Keywords

Summary



Keywords

1. Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Instytucje kredytowe – Systemy gwarancji depozytów – Uregulowania krajowe ograniczające zadania krajowego organu nadzoru do wykonywania ich wyłącznie w interesie publicznym i wykluczające możliwość ubiegania się o naprawienie szkody wynikłej z zaniedbania w nadzorze – Zgodność z dyrektywą 94/19 – Przesłanka – Zapłata odszkodowań na rzecz deponentów stosownie do postanowień dyrektywy

(dyrektywa 94/19 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3 ust. 2–5)

2. Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Instytucje kredytowe – Nadzór nad instytucjami kredytowymi – Uregulowania krajowe ograniczające zadania krajowego organu nadzoru do wykonywania ich wyłącznie w interesie publicznym i wykluczające możliwość ubiegania się o naprawienie szkody wynikłej z zaniedbania w nadzorze – Zgodność z dyrektywami 77/780, 89/299 oraz 89/646

(dyrektywy Rady 77/780, 89/299 oraz 89/646)

Summary

1. W sytuacji gdy zapewnione jest odszkodowanie na rzecz deponentów przewidziane dyrektywą 94/19 w sprawie systemów gwarancji depozytów, art. 3 ust. 2–5 tej dyrektywy nie może być interpretowany w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu, zgodnie z którym zadania krajowego organu nadzoru nad instytucjami kredytowymi są wykonywane wyłącznie w interesie publicznym, co zgodnie z prawem krajowym wyłącza możliwość ubiegania się przez osoby fizyczne o naprawienie szkody wynikłej z zaniedbania w nadzorze ze strony tego organu.

Przepisy te mają bowiem zagwarantować deponentom, iż instytucja kredytowa, w której zdeponowali oni swoje wkłady, jest członkiem systemu gwarancji depozytów, tak iż ich prawo do odszkodowania w przypadku niedostępności ich depozytów będzie chronione zgodnie z przepisami dyrektywy i służą zatem jedynie utworzeniu i prawidłowemu funkcjonowaniu systemu gwarancji depozytów w postaci, w jakiej został on przewidziany dyrektywą. Natomiast gdy zapewnione jest to odszkodowanie, nie przyznają one deponentom uprawnienia do tego, by właściwe organy podejmowały środki nadzoru w ich interesie.

(por. pkt 29–30, 32 oraz pkt 1 sentencji)

2. Pierwsza dyrektywa 77/780 w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych dotyczących podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, dyrektywa 89/299 w sprawie funduszy własnych instytucji kredytowych, jak również druga dyrektywa 89/646 w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych dotyczących podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe nie sprzeciwiają się przepisowi krajowemu, zgodnie z którym zadania krajowego organu nadzoru nad instytucjami kredytowymi są wykonywane wyłącznie w interesie publicznym, co zgodnie z prawem krajowym wyłącza możliwość ubiegania się przez osoby fizyczne o naprawienie szkody wynikłej z zaniedbania w nadzorze ze strony tego organu.

W istocie o ile dyrektywy te nakładają na organy krajowe liczne obowiązki nadzorcze względem instytucji kredytowych, o tyle ani z tego, ani z faktu, że jednym z celów powołanych dyrektyw jest ochrona deponentów, nie wynika koniecznie, iż dyrektywy te zmierzają do przyznania deponentom uprawnień na wypadek niedostępności ich depozytów spowodowanej zaniedbaniami w nadzorze ze strony właściwych organów krajowych.

(por. pkt 39–40, 47 oraz pkt 2 sentencji)