Keywords

Summary



Keywords

1. Konkurencja – Zasady Unii – Przedmiotowy zakres stosowania – Układy zbiorowe zmierzające do realizacji celów polityki społecznej – Aneks do układu zbiorowego mającego za przedmiot system dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej – Decyzja władz publicznych wprowadzająca obowiązek przystąpienia do tego systemu – Wyłączenie

(art. 4 ust. 3 TUE; art. 101 ust. 1 TFUE)

2. Konkurencja – Zasady Unii – Przedsiębiorstwo – Pojęcie – Organ wyznaczony do zarządzania systemem dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej – Włączenie – Warunki

(art. 101 TFUE, 102 TFUE)

3. Konkurencja – Przedsiębiorstwa publiczne oraz przedsiębiorstwa, którym państwa członkowskie przyznają prawa specjalne lub wyłączne – Przedsiębiorstwa zobowiązane do zarządzania usługami w ogólnym interesie gospodarczym – Organ wyznaczony do zarządzania systemem dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej – Obowiązkowe dla wszystkich przedsiębiorstw należących do danego sektora działalności, objęcie takim porozumieniem bez możliwości zwolnienia z tego obowiązku – Dopuszczalność

(art. 102 TFUE, 106 TFUE)

Summary

1. Nie jest objęte zakresem art. 101 ust. 1 TFUE ze względu na swój charakter i cel porozumienie zawarte w formie aneksu do układu zbiorowego wynikającego ze zbiorowych negocjacji prowadzonych między reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników danego sektor, które wprowadza w owym sektorze system dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej zmierzający do poprawy warunków pracy zatrudnionych nie tylko poprzez zapewnienie im środków koniecznych do pokrycia kosztów poniesionych w związku z zachorowaniem, wypadkiem w pracy, chorobą zawodową czy też macierzyństwem, lecz również poprzez obniżenie wysokości ponoszonych przez nich obciążeń, które, w braku zawarcia układu zbiorowego, byłyby ponoszone przez tych zatrudnionych. Stwierdzenia tego nie może podważyć okoliczność, że objęcie takim porozumieniem jest obowiązkowe dla wszystkich przedsiębiorstw należących do tego sektora działalności danego państwa członkowskiego, bez możliwości zwolnienia z tego obowiązku.

Ponieważ porozumienie takie nie jest objęte zakresem art. 101 ust. 1 TFUE, władze publiczne nie są ograniczone w nadawaniu temu porozumieniu charakteru obowiązkowego wobec tych osób, które nie są nim formalnie związane.

W konsekwencji art. 101 TFUE w związku z art. 4 ust. 3 TUE nie sprzeciwia się decyzji władz publicznych o nadaniu, na wniosek reprezentatywnych organizacji pracodawców i pracowników danego sektora, obowiązkowego dla wszystkich przedsiębiorstw tego sektora charakteru będącemu owocem zbiorowych negocjacji porozumieniu przewidującemu obowiązkowe objęcie systemem dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej bez przyznania możliwości zwolnienia z tego obowiązku.

(por. pkt 31-33, 36, 38, 39; pkt 1 sentencji)

2. Pojęcie przedsiębiorstwa w prawie konkurencji obejmuje każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą niezależnie od jego formy prawnej i sposobu finansowania. Działalność gospodarczą stanowi wszelka działalność polegająca na oferowaniu na danym rynku towarów czy usług.

Ze względu na to, że ustanawia on dla wszystkich pracowników danego sektora gospodarki dodatkowe obowiązkowe zabezpieczenie społeczne, system dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej realizuje cel społeczny. Społeczny cel systemu ubezpieczeń nie jest sam w sobie wystarczający, aby wykluczyć możliwość zakwalifikowania danej działalności jako działalności gospodarczej. Konieczne jest także, z jednej strony, by system ten wdrażał zasadę solidarności oraz, z drugiej strony, by był on poddany kontroli państwa, które go stworzyło.

Zależnie od okoliczności w jakich dany organ zostaje wyznaczony do zarządzania systemem dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej oraz zależnie od swobody w negocjacjach, jaką taki organ dysponuje w odniesieniu do zasad ponoszonej przez nią odpowiedzialności, organ taki – choć prowadzona przezeń w celu niezarobkowym działalność gospodarcza opiera się ona na zasadzie solidarności – może zostać zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, które, ze względów finansowych i gospodarczych, zostało wybrane przez partnerów społecznych spośród innych przedsiębiorstw, z którymi konkuruje ono na rynku oferowanych przez nie usług zabezpieczeń społecznych.

(por. pkt 41, 42, 44-46, 64, 65)

3. Chociaż działalność polegającą na zarządzaniu systemem dodatkowego zwrotu kosztów opieki zdrowotnej może być uznana za działalność gospodarczą, z art. 102 TFUE i 106 TFUE nie jest sprzeczne, to, że władze publiczne przyznają zakładowi zabezpieczeń społecznych wyłączne prawo do zarządzania tym systemem, bez żadnej możliwości zwolnienia przedsiębiorstw z tego sektora z obowiązku objęcia nim.

W istocie uchylenie takiego obowiązku bez żadnej możliwości zwolnienia mogłoby pociągnąć za sobą brak możliwości wypełnienia przez daną instytucję leżących w ogólnym interesie gospodarczym zadań powierzonych jej na akceptowalnych z gospodarczego punktu widzenia warunkach.

(por. pkt 8, 81; pkt 2 sentencji)