ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ



(pierwsza izba)

z dnia 16 maja 2007 r.

Sprawa F‑100/05 DEP

Eleni Chatziioannidou

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Postępowanie – Ustalenie kosztów

Przedmiot: Wniosek, w którym E. Chatziioannidou wnosi, na podstawie art. 92 § 1 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, który zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do Spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, str. 7) znajduje odpowiednio zastosowanie do Sądu do Spraw Służby Publicznej do czasu wejścia w życie regulaminu tego Sądu, o ustalenie kosztów związanych z wydaniem wyroku z dnia 14 listopada 2006 r. w sprawie F‑100/05 Chatziioannidou przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP str. I-A-1-129 i II-A-1-487.

Orzeczenie: Wysokość kosztów podlegających zwrotowi stronie skarżącej w sprawie F‑100/05 zostaje ustalona na 10 222 EUR.

Streszczenie

Postępowanie – Koszty – Ustalenie – Okoliczności jakie należy wziąć pod uwagę

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 91 lit. b); decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4)

Jeśli chodzi o ocenę, na użytek określania wysokości kosztów podlegających zwrotowi, nakładu pracy, jakiego wymagało postępowanie sporne, to sąd wspólnotowy musi wziąć pod uwagę łączną liczbę godzin pracy, które mogą wydawać się być obiektywnie niezbędne dla celów postępowania. W tym zakresie wysokość kosztów pomocy prawnej nie może zależeć od objętości pism procesowych przygotowanych przez pełnomocnika procesowego. Zwięzłość pism procesowych może bowiem być tak wyrazem zdolności ich autora do syntezy czy chęci oszczędzenia czasu pracy sędziego i strony przeciwnej, jak oznaczać, że praca została wykonana szybko. Zwięzłość pisma procesowego nie może co do zasady być rozumiana jako wyraz pracy pospiesznej lub pobieżnej jej wykonawcy.

(zob. pkt 23, 24)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑290/94 DEP Kaysersberg przeciwko Komisji, 30 października 1998 r., Rec. str. II‑4105, pkt 20; sprawa T‑171/00 DEP Spruyt przeciwko Komisji, 20 listopada 2002 r., RecFP str. I‑A‑225, II‑1127, pkt 29
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(druga izba)

z dnia 16 kwietnia 2007 r.

Sprawa F‑82/05

Michel Thierry

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Urzędnicy – Awans – Niewpisanie na listę urzędników awansowanych – Postępowanie w sprawie awansu za 2004 r. – Punkty pierwszeństwa – Osiągnięcia – Staż pracy – Dopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M. Thierry żąda, przede wszystkim, stwierdzenia nieważności listy urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu za 2004 r. (opublikowanej w Informacjach administracyjnych nr 130‑2004 z dnia 30 listopada 2004 r.) w zakresie, w jakim lista ta nie zawiera jego nazwiska.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona w części jako niedopuszczalna, a w części jako oczywiście bezzasadna. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Interes prawny

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

Urzędnik nie może występować w interesie prawa lub instytucji i nie może podnosić na poparcie swojej skargi o stwierdzenie nieważności zarzutów innych, niż o charakterze osobistym. Z tego względu w oczywisty sposób niedopuszczalna jest skarga urzędnika mająca na celu stwierdzenie nieważności listy urzędników awansowanych do wyższej grupy zaszeregowania w ramach postępowania w sprawie awansu w zakresie, w jakim lista ta nie zawiera nazwiska skarżącego, w sytuacji gdy skarżący nie wykazał, na czym polega jego osobisty interes we wniesieniu skargi, ograniczając się jedynie do podniesienia niezgodności z prawem niektórych rodzajów punktów awansu, nie przedstawiając jednak w swoich pismach żadnych konkretnych informacji dotyczących jego sytuacji osobistej w związku z danym postępowaniem w sprawie awansu, a w szczególności takich jak ilość punktów awansu danej kategorii, które otrzymał. Stwierdzenia tego nie zmienia fakt, że liczba punktów awansu tego rodzaju wynikała z dokumentu załączonego w odpowiedzi na skargę, ponieważ skarżący miał obowiązek wykazać w swoich pismach, że posiada interes prawny i w razie potrzeby dokonać odesłania do informacji przedstawionych w załącznikach.

(zob. pkt 30, 33)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 85/82 Schloh przeciwko Radzie, 30 czerwca 1983 r., Rec. str. 2105, pkt 14

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑436/04 Sanchez Ferriz przeciwko Komisji, 22 listopada 2006 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑2‑273, II‑A‑2‑1423, pkt 35; sprawa T‑422/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, 23 listopada 2006 r., niepublikowana w Zbiorze, pkt 31
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 27 lutego 2007 r.

Sprawa F‑78/05

Georgios Rounis

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Ugoda – Wykreślenie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EA, w której G. Rounis wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 20 kwietnia 2005 r. w sprawie oddalenia jego zażalenia wniesionego w dniu 16 grudnia 2004 r. na decyzję Komisji z dnia 21 września 2004 r. w sprawie odmowy wydania zgody na przekazanie do Zjednoczonego Królestwa części jego wynagrodzenia przeznaczonej na pokrycie kosztów studiów jego córki w okresie od listopada 2003 r. do października 2004 r. oraz o stwierdzenie nieważności wspomnianej decyzji z dnia 21 września 2004 r., a po drugie, o odszkodowanie za szkodę majątkową i zadośćuczynienie za krzywdę, które poniósł na skutek tych decyzji.

Orzeczenie: Sprawa F‑78/05 Rounis przeciwko Komisji zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Komisja pokrywa własne koszty oraz nieprzekraczające 10 000 EUR koszty poniesione przez G. Rounisa.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Ugoda przed Sądem do spraw Służby Publicznej –Wykreślenie z rejestru

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 98 akapit pierwszy; decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4)
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Termin

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

2. Urzędnicy – Skarga – Wniosek o odszkodowanie złożony wraz z wnioskiem o stwierdzenie nieważności – Niedopuszczalność wniosku o stwierdzenie nieważności pociągająca za sobą niedopuszczalność wniosku o odszkodowanie

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

3. Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne

1. Terminy do złożenia wniosku czy zażalenia oraz do wniesienia skargi, określone w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego, są bezwzględnie wiążące i ani strony, ani sąd nie mogą nimi rozporządzać, jako że wprowadzone zostały w celu zapewnienia przejrzystości i pewności sytuacji prawnych. Ewentualne odstępstwa od tych terminów należy interpretować w sposób zawężający. Jedynie zaistnienie nowych i istotnych okoliczności może uzasadnić wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji, która nie została zaskarżona w wyznaczonym terminie. Ponadto, nawet późniejsze odkrycie przez skarżącego wcześniej istniejącej okoliczności nie może, co do zasady, zostać zrównane z nową okolicznością mogącą uzasadnić ponowne otwarcie biegu terminu do wniesienia skargi, w przeciwnym razie zostałaby bowiem naruszona zasady pewności prawnej.

(zob. pkt 34–36)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 127/84 Esly przeciwko Komisji, 15 maja 1985 r., Rec. s. 1437, pkt 10

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑506/93 Moat przeciwko Komisji, 21 lutego 1995 r., RecFP s. I‑A‑43, II‑147, pkt 28; sprawa T‑16/97 Chauvin przeciwko Komisji, 11 lipca 1997 r., RecFP s. I‑A‑237, II‑681, pkt 32, 37; sprawy połączone T‑78/96 i T‑170/96 W przeciwko Komisji, 28 maja 1998 r., RecFP s. I‑A‑239, II‑745, pkt 68

2. Żądania odszkodowania ściśle związane z żądaniami stwierdzenia nieważności, które uznane zostały za niedopuszczalne, są również niedopuszczalne.

(zob. pkt 49)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 33/80 Albini przeciwko Radzie i Komisji, 16 lipca 1981 r., Rec. s. 2141, pkt 18

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑72/92 Benzler przeciwko Komisji, 24 marca 1993 r., Rec. s. II‑347, pkt 21, 22; sprawa T‑406/03 Ravailhe przeciwko Komitetowi Regionów, 14 lutego 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑19, II‑79, pkt 62

3. Aby wniosek o odszkodowanie był dopuszczalny, skarga powinna zawierać informacje umożliwiające zidentyfikowanie niezgodności z prawem, które skarżący zarzuca instytucji, powody dla których uważa on, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem oraz szkodą, którą rzekomo poniósł, a także charakter i zakres tej szkody. Natomiast żądanie jakiegokolwiek bądź odszkodowania jest pozbawione niezbędnej precyzji i w związku z tym musi zostać uznane za niedopuszczalne.

(zob. pkt 51)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 5/71 Zuckerfabrik Schöppenstedt przeciwko Radzie, 2 grudnia 1971 r., Rec. s. 975, pkt 9

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑157/96 Affatato przeciwko Komisji, 29 stycznia 1998 r., RecFP s. I‑A‑41, II‑97, pkt 45
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Postępowanie – Podział kompetencji między poszczególnymi sądami wspólnotowymi

(statut Trybunału Sprawiedliwości, załącznik I, art. 8 ust. 3; regulamin pracowniczy urzędników, art. 72)

W przypadku wniesienia do Sądu do spraw Służby Publicznej skargi w sprawie odmowy przyznania urzędnikowi 100% refundacji kosztów leczenia, do czego zdaniem zainteresowanego jest on uprawniony z tytułu choroby psychicznej, na którą cierpi, Sąd ten ma obowiązek, na podstawie art. 8 ust. 3 akapit drugi załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości odmówić właściwości na rzecz Sądu Pierwszej Instancji, w przypadku gdy przed tym ostatnim zawisły inne skargi, w których udział biorą te same strony, które oparte są na tej samej podstawie prawnej i również dotyczą uprawnienia do otrzymania 100% refundacji kosztów leczenia. Poszczególne skargi odnoszą się do jednego i tego samego sporu, toteż zgodne z wymogiem prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości, który gwarantują postanowienia art. 8 ust. 3 załącznika I do statutu Trybunału, jest powierzenie rozstrzygnięcia całego sporu jednemu sądowi.

(por. pkt 8–16)
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Brak – Niedopuszczalność – Wyjątki

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 2, załącznik III, art. 1 ust. 1)

2. Urzędnicy – Skarga – Przedmiot – Nakaz dla administracji – Niedopuszczalność

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 91)

1. Zgodnie z art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego skarga do sądu wspólnotowego jest dopuszczalna jedynie pod warunkiem, że do organu powołującego złożono uprzednio zażalenie zgodnie z art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego na akt niekorzystny.

Z zastrzeżeniem sytuacji, gdy skarga została wniesiona na akt, który nie został wydany przez sam organ powołujący, tak jak decyzja komisji konkursowej lub sprawozdanie z oceny, niezłożenie uprzednio zażalenia w wyznaczonym terminie pociąga za sobą oczywistą niedopuszczalność skargi.

W tym zakresie art. 1 ust. 1 załącznika III do regulaminu pracowniczego przewiduje, że ogłoszenie o konkursie jest aktem sporządzonym przez organ powołujący. Zakwestionowanie ogłoszenia o konkursie musi zostać poprzedzone złożeniem zażalenia w trybie art. 90 ust. 2 regulaminu.

(zob. pkt 35–37)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 317/85 Pomar przeciwko Komisji, 10 czerwca 1987 r., Rec. str. 2467, pkt 11, 13

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑133/89 Burban przeciwko Parlamentowi, 20 czerwca 1990 r., Rec. str. II‑245, pkt 17; sprawa T‑1/91 Della Pietra przeciwko Komisji, 16 lipca 1992 r., Rec. str. II‑2145, pkt 23; sprawa T‑208/00 Barleycorn Mongolue i Boixader Rivas przeciwko Radzie i Parlamentowi, 2 maja 2001 r., RecFP str. I‑A‑103, II‑479, pkt 30–32

2. Sąd wspólnotowy, w ramach wykonywanej przez siebie kontroli zgodności z prawem w oparciu o art. 91 regulaminu pracowniczego, nie jest właściwy do kierowania nakazów do administracji lub do składania oświadczeń dotyczących prawa.

(zob. pkt 42)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑94/92 X przeciwko Komisji, 9 czerwca 1994 r., RecFP str. I‑A‑149, II‑481, pkt 33; sprawy połączone T‑21/95 i T‑186/95 Mazzocchi-Alemanni przeciwko Komisji, 5 listopada 1996 r., RecFP str. I‑A‑501, II‑1377, pkt 44; sprawa T‑187/01 Mellone przeciwko Komisji, 12 czerwca 2002 r., RecFP str. I‑A‑81, II‑389, pkt 16; sprawa T‑14/03 Di Marzio przeciwko Komisji, 2 marca 2004 r., RecFP str. I‑A‑43, II‑167, pkt 63
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(druga izba)

z dnia 27 września 2007 r.

Sprawa F‑120/06

Noémi Dálnoky

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Konkurs otwarty – Ogłoszenie o konkursie – Dopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której N. Dálnoky żąda stwierdzenia nieważności ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/47/06 opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 2006 r. (Dz.U. C 145 A, str. 3), w zakresie, w jakim stawia ono kandydatom wymóg gruntownej znajomości języka rumuńskiego.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Brak – Niedopuszczalność – Wyjątki

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 2, załącznik III, art. 1 ust. 1)

2. Urzędnicy – Skarga – Przedmiot – Nakaz dla administracji – Niedopuszczalność

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 91)

1. Zgodnie z art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego skarga do sądu wspólnotowego jest dopuszczalna jedynie pod warunkiem, że do organu powołującego złożono uprzednio zażalenie zgodnie z art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego na akt niekorzystny.

Z zastrzeżeniem sytuacji, gdy skarga została wniesiona na akt, który nie został wydany przez sam organ powołujący, tak jak decyzja komisji konkursowej lub sprawozdanie z oceny, niezłożenie uprzednio zażalenia w wyznaczonym terminie pociąga za sobą oczywistą niedopuszczalność skargi.

W tym zakresie art. 1 ust. 1 załącznika III do regulaminu pracowniczego przewiduje, że ogłoszenie o konkursie jest aktem sporządzonym przez organ powołujący. Zakwestionowanie ogłoszenia o konkursie musi zostać poprzedzone złożeniem zażalenia w trybie art. 90 ust. 2 regulaminu.

(zob. pkt 35–37)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 317/85 Pomar przeciwko Komisji, 10 czerwca 1987 r., Rec. str. 2467, pkt 11, 13

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑133/89 Burban przeciwko Parlamentowi, 20 czerwca 1990 r., Rec. str. II‑245, pkt 17; sprawa T‑1/91 Della Pietra przeciwko Komisji, 16 lipca 1992 r., Rec. str. II‑2145, pkt 23; sprawa T‑208/00 Barleycorn Mongolue i Boixader Rivas przeciwko Radzie i Parlamentowi, 2 maja 2001 r., RecFP str. I‑A‑103, II‑479, pkt 30–32

2. Sąd wspólnotowy, w ramach wykonywanej przez siebie kontroli zgodności z prawem w oparciu o art. 91 regulaminu pracowniczego, nie jest właściwy do kierowania nakazów do administracji lub do składania oświadczeń dotyczących prawa.

(zob. pkt 42)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑94/92 X przeciwko Komisji, 9 czerwca 1994 r., RecFP str. I‑A‑149, II‑481, pkt 33; sprawy połączone T‑21/95 i T‑186/95 Mazzocchi-Alemanni przeciwko Komisji, 5 listopada 1996 r., RecFP str. I‑A‑501, II‑1377, pkt 44; sprawa T‑187/01 Mellone przeciwko Komisji, 12 czerwca 2002 r., RecFP str. I‑A‑81, II‑389, pkt 16; sprawa T‑14/03 Di Marzio przeciwko Komisji, 2 marca 2004 r., RecFP str. I‑A‑43, II‑167, pkt 63
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 12 lipca 2007 r.

Sprawa F‑143/06

Donato Continolo

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Emerytura – Przeniesienie uprawnień emerytalnych – Oczywista niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której D. Continolo żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 3 stycznia 2006 r. w sprawie przyznania i rozliczenia uprawnień emerytalnych w zakresie, w jakim urlop z przyczyn osobistych, z którego skarżący korzystał od dnia 11 czerwca 1981 r. do dnia 1 marca 1983 r., został w niej uwzględniony jako okres uprawniający do emerytury tylko w wysokości jednego roku, pięciu miesięcy i sześciu dni zamiast jednego roku, ośmiu miesięcy i dwudziestu dni, oraz stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego z dnia 5 września 2006 r. oddalającej jego zażalenie na ww. decyzję z dnia 3 stycznia 2006 r.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako w sposób oczywisty niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Identyczność przedmiotu i podstawy

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91)

Na podstawie art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego skarga jest dopuszczalna o tyle tylko, o ile organowi powołującemu przedłożono wcześniej zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego na akt niekorzystny, w terminie trzech miesięcy, o którym mowa jest w tym przepisie.

Niedopuszczalna jest skarga urzędnika na decyzję administracji ustalającą jego uprawnienia emerytalne, jeśli uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej zostało złożone na późniejszą decyzję administracji odrzucającą wniosek o przynależność ze skutkiem wstecznym do wspólnotowego systemu emerytalnego. Skarga złożona na pierwszą decyzję nie została bowiem poprzedzona uprzednim zażaleniem w tym samym przedmiocie i tym samym nie spełnia warunku określonego w art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego. Ponadto, zakładając nawet, że zażalenie – w zakresie, w jakim dotyczy obliczenia przez administrację uprawnień emerytalnych skarżącego – może jednocześnie być uznane za kwestionujące zgodność z prawem pierwszej decyzji i w efekcie uznane za złożone również na tę decyzję, powinno było zostać złożone w terminie regulaminowym.

(zob. pkt 18, 22–24)
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 19 lipca 2007 r.

Sprawa F‑98/06

Risto Lohiniva

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Polubowne rozstrzygnięcie z inicjatywy Sądu – Wykreślenie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której R. Lohiniva żąda stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego Komisji z dnia 30 maja 2006 r. oddalającej zażalenie wniesione na decyzję Komisji odmawiającą przyznania mu, począwszy od jego przeniesienia do Brukseli po odbyciu służby w Finlandii, prawa dalszego dokonywania przelewów 35% wynagrodzenia miesięcznego netto do jego państwa, zgodnie z art. 17 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego.

Orzeczenie: Sprawa F‑98/06 Lohiniva przeciwko Komisji zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Komisja wypłaci skarżącemu celem ostatecznego uregulowania sprawy, włącznie z kosztami przez niego poniesionymi, kwotę 5000 EUR. Komisja pokryje własne koszty postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Ugoda przed Sądem do spraw Służby Publicznej – Wykreślenie z rejestru

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 87§ 5 akapitdrugi,art. 98 akapitpierwszy; decyzjaRady 2004/752, art. 3 ust. 4)
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY

SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 25 maja 2007 r.

Sprawa F‑92/06

Magdalena Antas

przeciwko

Radzie Unii Europejskiej

Rozstrzygnięcie polubowne na posiedzeniu nieformalnym – Wykreślenie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M. Antas żąda stwierdzenia nieważności decyzji Rady z dnia 9 września 2005 r. oddalającej jej żądanie odszkodowawcze, zasądzenia od Rady na jej rzecz odszkodowania w związku ze spóźnionym objęciem belgijskim systemem zabezpieczenia społecznego, a także innymi błędami instytucji, jak również wezwania stron do zawarcia w krótkim terminie do ugody w przedmiocie wysokości należnego odszkodowania.

Orzeczenie: Sprawa F‑92/06 Antas przeciwko Radzie zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi zgodnie z postanowieniami ugody zawartej między stronami.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Ugoda przed Sądem do Spraw Służby Publicznej – Wykreślenie z rejestru

(regulamin Sądu, art. 87 § 5 akapit drugi, art. 98 akapit pierwszy; decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4)
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 8 maja 2007 r.

Sprawa F‑84/06 AJ

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Pomoc w zakresie kosztów postępowania

Przedmiot: Wniosek o przyznanie L. Marcucciowi pomocy w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 94 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, mającego na podstawie art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do Spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, str. 7) zastosowanie do Sądu do Spraw Służby Publicznej do czasu wejścia w życie regulaminu tego Sądu, złożony przed wniesieniem skargi do Sądu.

Orzeczenie: Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania zostaje oddalony.

Streszczenie

Postępowanie – Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania – Warunki przyznania

(regulamin Sądu, art. 94 § 2, art. 96 § 1; decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(druga izba)

z dnia 25 kwietnia 2007 r.

Sprawa F‑59/06

Petrus Kerstens

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Termin na złożenie zażalenia – Przekroczenie terminu – Oczywista niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której P. Kerstens żąda stwierdzenia nieważności sprawozdania z przebiegu kariery za 2004 r., w brzmieniu przyjętym w dniu 11 lipca 2005 r. przez oceniającego z odwołania, a także decyzji organu powołującego z dnia 6 lutego 2006 r. oddalającej jego zażalenie na sprawozdanie z przebiegu kariery za 2004 r.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron ponosi własne koszty.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Termin

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 25, 43, art. 90 ust. 2)

2. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Data złożenia

(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2)

1. Dla należytego doręczenia decyzji w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego konieczne jest nie tylko przekazanie jej adresatowi, ale i to, aby był on w stanie należycie zapoznać się z jej treścią. Wynika stąd, że w sytuacji gdy urzędnik otrzyma informację przekazaną mu droga elektroniczną o wydaniu decyzji nadającej jego sprawozdaniu z przebiegu kariery charakter ostateczny i jej dostępności w wewnętrznym systemie elektronicznym instytucji, termin na złożenie zażalenia i skargi zaczyna bieg od momentu, w którym zainteresowany będzie miał do niego dostęp, otworzy plik informatyczny dotyczący jego sprawozdania i w ten sposób będzie mógł skutecznie zapoznać się z jego treścią.

W tym zakresie nie można podważać wiarygodności daty i godziny zapoznania się z nimi, wynikających z historycznego zapisu dostępu do wewnętrznego systemu informatycznego, opierając się na zarzutach dotyczących ryzyka manipulacji danych, chyba że tak poważne oskarżenia opierają się na przesłankach wystarczająco konkretnych, zgodnych i istotnych dla okoliczności danej sprawy.

(zob. pkt 34–36)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 5/76 Jänsch przeciwko Komisji, 15 czerwca 1976 r., Rec. str. 1027, pkt 10

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑507/04 Bravo-Villasante przeciwko Komisji, 23 listopada 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑361, II‑1609, pkt 29; sprawa T‑311/04 Buendía Sierra przeciwko Komisji, 19 października 2006 r., Zb.Orz. str. II‑4137, pkt 121

2. Wykładni art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego należy dokonywać w ten sposób, że zażalenie jest „złożone” nie w momencie przesłania do instytucji, lecz kiedy do niej dotrze.

(zob. pkt 39)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 195/80 Michel przeciwko Parlamentowi, 26 listopada 1981 r., Rec. str. 2861, pkt 8, 13

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑54/90 Lacroix przeciwko Komisji, 25 września 1991 r., Rec. str. II‑749, pkt 28, 29

Sąd do Spraw Służby Publicznej: sprawa F‑3/05 Schmit przeciwko Komisji, 15 maja 2006 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑1‑9, II‑A‑1‑33, pkt 28