ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 44/26

Wyrok Sądu z dnia 27 listopada 2018 r. – Mouvement pour une Europe des nations et des libertés / Parlament

(Sprawa T-829/16) (1)

(Prawo instytucjonalne - Parlament Europejski - Decyzja uznająca niektóre wydatki partii politycznej za niekwalifikowalne do celu otrzymania dotacji za rok budżetowy 2015 - Prawo do dobrej administracji - Pewność prawa - Rozporządzenie (WE) nr 2004/2003 - Zakaz pośredniego finansowania krajowej partii politycznej)

(2019/C 44/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Mouvement pour une Europe des nations et des libertés (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Varaut)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: C. Burgos i S. Alves, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 12 września 2016 r. uznającej niektóre wydatki za niekwalifikowalne do celu otrzymania dotacji za rok budżetowy 2015.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Mouvement pour une Europe des nations et des libertés pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski.

(1) Dz.U. C 22 z 23.1.2017.
C 44/19

Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – Saleh Thabet i in. / Rada

(Sprawy połączone T-274/16 i T-275/16) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Egipcie - Zamrożenie środków finansowych - Cele - Kryteria umieszczenia w wykazie nazwisk osób, których dotyczą środki ograniczające - Pozostawienie nazwisk skarżących w wykazie osób, których dotyczą środki ograniczające - Podstawa faktyczna - Zarzut niezgodności z prawem - Podstawa prawna - Proporcjonalność - Prawo do rzetelnego procesu sądowego - Domniemanie niewinności - Zasada dobrej administracji - Naruszenie prawa - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo własności - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

(2019/C 44/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca w sprawie T-274/16: Suzanne Saleh Thabet (Kair, Egipt) (przedstawiciele: B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, G. Martin, M. Rushton oraz C. Enderby Smith, solicitors)

Strona skarżąca w sprawie T-275/16: Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Kair), Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Kair), Heidy Mahmoud Magdy Hussein Rasekh (Kair), Khadiga Mahmoud El Gammal (Kair) (przedstawiciele: B. Kennelly, J. Pobjoy, G. Martin, M. Rushton oraz C. Enderby Smith)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo S. Kyriakopoulou oraz M. Veiga, następnie S. Kyriakopoulou oraz J. Kneale, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZIB) 2016/411 z dnia 18 marca 2016 r. zmieniającej decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. 2016, L 74, s. 40), po drugie, decyzji Rady (WPZiB) 2017/496 z dnia 21 marca 2017 r. zmieniającej decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. 2017, L 76, s. 22), a po trzecie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2017/491 z dnia 21 marca 2017 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 270/2011 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. 2017, L 76, s. 10), w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżących.

Sentencja

1) Sprawy T-274/16 oraz T-275/16 zostają połączone do celów wydania wyroku.

2) Skargi zostają oddalone.

3) Suzanne Saleh Thabet, Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Heidy Mahmoud Magdy Hussein Rasekh i Khadiga Mahmoud El Gammal zostają obciążeni kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 270 z 25.7.2016.
Wyrok Sądu z dnia 29 listopada 2018 r. – Hiszpania / Komisja

(Sprawa T-459/16) (1)

(EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Artykuł 31 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 - Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 - Niedociągnięcia w IACS - Trwałe użytki zielone - Ryzyko dla funduszu - Dokument VI/5330/97 - Artykuł 73a ust. 2a rozporządzenia (WE) nr 796/2004 - Artykuł 81 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 - Artykuł 137 rozporządzenia nr 73/2009 - Korekty ryczałtowe w wysokości 25 % i 10 %)

(2019/C 44/26)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: M. Sampol Pucurull, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo D. Triantafyllou, następnie I. Galindo Martín, N. Ruiz García i A. Sauka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/1059 z dnia 20 czerwca 2016 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2016, L 173, s. 59).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/1059 z dnia 20 czerwca 2016 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w części, w jakiej dotyczy ona korekty finansowej nałożonej na Królestwo Hiszpanii w zakresie, w jakim Komisja zastosowała w tej decyzji — korektę ryczałtową w wysokości 25 % w odniesieniu do zadrzewionych pastwisk dehesa na lata składania wniosków 2010–2013 oraz — korektę ryczałtową w wysokości 10 % w odniesieniu do zakrzewionych pastwisk zgłoszonych przez „hodowców” na lata składania wniosków 2010–2013.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Każda ze stron pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 392 z 24.10.2016.
C 44/24

Wyrok Sądu z dnia 4 grudnia 2018 r. – Schneider/EUIPO

(Sprawa T-560/16) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Wewnętrzna reorganizacja struktury EUIPO - Przeniesienie z urzędu - Podstawa prawna - Artykuł 7 regulaminu pracowniczego - Interes służby - Zasadnicza zmiana obowiązków - Równoważność stanowisk - Ukryta kara - Nadużycie władzy - Prawo do bycia wysłuchanym - Obowiązek uzasadnienia)

(2019/C 44/29)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Gregor Schneider (Alicante, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat H. Tettenborn)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Lukošiūtė, pełnomocnik, wspierana przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora zarządzającego EUIPO z dnia 2 października 2014 r. w sprawie przeniesienia skarżącego z departamentu współpracy międzynarodowej i spraw prawnych do departamentu operacyjnego EUIPO.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Gregor Schneider zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

(1) Dz.U. C 328 z 5.10.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-116/15 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 44/22

Wyrok Sądu z dnia 4 grudnia 2018 r. – Janoha i in. / Komisja

(Sprawa T-517/16) (1)

(Służba publiczna - Personel kontraktowy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego z dnia 1 stycznia 2014 r. - Artykuł 6 załącznika X do regulaminu pracowniczego - Nowe przepisy dotyczące przyznawania urlopu mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim - Zarzut niezgodności z prawem - Artykuł 10 akapit drugi regulaminu pracowniczego - Artykuły 7 i 33 karty praw podstawowych - Równość traktowania - prawa nabyte - Uzasadnione oczekiwania - Pewność prawa - Nadużycie władzy)

(2019/C 44/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Andrea Janoha (Christ Church, Barbados) i pięciu innych skarżących, wymienionych w załączniku do wyroku (przedstawiciel: adwokat O. Mader)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, następnie G. Gattinara i A.C. Simon, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i M. Veiga, następnie M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o zmniejszeniu liczby dni corocznego urlopu wypoczynkowego skarżących od 2014 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Andrea Janoha i pozostali członkowie personelu kontraktowego Komisji Europejskiej, wymienieni w załączniku, zostają obciążeni swoimi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez Komisję.

3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 388 z 3.11.2014 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-86/14, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 44/23

Wyrok Sądu z dnia 4 grudnia 2018 r. – Carreras Sequeros i in. / Komisja

(Sprawa T-518/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy i personel kontraktowy - Reforma regulaminu pracowniczego z dnia 1 stycznia 2014 r. - Artykuł 6 załącznika X do regulaminu pracowniczego - Nowe przepisy dotyczące corocznego urlopu wypoczynkowego mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim - Zarzut niezgodności z prawem - Cel urlopu wypoczynkowego)

(2019/C 44/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Francisco Carreras Sequeros (Addis-Abeba, Etiopia) i pięcioro innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, następnie G. Gattinara i A.-C. Simon, pełnomocnicy)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: J. Steele i E. Taneva, pełnomocnicy) i Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i M. Veiga, następnie M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o zmniejszeniu liczby dni przysługującego skarżącym corocznego urlopu wypoczynkowego od roku 2014.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji o zmniejszeniu w 2014 r. liczby dni corocznego urlopu wypoczynkowego przysługującego Franciscowi Carrerasowi Sequerosowi oraz innym urzędnikom lub członkom personelu Komisji Europejskiej, których nazwiska figurują w załączniku.

2) Komisja pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez F. Carrerasa Sequerosa oraz innych urzędników lub członków personelu Komisji, których nazwiska figurują w załączniku.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 7 z 12.1.2015. (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygn. F-88/14 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).
C 35/19

Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – Brahma/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

(Sprawa T-603/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy na okresie próbnym - Okres próbny - Przedłużenie okresu próbnego - Zwolnienie po okresie próbnym - Artykuł 34 regulaminu pracowniczego - Nadużycie władzy - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 25 ust. 2 regulaminu pracowniczego - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego - Odpowiedzialność - Wymogi formalne - Zasada zgodności skargi z zażaleniem - Dopuszczalność - Szkoda majątkowa - Krzywda - Związek przyczynowy)

(2019/C 35/23)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Zoher Brahma (Thionville, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Tymen)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo J. Inghelram i L. Tonini Alabiso, a następnie J. Inghelram i Á. Almendros Manzano, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie na podstawie art. 270 TFUE, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 17 lipca 2015 r., w której Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zdecydował o niepowołaniu skarżącego na czas nieokreślony i o jego zwolnieniu ze skutkiem od dnia 31 lipca 2015 r., oraz decyzji komitetu ds. zażaleń z dnia 16 marca 2016 r. oddalającej zażalenie skarżącego na decyzję z dnia 17 lipca 2015 r., oraz po drugie, naprawienia szkody majątkowej i krzywdy, jakich skarżący miał doznać w następstwie przyjęcia tych decyzji.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 17 lipca 2015 r. wydanej przez sekretarza Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, działającego w charakterze organu powołującego, w której zwolniono Zohera Brahmę po upływie jego okresu próbnego, ze skutkiem od dnia 31 lipca 2015 r.

2) Stwierdza się nieważność decyzji komitetu ds. zażaleń z dnia 16 marca 2016 r. oddalającej zażalenie na decyzję z dnia 17 lipca 2015 r. wydaną przez sekretarza Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, działającego w charakterze organu powołującego, w której zwolniono Zohera Brahmę po upływie jego okresu próbnego, ze skutkiem od dnia 31 lipca 2015 r.

3) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

4) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 296 z 16.8.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-33/16 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 35/18

Wyrok Sądu z dnia 21 listopada 2018 r. – HM / Komisja

(Sprawa T-587/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie EPSO/AST-SC/03/15 - Niedopuszczenie do etapu oceny zintegrowanej - Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - Odmowa przekazania tego wniosku komisji konkursowej konkursu otwartego ze względu na przekroczenie terminu - Podział uprawnień między EPSO a komisją konkursową)

(2019/C 35/22)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: HM (przedstawiciel: adwokat H. Tettenborn)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek, na podstawie art. 270 TFUE, o stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO) z dnia 17 sierpnia 2015 r. w sprawie nieuwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie decyzji komisji konkursowej w sprawie niedopuszczenia skarżącej do następnego etapu konkursu EPSO/AST-SC/03/15-3 oraz „decyzji dorozumianej” komisji konkursowej o nieuwzględnieniu tego wniosku.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO) z dnia 17 sierpnia 2015 r. o nieuwzględnieniu wniosku o weryfikację decyzji komisji konkursowej o niedopuszczeniu HM do kolejnego etapu konkursu EPSO/AST-SC/03/15-3.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 191 z 30.5.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygn. F-17/16 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 25/39

Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2018 r. – Barata/Parlament

(Sprawa T-854/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2015 r. - Procedura certyfikacji - Wykluczenie z ostatecznej listy urzędników upoważnionych do wzięcia udziału w programie kształcenia - Artykuł 45a regulaminu pracowniczego - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Równość traktowania - Prawo do obrony)

(2019/C 25/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: João Miguel Barata (Evere, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci G. Pandey, D. Rovetta oraz J. Grayston, solicitor)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: D. Nessaf i Í. Ní Riagáin Düro, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE, zmierzająca do stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Parlamentu z dnia 29 stycznia 2016 r. i decyzji potwierdzającej z dnia 29 marca 2016 r. o niewpisaniu skarżącego na listę urzędników upoważnionych do udziału w 2015 r. w programie szkoleń w ramach procedury certyfikacji w 2015 r., po drugie, decyzji oddalającej zażalenie z dnia 25 sierpnia 2016 r., po trzecie, ogłoszenia o konkursie wewnętrznym 2015/023, rozpowszechnionego wśród personelu w dniu 18 września 2015 r., i po czwarte, projektu listy urzędników wybranych do udziału w rozpatrywanym programie szkoleniowym.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) João Miguel Barata zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 38 z 6.2.2017.
Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – FZ i in./Komisja

(Sprawa T-540/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Kategorie stanowisk - Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk - Artykuł 30 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego - Administratorzy w okresie przejściowym (AD 13) - Administratorzy (AD 12) - Awans na podstawie art. 45 regulaminu pracowniczego dozwolony wyłącznie w ramach ścieżki kariery odpowiadającej zajmowanej kategorii stanowisk - Dostęp do kategorii stanowisk „kierownik wydziału lub stanowisko równoważne” albo „radca lub stanowisko równoważne” wyłącznie na podstawie procedury z art. 4 i z art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego - Pojęcie aktu niekorzystnego - Akt potwierdzający - Zawisłość sporu - Spełnienie wymogów dotyczących postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Niedopuszczalność)

(2019/C 93/55)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: FZ i 8 innych skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, następnie G. Gattinara i C. Berardis-Kayser a wreszcie, G. Gattinara i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo N. Chemaï i M. Dean, następnie L. Deneys, J. Steele i J. Van Pottelberge, pełnomocnicy); Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i M. Veiga, następnie M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE zmierzająca do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji, na mocy których organ powołujący tej instytucji zaklasyfikował skarżących do kategorii stanowisk „administrator w okresie przejściowym” lub „administrator”, co spowodowało ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. utratę prawa do awansu do wyższej grupy zaszeregowania.

Sentencja

1) Skarga wniesiona przez FZ i ośmiu urzędników Komisji Europejskiej innych niż GL, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Skarga wniesiona przez GL zostaje odrzucona jako niedopuszczalna, a w każdym razie bezzasadna.

3) Komisja pokrywa własne koszty postępowania oraz połowę kosztów poniesionych przez urzędników, których nazwiska zostały wymienione w załączniku.

4) FZ i inni urzędnicy, których nazwiska zostały wymienione w załączniku pokrywają połowę własnych kosztów postępowania.

5) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 96 z 23.3.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-18/15 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2018 r. – Kakol/Komisja

(Sprawy T-641/16 RENV i T-137/17) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie - Konkurs otwarty - Niedopuszczenie kandydata do udziału w egzaminach na etapie oceny zintegrowanej - Nieuznanie świadectw kwalifikacji lub dyplomów - Dopuszczenie do wcześniejszego konkursu - Podobne warunki konkursu - Zasada zgodności skargi z zażaleniem - Powaga rzeczy osądzonej - Niedochowanie wymogów uprzedniego postępowania administracyjnego - Akt niekorzystny w rozumieniu art. 91 regulaminu pracowniczego - Właściwość organu wydającego akt - Wniosek o odszkodowanie)

(2019/C 93/56)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Danuta Kakol (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat R. Duta)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE zmierzająca, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 14 lutego 2014 r., przekazanej w dniu 2 maja 2016 r., oraz decyzji z dnia 25 listopada 2016 r. o niedopuszczeniu skarżącej do egzaminów na etapie oceny zintegrowanej w ramach konkursu AD/177/10, zorganizowanego przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO), z uwagi na to, że nie spełniała ona szczególnych warunków dotyczących wymaganych w ogłoszeniu o konkursie świadectw kwalifikacji lub dyplomów a także decyzji oddalającej jej zażalenie na tę odmowę dopuszczenia do egzaminów, a po drugie, do zobowiązania Komisji do wypłacenia jej 5 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, jakiej w swej ocenie doznała z powodu upokarzającego charakteru, w jaki traktowano jej kandydaturę.

Sentencja

1) Sprawy T-641/16 RENV i T-137/17 zostają połączone do celu wydania wyroku.

2) W sprawie T-641/16 RENV umarza się postępowanie w przedmiocie żądania stwierdzenia nieważności a w pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) W sprawie T-137/17 skarga zostaje oddalona.

4) Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania w sprawach T-641/16 RENV i T-137/17 a także w sprawach F-48/14 i T-152/15 P.

(1) Dz.U. C 52 z 22.2.2014 (sprawa pierwotnie zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-1/14 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 82/47

Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2018 r. – C=Holdings / EUIPO – Trademarkers (C=commodore)

(Sprawa T-672/16) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy C=commodore - Wniosek o unieważnienie skutków rejestracji międzynarodowej - Artykuł 158 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 198 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001] - Brak rzeczywistego używania niektórych towarów i usług objętych rejestracją międzynarodową - Istnienie uzasadnionych powodów nieużywania)

(2019/C 82/53)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: C=Holdings BV (Oldenzaal, Niderlandy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci P. Maeyaert i K. Neefs, następnie P. Maeyaert i J. Muyldermans)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Trademarkers NV (Antwerpia, Belgia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 lipca 2016 r. (sprawa R 2585/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Trademarkers a C=Holdings.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 13 lipca 2016 r. (sprawa R 2585/2015-4) dotyczącej postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego między Trademarkers NV a C=Holdings BV w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie C=Holdings w odniesieniu do istnienia uzasadnionych powodów nieużywania znaku towarowego objętego rejestracją międzynarodową, którego właścicielem jest C=Holdings.

2) EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 410 z 7.11.2016.