ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/7

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 października 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband eV przeciwko deutsche internet versicherung AG

(Sprawa C-298/07) (1)

(Dyrektywa 2000/31/WE - Artykuł 5 ust. 1 lit. c) - Handel elektroniczny - Usługodawca działający za pośrednictwem Internetu - Poczta elektroniczna)

(2008/C 313/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband eV

Strona pozwana: deutsche internet versicherung AG

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof — Wykładnia art. 5 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego („dyrektywy o handlu elektronicznym”) (Dz.U. L 178, s. 1) — Usługodawca, który oferuje świadczone przez siebie usługi wyłącznie za pośrednictwem internetu, podając na stronie internetowej jedynie adres poczty elektronicznej oraz udostępniając użytkownikom okno dialogowe umożliwiające zadawania pytań pisemnie — Obowiązek podania przez tego usługodawcę również numeru telefonu

Sentencja

Artykuł 5 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) należy interpretować w ten sposób, iż usługodawca jest obowiązany podać usługobiorcom, zanim zostanie z nimi zawarta jakakolwiek umowa, oprócz adresu poczty elektronicznej, inne dane umożliwiające nawiązanie szybkiego kontaktu oraz bezpośrednie i skuteczne porozumiewanie się. Dane te nie muszą koniecznie zawierać numeru telefonu. Mogą mieć postać formularza on-line, za którego pośrednictwem usługobiorcy mogą zwracać się przez Internet do usługodawcy i na który odpowiada on za pośrednictwem poczty elektronicznej, z wyjątkiem przypadków, w których usługobiorca, po nawiązaniu kontaktu z usługodawcą drogą elektroniczną, będąc pozbawionym dostępu do sieci, poprosi usługodawcę o udostępnienie nieelektronicznego sposobu porozumiewania się.

(1) Dz.U. C 223 z 22.9.2007.
1)

Nie ustanawiając, w odniesieniu do zawodu kontrolera ruchu lotniczego, przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata i dyrektywy Rady 92/51/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie drugiego ogólnego systemu uznawania kształcenia i szkolenia zawodowego, uzupełniającej dyrektywę 89/48/EWG, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tych dyrektyw.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/7

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 października 2008 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) — Zjednoczone Królestwo] — Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

(Sprawa C-253/07) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Zwolnienia - Usługi związane ze sportem - Usługi świadczone osobom uprawiającym sport - Usługi świadczone stowarzyszeniom niemającym osobowości prawnej i osobom prawnym - Włączenie - Przesłanki)

(2008/C 313/10)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

High Court of Justice (Chancery Division)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strony skarżące: Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club

Strona pozwana: Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — High Court of Justice (Chancery Division) — Wykładnia art. 13 część A ust. 1 lit. m) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Zwolnienie określonych usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym — Pojęcie „osób uczestniczących w sporcie lub wychowaniu fizycznym” — Podmiotowy zakres zastosowania

Sentencja

1) Artykuł 13 część A ust. 1 lit. m) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że w kontekście osób uprawiających sport obejmuje on także usługi świadczone osobom prawnym i stowarzyszeniom niemającym osobowości prawnej, jeżeli — co podlega badaniu sądu krajowego — usługi te są ściśle związane ze sportem i są konieczne do jego uprawiania, są świadczone przez organizacje niemające celu zarobkowego, a faktycznymi beneficjentami tych usług są osoby uprawiające sport.

2) Wyrażenie „określone usługi ściśle związane ze sportem” zawarte w art. 13 część A ust. 1 lit. m) szóstej dyrektywy 77/388 nie uprawnia państw członkowskich do ograniczenia zakresu zwolnienia przewidzianego w tym przepisie wobec odbiorców danych usług.

(1) Dz.U. C 183 z 4.8.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 313/5

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 października 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof, Niemcy) — Finanzamt für Körperschaften III in Berlin przeciwko Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH

(Sprawa C-157/07) (1)

(Swoboda przedsiębiorczości - Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) - Przepisy podatkowe - Traktowanie pod względem podatkowym strat poniesionych przez stały zakład położony w jednym z państw członkowskich EOG i należący do spółki mającej swoją statutową siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej)

(2008/C 313/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof, Niemcy

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Finanzamt für Körperschaften III in Berlin

Strona pozwana: Krankenheim Ruhesitz am Wannsee-Seniorenheimstatt GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 31 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Dz.U. 1994, L 1, s. 1) — Konwencja w sprawie unikania podwójnego opodatkowania przewidująca opodatkowanie dochodów osiągniętych przez oddział w państwie, w którym znajduje się jego siedziba — Odliczenie od podlegającego opodatkowaniu dochodu spółki dominującej strat osiągniętych przez jej oddział — Niemożliwość przeniesienia przez odział strat na kolejny okres — Ponowne doliczenie całego odliczenia strat oddziału przez państwo siedziby spółki dominującej

Sentencja

Artykuł 31 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. nie sprzeciwia się krajowemu systemowi podatkowemu, który po tym jak dopuścił uwzględnienie strat poniesionych przez stały zakład położony w innym państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba spółki, której podlega ów zakład, przy obliczaniu podatku dochodowego tej spółki, przewidział podatkowe doliczenie rzeczonych strat w chwili, gdy ów stały zakład osiągnie zyski, podczas gdy państwo, w którym znajduje się ten stały zakład nie przyznaje żadnego prawa do przenoszenia strat poniesionych przez stały zakład należący do spółki mającej siedzibę w innym państwie, a na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy dwoma zainteresowanymi państwami dochody takiego podmiotu są zwolnione z podatku w państwie, w którym spółka, do której należy ten podmiot, ma swoją siedzibę.

(1) Dz.U. C 129 z 9.6.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/10

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 25 września 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Włochom

(Sprawa C-368/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2000/59/CE - Portowe urządzenia do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku - Brak utworzenia i wykonania planów odbioru i zagospodarowania odpadów dla wszystkich portów)

(2008/C 301/18)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: K. Simonsson i E. Montaguti, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Włochy (Przedstawiciele: I.M. Braguglia, pełnomocnik, G. Fiengo i F. Arena, adwokaci)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie w wyznaczonym terminie wszystkich przepisów koniecznych do zastosowania się do dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (Dz.U. L 332, s. 81)

Sentencja

1) Nie przygotowując i nie ustanawiając planu odbioru i zagospodarowania odpadów dla każdego z portów włoskich, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 5 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku.

2) Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 223 z 22.9.2007 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/11

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 5 października 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden Den Haag — Niderlandy) — X B.V. przeciwko Staatssecretaris van Financiën

(Sprawa C-411/07) (1)

(Wspólna Taryfa Celna - Nomenklatura Scalona - Klasyfikacja taryfowa - Pozycje 8541, 8542 et 8543 - Łączniki optyczne)

(2008/C 301/21)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden Den Haag

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: X B.V

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden Den Haag — Wykładni rozporządzenia 1832/2002 z dnia 1 sierpnia 2002 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 290, s. 1) — Układ optyczno-elektryczny, stanowiący integralną część maszyny, umieszczony w obudowie z tworzywa sztucznego i zawierający diodę świecącą (LED), folię z tworzywa sztucznego, fotodetektor oraz układ wzmacniający, który przeznaczony jest do montażu w urządzeniach komunikacyjnych i komputerowych, elektronice konsumenckiej i maszynach przemysłowych — Pozycje 8541, 8542 i 8543 CN

Sentencja

Nomenklatura Scalona zawarta w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1832/2002 z dnia 1 sierpnia 2002 r. należy interpretować w taki sposób, że łącznik optyczny niezależnie od faktu, czy jego elementem jest układ wzmacniający, należy do pozycji 8541.

(1) Dz.U. C 283 z 24.11.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/8

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 2 października 2008 r. — K-Swiss, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-144/07 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 2868/95 - Termin do wniesienia skargi do Sądu Pierwszej Instancji - Decyzja OHIM - Doręczenie przesyłką ekspresową - Obliczanie terminu do wniesienia skarg)

(2008/C 301/14)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: K-Swiss, Inc. (przedstawiciel: H.E. Hübner, adwokat)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: O. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie T-14/06 K-Swiss przeciwko OHIM, na mocy którego odrzucono jako niedopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM — Termin do wniesienia skargi — Doręczenie przesyłką ekspresową — Dzień od którego rozpoczyna biec termin

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.

2) K-Swiss Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 117 z 26.5.2006.
1)

Wykładni art. 20 dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE należy dokonywać w ten sposób, że określa on zobowiązania państw członkowskich jedynie w odniesieniu do dostępu a nie przyłączenia stron trzecich do systemów przesyłowych i dystrybucyjnych energii elektrycznej oraz że nie stanowi on, iż system dostępu do systemów, który państwa członkowskie zobowiązane są wdrożyć, ma umożliwić uprawnionemu odbiorcy możliwość wyboru, według własnego uznania, rodzaju systemu, do którego pragnie zostać przyłączony.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 19/8

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 27 listopada 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Metherma GmbH & Co. KG przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf

(Sprawa C-403/07) (1)

(Wspólna Taryfa Celna - Nomenklatura scalona - Klasyfikacja taryfowa - Pozycje 8101 i 8102 - Kruszenie i łamanie sztab wolframu lub molibdenu „otrzymanych w wyniku zwykłego spiekania’ - Wolfram i molibden w postaci nieobrobionej, włączywszy w to sztaby otrzymane w wyniku zwykłego spiekania - Odpady i złom)

(2009/C 19/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Metherma GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Hauptzollamt Düsseldorf

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, s. 1) — Zmiana pozycji taryfowej sztab wolframu lub molibdenu otrzymanych w wyniku spiekania, w przypadku kruszenia sztab

Sentencja

Nomenklatura scalona znajdująca się w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w brzmieniu obowiązującym w roku 2001, to znaczy w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r zmieniającego załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87, powinna być interpretowana w ten sposób, że sztaby wolframu lub molibdenu „otrzymane przez zwykłe spiekanie” objęte są odpowiednio podpozycjami 8101 91 10 oraz 8102 91 10. Sztaby te należą do nieobrobionych postaci spornych metali, a nie do wyrobów metalowych, i nie mogą zostać przetworzone, poprzez łamanie lub kruszenie, w złom objęty odpowiednio podpozycjami 8101 91 90 oraz 8102 91 90 rzeczonej nomenklatury scalonej.

(1) Dz.U. C 283 z 24.11.2007.
1)

Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 19/6

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Glencore Grain Rotterdam BV przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Sprawa C-391/07) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 800/1999 - Refundacje wywozowe do produktów rolnych - Artykuł 16 - Refundacja zróżnicowana - Dowód dokonania przywozowych formalności celnych - Przedstawienie kopii lub fotokopii dokumentu przewozowego - Rozporządzenie (WE) nr 1501/95 - Przyznanie refundacji wywozowych na rynku zbóż - Artykuł 13 - Odstępstwo od przepisów art. 16 rozporządzenia nr 800/1999)

(2009/C 19/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Glencore Grain Rotterdam BV

Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Hamburg — Wykładnia art. 13 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych do zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (Dz.U. L 147, s. 7) — Procedura uproszczona: obowiązek przedłożenia dokumentu przewozowego

Sentencja

Artykuł 13 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych do zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1259/97 z dnia 1 lipca 1997 r., należy interpretować w ten sposób, że fakt przedstawienia przez eksportera dowodu, że ilość co najmniej 1500 ton produktów zbożowych opuściła obszar celny Wspólnoty na statku nadającym się do transportu morskiego, nie zwalnia go z przewidzianego w art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych obowiązku przedstawienia kopii lub fotokopii dokumentu przewozowego.

(1) Dz.U. C 269 z 10.11.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 19/7

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 27 listopada 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus — Finlandia) — Mirja Juuri przeciwko Fazer Amica Oy

(Sprawa C-396/07) (1)

(Polityka społeczna - Dyrektywa 2001/23/WE - Ochrona praw pracowniczych - Przejęcie przedsiębiorstwa - Artykuł 4 ust. 2 - Poważna zmiana warunków pracy podczas przejęcia - Układ zbiorowy - Rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika - Pracodawca uważany za odpowiedzialnego za rozwiązanie umowy - Konsekwencje - Odszkodowanie pieniężne od pracodawcy)

(2009/C 19/11)

Język postępowania: fiński

Sąd krajowy

Korkein oikeus

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Mirja Juuri

Strona pozwana: Fazer Amica Oy

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Kokrein oikeus — Wykładnia art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. L 82, s. 16) — Odpowiedzialność pracodawcy względem pracownika, który sam rozwiązał umowę o pracę w następstwie istotnego pogorszenia warunków pracy wynikającego z przejęcia przedsiębiorstwa, które skutkowało wprowadzeniem innego układu zbiorowego pracy.

Sentencja

Wykładni art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów należy dokonywać w taki sposób, że w przypadku rozwiązania umowy o pracę lub stosunku pracy spowodowanego spełnieniem przesłanek stosowania tego przepisu i niezwiązanego z jakimkolwiek uchybieniem zobowiązaniom wynikającym z tej dyrektywy przez przejmującego, przepis ten nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku zapewnienia pracownikowi prawa do odszkodowania pieniężnego od przejmującego na takich samych zasadach, jakie mają zastosowanie do prawa, na które pracownik może się powołać w przypadku gdy pracodawca niezgodnie z prawem rozwiązał umowę o pracę lub stosunek pracy. Jednakże sąd krajowy zobowiązany jest w ramach swoich uprawnień do zapewnienia, by przejmujący w takiej sytuacji poniósł przynajmniej te konsekwencje, które wynikają na podstawie prawa krajowego z rozwiązania umowy o pracę lub stosunku pracy, za które odpowiedzialność ponosi pracodawca, w tym zapewnił wypłatę wynagrodzenia i innych świadczeń przysługujących zgodnie z tym prawem za okres wypowiedzenia, do którego przestrzegania pracodawca ten jest zobowiązany.

Do sądu odsyłającego należy ocena sytuacji będącej przedmiotem postępowania przed sądem krajowym przy uwzględnieniu wykładni art. 3 ust. 3 dyrektywy 2001/23, zgodnie z którą utrzymanie warunków pracy uzgodnionych w układzie zbiorowym, który wygasa w dniu przejęcia przedsiębiorstwa, nie jest zagwarantowane po upływie tej daty.

(1) Dz.U. C 269 z 10.11.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 19/3

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Stuttgart — Niemcy) — Krystyna Zablocka-Weyhermüller przeciwko Land Baden-Württemberg

(Sprawa C-221/07) (1)

(Świadczenia dla pozostałych przy życiu małżonków ofiar działań wojennych - Wymóg posiadania miejsca zamieszkania na terytorium danego państwa - Artykuł 18 ust. 1 WE)

(2009/C 19/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Sozialgericht Stuttgart

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Krystyna Zablocka-Weyhermüller

Strona pozwana: Land Baden-Württemberg

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Sozialgericht Stuttgart — Zgodność z prawem wspólnotowym przepisów krajowych ograniczających możliwość przenoszenia świadczeń przyznawanych pozostałym przy życiu małżonkom ofiar działań wojennych (Hinterbliebenenversorgung)

Sentencja

Wykładni art. 18 ust. 1 WE należy dokonać w ten sposób, że stanowi on przeszkodę dla ustawodawstwa państwa członkowskiego, na podstawie którego państwo to odmawia wypłaty pewnych świadczeń przyznawanych pozostałym przy życiu małżonkom ofiar działań wojennych z tego tylko powodu, że zamieszkują oni na terytorium pewnych określonych państw członkowskich.

(1) Dz.U. C 183 z 4.8.2007.