ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
34

Zdaniem skarżącej zaś z art. 13 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego nr 844/2012 wynika, że przepisy prawa pozwalają stronom zwrócić się o zachowanie poufności stanowiska takiego jak to rozpatrywane w niniejszej sprawie. Niemniej jednak prima facie należy uznać, że art. 13 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego nr 844/2012 odsyła jedynie do art. 63 rozporządzenia nr 1107/2009, który to przepis pozwala, zgodnie z tym, co zostało stwierdzone w pkt 30 i 31 powyżej, zwrócić się o zachowanie poufności przedstawionych przez zainteresowane strony informacji, które, we wskazanym w art. 13 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego nr 844/2012 przypadku są zawarte w tym stanowisku, nie zaś, jak twierdzi skarżąca, zachować poufność tego stanowiska jako takiego. Innymi słowy, przepis ten dotyczy tylko „niektórych części” tego stanowiska, a mianowicie „wszelkich informacji, w odniesieniu do których urząd uznał, iż należy zachować ich poufność” w przyjętym w pkt 30 i 31 powyżej zakresie tego wyrażenia.
24

Co się tyczy konkretnie przepisów dotyczących pomocy państwa, należy podkreślić, że mają one na celu zachowanie konkurencji. Tak więc w tej dziedzinie fakt, że decyzja Komisji utrzymuje w pełni skutki środków krajowych, w odniesieniu do których skarżący podniósł w skierowanej do tej instytucji skardze, że nie są one zgodne z tym celem i stawiają go w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej, pozwala uznać, że decyzja ta wywiera bezpośredni wpływ na jego sytuację prawną, a w szczególności na jego wynikające z postanowień traktatu FUE w dziedzinie pomocy państwa uprawnienie do domagania się, aby konkurencja nie była zakłócana przez kwestionowane środki krajowe (zob. wyrok z dnia 6 listopada 2018 r., Scuola Elementare Maria Montessori/Komisja, Komisja/Scuola Elementare Maria Montessori i Komisja/Ferracci, od C‑622/16 P do C‑624/16 P, EU:C:2018:873, pkt 43 i przytoczone tam orzecznictwo).
64

W trzeciej kolejności – w pierwszym wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów A. Schwarz wyraźnie powołał się na spotkanie w dniu 28 listopada 2016 r. i kopia tego wniosku została wysłana do pana S. W związku z tym, jak wskazuje INEA, trudno byłoby wyobrazić sobie, że tego rodzaju działania stanowią osobistą inicjatywę A. Schwarza, powziętą bez koordynacji i bez zgody skarżącej. W istocie sam fakt, że kopia wiadomości została wysłana do pana S., wskazuje bowiem, iż chodziło o działanie zatwierdzone przez skarżącą, a w każdym razie że skarżąca była w pełni świadoma działań A. Schwarza. Ponadto co się tyczy okoliczności, że A. Schwarz nie wysłał do skarżącej kopii, gdy w dniu 22 grudnia 2016 r. złożył drugi wniosek o udzielenie dostępu do dokumentów, wyjaśnia ją okoliczność, że wniosek ten został złożony za pośrednictwem internetowego formularza kontaktowego INEA, który nie dawał takiej możliwości.
73

Zgodnie z art. 21 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mającego zastosowanie do postępowania przed Sądem zgodnie z art. 53 akapit pierwszy tego statutu, i zgodnie z art. 177 § 1 lit. d) regulaminu postępowania skarga powinna zawierać w szczególności zwięzłe przedstawienie podnoszonych zarzutów. Wskazanie to powinno być wystarczająco jasne i dokładne, by umożliwić stronie pozwanej przygotowanie obrony, a Sądowi wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi. To samo odnosi się do wszelkich żądań, którym muszą towarzyszyć zarzuty i argumenty pozwalające zarówno stronie pozwanej, jak i Sądowi ocenić ich zasadność. Z powyższego wynika, że istotne okoliczności faktyczne i prawne, na których opiera się skarga, muszą wynikać, nawet jeśli zwięźle, to w sposób spójny i zrozumiały z tekstu samej skargi. Podobne wymogi są przewidziane w odniesieniu do twierdzeń lub argumentów powoływanych na poparcie podniesionych zarzutów [zob. wyrok z dnia 13 marca 2013 r., Biodes/OHIM – Manasul Internacional (FARMASUL), T‑553/10, niepublikowany, EU:T:2013:126, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo].
Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 4 lipca 2018 r. – Aquino i in. / Parlament

(sprawa T‑402/18 R)

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Prawo instytucjonalne – Strajk tłumaczy ustnych – Przyjęte przez Parlament Europejski środki mające na celu wezwanie tłumaczy ustnych do podjęcia pracy – Wniosek o zawieszenie wykonania – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Częściowa niedopuszczalność – Wyważenie interesów

1. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Przesłanki dopuszczalności – Skarga – Wymogi formalne – Przedstawienie zarzutów uprawdopodabniających konieczność zastosowania żądanych środków (art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 12)

2. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Przesłanki dopuszczalności – Akt mogący wywoływać skutki prawne – Pojęcie – Decyzja, która zaprzestała wywoływać skutki – Wyłączenie – Decyzja nieistniejąca w chwili złożenia wniosku w przedmiocie środków tymczasowych – Wykluczenie (art. 278 TFUE) (zob. pkt 13, 16)

3. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny – Kolejność badania i sposób weryfikacji – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych – Wyważenie wszystkich spornych interesów (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 18, 20, 21)

4. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Pojęcie (art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 23)

Przedmiot

Wniosek złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE i mający na celu, po pierwsze, zawieszenie wykonania decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 2 i 3 lipca 2018 r. w sprawie wezwania tłumaczy ustnych do podjęcia pracy oraz późniejszych decyzji w sprawie wezwania tłumaczy ustnych do podjęcia pracy w dniach 5, 10 i 11 lipca 2018 r., oraz po drugie, nakazanie Parlamentowi ograniczenia w przyszłości wzywania tłumaczy ustnych do podjęcia pracy.

Sentencja

1) Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje w części odrzucony, a w części oddalony.
Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 4 lipca 2018 r. – SFIE-PE / Parlament

(sprawa T‑401/18 R)

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Prawo instytucjonalne – Strajk tłumaczy ustnych – Przyjęte przez Parlament Europejski środki mające na celu wezwanie tłumaczy ustnych do podjęcia pracy – Wniosek o zawieszenie wykonania – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Częściowa niedopuszczalność – Wyważenie interesów

1. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Przesłanki dopuszczalności – Skarga – Wymogi formalne – Przedstawienie zarzutów uprawdopodabniających konieczność zastosowania żądanych środków (art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 12)

2. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Przesłanki dopuszczalności – Akt mogący wywoływać skutki prawne – Pojęcie – Decyzja, która zaprzestała wywoływać skutki – Wyłączenie – Decyzja nieistniejąca w chwili złożenia wniosku w przedmiocie środków tymczasowych – Wykluczenie (art. 278 TFUE) (zob. pkt 13, 16)

3. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny – Kolejność badania i sposób weryfikacji – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych – Wyważenie wszystkich spornych interesów (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 18, 20, 21)

4. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Pojęcie (art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 23)

Przedmiot

Wniosek złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE mający na celu, po pierwsze, zawieszenie wykonania decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 2 i 3 lipca 2018 r. w sprawie wezwania tłumaczy ustnych do podjęcia pracy oraz późniejszych decyzji w sprawie wezwania tłumaczy ustnych do podjęcia pracy w dniach 5, 10 i 11 lipca 2018 r., oraz po drugie, nakazanie Parlamentowi ograniczenia w przyszłości wzywania tłumaczy ustnych do podjęcia pracy.

Sentencja

1) Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje w części odrzucony, a w części oddalony.
1.

Agencje Unii Europejskiej – Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Obowiązek uprzedniego skierowania skargi administracyjnej do Komisji – Termin – Bezwzględna przesłanka procesowa – Naruszenie prawa do skutecznego środka prawnego – Brak (Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47; rozporządzenie Rady nr 58/2003, art. 22) (zob. pkt 28–31, 56)
Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 20 sierpnia 2018 r. – IFSUA / Rada

(sprawa T‑251/18 R)

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad ryb – Środki dotyczące połowu labraksa – Zakaz łowienia w ramach połowów rekreacyjnych – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru

1. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Charakter kumulatywny – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156) (zob. pkt 11, 13, 14)

2. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Szkoda mogąca wpłynąć na ogólny sektor gospodarczy – Skarga wniesiona nie przez podmiot prawa publicznego, lecz przez jednostki – Obowiązek podnoszenia szkody indywidualnej (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156) (zob. pkt 24, 28, 31)

3. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Ciężar dowodu – Szkoda czysto hipotetyczna, oparta na wystąpieniu zdarzeń przyszłych i niepewnych – Akt Unii Europejskiej stanowiący decydującą przyczynę szkody (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156) (zob. pkt 25)

4. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Ciężar dowodu – Szkoda finansowa – Obowiązek dostarczenia konkretnych i precyzyjnych wskazówek wspartych szczegółowymi dowodami z dokumentów – Konieczność przedstawienia wiarygodnego i całościowego obrazu sytuacji finansowej –Wymóg certyfikacji przez niezależnego rzeczoznawcę (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156) (zob. pkt 26, 27)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 278 i 279 TFUE o zawieszenie wykonania art. 2 ust. 2 i art. 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia Rady (UE) 2018/120 z dnia 23 stycznia 2018 r. ustalającego uprawnienia do połowów na rok 2018 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/127 (Dz.U. 2018, L 27, s. 1).

Sentencja

1) Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.
Postanowienie prezesa Sądu z dnia 11 września 2018 r. –

XG / Komisja

(sprawa T‑504/18 R)

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Odmowa dostępu do pomieszczeń Komisji – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak interesu prawnego w uzyskaniu wnioskowanych środków tymczasowych

1. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Kolejność badania i sposób weryfikacji – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 24, 26, 27)

2. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Interes skarżącego w uzyskaniu środka, o który wnosi – Wniosek mający na celu zawieszenie wykonania decyzji instytucji o odmowie udzielenia dostępu do jej pomieszczeń osobie nieposiadającej pozytywnej opinii w zakresie bezpieczeństwa oraz o odmowie wydania tej osobie identyfikatora tej instytucji – Brak właściwości sądu Unii do zarządzenia wnioskowanych środków – Brak interesu prawnego w uzyskaniu tych środków – Oddalenie (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156–158) (zob. pkt 39, 40, 42, 46, 47, 50–55)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 278 i 279 TFUE zmierzający, po pierwsze, do uzyskania zawieszenia wykonania decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2018 r. utrzymującej w mocy zakaz dostępu do jej pomieszczeń, oraz po drugie, do nakazania Komisji przyznania tymczasowo dostępu do jej pomieszczeń

Sentencja

1) Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.
Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 lipca 2018 r. – PV / Komisja

(sprawa T‑224/18 R)

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Służba publiczna – Mobbing – Decyzje podjęte przez Komisję w następstwie wydalenia ze służby – Postępowanie dyscyplinarne – Przeniesienie z urzędu – Obniżenie wynagrodzenia do zera – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Oczywista niedopuszczalność skargi głównej – Częściowa niedopuszczalność – Brak fumus boni iuris – Brak pilnego charakteru

1. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny – Kolejność badania i sposób weryfikacji – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych – Wyważenie wszystkich spornych interesów (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 16–19)

2. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki dopuszczalności – Dopuszczalność prima facie skargi głównej – Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego (art 278 TFUE, 279 TFUE) (zob. pkt 28, 29)

3. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Wymogi formalne – Złożenie wniosków – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów – Zarzuty prawne niepodniesione w skardze i pismach procesowych – Ogólne odesłanie do innych pism – Niedopuszczalność (art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 §§ 4, 5) (zob. pkt 35, 36)

4. Skargi urzędników – Przedmiot – Nakaz dla administracji – Niedopuszczalność (regulamin pracowniczy, art. 90, 91) (zob. pkt 39, 40)

5. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Ciężar dowodu – Szkoda finansowa – Obowiązek dostarczenia konkretnych i precyzyjnych wskazówek wspartych szczegółowymi dowodami z dokumentów (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 47–50)

Przedmiot

Oparte na art. 278 i 279 TFUE żądanie, z jednej strony, zawieszenia wykonania, po pierwsze, postępowania dyscyplinarnego CMS 13/087, po drugie, postępowania dyscyplinarnego CMS 17/025, po trzecie, decyzji o przywróceniu skarżącego do pracy, oraz, po czwarte, decyzji o obniżeniu wynagrodzenia skarżącego do zera a także, z drugiej strony, zastosowania środka tymczasowego przenoszącego skarżącego do stowarzyszenia personelu „Génération 2004” lub innej dyrekcji generalnej Komisji.

Sentencja

1) Postępowanie w sprawie wniosku o zawieszenie postępowania dyscyplinarnego CMS 13/087 należy umorzyć.

2) W pozostałym zakresie wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.
Postanowienie Sądu (pierwsza izba) z dnia 17 czerwca 2019 r. –

Fugro/Komisja

(sprawa T‑317/18)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Program nawigacji satelitarnej Galileo – Specyfikacje techniczne i operacyjne – Brak bezpośredniego oddziaływania – Oczywista niedopuszczalność

1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria (art. 263 akapit czwarty TFUE) (zob. pkt 18)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria – Decyzja wykonawcza Komisji Europejskiej zmieniająca decyzję wykonawczą określającą specyfikacje techniczne i operacyjne dotyczące usługi handlowej oferowanej przez system ustanowiony w ramach programu Galileo – Brak bezpośredniego oddziaływania – Oczywista niedopuszczalność (art. 263 akapit czwarty TFUE) (zob. pkt 22, 23, 28)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające, tytułem głównym, do stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/321 z dnia 2 marca 2018 r. zmieniającej decyzję wykonawczą (UE) 2017/224 określającą specyfikacje techniczne i operacyjne pozwalające usłudze komercyjnej oferowanej przez system ustanowiony w ramach programu Galileo spełniać funkcję, o której mowa w art. 2 ust. 4 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1285/2013 (Dz.U. 2018, L 62, s. 34), a tytułem ewentualnym, do stwierdzenia nieważności art. 1 pkt 2 tej samej decyzji.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.
Postanowienie Sądu (piąta izba) z dnia 10 maja 2019 r. –

Zott/UIPO – TSC Food Products (Prostokątne ciastko gotowe do zjedzenia)

(sprawa T‑517/18)

Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Wzór wspólnotowy przedstawiający prostokątne ciastko gotowe do zjedzenia – Wcześniejsze wzory wspólnotowe – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Brak innego całościowego wrażenia – Stopień swobody twórcy – Poinformowany użytkownik – Artykuł 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 lit. b) i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

1. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Całościowa ocena wszystkich elementów przedstawionych we wcześniejszym wzorze [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 25, 49, 53)

2. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Poinformowany użytkownik – Pojęcie [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 26, 27)

3. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Kryteria oceny – Swoboda twórcy [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 2, art. 25 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 31, 41)

4. Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Wzór niewywołujący u poinformowanego użytkownika innego całościowego wrażenia niż to wywierane przez wcześniejszy wzór – Przedstawienie prostokątnego ciastka gotowego do zjedzenia [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 6 ust. 1, art. 25 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 61, 63)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 czerwca 2018 r. (sprawa R 1341/2017‑3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między TSC Food Products a Zott.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Postanowienia Sądu (szósta izba) z dnia 27 lutego 2019 r. –

SFIE-PE/Parlament

(sprawa T‑401/18)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Prawo instytucjonalne – Strajk tłumaczy ustnych – Przyjęte przez Parlament Europejski środki mające na celu wezwanie tłumaczy ustnych do podjęcia pracy – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność

1. Postępowanie sądowe – Decyzja zastępująca w toku postępowania cofniętą w międzyczasie zaskarżoną decyzję – Dopuszczalność nowych żądań – Granice – Nieprzyjęte jeszcze akty hipotetyczne (zob. pkt 29, 30, 32)

2. Prawa podstawowe – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Granice – Przestrzeganie przesłanek dopuszczalności skargi (art. 6 ust. 1 TUE; art. 263 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47, art. 52 ust. 7) (zob. pkt 33)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Skarga stowarzyszenia zawodowego, którego celem jest ochrona i reprezentowanie interesów swoich członków – Dopuszczalność – Przesłanki (art. 263 akapit czwarty TFUE) (zob. pkt 44, 56, 61, 62)

4. Skargi urzędników – Żądanie odszkodowawcze powiązane z żądaniem stwierdzenia nieważności – Niedopuszczalność wniosku o stwierdzenie nieważności pociągająca za sobą niedopuszczalność wniosku o odszkodowanie (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91) (zob. pkt 66)

Przedmiot

Wniosek złożony na podstawie art. 263 i 268 TFUE mający na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora generalnego ds. personelu Parlamentu z dnia 2 lipca 2018 r. w sprawie wezwania tłumaczy ustnych i tłumaczy konferencyjnych do podjęcia pracy w dniu 3 lipca 2018 r. oraz późniejszych decyzji dyrektora generalnego ds. personelu Parlamentu w sprawie wezwania tłumaczy ustnych i tłumaczy konferencyjnych do podjęcia pracy w dniach 4, 5, 10 i 11 lipca 2018 r. oraz po drugie, zasądzenie od Parlamentu zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną w następstwie tych decyzji, oszacowanego ex aequo et bono na 10000 EUR.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Nie ma konieczności rozstrzygania w przedmiocie wniosku Rady Unii Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

3) Syndicat des fonctionnaires internationaux et européens – Section du Parlement européen (SFIE-PE) zostaje obciążony kosztami, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych, z wyjątkiem kosztów związanych z wnioskiem Rady o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.