Keywords

Summary



Keywords

1. Postępowanie – Procedura ustna – Otwarcie na nowo – Obowiązek otwarcia na nowo procedury ustnej, aby umożliwić stronom przedstawienie uwag w przedmiocie kwestii prawnych, które zostały podniesione w opinii rzecznika generalnego i które nie zostały poruszone podczas rozprawy – Brak

(art. 252 akapit drugi TFUE; regulamin postępowanie przed Trybunałem, art. 61)

2. Zbliżanie ustawodawstw – Jednolite ustawodawstwo – Własność przemysłowa i handlowa – Prawo do patentu – Dodatkowe świadectwo ochronne dla środków ochrony roślin – Warunki otrzymania – Wydanie pierwszego zezwolenia na dopuszczenie produktu do obrotu jako środka ochrony roślin

(rozporządzenie nr 1610/96 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3 ust. 1 lit. b); dyrektywa Rady 91/414, art. 8 ust. 1)

Summary

1. Uwzględniając sam cel kontradyktoryjności, jakim jest uniknięcie możliwości wpływu na Trybunał argumentów, które nie mogły być omówione przez strony, Trybunał może z urzędu, na wniosek rzecznika generalnego lub na wniosek stron zarządzić otwarcie procedury ustnej na nowo, stosownie do art. 61 regulaminu postępowania, jeżeli uzna, że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona lub że podstawą rozstrzygnięcia będzie argument, który nie był przedmiotem dyskusji stron.

W tym zakresie nie należy uwzględniać wniosku o ponowne otwarcie procedury ustnej, który opiera się na fakcie, że rzecznik generalny poświęcił długie rozważania wykładni rozporządzenia, podczas gdy kwestia ta nie została poruszona w trakcie rozprawy, w sytuacji gdy Trybunał uznaje, że posiada wystarczającą wiedzę o sprawie, aby ją rozstrzygnąć, oraz że podstawą rozstrzygnięcia nie będą argumenty, które nie były przedmiotem dyskusji między stronami.

W istocie zgodnie z art. 252 akapit drugi TFUE, zadaniem rzecznika generalnego jest publiczne przedstawianie, przy zachowaniu całkowitej bezstronności i niezależności, uzasadnionych opinii w sprawach, które zgodnie ze statutem Trybunału Sprawiedliwości wymagają jego zaangażowania. W wykonywaniu tego zadania może on w danym przypadku dokonać analizy wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, przenosząc go w ramy szerszego kontekstu, niż zostało to określone przez sąd krajowy lub przez strony postępowania przed sądem krajowym. Trybunał nie jest związany ani opinią rzecznika generalnego, ani jej uzasadnieniem.

(por. pkt 26-28)

2. Artykuł 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1610/96 dotyczącego stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, aby dodatkowe świadectwo ochronne zostało wydane dla środka ochrony roślin, dla którego wydane zostało, zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy 91/414 dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, zmienionej rozporządzeniem nr 396/2005 ważne zezwolenie na dopuszczenie do obrotu.

Wnioski o wydanie tymczasowych zezwoleń na wprowadzenie do obrotu przedstawione na podstawie art. 8 ust. 1 dyrektywy 91/414 należy bowiem badać zgodnie z kryteriami naukowymi mającymi zastosowanie do ostatecznych zezwoleń na wprowadzenie do obrotu regulowanych przez art. 4 owej dyrektywy. Warunki, na jakich państwo członkowskie może mieć sposobność, na mocy art. 8 ust. 1 dyrektywy 91/414, do wydania zezwolenia na tymczasowe dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin zawierającego nową substancję w trakcie oceny w świetle jej wpisu do załącznika I do dyrektywy 91/414, są wymienione w art. 4 ust. 1 lit. b)–f) tej dyrektywy.

Wprawdzie ocena dokonana przez państwo członkowskie w ramach badania wniosku o wydanie tymczasowego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu z natury ma charakter przypuszczalny i bezwzględnie wiąże się z większym marginesem niepewności niż w ramach oceny w świetle wydania ostatecznego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu, ale art. 8 ust. 1 rzeczonej dyrektywy dotyczy tego, że warunki, na jakich produkt może korzystać z tymczasowego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu, są warunkami przyznania ostatecznego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu i zgodnie z celem przywołanym w motywie dziewiątym dyrektywy 91/414, polegającym na zapewnieniu wysokiego stopnia ochrony; muszą one w szczególności zapobiegać dopuszczaniu środków ochrony roślin stwarzających zagrożenie dla zdrowia, wód gruntowych i środowiska.

Z racji tego związku równowagi funkcjonalnej, jaki istnieje między kryteriami wymienionymi w art. 8 ust. 1 dyrektywy 91/414 a kryteriami określonymi w art. 4 omawianej dyrektywy, nie można zatem interpretować art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1610/96 w sposób prowadzący do wykluczenia jego stosowania wobec produktów korzystających z tymczasowego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu na podstawie art. 8 ust. 1 dyrektywy 91/414.

(por. pkt 44-46, 55; sentencja)