Keywords

Summary



Keywords

1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Pojęcie – Decyzja o pozasądowym potrąceniu długów z wierzytelnościami wydana przez Komisję na podstawie rozporządzenia nr 1605/2002 – Włączenie

(art. 230 WE; rozporządzenia: Rady nr 1605/2002, art. 73; Komisji nr 2342/2002)

2. Komisja – Kompetencje – Wykonanie budżetu wspólnotowego – Decyzja o odzyskaniu przez potrącenie – Postępowanie

(rozporządzenia: Rady nr 1605/2002, art. 71, 73; Komisji nr 2342/2002, art. 78 ust. 2, art. 79, 83)

3. Prawo wspólnotowe – Zasady – Ochrona uzasadnionych oczekiwań – Przesłanki – Szczegółowe zapewnienia udzielone przez administrację

4. Komisja – Kompetencje – Wykonanie budżetu wspólnotowego – Decyzja o odzyskaniu przez potrącenie

(rozporządzenia: Rady nr 1605/2002, art. 73; Komisji nr 2342/2002, art. 83)

Summary

1. Akt, poprzez który Komisja dokonuje pozasądowego potrącenia długów z wierzytelnościami na podstawie różnych stosunków prawnych z tą samą osobą, stanowi akt zaskarżalny w rozumieniu art. 230 WE. W ramach tej skargi do Sądu należy zbadanie zgodności z prawem decyzji o potrąceniu z uwagi na jej skutki obejmujące brak rzeczywistego wypłacenia spornych kwot skarżącemu.

(por. pkt 25)

2. Komisja nie popełnia nadużycia proceduralnego i nie unika kontroli sądowej w przedmiocie potrącenia wierzytelności, w sytuacji gdy nie podnosi tego potrącenia jako zarzutu w ramach postępowania zakończonego wyrokiem Sądu, który uznał dług Komisji wobec skarżącego i gdy zadawala się zastosowaniem tego potrącenia po wydaniu tego wyroku. W istocie ani postępowanie ustanowione w rozporządzeniu nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, które prowadzi do przyjęcia decyzji o odzyskaniu wierzytelności przez potrącenie, ani też zasady wykonania rozporządzenia finansowego ustanowione w rozporządzeniu nr 2342/2002 nie przewidują odpowiednio w jego art. 71 i art. 73 ust. 1 oraz ich art. 78 ust. 2 i art. 79, że Komisja powinna uprzednio podnieść przed sądem swój zamiar dokonania potrącenia wierzytelności.

(por. pkt 31–38)

3. Prawo do powoływania się na zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań przysługuje każdemu podmiotowi, w którym instytucja wzbudziła uzasadnione nadzieje. Co do zasady natomiast nie może powoływać się na naruszenie tej zasady ten, komu administracja nie udzieliła wyraźnych zapewnień.

(por. pkt 40)

4. Jeżeli chodzi o decyzję Komisji o odzyskaniu przez potrącenie, wierzytelność skarżącego, składająca się z odszkodowania, którego zapłata na rzecz zainteresowanego została zasądzona od Komisji w wyroku sądu Unii, ma charakter pieniężny dopiero w momencie, kiedy jej dokładna kwota jest znana, którym to momentem jest ewentualnie dzień ogłoszenia takiego wyroku. W takim przypadku, o ile prawdą jest, że sentencja tego wyroku nie określa kwoty należnej od Wspólnoty w tym dniu, w zakresie w jakim stanowi, że należne są odsetki do dnia rzeczywistej zapłaty odszkodowania, niemniej jednak wierzytelność skarżącego względem Wspólnoty staje się pewna, wyrażona w kwocie pieniężnej i wymagalna w dniu jego ogłoszenia.

Ponadto niezależnie od braku wyraźnego przepisu w tym znaczeniu, potrącenie przewidziane w rozporządzeniu nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich ma skutek wsteczny, co oznacza, że powoduje wygaśnięcie danych wierzytelności, od chwili gdy spełnione są przesłanki dokonania potrącenia. Zgodnie bowiem z systemem wprowadzonym na mocy art. 73 tego rozporządzenia i art. 83 rozporządzenia nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego księgowy dokonuje potrącenia po powiadomieniu o nim dłużnika, jeżeli nie poddał się on dobrowolnie egzekucji. Wsteczny skutek potrącenia w dniu, w którym obowiązek księgowego staje się rzeczywisty, pozwala również uniknąć, zgodnie z systemami potrącenia uznanymi w porządkach prawnych większości państw członkowskich, sytuacji, w której dłużnik ponosi ewentualne niekorzystne skutki, w szczególności jeśli chodzi odsetki za zwłokę należne po upływie terminu, pomiędzy chwilą, w której przesłanki do dokonania potrącenia są spełnione a chwilą, w której potrącenie rzeczywiście następuje. A zatem Komisja narusza art. 73 rozporządzenia finansowego, w sytuacji gdy dokonuje potrącenia ze skutkiem następującym po dniu, w którym wierzytelność skarżącego stała się pewna, wyrażona w kwocie pieniężnej i wymagalna.

(por. pkt 61, 62, 64–68)