Keywords

Summary



Keywords

1. Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne – Dyrektywa 85/337

(dyrektywa Rady 85/337, zmieniona dyrektywą 97/11, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 i załącznik I pkt 10)

2. Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne – Dyrektywa 85/337

(dyrektywa Rady 85/33,7 zmieniona dyrektywą 97/11, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 i załącznik I)

3. Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne – Dyrektywa 85/337

(dyrektywa Rady 85/337, zmieniona dyrektywą 97/11, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 3 i załączniki II i III)

Summary

1. Pojęcie unieszkodliwiania odpadów w rozumieniu dyrektywy 85/337 w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą 97/11, jest pojęciem niezależnym, które winno być interpretowane w sposób odpowiadający w pełni celowi realizowanemu przez ten tekst, którym jest, zgodnie z jej art. 2 ust. 1, poddawanie, przed wydaniem zezwolenia, przedsięwzięć, które mogą powodować znaczące skutki dla środowiska naturalnego, w szczególności ze względu na ich charakter, rozmiar lub lokalizację, ocenie w zakresie ich oddziaływania na środowisko. Tym samym pojęcie to, które nie jest równoznaczne z terminem unieszkodliwiania odpadów w rozumieniu dyrektywy 75/442 w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą 91/156 oraz decyzją 96/350, winno być pojmowane lato sensu, jako odnoszące się do wszelkich czynności prowadzących bądź do unieszkodliwiania odpadów w ścisłym rozumieniu tego pojęcia, bądź do ich odzysku.

W konsekwencji zakład produkujący energię elektryczną w drodze spalania biomasy i paliw, o wydajności ponad 100 ton dziennie, należy do kategorii urządzeń unieszkodliwiających odpady inne niż niebezpieczne w drodze spalania lub obróbki chemicznej uregulowanej w pkt 10 załącznika I do dyrektywy 85/337. Jako taki – przed wydaniem zezwolenia – winien on zostać poddany procedurze oceny skutków wywieranych na środowisko naturalne, ponieważ przedsięwzięcia należące do zakresu załącznika I winny być poddane systematycznej ocenie na podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 przywołanej dyrektywy.

(por. pkt 44, 45)

2. Uchybia zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy dyrektywy 85/337 w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą 97/11, państwo członkowskie, które przyjmuje uregulowanie krajowe dopuszczające, by przedsięwzięcia przeznaczone do odzyskiwania odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, o wydajności ponad 100 ton dziennie, należące do zakresu załącznika I tej dyrektywy zostały pominięte przy procedurze oceny skutków wywieranych na środowisko naturalne, przewidzianej w art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 tej dyrektywy, jeżeli są one poddawane uproszczonej procedurze w rozumieniu art. 11 dyrektywy 75/442 w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą 91/156 i decyzją 96/350.

(por. pkt 50)

3. Państwa członkowskie mogą ustalać kryteria lub progi pozwalające na określenie, które spośród przedsięwzięć należących do zakresu załącznika II do dyrektywy 85/337 w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą 97/11, winny być poddawane ocenie. Niemniej jednak zakres swobodnego uznania pozostawiony państwom członkowskim jest ograniczony wyrażonym w art. 2 ust. 1 przywołanej dyrektywy obowiązkiem poddania przedsięwzięć ocenie w odniesieniu do ich skutków mogących znacząco oddziaływać na środowisko naturalne, w szczególności z powodu ich charakteru, rozmiarów lub lokalizacji. Tym samym przy ustalaniu progów lub kryteriów państwa członkowskie winny uwzględniać nie tylko rozmiary przedsięwzięć, ale również ich charakter i lokalizację. Co więcej, na podstawie art. 4 ust. 3 dyrektywy 85/337 państwa członkowskie mają obowiązek uwzględnić, ustalając progi lub kryteria, odpowiednie kryteria selekcji zdefiniowane w załączniku III do tej dyrektywy.

Stąd też wyłączając z oceny oddziaływania na środowisko, która winna nastąpić, zanim decyzja właściwej władzy lub władz dająca wykonawcy prawo realizacji przedsięwzięcia zostanie wydana, przedsięwzięcia uruchomienia urządzeń służących do odzysku odpadów na podstawie procedury uproszczonej, uregulowanie krajowe nie uwzględnia wszystkich kryteriów selekcji sprecyzowanych w załączniku III do dyrektywy 85/337. W konsekwencji kryterium przyjęte na mocy tego uregulowania, służące wyłącznie wprowadzeniu wskazanych procedur uproszczonych w celu zwolnienia urządzeń służących do odzysku odpadów, należących do zakresu pkt 11 lit. b) załącznika II do dyrektywy 85/337, z obowiązku dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko naturalne, nie odpowiada wspomnianym wymogom tej dyrektywy, ponieważ może ono prowadzić do wyłączenia przedsięwzięć mogących mieć znaczące skutki dla środowiska naturalnego, ze względu na ich rozmiar lub ich lokalizację, z badania ich oddziaływania na środowisko.

(por. pkt 53–55, 58, 59)