PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 252/17

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 marca 2013 r. w sprawie T-96/10, Rütgers Germany GmbH i in. przeciwko Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA), wniesione w dniu 27 maja 2013 r. przez Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd

(Sprawa C-290/13 P)

2013/C 252/26

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd (przedstawiciel: adwokat K. Van Maldegem)

Druga strona postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA)

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie zwracają się do Trybunału o:

— uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-96/10 oraz

— stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) ED/68/2009 (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) w sprawie identyfikacji oleju antracenowego (pasty antracenowej) jako substancji, którą należy umieścić na liście substancji kandydackich zgodnie z art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (zwanego dalej „rozporządzeniem REACH”) (1) lub

— tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy Sądowi do wydania ponownego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej przez wnoszących odwołanie skargi o stwierdzenie nieważności oraz

— obciążenie drugiej strony postępowania wszystkimi kosztami postępowania (w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Sądem).

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnoszą, że oddalając ich skargę o stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji, Sąd naruszył prawo wspólnotowe. Wnoszący odwołanie w szczególności twierdzą, że Sąd popełnił szereg błędów w zakresie interpretacji ram prawnych mających zastosowanie do sytuacji wnoszących odwołanie. Spowodowało to szereg naruszeń prawa przez Sąd, który w szczególności uznał, że:

— sprawa dotyczyła złożonych okoliczności faktycznych o charakterze naukowym i technicznym oraz że decyzja w sprawie identyfikacji oleju antracenowego (pasty) jako mającego właściwości PBT i vPvB na podstawie jego składników o stężeniu wynoszącym co najmniej 0,1 % nie zawierała oczywistego błędu w ocenie;

— składniki nie wymagają indywidualnego zidentyfikowania jako mające właściwości PBT lub vPvB w odrębnej decyzji ECHA na podstawie pogłębionej oceny dokonanej w tym celu;

— nie naruszono art. 59 ust. 3 i załącznika XV do rozporządzenia REACH, ponieważ w dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV nie znajdowały się informacje dotyczące substancji alternatywnych oraz

— nie została naruszona zasada równego traktowania.

Z tych powodów wnoszący odwołanie żądają uchylenia wyroku wydanego przez Sąd w sprawie T-96/10 i stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1)