PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 42/28

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Comap przeciwko Komisji

(Sprawa T-377/06)

(2007/C 42/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Comap SA (Lyon, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. Wachsmann i C. Pommiès)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji [C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie COMP/F-1/38.121 — Złącza], a także jej uzasadnienia, w zakresie w jakim decyzja ta obciąża odpowiedzialnością za popełnienie naruszenia spółkę Comap także w innych okresach niż od grudnia 1997 r. do marca 2001 r., w odniesieniu do którego Comap nie kwestionuje okoliczności faktycznych przedstawionych przez Komisję;

— zmiana art. 1 i 2 wraz z ich uzasadnieniem poprzez obniżenie grzywny w wysokości 18,56 mln EUR nałożonej na spółkę Comap;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (COMP/F-1/38.121 — Złącza) odnoszącej się do całości porozumień i uzgodnionych praktyk na rynku złączy miedzianych i stopów miedzi mających na celu ustalanie cen, uzgadnianie cenników, kwot zniżek i rabatów, wprowadzanie mechanizmów koordynacji podwyżek cen, przydział rynków krajowych i klientów oraz wymianę innych informacji handlowych, w zakresie w jakim decyzja ta obciąża odpowiedzialnością za popełnienie naruszenia spółkę Comap także w innych okresach niż ten od grudnia 1997 r. do marca 2001r., w odniesieniu do którego Comap nie kwestionuje okoliczności faktycznych przedstawionych przez Komisję. Tytułem żądania ewentualnego spółka Comap wnosi o zmniejszenie kwoty grzywny nałożonej w zaskarżonej decyzji.

Na poparcie swojej skargi skarżąca powołuje następujące argumenty.

Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 81 WE i popełniła błędy co do prawa, błędy faktyczne i oczywiste błędy w ocenie uznając, że zarzucany kartel trwał po przeprowadzeniu dochodzeń na miejscu przez Komisję w marcu 2001 r. aż do kwietnia 2004 r.

Po drugie skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 81 ust. 1 WE i art. 25 rozporządzenia nr 1/2003 (1) w zakresie, w jakim nie uznała, że w braku możliwości przedstawienia dowodu praktyk antykonkurencyjnych zarzucane naruszenie zostało przerwane na okres 27 miesięcy, pomiędzy wrześniem 1992 r. i grudniem 1994 r., tak że okoliczności faktyczne zaistniałe przed grudniem 1994 r. według skarżącej straciły na aktualności w momencie wszczęcia dochodzenia przez Komisję w styczniu 2001 r.

Pomocniczo skarżąca powołuje zarzut oparty na naruszeniu art. 81 ust. 1 WE i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003, a także wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien (2) i komunikatu w sprawie współpracy (3), twierdząc przy tym, że Komisja nie przestrzegała zasad dotyczących obliczania grzywny. Skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności i zasadę równego traktowania, przyjmując w celu obliczenia grzywny dla spółki Comap, zdaniem tej ostatniej, zbyt wysoką kwotę wyjściową w porównaniu z kwotami wyjściowymi ustalonymi dla innych przedsiębiorstw ukaranych na podstawie zaskarżonej decyzji, mimo ich podobnej pozycji konkurencyjnej do pozycji posiadanej przez skarżącą na rynku.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu, Dz.U. L 1, str. 1.

(2) Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 oraz art. 65 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, Dz.U. 1998 C 9, str. 3.

(3) Obwieszczenie Komisji w sprawie zwalniania z grzywien i zmniejszania grzywien w sprawach kartelowych, Dz.U. 2002, C 45, str. 3.