Sprawa C‑656/11

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

przeciwko

Radzie Unii Europejskiej

„Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego — Umowa zawarta między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie swobodnego przepływu osób — Decyzja Rady — Wybór podstawy prawnej — Artykuł 48 TFUE — Artykuł 79 ust. 2 lit. b) TFUE”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 lutego 2014 r.

Akty instytucji – Wybór podstawy prawnej – Kryteria – Decyzja 2011/863 dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na podstawie umowy WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób, w odniesieniu do zastąpienia załącznika II do tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego – Przyjęcie na podstawie art. 48 TFUE – Zgodność z prawem

(art. 48 TFUE; umowa WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób, art. 8. załącznik II; dyrektywa Rady 2011/863)

W systemie kompetencji Unii wybór podstawy prawnej aktu Unii musi opierać się na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej, a do których należą w szczególności cel i treść tego aktu. Mając na uwadze kontekst, w który się wpisuje oraz jej cel, decyzja 2011/863 w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na podstawie umowy zawartej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie swobodnego przepływu osób, w odniesieniu do zastąpienia załącznika II do tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, mogła zostać przyjęta na podstawie art. 48 TFUE.

W istocie co się tyczy koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, art. 8 umowy WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób przejmuje aktualne brzmienie art. 48 lit a) i lit. b) TFUE, mające zapewnić, z jednej strony zaliczenie, w celu nabycia i zachowania prawa do świadczenia i obliczenia wysokości świadczeń, wszelkich okresów branych pod uwagę przez różne ustawodawstwa krajowe, a po drugie wypłacanie świadczeń osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium państw członkowskich. Zawierając tę umowę, Unia rozszerzyła na obszar Konfederacji Szwajcarskiej stosowanie swoich uregulowań w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

W konsekwencji wejścia w życie nowego uregulowania Unii w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego głównym celem zaskarżonej decyzji jest uaktualnienie również uregulowania, którego zakres zastosowania został rozszerzony na Konfederację Szwajcarską przez umowę WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób, i utrzymywanie rozszerzenia zakresu zastosowania praw socjalnych na obywateli zainteresowanych państw, które było zamierzone i zostało dokonane już przez tę umowę.

(por. pkt 47, 56, 59, 63, 64)

Sprawa C‑656/11

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

przeciwko

Radzie Unii Europejskiej

„Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego — Umowa zawarta między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie swobodnego przepływu osób — Decyzja Rady — Wybór podstawy prawnej — Artykuł 48 TFUE — Artykuł 79 ust. 2 lit. b) TFUE”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 lutego 2014 r.

Akty instytucji — Wybór podstawy prawnej — Kryteria — Decyzja 2011/863 dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na podstawie umowy WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób, w odniesieniu do zastąpienia załącznika II do tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego — Przyjęcie na podstawie art. 48 TFUE — Zgodność z prawem

(art. 48 TFUE; umowa WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób, art. 8. załącznik II; dyrektywa Rady 2011/863)

W systemie kompetencji Unii wybór podstawy prawnej aktu Unii musi opierać się na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej, a do których należą w szczególności cel i treść tego aktu. Mając na uwadze kontekst, w który się wpisuje oraz jej cel, decyzja 2011/863 w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na podstawie umowy zawartej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie swobodnego przepływu osób, w odniesieniu do zastąpienia załącznika II do tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, mogła zostać przyjęta na podstawie art. 48 TFUE.

W istocie co się tyczy koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, art. 8 umowy WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób przejmuje aktualne brzmienie art. 48 lit a) i lit. b) TFUE, mające zapewnić, z jednej strony zaliczenie, w celu nabycia i zachowania prawa do świadczenia i obliczenia wysokości świadczeń, wszelkich okresów branych pod uwagę przez różne ustawodawstwa krajowe, a po drugie wypłacanie świadczeń osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium państw członkowskich. Zawierając tę umowę, Unia rozszerzyła na obszar Konfederacji Szwajcarskiej stosowanie swoich uregulowań w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

W konsekwencji wejścia w życie nowego uregulowania Unii w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego głównym celem zaskarżonej decyzji jest uaktualnienie również uregulowania, którego zakres zastosowania został rozszerzony na Konfederację Szwajcarską przez umowę WE–Szwajcaria w sprawie swobodnego przepływu osób, i utrzymywanie rozszerzenia zakresu zastosowania praw socjalnych na obywateli zainteresowanych państw, które było zamierzone i zostało dokonane już przez tę umowę.

(por. pkt 47, 56, 59, 63, 64)