PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 331/10

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawach połączonych T-208/08 i T-209/08 Gosselin Group NV i Stichting Administratiekantoor Portielje przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 26 sierpnia 2011 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-440/11 P)

2011/C 331/17

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet, S. Noë i F. Ronkes Agerbeek, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Gosselin Group NV, dawniej Gosselin World Wide Moving NV, i Stichting Administratiekantoor Portielje

Żądania wnoszącego odwołanie

Komisja wnosi do Trybunału o:

— uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim stwierdza on nieważność decyzji C(2008) 926 w brzmieniu zmienionym przez decyzję C(2009) 5810 w odniesieniu do Stichting Administratiekantoor Portielje;

— oddalenie skargi wniesionej przez Portielje;

— obciążenie Portielje kosztami postępowania przez Sądem i przed Trybunałem.

Zarzuty i główne argumenty

I. Zarzut pierwszy dotyczący podmiotowego zakresu zastosowania art. 101 TFUE

Sąd naruszył prawo dokonując wykładni pojęcia „przedsiębiorstwa” oraz przepisów dotyczących rozkładu ciężaru dowodu w odniesieniu do odpowiedzialności z tytułu uczestnictwa w naruszeniu art. 81 WE (obecnie art. 101 TFUE). W pkt 36-50 zaskarżonego wyroku Sąd skoncentrował się na niewłaściwej kwestii, mianowicie czy Portielje jest przedsiębiorstwem. Tymczasem powinien był zbadać, czy w swojej decyzji Komisja słusznie przyjęła za punkt wyjścia, iż Portielje należała do przedsiębiorstwa, które dopuściło się naruszenia. Do problematyki tej mają w pełnym zakresie zastosowanie zasady sformułowane w wyroku w sprawie C-97/08 P Akzo Nobeli in. (1), włącznie z domniemaniem dotyczącym 100-procentowego udziału.

II. Zarzut drugi dotyczący obalenia domniemania pewnego wpływu

A. Część pierwsza

Stwierdzając, że personalne powiązania pomiędzy Portielje i Gosselin dotyczą jedynie połowy zarządu Portielje Sąd dokonał oczywiście błędnej oceny dowodów, w każdym razie w zakresie, w jakim Sąd chciał zasugerować w ten sposób, iż przedmiotowi członkowskie zarządu nie mogli mieć żadnego określonego wpływu na politykę realizowaną przez Portielje. Przedmiotowe osoby dysponowały w każdym razie razem wystarczającą liczbą głosów w zarządzie, aby móc określać politykę realizowaną przez Portielje.

B. Część druga

Sąd orzekł w każdym razie błędnie, że mimo personalnych powiązań w przypadku Portielje obalone zostaje rozwinięte w orzecznictwie domniemanie 100-procentowego udziału, ponieważ w odnośnym okresie nie podjęła ona żadnych formalnych decyzji administracyjnych. Stanowisko Sądu nie jest do pogodzenia z funkcjonalnym charakterem pojęcia przedsiębiorstwa i z zasadami sformułowanymi w wyroku w sprawie Akzo Nobel i in.

C. Część trzecia

Sąd orzekł również błędnie, że w przypadku Portielje obalone zostaje domniemanie 100-procentowego udziału, ponieważ w odnośnym okresie nie miało miejsca żadne walne zgromadzenie Gosselin. Również to stanowisko Sądu nie jest do pogodzenia z funkcjonalnym charakterem pojęcia przedsiębiorstwa i z zasadami sformułowanymi w wyroku w sprawie Akzo Nobel i in.

(1) Wyrok Trybunału z dnia 10 września 2009 r. (Zb.Orz. 2009, s. I-8237).