Jest tak w wypadku pisma, na podstawie którego instytucja wzywa indywidualnie urzędnika do dokonania płatności na jej rzecz w określonym terminie, uściślając przy tym sposoby zapłaty oraz to, że kwota ta zostanie automatycznie potrącona z jego emerytury w braku wpłaty w wyznaczonym terminie, a także możliwość zwrócenia się przez urzędnika do biura rozliczeń o rozłożenie płatności na raty. Takie pismo wywołuje bowiem wiążące skutki prawne mogące mieć bezpośredni i natychmiastowy wpływ na interesy danego urzędnika, zmieniając w istotny sposób jego sytuacje prawną, i ustala ostatecznie stanowisko instytucji.

Rozliczenia wynagrodzenia mogą z pewnością stanowić akty niekorzystne, mogące jako takie stanowić przedmiot zażalenia i ewentualnie skargi. Jest tak w wypadku, gdy decyzja mająca wyłącznie finansowy przedmiot może z uwagi na swój charakter zostać odzwierciedlona w takim rozliczeniu wynagrodzenia. W tym wypadku przekazanie comiesięcznego rozliczenia wynagrodzenia skutkuje rozpoczęciem biegu terminów do złożenia zażalenia i wniesienia skargi, o których mowa, odpowiednio, w art. 90 ust. 2 i w art. 91 ust. 3 regulaminu pracowniczego, na decyzję administracyjną, jeśli ze wspomnianego rozliczenia wynika jasno i po raz pierwszy istnienie i zakres tej decyzji.

Jednak rozliczenia emerytury, które nie są niczym więcej niż środkami rozliczenia pisma administracji nakazującego zainteresowanemu dokonanie zapłaty określonej kwoty w określonym czasie i zgodnie z przewidzianą procedurą, nie mogą być uznane za akty niekorzystne skutkujące rozpoczęciem biegu terminu do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

(zob. pkt 39–41)

Odesłanie

Trybunał, wyrok z dnia 19 stycznia 1984 r., Andersen i in./Parlament, 262/80, EU:C:1984:18, pkt 4

Sąd Pierwszej Instancji, wyroki: z dnia 27 października 1994 r., Benzler/Komisja, T‑536/93, EU:T:1994:264, pkt 15; z dnia 9 stycznia 2007 r., Van Neyghem/Komitet Regionów, T‑288/04, EU:T:2007:1, pkt 39, 40

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok z dnia z dnia 26 czerwca 2013 r., Buschak/Komisja, F‑56/12, EU:F:2013:96, pkt 19; postanowienia: z dnia 20 marca 2014 r., Michel/Komisja, F‑44/13, EU:F:2014:40, pkt 49, 50; z dnia 23 kwietnia 2015 r., Bensai/Komisja, F‑131/14, EU:F:2015:34, pkt 35; wyrok z dnia 11 kwietnia 2016 r., Zink/Komisja, F‑77/15, EU:F:2016:74, pkt 34

To właśnie otrzymanie przez urzędnika pierwszego rozliczenia emerytury odzwierciedlającego zniesienie lub zmniejszenie płatności rozpoczyna bieg terminu do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego. O ile bowiem w odniesieniu do tego samego świadczenia pieniężnego wciąż stosuje się zniesienie lub zmniejszenie płatności i jedna lub druga z tych możliwości jest odzwierciedlona we wszystkich kolejnych rozliczeniach emerytury po pierwszym rozliczeniu, w którym odzwierciedlono zniesienie lub zmniejszenie wysokości, o tyle przyznanie, że w każdej chwili, nawet po wielu miesiącach, a nawet latach, można podnieść niezgodność z prawem jednego lub drugiego środka, mimo że dany urzędnik nie zakwestionował w tym czasie stosowania względem niego takiego środka, stanowiłoby poważne naruszenie zasady pewności prawa i stabilności, które powinny charakteryzować stosunki między instytucjami a ich urzędnikami.

(zob. pkt 42, 43)

Odesłanie

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok z dnia 23 kwietnia 2008 r., Pickering/Komisja, F‑103/05, EU:F:2008:45, pkt 76