Keywords

Summary



Keywords

1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych

(art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Szkoda finansowa – Sytuacja, która może stanowić zagrożenie dla istnienia skarżącej spółki – Ciężar dowodu – Konieczność przedstawienia wiarygodnego i całościowego obrazu sytuacji finansowej przedsiębiorstwa

(art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2)

3. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Poważna i nieodwracalna szkoda – Środki mające na celu zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych – Uwzględnienie celu zamrożenia i konieczności zapewnienia jego skuteczności

(art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2; rozporządzenie Rady nr 267/2012; decyzja Rady 2010/413)

4. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Poważna i nieodwracalna szkoda – Szkoda finansowa – Szkoda, którą można naprawić, przyznając odszkodowanie w ramach skargi w postępowaniu głównym – Brak nieodwracalnego charakteru

(art. 268 TFUE, 278 TFUE, 279 TFUE, 340 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2)

5. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Decyzja o zamrożeniu aktywów w ramach walki z terroryzmem – Właściwość sądu Unii do stwierdzenia nieważności aktu najwcześniej po upływie terminu na wniesienie odwołania – Interes skarżącego niepodlegający ochronie ze strony sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych

(art. 278 TFUE; statut Trybunału, art. 60 akapit drugi; regulamin postępowania przed Sądem, art. 107 § 3; rozporządzenie Rady nr 267/2012; decyzja Rady 2010/413)

Summary

1. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 12–14, 33, 34)

2. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 19–21)

3. Celem systemu zamrożenia funduszy jest utrudnienie określonym osobom lub podmiotom uzyskania dostępu do zasobów ekonomicznych lub finansowych, które osoby te lub podmioty mogłyby wykorzystać do wspierania działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej i działań związanych z rozwojem systemów przenoszenia broni jądrowej. Aby taki zakaz zachował swoją skuteczność i aby sankcje nałożone przez Unię na Islamską Republikę Iranu pozostały skuteczne, konieczne jest zapobieżenie obchodzeniu przez takie osoby lub podmioty zamrożenia ich funduszy lub zasobów gospodarczych i dalszemu prowadzeniu przez nie działalności na rzecz irańskiego programu nuklearnego. W tym celu stosowne przepisy prawa Unii dotyczące zamrażania funduszy lub zasobów gospodarczych uprawniają właściwe organy władzy krajowej do zezwalania w drodze odstępstwa na odblokowywanie niektórych zamrożonych środków, które powinny co do zasady pozwolić na pokrycie podstawowych wydatków i potrzeb lub na wywiązanie się ze zobowiązań umownych zaciągniętych, zanim rzeczone zamrożenie stało się skuteczne.

W konsekwencji jakkolwiek środki ograniczające mają znaczący wpływ na prawa i wolności wskazanych osób, podmiotów lub organów, wspomniane powyżej przepisy przewidujące odstępstwa pozwalają zapewnić przetrwanie osób, podmiotów lub organów objętych rzeczonymi środkami i uniknąć sytuacji, w której byłby zagrożony sam ich byt.

(por. pkt 25, 26)

4. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 30)

5. W ramach wyważenia rozmaitych, wchodzących w grę interesów sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych musi ustalić w szczególności, czy interes, który strona wnosząca o zawieszenie wykonania posiada w jego zarządzeniu, przeważa – lub nie – nad korzyściami wynikającymi z natychmiastowego zastosowania zaskarżonego aktu, poprzez bardziej dokładne zbadanie, czy ewentualne stwierdzenie nieważności spornego aktu przez sąd orzekający co do istoty pozwoli na odwrócenie sytuacji spowodowanej przez jego natychmiastowe wykonanie, oraz odwrotnie, czy zawieszenie wykonania wspomnianego aktu może stanowić przeszkodę dla jego pełnej skuteczności, w przypadku gdyby skarga co do istoty została oddalona.

Jeżeli chodzi o zawieszenie wykonania środka w postaci zamrożenia funduszy i zasobów gospodarczych, ze względu na to, że tego rodzaju akt ma charakter rozporządzenia i że art. 60 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stanowi, że orzeczenia Sądu o nieważności takiego aktu stają się skuteczne dopiero po upływie terminu do wniesienia odwołania lub – w danym wypadku – od daty jego oddalenia przez Trybunał, stwierdzenie nieważności tego aktu nie wywołałoby natychmiastowego efektu w postaci wykreślenia firmy skarżącego z wykazów w nim zawartych, natomiast skutkowałoby utrzymaniem w mocy zastosowanego wobec niego zamrożenia funduszy nawet po dacie ogłoszenia orzeczenia o nieważności.

W konsekwencji zważywszy na to, że postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego ma charakter ściśle uboczny względem postępowania głównego, z którym jest związane, i jego jedynym celem jest zagwarantowanie pełnej skuteczności przyszłego orzeczenia co do istoty, a także na to, że wszystkie środki tymczasowe zarządzone przez sędziego orzekającego w ich przedmiocie przestają automatycznie wywoływać skutki, na podstawie art. 107 § 3 regulaminu postępowania, z chwilą ogłoszenia wyroku kończącego postępowanie w sprawie, należy uznać, że interes skarżącego w uzyskaniu tymczasowego odblokowania jego funduszy i zasobów gospodarczych polega na przyznaniu korzyści, na którą nie mógłby on liczyć nawet w przypadku wydania orzeczenia o nieważności. Taki wyrok zacząłby bowiem wywierać oczekiwane przez skarżącego skutki praktyczne – a mianowicie wykreślenie jego firmy z wykazu osób, których fundusze i zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu – dopiero we wskazanym momencie po ogłoszeniu tego wyroku, podczas gdy z chwilą tego ogłoszenia sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych w pierwszej instancji utraciłby wszelką właściwość ratione temporis, a tak czy inaczej firma skarżącego mogłaby zostać utrzymana we wspomnianym wykazie dzięki nowemu środkowi ograniczającemu, który w terminie określonym w art. 60 akapit drugi statutu Trybunału zastąpiłby środki, których nieważność stwierdzono. W tych okolicznościach interes skarżącego w uzyskaniu w drodze środka tymczasowego prowizorycznego odblokowania jego funduszy i zasobów gospodarczych nie może podlegać ochronie ze strony sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych.

(por. pkt 33, 36, 39, 40)