7

Sąd przedstawił okoliczności leżące u podstaw sporu w sposób następujący w pkt 1–12 zaskarżonego wyroku: „1 W dniu 26 czerwca 2009 r. skarżąca, [Repower], uzyskała w [EUIPO] na podstawie rozporządzenia nr 207/2009 […] ochronę w Unii Europejskiej rejestracji międzynarodowej nr 1020351 słownego znaku towarowego REPOWER. […] 3 W dniu 3 czerwca 2013 r. interwenient, repowermap.org, wystąpił z wnioskiem o unieważnienie prawa do zakwestionowanego znaku […]. Twierdził on, że zakwestionowany znak jest opisowy i pozbawiony charakteru odróżniającego w odniesieniu do wszystkich oznaczanych nim towarów i usług. 4 W dniu 9 lipca 2014 r. Wydział Unieważnień uwzględnił [w części] wniosek o unieważnienie […]. […] 6 W dniu 8 września 2014 r. interwenient wniósł do EUIPO na podstawie art. 58–64 rozporządzenia nr 207/2009 […] odwołanie od decyzji Wydziału Unieważnień. 7 Decyzją z dnia 8 lutego 2016 r. (zwaną dalej »decyzją z dnia 8 lutego 2016 r.«) Piąta Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła odwołanie. […] 8 Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 26 kwietnia 2016 r. interwenient wniósł skargę na decyzję z dnia 8 lutego 2016 r. Sprawa ta została zarejestrowana pod numerem T‑188/16. 9 W drodze zawiadomienia z dnia 22 czerwca 2016 r. Piąta Izba Odwoławcza poinformowała strony, że w następstwie wniesienia do Sądu skargi w sprawie T‑188/16 repowermap/EUIPO – Repower (REPOWER), stwierdziła ona, iż decyzja z dnia 8 lutego 2016 r. jest dotknięta wadą w postaci niewystarczającego charakteru uzasadnienia w rozumieniu art. 75 rozporządzenia nr 207/2009 […]. Wyjaśniła ona, że z powodu tego niewystarczającego charakteru uzasadnienia i na podstawie art. 80 rozporządzenia nr 207/2009 […] uznała ona za właściwe uchylić decyzję z dnia 8 lutego 2016 r. w celu przeprowadzenia szczegółowej analizy charakteru odróżniającego i charakteru opisowego zakwestionowanego znaku w odniesieniu do oznaczanych tym oznaczeniem towarów i usług. Wezwała ona strony do przedstawienia uwag w przedmiocie jej zamiaru uchylenia decyzji z dnia 8 lutego 2016 r. 10 [Wnosząca odwołanie] przedstawiła swoje uwagi w dniu 5 lipca 2016 r. Twierdziła ona zasadniczo, że dopóki sentencja decyzji z dnia 8 lutego 2016 r. nie podlegała zmianom, można było potwierdzić jej uzasadnienie zgodnie z warunkami określonymi w art. 83 rozporządzenia nr 207/2009 […]. Natomiast stwierdziła ona, że uchylenie decyzji z dnia 8 lutego 2016 r. na podstawie art. 80 rozporządzenia nr 207/2009, który nie istniał lub już nie widniał w ujednoliconej wersji rozporządzenia nr 207/2009 udostępnionej online w bazie danych EUR-Lex, nie było możliwe, ponieważ artykuł ten przyznaje uprawnienie jedynie ekspertom EUIPO, a brak uzasadnienia nie stanowi błędu proceduralnego w rozumieniu art. 80 rozporządzenia nr 207/2009. Wreszcie twierdziła ona, że z decyzji Wielkiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 kwietnia 2009 r. (sprawa R 323/2008-G) (zwanej dalej »decyzją Wielkiej Izby Odwoławczej«) wynika, iż decyzje EUIPO, na które wniesiono skargi do Sądu, nie mogą zostać uchylone. 11 W dniu 20 lipca 2016 r. interwenient przekazał swoje uwagi. Podkreślił on, że w miejsce zasad ogólnych, do których odsyła art. 83 rozporządzenia nr 207/2009, zastosowanie znajduje art. 80 rozporządzenia nr 207/2009 jako przepis szczególny. Wskazał on również, iż odpowiedź, jakiej należy udzielić na pytanie, czy niewystarczający charakter uzasadnienia stanowi błąd proceduralny, nie jest oczywista i istnieje znaczne prawdopodobieństwo, że uchylenie decyzji z dnia 8 lutego 2016 r. z powodu niewystarczającego charakteru uzasadnienia nie było dopuszczalne. Uważa on, że w świetle wszystkich powyższych okoliczności najlepiej byłoby, gdyby postępowanie przed Sądem w sprawie T‑188/16 repowermap/EUIPO – Repower (REPOWER) toczyło się dalej. 12 [Sporną] decyzją […] Piąta Izba Odwoławcza EUIPO uchyliła decyzję z dnia 8 lutego 2016 r. Wyjaśniła ona, że wbrew wątpliwościom wyrażonym przez strony art. 80 rozporządzenia nr 207/2009 wciąż znajduje zastosowanie po wejściu w życie rozporządzenia 2015/2424. Ponadto wskazała ona, że EUIPO jest zobowiązane do uzasadnienia swoich decyzji, a w szczególności do przeprowadzenia analizy podstaw odmowy rejestracji w odniesieniu do rozpatrywanych towarów usług, w związku z czym niewystarczający charakter uzasadnienia, taki jak dostrzeżony w decyzji z dnia 8 lutego 2016 r., stanowi oczywisty błąd proceduralny w rozumieniu art. 80 rozporządzenia nr 207/2009, który należy skorygować”.