Keywords

Summary



Keywords

1. Zbliżanie ustawodawstw – Sektor komunikacji – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Roaming w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty – Rozporządzenie nr 717/2007 – Podstawa prawna – Artykuł 95 WE – Ważność

(art. 95 WE; rozporządzenie nr 717/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady)

2. Zbliżanie ustawodawstw – Sektor komunikacji – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Roaming w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty – Rozporządzenie nr 717/2007 – Artykuł 4 i art. 6 ust 3 – Naruszenie zasady proporcjonalności – Brak

(art. 95 akapit trzeci WE; rozporządzenie nr 717/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 4, art. 6 ust. 3)

3. Zbliżanie ustawodawstw – Sektor komunikacji – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Roaming w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty – Rozporządzenie nr 717/2007 – Artykuł 4 i art. 6 ust 3 – Naruszenie zasady pomocniczości – Brak

(art. 5 ust. 2 WE, art. 95 WE; rozporządzenie nr 717/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 4, 6 ust. 3)

Summary

1. Zgodnie z art. 1 oraz motywami 16 i 38 rozporządzenia nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty, rozporządzenie to wprowadza wspólne podejście mające na celu zapewnienie, aby użytkownicy publicznych sieci naziemnej telefonii ruchomej nie byli obciążani wygórowanymi opłatami za usługi roamingu wspólnotowego i aby operatorzy mogli działać w warunkach jednolitych, spójnych ram regulacyjnych, opartych na obiektywnie ustanowionych kryteriach. Tym samym rozporządzenie zmierza do przyczynienia się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, aby osiągnąć wysoki poziom ochrony konsumentów i zachować zasady konkurencji między operatorami sieci telefonii ruchomej.

W trosce o zachowanie konkurencji pomiędzy operatorami sieci telefonii ruchomej prawodawca wspólnotowy zdecydował się na podjęcie działania, aby uprzedzić prawdopodobne przyjęcie środków przez państwa członkowskie w oparciu o ich kompetencje pozostałe w dziedzinie ochrony konsumentów. Mając na uwadze funkcjonowanie rynków roamingu, oraz uwzględniając znaczącą współzależność pomiędzy cenami detalicznymi i cenami hurtowymi za usługi roamingu, rozbieżny rozwój prawodawstw krajowych zmierzających jedynie do obniżenia cen detalicznych bez wpłynięcia na poziom kosztów świadczenia hurtowych usług roamingu wspólnotowego mógłby spowodować znaczne zakłócenia konkurencji i zaburzenia właściwego funkcjonowania rynku roamingu wspólnotowego. Taka sytuacja uzasadniała wprowadzenie przez prawodawcę wspólnotowego zharmonizowanych przepisów w celu ochrony prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Z powyższego wynika, że rozporządzenie nr 717/2007 ma rzeczywiście na celu poprawę warunków funkcjonowania rynku wewnętrznego i że mogło ono zostać ustanowione na podstawie art. 95 WE.

(por. pkt 38, 46, 48)

2. Co się tyczy sądowej kontroli przestrzegania warunków wynikających z zasady proporcjonalności, prawodawcy wspólnotowemu przysługuje w ramach wykonywania przyznanych mu kompetencji szeroki zakres swobodnego uznania w dziedzinie wymagającej od niego dokonywania rozstrzygnięć o charakterze politycznym, gospodarczym i społecznym oraz oceny złożonych sytuacji.

Jednakże, nawet posiadając tego rodzaju uprawnienia, prawodawca wspólnotowy jest zobowiązany do oparcia swej decyzji na obiektywnych kryteriach. Ponadto w ramach analizy ograniczeń wynikających z różnych, możliwych do zastosowania środków, prawodawca powinien zbadać, czy cele zamierzone w przyjętym środku mogą uzasadniać powstanie negatywnych skutków gospodarczych, nawet znaczących, po stronie niektórych operatorów.

W tym względzie prawodawca wspólnotowy poprzez ustanowienie w art. 4 rozporządzenia nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty, cen maksymalnych dla opłat detalicznych prawodawca wspólnotowy nie wykroczył poza granice przysługującego mu uznania. To samo dotyczy obowiązku informowania przewidzianego w art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia z tego względu, że przepis ten wzmacnia skuteczność (effet utile) uregulowania opłat detalicznych i jest wobec tego uzasadniony celem ochrony konsumentów.

W tym względzie należy przypomnieć, że przed opracowaniem projektu rozporządzenia Komisja przeprowadziła wyczerpującą analizę, której rezultaty zostały streszczone w ocenie wpływu. Wynika z tego, że Komisja dokonała oceny różnych rozwiązań w tym zakresie, w tym, między innymi, uregulowania jedynie opłat detalicznych albo jedynie opłat hurtowych, albo obydwu rodzajów opłat, i że dokonała oceny skutków gospodarczych tych różnych typów regulacji oraz skutków różnych sposobów taryfikacji.

Mając na uwadze znaczenie, jakie ma cel ochrony konsumentów w ramach art. 95 ust. 3 WE, interwencja dokonana na rynku podlegającym konkurencji, ograniczona w czasie i pozwalająca na natychmiastowe zapewnienie ochrony konsumentów przed wygórowanymi opłatami, taka jak ta, która miała miejsce w niniejszej sprawie, jest proporcjonalna względem zamierzonego celu, nawet jeśli może wywierać negatywne skutki gospodarcze dla niektórych podmiotów gospodarczych. Z powyższego wynika, że art. 4 i art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 717/2007 nie naruszają zasady proporcjonalności.

(por. pkt 52, 53, 55, 69, 71)

3. Gdy prawodawca wspólnotowy opiera się na podstawie prawnej jaką jest art. 95 WE zasada pomocniczości ma zastosowanie, ponieważ wspomniana podstawa prawna nie przyznaje mu wyłącznej kompetencji do uregulowania działań gospodarczych na rynku wewnętrznym.

Tymczasem przepisy art. 4 i art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty, nie są nieważne ze względu na naruszenie zasady pomocniczości

Jak wynika z motywu 14 tego rozporządzenia, istnieje znaczna współzależność pomiędzy opłatami detalicznymi i opłatami hurtowymi za usługi roamingu, w związku z czym każdy środek zmierzający jedynie do obniżenia opłat detalicznych bez wpłynięcia na poziom kosztów świadczenia hurtowych usług roamingu wspólnotowego mógłby spowodować zaburzenia właściwego funkcjonowania rynku roamingu wspólnotowego. Prawodawca wspólnotowy wywiódł z powyższego, że wymagane jest podjęcie przez niego działania w postaci wspólnego podejścia zarówno na poziomie opłat hurtowych, jak i na poziomie opłat detalicznych, celem przyczynienia się do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego tych usług.

Ze wskazanej współzależności wynika, że prawodawca wspólnotowy mógł zasadnie ocenić, że jego działanie powinno również obejmować interwencję na poziomie opłat detalicznych. W związku z tym, ze względu na skutki wspólnego podejścia ustanowionego przez omawiane rozporządzenie, zamierzony w nim cel mógł zostać lepiej zrealizowany na szczeblu wspólnotowym.

(por. pkt 75, 77, 79)