155

W pierwszej kolejności, co się tyczy zastrzeżenia skarżących, w myśl którego z zaskarżonej decyzji wynika, iż Komisja nie zbadała w wymagany prawem sposób argumentu, że skarżące powinny były zostać uznane, zamiast spółki Grohe, za pierwsze po beneficjencie zwolnienia z grzywny przedsiębiorstwo, które spełniło warunek dotyczący znacznego zwiększenia wartości dowodów, w motywach 1277–1280 decyzji Komisja stwierdziła, co następuje: „(1277) Grohe była pierwszym po Masco przedsiębiorstwem, które wniosło o skorzystanie ze środków w zakresie łagodzenia sankcji […]. (1278) Komisja uważa, że wnioski o złagodzenie sankcji złożone przez spółkę Grohe istotnie przyczyniły się do zwiększenia wartości dowodów z następujących względów: przede wszystkim potwierdzają one informacje będące już w posiadaniu Komisji, dotyczące i) uczestnictwa przedsiębiorstw, ii) okresu objętego dochodzeniem Komisji, iii) okoliczności, w których członkowie kartelu spotykali się i wymieniali informacje, a także iv) ogólnego funkcjonowania kartelu i sposobu, w jaki wdrażane były porozumienia. Następnie oświadczenia spółki Grohe pozwoliły Komisji na dokładniejszą rekonstrukcję mechanizmu skoordynowanych wysiłków podejmowanych przez uczestników kartelu w ramach pewnych organizacji. Wreszcie oświadczenia te zawierały nowe dowody w formie pisemnych wyjaśnień dotyczących organizacji kartelu i sprawozdań ze spotkań ujawniających uzgodnienia w przedmiocie koordynacji cen poczynione przez członków kartelu. (1279) Jednakże oświadczenia spółki Grohe miały zasadniczo charakter potwierdzający i wyjaśniający. Mimo że wzmocniły one zdolność Komisji do udowodnienia określonych faktów, Komisja posiadała już w swych aktach dowody dotyczące większości tych faktów. Ogólnie, jeśli chodzi o zakres współpracy, pomoc zaoferowana przez spółkę Grohe miała tylko nieznaczną wartość dla pewnych państw członkowskich, a nawet nie miała jej wcale (w szczególności dla Austrii, Niderlandów czy Włoch). Chociaż dowody dotyczące AFPR okazały się interesujące, to zostały one przedłożone po przedstawieniu [przez skarżące] dowodów dotyczących działalności tej organizacji, co znacznie obniżyło ich wartość dodaną. Ponadto nawet w odniesieniu do państw członkowskich, w których współpraca spółki Grohe miała większe znaczenie, spółka ta tylko sporadycznie przedstawiała dotyczące właściwego okresu dowody z dokumentów (in tempore non suspecto), potwierdzające konkretnie wymianę informacji na temat podwyżek cen. W świetle tych rozważań, mimo że sankcje wobec spółki Grohe należy złagodzić na podstawie pkt 23 lit. b) i pkt 26 komunikatu [z 2002 r. w sprawie współpracy], Komisja stoi na stanowisku, że spółka ta powinna skorzystać z obniżki grzywny w najniższym z możliwych przedziałów. (1280) W swej odpowiedzi na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów [skarżące] wielokrotnie kwestionują wartość dodaną oświadczeń spółki Grohe lub próbują wykazać, że [ich] własne oświadczenia należy uznać za przyczyniające się do zwiększenia wartości dowodów znacznie bardziej niż oświadczenia spółki Grohe […]. Komisja stoi na stanowisku, że argumenty te nie wystarczają do stwierdzenia, że Grohe nie przyczyniła się wystarczająco do zwiększenia wartości dowodów. Ponadto Komisja, która uważa także, że wkład spółki Grohe mógłby być znacznie lepszej jakości, uwzględniła ten fakt przy podejmowaniu decyzji o konkretnej obniżce, jaka zostanie zastosowana w ramach tego przedziału [tłumaczenie nieoficjalne, podobnie jak wszystkie cytaty z zaskarżonej decyzji poniżej].