ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu z dnia 20 października 2016 r. – August Wolff i Remedia/Komisja

(Sprawa T-672/14) (1)

((Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Artykuł 31 dyrektywy 2001/83/WE - Artykuł 116 dyrektywy 2001/83 - Substancja aktywna estradiol - Decyzja Komisji nakazująca państwom członkowskim cofnięcie i zmianę krajowych pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych do użytku miejscowego zawierających 0,01 % estradiolu w swej masie - Ciężar dowodu - Proporcjonalność - Równość traktowania))

(2016/C 454/40)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel (Bielefeld, Niemcy) i Remedia d.o.o. (Zagrzeb, Chorwacja) (przedstawiciele: P. Klappich, C. Schmidt i P. Arbeiter, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B.R. Killmann, M. Šimerdová i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie na podstawie art. 263 TFUE stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2014) 6030 final z dnia 19 sierpnia 2014 r. dotyczącej pozwoleń na dopuszczenie do obrotu, na podstawie art. 31 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktów leczniczych do użytku miejscowego stosowanych u ludzi, o wysokim stężeniu estradiolu, w zakresie, w jakim decyzja ta zobowiązuje państwa członkowskie do przestrzegania przewidzianych w niej obowiązków w odniesieniu do produktów leczniczych do użytku miejscowego zawierających 0,01 % estradiolu w swej masie, wymienionych i niewymienionych w załączniku I, z wyjątkiem ograniczenia, w myśl którego wskazane produkty lecznicze do użytku miejscowego zawierające 0,10 % estradiolu w swej masie mogą jeszcze być stosowane tylko dopochwowo.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel i Remedia d.o.o. zostają obciążone kosztami postępowania w tym kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

(1) Dz.U. C 439 z 8.12.2014.
3)

Skutki decyzji 2015/1008 zostają utrzymane w odniesieniu do Sina Banku od dnia jej wejścia w życie do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania od niniejszego wyroku, o którym mowa w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, lub – w przypadku wniesienia odwołania od niniejszego wyroku w tym terminie – do dnia jego oddalenia.
2)

Canadian Solar Emea GmbH, Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc., Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc., Csi Cells Co. Ltd i Csi Solar Power (China), Inc. zostają obciążone własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 121/22

Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. – JingAo Solar i in./Rada

(Sprawy połączone T-158/14, T-161/14 i T-163/14) (1)

([Subwencje - Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin - Ostateczne cło wyrównawcze - Zobowiązania - Skarga o stwierdzenie nieważności - Interes prawny - Dopuszczalność - Zakres dochodzenia - Kontrola wyrywkowa - Definicja produktu objętego postępowaniem])

(2017/C 121/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: JingAo Solar Co. Ltd (Ningjin, Chiny) oraz 5 innych skarżących, których nazwy figurują w załączniku do wyroku (przedstawiciele: początkowo A. Willems, S. De Knop oraz J. Charles, następnie A. Willems oraz S. De Knop, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen, pełnomocnik, wspierany przez B. O’Connora, solicitor oraz S. Gubela, adwokata)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J.F. Brakeland, T. Maxian Rusche oraz A. Stobiecka Kuik, następnie J.F. Brakeland, T. Maxian Rusche oraz A. Demeneix, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie art. 263 TFUE w celu doprowadzenia do stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1239/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. nakładającego ostateczne cło wyrównawcze na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2013, L 325, s. 66), w zakresie w jakim dotyczy ono skarżących.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) JingAo Solar Co. Ltd oraz inni skarżący, których nazwy figurują w załączniku pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 159 26.5.2014.
2)

Yingli Energy (China) Co. Ltd i pozostałe skarżące, których nazwy znajdują się w załączniku do wyroku zostają obciążone własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 104/41

Wyrok Sądu z dnia 17 lutego 2017 r. – Mayer/EFSA

(Sprawa T-493/14) (1)

((Oddelegowany ekspert krajowy - Przepisy EFSA odnoszące się do END - Decyzja o nieprzedłużeniu oddelegowania - Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki - Ochrona danych osobowych - Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 - Żądania stwierdzenia i nakazania - Pismo uzupełniające skargę - Zmiana żądań - Dopuszczalność))

(2017/C 104/57)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ingrid Alice Mayer (Ellwangen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Mayer)

Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (przedstawiciele: D. Detken, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów R. Van der Houta i A. Köhler)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 263 TFUE zmierzająca do podważenia decyzji EFSA oddalających, po pierwsze, wniosek skarżącej o przedłużenie jej oddelegowania w charakterze eksperta krajowego w EFSA, a po drugie, wniosek o udostępnienie skarżącej dokumentów posiadanych przez EFSA.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Ingrid Alice Mayer zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

(1) Dz.U. C 329 z 22.9.2014.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 104/43

Wyrok Sądu z dnia 16 lutego 2017 r. – SolarWorld/Komisja

(Sprawa T-783/14) (1)

([Dumping - Subwencje - Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i ich głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin - Zatwierdzenie obniżenia minimalnej ceny importowej w ramach zobowiązania przyjętego w związku z postępowaniem antydumpingowm i postępowaniem antysubsydyjnym - Przemysł Unii - Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009])

(2017/C 104/60)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: SolarWorld AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: L. Ruessmann, adwokat oraz J. Beck, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche oraz A. Stobiecka-Kuik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie art. 263 TFUE w celu doprowadzenia do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji, zawartej w piśmie z dnia 15 września 2014 r. skierowanym do chińskiej izby gospodarczej ds. przywozu i wywozu maszyn i produktów elektronicznych, oznaczonej jako Trade/H4 (2014) 3328168, dotyczącej obniżenia minimalnej ceny importowej za przywóz modułów i ogniw fotowoltaicznych produkowanych przez chińskich producentów eksportujących, objętych zobowiązaniem cenowym ze skutkiem od dnia 1 października 2014 r. w odniesieniu do ostatniego trymestru 2014 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) SolarWorld AG zostaje obciążona kosztami postpowania.

(1) Dz.U. C 73 z 2.3.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 104/44

Wyrok Sądu z dnia 17 lutego 2017 r. – Unilever/EUIPO – Technopharma (Fair & Lovely)

(Sprawa T-811/14) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Fair & Lovely - Wcześniejsze słowne krajowe i Beneluksu znaki towarowe FAIR & LOVELY - Decyzja w sprawie odwołań - Artkuł 64 ust. 1 rozporządzenia (WE) nro207/2009 - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009 - Zawieszenie postępowania administracyjnego - Zasada 20 ust. 7 lit. c) i zasada 50 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 - Uzasadnione oczekiwania - Nadużycie władzy - Oczywiste błędy w ocenie])

(2017/C 104/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Unilever NV (Rotterdam, Niderlandy) (przedstawiciel: A. Fox, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Hanf i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Technopharma Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: C. Scott, barrister)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 października 2014 r. (sprawa R 1004/2013-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Technopharma a Unilever.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 6 października 2014 r. r. (sprawa R 1004/2013-4) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Technopharma Ltd a Unilever NV.

2) EUIPO pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Unilever.

3) Technopharma pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Unilever.

(1) Dz.U. C 73 z 2.3.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 95/7

Wyrok Sądu z dnia 16 lutego 2017 r. – Antrax It/EUIPO – Vasco Group (Termosyfony do grzejników)

(Sprawy połączone T-828/14 i T-829/14) (1)

([Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowane wzory wspólnotowe przedstawiające termosyfony do grzejników - Wcześniejsze wzory - Zarzut niezgodności z prawem - Artykuł 1d rozporządzenia (WE) nr 216/96 - Artykuł 41 ust. 1 karty praw podstawowych - Zasada bezstronności - Skład izby odwoławczej - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Zastosowanie się przez EUIPO do wyroku stwierdzającego nieważność decyzji jednej z jego izb odwoławczych - Nasycenie stanu sztuki wzorniczej - Moment oceny])

(2017/C 095/13)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Antrax It Srl (Resana, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L Gazzola)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo P. Bullock, następnie L. Rampini i S. Di Natale, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Vasco Group NV, dawniej Vasco Group BVBA (Dilsen, Belgia) (przedstawiciel: adwokat J. Haber)

Przedmiot

Dwie skargi na decyzje Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 października 2014 r. (sprawy R 1272/2013-3 i R 1273/2013-3), dotyczące postępowań w sprawie unieważnienia praw do wzoru między Vasco Group i Antrax It.

Sentencja

1) Skargi zostają oddalone.

2) Antrax It Srl pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Vasco Group NV, w tym koszty poniesione przez Vasco Group w ramach postępowań przed Izbą Odwoławczą w sprawach R 1272/2013-3 i R 1273/2013-3.

(1) Dz.U. C 65 z 23.2.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 283/31

Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2017 r. – Boomkwekerij van Rijn-de Bruyn/OCVV – Artevos (Oksana)

(Sprawa T-767/14) (1)

([Odmiany roślin - Wspólnotowa ochrona odmian roślin - Wniosek o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin dla odmiany gruszek Oksana - Sprzeciwy - Odrzucenie wniosku przez Izbę Odwoławczą CPVO - Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 - Nowość odmiany ubiegającej się o wspólnotowe prawo do ochrony - Brak dowodu])

(2017/C 283/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Boomkwekerij van Rijn-de Bruyn BV (Uden, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat P. Jonker)

Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (przedstawiciel: F. Mattina, pełnomocnik)

Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą CPVO, interwenient przed Sądem: Dachverband Kulturpflanzen- und Nutztiervielfalt eV (Bielefeld, Niemcy)

Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą CPVO: Dachverband Kulturpflanzen- und Nutztiervielfalt eV (Bielefeld, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 2 lipca 2014 r. (sprawa A 007/2013) dotyczącą przyznania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin dla odmiany gruszek Oksana.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Boomkwekerij van Rijn-de Bruyn BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 46 z 9.2.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 277/30

Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2017 r. – Francja/Komisja

(Sprawa T-74/14) (1)

((Pomoc państwa - Pomoc wdrożona przez Francję na rzecz SNCM - Pomoc na restrukturyzację i środki przyjęte w ramach planu prywatyzacji - Kryterium inwestora prywatnego w gospodarce rynkowej - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym - Ponowne wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego - Obowiązek uzasadnienia))

(2017/C 277/44)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo G. de Bergues, D. Colas, E. Belliard i J. Bousin, a następnie D. Colas, E. Belliard i J. Bousin, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci i B. Stromsky, pełnomocnicy)

Przedmiot

Przedstawione na podstawie at. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2013) 7066 final z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.16237 (C 58/2002) (ex N 118/2002) wdrożonej przez Francję na rzecz SNCM.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 135 z 5.5.2014.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 277/31

Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2017 r. – Cipriani/EUIPO – Hotel Cipriani (CIPRIANI)

(Sprawa T-343/14) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy CIPRIANI - Brak złej wiary - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak naruszenia prawa do nazwiska osoby powszechnie znanej - Artykuł 53 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009])

(2017/C 277/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Arrigo Cipriani (Wenecja, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Vanzetti, G. Sironi i S. Bergia)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO był również, interwenient przed Sądem: Hotel Cipriani Srl (Wenecja) (przedstawiciele: początkowo C. Hoole, solicitor, następnie T. Alkin, B. Brandreth, barristers, W. Sander, P. Cantrill, M. Pearce, A. Hall i A. Ward, solicitors, a wreszcie B. Brandreth, barrister, A. Poulter i P. Brownlow, solicitors)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 marca 2014 r. (sprawa R 224/2012-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy A. Ciprianim a Hotelem Cipriani.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona

2) Arrigo Cipriani pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oraz przez Hotel Cipriani Srl.

(1) Dz.U. C 261 z 11.8.2014.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 195/17

Wyrok Sądu z dnia 4 maja 2017 r. – Meta Group/Komisja

(Sprawa T-744/14) (1)

([Klauzula arbitrażowa - Umowy o udzielenie dotacji zawarte w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002 – 2006) - Umowy o udzielenie dotacji zawarte w ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007 – 2013) - Zwrot wypłaconych kwot - Pozostające do uregulowania saldo całkowitej kwoty przyznanego skarżącej wkładu finansowego - Koszty kwalifikujące się do finansowania - Odpowiedzialność umowna])

(2017/C 195/23)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Meta Group Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Bartolini i A. Formica)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Recchia i R. Lyal, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie art. 272 TFUE, zmierzające do stwierdzenia niewywiązania się przez Komisję ze zobowiązań finansowych wynikający z licznych umów o udzielenie dotacji, które zawarła ona ze skarżącą tytułem szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006) oraz programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013), a także do stwierdzenia niezgodnego z prawem charakteru dokonanych przez Komisję potrąceń wierzytelności wzajemnych, na które powołuje się skarżąca oraz do nakazania Komisji wypłaty na rzecz skarżącej kwot, które są jej należne na podstawie przywołanych umów o udzielenie dotacji wraz z odsetkami za zwłokę oraz z uwzględnieniem rewaloryzacji pieniądza, jak również do nakazania pozwanej naprawienia szkody jaką miała ponieść skarżąca.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Meta Group Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 462 z 22.12.2014.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 161/21

Wyrok Sądu z dnia 5 kwietnia 2017 r. – HB i in./Komisja

(Sprawa T-361/14) (1)

([Prawo instytucjonalne - Europejska inicjatywa obywatelska - Ochrona bezpańskich zwierząt - Skutki psychologiczne dla dorosłych i dla dzieci - Odmowa rejestracji - Oczywisty brak uprawnień Komisji - Artykuł 4 ust. 2 lit. b) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 211/2011])

(2017/C 161/29)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: HB (Linz, Austria) i sześciu innych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku do wyroku (przedstawiciele: początkowo adwokat C. Kolar, następnie adwokat F. Moyse)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Krämer i J. Vondung, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2014) 2119 final z dnia 26 marca 2014 r. oddalającej wniosek o rejestrację inicjatywy obywatelskiej o nazwie „Ethics for Animals and Kids”.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) HB i inni skarżący, których nazwiska wymieniono w załączniku, zostają obciążeni kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 409 z 17.11.2014.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 129/15

Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2017 r. – Lauritzen Holding/EUIPO – DK Company (IWEAR)

(Sprawa T-622/14) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego IWEAR - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy INWEAR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2017/C 129/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lauritzen Holding AS (Drøbak, Norwegia) (przedstawiciele: P. Walsh i S. Dunstan, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo P. Bullock, następnie D. Hanf, pełnomocnicy)

Interwenient przed Sądem: DK Company A/S (Ikast, Dania), dopuszczona do wstąpienia do postępowania w miejsce drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO (przedstawiciele: początkowo adwokaci M. Nielsen i E. Skovbo, następnie adwokat E. Skovbo)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2014 r. (sprawa R 1935/2013-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między IC Companys A/S a Lauritzen Holding.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Lauritzen Holding AS zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez IC Companys A/S w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

(1) Dz.U. C 351 z 6.10.2014.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 121/22

Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. – JingAo Solar i in./Rada

(Sprawa T-157/14) (1)

([Dumping - Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin - Ostateczne cło antydumpingowe - Zobowiązania - Skarga o stwierdzenie nieważności - Interes prawny - Dopuszczalność - Państwo wywozu - Zakres dochodzenia - Kontrola wyrywkowa - Wartość normalna - Definicja produktu objętego postępowaniem - Termin na przyjęcie decyzji w sprawie wniosku o przyznanie statusu przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej - Stosowanie w czasie nowych przepisów - Szkoda - Związek przyczynowy])

(2017/C 121/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: JingAo Solar Co. Ltd (Ningjin, Chiny) oraz 5 innych skarżących, których nazwy figurują w załączniku do wyroku (przedstawiciele: początkowo A. Willems, S. De Knop oraz J. Charles, następnie A. Willems oraz S. De Knop, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen, pełnomocnik, wspierany przez B. O’Connora, solicitor oraz S. Gubela, adwokata)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J.F. Brakeland, T. Maxian Rusche oraz A. Stobiecka-Kuik, następnie J.F. Brakeland, T. Maxian Rusche oraz A. Demeneix, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie art. 263 TFUE w celu doprowadzenia do stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1238/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 325, s. 1) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżących.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) JingAo Solar Co. Ltd oraz inni skarżący, których nazwy figurują w załączniku pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 159 z 26.5.2014.
C 328/35

Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2018 r. – Furukawa Electric/Komisja

(Sprawa T-444/14) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek kabli elektrycznych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE - Jednolite i ciągłe naruszenie - Dowód naruszenia - Czas uczestniczenia - Obliczanie kwoty grzywny - Waga naruszenia - Nieograniczone prawo orzekania))

(2018/C 328/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Furukawa Electric Co. Ltd (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: C. Pouncey, A. Luke i L. Geary, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Biolan, C. Giolito i H. van Vliet, pełnomocnicy, wspierani przez M. Johanssona, adwokata)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Viscas Corp. (Tokio, Japonia) (przedstawiciel: J.-F. Bellis, adwokat)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2014) 2139 final z dnia 2 kwietnia 2014 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 [TFUE] i art. 53 porozumienia [EOG] (sprawa AT.39610 – Kable elektryczne) w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy skarżącej, a po drugie, do obniżenia kwoty nałożonej na nią grzywny.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Furukawa Electric Co. Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Viscas Corp. pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 303 z 8.9.2014.