Keywords

Summary



Keywords

1. Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Przepisy wspólnotowe – Wykładnia uwzględniająca cele traktatu

(art. 39 WE ? 42 WE; rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 4 ust. 2b i załącznik II, sekcja III)

2. Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Przepisy wspólnotowe – Przedmiotowy zakres stosowania – Świadczenia należące do zakresu stosowania rozporządzenia nr 1408/71 i świadczenia wyłączone – Kryteria podziału

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 4 ust. 1 lit. a) i art. 4 ust. 2b)

3. Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Przepisy wspólnotowe – Podmiotowy zakres stosowania

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 19)

Summary

1. Przepisy rozporządzenia nr 1408/71 wydane na podstawie art. 42 WE należy interpretować w świetle celu tego artykułu, jakim jest udział w ustanawianiu możliwie najszerszej swobody przepływu pracowników migrujących. Cel art. 39 WE, art. 40 WE, art. 41 WE oraz art. 42 WE nie zostałby osiągnięty, gdyby w wyniku korzystania ze swego prawa do swobodnego przepływu pracownicy musieli utracić uprawnienia do świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego, jakie zapewnia im ustawodawstwo państwa członkowskiego, w szczególności gdy korzyści te stanowią kompensatę opłaconych przez nich składek na ubezpieczenie.

W tym kontekście, o ile prawodawcy wspólnotowemu wolno przyjmować przepisy stanowiące odstępstwa od zasady przenoszenia świadczeń z zabezpieczenia społecznego, to te przepisy derogacyjne, takie jak art. 4 ust. 2b rozporządzenia nr 1408/71, który wyłącza z zakresu stosowania tego rozporządzenia pewne szczególne świadczenia, powinny być interpretowane wąsko. Oznacza to, że wspomniany przepis może dotyczyć tylko świadczeń, które spełniają w sposób kumulatywny warunki w nim przewidziane, czyli świadczenia, które mają zarazem charakter specjalny i nieskładkowy oraz które są wymienione w sekcji III załącznika II do tego rozporządzenia i które są przyznawane na podstawie ustawodawstwa, którego ważność jest ograniczona do części terytorium państwa członkowskiego.

(por. pkt 24, 25)

2. Z systematyki rozporządzenia nr 1408/71 wynika, że pojęcie „świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego” w rozumieniu art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia oraz pojęcie „specjalnego świadczenia nieskładkowego” w rozumieniu art. 4 ust. 2a i 2b tego rozporządzenia wzajemnie się wykluczają. Stąd świadczenie, które spełnia warunki „świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71, nie może być uznane za „specjalne świadczenie nieskładkowe”.

Zatem zasiłek opiekuńczy przyznawany w sposób obiektywny, w przypadku zaistnienia określonego w przepisach prawnych stanu faktycznego i mający na celu kompensowanie, w formie ryczałtowych wypłat, dodatkowych wydatków wynikających z potrzeby korzystania przez beneficjentów z opieki, a w szczególności wydatków związanych z pomocą, jaką należy im zapewnić nie stanowi specjalnego świadczenia nieskładkowego w rozumieniu art. 4 ust. 2b, ponieważ służy zasadniczo uzupełnieniu świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego w razie choroby i powinien być uznawane za „świadczenie w razie choroby” w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1408/71.

(por. pkt 36, 38, 39, 46 oraz pkt 1 sentencji)

3. Członek rodziny pracownika zatrudnionego w państwie członkowskim, zamieszkującego wraz ze swoją rodziną w innymi państwie członkowskim, może ubiegać się o przyznanie zasiłku opiekuńczego, mającego na celu kompensowanie, w formie ryczałtowych wypłat, dodatkowych wydatków wynikających z potrzeby korzystania przez beneficjentów z opieki, jako świadczenia pieniężnego w razie choroby, na podstawie art. 19 rozporządzenia nr 1408/71, od właściwej instytucji w państwie miejsca zatrudnienia pracownika, o ile członek rodziny spełnia inne przesłanki przyznania zasiłku i nie ma prawa do analogicznego świadczenia na podstawie ustawodawstwa państwa, na którego terytorium zamieszkuje.

(por. pkt 56 i pkt 2 sentencji)