ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 25 października 2012 r. – Automobili Lamborghini przeciwko OHIM – Miura Martínez (Miura)

(sprawa T-191/11)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Miura — Wcześniejsze, słowny krajowy i graficzny międzynarodowy, znaki towarowe MIURA — Prawo do obrony — Prawo do bycia wysłuchanym — Artykuł 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Zawiadomienie zwykłym listem — Zasada 62 ust. 1 i 5 rozporządzenia (WE) nr 2868/95”

1. Wspólnotowy znak towarowy — Procedura — Decyzje Urzędu — Poszanowanie prawa do obrony — Zakres zasady (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 75 zdanie drugie) (por. pkt 20)

2. Wspólnotowy znak towarowy — Procedura — Zawiadomienie — Zawiadomienie zwykłym listem (rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1 zasada 62 ust. 1–5) (por. pkt 23–36)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 stycznia 2011 r. (sprawa R 161/2010-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Eduardem Miurą Martínezem i Antoniem José Miurą Martínezem z jednej strony a Automobili Lamborghini Holding SpA z drugiej strony

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 21 stycznia 2011 r. (sprawa R 161/2010-4).
2.

Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Zarzuty prawne niepodniesione w skardze — Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi — Niedopuszczalność (regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c)) (por. pkt 21)
Użycie w art. 105 ust. 6 rozporządzenia nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa wyrazu „mogą” wskazuje z jednej strony, że Komisja dysponuje uprawnieniami dyskrecjonalnymi w odniesieniu do kwestii, czy komitetowi ds. rybołówstwa i akwakultury utworzonemu na mocy art. 30 rozporządzenia nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa należy przedstawić propozycję przyjęcia szczegółowych przepisów wykonawczych dotyczących środków odliczenia od przyszłych kwot połowowych, w przypadku gdy państwo członkowskie przekroczyło kwoty przyznane mu na dany rok, a z drugiej strony, że w ramach tych uprawnień dyskrecjonalnych mieści się również prawo Komisji do wyboru w tym celu pomiędzy różnymi przedmiotami i instrumentami objętymi wspomnianym rozporządzeniem. Wynika stąd, że państwo członkowskie opiera się na błędnym założeniu, utrzymując, że Komisja była zobowiązana do przyjęcia szczegółowych przepisów wykonawczych, aby móc wprowadzić w życie instrumenty, którymi dysponuje na podstawie art. 105 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia.

Natomiast art. 105 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia ustanawia ograniczoną swobodę Komisji w tym znaczeniu, że gdy ustaliła ona istnienie przekroczenia kwoty połowowej przez państwo członkowskie, jest ona zobowiązana do dokonania odliczeń od przyszłych kwot tego państwa członkowskiego. Podobnie art. 105 ust. 2 tego rozporządzenia nie przyznaje również uprawnień dyskrecjonalnych Komisji w odniesieniu do działań, jakie należy podjąć w związku z takim przełowieniem w danym roku, lecz zobowiązuje tę instytucję do dokonania odliczeń od rocznej kwoty państwa członkowskiego, które dokonało przełowienia, w następnym roku lub w następnych latach, stosując z góry wyznaczony mnożnik według poziomu stwierdzonego przekroczenia. Wynika z tego, że całkowita wielkość odliczeń, jakie należy wykonać, jest wynikiem konkretnego obliczenia, którego parametry – a mianowicie poziom przekroczenia i mnożnik – są konkretnie przewidziane przez ten przepis, skutkiem czego Komisji nie przysługuje żadne uprawnienie dyskrecjonalne w celu ustalenia górnego limitu tych ograniczeń.

Wynika stąd, że postanowienia art. 105 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1224/2009, w szczególności te dotyczące obliczania całkowitej kwoty odliczeń, jakich należy dokonać, są wystarczająco jasne, precyzyjne i bezwarunkowe, a zatem mogą podlegać natychmiastowemu stosowaniu przez Komisję.

(por. pkt 40, 41, 44, 45)
W braku wyraźnych przepisów określających termin, z którego upływem uważa się, że instytucja wezwana do zajęcia stanowiska podjęła dorozumianą decyzję oraz określających treść takiej decyzji, samego milczenia instytucji nie można utożsamiać z decyzją, gdyż podałoby to w wątpliwość system środków zaskarżenia ustanowiony w traktacie. Zatem w niektórych specyficznych okolicznościach milczenie lub bezczynność instytucji mogą być wyjątkowo uznane za tożsame z dorozumianą decyzją o odmowie.

Niezależnie od praw istniejących na mocy rozporządzenia nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) nie jest zobowiązany do udzielania osobie, której ma dotyczyć dochodzenie w toku, dostępu do dokumentów zawartych w aktach takiego dochodzenia.

W tym względzie, dostęp do dokumentów zawartych w aktach OLAF‑u dotyczących prowadzonego przez OLAF dochodzenia, pomijając prawo do otrzymania przez daną osobę sprawozdania z jej spotkania z OLAF‑em, jest udzielany w rzeczywistości w toku postępowania, które następuje po zakończeniu dochodzenia OLAF‑u. Ostateczne zalecenie OLAF‑u jest bowiem przedkładane właściwym organom Unii i organom krajowym. Jeśli organy te mają zamiar nałożyć sankcję na osobę, której dotyczy dochodzenie, będą musiały umożliwić jej skorzystanie przez nią z prawa do obrony zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami postępowania administracyjnego lub karnego. W konsekwencji skarżący będzie więc w stanie skorzystać za pośrednictwem tych organów z dostępnych środków zaskarżenia, z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów postępowania.

(por. pkt 63, 64)
4.

Unia Europejska — Kontrola sądowa zgodności z prawem aktów instytucji — Środki ograniczające wobec Wybrzeża Kości Słoniowej — Zamrożenie funduszy niektórych osób i podmiotów w związku z sytuacją w Wybrzeżu Kości Słoniowej — Kontrola sądowa — Zakres — Kontrola ograniczona do ogólnych zasad — Kontrola rozciągająca się na ocenę stanu faktycznego i weryfikację dowodów w stosunku do aktów mających zastosowanie do szczególnych podmiotów (art. 29 TUE; art. 215 ust. 2 TFUE; rozporządzenie Rady nr 560/2005, zmienione rozporządzeniem nr 25/2011, art. 11a ust. 1, 2; decyzja Rady 2010/656, zmieniona decyzją 2011/18, art. 7 ust. 1, 2) (por. pkt 56–58)
5.

Pomoc przyznawana przez państwa — Postanowienia traktatu — Zakres stosowania ratione temporis — Przystąpienie Bułgarii do Unii Europejskiej — Akt przystąpienia — Stosowanie przepisów w dziedzinie pomocy państwa od daty przystąpienia i jedynie w odniesieniu do sytuacji występujących począwszy od tej daty [art. 107 TFUE, 108 TFUE; akt o przystąpieniu z 2005 r.; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 1 lit. b) ppkt (i), art. 1 lit. c)] (por. pkt 66, 67)
3.

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru — Istnienie synonimów pozwalających oznaczyć te same cechy — Brak wpływu (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 31)
Keywords

Subject of the case

Sentencja

Keywords Wspólnotowy znak towarowy – Procedura – Decyzje Urzędu – Poszanowanie prawa do obrony – Zakres zasady (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 75) (por. pkt 17) 2. Wspólnotowy znak towarowy – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Rejestracja z naruszeniem art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009 – Słowny znak towarowy BIODERMA (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b), c), art. 52 ust. 1 lit. a)) (por. pkt 38–40, 42–55, 62–64) Subject of the case Przedmiot Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 lutego 2011 r. (sprawa R 861/2009-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Cabinet Continental a Laboratoire Bioderma Sentencja Sentencja 1) Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 28 lutego 2011 r. (sprawa R 861/2009-1) w zakresie, w jakim dotyczy substancji dietetycznych przeznaczonych do medycznego stosowania należących do klasy 5. 2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. 3) Laboratoire Bioderma pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez OHIM i Cabinet Continental. 4) OHMI i Cabinet Continental pokrywają połowę swoich kosztów.

Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 21 lutego 2013 r. – Laboratoire Bioderma przeciwko OHIM – Cabinet Continental (BIODERMA)

(sprawa T-427/11)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy BIODERMA — Brak naruszania prawa do obrony — Artykuł 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009”

1. Wspólnotowy znak towarowy — Procedura — Decyzje Urzędu — Poszanowanie prawa do obrony — Zakres zasady (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 75) (por. pkt 17)

2. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Bezwzględne podstawy unieważnienia — Rejestracja z naruszeniem art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009 — Słowny znak towarowy BIODERMA (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b), c), art. 52 ust. 1 lit. a)) (por. pkt 38–40, 42–55, 62–64)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 lutego 2011 r. (sprawa R 861/2009-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Cabinet Continental a Laboratoire Bioderma

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 28 lutego 2011 r. (sprawa R 861/2009-1) w zakresie, w jakim dotyczy substancji dietetycznych przeznaczonych do medycznego stosowania należących do klasy 5.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Laboratoire Bioderma pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez OHIM i Cabinet Continental.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Osoby uprawnione do wnoszenia skargi i do występowania jako strony w postępowaniu przed Sądem – Osoby, dla których decyzja ma niekorzystny skutek – Decyzja przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez niższą instancję (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 65 ust. 4) (por. pkt 19, 21, 22)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru – Wyjątek – Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania – Znak towarowy pozbawiony charakteru odróżniającego w części Unii – Uzyskanie charakteru odróżniającego w tej części (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 3) (por. pkt 27, 28)

3. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu wspólnotowego – Właściwość Sądu – Ponowne badanie stanu faktycznego w świetle dowodów przedstawionych po raz pierwszy przed Sądem – Wyłączenie (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 65) (por. pkt 36)

4. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 51)

5. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru – Pojęcie (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 52, 53)

6. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru – Słowny znak towarowy TRANSCENDENTAL MEDITATION (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 69, 91)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 marca 2011 r. (sprawa R 1293/2010-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego TRANSCENDENTAL MEDITATION jako wspólnotowego znaku towarowego

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje w części odrzucona i w pozostałym zakresie oddalona.

2) Maharishi Foundation Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy

–

Uwagi osób trzecich i sprzeciw

–

Rozpatrywanie sprzeciwu

–

Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego

–

Rzeczywiste używanie

–

Pojęcie

–

Kryteria oceny (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 42 ust. 2, 3) (por. pkt 23, 26

–

29)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 maja 2011 r. (sprawa R 1358/2008-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy Asteris Industrial and Commercial Company SA a Luna International Ltd.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Luna International Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 13 lipca 2011 r. (sprawa R 1454/2010-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Josém Luisem Oterą Gonzálezem a Apli-Agipa SAS w zakresie, w jakim uwzględniono w niej odwołanie Apli-Agipa i dopuszczono na jej rzecz rejestrację słownego wspólnotowego znaku towarowego APLI-AGIPA dla „fotografii; materiałów przylepnych do papieru listowego lub do użytku domowego; pędzli malarskich; sprzętu biurowego (z wyjątkiem mebli); materiałów instruktażowych i dydaktycznych (z wyjątkiem urządzeń); materiałów z tworzyw sztucznych do pakowania (nieujętych w innych klasach); taśm drukarskich; matryc do druku ręcznego”, należących do klasy 16 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 14 stycznia 2011 r. (sprawa R 556/2010 2), dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Luisem Otero Gonzálezem a Apli-Agipa SAS, w zakresie w jakim oddala ona odwołanie L. Otero Gonzáleza i przyznaje na rzecz Apli Agipa rejestrację wspólnotowego słownego znaku towarowego AGIPA dla następujących towarów: „fotografie; kleje do celów biurowych lub domowych; pędzle do malowania; sprzęt biurowy (z wyjątkiem mebli); materiały szkoleniowe i instruktażowe (z wyjątkiem przyrządów); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nie ujęte w innych klasach); czcionki drukarskie; matryce drukarskie”, należących do klasy 16 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.
Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 27 czerwca 2013 r. – Beifa Group przeciwkoOHIM – Schwan-Stabilo Schwanhäußer (Przyrządy do pisania)

(sprawa T-608/11)

„Wzór wspólnotowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia praw do wzoru — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający przyrząd do pisania — Wcześniejsze, trójwymiarowy i graficzny, krajowe znaki towarowe — Podstawa unieważnienia — Użycie we wzorze wspólnotowym wcześniejszego oznaczenia, którego właścicielowi przysługuje prawo do zakazania jego używania — Artykuł 25 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 — Decyzja wydana w wyniku stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniej wydanej decyzji”

1. Skarga o stwierdzenie nieważności — Wyrok stwierdzający nieważność — Skutki — Obowiązek podjęcia działań zapewniających wykonanie wyroku — Zakres — Uwzględnienie zarówno uzasadnienia, jak i sentencji wyroku (art. 266 TFUE) (por. pkt 33)

2. Wzory wspólnotowe — Postępowanie odwoławcze — Odwołanie od decyzji wydanej przez jeden z wydziałów Urzędu — Badanie przez izbę odwoławczą — Zakres (rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 25 ust. 1, art. 60 ust. 1) (por. pkt 37, 56)

3. Wzory wspólnotowe — Procedura — Decyzje Urzędu — Poszanowanie prawa do obrony — Zakres zasady (rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 62) (por. pkt 42, 51)

4. Wzory wspólnotowe — Postępowanie odwoławcze — Odwołanie od decyzji wydziału Urzędu — Badanie przez izbę odwoławczą — Zakres (rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 63) (por. pkt 46)

5. Wzory wspólnotowe — Podstawy unieważnienia — Użycie oznaczenia odróżniającego w późniejszym wzorze — Dowód używania oznaczenia odróżniającego — Wniosek złożony przez zgłaszającego w sposób wyraźny i w odpowiednim terminie — Możliwość złożenia wniosku po raz pierwszy przed izbą odwoławczą — Wykluczenie [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 25 ust. 1 lit. e)] (por. pkt 58, 59, 89, 90)

6. Wzory wspólnotowe — Procedura — Uzasadnienie decyzji (rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 62) (por. pkt 67, 68)

7. Skarga o stwierdzenie nieważności — Zarzuty — Zarzut nieistotny dla sprawy — Pojęcie (por. pkt 106)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 sierpnia 2011 r. (sprawa R 1838/2010-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Schwan-Stabilo Schwanhäußer GmbH & Co. KG a Ningbo Beifa Group Co., Ltd

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
3.

Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Zarzuty prawne niepodniesione w skardze — Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi — Niedopuszczalność [art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c)] (por. pkt 31, 32, 36–39)
Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 23 października 2013 r. – Dimian przeciwko OHIM – Bayer Design Fritz Bayer (Baby Bambolina)

(sprawa T‑581/11)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy Baby Bambolina — Niezarejestrowany wcześniejszy krajowy znak towarowy Bambolina — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak używania w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny — Artykuł 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”

1. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Względne podstawy odmowy rejestracji — Sprzeciw właściciela niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie handlowym — Przesłanki — Oznaczenie o zasięgu lokalnym (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 4) (por. pkt 23–25)

2. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Względne podstawy odmowy rejestracji — Sprzeciw właściciela niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie handlowym — Przesłanki — Używanie oznaczenia w obrocie handlowym (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 4) (por. pkt 23, 29, 30)

3. Wspólnotowy znak towarowy — Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie — Względne podstawy unieważnienia — Istnienie prawa wcześniejszego określonego w art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009 — Graficzny znak towarowy Baby Bambolina i słowny znak towarowy Bambolina [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 4, art. 53 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 73)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 sierpnia 2011 r. (sprawa R 1822/2010‑2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Dimian AG a Bayer Design Fritz Bayer GmbH & Co. KG

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Co się tyczy ustawodawstwa krajowego przewidującego, po pierwsze, jednolitą stawkę podatkową od ceny biletów wstępu do kasyn, a po drugie, dwie różne regulowane ceny za bilet wstępu do kasyn, ponieważ obciążenie przekazywane państwu przez wszystkie kasyna jest obliczane w proporcji do tego, co kasyna te rzeczywiście otrzymały z tytułu powyższych opłat za wstęp, fakt, że kasyna, do których ma zastosowanie niższa opłata za wstęp, przekazują państwu kwoty mniejsze od przekazywanych mu przez kasyna, do których ma zastosowanie wyższa opłata za wstęp, lecz wprost proporcjonalne, nie wystarczy do tego, by dowieść istnienia korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE po stronie kasyn należących do pierwszej kategorii.

(por. pkt 55, 57, 68)
Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 6 czerwca 2013 r. – Delphi Technologies przeciwko OHIM (INNOVATION FOR THE REAL WORLD)

(sprawa T-515/11)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego INNOVATION FOR THE REAL WORLD — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”

1. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Ocena charakteru odróżniającego — Kryteria [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 15, 16)

2. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Znaki towarowe mające postać sloganu reklamowego — Charakter odróżniający — Zastosowanie szczególnych kryteriów oceny [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 17, 18, 36)

3. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Słowny znak towarowy INNOVATION FOR THE REAL WORLD [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 20–24, 32, 33, 37, 38, 43)

4. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Znak towarowy składający się z kilku elementów — Możliwość zbadania przez właściwy organ każdego z elementów składających się na znak towarowy — Konieczność uwzględnienia całościowego postrzegania danej kombinacji przez właściwy krąg odbiorców [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 29)

5. Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Znaki towarowe mające postać sloganu reklamowego — Sformułowanie reklamowe o charakterze zachwalającym [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 34–36)

6. Wspólnotowy znak towarowy — Decyzje Urzędu — Zasada równego traktowania — Zasada dobrej administracji — Wcześniejsza praktyka decyzyjna Urzędu (por. pkt 68)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 czerwca 2011 r. (sprawa R 1967/2010-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego INNOVATION FOR THE REAL WORLD jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.