W istocie wszelka inna wykładnia terminu „należna” w rozumieniu tego art. 27 uzależniałaby obowiązywanie właściwości państwa członkowskiego w czasie w zakresie świadczeń należnych na podstawie tego rozporządzenia od szybkości rozpatrywania przez krajowe organy administracyjne wniosków o emerytury lub renty, co byłoby niezgodne z jednym z celów zamierzonych przez wspomniane rozporządzenie, którym jest zapewnienie, by każda osoba objęta systemem zabezpieczenia społecznego, podlegająca zakresowi stosowania tego rozporządzenia, korzystała z ochrony w sposób ciągły.

Artykuł 27 rozporządzenia nr 1408/71 zmienionego i uaktualnionego rozporządzeniem nr 118/97, zmienionego rozporządzeniem nr 1992/2006, w związku z rubryką R pkt 1 lit. a) i b) załącznika VI do owego rozporządzenia nr 1408/71 należy interpretować w ten sposób, że emeryturę osoby uprawnionej należy uważać za należną począwszy od początku okresu, za który ta emerytura była faktycznie wypłacana temu zainteresowanemu, bez względu na dzień, w którym formalnie stwierdzono prawo do wspomnianej emerytury, w tym w danym wypadku, gdy okres ten rozpoczyna bieg przed dniem wydania decyzji o przyznaniu tej emerytury.

Artykuły 27 i 84a rozporządzenia nr 1408/71, zmienionego i uaktualnionego rozporządzeniem nr 118/97, zmienionego rozporządzeniem nr 1992/2006, w związku z rubryką R pkt 1 lit. a) i b) załącznika VI do rozporządzenia nr 1408/71 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które nie pozwala osobie uprawnionej do emerytury, przyznanej przez to państwo członkowskie z mocą wsteczną na rok wcześniej, przystąpić do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z tą samą mocą wsteczną i które skutkuje pozbawieniem tej osoby uprawnionej wszelkiej ochrony w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, bez uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności, w szczególności tych dotyczących jej sytuacji osobistej.

Jest prawdą, że ograniczenie przez państwo członkowskie możliwości przystąpienia do ubezpieczenia zdrowotnego z mocą wsteczną w celu zachęcenia osób zobowiązanych do przystąpienia do takiego ubezpieczenia, aby uczyniły to w możliwie najkrótszym czasie, może być uzasadnione. Jednakże warunki przystąpienia do systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich, których ustalenie należy do właściwości tych ostatnich, muszą uwzględniać prawo Unii i nie mogą powodować wyłączenia z zakresu stosowania ustawodawstwa krajowego, osób, względem których to samo ustawodawstwo znajduje zastosowanie zgodnie z rozporządzeniem nr 1408/71. Skuteczność (effet utile) systemu norm kolizyjnych ustanowionego we wspomnianym rozporządzeniu, który jest bezwzględnie wiążący zarówno dla państw członkowskich, jak i dla zainteresowanych osób, nie może zostać zapewniona, jeśli te państwa za pomocą swych uregulowań krajowych mogą pozbawić zainteresowanego możliwości pełnego wywiązania się ze zobowiązań, które ciążą na nim na mocy tego rozporządzenia.

Ponadto zgodnie z art. 84a ust. 2 rozporządzenia nr 1408/71 niespełnienie zobowiązań dotyczących informacji określonych w art. 84a ust. 1 akapit trzeci może skutkować wyłącznie zastosowaniem proporcjonalnych środków zgodnie z prawem krajowym, które, po pierwsze, muszą być równoważne ze środkami stosowanymi w podobnych sytuacjach zgodnie z prawem krajowym oraz, po drugie, nie czynić niemożliwym lub bardzo trudnym w praktyce w odniesieniu do wnioskodawców wykonywania praw przyznanych przez to rozporządzenie.

(por. pkt 48, 49, 53, 57, 59; sentencja)