Pierwszym etapem tego systemu zezwoleń jest postępowanie w przedmiocie identyfikacji substancji wzbudzających szczególnie duże obawy, na podstawie kryteriów wymienionych w art. 57 rozporządzenia REACH. Drugim etapem jest wpisanie do wykazu substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń, który to wykaz stanowi załącznik XIV do tego rozporządzenia, a trzeci i ostatni etap dotyczy postępowania zakończonego, w stosownym przypadku, udzieleniem zezwolenia na substancję wzbudzającą szczególnie duże obawy.

Stwierdziwszy słusznie, że dyrektywy 98/24 w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy i 2004/37 w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy, nie zawierają żadnego przepisu, który konkretnie dla tritlenku chromu ustalałby minimalne wymagania dotyczące ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska w wypadku zastosowania tej substancji, Sąd nie naruszając prawa orzekł, że dyrektywy te nie stanowią konkretnych przepisów w rozumieniu art. 58 ust. 2 rozporządzenia nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH). Sąd mógł zatem zasadnie uznać, że pierwsza z dwóch określonych w tym przepisie przesłanek nie została spełniona, a w konsekwencji uzasadnić oddalenie zarzutu dotyczącego naruszenia art. 58 ust. 2 rozporządzenia REACH.

Ustalenie znaczenia i zakresu wyrażenia „konkretne przepisy”, którego definicji rozporządzenie REACH nie zawiera, powinno bowiem być dokonywane zgodnie z jego zwyczajowym znaczeniem w języku potocznym, przy jednoczesnym uwzględnieniu kontekstu, w którym zostało ono użyte, i celów uregulowania, którego jest częścią. W tym zakresie zgodnie ze zwyczajowym znaczeniem w języku potocznym przymiotnik „konkretny” odnosi się do czegoś, co jest szczególne dla danej sytuacji, do czegoś, co jest dla niej właściwe i co wyróżnia tę sytuację na tle innych i co można przeciwstawić czemuś ogólnemu. Zgodnie ze zwyczajowym znaczeniem wyrażenie „konkretne przepisy”, którym posłużono się w art. 58 ust. 2 rozporządzenia REACH, należy interpretować w ten sposób, że odnosi się ono przynajmniej do każdej dyrektywy lub każdego rozporządzenia, które zawierają szczególne uregulowania dotyczące danej substancji. Wyrażenie to należy przeciwstawić pojęciu przepisów odnoszących się albo do grupy substancji albo do zastosowań czy kategorii zastosowań określonych w sposób generalny i abstrakcyjny.

Choć art. 58 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia REACH nie odnosi się wprawdzie do pojęcia substancji, ale jedynie do pojęć zastosowań lub kategorii zastosowań, to jednak mechanizm zwolnienia wymaga istnienia nierozerwalnego związku między substancją a jej zastosowaniami lub kategoriami zastosowań. Rozporządzenie REACH, jak wynika z jego tytułu i ogólnej systematyki, zawiera uregulowania odnoszące się do substancji. System zezwoleń przewidziany w tytule VII tego rozporządzenia odnosi się zwłaszcza do substancji, które ze względu na swe swoiste właściwości uznaje się za wzbudzające szczególnie duże obawy i które wobec tego należy docelowo zastąpić innymi.

(zob. pkt 34, 35, 37, 38, 42)