Keywords

Summary



Keywords

1. Odwołanie – Odpowiedź na odwołanie

(statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 61; regulaminu Trybunału, art. 116 § 1)

2. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola oceny dowodów przez Trybunał – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia

(art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy)

3. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 63)

4. Wspólnotowy znak towarowy – Uwagi osób trzecich i sprzeciw – Rozpatrywanie sprzeciwu – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 43 ust. 2)

Summary

1. W przypadku gdy żądania strony zostały w pełni uwzględnione w postępowaniu przed Sądem i w odpowiedzi na odwołanie w postępowaniu przed Trybunałem, wnosi ona o oddalenie odwołania w całości, nie ma potrzeby, aby wnosiła ona o uwzględnienie jej żądań przedstawionych w pierwszej instancji. Zresztą jeśli Trybunał uwzględni odwołanie i – wykorzystując uprawnienie przyznane mu na mocy art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości – wyda ostateczne orzeczenie w sprawie, będzie on zobowiązany do rozpoznania tych żądań bądź w celu ponownego ich uwzględnienia – w całości lub w części – bądź ich oddalenia, bez możliwości uzasadnienia tego oddalenia okolicznością, że wspomniana strona nie ponowiła tych żądań w postępowaniu przed Trybunałem.

(por. pkt 32)

2. Zgodnie z art. 225 ust. 1 WE i art. 58 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości odwołanie jest ograniczone do kwestii prawnych. A zatem wyłącznie Sąd jest właściwy do dokonania ustaleń i oceny istotnych okoliczności stanu faktycznego oraz oceny dowodów. Ocena tych okoliczności stanu faktycznego oraz dowodów nie stanowi zatem, z wyjątkiem przypadków ich przeinaczenia, kwestii prawnej, która jako taka jest poddana kontroli Trybunału w postępowaniu odwoławczym.

(por. pkt 49, 88)

3. W ramach skargi na decyzję izby odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) Sąd może stwierdzić nieważność lub dokonać zmiany spornej decyzji wyłącznie wtedy, gdy w chwili wydania była ona objęta jedną z tych podstaw stwierdzenia jej nieważności czy dokonania jej zmiany przewidzianych w art. 63 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, a mianowicie brakiem właściwości, naruszeniem istotnego wymogu proceduralnego, naruszeniem traktatu, rozporządzenia nr 40/94 lub każdego przepisu prawnego dotyczącego ich stosowania lub nadużycia władzy. Sąd nie może natomiast stwierdzić nieważności lub dokonać zmiany wspomnianej decyzji z uwagi na podstawy, które zaistniały po jej wydaniu.

(por. pkt 54, 55)

4. Znak towarowy stanowi przedmiot „rzeczywistego używania” wtedy, gdy jest używany zgodnie ze swoją podstawową funkcją, jaką jest zagwarantowanie określenia pochodzenia towarów i usług, dla których został on zarejestrowany, tak aby wykreować lub zachować rynek zbytu dla tych towarów i usług, z wyłączeniem przypadków używania o charakterze symbolicznym, mającym na celu jedynie utrzymanie praw do znaku towarowego. Ocena rzeczywistego charakteru używania znaku towarowego winna opierać się na wszystkich faktach i okolicznościach właściwych dla ustalenia prawdziwości wykorzystania handlowego tego znaku w obrocie, a w szczególności powinna uwzględniać używanie uznawane za uzasadnione w danym sektorze ekonomicznym w celu zachowania lub wykreowania udziałów w rynku towarów i usług chronionych przez znak towarowy, charakter tych towarów lub usług, cechy danego rynku oraz zasięg i częstość używania znaku towarowego.

Kwestia, czy używanie jest ilościowo wystarczające, by zachować lub wykreować udziały w rynku towarów lub usług chronionych przez znak towarowy, jest zatem zależna od kilku czynników i oceny dokonywanej odrębnie dla każdego przypadku.

Wynika z tego, że nie można określić a priori i w sposób abstrakcyjny, jaki próg ilościowy należy przyjąć, by używanie miało rzeczywisty charakter. W konsekwencji nie można ustanowić zasady de minimis, gdyż uniemożliwiałaby ona Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) – lub w przypadku skargi Sądowi – dokonanie oceny wszystkich okoliczności zawisłego przed nimi sporu. Tak więc w przypadku gdy jest to faktycznie uzasadnione handlowo, używanie, nawet na minimalną skalę, może być wystarczające do ustalenia rzeczywistego charakteru.

(por. pkt 70-72)