Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Skarga związku przedsiębiorstw na podstawie zasad handlu międzynarodowego – Decyzja Komisji kończąca postępowanie badawcze – Kontrola sądowa

(rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 4)

2. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Podjęcie działań przez Wspólnotę – Przesłanki – Przesłanki kumulatywne

(rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 2 ust. 1 i 4, art. 4 ust. 2)

3. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Podjęcie działań przez Wspólnotę – Przesłanki – Przeszkoda w handlu – Zakres

(rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 4)

4. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Podjęcie działań przez Wspólnotę – Przesłanki – Niekorzystne skutki w handlu – Zakres

(rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 4)

5. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Podjęcie działań przez Wspólnotę – Przesłanki – Interes Wspólnoty – Swobodne uznanie Komisji – Ocena złożonych sytuacji gospodarczych – Kontrola sądowa – Granice

(rozporządzenie Rady nr 3286/94)

6. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Podjęcie działań przez Wspólnotę – Przesłanki – Interes Wspólnoty – Swobodne uznanie Komisji – Ocena dokonywana w chwili wszczęcia postępowania badawczego – Brak wpływu na ocenę dokonywaną po zakończeniu postępowania

(rozporządzenie Rady nr 3286/94)

7. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Podjęcie działań przez Wspólnotę – Przesłanki – Konieczność wystąpienia niekorzystnych dla skarżącej skutków w handlu niezależnie od istnienia ogólnego interesu Wspólnoty – Swobodne uznanie Komisji

(rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 11 ust.1)

8. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja kończąca postępowanie badawcze w przedmiocie przeszkód w handlu

(art. 253 WE; rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 11 ust. 1)

9. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Postępowanie badawcze – Obowiązek informowania ciążący na instytucjach – Zakres

(rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 8 ust. 4)

10. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Postępowanie badawcze – Termin przekazania sprawozdania w przypadku badania określonego jako „zwykłe lub normalne” – Przedłużenie terminu w przypadku badania określonego jako „złożone” – Termin mający charakter wyłącznie instrukcyjny – Przekroczenie – Dopuszczalność – Przesłanka – Rozsądny termin

(rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 8 ust. 8)

11. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed przeszkodami w handlu – Postępowanie badawcze – Termin do wydania decyzji kończącej postępowanie po uzyskaniu opinii Komitetu Doradczego – Swobodne uznanie Komisji – Granice – Rozsądny termin

(rozporządzenie Rady nr 3286/94, art. 11 ust. 1)

Summary

1. Artykuł 4 rozporządzenia nr 3286/94 ustanawiającego procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu, ma na celu umożliwienie w szczególności każdemu związkowi działającemu w imieniu jednego lub kilku przedsiębiorstw Wspólnoty dochodzenia jego prawa do powołania się na zasady handlu międzynarodowego zawarte w wielostronnej umowie handlowej w drodze skargi, którą złoży do Komisji na warunkach wskazanych w tym rozporządzeniu, jak również prawa do skorzystania z gwarancji proceduralnych przewidzianych przez przepisy tego rozporządzenia. Ze wszystkich tych gwarancji wynika, że składający skargę w rozumieniu art. 4 tego rozporządzenia ma prawo poddać kontroli Sądu decyzję Komisji kończącą postępowanie badawcze wszczęte w następstwie złożenia skargi.

(por. pkt 41)

2. Na mocy rozporządzenia nr 3286/94 ustanawiającego procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego podjęcie na podstawie zasad handlu międzynarodowego działania przez Wspólnotę wobec przyjętej lub utrzymywanej przez państwo trzecie przeszkody w handlu, mającej skutek na jego rynku, wymaga co najmniej łącznego spełnienia trzech przesłanek, a mianowicie: istnienia przeszkody w handlu w znaczeniu nadanym jej przez rozporządzenie nr 3286/94, wystąpienia wynikających z niej niekorzystnych skutków w handlu oraz konieczności działania w interesie Wspólnoty. Jeżeli na skutek wszczętego na podstawie rozporządzenia nr 3286/94 postępowania badawczego Komisja stwierdzi, że jedna ze wskazanych wyżej przesłanek nie została spełniona, to organy Wspólnoty mają prawo uznać, że nie ma podstaw do podjęcia takiego działania.

(por. pkt 48)

3. Dwa elementy, z których składa się definicja przeszkody w handlu w rozumieniu rozporządzenia nr 3286/94 ustanawiającego procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, to znaczy „wszelkie praktyki handlowe przyjęte lub utrzymywane przez państwo trzecie” oraz „prawo do wszczęcia postępowania”, nie mogą być sztucznie dzielone. W istocie przeszkoda w handlu, na której istnienie można się powołać w celu zastosowania wspomnianego rozporządzenia, zakłada istnienie przyznanego przez zasady handlu międzynarodowego prawa wszczęcia postępowania. Odmienna wykładnia miałaby taki skutek, że każda praktyka handlowa przyjęta lub utrzymywana przez państwo trzecie mogłaby zostać uznana za przeszkodę w handlu, nawet gdyby wspomniane zasady nie przyznawały żadnego prawa do wszczęcia postępowania.

(por. pkt 49, 53)

4. Z definicji niekorzystnych skutków w handlu ustanowionej w art. 2 ust. 4 rozporządzenia nr 3286/94 ustanawiającego procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego wynika, że jego celem było zachowanie istnienia związku przyczynowego między faktycznymi („powodują”) lub potencjalnymi („grożą ich spowodowaniem”) niekorzystnymi skutkami w handlu a przeszkodą w handlu, jaka jest zidentyfikowana w okolicznościach właściwych dla danego przypadku w rozumieniu rozporządzenia nr 3286/94.

Taką wykładnię potwierdza treść siódmego motywu rozporządzenia, który ustanawia mechanizm wprowadzony przez to rozporządzenie mający na celu zapewnienie środków proceduralnych do żądania, aby instytucje wspólnotowe reagowały na przeszkody w handlu przyjęte czy też utrzymywane przez państwa trzecie, „które powodują” niekorzystne skutki w handlu, jak również art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia odnoszący się do składników skargi, który wymaga, aby zawierała ona dostateczne dowody istnienia przeszkód w handlu oraz „wynikających z nich” niekorzystnych skutków w handlu. Ponadto niekorzystne skutki w handlu w rozumieniu rozporządzenia nr 3286/94 powinny mieć jednocześnie istotny wpływ na gospodarkę Wspólnoty czy też regionu Wspólnoty lub też na sektor działalności gospodarczej Wspólnoty.

(por. pkt 65)

5. W przypadku gdy sędzia wspólnotowy rozpatruje skargę o stwierdzenie nieważności wymierzoną przeciwko wydanej przez Komisję decyzji kończącej z powodu braku interesu wspólnotowego postępowanie badawcze dotyczące przeszkód w handlu wszczęte zgodnie z rozporządzeniem nr 3286/94 ustanawiającym procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, kontrola sądowa oceny złożonych sytuacji gospodarczych, od której zależy, czy interes Wspólnoty wymaga podjęcia działania, winna ograniczać się do weryfikacji przestrzegania zasad procedury, materialnej prawdziwości okoliczności faktycznych przyjętych przy dokonywaniu wyboru kwestionowanego rozstrzygnięcia, braku oczywistego błędu w ocenie oraz braku nadużycia władzy. Zakres kontroli sądowej obejmuje również badanie braku naruszenia przepisów prawa.

(por. pkt 94)

6. Ocena interesu Wspólnoty dokonana w stadium wszczęcia postępowania badawczego przewidzianego w rozporządzeniu nr 3286/94 ustanawiającym procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego ma z natury charakter przygotowawczy. Nie może być zatem utożsamiana z oceną, która musi być dokonana w późniejszym stadium, to znaczy po zakończeniu postępowania badawczego, w chwili podejmowania decyzji, czy działanie jest niezbędne w interesie Wspólnoty.

W istocie odmienna wykładnia skutkowałaby tym, że kiedy Komisja podejmuje decyzję o wszczęciu postępowania badawczego, jest automatycznie zobowiązana w stadium podejmowania decyzji dotyczącej ewentualnego działania Wspólnoty uznać to działanie za niezbędne – zwłaszcza wobec spełnienia innych przewidzianych prawem przesłanek zastosowania rozporządzenia nr 3286/94, to znaczy istnienia przeszkody w handlu i niekorzystnych skutków w handlu – co pozbawiłoby Komisję jej zakresu swobodnego uznania.

(por. pkt 97, 98)

7. Komisja nie narusza art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 3286/94 ustanawiającego procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, gdy wymaga, aby ewentualne działanie Wspólnoty było powiązane z okolicznościami i względami prawnymi leżącymi u podstaw postępowania badawczego przy podejmowaniu decyzji o zakończeniu oraz gdy decyduje się zakończyć postępowanie badawcze, mimo występowania ogólnego i długoterminowego interesu w podjęciu w przyszłości działania przeciwko potencjalnym naruszeniom, które mogą wyniknąć z przyjętej przez państwo trzecie praktyki stosowania „selektywnych sankcji”, które zostały zidentyfikowane w sprawozdaniu z badania.

(por. pkt 120)

8. Z art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 3286/94 ustanawiającego procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego wynika, że decyzja kończąca przewidziane tym rozporządzeniem postępowanie badawcze może ograniczać się w uzasadnieniu do przywołania zasadniczych wniosków wynikających ze sprawozdania z badania, odsyłając do niego, przy czym mając na uwadze kontekst, w którym osadzona jest ta decyzja, nie ma potrzeby powtarzania wszystkich okoliczności stanu faktycznego i prawnego uwidocznionych w tym sprawozdaniu.

(por. pkt 132)

9. Rozporządzenie nr 3286/94 ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego przyznaje składającym skargę, zainteresowanym eksporterom i importerom, a także przedstawicielom zainteresowanego państwa lub państw prawo do informacji na warunkach określonych w art. 8 ust. 4 lit. a) i b) tego rozporządzenia, które powinno iść w parze szczególnie z obowiązkiem poszanowania przez instytucje wspólnotowe poufnej informacji handlowej. Te same podmioty mogą zwrócić się o poinformowanie ich o głównych faktach i uwagach wynikających z postępowania badawczego.

Jednakże żaden z przepisów rozporządzenia nr 3286/94 nie nakłada na Komisję obowiązku przesłania osobom wskazanym w art. 8 ust. 4 tego rozporządzenia projektu sprawozdania z badania przed jego złożeniem do Komitetu Doradczego, aby osoby te mogły podzielić się swoimi ewentualnymi uwagami z instytucją, ani obowiązku poinformowania tych osób z urzędu o głównych faktach i uwagach wynikających z postępowania badawczego.

Natomiast art. 8 ust. 4 lit. a i b) rozporządzenia nr 3286/94 zobowiązuje osoby wskazane w tym przepisie do zwrócenia się do Komisji z wnioskiem o udzielenie informacji. Okoliczność, że prawo do uzyskania informacji o głównych faktach i uwagach, które wynikają z postępowania badawczego, jest uzależnione od warunku – i to tylko jednego – że skarżący złożą w tej sprawie wniosek do Komisji, nie godzi jako taka w obronę ich interesów, tym bardziej że wniosek ten nie podlega żadnej szczególnej formie.

(por. pkt 173, 175, 176, 178)

10. O ile przekroczenie terminu o charakterze bezwzględnym pociąga za sobą nieważność każdej czynności podjętej po terminie, o tyle przekroczenie terminu czysto instrukcyjnego co do zasady nie pociąga za sobą stwierdzenia nieważności aktu wydanego po terminie.

Termin pięciu miesięcy przewidziany dla złożenia sprawozdania z badania, o którym mowa w art. 8 ust. 8 rozporządzenia nr 3286/94 ustanawiającego procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, ma charakter instrukcyjny.

Jeśli chodzi o termin siedmiu miesięcy, do którego odnosi się ten artykuł, stanowi on jedynie, w przypadku badania określonego jako „złożone”, wydłużenie pierwotnego terminu pięciu miesięcy przewidzianego na wypadek badania określonego jako „zwykłe lub normalne”. Wynika z tego, że skoro termin przesłania sprawozdania z badania ma charakter jedynie instrukcyjny w przypadku badania zakwalifikowanego jako „zwykłe lub normalne,” to nie może być inaczej w przypadku badania zakwalifikowanego jako „złożone,” gdzie chodzi tylko o przedłużenie terminu pierwotnego.

Jednakże Komisja nie może wykraczać poza rozsądny termin złożenia sprawozdania z badania, jako że może się to przyczynić w istocie do opóźnienia wydania decyzji o zakończeniu postępowania badawczego.

(por. pkt 187–190)

11. Milczenie rozporządzenia nr 3286/94 ustanawiającego procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego w kwestii terminu, w którym decyzja kończąca postępowanie badawcze winna zostać wydana po konsultacji z Komitetem, o której mowa z art. 7 rozporządzenia, może być interpretowane jako wyraz woli ustawodawcy wspólnotowego pozostawienia Komisji pewnego zakresu swobodnego uznania w zakresie terminu wydania takiej decyzji, mając na uwadze wszystkie okoliczności danej sprawy, a zwłaszcza ewentualne kroki, których podjęcie, przed zakończeniem postępowania badawczego wobec władz zainteresowanego państwa trzeciego, rozważałaby Komisja.

Jednakże uznanie istnienia takiego zakresu swobodnego uznania nie może oznaczać, że Komisja jest uprawniona do opóźniania wydania decyzji opierającej się na art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 3286/94 poza rozsądny termin, który winien być oceniony w zależności od okoliczności właściwych dla każdego przypadku. Takie ograniczenie zmierza w istocie do spełnienia wymogów należytej staranności i zasady dobrej administracji, które ciążą na Komisji.

(por. pkt 198, 199)