Wyrażenie „wydanie wyroku” w rozumieniu art. 267 akapit drugi TFUE należy interpretować szeroko, tak by uniknąć sytuacji, w której wiele kwestii proceduralnych zostałoby uznanych za niedopuszczalne i nie mogłoby stać się przedmiotem wykładni dokonywanej przez Trybunał. Wyrażenie to należy zatem interpretować w ten sposób, że obejmuje ono całe postępowanie prowadzące do wydania wyroku przez sąd krajowy, tak aby Trybunał był w stanie dokonać wykładni wszystkich przepisów proceduralnych prawa Unii, które sąd odsyłający jest zobowiązany stosować w celu wydania orzeczenia.

Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1393/2007 w sprawie doręczania w państwach członkowskich sądowych i pozasądowych dokumentów w sprawach cywilnych i handlowych oraz uchylającego rozporządzenie nr 1348/2000 stanowi, że rozporządzenie to ma zastosowanie w sprawach cywilnych i handlowych. Rozporządzenie to nie definiuje jednak treści ani zakresu pojęcia „spraw cywilnych i handlowych”, ani pojęcia „acta iure imperii” w rozumieniu tego przepisu. Zatem pojęcie „spraw cywilnych i handlowych” należy uznać za pojęcie autonomiczne, a jego wykładni należy dokonywać na podstawie, w szczególności, celów i systematyki tego rozporządzenia.

Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1393/2007 dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych oraz uchylającego rozporządzenie nr 1348/2000 należy interpretować w ten sposób, że powództwa o odszkodowanie z tytułu nieposzanowania praw wywodzonych z posiadania i własności o wykonanie zobowiązań wynikających z pierwotnych obligacji, których termin wykupu zapadł, czy w końcu o naprawienie szkody, wytoczone przez jednostki będące posiadaczami obligacji państwowych, przeciwko państwu, które je wyemitowało, są objęte zakresem zastosowania owego rozporządzenia, chyba że okaże się, iż wyraźnie wykraczają one poza zakres spraw cywilnych i handlowych.

W istocie dla ustalenia, czy rozporządzenie nr 1393/2007 znajduje zastosowanie, wystarczy, by sąd rozpatrujący sprawę uznał, że wytoczone przed nim powództwo wyraźnie nie należy do spraw cywilnych i handlowych. Kwestia, czy dokument wszczynający postępowanie dotyczy spraw cywilnych i handlowych w rozumieniu tego rozporządzenia, musi zostać rozstrzygnięta, nawet zanim dokument ten zostanie doręczony innym aniżeli powód stronom postępowania, jako że to właśnie od odpowiedzi na to pytanie zależy sposób doręczania tego dokumentu. W tej sytuacji odnośny sąd musi ograniczyć się do pierwszego badania informacji, którymi dysponuje, które siłą rzeczy są niepełne, tak by stwierdzić, czy wytoczone powództwo należy do spraw cywilnych i handlowych, czy też do dziedziny, która nie jest objęta zakresem stosowania rozporządzenia zgodnie z jego art. 1 ust. 1, przy czym rezultat tej oceny nie może, naturalnie, przesądzać o późniejszych decyzjach, które sąd rozpatrujący sprawę będzie musiał wydać w odniesieniu w szczególności do jego właściwości i istoty danej sprawy.

Co się tyczy powództw o odszkodowanie wytoczonych przez jednostki będące posiadaczami obligacji państwowych przeciwko państwu, które je wyemitowało, należy zweryfikować, czy stosunek prawny pomiędzy stronami wyraźnie znamionuje wykonywanie władztwa publicznego przez będące dłużnikiem państwo, co odpowiadałoby wykonywaniu uprawnień odbiegających od norm prawa powszechnie obowiązującego w stosunkach pomiędzy jednostkami. Jednak emisja obligacji nie zakłada koniecznie wykonywania uprawnień odbiegających od norm prawa powszechnie obowiązującego w stosunkach pomiędzy jednostkami. Ponadto co się tyczy możliwości zamiany obligacji skarbu państwa, po pierwsze, okoliczność, iż możliwość ta została wprowadzona w ustawie, nie jest sama w sobie determinująca dla stwierdzenia, że państwo wykonuje władztwo publiczne, i po drugie, nie jest oczywiste, że przyjęcie tej ustawy spowodowało bezpośrednio i natychmiastowo zmianę warunków finansowych odnośnych papierów wartościowych i w związku z tym powstanie szkody po stronie danych osób.

(por. pkt 44–46, 49, 51, 53, 55–57, 59; sentencja)