ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 355/22

Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — Delphi Technologies przeciwko OHIM (INNOVATION FOR THE REAL WORLD)

(Sprawa T-515/11)

2011/C 355/40

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Delphi Technologies, Inc. (Wilmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci C. Albrecht i J. Heumann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 czerwca 2011 r. w sprawie R 1967/2010-2;

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „INNOVATION FOR THE REAL WORLD” dla towarów z klas 7, 9, 10 i 12 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 7072705

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, że Izba Odwoławcza: i) nie zrozumiała poprawnie ciężaru dowodu i argumentacji określonego w art. 7 ust. 1 lit. b); ii) błędnie zastosowała odpowiednie orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości odnoszące się do oceny charakteru odróżniającego sloganów i ewentualnego znaczenia zgłoszonego znaku towarowego; oraz iii) pominęła znaczące używanie i powszechną znajomość znaku towarowego, które mają znaczenie dla postrzegania sloganu przez właściwych konsumentów. Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 i ogólnych zasad postępowania administracyjnego ze względu na to, że Izba Odwoławcza nie wzięła pod uwagę, iż identyczne i podobne slogany ze słowem „INNOVATION” zostały już zarejestrowane w Unii Europejskiej i w szczególności przez OHIM.
—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lipca 2011 r. w sprawie R 883/2010-2 w zakresie w jakim: (i) uwzględniono w niej sprzeciw i odrzucono zgłoszenie spornego wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do „aparatów i instrumentów chirurgicznych, medycznych, dentystycznych i weterynaryjnych, artykułów ortopedycznych; materiałów do zszywania” z klasy 10 oraz „odzieży, obuwia, nakryć głowy” z klasy 25, oraz (ii) oddalono w niej żądanie skarżącej stwierdzenia nieważności spornej decyzji w kwestii nie podniesionej w odwołaniu, w zakresie w jakim uwzględniono w niej sprzeciw w odniesieniu do „gier i zabawek; artykułów sportowych i gimnastycznych nieujętych w innych klasach”; oraz
1)

Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia i naruszenia prawa do obrony oraz prawa do rzetelnego procesu sądowego w zakresie, w jakim: — zaskarżone akty, mimo, że dodawały nazwisko skarżącego do listy osób, których dotyczą środki ograniczające wobec Syrii, nie zawierały uzasadnienia środków ograniczających podjętych w stosunku do niego; — decyzje te nie zostały w żaden sposób doręczone; — dowody obciążające skarżącego, stanowiące podstawę podjętych w stosunku do niego środków ograniczających wciąż nie zostały mu przekazane, mimo skierowanego do Rady Unii Europejskiej wniosku w tej sprawie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 355/21

Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Aldi przeciwko OHIM — Dialcos (dialdi)

(Sprawa T-505/11)

2011/C 355/38

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks i C. Fürsen)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Dialcos SpA (Due Carrare, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie R 1097/2010-2;

— obciążanie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Dialcos SpA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający element słowny „dialdi” dla towarów z klas 29 i 30

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „ALDI” dla towarów i usług z klas 3, 4, 7, 9, 16, 24, 25, 29, 30, 31, 32, 33, 34 i 36

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 ze względu na to, że w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.
—

żąda korekty kosztów kwalifikujących się do zwrotu w odniesieniu do kwoty przekraczającej kwotę, co do której twierdzi ona, że przedstawiła dowody.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 355/22

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — United States Polo Association przeciwko OHIM — Polo/Lauren (dwaj gracze polo)

(Sprawa T-517/11)

2011/C 355/41

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: United States Polo Association (Kentucky, Stany Zjednoczone Ameryki) (przedstawiciele: adwokaci P. Goldenbaum, I. Rohr i T. Melchert)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: The Polo/Lauren Company, LP (Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 czerwca 2011 r. w sprawie R 1107/2010-2; oraz

— obciążenie strony pozwanej jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą;

— obciążenie drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą jej własnymi kosztami w przypadku, gdyby wstąpiła do sprawy w charakterze interwenienta.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: zgłoszenie znaku towarowego dla graficznego znaku towarowego przedstawiającego dwóch graczy polo dla towarów należących do klasy 3 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 5997473

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: francuskie zgłoszenie nr 1441630 graficznego znaku towarowego przedstawiającego gracza polo dla towarów i usług należących do klas 3, 9, 14, 16, 18, 24, 25 i 35; hiszpańskie zgłoszenie nr 878316 graficznego znaku towarowego przedstawiającego gracza polo dla towarów należących do klasy 3; brytyjskie zgłoszenie nr 2172123 graficznego znaku towarowego przedstawiającego gracza polo dla towarów należących do klasy 3; niemieckie zgłoszenie nr 1070650 graficznego znaku towarowego przedstawiającego gracza polo dla towarów należących do klasy 3; wspólnotowe zgłoszenie nr 4236527 trójwymiarowego znaku towarowego przedstawiającego butelkę z graczem polo dla towarów należących do klasy 3

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 20 ust. 7 i art. 53a rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 oraz naruszenie art. 80 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza doręczyła swą decyzję stronom postępowania w sprawie sprzeciwu w dniu 19 lipca 2011 r., nie uwzględniając ich wspólnego, złożonego w dniu 18 lipca 2011 r., wniosku o zawieszenie postępowania, a następnie oddaliła wniosek strony skarżącej o uchylenie tej decyzji i uwzględnienie wniosku o zawieszenie. Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w związku z błędną oceną Izby Odwoławczej, że art. 8 ust. 1 lit. b) wyklucza rejestrację zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego. Nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd pomiędzy rozpatrywanymi znakami towarowymi.
1)

W ramach zarzutu pierwszego strona skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 4 ust. 3 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, ponieważ: — instytucja ta nie wykazała, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001; — dowody, na których oparła się Komisja zawierają błędy dotyczące stanu faktycznego; oraz — istnieje nadrzędny interes publiczny w ujawnieniu dokumentów przedłożonych przez EIM Business and Policy Research w ramach analizy zatytułowanej „Koszty i korzyści handlowców wynikające z akceptowania różnych metod płatności” (COMP/2009/D1/202).
4)

Zarzut czwarty dotyczący pozaumownej odpowiedzialności Komisji w wyniku czynu niedozwolonego z powodu naruszenia prawa własności i prawa do swobodnego wykonywania zawodu w rozumieniu art. 1 pierwszego protokołu dodatkowego do europejskiej konwencji prawa człowieka. Ze względu na brak uzasadnionego, leżącego w ogólnym interesie celu zmiany korekty zawartości tłuszczu, naruszenia „słusznej równowagi” (fair balance) przy przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 1468/2006 i zaniechania zapewnienia przez Komisję w tym kontekście odpowiedniego odszkodowania w celu zapobieżenia lub przywrócenia praw własności danych producentów, które zostały naruszone przez to rozporządzenie, i naprawienia powstałej przez to szkody, Komisja odpowiada na podstawie art. 340 TFUE za tę szkodę, którą ponieśli i nadal ponoszą skarżący i która kwalifikuje się do naprawienia.
2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez pozwaną art. 108 ust. 2 TFUE oraz art. 4 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 659/1999 (1) ze względu na to, że nie wszczęła ona przewidzianego w tych przepisach postępowania w przedmiocie pomocy, o której mowa w pierwszej części zaskarżonej decyzji, pomimo istnienia co najmniej poważnych wątpliwości co do zgodności z rynkiem wewnętrznym zwolnienia z irlandzkiego podatku od transportu lotniczego przyznanego w odniesieniu do ruchu transferowego i tranzytowego; efektem tego instytucja ta naruszyła uprawnienia proceduralne strony skarżącej przysługujące jej na podstawie art. 108 ust. 2 TFUE oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 659/1999.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 6/19

Skarga wniesiona w dniu 19 października 2011 r. — MIP Metro przeciwko OHIM — Real Seguros (real,- BIO)

(Sprawa T-549/11)

2012/C 6/35

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Plate i R. Kaase)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Real Seguros, SA (Porto, Portugalia)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— zawieszenie postępowania do czasu wydania przez portugalski urząd ds. znaków towarowych ostatecznej decyzji w przedmiocie złożonego przez stronę skarżącą wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia praw do wcześniejszych zarejestrowanych w Portugalii znaków towarowych nr 249791, nr 249793 i nr 254390; w przypadku nieuwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania, o kontynuację postępowania; oraz

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 sierpnia 2011 r. w sprawie R 115/2010-4; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny międzynarodowy znak towarowy nr W 983684 „real,- BIO” w kolorach zielonym, białym i brązowym dla usług z klasy 36

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Real Seguros, SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Portugalii słowny znak towarowy nr 249791 „REAL” dla usług z klasy 36; zarejestrowany w Portugalii słowny znak towarowy nr 249793 „REAL SEGUROS” dla usług z klasy 36; zarejestrowany w Portugalii graficzny znak towarowy nr 254390 zawierający element słowny „REAL” dla usług z klasy 36; różne niezarejestrowane prawa co do których twierdzi się, że podlegają ochronie we wszystkich państwach członkowskich i w Portugalii

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na błędne przyjęcie przez Izbę Odwoławczą, że nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku zgłoszonego znaku towarowego i znaków towarowych, na które powołano się w sprzeciwie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 6/17

Skarga wniesiona w dniu 12 października 2011 r. — Spectrum Brands (UK) przeciwko OHIM — Philips (STEAM GLIDE)

(Sprawa T-544/11)

2012/C 6/33

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Spectrum Brands (UK) Ltd (Manchester, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: S. Malynicz, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Koninklijke Philips Electronics NV (Eindhoven, Niderlandy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z 14 lipca 2011 r. w sprawie R 1289/2010-1; oraz

— obciążenie OHIM oraz Koninklijke Philips Electronics NV ich własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: słowny znak towarowy „STEAM GLIDE” dla towarów z klasy 9 — wspólnotowy znak towarowy nr 5167382

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Koninklijke Philips Electronics NV

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Koninklijke Philips Electronics NV złożyła wniosek o unieważnienie prawa do znaku towarowego na podstawie art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z bezwzględnymi podstawami odmowy rejestracji z art. 7 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie zaskarżonej decyzji i unieważnienie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na popełnienie błędu przez Izbę Odwoławczą co do znaczenia i składni rozpatrywanego znaku towarowego i jego części składowych oraz jego zdatności do natychmiastowego i bezpośredniego opisu rozpatrywanych towarów. Ponadto Izba Odwoławcza nie uwzględniła interesu ogólnego leżącego u podstaw art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego. Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza nie uwzględniła podstawowej funkcji znaku towarowego, nie uwzględniła perspektywy przeciętnego konsumenta, nie rozpatrzyła art. 7 ust. 1 lit. b) odrębnie od art. 7 ust. 1 lit. c), nie uwzględniła interesu ogólnego leżącego u podstaw art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz nie przeanalizowała znaku wspólnotowego jako całości.
1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez pozwaną przysługujących skarżącemu podstawowych praw człowieka do obrony oraz do skutecznej ochrony sądowej, jako że: — skarżący nie został uprzedzony o objęciu go spornymi środkami i nie został nawet poinformowany, gdy zaskarżone środki zostały ogłoszone; — stawiane mu zarzuty, ani propozycja objęcia go tymi środkami nie zostały podane do jego wiadomości i nie miał prawa do bycia wysłuchanym na procesie, w którym stawiane mu zarzuty mogłyby zostać należycie przedstawione, na zarzuty te mogłaby zostać udzielona odpowiedź i zarzuty te mogłyby zostać stosownie zbadane oraz — zaskarżone środki nie przewidują żadnej procedury podania do wiadomości skarżącego dowodów, na których oparta została decyzja o zamrożeniu aktywów, ani procedury umożliwiającej mu zajęcie stanowiska w przedmiocie tych dowód przed sądem kompetentnym w przedmiocie oceny stanowiska skarżącego i dowodów przeciwko niemu.
2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że pozwana dokonała błędnej interpretacji swojego prawa do odzyskania żądanej kwoty i podstawy prawnej tego prawa, przez co naruszyła art. 79 zasad wykonania rozporządzenia finansowego (1). Pozwana nie wzięła bowiem pod uwagę potwierdzenia widniejącego na kartach czasu pracy ekspertów zatrudnionych przez skarżącą, ani zakresu wykonanych przez nich i we właściwy sposób zatwierdzonych prac, tym bardziej, że żaden komentarz na temat wykonanych prac nie został przedstawiony in tempore non suspecto. (Or. 2)
4)

Zarzut czwarty oparty na niezgodności z prawem rozporządzenia (WE) nr 91/2009 z uwagi na naruszenie prawa poprzez naruszenie art. 2.4, art. 6.2 i art. 4 Porozumienia Antydumpingowego WTO oraz art. 2 ust. 10, art. 6 ust. 8, art. 20 ust. 2 i art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, a także z uwagi na oczywisty błąd w ocenie, gdyż Komisja określiła margines dumping na podstawie niewłaściwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową i nie przekazała w odpowiednim czasie producentom z Chińskiej Republiki Ludowej informacji koniecznych do zapewnienia możliwości skorzystania z prawa do obrony.
—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 lipca 2011 r. w sprawie R 736/2010-4 w zakresie, w jakim uwzględniono w niej sprzeciw strony go wnoszącej wobec zgłoszenia przez stroną skarżącą znaku towarowego dla „urządzeń do gaszenia ognia; urządzeń do gaszenia ognia automatycznie i samodzielnie wykrywających i gaszących pożary” z klasy 9 oraz „opracowywania gaśnic i urządzeń do gaszenia ognia” z klasy 42; i
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 362/19

Skarga wniesiona w dniu 7 października 2011 r. — Chivas przeciwko OHIM — Glencairn Scotch Whisky (CHIVALRY)

(Sprawa T-530/11)

2011/C 362/29

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chivas Holdings (IP) Ltd (Renfrewshire, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: A.Carboni, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd (Glasgow, Zjednoczone Królestwo)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie R 2334/2010-1 i przekazanie zgłoszenia do OHIM, aby umożliwić mu postępowanie w sprawie; oraz

— obciążenie pozwanego oraz każdej osoby wstępującej do niniejszego postępowania w charakterze interwenienta własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu oraz postępowaniu odwoławczym przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „CHIVALRY” dla towarów i usług z klas 33, 35 i 41 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6616593

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy „CHIVALRY” zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie pod numerem 1293610 dla towarów z klasy 33; graficzny znak towarowy „CHIVALRY SPECIAL RESERVE SCOTCH WHISKY” zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie pod numerem 2468527 dla towarów z klasy 33; niezarejstrowany w Zjednoczonym Królestwie słowny znak towarowy „CHIVALRY” używany w obrocie w odniesieniu do „Whisky”

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 76 ust. 1 oraz art. 75 rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, iż Izba Odwoławcza (i)dokonała błędnego ustalenia stanu faktycznego w odniesieniu do cech charakterystycznych właściwego kręgu odbiorców i nie uzasadniła tego ustalenia; (ii) ewentualnie, po dokonaniu ustalenia, że właściwy konsument wykazuje „szczególną świadomość marki i jest jej wierny” nie oceniła jak powinna prawidłowo, że takie cechy charakterystyczne zwiększyłyby uwagę właściwego konsumenta zmniejszając w ten sposób wystąpienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd; (iii) nie uwzględniła ważnych wskazań Trybunału Sprawiedliwości i zastosowała niewłaściwe podejście przy porównywaniu tych znaków towarowych; (iv) błędnie uznała słowo „CHIVALRY” za wizualnie dominujący element wcześniejszego znaku towarowego i w rezultacie błędnie przyjęła, iż pozostałe elementy graficzne i słowne odgrywają drugorzędne znaczenie; (v) błędnie założyła, że porównania fonetycznego tych znaków można dokonać w ten sam sposób, co porównania wizualnego; (vi) błędnie oceniła prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.
1)

W ramach zarzutu pierwszego strona skarżąca twierdzi, że art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie nadaje państwom członkowskim prawa veta, a w konsekwencji strona pozwana nie może opierać się na opinii tego państwa członkowskiego, co do tego czy wyjątek ustanowiony na mocy art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia znajduje czy nie znajduje zastosowania do żądania udzielenie informacji złożonego przez stronę skarżącą.
1)

Zarzut pierwszy dotyczący braku konkretnego i indywidualnego zbadania dokumentów wskazanych we wniosku Po pierwsze, Komisja pominęła konkretne i indywidualne zbadanie dokumentów wskazanych we wniosku o dostęp. Skarżąca uważa, że Komisja nie powinna była oprzeć się w uzasadnieniu odmowy na ogólnym domniemaniu włączenia. W ten sposób naruszyła wyprowadzone z orzecznictwa zasady dotyczące dostępu do dokumentów oraz znaczenia podstawowego prawa dostępu do dokumentów ustanowione w art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii.
—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie R 1454/2010-2 w odniesieniu do rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla następujących towarów: „fotografie; kleje do celów biurowych lub domowych; pędzle do malowania; maszyny do pisania i sprzęt biurowy (z wyjątkiem mebli); materiały szkoleniowe i instruktażowe (z wyjątkiem przyrządów); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nieujęte w innych klasach); czcionki drukarskie; matryce drukarskie”.
1.

Zarzut pierwszy: naruszenie TFUE bądź traktatu WE, bądź jednej z norm prawnych mających zastosowanie przy jego wykonaniu Skarżące twierdzą w ramach zarzutu pierwszego, że Komisja nie przestrzegała uregulowań Wielosektorowych ram pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych (Dz.U. 1998, C 107, s. 7, zwanych dalej „wielosektorowymi ramami”), gdyż — nie ustaliła dopuszczalnej maksymalnej intensywności pomocy, co zdaniem skarżących jest wymagane zgodnie z pkt 3.1 wielosektorowych ram; — określiła roczne wskaźniki wzrostu, o których mowa w pkt 7.8 wielosektorowych ram, dla płyt wiórowych na podstawie niewłaściwych okresów i tym samym uzyskała zbyt wysoki czynnik konkurencji; — połączyła różne czynniki konkurencji dla jednolitego projektu i tym samym wyszła poza ramy prawne przewidziane w pkt 3.10 wielosektorowych ram.
—

istotne przesłanki dla objęcia skarżącego wykazem nie są spełnione lub Rada wskazała skarżącego na podstawie dowodów niedostatecznych dla wykazania spełnienia tych przesłanek lub Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie w ramach stwierdzenia, czy te przesłanki zostały spełnione. W szczególności skarżący nie jest odpowiedzialny za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii i nie wspierał on, ani nie odnosił korzyści z syryjskiego reżimu, jak również nie jest on związany z żadnym podmiotem odpowiedzialnym za brutalne represje lub wspierającym, lub odnoszącym korzyści z syryjskiego reżimu. Skarżącemu zarzuca się jedynie, że wspierał gospodarczo reżim syryjski. Nie jest to prawdą.