POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (pierwsza izba)

z dnia 9 grudnia 2015 r.

Mark Van der Veen

przeciwko

Europejskiemu Urzędowi Policji (Europol)

„Służba publiczna — Personel Europolu — Członek personelu tymczasowego — Decyzja 2009/371/WSiSW — Odmowa zawarcia przez Europol umowy na czas nieokreślony — Artykuł 81 regulaminu postępowania — Skarga oczywiście niedopuszczalna”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, w której M. Van der Veen żąda zasadniczo stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji odmownej dyrektora Europejskiego Urzędu Policji (Europol), która zapadła w dniu 31 maja 2014 r., w sprawie przedłużenia z nim umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego na czas nieokreślony oraz decyzji tego dyrektora z dnia 22 grudnia 2014 r. oddalającej zażalenie na wspomnianą decyzję dorozumianą.

Orzeczenie:

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Mark Van der Veen pokrywa własne koszty postępowania oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Europejski Urząd Policji.

Streszczenie

Skargi urzędników — Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej — Termin — Bezwzględna przesłanka procesowa — Prekluzja — Otwarcie na nowo — Przesłanka — Nowa okoliczność faktyczna

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

Terminy do złożenia zażalenia i wniesienia skargi, ustanowione w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego, uwzględniane są z urzędu i nie mogą być zmieniane przez strony ani sąd, jako że wprowadzone zostały w celu zapewnienia przejrzystości i pewności sytuacji prawnych. Ewentualne wyjątki i odstępstwa od tych terminów muszą być interpretowane w sposób ścisły.

O ile zgodnie z brzmieniem art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędnik może domagać się od organu powołującego wydania decyzji w jego sprawie, to jednak uprawnienie to nie daje urzędnikowi czy pracownikowi możliwości obejścia terminów do złożenia zażalenia i wniesienia skargi, ustanowionych w art. 90 i 91, przez zakwestionowanie pośrednio, w drodze złożenia wniosku, wcześniejszej decyzji, której nie zaskarżono w terminie. Jedynie zaistnienie nowych, istotnych okoliczności może uzasadnić wniosek o ponowne rozpatrzenie takiej decyzji.

W sytuacji gdy pracownik Europolu dąży do uzyskania ponownego rozpatrzenia decyzji wydanej przez Europol w ramach podpisania z nim umowy o pracę w świetle rzekomo nowych, istotnych okoliczności, wniosek o zawarcie umowy na czas nieokreślony stanowi faktycznie nie nowy wniosek w rozumieniu art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego, lecz zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego, bez względu na to, jak kwalifikują go strony tego aktu.

W tym względzie, o ile możliwe jest uzyskanie na podstawie nowej, istotnej okoliczności ponownego rozpoczęcia biegu terminów przewidzianych w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego celem podważenia decyzji ostatecznej, o tyle ponowne rozpoczęcie biegu tych terminów nie może prowadzić do przyznania terminów dłuższych od tych ostatnich. Skutkiem takiego rozwiązania jest uniknięcie wprowadzenia obiektywnie nieuzasadnionej dyskryminacji w stosunku do skarżących, którzy składają zażalenie na decyzję, która nie stała się jeszcze ostateczna, z poszanowaniem terminu wyznaczonego w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego, w porównaniu ze skarżącymi, którzy składają zażalenie na decyzję ostateczną w formie wniosku o ponowne rozpatrzenie ze względu na nowe okoliczności.

Ze względów pewności prawa rozpoczęcie biegu rozpatrywanego terminu powinno korespondować z datą wystąpienia nowej, istotnej okoliczności podnoszonej przez zainteresowanego celem uzasadnienia ponownego rozpatrzenia decyzji, która jest dla niego niekorzystna, lub z datą, w której faktycznie powziął on o tej okoliczności wiedzę.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji, która powinna zostać zakwalifikowana jako zażalenie, należy złożyć w terminie trzech miesięcy od wystąpienia nowej, istotnej okoliczności, na którą chciałby się powołać urzędnik lub pracownik, albo od faktycznego powzięcia wiadomości o tej okoliczności, ponieważ termin przewidziany w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego do złożenia zażalenia na decyzję niekorzystną wynosi trzy miesiące.

(zob. pkt 22, 25–29)

Odesłanie

Sąd Pierwszej Instancji, wyrok z dnia 19 lutego 1998 r., Toller/Komisja,T‑142/96, EU:T:1998:41, pkt 45, 48, 68, 73–75 i przytoczone tam orzecznictwo