Jeżeli chodzi o decyzję Komisji zmieniającą warunki wyłączenia zasad korzystania z gazociągu, w szczególności w odniesieniu do dostępu stron trzecich, w następstwie propozycji właściwego organu krajowego na podstawie art. 36 dyrektywy 2009/73 dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego, to decyzja ta nie może dotyczyć bezpośrednio spółki konkurencyjnej względem spółki będącej adresatem tej decyzji. W istocie warunek dotyczący braku uznania pozostawionego adresatom, nie jest spełniony gdyż decyzja organu krajowego stanowiąca wykonanie decyzji Komisji nie jest automatyczna ze względu na możliwość zrezygnowania z zaproponowanego środka zarówno przez organ krajowy jak i adresata decyzji tego organu.

Kryterium bezpośredniego oddziaływania wymaga, by kwestionowany akt wpływał bezpośrednio na sytuację prawną jednostki i by nie pozostawiał zobowiązanym do jego wykonania adresatom żadnego uznania, gdyż wykonanie tego aktu ma charakter czysto automatyczny i wynika z samego kwestionowanego uregulowania, bez stosowania innych norm pośrednich. Taka sama sytuacja ma miejsce, gdy przysługująca adresatom aktu Unii Europejskiej możliwość niezastosowania się do niego jest czysto teoretyczna, ponieważ ich wola dostosowania się do niego nie wzbudza żadnych wątpliwości.

Podmioty inne niż adresaci decyzji mogą utrzymywać, iż decyzja ta dotyczy ich indywidualnie tylko wtedy, gdy ma ona wpływ na ich sytuację ze względu na określone, szczególne dla nich cechy lub ze względu na sytuację faktyczną, która odróżnia ich od wszelkich innych osób, i w związku z tym indywidualizuje ich w sposób podobny do adresata decyzji. Ponadto, gdy decyzja dotyczy grupy osób, które zostały zidentyfikowane lub mogły zostać zidentyfikowane w chwili wydania tego aktu ze względu na cechy właściwe członkom tej grupy, akt ten może dotyczyć tych osób w sposób indywidualny, ponieważ należą one do ograniczonego kręgu podmiotów gospodarczych.

W odniesieniu do decyzji Komisji na podstawie art. 36 dyrektywy 2009/73 dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego, która zmienia warunki, na jakich podmiot eksploatujący gazociąg powinien udostępniać gaz osobom trzecim, to nawet przy założeniu, że w szczególnym wypadku, rzeczona zmiana może mieć skutki gospodarcze, zwłaszcza wskutek zwiększenia przepływów gazu przy użyciu tego gazociągu, dla działalności spółki będącej osobą trzecią, prowadzącej działalność w zakresie wprowadzania do obrotu i przesyłu gazu ziemnego, a zatem ograniczyć konkurencyjność przedmiotowej spółki wobec przedsiębiorstw związanych z eksploatacją gazociągu na rynkach hurtowym i detalicznym gazu w państwie członkowskim, dotyczyłoby to wszystkich uczestników rynku prowadzących działalność w tym sektorze, a nie tylko rzeczonej spółki.

Ponadto fakt przynależności do domniemanego zamkniętego kręgu podmiotów działających na rynku obrotu gazem i przesyłu gazu w danym państwie członkowskim nie może indywidualizować rzeczonej spółki w odniesieniu do warunków korzystania z gazociągu służącego do przesyłu gazu przez to państwo członkowskie do drugiego państwa członkowskiego.

W konsekwencji decyzja Komisji nie dotyczy indywidualnie tej spółki.

(zob. pkt 37–39, 42, 44, 46)