PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 103/13

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 21 października 2010 r. w sprawie T-439/08 Agapiou Joséphidès przeciwko Komisji i EACEA, wniesione w dniu 28 grudnia 2010 r. przez Kalliope Agapiou Joséphidès

(Sprawa C-626/10 P)

2011/C 103/22

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Kalliope Agapiou Joséphidès (przedstawiciele: adwokaci C. Joséphidès i H. Joséphidès)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska i Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA)

Żądania wnoszącego odwołanie

— stwierdzenie nieważności wyroku Sądu z dnia 21 października 2010 r. w sprawie T-439/08;

— stwierdzenie nieważności decyzji Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) z dnia 1 sierpnia 2008 r., którą w części odmówiono wnoszącej odwołanie dostępu do określonych dokumentów akt nr 07/0122, dotyczących utworzenia ośrodka doskonalenia im. Jeana Monneta na Uniwersytecie Cypryjskim;

— stwierdzenie nieważności indywidualnej decyzji Komisji C(2007) 3749 z dnia 8 sierpnia 2008 r., dotyczącej przyznania pomocy w ramach programu kształcenia ustawicznego, będącego częścią programu Jean Monnet;

— obciążenie drugiej strony postępowania kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca w uzasadnieniu odwołania podnosi liczne zarzuty.

Kalliope Agapiou Joséphidès powołuje się na naruszenie przez Sąd prawa dostępu do dokumentów, które jej dotyczą, będącego jej prawem osobistym o zasięgu ogólnym, zasady przejrzystości przewidzianej w art. 1 akapit drugi i w art. 6 TUE, art. 255 WE oraz Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (art. 8, art. 41 ust. 2 lit. b), art. 42 i art. 52 ust. 6). Sąd dopuścił się naruszenia przepisów proceduralnych, pomijając odwołania do Karty praw podstawowych poczynione przez wnoszącą odwołanie na rozprawie i pomijając uwagi rzecznika praw obywatelskich Republiki Cypryjskiej z dnia 3 czerwca 2009 r. w sprawie odmowy udzielenia Uniwersytetowi Cypryjskiemu dostępu do dokumentów dotyczących sporu będących w posiadaniu drugiej strony postępowania.

Wnosząca odwołanie powołuje się na naruszenie przez Sąd prawa polegające na tym, iż uznał po pierwsze, że Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) miała uprawnienia do rozpatrywania wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów, a po drugie na tym, iż oddalił zarzut niezgodności z prawem decyzji zarządu EACEA podniesiony przez wnoszącą odwołanie.

Poza tym podnosi ona zarzut naruszenie wielu przepisów rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), których Sąd dokonał nadmiernie zawężającej wykładni, naruszając tym samym zasady ustanowione w orzecznictwie.

Skarżąca powołuje się również na zarzut dotyczący naruszenia zasady lojalności, spójności i dobrej administracji oraz obowiązku uzasadniania aktów.

Wreszcie, twierdzi ona, iż Sąd naruszył prawo nie orzekając nieważności decyzji Komisji C(2007) 3749 z dnia 8 sierpnia 2008.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, p. 43).