35

W tych okolicznościach Administratiwen syd Sofija‑grad postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy dla celów klasyfikacji taryfowej według [CN] towary – [a mianowicie] zrolowane paski włókniny służące do produkcji żaluzji – należy [...] sklasyfikować w zależności od ich właściwości jako »tkaniny« w ramach kodu CN 5407 61 30, czy w ramach kodu CN 6303 92 10 zgodnie z ich jedynym przeznaczeniem, jakim jest produkcja żaluzji, przy czym należy uwzględnić: a) pojęcie »towarów gotowych« w rozumieniu uwagi 7 do sekcji XI, [zatytułowanej] »Materiały i artykuły włókiennicze«, [CN] w kontekście działu 63, [zatytułowanego] »Pozostałe gotowe artykuły włókiennicze; zestawy; odzież używana i używane artykuły włókiennicze; szmaty«, interpretowane w związku z art. 2 lit. a) ogólnych reguł interpretacji [CN] w odniesieniu do pojęcia »wyrobu niekompletnego lub niegotowego«, mając na uwadze przypadek wskazany w lit. c) rzeczonej uwagi 7, jak również właściwości omawianego towaru i możliwość, że będzie z niego produkowany wyłącznie jeden produkt końcowy; b) kwestię, czy pojęcie »tkaniny« w dziale 54 podpozycji [CN] 5407 61 30 obejmuje w szczególności paski materiału, które posiadają ramy umocowane na dłuższych bokach i których jedynym produktem końcowym, zgodnie z ich przeznaczeniem, są żaluzje, mając na uwadze wyraźne wskazanie owego produktu w podpozycji [CN] 6303 92 10. 2) Czy istnieją podstawy, by przyjąć, że dla zgłaszającego i zobowiązanego w związku z przywozem towarów powstały uzasadnione oczekiwania w odniesieniu do klasyfikacji taryfowej towaru i że zgodnie z art. 71 ust. 2 [kodeksu celnego], oraz mając na uwadze zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, zastosowanie ma kod taryfowy podany w zgłoszeniu celnym, gdy w stanie faktycznym postępowania głównego w chwili oddawania zgłoszenia celnego miały miejsce następujące okoliczności: a) w zakresie dotyczącym wcześniejszego zgłoszenia celnego takich samych towarów w ramach tego samego kodu taryfowego organy celne, dokonując poświadczonej w protokole kontroli towarów obejmującej również kontrolę klasyfikacji taryfowej, nie pobrały próbek celem przeprowadzenia analizy i stwierdzono, że towary odpowiadały danym wskazanym w zgłoszeniu; oraz b) po zwolnieniu towarów nie została przeprowadzona kontrola w przypadku pięciu wcześniejszych zgłoszeń celnych wskazujących takie same towary i ten sam kod taryfowy, spośród których niektóre zostały złożone przed datą sporządzenia protokołu kontroli celnej stwierdzającego prawidłowość kodu taryfowego, a niektóre po tej dacie? 3) Czy w kontekście poszanowania zasady prawomocności art. 243 ust. 1 [kodeksu celnego] należy interpretować w ten sposób, że odwołanie od aktu wydanego na podstawie art. 232 ust. 1 lit. a) tego [kodeksu] może zostać złożone jedynie wówczas, gdy ów akt został wydany ze względu na brak terminowej zapłaty, wraz z jego wydaniem określona zostaje kwota należności i na podstawie prawa krajowego danego państwa członkowskiego stanowi on tytuł egzekucyjny dla celów przymusowego ściągnięcia należności? 4) Czy art. 41 ust. 2 lit. a) i art. 47 [karty] należy interpretować w ten sposób, że gdy wniosek o przeprowadzenie środków dowodowych w drodze niezależnej opinii, złożony przez dłużnika po powiadomieniu go zgodnie z art. 221 ust. 1 [kodeksu celnego], nie został w sposób wyraźny rozstrzygnięty przez organ celny i nie został rozważony w uzasadnieniach późniejszych decyzji, ma miejsce nieodwracalne naruszenie prawa do dobrej administracji i prawa do obrony w postępowaniu administracyjnym, którego to naruszenia nie można usunąć w postępowaniu sądowym, ponieważ według zasad postępowania głównego osoba zainteresowana w okolicznościach danej sprawy ma jedynie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji możliwość wykazania swych zarzutów dotyczących klasyfikacji taryfowej poprzez zadanie pytań niezależnemu biegłemu?”.