W odniesieniu do pomocy wprowadzonej w życie w Bułgarii przed przystąpieniem tego państwa do Unii załącznik V do aktu przystąpienia z 2005 r. przewiduje w tytule 2 mechanizm kontroli. Mechanizm ten ma zwłaszcza na celu ograniczenie wachlarza takiej pomocy, która w momencie przystąpienia mogłaby zostać uznana za „istniejącą pomoc” w rozumieniu art. 88 ust. 1 WE. Zgodnie ze wspomnianym mechanizmem środki wprowadzone w życie przed owym przystąpieniem, które jednak z jednej strony mają nadal zastosowanie po przystąpieniu i które z drugiej strony w dniu przystąpienia spełniają kumulatywne kryteria art. 87 ust. 1 WE, podlegają szczególnym regułom ustalonym w załączniku V do aktu przystąpienia bądź jako istniejąca pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 WE, gdy należą do jednej z trzech kategorii wymienionych w tym załączniku, bądź jako nowa pomoc w dniu przystąpienia do celów stosowania art. 88 ust. 3 WE, gdy nie należą do jednej z tych trzech kategorii.

Z powyższego wynika, że aby móc podlegać wspomnianym szczególnym regułom określonym w załączniku V do aktu przystąpienia, środki pomocy państwa przyjęte przed dniem przystąpienia muszą w szczególności nadal mieć „zastosowanie” w rozumieniu tegoż załącznika od momentu tego przystąpienia. Wyrażenia „mające nadal zastosowanie” i „mające nadal [jeszcze] zastosowanie” figurujące w załączniku V do aktu przystąpienia należy rozumieć jako odnoszące się głównie do środków wprowadzonych w życie przed przystąpieniem do Unii i które po tym przystąpieniu nadal mogą powodować wydatki po stronie zainteresowanego państwa członkowskiego lub wzrost jego odpowiedzialności finansowej bądź też mogą zmniejszać przychody budżetowe tego państwa.

W wypadku gdy proces wprowadzania w życie pomocy publicznej został zakończony przed przystąpieniem Republiki Bułgarii do Unii, pomoc ta nie może zatem po tym przystąpieniu powodować wydatków lub większej odpowiedzialności finansowej po stronie bułgarskich organów państwowych bądź też zmniejszać przychodów budżetowych Republiki Bułgarii. W takich okolicznościach pomoc publiczna nie może zostać uznana za „mającą zastosowanie” po przystąpieniu w rozumieniu załącznika V do aktu przystąpienia. W konsekwencji środki te nie mogą zostać uznane ani za „istniejącą pomoc”, ani za „nową pomoc w dniu przystąpienia” w rozumieniu tego załącznika.

Natomiast postępowanie w sprawie odzyskania takiej pomocy publicznej udzielonej przedsiębiorstwu przed przystąpieniem Bułgarii, z naruszeniem warunków określonych w art. 9 ust. 4 protokołu nr 2 do układu europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie, zgodnie z którym Bułgaria była uprawniona do przyznawania pomocy do celów takiej restrukturyzacji, pod warunkiem w szczególności, że owa pomoc doprowadzi do żywotności gospodarczej przedsiębiorstw będących jej beneficjentami w normalnych warunkach rynkowych po zakończeniu okresu restrukturyzacji, powinno opierać się na art. 3 protokołu dodatkowego do tego układu europejskiego. W takim kontekście właściwe organy krajowe mogą wydać decyzję w sprawie odzyskania pomocy publicznej, która nie spełnia wspomnianych warunków. Decyzja wydana przez Komisję Europejską na podstawie art. 3 akapit drugi tego protokołu dodatkowego nie stanowi wstępnego warunku odzyskania takiej pomocy przez te organy.

(por. pkt 40, 51–53, 55, 58–60, 71; sentencja)