Sprawa T‑783/17 R

GE Healthcare A/S

przeciwko

Komisji Europejskiej

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Zawieszenie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu środków kontrastowych stosowanych u ludzi zawierających gadolin – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru

Streszczenie – postanowienie Prezesa Sądu z dnia 11 lipca 2018 r.

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Szkoda finansowa – Nieodwracalna zmiana udziałów w rynku – Decyzja Komisji w sprawie zawieszenia pozwolenia na dopuszczenie do obrotu danego produktu – Powołanie się na trudności w uczestnictwie w przetargach wymagających pełnej gamy produktów w przedmiotowej dziedzinie – Posiadanie przez wnioskodawcę pozwolenia na dopuszczenie do obrotu innego produktu mogącego w pewnym zakresie zastąpić produkt, którego dotyczy decyzja o zawieszeniu – Brak pilnego charakteru

Jeżeli chodzi o wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji w sprawie zawieszenia pozwolenia na dopuszczenie do obrotu danego produktu, to twierdzenie wnioskodawcy, zgodnie z którym państwa trzecie podjęły środki mające na celu zawieszenie pozwoleń na rozpatrywany produkt w celu uwzględnienia decyzji Komisji, nie może stanowić okoliczności szczególnej pozwalającej na stwierdzenie wagi szkody. W istocie nawet gdyby to twierdzenie było zasadne, nie podważałoby okoliczności, że owe decyzje zostały przyjęte przez niezależne instancje i że do wnioskodawcy należy wniesienie ewentualnych skarg w ramach tych systemów prawnych celem zakwestionowania ich zgodności z prawem. (zob. pkt 49, 50)

Jeżeli chodzi o wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji w sprawie zawieszenia pozwolenia na dopuszczenie do obrotu danego produktu, warunek pilnego charakteru nie jest spełniony, wówczas gdy wnioskodawca nie przedstawia sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych zasadniczych elementów umożliwiających mu przeanalizowanie wagi zarzucanych skutków w odniesieniu do ciążących na nim zobowiązań umownych i kosztów wynikających z konieczności zastąpienia zakazanego produktu, ograniczając się przy tym do ogólnych twierdzeń, bez określenia, np. znaczenia spornych umów, w odniesieniu do całej swojej działalności, szacowanej wartości kosztów zastąpienia produktu zabronionego lub kary poniesionej z powodu ewentualnego niewykonania tych umów. W tym względzie o ile brak informacji dotyczących kosztów zastąpienia wynikających z obowiązków umownych wskazanych przez wnioskodawcę nie pozwala na ocenę stopnia powiększenia podniesionej szkody, o tyle istnienie omawianych umów pozwala jednak wnioskować, że w pewnym zakresie wnioskodawca dysponuje rozwiązaniem w celu zminimalizowania znaczenia tej szkody i zachowania udziału w rynku, którego utraty się obawia na rynkach produktów pokrewnych w danych państwach członkowskich oraz poza Unią. W tym kontekście w świetle średniego czasu trwania postępowań przed Sądem, orzeczenie co do istoty sprawy prawdopodobnie zostanie wydane w ciągu dwóch lat. W związku z tym zależnie od czasu trwania tych umów, wnioskodawca potencjalnie uzyska pewność w kwestii zgodności z prawem zaskarżonej decyzji przed ich wygaśnięciem. (zob. pkt 52, 53)