Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 grudnia 2012 r. – Danilo Debiasi przeciwko Agenzia delle Entrate – Ufficio di Parma

(sprawa C-560/11)

„Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Oczywista niedopuszczalność — Artykuł 99 regulaminu postępowania — Odpowiedź niepozostawiająca żadnych uzasadnionych wątpliwości — Podatki — Podatek VAT — Artykuł 17 ust. 2 lit a) szóstej dyrektywy VAT — Odliczenie podatku naliczonego — Publiczne lub prywatne struktury zdrowotne wykonujące działalność objętą zwolnieniem — Ustawodawstwo krajowe wyłączające odliczenie podatku związanego z kupnem towarów lub usług wykorzystywanych w ramach zwolnionej działalności — Część podlegająca odliczeniu”

1. Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Granice — Badanie zgodności prawa krajowego z prawem Unii — Wyłączenie — Dostarczenie sądowi odsyłającemu elementów wykładni objętych prawem Unii — Włączenie (art. 267 TFUE) (por. pkt 19, 20)

2. Pytania prejudycjalne — Właściwość sądu krajowego — Ocena niezbędności oraz znaczenia zadanych pytań (art. 267 TFUE) (por. pkt 22, 23)

3. Pytania prejudycjalne — Dopuszczalność — Konieczność dostarczenia Trybunałowi wystarczających wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego i prawnego (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 23; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 53 § 2, art. 94) (por. pkt 24–31)

4. Harmonizacja ustawodawstw podatkowych — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Odliczenie podatku naliczonego — Ograniczenia prawa do odliczenia — Przepisy krajowe niezezwalające podatnikom na odliczenie podatku przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby zwolnionej działalności i przewidujące obliczanie tego podatku na podstawie części odpowiadającej stosunkowi pomiędzy kwotą transakcji dających prawo do odliczenia i kwotą transakcji dokonanych w ciągu roku — Dopuszczalność — Charakter świadczeń — Świadczenia medyczno-sanitarne — Brak związku ze sprawą (dyrektywa Rady 77/388, art. 17 ust. 2, 3, 5, art. 19) (por. pkt 35–41)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym- Commissione tributaria provinciale di Parma – Wykładnia art. 17 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) – Odliczenie podatku naliczonego – Publiczne lub prywatne struktury zdrowotne wykonujące działalność objętą zwolnieniem – Ustawodawstwo krajowe wyłączające odliczenie podatku związanego z kupnem towarów lub usług wykorzystywanych w ramach tej zwolnionej działalności

Sentencja

Wykładni art. 17 ust. 2 i 5 oraz art. 19 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy dokonywać w ten sposób, iż nie stoją one na przeszkodzie krajowym przepisom takim jak przepisy w postępowaniu głównym, które nie zezwalają na odliczenie podatku od wartości dodanej naliczonego w związku z nabyciem towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby zwolnionej działalności i przewidujące w konsekwencji, że prawo podatnika mieszanego do odliczenia tego podatku jest obliczane na podstawie części odpowiadającej stosunkowi pomiędzy kwotą transakcji dających prawo do odliczenia i kwotą transakcji dokonanych w ciągu roku, włączając świadczenia medyczno-sanitarne objęte zwolnieniem.

Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 grudnia 2012 r. – Danilo Debiasi przeciwko Agenzia delle Entrate – Ufficio di Parma

(sprawa C-560/11)

„Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Oczywista niedopuszczalność — Artykuł 99 regulaminu postępowania — Odpowiedź niepozostawiająca żadnych uzasadnionych wątpliwości — Podatki — Podatek VAT — Artykuł 17 ust. 2 lit a) szóstej dyrektywy VAT — Odliczenie podatku naliczonego — Publiczne lub prywatne struktury zdrowotne wykonujące działalność objętą zwolnieniem — Ustawodawstwo krajowe wyłączające odliczenie podatku związanego z kupnem towarów lub usług wykorzystywanych w ramach zwolnionej działalności — Część podlegająca odliczeniu”

1. Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Granice — Badanie zgodności prawa krajowego z prawem Unii — Wyłączenie — Dostarczenie sądowi odsyłającemu elementów wykładni objętych prawem Unii — Włączenie (art. 267 TFUE) (por. pkt 19, 20)

2. Pytania prejudycjalne — Właściwość sądu krajowego — Ocena niezbędności oraz znaczenia zadanych pytań (art. 267 TFUE) (por. pkt 22, 23)

3. Pytania prejudycjalne — Dopuszczalność — Konieczność dostarczenia Trybunałowi wystarczających wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego i prawnego (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 23; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 53 § 2, art. 94) (por. pkt 24–31)

4. Harmonizacja ustawodawstw podatkowych — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Odliczenie podatku naliczonego — Ograniczenia prawa do odliczenia — Przepisy krajowe niezezwalające podatnikom na odliczenie podatku przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby zwolnionej działalności i przewidujące obliczanie tego podatku na podstawie części odpowiadającej stosunkowi pomiędzy kwotą transakcji dających prawo do odliczenia i kwotą transakcji dokonanych w ciągu roku — Dopuszczalność — Charakter świadczeń — Świadczenia medyczno-sanitarne — Brak związku ze sprawą (dyrektywa Rady 77/388, art. 17 ust. 2, 3, 5, art. 19) (por. pkt 35–41)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym- Commissione tributaria provinciale di Parma – Wykładnia art. 17 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) – Odliczenie podatku naliczonego – Publiczne lub prywatne struktury zdrowotne wykonujące działalność objętą zwolnieniem – Ustawodawstwo krajowe wyłączające odliczenie podatku związanego z kupnem towarów lub usług wykorzystywanych w ramach tej zwolnionej działalności

Sentencja

Wykładni art. 17 ust. 2 i 5 oraz art. 19 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy dokonywać w ten sposób, iż nie stoją one na przeszkodzie krajowym przepisom takim jak przepisy w postępowaniu głównym, które nie zezwalają na odliczenie podatku od wartości dodanej naliczonego w związku z nabyciem towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby zwolnionej działalności i przewidujące w konsekwencji, że prawo podatnika mieszanego do odliczenia tego podatku jest obliczane na podstawie części odpowiadającej stosunkowi pomiędzy kwotą transakcji dających prawo do odliczenia i kwotą transakcji dokonanych w ciągu roku, włączając świadczenia medyczno-sanitarne objęte zwolnieniem.