WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ

(trzecia izba)

z dnia 2 lipca 2014 r.

Sprawa F‑5/13

Paulo Jorge Da Cunha Almeida

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Konkurs otwarty – Nieumieszczenie na liście rezerwy kadrowej – Test rozumienia tekstu pisanego – Zarzut niezgodności z prawem ogłoszenia o konkursie – Wybór drugiego języka spośród trzech języków – Zasada niedyskryminacji

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której P.J. Da Cunha Almeida żąda głównie stwierdzenia nieważności decyzji komisji konkursu EPSO/AD/205/10 o wykluczeniu go z listy rezerwy kadrowej i decyzji oddalającej jego wniosek o ponowne sprawdzenie, a także stwierdzenia nieważności ogłoszenia o konkursie i listy rezerwy kadrowej.

Orzeczenie: Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursu EPSO/AD/205/10 z dnia 9 marca 2012 r., przekazanej przez Europejski Urząd Doboru Kadr, w sprawie odrzucenia wniosku o ponowne sprawdzenie złożonego przez P.J. Da Cunhę Almeidę w następstwie wykluczenia go z listy rezerwy kadrowej w drodze decyzji z dnia 23 grudnia 2011 r. W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez P.J. Da Cunhę Almeidę.

Streszczenie

1. Skargi urzędników – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Data złożenia – Otrzymanie przez administrację – Domniemanie powstałe wskutek pieczęci wpływu

(regulamin pracowniczy, art. 90 ust. 2)

2. Skargi urzędników – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Zgodność pomiędzy zażaleniem i skargą – Identyczność przedmiotu i podstawy – Zarzuty i argumenty niezawarte w zażaleniu, lecz ściśle z nim związane – Dopuszczalność

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

3. Urzędnicy – Konkurs – Przebieg konkursu otwartego – Języki udziału w egzaminach – Równość traktowania – Wymóg szczególnych umiejętności językowych – Uzasadnienie – Uzasadnienie w świetle interesu służby – Poszanowanie zasady proporcjonalności

[rozporządzenie Rady nr 1, art. 1, 6; regulamin pracowniczy, art. 1d § 1, art. 6, art. 28 ), załącznik III, art. 1 § 1 lit. f)]

1. Wykładni art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego należy dokonywać w ten sposób, że zażalenie jest złożone nie w momencie przesłania do instytucji, lecz kiedy do niej dotrze. Chociaż prawdą jest, że okoliczność potwierdzenia wpływu lub zarejestrowania przez administrację wysłanego do niej dokumentu nie pozwala na ustalenie pewnej daty złożenia tego dokumentu, niemniej o ile nie zostanie wykazane, że jest inaczej, można przynajmniej domniemywać w związku z zasadą dobrego zarządzania administracji, że wspomniany dokument dotarł do niej we wskazanym dniu.

(zob. pkt 20, 23)

Odesłanie

Sąd do spraw Służby Publicznej, postanowienie Schmit/Komisja, F‑3/05, EU:F:2006:31, pkt 28, 29 i przytoczone tam orzecznictwo

2. Skoro postępowanie poprzedzające wniesienie skargi ma charakter nieformalny, a zainteresowani działają na tym etapie, co do zasady, bez pomocy adwokata, to organ administracji nie powinien rozpatrywać zażaleń w sposób restrykcyjny, lecz przeciwnie, badać je w duchu otwartości. Ponadto art. 91 regulaminu pracowniczego nie ma na celu ograniczenia w sposób restrykcyjny i ostateczny zakresu potencjalnego postępowania przed sądem, o ile skarga sądowa nie zmienia podstawy ani przedmiotu zażalenia.

(zob. pkt 36)

Odesłanie

Sąd Pierwszej Instancji, wyrok Commission/Moschonaki, T‑476/11 P, EU:T:2013:557, pkt 76, 78

3. Niezgodne z prawem jest ogłoszenie o konkursie wprowadzające ograniczenie w zakresie drugiego języka, którym można się posługiwać w celu wzięcia udziału w konkursie, w okolicznościach gdy instytucje, których to ogłoszenie dotyczy, nie przyjęły wewnętrznych zasad dotyczących stosowania systemu językowego Unii zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 1 w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej ani nie wydały innych komunikatów ustalających kryteria dotyczące ograniczenia wyboru drugiego języka, gdy ogłoszenie o konkursie nie zawiera żadnego uzasadnienia ograniczenia wyboru języków.

Artykuł 1 wspomnianego rozporządzenia wyznacza 23 języki nie tylko na języki urzędowe, lecz również języki robocze instytucji Unii. Przepisy art. 1 ust. 1 lit. f) załącznika III, art. 1d ust. 1 i art. 6 zdanie pierwsze oraz art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego nie określają wyraźnych kryteriów pozwalających ograniczyć wybór drugiego języka niezbędnego do wzięcia udziału w konkursie. Interes służby może stanowić uzasadniony cel, który można brać pod uwagę w celu wprowadzenia takiego ograniczenia, pod warunkiem że interes ten jest obiektywnie uzasadniony, a wymagany poziom znajomości języka jest proporcjonalny do rzeczywistych potrzeb służby. Ponadto zasady ograniczające wybór drugiego języka powinny zawierać jasne, obiektywne i możliwe do przewidzenia kryteria, tak by kandydaci mogli znać z wystarczającym wyprzedzeniem wymogi językowe, po to, by mieli jak najlepsze warunki przygotowania się do konkursów.

(zob. pkt 44, 46–50)

Odesłanie

Trybunał, wyrok Italie/Komisji, C‑566/10 P, EU:C:2012:752, pkt 85, 88, 90