ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 35/47

Wyrok Sądu z dnia 9 grudnia 2020 r.– Man and Machine / EUIPO – Bim Freelance (bim ready)

(Sprawa T-819/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy bim ready - Wcześniejszy unijny graficzny znak towarowy BIM freelance - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Ograniczenie usług wymienionych w zgłoszeniu znaku towarowego)

(2021/C 35/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Man and Machine Ltd (Thame Oxfordshire, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci R. Peto i C. Neu)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Rampini et V. Ruzek, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Bim Freelance Corp. (Miami, Floryda, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Skarga wniesiona na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 września 2019 r. (sprawa R 317/2019-1) w przedmiocie postępowania w sprawie sprzeciwu między Bim Freelance i Man and Machine

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 17 września 2019 r. (sprawa R 317/2019-1).

2) EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 27 z 27.1.2020.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) przekazanej ClientEarth pismem z dnia 30 października 2018 r. i odrzucającej jako niedopuszczalny wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej uchwały Rady Dyrektorów EBI z dnia 12 kwietnia 2018 r. zatwierdzającej finansowanie projektu elektrowni na biomasę w Galicji (Hiszpania), który ClientEarth złożył w dniu 9 sierpnia 2018 r. na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty oraz decyzji Komisji 2008/50/WE z dnia 13 grudnia 2007 r. ustanawiającej szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 1367/2006 w odniesieniu do wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktów administracyjnych.
C 88/30

Wyrok Sądu z dnia 20 stycznia 2021 r. – Palírna U Zeleného stromu/EUIPO – Bacardi (BLEND 42 FIRST CZECH BLENDED VODKA)

(Sprawa T-831/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BLEND 42 FIRST CZECH BLENDED VODKA - Wcześniejsze unijne znaki towarowe: słowny i międzynarodowy graficzny 42 BELOW - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Właściwy krąg odbiorców - Podobieństwo towarów i usług - Podobieństwo oznaczeń - Całościowa ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2021/C 88/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Palírna U Zeleného stromu a.s. (Uście nad Łabą, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat T. Chleboun)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Bacardi & Co. Ltd (Meyrin, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat A. Parassina)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 września 2019 r. (sprawa R 2533/2018-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Bacardi & Co. a Palírna U Zeléného stromu.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Palírna U Zeleného stromu a.s. zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 54 z 17.2.2020.
C 242/23

Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – SGI Studio Galli Ingegneria / Komisja

(Sprawa T-285/19) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji (2007 – 2013) - Umowa o udzielenie dotacji - Projekt Marsol - Koszty kwalifikowalne - Sprawozdanie z audytu OLAF-u stwierdzające brak kwalifikowalności poniesionych wydatków - Zwrot wypłaconych kwot - Ciężar dowodu - Zasada dobrej wiary - Prawo do bycia wysłuchanym - Zasada dobrej administracji - Prawo do obrony - Proporcjonalność)

(2021/C 242/30)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: SGI Studio Galli Ingegneria Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Marini, V. Catanacci i R. Viglietta)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà i A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 272 TFUE żądanie – tytułem głównym – stwierdzenia, że skarżąca nie jest zobowiązana do zwrotu kwoty w wysokości 487 914,32 EUR stanowiącej część całkowitej kwoty przyznanej jej w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 619120 dotyczącej projektu Marsol, – tytułem ewentualnym – stwierdzenia, że kwota do zwrotu nie może przekraczać 100 044,99 EUR, oraz – dalszym tytułem ewentualnym – zobowiązania Komisji do zapłaty na rzecz skarżącej kosztów poniesionych przez nią na wykonanie wspomnianego projektu, tytułem bezpodstawnego wzbogacenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) SGI Studio Galli Ingegneria Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 213 z 24.6.2019.
C 217/39

Wyrok Sądu z dnia 24 marca 2021 r. – Lego/EUIPO – Delta Sport Handelskontor (Element konstrukcyjny stanowiący część zestawu konstrukcyjnego)

(Sprawa T-515/19) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający element konstrukcyjny stanowiący część zestawu konstrukcyjnego - Podstawa unieważnienia - Niedochowanie wymagań dotyczących ochrony - Artykuł 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Cechy postaci produktu wynikające wyłącznie z jego funkcji technicznej - Cechy postaci produktu, które należy koniecznie odtworzyć w ich dokładnej formie i dokładnych rozmiarach, aby produkt mógł nadawać się do wzajemnego połączenia z innymi produktami - Wzory mające na celu umożliwienie montowania lub wielorakiego połączenia wymiennych produktów w ramach systemu modułowego - Artykuł 8 ust. 1–3 rozporządzenia nr 6/2002)

(2021/C 217/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lego A/S (Billund, Dania) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard i J. Fuhrmann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Delta Sport Handelskontor GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Klawitter i L.E. Appel)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 kwietnia 2019 r. (sprawa R 31/2018-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Delta Sport Handelskontor a Lego.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 kwietnia 2019 r. (sprawa R 31/2018-3).

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) EUIPO i Delta Sport Handelskontor GmbH pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez Lego A/S.

(1) Dz.U. C 305 z 9.9.2019.
Wyrok Sądu z dnia 24 marca 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO – Filotas Bellas & Yios (Halloumi)

(Sprawa T-282/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Halloumi χαλλούμι Vermion grill cheese/grill est/grill kase M BELAS PREMIUM GREEK DAIRY SINCE 1927 - Wcześniejszy słowny wspólny unijny znak towarowy HALLOUMI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 53 ust. 1 lit. a), art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. a), art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001)

(2021/C 217/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: S. Malynicz QC, S. Baran, barrister, i V. Marsland, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Filotas Bellas & Yios AE (Alexándreia Imathias, Grecja)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 lutego 2019 r. (sprawa R 2295/2017-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a Filotas Bellas & Yios.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

(1) Dz.U. C 213 z 24.6.2019.
Wyrok Sądu z dnia 24 marca 2021 r. – Novomatic/EUIPO – adp Gauselmann (Power Stars)

(Sprawa T-588/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Power Stars - Stwierdzenie częściowego wygaśnięcia prawa do znaku - Częściowy brak rzeczywistego używania - Dowód rzeczywistego używania - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) i art. 58 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001) - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 75 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia 2017/1001))

(2021/C 217/51)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Ringer)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Walicka i S. Hanne, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat K. Mandel)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2019 r. (sprawa R 2038/2018-2) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między adp Gauselmann a Novomatic.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Novomatic AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 337 z 7.10.2019.
C 206/22

Wyrok Sądu z dnia 17 marca 2021 r. – Tehrani / EUIPO – Blue Genes (Earnest Sewn)

(Sprawa T-853/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy Earnest Sewn - Unieważnienie prawa do znaku - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2021/C 206/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Reza Hossein Khan Tehrani (Nordhorn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat D. Wiedemann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Hanf i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Blue Genes, Inc. (Gardena, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 października 2019 r. (sprawa R 531/2018-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Blue Genes a R. Tehranim.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Reza Hossein Khan Tehrani zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 54 z 17.2.2020.
C 163/25

Wyrok Sądu z dnia 24 lutego 2021 r. – Liga Nacional de Fútbol Profesional / EUIPO (El Clasico)

(Sprawa T-809/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy El Clasico - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2021/C 163/32)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Liga Nacional de Fútbol Profesional (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci C. Casas Feu i C.J. Riesco Losa)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Palmero Cabezas i A. Crawcour, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 października 2019 r. (sprawa R 1966/2018-2) dotyczącą międzynarodowej rejestracji wskazującej Unię Europejską graficznego znaku towarowego El Clasico.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Liga Nacional de Fútbol Profesional zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 27 z 27.1.2020.
Wyrok Sądu z dnia 10 lutego 2021 r. – Santini i in. / Parlament

(Sprawy połączone T-345/19, T-346/19, od T-364/19 do T-366/19, od T-372/19 do T-375/19 i T-385/19) (1)

(Prawo instytucjonalne - Jednolity Statut posła do Parlamentu Europejskiego - Posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w okręgach włoskich - Przyjęcie przez Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati (prezydium izby deputowanych, Włochy) uchwały nr 14/2018 w sprawie emerytur i rent - Zmiana wysokości emerytur i rent włoskich posłów krajowych - Wprowadzona w związku z tym przez Parlament Europejski zmiana wysokości emerytur i rent niektórych byłych posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych we Włoszech - Właściwość autora aktu - Obowiązek uzasadnienia - Prawa nabyte - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Prawo własności - Proporcjonalność - Równość traktowania - Odpowiedzialność pozaumowna - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom)

(2021/C 128/39)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Giacomo Santini (Trydent, Włochy) i 9 pozostałych skarżących, których nazwiska znajdują się w załączniku do wyroku (przedstawiciel: adwokat M. Paniz)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Seyr i S. Alves, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności pism z dnia 11 kwietnia 2019 r., a także, w przypadku skarżącego w sprawie T-357/19, pisma z dnia 8 maja 2019 r., sporządzonych, w przypadku wszystkich skarżących, przez Parlament i dotyczących dostosowania kwoty świadczenia przysługującego skarżącemu w następstwie wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2019 r. uchwały nr 14/2018 Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati, i po drugie, oparte na art. 268 TFUE żądanie zmierzające do uzyskania naprawienia szkody poniesionej rzekomo przez skarżących w następstwie tych aktów.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Giacomo Santini i pozostali skarżący, których nazwiska znajdują się w załączniku, pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski.

(1) Dz.U. C 263 z 5.8.2019.
Wyrok Sądu z dnia 10 lutego 2021 r. – Forte / Parlament

(Sprawa T-519/19) (1)

(Prawo instytucjonalne - Jednolity Statut posła do Parlamentu Europejskiego - Posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w okręgach włoskich - Przyjęcie przez Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati (prezydium izby deputowanych, Włochy) uchwały nr 14/2018 w sprawie emerytur i rent - Zmiana wysokości emerytur i rent włoskich posłów krajowych - Wprowadzona w związku z tym przez Parlament Europejski zmiana wysokości emerytur i rent niektórych byłych posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych we Włoszech - Właściwość autora aktu - Obowiązek uzasadnienia - Prawa nabyte - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Prawo własności - Proporcjonalność - Równość traktowania)

(2021/C 128/40)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Mario Forte (Neapol, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci C. Forte i G. Forte)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Seyr i S. Alves, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności sporządzonego przez Parlament pisma z dnia 11 czerwca 2019 r. dotyczącego dostosowania kwoty świadczenia przysługującego skarżącemu w następstwie wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2019 r. uchwały nr 14/2018 Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Mario Forte pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski.

(1) Dz.U. C 305 z 9.9.2019.
3)

Skutki art. 1 decyzji wykonawczej 2020/374 pozostają w mocy wobec Aishy Muammer Mohamed El-Qaddafi do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 56 zdanie pierwsze statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub, w razie wniesienia odwołania w tym terminie, do dnia jego ewentualnego oddalenia.
C 242/22

Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Pech / Rada

(Sprawa T-252/19) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Artykuł 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia nr 1049/2001 - Ochrona opinii prawnych - Artykuł 4 ust 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1049/2001 - Ochrona procesu podejmowania decyzji - Odmowa udzielenia pełnego dostępu do opinii prawnej wydanej przez służbę prawną Rady)

(2021/C 242/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Laurent Pech (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer i T. McGrath)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: K. Pavlaki i E. Rebasti, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: O. Simonsson, C. Meyer-Seitz, A. Runeskjöld, J. Lundberg, M. Salborn Hodgson, H. Shev, H. Eklinder i R. Shahsavan Eriksson, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady z dnia 12 lutego 2019 r. o odmowie udzielenia pełnego dostępu do opinii wydanej przez jej służbę prawną zawartej w dokumencie ST 13593 2018 INIT w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 maja 2018 r. w sprawie ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwie członkowskim [COM(2018) 324 wersja ostateczna].

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 12 lutego 2019 r. o odmowie udzielenia pełnego dostępu do dokumentu ST 13593 2018 INIT zawierającego opinię wydaną przez służbę prawną Rady w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 maja 2018 r. w sprawie ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwie członkowskim [COM(2018) 324 wersja ostateczna].

2) Rada pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Laurenta Pecha.

3) Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 213 z dnia 24.6.2019.
C 242/22

Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Al-Tarazi / Rada

(Sprawa T-260/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie - Prawo do obrony - Prawo własności - Prawo do wykonywania działalności gospodarczej - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Proporcjonalność)

(2021/C 242/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mazen Al-Tarazi (Shuwaikh, Kuwejt) (przedstawiciele: G. Beck, A. Khan, R. Wilcox, barristers, i S. Patel, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/87 z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2019, L 18 I, s. 13) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/85 z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2019, L 18 I, s. 4) w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Mazen Al-Tarazi zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. C 213 z 24.6.2019.
Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2021 r. – Flaqui / Parlament

(Sprawa T-695/19) (1)

(Prawo instytucjonalne - Jednolity Statut Posła do Parlamentu Europejskiego - Posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w okręgach włoskich - Przyjęcie przez Ufficiodi Presidenza della Camera dei deputati (prezydium izby deputowanych, Włochy) uchwały nr 14/2018 w sprawie emerytur i rent - Zmiana wysokości emerytur i rent włoskich posłów krajowych - Wprowadzona w związku z tym przez Parlament Europejski zmiana wysokości emerytur i rent niektórych byłych posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych we Włoszech - Prawa nabyte - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Proporcjonalność)

(2021/C 242/42)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Enrico Flaqui (Florencja, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Sorrentino i A. Sandulli)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Seyr i S. Alves, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, noty Parlamentu z dnia 8 lipca 2019 r. dotyczącej dostosowania kwoty przysługującego skarżącemu świadczenia w następstwie wejścia w życie we dniu 1 stycznia 2019 r. decyzji nr 14/2018 wydanej przez l’Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati, po drugie, noty z dnia 11 kwietnia 2019 r. sporządzonej przez przewodniczącego Wydziału Wynagrodzeń i Praw Socjalnych Posłów do Parlamentu Europejskiego w Dyrekcji generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego, dotyczącej stosowania świadczeń, do których jest on uprawniony w następstwie wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2019 r. decyzji nr 14/2018 wydanej przez l’Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati oraz, po trzecie, opinii SJ-0836/18 Służby Prawnej Parlamentu z dnia 11 stycznia 2019 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Enrico Flaqui pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski.

(1) Dz.U. C 406 z 2.12.2019.