzących ze sprawozdania komisji przetargowej.

(1) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1).

(2) Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357, s. 1).

(3) Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 26/54

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2012 r. — Grupo Bimbo przeciwko OHIM (SANISSIMO)

(Sprawa T-485/12)

2013/C 26/109

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Grupo Bimbo, SAB de CV (Meksyk, Meksyk) (przedstawiciel: N. Fernández Fernández-Pacheco, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o to, by ten, uwzględniając złożenie skargi wraz z załączonymi dokumentami, stwierdził jej prawidłowe wniesienie w terminie na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 sierpnia 2012 r. w sprawie R 1218/2011-2 i po przeprowadzeniu postępowania wydał wyrok stwierdzający nieważność tej decyzji i obciążający wyraźnie OHIM kosztami postępowania, zezwalając w ten sposób na rejestrację wspólnotowego znaku towarowego SANISSIMO pod numerem 9 274 119.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „SANISSIMO” dla towarów z klas 29 i 30 — zgłoszenie nr 9 274 119

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

— Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 26/55

Skarga wniesiona w dniu 8 listopada 2012 r. — Planet przeciwko Komisji

(Sprawa T-489/12)

2013/C 26/111

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Planet AE Anonimi Etairia parochis symvouleftikon ypiresion (spółka akcyjna świadcząca usługi konsultingowe) (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat V. Christianos)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie, że Komisja Europejska, odrzucając koszty personelu związane z wyższą kadrą kierowniczą skarżącej, naruszyła umowy ONTOGOV, FIT i RACWeb oraz że koszty personelu związane z wyższą kadrą kierowniczą skarżącej przedłożone Komisji w związku ze wspomnianymi umowami w łącznej wysokości 547 653,42 EUR są kwalifikowalne i nie muszą zostać zwrócone przez skarżącą Komisji; oraz

— obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga, oparta na art. 272 i art. 340 akapit pierwszy TFUE, dotyczy odpowiedzialności Komisji wynikającej z umów: a) nr 507237 w sprawie realizacji projektu „Ontology enabled E-Gov Service Configuration” (ONTOGOV), b) nr 027090 w sprawie realizacji projektu „Fostering self-adaptive e-government service improvement using semantic technologies” (FIT) oraz c) nr 045101 w sprawie realizacji projektu „Risk Assessment for Customs in Western Balkans” (RACWeb). W szczególności skarżąca utrzymuje, że chociaż wywiązała się ona w pełni, należycie i z dużym powodzeniem ze swoich zobowiązań umownych, Komisja — z naruszeniem wymienionych powyżej umów i przepisów regulujących postępowanie audytowe — odrzuciła koszty personelu skarżącej, które dotyczyły trzech osób zajmujących wyższe stanowiska kierownicze.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi w szczególności dwa zarzuty:

— Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że wcale nie naruszyła swoich zobowiązań umownych dotyczących kosztów personelu, ponieważ a) koszty personelu związane z trzema osobami zajmującymi wyższe stanowiska kierownicze w skarżącej spełniają wszystkie warunki kwalifikowalności zgodnie z postanowieniami umów, o których mowa oraz b) umowy nie zakazują udziału wyższej kadry kierowniczej w finansowanych projektach.
2)

Naruszenie art. 3 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 (2) w związku z art. 2 ust.1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Strona skarżąca utrzymuje, że dorozumiane oddalenie jej wniosku narusza art. 3 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 1367/2006 w związku z art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 1049/2001, ponieważ na podstawie tych przepisów przysługuje jej prawo dostępu do żądanych informacji dotyczących środowiska naturalnego, a przesłanki odmowy dostępu, które należy interpretować w sposób ścisły, nie zostały spełnione. Strona skarżąca twierdzi w szczególności, że nie ma zastosowania przesłanka odmowy określona w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001. Żądane dokumenty dotyczą wyłącznie danych, które zostały przekazane Komisji przez Republikę Federalną Niemiec, a nie oceny rzeczonych danych przez tę instytucję. Nie zachodzi zatem obawa, że proces podejmowania decyzji przez Komisję mógłby zostać poważnie naruszony. Strona skarżąca podnosi dalej, że również brak zajęcia stanowiska przez organy, których opinii zasięgnięto, nie może stanowić podstawy oddalenia jej wniosku. Twierdzi ona w tym względzie, że wyjątek przewidziany w art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001 nie może być interpretowany w sposób tak szeroki, aby oznaczał on, że dane państwo członkowskie posiada prawo weta, w oparciu o które może ono sprzeciwić się, według swego uznania, udzieleniu dostępu do żądanych dokumentów. Postępowanie takie kłóciłoby się z celem konwencji z Aarhus, jakim jest ustanowienie i promowanie przejrzystości procesu podejmowania decyzji w dziedzinie środowiska naturalnego.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 9/40

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2012 r. — Giorgis przeciwko OHIM — Comigel (kształt kieliszków)

(Sprawa T-474/12)

2013/C 9/72

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Giorgio Giorgis (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci I. Prado i A. Tornato)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Comigel SAS (Saint-Julien-lès-Metz, Francja)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 lipca 2012 r. w sprawie R 1301/2011-1; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający kształt kieliszków dla towarów z klasy 30 — wspólnotowy znak towarowy nr 8132681

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Comigel SAS

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Wniosek u unieważnienie prawa do znaku został oparty na podstawie unieważnienia zgodnie z art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i d) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: Unieważnienie prawa do zakwestionowanego wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 389/8

Skarga wniesiona w dniu 30 października 2012 r. — Novartis Europharm przeciwko Komisji

(Sprawa T-472/12)

2012/C 389/13

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Novartis Europharm (Horsham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: C. Schoonderbeek, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2012) 5894 wersja ostateczna z dnia 16 sierpnia 2012 r. przyznającej Teva Pharma BV pozwolenie na wprowadzenie do obrotu zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004 L 136, s. 1); oraz

— obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi jeden zarzut dotyczący niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji, w zakresie w jakim stanowi ona naruszenie praw odnoszących się do ochrony danych Novartis Europharm Ltd. w odniesieniu do jej produktu Aclasta zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2309/93 (1) w związku z art. 89 rozporządzenia nr (WE) nr 726/2004. Ponieważ Aclasta przyznane zostało oddzielne i niezależne pozwolenie na wprowadzenie do obrotu w wyniku zcentralizowanej procedury, pozwolenie na Aclasta nie jest objęte zakresem tego samego ogólnego pozwolenia na wprowadzenie do obrotu co pozwolenie na Zometa (inny produkt Novartis Europharm Ltd), jak stanowi art. 6 ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE (2) dla celów ochrony danych.

Ponadto zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem w zakresie w jakim stanowi naruszenie art. 10 ust. 1 dyrektywy 2001/83/WE z uwagi na fakt, że nie wygasła ochrona danych w odniesieniu do referencyjnego produktu leczniczego Aclasta, a zatem nie zostały spełnione przesłanki wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu w rozumieniu tego artykułu.

(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2309/93 z dnia 22 lipca 1993 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję ds. Oceny Produktów Leczniczych (Dz.U. 1993 L 214, s. 1).

(2) Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2001 L 311, s. 67).