Keywords

Summary



Keywords

1. Konkurencja – Pozycja dominująca – Nadużycie – Pojęcie

(art. 82 ust. 2 lit. a) WE)

2. Konkurencja – Pozycja dominująca – Nadużycie – Pojęcie

(art. 82 ust. 2 lit. a) WE)

3. Konkurencja – Przedsiębiorstwa zobowiązane do zarządzania usługami w ogólnym interesie gospodarczym

(art. 86 ust. 2 WE)

Summary

1. Pojęcie nadużywania jest pojęciem obiektywnym, które odnosi się do zachowań przedsiębiorstwa zajmującego pozycję dominującą, mogących wpłynąć na strukturę rynku, na którym ze względu na obecność takiego przedsiębiorstwa konkurencja jest już osłabiona, oraz stwarzających przeszkodę w utrzymaniu istniejącego poziomu konkurencji lub jej rozwoju na rynku poprzez stosowanie środków odmiennych od tych, jakie stosuje się w warunkach normalnej konkurencji między towarami lub usługami na podstawie świadczeń podmiotów.

W szczególności z art. 82 ust. 2 lit. a) WE wynika, że takie nadużywanie może polegać mianowicie na narzucaniu w sposób bezpośredni lub pośredni niesłusznych cen lub niesłusznych warunków transakcji. W ten oto sposób z nadużywaniem mamy do czynienia w sytuacji, w której przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą domaga się uiszczenia za swoje usługi opłat nieproporcjonalnych w stosunku do wartości gospodarczej zrealizowanego świadczenia.

Podobnie przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą może nadużyć tej pozycji, stwarzając przeszkodę w wejściu konkurentów na rynek poprzez faktyczne lub prawne związanie nabywców z jego usługami oraz w konsekwencji poprzez pozbawienie ich możliwości zaopatrzenia u dostawców konkurencyjnych.

(por. pkt 120–122)

2. Stanowi nadużycie pozycji dominującej zachowanie przedsiębiorstwa zarządzającego w Niemczech systemem zbiórki i odzysku jednostkowych opakowań, który obejmuje całe terytorium, polegające na żądaniu od przedsiębiorstw stosujących jego system uiszczenia opłaty licencyjnej od wszystkich jednostkowych opakowań wprowadzonych do obrotu w Niemczech oznaczonych jego logo, jeśli te przedsiębiorstwa wykażą, że nie stosują tego systemu w odniesieniu do części lub wszystkich opakowań. Jeśli użytkownicy danego logo przedstawią dowód na to, że przyjęcie zwrotu i odzysk takich ilości opakowań, w odniesieniu do których nie stosują oni systemu, nastąpiły w rzeczywistości za pośrednictwem jednego lub kilku stosowanych przez nich systemów zbiorowych lub indywidualnych, to przedsiębiorstwo to nie może utrzymywać, że nieproporcjonalne jest żądanie od niego, aby zrezygnowało z zapłaty za usługę, której nie wykonuje. Jednak nie wyklucza to możliwości – w przypadku gdy zostanie wykazane, że przyjęcie zwrotu i odzysk opakowania oznaczonego jego logo nastąpiły w ramach innego systemu – pobierania przez to przedsiębiorstwo odpowiedniej opłaty za samo używanie znaku towarowego, bowiem umieszczenie logo, które wskazuje konsumentowi, że ma on możliwość skorzystania z systemu oferowanego przez przedsiębiorstwo, odpowiada świadczeniu, tj. udostępnieniu tego systemu.

(por. pkt 148, 164, 181, 193, 195)

3. Nawet gdyby przedsiębiorstwu zarządzającemu systemem zbiórki i odzysku jednostkowych opakowań powierzono zadanie wykonywania usługi w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 86 ust. 2 WE, okoliczność, że nie może ono uzyskać wynagrodzenia za świadczenie, które zgodnie z tym, co zostało wykazane, zostało zrealizowane przez inny system, nie może dowodzić, iż zagrożona jest realizacja usługi przyjmowania zwrotu i odzysku powierzonej systemowi na warunkach, które są do zaakceptowania z punktu widzenia gospodarczego.

(por. pkt 207–209)