POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

(druga izba)

z dnia 5 lutego 2016 r.

Ingrid Fedtke

przeciwko

Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu (EKES)

„Służba publiczna — Urzędnicy — Przeniesienie z urzędu w stan spoczynku — Wiek przejścia na emeryturę — Wniosek o pozostanie w służbie po przekroczeniu granicy wieku — Artykuł 52 akapit drugi regulaminu pracowniczego — Interes służby — Artykuł 82 regulaminu postępowania — Bezwzględna przeszkoda procesowa — Nieprawidłowość postępowania poprzedzającego wniesienie skargi”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy art. 106a, w której I. Fedtke żąda zasadniczo stwierdzenia nieważności decyzji, mocą której Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) oddalił jej wniosek o pozostanie w służbie do ukończenia 66 roku życia.

Orzeczenie:

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Ingrid Fedtke pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny.

Streszczenie

Skargi urzędników — Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej — Termin — Bezwzględna przesłanka procesowa — Otwarcie na nowo — Przesłanka — Nowa istotna okoliczność faktyczna

(art. 270 TFUE; regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

Dopuszczalność skargi wniesionej do Sądu do spraw Służby Publicznej w trybie art. 270 TFUE i art. 91 regulaminu pracowniczego uzależniona jest od prawidłowego przebiegu postępowania poprzedzającego wniesienie skargi oraz od przestrzegania przewidzianych w nim terminów.

W tym względzie celem, jakiemu służą terminy do złożenia zażalenia i do wniesienia skargi, które stanowią bezwzględne przesłanki procesowe i ani strony, ani sąd nie mogą nimi rozporządzać, jest zapewnienie w ramach instytucji Unii pewności prawa niezbędnej do ich właściwego funkcjonowania, zapobiegając zaskarżaniu w nieskończoność aktów Unii, które wywierają skutki prawne, jak również uniknięcie dyskryminacji i jakiegokolwiek arbitralnego traktowania w zarządzaniu wymiarem sprawiedliwości. Tym samym możliwość do wystąpienia z wnioskiem w rozumieniu art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego nie może pozwalać urzędnikowi na obejście terminów do złożenia zażalenia i wniesienia skargi, ustanowionych w art. 90, 91 regulaminu pracowniczego, przez zakwestionowanie pośrednio, w drodze złożenia takiego późniejszego wniosku, wcześniejszej decyzji, której nie zaskarżono w terminie.

Jedynie wystąpienie nowej, istotnej okoliczności może uzasadniać wystąpienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie decyzji, która nie została podważona w terminach przewidzianych w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego.

Aby okoliczność miała „nowy” charakter, konieczne jest, by ani skarżący, ani administracja nie mieli lub nie mogli mieć wiedzy o wspomnianej okoliczności w chwili wydania decyzji, która stała się ostateczna. Dana okoliczność jest „istotna” wówczas, gdy jest w stanie zmienić w istotny sposób sytuację skarżącego leżącą u podstaw pierwotnego wniosku, w sprawie którego wydano uprzednią decyzję, która stała się ostateczna.

(zob. pkt 18–21)

Odesłanie

Sąd Pierwszej Instancji, wyrok z dnia 6 lipca 2004 r., Huygens/Komisja, T‑281/01, EU:T:2004:207, pkt 126

Sąd Unii Europejskiej, wyrok z dnia 25 lutego 2015 r., Walton/Komisja, T‑261/14 P, EU:T:2015:110, pkt 37

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok z dnia 12 marca 2009 r., Lafleur Tighe/Komisja, F‑24/07, EU:F:2009:24, pkt 56, 57; postanowienia: z dnia 22 kwietnia 2015 r., ED/ENISA, F‑105/14, EU:F:2015:33, pkt 27; z dnia 22 czerwca 2015 r., van Oudenaarden/ParlamentF‑139/14, EU:F:2015:64, pkt 24, 25 i przytoczone tam orzecznictwo