WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (skład jednoosobowy)

z dnia 16 grudnia 2004 r.

Sprawa T‑11/02

Spyridon de Athanassios Pappas

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Urzędnicy – Odwołanie ze stanowiska – Świadczenie miesięczne na podstawie art. 50 regulaminu pracowniczego – Służba uwzględniana przy wyliczeniu świadczenia – Zatrudnienie przed wstąpieniem do służby we Wspólnotach – Przekazanie praw do emerytury

Pełny tekst w języku francuskim II‑0000

Przedmiot: Skarga mająca za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji ustalającej okres, za który przysługuje skarżącemu miesięczne świadczenie wskutek odwołania go ze stanowiska w interesie służby na podstawie art. 50 Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron ponosi koszty własne.

Streszczenie

1. Prawo wspólnotowe – Wykładnia – Uwzględnienie kontekstu i zwykłego znaczenia pojęć – Konieczność jednolitej wykładni – Uwzględnienie różnych wersji językowych

2. Urzędnicy – Odwołanie ze stanowiska w interesie służby – Wyliczenie świadczenia, o którym mowa w art. 50 regulaminu pracowniczego – Uwzględnienie samych tylko lat służby w instytucjach

(regulamin pracowniczy, art. 50; załącznik IV, jedyny artykuł)

1. Sens i zakres pojęć, których prawo wspólnotowe w ogóle nie definiuje, powinno się ustalać, uwzględniając ogólny kontekst, w którym są one użyte i zgodnie z ich zwykłym znaczeniem w języku potocznym.

Ponadto wymóg jednolitej wykładni prawa wspólnotowego wyklucza, aby w razie wątpliwości przepis był interpretowany samodzielnie, lecz zmusza wprost do dokonywania jego wykładni i stosowania w świetle wersji językowych ustalonych w innych językach urzędowych.

(zob. pkt 32 i 34)

Odesłanie: Trybunał, sprawa 9/79 Koschniske, 12 lipca 1979 r., Rec. str. 2717, pkt 6; Trybunał, sprawa 349/85 Dania przeciwko Komisji, 27 stycznia 1988 r., Rec. str. 169, pkt 9; Trybunał, sprawa C‑164/98 P DIR International Film i in. przeciwko Komisji, 27 stycznia 2000 r., Rec. str. 447, pkt 26; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑68/97 Neumann i Neumann‑Schölles przeciwko Komisji, 29 września 1999 r., RecFP str. I‑A‑193 i II‑1005, pkt 79 i 80; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑80/97 Starway przeciwko Radzie, 26 września 2000 r., Rec. str. II‑3099, pkt 81

2. Zgodnie z art. 50 regulaminu pracowniczego urzędnik zajmujący stanowisko w grupie zaszeregowania A1 lub A2, który został odwołany ze stanowiska w interesie służby na mocy decyzji organu powołującego, otrzymuje świadczenie, którego wysokość obliczana jest zgodnie z załącznikiem IV do regulaminu pracowniczego. Jedyny artykuł ust. 3 tego załącznika IV stanowi, że okres, w którym urzędnikowi przysługuje świadczenie przewidziane w art. 50 regulaminu pracowniczego, stanowi iloczyn długości służby oraz właściwego współczynnika odpowiadającego jego wiekowi.

Jeżeli chodzi zarówno o wykładnię językową terminu „długość służby” zawartego w jedynym artykule załącznika IV do regulaminu pracowniczego, jak i cel świadczenia, o którym mowa w art. 50 regulaminu pracowniczego, a także jeżeli chodzi o związek między służbą odbytą w instytucjach a wyżej powołanym świadczeniem wyrównawczym, dla wyliczenia świadczenia, o którym mowa w art. 50 regulaminu pracowniczego, uwzględnić należy jedynie lata służby w instytucjach.

Celem tego świadczenia jest bowiem skompensowanie skutków decyzji odwołania ze stanowiska, która pozostaje w zakresie uznania organu powołującego, i zapewnienie urzędnikowi zatrudnionemu w służbie Wspólnot powrotu na rynek pracy przez wypłacanie, przez określony czas, miesięcznego świadczenia mającego na celu zabezpieczenie jego interesów finansowych. Jako że korzyść ta nierozerwalnie związana jest ze służbą w instytucjach w charakterze urzędnika Wspólnot, wyżej wspomniane świadczenie winno być proporcjonalne do okresu zatrudnienia takiego urzędnika we Wspólnotach.

Co więcej, skoro przepisy uprawniające do świadczeń finansowych winny być interpretowane ściśle, nie można kwestionować – wobec braku jakiegokolwiek odniesienia w regulaminie pracowniczym do lat służby przed wstąpieniem do służby w instytucjach wspólnotowych, jeżeli chodzi o zastosowanie art. 50 regulaminu pracowniczego oraz wobec autonomicznego charakteru systemu wprowadzonego w tym przepisie – że zamiarem prawodawcy było uwzględnienie tylko lat służby w instytucjach wspólnotowych dla wyliczenia kwoty świadczenia wyrównawczego, przewidzianego na wypadek odwołania ze stanowiska w interesie służby.

(zob. pkt 30, 38, 40, 53 i 54)

Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑221/02 Lebedef i in. przeciwko Komisji, 18 września 2003 r., RecFP str. I‑A‑211 i II‑1037, pkt 38, i powołane tam orzecznictwo