ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 79/4

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Koblenz — Niemcy) — Dynamic Medien Vertriebs GmbH przeciwko Avides Media AG

(Sprawa C-244/06) (1)

(Swobodny przepływ towarów - Artykuł 28 WE - Środki o skutku równoważnym - Dyrektywa 2000/31/WE - Przepisy krajowe zakazujące sprzedaży wysyłkowej nośników obrazu nie poddanych kontroli i klasyfikacji dla celów ochrony małoletnich przez właściwy organ i nie zawierających wskazania tego organu co do wieku, od którego są dozwolone - Nośniki obrazu przywożone z innego państwa członkowskiego, które zostały skontrolowane i sklasyfikowane przez właściwy organ tego państwa i na których wskazano ograniczenie wieku - Względy uzasadniające - Ochrona dzieci - Zasada proporcjonalności)

(2008/C 79/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Koblenz

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dynamic Medien Vertriebs GmbH

Strona pozwana: Avides Media AG

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Koblenz — Wykładnia art. 28 i 30 WE oraz przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/31 WE z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (Dz.U. L 178, str. 1) — Przepisy krajowe z zakresu ochrony małoletnich zakazujące sprzedaży wysyłkowej nośników obrazu niezawierających oznakowania, które wskazywałoby na ich dopuszczenie dla małoletnich przez właściwy organ państwa członkowskiego — Nośniki obrazu przywożone z innego państwa członkowskiego, które zostały dopuszczone dla małoletnich z określonej grupy wiekowej przez właściwy organ tego państwa członkowskiego — Zasada proporcjonalności

Sentencja

Artykuł 28 WE nie sprzeciwia się regulacji krajowej, takiej jak regulacja rozpatrywana przed sądem krajowym, ustanawiającej zakaz sprzedaży lub przekazywania drogą wysyłkową nośników obrazu, które nie zostały poddane kontroli i klasyfikacji dla celów ochrony małoletnich przez najwyższy organ kraju związkowego lub przez krajową organizację dobrowolnej kontroli wewnętrznej i które nie zawierają wskazania tego organu lub tej organizacji co do wieku, od którego są dozwolone, chyba że zostanie stwierdzone, że procedura kontroli, klasyfikacji i oznaczania nośników obrazu ustanowiona przez tę regulację nie jest łatwo dostępna, nie może być zakończona w rozsądnym terminie lub brak jest możliwości zaskarżenia decyzji odmownej na drodze sądowej.

(1) Dz.U. C 178 z 29.7.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 79/5

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Sophiane Gysen przeciwko Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants

(Sprawa C-449/06) (1)

(Urzędnicy - Wynagrodzenie - Regulamin pracowniczy - Dodatki rodzinne - Ustalenie wysokości krajowych zasiłków rodzinnych - Określenie kolejności dzieci - Dziecko uprawnione do dodatków rodzinnych na podstawie regulaminu pracowniczego)

(2008/C 79/08)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal du travail de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sophiane Gysen

Strona pozwana: Groupe S-Caisse d'Assurances sociales pour indépendants

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal du travail de Bruxelles — Wykładnia art. 67 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, jak też szczególne przepisy znajdujące czasowo zastosowanie w stosunku do urzędników Komisji (regulaminu pracowniczego) (Dz.U. L 56, str. 1) — Dodatki rodzinne — Dopuszczalność krajowego systemu zasiłków rodzinnych, wyłączającego przy określaniu kolejności dzieci, na które przysługuje zasiłek, dzieci uprawnionych do dodatków rodzinnych na podstawie regulaminu pracowniczego — Kwalifikacja prawna regulaminu pracowniczego w prawie krajowym

Sentencja

Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, jak też szczególne przepisy znajdujące czasowo zastosowanie w stosunku do urzędników Komisji, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2074/83 z dnia 21 lipca 1983 r., ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Zważywszy na bezpośrednie stosowanie tego rozporządzenia w porządku prawnym państw członkowskich, dziecko, które jest uprawnione do zasiłków rodzinnych na podstawie Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, powinno być traktowane tak samo jak dziecko, które jest uprawnione do takich zasiłków na podstawie prawa wewnętrznego lub konwencji międzynarodowej w zakresie zabezpieczenia społecznego obowiązującej w danym państwie członkowskim.

(1) Dz.U. C 326 z 30.12.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 128/8

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 kwietnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam — Niderland) — K. D. Chuck przeciwko Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

(Sprawa C-331/06) (1)

(Ubezpieczenie emerytalne - Pracownik będący obywatelem państwa członkowskiego - Składki na zabezpieczenie społeczne - Różne okresy - Różne państwa członkowskie - Obliczanie okresów ubezpieczenia - Wniosek o emeryturę - Zamieszkiwanie w państwie trzecim)

(2008/C 128/12)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: K. D. Chuck

Strona pozwana: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rechtbank Amsterdam — Wykładnia art. 48 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i członków ich rodzin, przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, str. 2) — Ubezpieczenie emerytalne — Obliczanie okresów ubezpieczenia w przypadku obywatela państwa członkowskiego, który pracował w dwóch różnych państwach członkowskich — Zamieszkiwanie w państwie trzecim w chwili osiągnięcia wieku emerytalnego

Sentencja

Artykuł 48 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. U. L 149, str. 2), w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem (WE) nr 631/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zobowiązuje właściwą instytucję ostatniego państwa członkowskiego, w którym zamieszkiwał pracownik będący obywatelem jednego z państw członkowskich, do uwzględnienia — przy obliczaniu emerytury tego pracownika, zamieszkałego w chwili ustalania prawa do emerytury w państwie trzecim — okresów przepracowanych w innym państwie członkowskim, na takich samych warunkach, jak gdyby pracownik ten nadal zamieszkiwał na terytorium Wspólnoty Europejskiej.

(1) Dz.U. C 281 z 18.11.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 128/9

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 kwietnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Celle) — Rechtsanwalt Dr. Dirk Rüffert als Insolvenzverwalter über das Vermögen der Objekt und Bauregie GmbH & Co. KG przeciwko Land Niedersachsen

(Sprawa C-346/06) (1)

(Artykuł 49 WE - Swoboda świadczenia usług - Ograniczenia - Dyrektywa 96/71/WE - Delegowanie pracowników w ramach świadczenia usług - Procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane - Ochrona socjalna pracowników)

(2008/C 128/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Celle

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Rechtsanwalt Dr. Dirk Rüffert als Insolvenzverwalter über das Vermögen der Objekt und Bauregie GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Land Niedersachsen

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Celle — Wykładnia art. 49 traktatu WE — Przepis krajowy, zgodnie z którym przedsiębiorcy biorący udział w procedurze udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane mają zobowiązać się do poszanowania przepisów w zakresie minimalnej płacy przewidzianych w układach zbiorowych pracy w miejscu realizacji zamówienia oraz do kontroli nad poszanowaniem tych przepisów przez podwykonawców

Sentencja

Dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, interpretowana w świetle art. 49 WE, sprzeciwia się, w sytuacji takiej, jaka wystąpiła w sprawie rozpatrywanej przez sąd krajowy, zastosowaniu podjętego przez władze państwa członkowskiego środka o charakterze ustawodawczym, nakładającego na instytucję zamawiającą obowiązek udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane tylko takim przedsiębiorstwom, które składając oferty zobowiążą się pisemnie do wypłaty swoim pracownikom z tytułu wykonanej pracy wynagrodzenia w wysokości odpowiadającej co najmniej wynagrodzeniu obowiązującemu zgodnie z układem zbiorowym pracy w miejscu realizacji zamówienia.

(1) Dz.U. C 294 z 2.12.2006.
2)

Wykładni art. 39 WE i art. 43 WE należy dokonać w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu podmiotu wchodzącego w skład federacji tworzącej państwo członkowskie, takiemu jak uregulowanie dotyczące ubezpieczenia opiekuńczego ustanowione przez Wspólnotę flamandzką w wyżej wspomnianym dekrecie z dnia 30 marca 1999 r. zmienionym dekretem Parlamentu flamandzkiego z dnia 30 kwietnia 2004 r., ograniczające objęcie systemem zabezpieczenia społecznego i skorzystanie ze świadczeń przez niego przewidzianych do osób, które bądź mają miejsce zamieszkania na terytorium podlegającym kompetencji tego podmiotu, bądź prowadzą działalność zawodową na tymże terytorium zamieszkując jednocześnie w innym państwie członkowskim, w zakresie w jakim ograniczenie to dotyczy obywateli innych państw członkowskich lub obywateli tego państwa, którzy skorzystali z prawa do swobodnego przemieszczania się w obrębie Wspólnoty Europejskiej.
1)

W celu zbadania właściwości państwa członkowskiego, które przystąpiło do pokrycia należności celnych, do sądu krajowego należy określenie, czy w chwili gdy zostało stwierdzone, że przesyłka nie został przedstawiona w urzędzie przeznaczenia, miejsce naruszenia lub nieprawidłowość mogło być ustalone. W takim przypadku art. 203 ust. 1 i art. 215 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny pozwalają wskazać, że właściwe w zakresie pokrycia długu celnego, jest państwo członkowskie, na terytorium którego zostało popełnione pierwsze naruszenie lub pierwsza nieprawidłowość, które można uznać za usunięcie spod dozoru celnego. Natomiast jeśli miejsce naruszenia lub nieprawidłowości nie może zostać w ten sposób ustalone, państwo członkowskie do którego należy urząd wyjścia jest właściwe w zakresie dokonania pokrycia należności celnych, zgodnie z art. 378 i 379 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 128/4

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 kwietnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale des affaires de sécurité sociale de Paris — Francja) — Philippe Derouin przeciwko Union pour le Recouvrement des Cotisations de Sécurité Sociale et d'Allocations Familiales de Paris — Région parisienne (Urssaf)

(Sprawa C-103/06) (1)

(Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących - Rozporządzenie (WE) nr 1408/71 - Osoba prowadząca działalność na własny rachunek, zamieszkująca i prowadząca działalność we Francji - Powszechna składka na ubezpieczenie społeczne - Składka na spłatę zadłużenia systemu zabezpieczeń społecznych - Uwzględnienie dochodów uzyskanych w innym państwie członkowskim i podlegających tam opodatkowaniu na podstawie umowy międzynarodowej o unikaniu podwójnego opodatkowania)

(2008/C 128/05)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunale des affaires de sécurité sociale de Paris (Francja)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Philippe Derouin

Strona pozwana: Union pour le Recouvrement des Cotisations de Sécurité Sociale et d'Allocations Familiales de Paris — Région parisienne (Urssaf)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale des affaires de sécurité sociale de Paris — Wykładnia rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i zaktualizowanym rozporządzeniem Rady (WE) nr 2001/83 z dnia 2 czerwca 1983 r. (Dz.U. L 230, str. 6) — Uwzględnienie na potrzeby obliczenia podstawy wymiaru powszechnej składki na ubezpieczenie społeczne i składki na spłatę zadłużenia systemu zabezpieczeń społecznych należnych od osoby prowadzącej działalność na własny rachunek i podlegającej francuskiemu ustawodawstwu socjalnemu dochodów uzyskanych przez nią w innym państwie członkowskim i podlegających tam opodatkowaniu na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Sentencja

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i zaktualizowanym rozporządzeniem Rady (WE) nr 307/1999 z dnia 8 lutego 1999 r. należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ono temu, aby państwo członkowskie, którego przepisy socjalne mają jako jedyne zastosowanie względem osoby prowadzącej działalność na własny rachunek i zamieszkującej na terytorium tego państwa, wykluczało z podstawy wymiaru składek takich jak powszechna składka na ubezpieczenie społeczne i składka na spłatę zadłużenia systemu zabezpieczeń społecznych dochody uzyskane przez tego pracownika w innym państwie członkowskim na podstawie, w szczególności, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania podatkiem dochodowym

(1) Dz.U. C 108 z 06.05.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 128/7

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 kwietnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Köln — Niemcy) — 01051 Telecom GmbH przeciwko Deutsche Telekom AG

(Sprawa C-306/06) (1)

(Dyrektywa 2000/35/WE - Zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych - Artykuł 3 ust. 1 lit. c) ppkt ii) - Opóźnienie w płatności - Przelew bankowy - Data, od której należy uznać płatność za dokonaną)

(2008/C 128/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Köln

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: 01051 Telecom GmbH

Strona pozwana: Deutsche Telekom AG

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Köln — Wykładnia art. 3 ust. 1 lit. c) ppkt ii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/35/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (Dz.U. L 200, str. 35) — Możliwość żądania przez wierzyciela odsetek za opóźnienie — Pojęcie „otrzymania” przez wierzyciela należnej sumy — Przepisy krajowe uznające zapłatę za dokonaną w chwili zlecenia przelewu bankowego przez dłużnika, a nie w chwili uznania kwoty na rachunku wierzyciela

Sentencja

Artykuł 3 ust. 1 lit. c) ppkt ii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/35/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych należy interpretować w ten sposób, że zawiera on wymaganie, by w celu wykluczenia lub zaprzestania naliczania odsetek za opóźnienie, na skutek zapłaty za pomocą przelewu bankowego, należna kwota była zapisana na rachunku wierzyciela w terminie wymagalności.

(1) Dz.U. C 249 z 14.10.2006.
1)

Niezależnie od dokumentów przedłożonych przez eksportera zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 615/98 z dnia 18 marca 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady dotyczące przyznania refundacji wywozowych w odniesieniu do ochrony żywego bydła podczas transportu, właściwy organ może uznać, na podstawie art. 5 ust. 3 tego rozporządzenia, że nie zastosowano się do dyrektywy Rady 91/628/EWG z dnia 19 listopada 1991 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu, zmieniającej dyrektywy 90/425/EWG oraz 91/496/EWG, zmienionej dyrektywą Rady 95/29/WE z dnia 29 czerwca 1995 r. Jednakże właściwy organ może dojść do tego wniosku wyłącznie w oparciu o dokumenty, o których mowa w art. 5 rozporządzenia nr 615/98, raporty z kontroli, o których mowa w art. 4 tego rozporządzenia dotyczące stanu zdrowia zwierząt lub o wszelkie inne okoliczności obiektywne mające wpływ na dobrostan tych zwierząt, które mogą poddać w wątpliwość dokumenty przedłożone przez eksportera, a ewentualnie do tego ostatniego należy wykazanie, w jakim zakresie okoliczności powołane przez właściwy organ nie są istotne dla stwierdzenia niezastosowania się do dyrektywy 91/628, zmienionej dyrektywą 95/29.
1)

Artykuł 47 ust. 2 lit c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w związku z częścią B pkt 3 załącznika VII do tego rozporządzenia i art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 753/2002 z dnia 29 kwietnia 2002 r. ustanawiającego niektóre zasady stosowania rozporządzenia nr 1493/1999 odnośnie do opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1512/2005 z dnia 15 września 2005 r., należy interpretować w ten sposób, iż stosowanie określenia odnoszącego się do metody produkcji, dojrzewania lub do jakości wina jest dopuszczalne na podstawie wspomnianych przepisów jedynie w sytuacji, gdy nie wiąże się z nim ryzyko wprowadzenia w błąd osób, do których informacja jest skierowana, wynikające z trudności w rozróżnieniu wspomnianego określenia i innych tradycyjnych terminów, o których mowa w części B pkt 1 lit. b) tiret piąte wspomnianego załącznika VII i art. 23 rozporządzenia nr 753/2002. Do sądu krajowego należy ocena, czy z terminami będącymi przedmiotem zawisłej przed nim sprawy wiąże się takie ryzyko.
1)

Punkt 2 załącznika do decyzji 2005/717/WE Komisji z dnia 13 października 2005 r. zmieniającej w celu dostosowania do postępu technicznego Załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, jest nieważny.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 171/7

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 maja 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Koszalinie — Rzeczpospolita Polska) — Halina Nerkowska przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie

(Sprawa C-499/06) (1)

(Renta inwalidzka dla cywilnych ofiar wojny lub represji - Wymóg posiadania miejsca zamieszkania na terytorium kraju - Artykuł 18 ust. 1 WE)

(2008/C 171/12)

Język postępowania: polski

Sąd krajowy

Sąd Okręgowy w Koszalinie

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Halina Nerkowska

Strona pozwana: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Sąd Okręgowy w Koszalinie — Wykładnia art. 18 WE — Zgodność przepisu krajowego uzależniającego wypłatę świadczenia przyznawanego ofiarom wojny oraz jej skutków od spełnienia wymogu posiadania miejsca zamieszkania na terytorium krajowym

Sentencja

Wykładni art. 18 ust. 1 WE należy dokonać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustawodawstwu państwa członkowskiego, na podstawie którego państwo to odmawia, w sposób generalny i w każdych okolicznościach, wypłaty swym obywatelom świadczenia przyznawanego cywilnym ofiarom wojny lub represji tylko z tego powodu, że nie mają oni przez cały okres wypłaty tego świadczenia miejsca zamieszkania na terytorium tego państwa, lecz na terytorium innego państwa członkowskiego.

(1) Dz.U. C 20 z 27.1.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 171/6

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 maja 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Dresden — Niemcy) — Postępowanie dotyczące gospodarowania energią citiworks AG przy udziale: Sächsisches Staatsministerium für Wirtschaft und Arbeit als Landesregulierungsbehörde, Flughafen Leipzig/Halle GmbH, Bundesnetzagentur

(Sprawa C-439/06) (1)

(Rynek wewnętrzny energii elektrycznej - Dyrektywa 2003/54/WE - Artykuł 20 ust. 1 - Swobodny dostęp stron trzecich do systemów przesyłowych i dystrybucyjnych energii elektrycznej)

(2008/C 171/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Dresden

Strony postępowania dotyczącego gospodarowania energią

Citiworks AG

Przy udziale:

Sächsisches Staatsministerium für Wirtschaft und Arbeit als Landesregulierungsbehörde, Flughafen Leipzig/Halle GmbH, Bundesnetzagentur

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Dresden — Wykładnia art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE (Dz.U. L 176, str. 37) — Prawo krajowe, które wyklucza sieci położone w całości na terenie zakładowym (Betriebsnetze) z zasady swobodnego dostępu stron trzecich do systemów przesyłowych i dystrybucyjnych energii elektrycznej

Sentencja

Wykładni art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się on obowiązywaniu przepisu takiego jak § 110 ust. 1 pkt 1 Gesetz über die Elektriztäts und Gasversorgung (Energiewirtschafstsgesetz) [ustawy o zaopatrzeniu w energię elektryczną i gaz] z dnia 7 lipca 2005 r., który zwalnia niektórych operatorów systemów zaopatrzenia w energię z obowiązku pozostawienia stronom trzecim swobodnego dostępu do tych systemów, z uwagi na fakt, że systemy te znajdują się na przynależnym im terenie zakładowym i służą głównie do przesyłania energii wewnątrz własnego przedsiębiorstwa lub powiązanego z nim przedsiębiorstwa.

(1) Dz.U. C 326 z 30.12.2006.