Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2021 r. – Bułgaria / Komisja

(Sprawa T-235/21)

(2021/C 263/34)

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: Republika Bułgarii (przedstawiciele: Ts. Mitova i L. Zaharieva)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/261 z dnia 17 lutego 2021 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1), w części dotyczącej pozycji budżetowej 6200, w zakresie, w jakim wyłączono w niej z finansowania Unii Europejskiej dotyczącego EFRG wydatki Republiki Bułgarii w kwocie 7 656 848,97 EUR, i

— obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów:

1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 52 rozporządzenia nr 1306/2013 (2) w związku z art. 34 rozporządzenia nr 908/2014 (3) i wytycznymi w sprawie obliczania korekt finansowych z 2015 r. (4), prawa do obrony, a także zasad lojalnej współpracy, kontradyktoryjności i dobrej administracji, ze względu na zmianę podstawy prawnej dotyczącej procedury rozliczania zgodności, na mocy której wydatki stanowiące przedmiot spornej decyzji zostały wyłączone z finansowania przez Unię.

2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 296 TFUE ze względu na sprzeczność i brak uzasadnienia decyzji 2021/261.

3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 54 ust. 5 lit. a) w związku z art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 ze względu na błędną wykładnię Komisji Europejskiej, zgodnie z którą w niniejszym wypadku termin 18 miesięcy przewidziany w art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 rozpoczął bieg od „otrzymania przez agencję płatniczą” sprawozdań końcowych OLAF-u.

4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 54 ust. 5 lit. c) w związku z art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, art. 325 TFUE, a także zasad pewności i autonomii proceduralnej ze względu na bezzasadne i błędne stwierdzenie Komisji Europejskiej, zgodnie z którym agencja płatnicza nie działała z należytą starannością w celu ustalenia spornych kwot i wykazała się niedbałością, nie wszczynając procedury administracyjnej dotyczącej ściągnięcia należności w terminie przewidzianym w art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013.

5. Zarzut piąty dotyczący okoliczności, że kwota ustalona w spornej decyzji dotyczącej wydatków wyłączonych z finansowania przez Unię nie przestrzega zasad określonych w art. 54 rozporządzenia nr 1306/2013 i narusza zasadę proporcjonalności.

(1) Dz.U. L 59, 2021, s. 10.

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549).

(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 908/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, przepisów dotyczących kontroli, zabezpieczeń i przejrzystości (Dz.U. 2014, L 255, s. 59).

(4) C(2015) 3675 final.