ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – Gazprom Neft / Rada

(Sprawy T-735/14 i T-799/14) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji destabilizujące sytuację na Ukrainie - Umieszczenie, a następnie pozostawienie nazwy skarżącej w wykazie podmiotów, do których mają zastosowanie środki ograniczające - Obowiązek uzasadnienia - Podstawa prawna - Umowa o partnerstwie i współpracy pomiędzy Unią Europejską a Rosją - Prawo własności - Prawo wykonywania działalności gospodarczej - Proporcjonalność))

(2018/C 392/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Gazprom Neft PAO, dawniej Gazprom Neft OAO (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci L. Van den Hende i J. Charles oraz S. Cogman, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i S. Boelaert, pełnomocnicy

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo C. Brodie i S. Simmons, następnie C. Brodie i V. Kaye, następnie C. Brodie, C. Crane i S. Brandon, wreszcie C. Brodie, R. Fadoju i S. Brandon, pełnomocnicy, wspierani przez G. Facennę, QC, i C. Bannera, barrister), Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Havas, T. Scharf i D. Gauci, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności, po pierwsze, art. 1 ust. 2 lit. b)–d), art. 1 ust. 3 i 4, art. 4, 4a, art. 7 ust. 1 lit. a) oraz załącznika III do decyzji Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącej środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 13), zmienionej decyzją Rady 2014/659/WPZiB z dnia 8 września 2014 r. (Dz.U. 2014, L 271, s. 54) oraz decyzją Rady 2014/872/WPZiB z dnia 4 grudnia 2014 r. (Dz.U. 2014, L 349, s. 58) oraz, po drugie, art. 3, 3a, art. 4 ust. 3 i 4, art. 5 ust. 2 lit. b)–d), art. 5 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 1 lit. a) i załącznika VI do rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 1; sprostowanie: Dz.U. 2014, L 246, s. 59), zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 960/2014 z dnia 8 września 2014 r. (Dz.U. 2014, L 271, s. 3) i rozporządzeniem Rady (UE) nr 1290/2014 z dnia 4 grudnia 2014 r. (Dz.U. 2014, L 349, s. 20).

Sentencja

1) Sprawy T-735/14 i T-799/14 zostają połączone dla celów wydania wyroku.

2) Skarga zostaje oddalona.

3) Gazprom Neft PAO pokrywa, oprócz swoich własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

4) Komisja Europejska i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają swoje własne koszty.

(1) Dz.U. C 448 z 15.12.2014.
C 392/18

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – – PSC Prominvestbank / Rada

(Sprawa T-739/14) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji destabilizujące sytuację na Ukrainie - Umieszczenie nazwy podmiotu będącego właścicielem skarżącej w wykazie podmiotów, do których mają zastosowanie środki ograniczające - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Nadużycie władzy - Prawo własności - Prawo do wykonywania działalności gospodarczej - Równość traktowania))

(2018/C 392/21)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: PSC Prominvestbank, Joint-Stock Commercial Industrial & Investment Bank (Kijów, Ukraina) (przedstawiciele: adwokaci J. M. Viñals Camallonga, J. L. Iriarte Ángel i L. Barriola Urruticoechea)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo A. de Elera-San Miguel Hurtado i F. Florindo Gijón, następnie F. Florindo Gijón, P. Mahnič Bruni i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, D. Gauci i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącej środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 13) w brzmieniu wynikającym z decyzji Rady 2014/659/WPZiB z dnia 8 września 2014 r., zmieniającej decyzję 2014/512 (Dz.U. 2014, L 271, s. 54) oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 1; sprostowanie: Dz.U. 2014, L 246, s. 59) w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia Rady (UE) nr 960/2014 z dnia 8 września 2014 r. zmieniającym rozporządzenie nr 833/2014 (Dz.U. 2014, L 271, s. 3) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącej.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) PSC Prominvestbank, Joint-Stock Commercial Industrial & Investment Bank pokrywa, oprócz swoich własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

3) Komisja Europejska pokrywa swoje własne koszty.

(1) Dz.U. C 7 z 12.1.2015.
Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – VTB Bank / Rada

(Sprawa T-734/14) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji destabilizujące sytuację na Ukrainie - Umieszczenie, a następnie pozostawienie nazwy skarżącego w wykazie podmiotów, do których mają zastosowanie środki ograniczające - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Prawo własności - Prawo do wykonywania działalności gospodarczej))

(2018/C 392/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: VTB Bank PAO, dawniej VTB Bank OAO (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciele: J. Ruiz Calzado, adwokat, C. Claypoole, solicitor i M. Lester, QC)

Strona pozwana Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Boelaert, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Havas, T. Scharf i D. Gauci, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącej środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 13), zmienionej decyzją Rady 2014/659/WPZiB z dnia 8 września 2014 r. (Dz.U. 2014, L 271, s. 54) oraz, po drugie, rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 1; sprostowanie: Dz.U. 2014, L 246, s. 59), zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 960/2014 z dnia 8 września 2014 r. (Dz.U. 2014, L 271, s. 3) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) VTB Bank PAO pokrywa, oprócz swoich własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

3) Komisja Europejska pokrywa swoje własne koszty.

(1) Dz.U. C 16 z 19.1.2015.
3)

The Goldman Sachs Group, Inc i Pirelli & C. SpA pokrywają własne koszty.
1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 125/2014 z dnia 10 lutego 2014 r. dotyczącego wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 714/2013 oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 790/2014 z dnia 22 lipca 2014 r. dotyczącego wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego nr 125/2014 w zakresie, w jakim dotyczą one Kurdistan Workers’ Party (PKK).
C 339/10

Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – Infineon Technologies / Komisja

(Sprawa T-758/14 RENV) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek czipów do kart - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE - Wymiana wrażliwych informacji handlowych - Nieograniczone prawo orzekania - Obliczenie kwoty grzywny - Uwzględnienie uczestnictwa tylko w części dwustronnych kontaktów między konkurentami)

(2020/C 339/11)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Infineon Technologies AG (Neubiberg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Dreher, T. Lübbig i M. Klusmann)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Biolan, A. Dawes i J. Norris, pełnomocnicy

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające, tytułem głównym, do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2014) 6250 final z dnia 3 września 2014 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39574 – Chipy do kart) oraz, tytułem subsydiarnym, do obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżącą

Sentencja

1) Kwota grzywny nałożonej na Infineon Technologies w art. 2 akapit pierwszy lit. a) decyzji Komisji C(2014) 6250 final z dnia 3 września 2014 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39574 – Chipy do kart) zostaje ustalona na 76 871 600 EUR.

2) Infineon Technologies i Komisja Europejska pokrywają własne koszty, w tym koszty poniesione w ramach początkowego postępowania przed Sądem w sprawie T-758/14, koszty poniesione w ramach postępowania odwoławczego w sprawie C-99/17 P i koszty poniesione w postępowaniu w trybie przekazania do ponownego rozpoznania.

(1) Dz.U. C 107 z 30.3.2015
C 413/38

Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Xinyi PV Products (Anhui) Holdings/Komisja

(Sprawa T-586/14 RENV) (1)

(Dumping - Przywóz szkła solarnego pochodzącego z Chin - Artykuł 2 ust. 7 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 [obecnie art. 2 ust. 7 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2016/1036] - Status przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej - Pojęcie „znaczących wahań kosztów produkcji i sytuacji finansowej przedsiębiorstw” - Korzyści podatkowe - Oczywisty błąd w ocenie)

(2019/C 413/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd (Anhui, Chiny) (przedstawiciel: Y. Melin, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH (Tschernitz, Niemcy) (przedstawiciel: R. MacLean, adwokat)

Przedmiot

Oparty na art. 263 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 470/2014 z dnia 13 maja 2014 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz szkła solarnego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2014, L 142, s. 1).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 470/2014 z dnia 13 maja 2014 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz szkła solarnego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.

2) Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd, z wyłączeniem kosztów związanych z interwencją.

3) GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH pokrywa, poza własnymi kosztami, poniesione przez Xinyi PV Products (Anhui) Holdings koszty związane z jej interwencją.

(1) Dz.U. C 372 z 20.10.2014.
C 399/39

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2019 r. – FIH Holding i FIH/Komisja

(Sprawa T-386/14 RENV) (1)

(Pomoc państwa - Sektor bankowy - Pomoc przyznana FIH w formie przeniesienia aktywów o obniżonej wartości do nowej spółki zależnej i późniejszego ich odkupu przez duńską spółkę stabilności finansowej - Pomoc państwa na rzecz banków w okresie kryzysu gospodarczego - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Dopuszczalność - Obliczenie kwoty pomocy - Oczywisty błąd w ocenie)

(2019/C 399/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: FIH Holding A/S (Kopenhaga, Dania) i FIH A/S, dawniej FIH Erhvervsbank A/S (Kopenhaga) (przedstawiciel: adwokat O. Koktvedgaard)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, A. Bouchagiar i K. Blanck, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2014/884/UE z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.34445 (12/C) wdrożonej przez Danię na rzecz przeniesienia aktywów związanych z nieruchomościami z FIH do duńskiej spółki stabilności finansowej (Dz.U. 2014, L 357, s. 89).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2014/884/UE z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.34445 (12/C) wdrożonej przez Danię na rzecz przeniesienia aktywów związanych z nieruchomościami z FIH do duńskiej spółki stabilności finansowej.

2) Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez FIH Holding A/S i FIH A/S.

(1) Dz.U. C 253 z 4.8.2014.
Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2019 r. — Tweedale/EFSA

(Sprawa T-716/14) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące badań toksyczności przeprowadzonych w ramach odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat - Częściowa odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych - Nadrzędny interes publiczny - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Pojęcie informacji mających związek z emisjami do środowiska)

(2019/C 148/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Anthony C. Tweedale (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat B. Kloostra)

Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), (przedstawiciele: D. Detken, J. Tarazona, C. Pintado i B. Vagenende, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez adwokatów R. van der Houta i A. Köhler, następnie przez R. van der Houta i C. Wagnera)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: początkowo A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, N. Otte Widgren, E. Karlsson i L. Swedenborg, następnie A. Falk, C. Meyer-Seitz, H. Shev, L. Swedenborg i F. Bergius, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji EFSA z dnia 16 października 2017 r. uchylającej i zastępującej decyzję z dnia 30 lipca 2014 r. oraz przyznającej częściowy dostęp do dwóch badań toksyczności dotyczących substancji czynnej glifosat, przeprowadzonych w ramach procedury odnowienia zatwierdzenia tej substancji czynnej na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. 2009, L 309, s. 1).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 16 października 2017 r. uchylającej i zastępującej decyzję z dnia 30 lipca 2014 r. oraz przyznającej częściowy dostęp do dwóch badań toksyczności dotyczących substancji czynnej glifosat przeprowadzonych w ramach odnowienia zatwierdzenia tej substancji czynnej w zakresie, w jakim EFSA odmówiła w niej ujawnienia całości badań objętych wnioskiem, z wyjątkiem wskazanych w nich nazwisk i podpisów osób.

2) EFSA pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Anthony’ego Tweedale’a.

3) Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 448 z 15.12.2014.
Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2018 r. – Mylan Laboratories i Mylan / Komisja

(Sprawa T-682/14) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek peryndoprylu, leku stosowanego w leczeniu chorób układu krążenia (w wersji oryginalnej i generycznej) - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 i 102 TFUE - Porozumienie w sprawie polubownego rozstrzygania sporów patentowych - Potencjalna konkurencja - Ograniczenie konkurencji ze względu na cel - Pogodzenie prawa konkurencji z prawem patentowym - Przypisanie zachowania noszącego znamiona naruszenia - Grzywny)

(2019/C 82/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mylan Laboratories Ltd. (Hyderabad, Indie) i Mylan Inc. (Canonsburg, Pensylwania, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: S. Kon, C. Firth i C. Humpe, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Castilla Contreras, T. Vecchi i B. Mongin, następnie F. Castilla Contreras, B. Mongin i C. Vollrath, pełnomocnicy, wspierani przez S. Kingston, barrister)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające, tytułem głównym, do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2014) 4955 wersja ostateczna z dnia 9 lipca 2014 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 i 102 TFUE [sprawa AT.39612 Peryndopryl (Servier)] w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących i, tytułem ewentualnym, do stwierdzenia nieważności grzywny nałożonej na skarżące na mocy rzeczonej decyzji, względnie obniżenia jej wysokości.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Mylan Laboratories Ltd. i Mylan, Inc. zostają obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 431 z 1.12.2014.
Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2018 r. – Deutsche Umwelthilfe/Komisja

(Sprawa T-498/14) (1)

(Dostęp do dokumentów - Dokumenty dotyczące korespondencji wymienionej między Komisją a przedsiębiorstwami i producentami z branży motoryzacyjnej w przedmiocie czynnika chłodniczego R1234yf stosowanego w pojazdach silnikowych - Dokumenty nieujęte w wykazie - Nowy zarzut podniesiony w toku postępowania - Niedopuszczalność - Środek dowodowy nakazujący przedstawienie spornych dokumentów zgodnie z art. 104 regulaminu postępowania - Odstępstwo do zasady kontradyktoryjności - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych - interes publiczny w ujawnieniu informacji - Wyważenie - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Artykuł 6 ust. 1 - Nadrzędny interes publiczny w ujawnieniu informacji dotyczących środowiska lub odnoszących się do emisji do środowiska - Ogólne domniemanie - Częściowa odmowa dostępu - Umorzenie postepowania)

(2019/C 82/25)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: DeutscheUmwelthilfe eV (Radolfzell, Niemcy) (przedstawiciele: R. Klinger i R. Geulen, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Clotuche-Duvieusart i J. Vondung, następnie F. Clotuche-Duvieusart i H. Krämer, pełnomocnicy, wpierani przez początkowo R. van der Hout i A. Köhler, następnie R. van der Hout i C. Wagner, adwokaci)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności w części decyzji Komisji GESTDEM 2014/547 z dnia czerwca 2014 potwierdzającej odmowę dostępu do wszystkich dokumentów dotyczących korespondencji między Komisją z jednej strony a przedsiębiorstwami Honeywell i DuPont lub konstruktorami samochodowymi z drugiej strony w okresie od września 2011 do kwietnia 2012 r. oraz od września 2012 r. do końca stycznia 2014 r. w przedmiocie czynnika chłodniczego R1234yf stosowanego w pojazdach silnikowych.

Sentencja

1) Postępowanie zostaje umorzone w przedmiocie żądania stwierdzenia nieważności decyzji Komisji GESTDEM 2014/547 z dnia 2 czerwca 2014 r. w zakresie dotyczącym pierwotnie ukrytych części dokumentu nr 34, które zostały następnie upublicznione.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Deutsche Umwelthilfe eV zostaje obciążone kosztami.

(1) Dz.U. C 329 z 22.9.2017.
1)

Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 2 lit. d) decyzji Komisji C(2014) 7465 final z dnia 15 października 2014 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39523 – Slovak Telekom) w zakresie, w jakim stanowi on, że w okresie od 12 sierpnia do 31 grudnia 2005 r. Deutsche Telekom AG stosowała nieuczciwe ceny, które nie pozwalały równie skutecznemu przedsiębiorcy działającemu w oparciu o hurtowy dostęp do uwolnionych pętli lokalnych Slovak Telekom, a.s. powielić oferowanych przez Slovak Telekom usług detalicznych bez poniesienia straty.
1)

Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 2 lit. d) decyzji Komisji C(2014) 7465 final z dnia 15 października 2014 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39523 – Slovak Telekom) w zakresie, w jakim stanowi on, że w okresie od 12 sierpnia do 31 grudnia 2005 r. Slovak Telekom, a.s. stosowała nieuczciwe ceny, które nie pozwalały równie skutecznemu przedsiębiorcy działającemu w oparciu o hurtowy dostęp do jej uwolnionych pętli lokalnych powielić oferowanych przez nią usług detalicznych bez poniesienia straty.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 90/16

Wyrok Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. – Rod Leichtmetallräder/OHIM – Rodi TR (ROD)

(Sprawa T-75/15) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy ROD - Wcześniejsze graficzne znaki towarowe RODI odmowy rejestracji - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit b) i art. 53 ust 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Wcześniejsze postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zasada 39 ust. 3 rozporządzenia |(WE) nr 2868/95])

(2016/C 090/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Rod Leichtmetallräder GmbH (Weiden in der Oberpfalz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci: J. Hellenbrand i J. Biener)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: M. Rajh, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Rodi TR, SL (Lérida, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 grudnia 2014 r. (sprawa R 281/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Rodi TR, SL a Rod Leichtmetallräder GmbH

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Rod Leichtmetallräder GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 118 z 13.4.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 111/23

Wyrok Sądu z dnia 19 lutego 2016 r. – Infinite Cycle Works/OHIM – Chance Good Ent. (INFINITY)

(Sprawa T-30/15) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego INFINITY - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy INFINI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2016/C 111/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Infinite Cycle Works Ltd (Delta, Kanada) (przedstawiciele: adwokaci E. Manresa Medina i J.M. Manresa Medina)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: M. Rajh, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Chance Good Ent. Co., Ltd (Changhua, Tajwan) (przedstawiciele: adwokaci P. Rath i W. Festl-Wietek)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 października 2014 r. (sprawa R 2308/2013-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Chance Good Ent. Co., Ltd a Infinite Cycle Works Ltd.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Infinite Cycle Works Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 89 z 16.3.2015.