ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia art. 21a regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) po pierwsze ze względu na to, że skarżąca nie „otrzymała polecenia” w rozumieniu art. 21a regulaminu pracowniczego, którego niewypełnienia nie można więc jej zarzucać, po drugie ze względu na to, iż nie mogła ona wiedzieć, że doszło do nieprawidłowości, które miała ona obowiązek zgłosić przełożonym zgodnie z art. 21a regulaminu pracowniczego i po trzecie za względu na to, że nie zasługiwała ona w każdym razie, zważywszy na okoliczności, na sankcję dyscyplinarną.
Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2020 r. – Anhui Wanwei Updated High-Tech Material Industry i Inner Mongolia Mengwei Technology / Komisja

(Sprawa T-764/20)

(2021/C 62/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Anhui Wanwei Updated High-Tech Material Industry Co. Ltd (Chaohu City, Chiny), Inner Mongolia Mengwei Technology Co. Ltd (Bai Town, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci J. Cornelis, F. Graafsma i E. Vermulst)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1336 z dnia 25 września 2020 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych (poli)alkoholi winylowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (1);

— obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

1. Zarzut pierwszy dotyczący okoliczności, że art. 2 ust. 6a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”) dopuszcza podejście i wprowadza wyjątek, które nie są przewidziane w porozumieniu antydumpungowym Światowej Organizacji Handlu (WTO), a zatem nie mogą być stosowane.

2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez stronę pozwaną art. 6 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego poprzez uznanie, że meksykańskie sprawozdania finansowe nie były gotowe i dostępne, naruszenie obowiązku staranności poprzez nieuwzględnienie istotnych danych, które wykluczyłyby Turcję odpowiedni reprezentatywny kraj oraz nieuznanie Meksyku za najbardziej odpowiedni reprezentatywny kraj.

3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego poprzez dokonanie korekty fikcyjnej prowizji oraz popełnienie oczywistego błędu w ocenie polegającego na uznaniu, że Wanwei działa jako pośrednik wynagradzany na zasadzie prowizji, niespełnieniu wymogu obiektywnego porównania oraz skorygowaniu w górę normalnej wartości niepodlegającego zwrotowi VAT.

4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 3 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego oraz oczywistego błędu w ocenie przy stwierdzeniu podcięcia cenowego i wynikającego stąd naruszenia art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego poprzez nieprzeprowadzenie segmentowych analiz podcięcia cenowego, niedokonanie koniecznych korekt ze względu na różnice w jakości oraz brak wykazania podcięcia cenowego dla produktu jako całości.

5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia przysługującego stronie skarżącej prawa do obrony poprzez odmowę ujawnienia określonych informacji niezbędnych do przedstawienia uwag w przedmiocie analizy podcięcia cenowego.

(1) Dz.U. 2020, L 315, s. 1.
5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 28 lit. b) DGE z tego względu, że sprawozdanie dyscyplinarne nie zostało sporządzone przez AIPN i nie wskazywało domniemanych uchybień przez skarżącego jego obowiązkom. Skarżący utrzymuje, iż odmiennie niż zapowiadała to decyzja z dnia 5 grudnia 2018 r. w sprawie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, sprawozdanie dyscyplinarne z dnia 6 grudnia 2018 r. sporządzone przez IDOC, które nie miało do tego uprawnień, nie wskazywało zarzucanych faktów, co doprowadziło do tego, że decyzja o nałożeniu kary opiera się na zarzutach innych niż zarzuty wskazane w końcowym sprawozdaniu z dochodzenia.
C 79/35

Skarga wniesiona w dniu 19 stycznia 2021 r. – About You / – Safe-1 Immobilieninvest GmbH (Y/O/U)

(Sprawa T-23/21)

(2021/C 79/45)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: About You GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Mosing)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Safe-1 Immobilieninvest GmbH (Mauer, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy Y/O/U – unijny znak towarowy nr 10 226 884

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 listopada 2020 r. w sprawie R 527/2020-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— przeprowadzenie rozprawy;

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ze skutkiem unieważnienia w całości przez EUIPO unijnego znaku towarowego;

— obciążenie EUIPO i drugiej strony w postępowaniu przed EUIPO, w sytuacji gdy przedstawi ona uwagi na piśmie, ich własnymi kosztami, oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Sądem oraz w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO.

Podniesione zarzuty

— Naruszenie wymogów proceduralnych w zakresie dowodów w odniesieniu do pewności prawa i zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań;
—

Brzmienie art. 1 jest szczególnie niejasne w odniesieniu do „istotnych podstaw do podejrzeń” i „usług”. Dla podmiotu zainteresowanego nie było jasne, w jakich warunkach skarżąca mogła wykonywać działania na jego szkodę, w jakim okresie i w jakim związku były one związane ze „służbami”. Nie jest jasne, co należy rozumieć pod pojęciem „usługi” i czy mogą one również odnosić się do działań osób trzecich.
Skarga wniesiona w dniu w dniu 26 stycznia 2021 r. – About You / EUIPO – Safe-1 Immobilieninvest (Y/O/U YOUR ORIGINAL U)

(Sprawa T-51/21)

(2021/C 98/36)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: About You GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Mosing)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Safe-1 Immobilieninvest GmbH (Mauer, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy Y/O/U YOUR ORIGINAL U – unijny znak towarowy nr 10 226 918

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 listopada 2020 r. w sprawie R 530/2020-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— przeprowadzenie rozprawy;

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, z takim skutkiem, że EUIPO stwierdzi wygaśnięcie prawa do unijnego znaku towarowego w całości;

— obciążenie EUIPO oraz drugiej strony w postępowaniu przed EUIPO, jeżeli wstąpi do sprawy w charakterze interwenienta, własnymi kosztami postępowania, oraz kosztami poniesionymi przez skarżącego w postępowaniu przed Sądem oraz w postępowaniu odwoławczym przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

— Naruszenie wymogów dowodowych w odniesieniu do pewności prawa i zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań;
Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2021 r. – Słowacja / Komisja

(Sprawa T-40/21)

(2021/C 98/34)

Język postępowania: słowacki

Strony

Strona skarżąca: Republika Słowacka (przedstawiciel: B. Ricziová, pełnomocniczka)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2020/1734 z dnia 18 listopada 2020 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1) w zakresie, w jakim zastosowano w niej wobec Republiki Słowackiej korektę finansową dotyczącą środka „Pomoc bezpośrednia niezwiązana z produkcją” za rok budżetowy 2016 (i dotyczącą lat składania wniosków 2013 i 2014) w łącznej kwocie 19 656 905,11 EUR;

— obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi jedyny zarzut dotyczący naruszenia art. 52 ust. 4 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (2) w związku z art. 34 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 (3) w zakresie, w jakim w stosunku do Republiki Słowackiej nie przestrzegano gwarancji proceduralnych, które przepisy te gwarantują.

W ramach swojego zarzutu skarżąca twierdzi, że na podstawie decyzji wykonawczej 2020/1734 Komisja wyłącza poniesioną przez Republikę Słowacką w ramach EFRG kwotę 19 656 905,11 EUR z finansowania przez Unię Europejską, która to kwota stanowi część korekty finansowej dotyczącej środka „Pomoc bezpośrednia niezwiązana z produkcją” za rok budżetowy 2016 (system jednolitej płatności obszarowej – niedociągnięcia w jakości aktualizacji LPIS, kontroli na miejscu i wszczynaniu odzyskiwania środków – rok składania wniosków 2015). Zdaniem skarżącej kwota ta obejmuje lata składania wniosków 2013 i 2014, które nie były przedmiotem dochodzenia.

(1) Dz.U. 2020, L 390, s. 10.

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549).

(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 908/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, przepisów dotyczących kontroli, zabezpieczeń i przejrzystości (Dz.U. 2014, L 255, s. 59).
—

nakazanie Unii, reprezentowanej przez Komisję, naprawienia szkody poniesionej przez Cargolux z powodu braku zapłaty przez Komisję kwoty odsetek za zwłokę i kwoty należnych odsetek składanych na podstawie art. 266 akapit pierwszy TFUE, zgodnie z wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r., Cargolux Airlines International SA/Komisja (sprawa T-39/11), a zatem zapłaty następujących kwot, na podstawie art. 266 akapit drugi TFUE, art. 268 TFUE i art. 340 akapit drugi TFUE: (i) kwoty równej kwocie odsetek za zwłokę, tj. odsetek od kwoty 39 900 000 EUR według stopy procentowej Europejskiego Banku Centralnego dla jego operacji refinansujących z dnia 1 listopada 2010 r. (tj. 1 %), powiększonej o 3,5 %, za okres od dnia 15 lutego 2011 r. do dnia 5 lutego 2016 r., co daje kwotę w wysokości 8 075 972,03 EUR, bądź też według stopy procentowej, którą Sąd uzna za właściwą; (ii) kwoty równej kwocie należnych odsetek składanych, tj. odsetek od kwoty odsetek za zwłokę, za okres od dnia 5 lutego 2016 r. do dnia rzeczywistej zapłaty przez Komisję żądanej kwoty (lub, w przypadku oddalenia przez Sąd żądania Cargoluxu, aby kwota należnych odsetek składanych była naliczana od dnia 5 lutego 2016 r., co najmniej za okres od dnia wniesienia skargi do dnia rzeczywistej zapłaty przez Komisję żądanej kwoty), według stopy procentowej Europejskiego Banku Centralnego dla jego operacji refinansujących z dnia 1 listopada 2010 r. (tj. 1 %), powiększonej o 3,5 % (bądź też według stopy procentowej, którą Sąd uzna za właściwą);
1.

Zarzut pierwszy dotyczący bezwzględnego wykluczenia konkurenta. — Strona pozwana powinna była wykluczyć z procedury udzielania zamówienia publicznego konkurenta, któremu ma zostać udzielone zamówienie. Pracownik szczebla kierowniczego skarżącej zmienił miejsce zatrudnienia na kierownicze stanowisko u konkurenta w trakcie trwającego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Miał on mieć wiedzę o treści i podstawach oferty skarżącej, a mimo to był zaangażowany w ofertę konkurenta. — Zachodzą zatem podstawy do wykluczenia porozumienia antykonkurencyjnego oraz próby uzyskania informacji poufnych [art. 136 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i (v), ust. 2 i 4 rozporządzenia finansowego]. Skarżąca twierdzi, że pozwana niezgodnie z prawem zaniechała wyjaśnienia tych podstaw wykluczenia i nie wykluczyła konkurenta. — Ponadto doszło do naruszenia zasady równego traktowania w ramach prawa zamówień publicznych, a konkretnie zasady poufnej konkurencji. Zgodnie z orzecznictwem TSUE nie można brać pod uwagę oferty, która nie została złożona niezależnie od innych ofert.
—

Niespójność decyzji i z tego względu naruszenie orzecznictwa ustalonego w wyroku Trybunału z dnia 11 czerwca 2020 r., China Construction Bank/EUIPO (C-115/19 P, EU:C:2020:469) i w wyroku Sądu z dnia 28 maja 2020 r., Cinkciarz.pl/EUIPO – MasterCard International (We IntelliGence the World i in.) (T-84/19 i od T-88/19 do T-98/19, EU:T:2020:231).
C 88/41

Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2021 r. – Cepewa / EUIPO – Out of the blue (LIEBLINGSMENSCH)

(Sprawa T-47/21)

(2021/C 88/54)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cepewa GmbH (Karben, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwalt M. Gail)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Out of the blue KG (Lilienthal, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „LIEBLINGSMENSCH” – unijny znak towarowy nr 16 566 531

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 listopada 2020 r. w sprawie R 918/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

— obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

— Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) i b) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

— Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;
1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 23 tej dyrektywy 2008/50 oraz części C załącznika III do niej, naruszenia art. 267 TFUE, naruszenia art. 1-9 Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (zwanej dalej „konwencją z Aarhus”), naruszenia art. 10 rozporządzenia nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty oraz naruszenia art. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska w związku z odmową wystąpienia do Trybunału z pytaniami dotyczącymi właściwej wykładni dyrektywy 2008/50. — Na podstawie przywołanych przepisów EEA miała obowiązek wystąpienia do Trybunału z pytaniami. Sposób postępowania przez EEA, a w związku z tym i zaskarżona decyzja są niezgodne z art. 1-9 konwencji z Aarhus. Zgodnie z jej art. 1 na poziomie Wspólnoty gwarantowany jest dostęp do wymiaru sprawiedliwości. — Celem EEA jest właśnie zapewnienie na poziomie Europy obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji, na podstawie których mogą być podejmowane niezbędne działania mające na celu ochronę środowiska. Oznacza to również, że EEA musi udzielać prawidłowych i prawnie wiążących rad w przedmiocie przepisu regulującego maksymalną odległość od krawężnika, uregulowaną w tiret piątym części C załącznika III do dyrektywy 2008/50, co nie jest jednak możliwe bez przedstawienia Trybunałowi niezbędnych pytań.
C 88/41

Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2021 r. – Cepewa / EUIPO – Out of the blue (Lieblingsmensch)

(Sprawa T-48/21)

(2021/C 88/55)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cepewa GmbH (Karben, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwalt M. Gail)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Out of the blue KG (Lilienthal, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Lieblingsmensch” – unijny znak towarowy nr 16 581 332

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 listopada 2020 r. w sprawie R 917/2020-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

— obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

— Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) i b) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

— Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;
Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań. Skarżący podnoszą, że przed przyjęciem zaskarżonej decyzji Komisja udzieliła im precyzyjnych zapewnień, zgodnie z którymi, po pierwsze, nowa umowa koncesji obejmująca wszystkie partie A, B i C zostanie zawarta w styczniu 2021 r. w ramach procedury zamówienia publicznego nr OIB/2019/CPN/0039, po drugie, umowa koncesji, dotycząca usług objętych partiami A i C, faktycznie świadczonych przez skarżących, zostanie – w wypadku opóźnienia udzielenia procedury zamówienia publicznego nr OIB/2019/CPN/0039 – przedłużona do chwili wyboru przez Komisję nowego usługodawcy mającego wykonać wspomniane usługi, i po trzecie, pracownicy przydzieleni do świadczenia usług objętych partiami A i C zostaną przeniesieni do nowego usługodawcy zgodnie z postanowieniami układu zbiorowego pracy nr 32a.

Takie precyzyjne zapewnienia, udzielone zaledwie kilka dni przed przesłaniem do Ciano zaskarżonej decyzji, wzbudziły u osób zarządzających skarżącymi uzasadnione oczekiwania, że pracownicy przydzieleni do świadczenia usług objętych partiami A i C zostaną, w każdym wypadku, przeniesieni do nowego usługodawcy.

Przyjmując zaś zaskarżoną decyzję, w której po prostu unieważniono procedurę zamówienia publicznego nr OIB/2019/CPN/0039, bez przedłużenia umowy koncesji dotyczącej partii A i C, Komisja uniemożliwiła przeniesienie tych pracowników – ponieważ żaden nowy usługodawca nie zostanie wybrany w najbliższym czasie – co jest całkowicie sprzeczne z udzielonymi przez nią zapewnieniami.

W konsekwencji skarżący są zdania, że – przyjmując w takim kontekście zaskarżoną decyzję – Komisja naruszyła zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań.
—

posiłkowo, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z dnia 28 stycznia 2021 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania co do istoty przez Izbę Odwoławczą;
C 110/35

Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2021 r. – Jieyang Defa Industry / EUIPO – Mattel (Głowa lalki)

(Sprawa T-84/21)

(2021/C 110/40)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Jieyang Defa Industry Co. Ltd (Jiedong, Chiny) (przedstawiciel: adwokat C. Bercial Arias)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mattel, Inc. (El Segundo, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 2 459 701–0001

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 grudnia 2020 r. w sprawie R 2021/2019-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

— obciążenie EUIPO oraz ewentualnego interwenienta kosztami postępowania przed Sądem.

Podniesione zarzuty
Skarga wniesiona w dniu w dniu 26 stycznia 2021 r. – About You / EUIPO – Safe-1 Immobilieninvest (Y/O/U YOUR ORIGINAL U)

(Sprawa T-50/21)

(2021/C 98/35)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: About You GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Mosing)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Safe-1 Immobilieninvest GmbH (Mauer, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy Y/O/U YOUR ORIGINAL U – unijny znak towarowy nr 10 226 901

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 listopada 2020 r. w sprawie R 529/2020-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— przeprowadzenie rozprawy;

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, z takim skutkiem, że EUIPO stwierdzi wygaśnięcie prawa do unijnego znaku towarowego w całości;

— obciążenie EUIPO oraz drugiej strony w postępowaniu przed EUIPO, jeżeli wstąpi do sprawy w charakterze interwenienta, własnymi kosztami postępowania, oraz kosztami poniesionymi przez skarżącego w postępowaniu przed Sądem oraz w postępowaniu odwoławczym przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

— Naruszenie wymogów dowodowych w odniesieniu do pewności prawa i zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań;
1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia mających zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych. Co się tyczy sprawozdania z oceny za rok 2018 r., skarżąca podnosi, że doszło do niezgodnej z prawem ponownej oceny świadczonej przez niej pracy na etapie odwołania. Odnosząc się do sprawozdania z oceny za rok 2019 r. skarżąca kwestionuje udział oceniającego w postępowaniu odwoławczym na wcześniejszym etapie. Wreszcie, odnosząc się do obu tych sprawozdań, skarżąca powołuje się na błąd w wykładni i stosowaniu do jej sytuacji art. 2 ust. 4 lit. a) oraz art. 4 ogólnych przepisów wykonawczych.