Keywords

Summary



Keywords

1. Urzędnicy – Wynagrodzenie – Coroczne dostosowanie – Uprawnienia dyskrecjonalne Rady – Granice – Przestrzeganie kryteriów określonych w załączniku XI do regulaminu pracowniczego

(regulamin pracowniczy, art. 65; załącznik XI, art. 3)

2. Urzędnicy – Wynagrodzenie – Coroczne dostosowanie – Uprawnienia dyskrecjonalne Rady – Uwzględnienie poważnego kryzysu gospodarczego – Warunki

(art. 13 ust. 2 TUE; art. 241 TFUE; regulamin pracowniczy, załącznik XI, art. 3, 10)

3. Urzędnicy – Wynagrodzenie – Coroczny przegląd i dostosowanie – Normy ustanowione w załączniku XI do regulaminu pracowniczego

(regulamin pracowniczy, art. 65 ust. 1, 2; załącznik XI, art. 1‑7)

4. Skarga o stwierdzenie nieważności – Wyrok stwierdzający nieważność – Skutki – Stwierdzenie nieważności określonych przepisów rozporządzenia Rady dostosowującego wynagrodzenia urzędników Unii – Utrzymanie w mocy przepisów, których nieważność została stwierdzona, do czasu wejścia w życie nowego rozporządzenia

(art. 264 akapit drugi TFUE)

Summary

1. O ile art. 65 ust. 1 regulaminu przyznaje Radzie uprawnienia dyskrecjonalne w zakresie corocznego przeglądu wysokości wynagrodzeń, o tyle zasady jego stosowania określone są w mającym tę samą moc prawną załączniku XI do regulaminu pracowniczego, którego art. 3 definiuje w sposób wyczerpujący kryteria podlegające zastosowaniu przy dokonywaniu corocznego dostosowania wysokości wynagrodzeń.

Ramy zakreślone przez wspomniany art. 3 znajdują swe uzasadnienie zwłaszcza w świetle celów dotyczących zapewnienia w średnim okresie czasu pewnej stabilizacji i uniknięcia powracających trudności i dyskusji, w szczególności między organizacjami przedstawicielskimi personelu a zainteresowanymi instytucjami, dotyczących tego, w jakim zakresie dostosowanie wysokości wynagrodzeń jest uzasadnione lub konieczne. Aby wspomniane cele mogły zostać osiągnięte, Rada musi stosować się do kryteriów określonych w art. 3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego, w odniesieniu do którego to załącznika Rada zobowiązała się do przestrzegania przez okres jego obowiązywania kryteriów określonych w sposób wyczerpujący we wspomnianym art. 3 przy wykonywaniu przysługujących jej na podstawie art. 65 regulaminu pracowniczego uprawnień dyskrecjonalnych.

(por. pkt 55-58, 68-71)

2. W okresie obowiązywania załącznika XI do regulaminu pracowniczego procedura przewidziana w jego art. 10 stanowi jedyną możliwość uwzględnienia kryzysu gospodarczego przy corocznym dostosowaniu wysokości wynagrodzeń urzędników i odstąpienia w konsekwencji od zastosowania kryteriów określonych w art. 3 ust. 2 wspomnianego załącznika.

Wniosku tego nie podważa fakt, że stosowanie art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego zależy od wystąpienia przez Komisję z właściwym wnioskiem. Z uwagi na brzmienie tego przepisu, na obowiązek lojalnej współpracy między instytucjami, który został wyraźnie ustanowiony w art. 13 ust. 2 zdanie drugie TUE oraz na możliwość zażądania przez Radę od Komisji przedłożenia propozycji, o czym mowa jest w art. 241 TFUE, nie można uznać, że wykonanie kompetencji nadanej Komisji w art. 10 stanowi jedynie przysługujące tej instytucji uprawnienie.

(por. pkt 77-80)

3. Żaden przepis, ani w art. 65 regulaminu pracowniczego, ani w załączniku XI do regulaminu pracowniczego nie daje Radzie możliwości wydania, w ramach corocznego przeglądu wysokości wynagrodzeń, nowych przepisów pozwalających na ponowny przegląd ich wysokości poza corocznym dostosowaniem przeprowadzonym zgodnie z art. 65 ust. 1 regulaminu pracowniczego i art. 1–3 załącznika XI do tego regulaminu.

(por. pkt 92)

4. Ryzyko zerwania ciągłości w systemie wynagrodzeń urzędników Unii, które mogłoby zostać spowodowane stwierdzeniem nieważności rozporządzenia dokonującego corocznego dostosowania omawianych wynagrodzeń, uzasadnia zastosowanie przez Trybunał art. 264 akapit drugi TFUE i utrzymanie skutków przepisów, których nieważność stwierdzono, do chwili wydania przez Radę nowego rozporządzenia uwzględniającego konsekwencje wynikające z orzeczonego przez Trybunał stwierdzenia nieważności.

(por. pkt 95)