ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Zatrudnienie – Zastosowanie art. 29 ust. 2 regulaminu pracowniczego

(regulamin pracowniczy, art. 29 ust. 2; załącznik XIII, art. 5 ust. 5; rozporządzenie Rady nr 723/2004)

W braku przepisów przejściowych w rozporządzeniu nr 723/2004 zmieniającym Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich w celu ustalenia zaszeregowania do grupy i na stopień urzędnika powołanego na stanowisko w wyższej grupie zaszeregowania po wejściu w życie tego rozporządzenia w dniu 1 maja 2004 r. w wyniku postępowania otwartego przed tym dniem na podstawie art. 29 ust. 2 regulaminu pracowniczego należy czerpać inspirację z rozwiązania przyjętego przez samego prawodawcę wspólnotowego w art. 5 ust. 5 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego wobec przypadku powołania na stanowisko dyrektora w drodze awansu, a więc ustalić zaszeregowanie do „następnej grupy zaszeregowania”.

Postępowanie w sprawie naboru, które zostało rozpoczęte na podstawie art. 29 ust. 2 regulaminu pracowniczego, może być bowiem zrównane z awansem, jeżeli bierze w nim udział urzędnik lub inny pracownik czynny zawodowo. W takiej sytuacji nie można traktować powołania na stanowisko w wyższej grupie zaszeregowania jako kolejnego zatrudnienia w ramach instytucji powodującego przerwanie kariery beneficjenta, lecz jako przyspieszenie jego kariery, którego następstwem – bez naruszenia zasady ekspektatywy rozwoju kariery urzędnika w ramach swojej instytucji, wyrażonej w regulaminie pracowniczym – nie może być obniżenie jego grupy zaszeregowania lub stopnia, a w konsekwencji obniżenie jego wynagrodzenia. Takie rozwiązanie nasuwa się tym bardziej, że jest ono zgodne z obowiązkiem staranności spoczywającym na administracji, który oznacza, że jeżeli administracja zajmuje stanowisko względem sytuacji prawnej urzędnika, właściwy organ uwzględnia wszystkie okoliczności mogące przesądzać o treści jego decyzji oraz uwzględnia nie tylko interes służby, lecz również interes zainteresowanego urzędnika, ponieważ urzędnik powołany na wyższe stanowisko w wyrazie uznania jego osobistych zasług ma słuszny i zgodny z obowiązującymi przepisami regulaminu pracowniczego interes w tym, aby jego wynagrodzenie nie zostało obniżone.

(zob. pkt 63, 75, 76, 79, 80)

Odesłanie:

Trybunał: sprawy połączone 20/83 i 21/83 Vlachos przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 13 grudnia 1984 r., Rec. str. 4149, pkt 23; sprawa C‑298/93 P Klinke przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 29 czerwca 1994 r., Rec. str. I‑3009, pkt 38

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑133/89 Burban przeciwko Parlamentowi, 20 czerwca 1990 r., Rec. str. II‑245, pkt 27; sprawy połączone T‑114/98 i T‑115/98 Rodríguez Pérez i in. przeciwko Komisji, 1 czerwca 1999 r., RecFP str. I‑A‑97, II‑529, pkt 32
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Sporządzenie – Urzędnicy wykonujący zadania związane z reprezentacją personelu

(regulamin pracowniczy, załącznik II, art. 1 akapit szósty)

2. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Sporządzenie

1. O ile zgodnie z art. 6 ust. 3 lit. c) ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego przyjętych przez Komisję, oceniający i zatwierdzający są zobowiązani do przeprowadzenia konsultacji z grupą ad hoc i do uwzględnienia jej opinii przy sporządzaniu sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej urzędnika wykonującego zadania związane z reprezentacją personelu, o tyle nie są zobowiązani zgadzać się z tą opinią. Jeśli się z nią nie zgadzają, wówczas powinni wyjaśnić przyczyny, dla których od niej odstąpili.

Ponadto z żadnego przepisu regulaminu pracowniczego czy ogólnych przepisów wykonawczych nie wynika, że obowiązek uwzględniania przez oceniającego i zatwierdzającego opinii grupy ad hoc zmusza ich do przyznania urzędnikowi szczególnych punktów dodatkowo, poza punktami mającymi na celu ocenę jego pracy wykonywanej w ramach jego stanowiska.

Taki obowiązek nie wynika również wyraźnie z art. 1 akapit ostatni załącznika II do regulaminu pracowniczego, zgodnie z którym urzędnik pełniący obowiązki przedstawiciela pracowników nie może ponieść z tego tytułu szkody.

(zob. pkt 37, 38, 47)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑43/04 Fardoom i Reinard przeciwko Komisji, 25 października 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑329, II‑1465, pkt 87; sprawa T‑95/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, 17 maja 2006 r., dotychczas nieopublikowana w Zbiorze, pkt 84

2. Normy przyjętych przez Komisję ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego, dotyczące podziału kompetencji pomiędzy odpowiednio oceniającym, zatwierdzającym i oceniającym z odwołania w ramach postępowania w sprawie oceny urzędnika, stanowią normy wewnętrznej organizacji instytucji. Odstępstwo od tych norm może pociągnąć za sobą unieważnienie decyzji administracji tylko w sytuacji, gdy takie odstępstwo mogłoby naruszyć jedną z gwarancji określonych w regulaminie pracowniczym bądź też zasadę dobrej administracji w zakresie zarządzania personelem.

(zob. pkt 61)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 46/72 De Greef przeciwko Komisji, 30 maja 1973 r., Rec. str. 543, pkt 18; sprawa 49/72 Drescig przeciwko Komisji, Rec. str. 565, pkt 10

Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T‑118/04 i T‑134/04 Caló przeciwko Komisji, 7 lutego 2007 r., Zb.Orz.SP str. I‑A-2-0000, II‑A-2-0000, pkt 67, 68
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej

(regulamin pracowniczy, art. 43)

2. Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie – Stwierdzenie nieważności niezgodnego z prawem zaskarżonego aktu – Stosowne zadośćuczynienie za krzywdę

(regulamin pracowniczy, art. 91)

1. Z art. 8 ust. 5 akapit czwarty przyjętych przez Komisję ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego wynika, że administracja jest zobowiązana do określenia celów i kryteriów oceny dla zatrudnionej osoby. Zgodnie z tym przepisem formalny dialog, jaki odbywa się pomiędzy oceniającym a ocenianym na początku każdego postępowania w sprawie oceny, powinien dotyczyć nie tylko oceny pracy tej ocenianej osoby podczas okresu odniesienia, który rozciąga się od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym prowadzone jest postępowanie w sprawie awansu, lecz również ustalenia celów na kolejny rok. Cele te stanowią punkt odniesienia dla oceny wydajności. Obowiązek ten powtórzony jest w wytycznych na temat oceny, które Komisja narzuciła sama sobie jako normę postępowania.

W braku ustalenia celów i kryteriów oceny na dany okres odniesienia administracja nie może utrzymywać, że cele określone na poprzedni okres odniesienia zostały przedłużone, ponieważ nie wskazano daty końca ich ważności.

(zob. pkt 31, 32, 37)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 190/82 Blomefield przeciwko Komisji, 1 grudnia 1983 r., Rec. str. 3981, pkt 20

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑63/89 Latham przeciwko Komisji, 24 stycznia 1991 r., Rec. str. II‑19, pkt 25; sprawa T‑296/01 Tatti przeciwko Komisji, 30 września 2003 r., RecFP str. I‑A‑225, II‑1093, pkt 43

2. Stwierdzenie nieważności aktu administracji zaskarżonego przez urzędnika stanowi samo w sobie stosowne i co do zasady wystarczające zadośćuczynienie wszelkiej krzywdy, jakiej skarżący mógł doznać z powodu unieważnionego aktu, zwłaszcza w sytuacji, gdy w takim akcie brak jest jakiejkolwiek wyraźnie negatywnej oceny umiejętności skarżącego, która mogłaby wyrządzić mu krzywdę.

(zob. pkt 44)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑60/94 Pierrat przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 26 stycznia 1995 r., RecFP str. I‑A‑23, II‑77, pkt 62
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Urzędnicy – Personel kontraktowy – Zatrudnienie – Wymóg posiadania dyplomu szkoły wyższej – Pojęcie dyplomu szkoły wyższej

(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 82 ust. 2 lit. c), ppkt (i))

2. Urzędnicy – Zatrudnienie – Zaszeregowanie do grupy – Wymóg posiadania dyplomu szkoły wyższej – Porównanie dyplomów i uprawnień do wykonywania zawodu wydanych w różnych państwach członkowskich

(dyrektywa Rady 89/48)

1. W braku odmiennych przepisów uznać należy, że wynikający z przepisów art. 82 ust. 2 lit. c) ppkt (i) warunków zatrudnienia innych pracowników wymóg posiadania dyplomu szkoły wyższej musi być odczytywany tak, jak rozumiane jest to wyrażenie zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego, w którym kandydat odbył studia, których dyplomem się legitymuje.

(zob. pkt 34)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 108/88 Jaenicke Cendoya przeciwko Komisji, 13 lipca 1989 r., Rec. s. 2711, pkt 14

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑2/90 Ferreira de Freitas przeciwko Komisji, 7 lutego 1991 r., Rec. s. II‑103, pkt 32; sprawa T‑82/92 Cortes Jimenez i in. przeciwko Komisji, 3 marca 1994 r., RecFP s. I‑A‑69, II‑237, pkt 34

2. Harmonizacja dokonana na podstawie dyrektywy 89/48 w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata nie skutkuje ograniczeniem uznania, jakim dysponuje instytucja przy porównywaniu wartości poszczególnych dyplomów w ramach swojej polityki naboru. W systemie ustanowionym przez dyrektywę 89/48 porównanie dyplomów odbywa się do celów udzielenia dostępu do określonych rodzajów działalności regulowanej w poszczególnych państwach członkowskich. Oceny tej nie należy mylić ze złożoną oceną uniwersyteckiej wartości świadectw posiadanych kwalifikacji, uzyskanych w różnych państwach członkowskich, dokonywaną dla potrzeb ustalenia grupy zaszeregowania przypisanej danemu stanowisku w strukturach jednej z instytucji Wspólnot Europejskich.

(zob. pkt 85)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑299/97 Alonso Morales przeciwko Komisji, 9 grudnia 1999 r., RecFP s. I‑A‑249, II‑1227, pkt 35, 36; sprawa T‑25/03 De Stefano przeciwko Komisji, 11 maja 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑125, II‑573, pkt 53
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Awans – Porównanie osiągnięć – Tryby postępowania – Wyrażenie osiągnięć w ujęciu liczbowym poprzez przyznanie punktów

(regulamin pracowniczy, art. 45)

Jeżeli w ramach postępowania w sprawie przyznania punktów za osiągnięcia organ administracji ma do dyspozycji ograniczoną liczbę punktów, które przyznaje urzędnikom na podstawie porównania ich osiągnięć, porównanie to powinno zostać przeprowadzone na zasadzie równości, a punkty należy przyznać urzędnikom, którzy na nie najbardziej zasługują, w malejącym porządku według osiągnięć, do wyczerpania puli punktów. Jeżeli w trakcie dokonywanego w ten sposób porównania zostanie stwierdzone, że osiągnięcia niektórych urzędników są na równoważnym poziomie, wspomnianym urzędnikom należy przyznać identyczną liczbę punktów za osiągnięcia. W razie niewystarczającej liczby punktów przy wyborze między większą liczbą kandydatów zajmujących dane miejsce ex‑aequo należy zastosować dodatkowe kryteria. W tym względzie jakkolwiek zakres obowiązków może stanowić decydujące kryterium przy awansowaniu zgodnie z art. 45 regulaminu pracowniczego, to jedynie pod warunkiem, że zakres ten podlega ocenie w ramach porównywania urzędników, mających ten sam poziom osiągnięć, a nie porównywania zakresu obowiązków danego urzędnika w kolejnych latach.

W związku z tym nie jest zgodna z zasadą równego traktowania i z art. 45 regulaminu pracowniczego decyzja w sprawie przyznania jedynie określonej liczby punktów za osiągnięcia urzędnikowi z tego tylko powodu, że jego osiągnięcia nie przewyższają osiągnięć urzędników, którzy uzyskali wyższą liczbę punktów, ponieważ organ administracji wymaga tym samym, by poziom wyników pracy omawianego urzędnika nie był równy, lecz wyższy od poziomu, który reprezentują jego współpracownicy.

(zob. pkt 38–40, 45–47)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑311/04 Buendía Sierpa przeciwko Komisji, 19 października 2006 r., Zb.Orz. s. II‑4137, pkt 93 in fine
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – System awansowania wprowadzony przez Komisję – Zażalenie na listę awansowanych urzędników i na ustalenie liczby przyznanych urzędnikom punktów – Decyzja o oddaleniu – Uzasadnienie

(regulamin pracowniczy, art. 25 akapit drugi, art. 45, art. 90 ust. 2)

W ramach systemu awansowania wprowadzonego wewnętrznym uregulowaniem Komisji, w którym postępowanie w sprawie awansu kończy się wydaniem aktu zawierającego dwie odrębne decyzje organu powołującego: decyzję ustanawiającą listę urzędników awansowanych oraz decyzję określającą całkowitą liczbę punktów urzędników, żadna z obu tych decyzji nie musi być wydana z uzasadnieniem. Obowiązek uzasadnienia jest spełniony, gdy organ powołujący uzasadnia swą decyzję w sprawie oddalenia zażalenia złożonego na wspomniane decyzje na mocy art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

W związku z tym, jako że awans przyznaje się wybranym osobom, organ powołujący nie ma obowiązku ujawnienia kandydatowi pominiętemu przy awansie oceny porównawczej, jakiej dokonał w stosunku do niego i do kandydata, który awans otrzymał. Aby obowiązek uzasadnienia został spełniony, wystarczy zatem, że w odpowiedzi na zażalenie zostanie wskazane, w jaki sposób zastosowano do indywidualnej sytuacji urzędnika wynikające z prawa i z regulaminu pracowniczego warunki dotyczące awansowania.

(zob. pkt 89, 91)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑343/87 Culin przeciwko Komisji, 7 lutego 1990 r., Rec. s. I‑225, pkt 13

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑11/91 Schloh przeciwko Radzie, 25 lutego1992 r., Rec. s. II‑203, pkt 73, 85, 86; sprawa T‑6/96 Contargyris przeciwko Radzie, 29 maja 1997 r., RecFP s. I‑A‑119, II‑357, pkt 147, 148; sprawa T‑230/99 McAuley przeciwko Radzie, 14 czerwca 2001 r., RecFP s. I‑A‑127, II‑583, pkt 50–52; sprawa T‑218/02 Napoli Buzzanca przeciwko Komisji, 29 listopada 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑267, II‑1221, pkt 59; sprawa T‑311/04 Buendía Sierpa przeciwko Komisji, 19 października 2006 r., Zb.Orz. s. II‑4137, pkt 147
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Niezdolność do pracy – Komitet ds. Inwalidztwa – Opinia – Obowiązek uzasadnienia – Przedmiot

(regulamin pracowniczy, art. 25, 53, art. 78 akapit pierwszy)

Celem przepisów dotyczących komisji lekarskiej i Komitetu ds. Inwalidztwa jest zlecenie ekspertom w dziedzinie medycyny dokonania ostatecznej oceny wszelkich kwestii medycznych. Kontrola sądowa nie może obejmować ocen ściśle lekarskich, które należy uznać za ostateczne, jeśli zostały wydane w sposób zgodny z przepisami. Natomiast kontrola sądowa może obejmować zgodność z przepisami składu i sposobu działania tych komisji i komitetu, jak również zgodność z przepisami opinii, jakie wydają. W tym zakresie sąd wspólnotowy jest właściwy w zakresie zbadania, czy opinia zawiera uzasadnienie umożliwiające ocenę względów, na których zostały oparte zawarte w niej wnioski, oraz czy istnieje zrozumiały związek pomiędzy ustaleniami lekarskimi zawartymi w opinii a wnioskami, do jakich dochodzi komisja lub komitet.

Opinia Komitetu ds. Inwalidztwa jest w sposób oczywisty całkowicie pozbawiona uzasadnienia, gdy ograniczono się w niej tylko i wyłącznie do stwierdzenia, a jednocześnie do wniosku, że urzędnik jest niezdolny do pracy, a niezdolność ta uznana jest za całkowitą i skutkuje niezdolnością do wykonywania obowiązków. Sama wzmianka w protokole z posiedzenia Komitetu ds. Inwalidztwa, iż urzędnik cierpi na zespół lękowo-depresyjny, nie umożliwia sądowi wspólnotowemu poznania i zweryfikowania względów, na których oparto zawarte w opinii wnioski, oraz tego, czy w opinii wykazano istnienie zrozumiałego związku między zawartymi w niej ustaleniami lekarskimi a wyciągniętymi przez komitet wnioskami. Zespół lękowo-depresyjny może bowiem przejawiać się w bardzo różnych postaciach i stopniach, a jego wystąpienie nie oznacza, że cierpiącą na niego osobę trzeba koniecznie uważać za trwale i całkowicie niezdolną do pracy, co powoduje jej niezdolność do wykonywania obowiązków na stanowisku odpowiadającym jej grupie funkcyjnej.

(zob. pkt 64, 65, 67)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 277/84 Jänsch przeciwko Komisji, 10 grudnia 1987 r., Rec. s. 4923, pkt 15

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑165/89 Plug przeciwko Komisji, 27 lutego 1992 r., Rec. s. II‑367, pkt 75; sprawa T‑27/98 Nardone przeciwko Komisji, 15 grudnia 1999 r., RecFP s. I‑A‑267, II‑1293, pkt 87
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Konkurs – Konkurs w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji oraz egzaminy – Warunki dopuszczenia – Doświadczenie zawodowe

(regulamin pracowniczy, załącznik III, art. 5)

Wymagane od kandydata doświadczenie zawodowe celem dopuszczenia go do konkursu do wspólnotowej służby publicznej w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji oraz egzaminy musi być interpretowane wyłącznie w świetle celów omawianego konkursu, które wynikają z ogólnego opisu zakresu zadań, jakie mają być realizowane.

Jeśli chodzi o ocenę tego, czy działalność w ramach studiów doktoranckich lub badań podyplomowych mająca związek z zadaniami, jakie mają być realizowane, może stanowić doświadczenie zawodowe, wykładnia ogłoszenia o konkursie w świetle odrębności krajowych systemów prawnych wiązałaby się nieuchronnie z odmiennym traktowaniem kandydatów o różnej przynależności państwowej, biorąc pod uwagę szczególnie różnice krajowe pomiędzy systemami kształcenia podyplomowego. Taka działalność musi zostać uznana za wchodzącą w zakres wymaganego doświadczenia zawodowego, jeśli, z jednej strony, była rzeczywiście i skutecznie realizowana, z wyłączeniem działalności badawczej realizowanej w ramach studiów, która była tak ograniczona, że była praktycznie marginalna i dodatkowa, i jeśli, z drugiej strony, działalność ta była wynagradzana, przy czym wysokość tego wynagrodzenia, nawet jeśli jest niższa od gwarantowanego wynagrodzenia minimalnego, nie może mieć jakiegokolwiek wpływu na kwalifikację jako doświadczenie zawodowe. Charakter prawny sui generis stosunku pracy, w charakterze pracownika najemnego lub działalności zawodowej wykonywanej na własny rachunek, w świetle prawa krajowego, nie bardziej niż źródło czy nazwa środków na wynagrodzenie nie mogą być rozstrzygające dla kwalifikacji jako wymagane doświadczenie zawodowe w rozumieniu ogłoszenia o konkursie.

Okoliczność, że działalność badawcza mogła mieć charakter dalszego szkolenia kandydata, pozwalając mu na otrzymanie w późniejszym czasie tytułu doktora, nie może, jako taka, stanowić przeszkody w kwalifikacji jako doświadczenie zawodowe w rozumieniu ogłoszenia o konkursie.

(zob. pkt 64, 66, 67, 70)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑456/02 Trojani, 7 września 2004 r., Zb.Orz. s. I‑7573, pkt 16

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑50/89 Sparr przeciwko Komisji, 22 maja 1990 r., Rec. s. II‑207, pkt 18; sprawa T‑101/96 Wolf przeciwko Komisji, 6 listopada 1997 r., RecFP s. I‑A‑351, II‑949, pkt 74; sprawa T‑329/03 Ricci przeciwko Komisji, 16 marca 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑69, II‑315, pkt 52
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Emerytury – Współczynnik korygujący

(regulamin pracowniczy, art. 82)

Pojęcie miejsca zamieszkania w rozumieniu art. 82 dawnego regulaminu pracowniczego, przewidujące zastosowanie do emerytur współczynnika korygującego dla państwa, co do którego osoba otrzymująca emeryturę lub rentę wykazała, że posiada w nim swe miejsce zamieszkania, dotyczy miejsca, w którym dawny urzędnik faktycznie ustanowił ośrodek swych interesów, czyli miejsca, w którym zainteresowany ustanowił, z zamiarem nadania mu trwałego charakteru, stały bądź zwykły ośrodek swych interesów życiowych, i w którym uważa się, że ponosi on koszty utrzymania. Ponadto pojęcie miejsca zamieszkania oznacza, niezależnie od czysto ilościowego kryterium czasu spędzanego przez daną osobę na terytorium określonego państwa, poza okolicznością fizycznego przebywania w pewnym miejscu, zamiar nadania tej okoliczności ciągłości wynikającej z ustalonego trybu życia i utrzymywania zwykłych stosunków społecznych. Omawiane pojęcie miejsca zamieszkania jest właściwe wspólnotowej służbie publicznej i niekoniecznie zbiega się z rozumieniem tego terminu na szczeblu krajowym.

(zob. pkt 69, 86)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T‑124/01 i T‑320/01 Del Vaglio przeciwko Komisji, 4 czerwca 2003 r., RecFP s. I‑A‑157, II‑767, pkt 70 i przytoczone tam orzecznictwo, pkt 71 i przytoczone tam orzecznictwo, pkt 72; sprawa T‑320/04 Dionyssopoulou przeciwko Radzie, 12 września 2005 r., niepublikowana w Zbiorze, pkt 39; sprawa T‑416/04 Kontouli przeciwko Radzie 27 września 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑181, II‑A‑2‑897, pkt 71
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Personel kontraktowy – Zaszeregowanie

(regulamin pracowniczy, art. 5 ust. 3 lit. b); warunki zatrudnienia innych pracowników art. 82 ust. 2)

Do celów stosowania przepisów art. 7 ust. 1 lit. d) oraz art. 7 ust. 3 ogólnych przepisów wykonawczych w sprawie procedur naboru i zatrudniania pracowników kontraktowych w Komisji, zgodnie z którymi zaszeregowania pracowników dokonuje się według długości okresu ich właściwego doświadczenia zawodowego, liczonej od chwili, gdy zainteresowany zaczął spełniać minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji niezbędne do zatrudnienia, Komisja nie może, nie naruszając przy tym zakresu art. 82 ust. 2 lit. c) warunków zatrudnienia innych pracowników, zgodnie z którym do zatrudnienia członka personelu kontraktowego w grupie funkcyjnej IV wymagany jest co najmniej poziom wykształcenia odpowiadający ukończonym studiom wyższym trwającym co najmniej trzy lata, potwierdzony dyplomem, który to art. 82 ust. 2 lit. c) warunków zatrudnienia innych pracowników objaśniony został, z uwagi na identyczne brzmienie obu przepisów, w art. 5 ust. 3 lit. b) regulaminu pracowniczego, stawiającym te same wymagania urzędnikom, nie uwzględnić dyplomu, nie zbadawszy wcześniej treści programu nauczania, którego omawiany dyplom stanowi potwierdzenie, oraz nie sprawdziwszy, czy dyplom ten może potwierdzać ukończenie studiów wyższych.

(zob. pkt 41, 42)
WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(trzecia izba)

z dnia 25 kwietnia 2007 r.

Sprawa F-50/06

Maddalena Lebedef-Caponi

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Postępowanie w sprawie oceny za lata 2001/2002 – Ogólne przepisy wykonawcze do art. 43 regulaminu pracowniczego – Artykuł 26 regulaminu pracowniczego

Przedmiot: Skarga na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M. Lebedef-Caponi żąda stwierdzenia nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej za okres od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r.

Orzeczenie: Stwierdza się nieważność sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej M. Lebedef-Caponi za okres od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

Streszczenie

Akty instytucji – Wycofanie – Akty niezgodne z prawem – Zakres w przypadku wady proceduralnej





W przypadku gdy administracja decyduje się wycofać dany akt z powodu wady, którą obarczone było postępowanie w sprawie jego przyjęcia, jak i wtedy, gdy zastępuje decyzję, której nieważność została stwierdzona przez sąd wspólnotowy ze względu na wadę proceduralną, może ona ponownie przeprowadzić całe postępowanie w sprawie przyjęcia aktu, nie ograniczając się do tego, co wynika z obowiązku usunięcia stwierdzonej wady. W efekcie, gdy wycofując dany akt, administracja złoży względem zainteresowanego formalne zapewnie, że rozpocznie procedurę przyjmowania ab initio, nie może ona, nie dopuszczając się naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, powrócić do ustaleń ograniczających zakres wycofania jedynie do etapu postępowania niezgodnego z prawem.

(zob. pkt 38, 45, 46)