Keywords

Summary



Keywords

1. Umowy międzynarodowe – Układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja – Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących

(decyzja nr 3/80 Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja, art. 6 ust. 1 akapit pierwszy)

2. Umowy międzynarodowe – Układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja – Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących

(decyzja nr 3/80 Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja, art. 6 ust. 1 akapit pierwszy)

3. Umowy międzynarodowe – Układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja – Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących

(Protokół dodatkowy do układu stowarzyszeniowego EWG–Turcja, art. 59; rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 10a ust. 1; decyzja nr 3/80 Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja, art. 6 ust. 1 akapit pierwszy)

4. Umowy międzynarodowe – Układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja – Zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową – Zastosowanie w dziedzinie zabezpieczenia społecznego

(układ stowarzyszeniowy EWG–Turcja, art. 9; decyzja nr 3/80 Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja, art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 akapit pierwszy)

Summary

1. Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy decyzji Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja nr 3/80 o stosowaniu systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Wspólnot Europejskich do prawników tureckich i członków ich rodzin należy interpretować w ten sposób, że ma on skutek bezpośredni, tak że obywatele tureccy, do których ten przepis się stosuje, mogą powołać się na niego bezpośrednio przed sądami krajowymi państw członkowskich, aby spowodować odstąpienie od stosowania norm prawa wewnętrznego, które są z nim sprzeczne.

W istocie przepis ten ustanawia obowiązek osiągnięcia konkretnego rezultatu, mianowicie zakaz wszelkich ograniczeń przenoszenia praw do świadczeń nabytych przez obywateli tureckich na podstawie ustawodawstwa państwa członkowskiego. Obowiązek ten może zatem zostać powołany przez zainteresowanego przed sądem krajowym w uzasadnieniu żądania odstąpienia od stosowania sprzecznych z nim przepisów prawnych państwa członkowskiego, przy czym wywoływanie przez ten przepis takiego skutku nie wymaga przyjęcia dodatkowych środków.

(por. pkt 69, 74; pkt 1 sentencji)

2. Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy decyzji Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja nr 3/80 o stosowaniu systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Wspólnot Europejskich do prawników tureckich i członków ich rodzin należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które znosi prawo do świadczenia takiego jak dodatek do renty inwalidzkiej, przyznanego na podstawie ustawodawstwa krajowego, względem byłych tureckich pracowników migrujących, gdy powrócili oni do Turcji po tym, jak utracili prawo pobytu w przyjmującym państwie członkowskim z powodu okoliczności, iż stali się niezdolni do pracy w tym państwie członkowskim.

(por. pkt 96; pkt 2 sentencji)

3. Na stwierdzenie, że obywatele tureccy mogą skutecznie powoływać się na art. 6 ust. 1 akapit pierwszy decyzji Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja nr 3/80 o stosowaniu systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Wspólnot Europejskich do prawników tureckich i członków ich rodzin, domagając się, aby świadczenie dodatkowe, które otrzymywali na podstawie ustawodawstwa krajowego państwa członkowskiego było im nadal wypłacane w Turcji nie ma wpływu okoliczność, że jeżeli chodzi o świadczenie socjalne, takie jak świadczenie dodatkowe, reżim przewidziany aktualnie przez rozporządzenie nr 1408/71 różni się od reżimu przewidzianego przez wspomnianą decyzję, ani okoliczność, że na tej podstawie dane państwo członkowskie przystąpiło do zniesienia względem obywateli Unii prawa do świadczenia dodatkowego, jeżeli uprawnieni nie zamieszkiwali na terytorium owego państwa członkowskiego.

Sytuacja taka nie może być uznana za niezgodną z wymogami art. 59 protokołu dodatkowego załączonego do układu stowarzyszeniowego EWG–Turcja, zgodnie z którym obywatele tureccy nie mogą znaleźć się w sytuacji bardziej korzystnej niż obywatele Unii. W istocie sytuacja byłych tureckich pracowników migrujących, którzy powrócili do Turcji po tym, jak utracili prawo pobytu w przyjmującym państwie członkowskim z powodu okoliczności, iż stali się niezdolni do pracy w tym państwie członkowskim, nie może być, na potrzeby stosowania owego art. 59, w użyteczny sposób porównywana z sytuacją obywateli Unii, ponieważ obywatele Unii, będąc uprawnieni do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państwa członkowskiego, które przyznało przedmiotowe świadczenie, po pierwsze, mogą zdecydować się na opuszczenie terytorium tego państwa, tracąc prawo do tego świadczenia, i po drugie, mają prawo powrócić w każdej chwili do danego państwa członkowskiego.

(por. pkt 82, 83, 87, 88, 95)

4. Artykuł 3 ust. 1 decyzji nr 3/80 Rady Stowarzyszenia EWG–Turcja, o stosowaniu systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Wspólnot Europejskich do prawników tureckich i członków ich rodzin wykonuje i uściśla, w szczególnej dziedzinie zabezpieczenia społecznego, ogólną zasadę niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, ustanowioną w art. 9 wspomnianego układu stowarzyszeniowego. Jak wynika z samego brzmienia owego art. 3 ust. 1, artykuł ten stosuje się z zastrzeżeniem przepisów szczególnych, zawartych w tej decyzji.

Otóż art. 6 ust. 1 akapit pierwszy tejże decyzji stanowi taki przepis szczególny. W konsekwencji art. 9 układu stowarzyszeniowego EWG–Turcja nie ma zastosowania do sytuacji, które objęte są zakresem stosowania owego art. 6 ust. 1 akapit pierwszy.

(por. pkt 98-101; pkt 3 sentencji)