Keywords

Summary



Keywords

1. Zbliżanie ustawodawstw – Reklama wprowadzająca w błąd i reklama porównawcza – Dyrektywa 84/450

(dyrektywa Rady 84/450, art. 3a ust. 1 lit. b))

2. Zbliżanie ustawodawstw – Reklama wprowadzająca w błąd i reklama porównawcza – Dyrektywa 84/450

(dyrektywa Rady 84/450, art. 3a ust. 1 lit. c))

3. Zbliżanie ustawodawstw – Reklama wprowadzająca w błąd i reklama porównawcza – Dyrektywa 84/450

(dyrektywa Rady 84/450, art. 3a ust. 1 lit. c))

4. Zbliżanie ustawodawstw – Reklama wprowadzająca w błąd i reklama porównawcza – Dyrektywa 84/450

(dyrektywa Rady 84/450, art. 3a ust. 1 lit. c))

5. Zbliżanie ustawodawstw – Reklama wprowadzająca w błąd i reklama porównawcza – Dyrektywa 84/450

(dyrektywa Rady 84/450, art. 3a ust. 1 lit. a))

Summary

1. Przesłankę zawartą w art. 3a ust. 1 lit. b) dyrektywy 84/450 w sprawie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55, która uzależnia dopuszczalność reklamy porównawczej od spełnienia przesłanki, zgodnie z którą konkurujące ze sobą towary lub usługi, które są porównywane, powinny służyć zaspokajaniu tych samych potrzeb, należy rozumieć w ten sposób, że nie sprzeciwia jej się reklama porównawcza, która dotyczy łącznie asortymentów towarów powszechnego użytku sprzedawanych przez dwie konkurujące ze sobą sieci supermarketów, o ile asortymenty te złożone są po każdej stronie z pojedynczych towarów, które – rozpatrywane parami – spełniają z osobna przesłankę porównywalności zawartą w tym przepisie.

W istocie możliwość dokonania grupowego porównania asortymentu porównywalnych towarów pozwala reklamującemu zaoferować konsumentom informacje reklamowe zawierające dane zbiorcze i syntetyczne, które mogą się dlań okazać szczególnie istotne. Dotyczy to w szczególności takich sektorów jak sektor wielkich detalistów, w którym konsument zwykle dokonuje większych zakupów, które mają zaspokoić jego bieżące potrzeby konsumpcyjne. Z perspektywy takich zakupów informacja zawierająca porównanie ogólnego poziomu cen stosowanych przez sieci supermarketów lub poziomu cen stosowanych przez nie w odniesieniu do danego asortymentu sprzedawanych tam towarów może okazać się bardziej przydatna konsumentowi niż informacja ograniczona do porównania cen pojedynczych towarów.

(por. pkt 34, 35, 39 oraz pkt 1 sentencji)

2. Zawarty w art. 3a ust. 1 lit. c) dyrektywy 84/450 w sprawie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55, wymóg, by reklama „porównywała obiektywnie” cechy danych towarów, należy rozumieć w ten sposób, że nie oznacza on, iż w razie porównania cen asortymentu porównywalnych towarów powszechnego użytku sprzedawanych w konkurujących ze sobą sieciach supermarketów lub stosowanego przez nie ogólnego poziomu cen asortymentu porównywalnych towarów, które są w tych sieciach sprzedawane, konieczne jest wyraźne i wyczerpujące wskazanie w treści materiału reklamowego porównywanych towarów i cen – czyli zarówno towarów i cen reklamującego, jak i wszystkich jego konkurentów, których porównanie dotyczy.

(por. pkt 54 oraz pkt 2 sentencji)

3. Artykuł 3a ust. 1 lit. c) dyrektywy 84/450 w sprawie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55, powinien być rozumiany w ten sposób, że „możliwymi do zweryfikowania” cechami produktów sprzedawanych przez dwie konkurujące ze sobą sieci supermarketów są w rozumieniu tego przepisu:

– ceny tych produktów;

– ogólny poziom cen stosowany przez każdą z takich sieci supermarketów w odniesieniu do asortymentu porównywalnych towarów oraz kwota, jaką może zaoszczędzić konsument, który nabywa takie towary w danej sieci, jeśli produkty te należą faktycznie do asortymentu towarów porównywalnych, na podstawie których ustalono ten ogólny poziom cen.

(por. pkt 62 oraz pkt 3 sentencji)

4. Artykuł 3a ust. 1 lit. c) dyrektywy 84/450 w sprawie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55, należy rozumieć w ten sposób, że jeśli elementy porównania, na których podstawie wskazano w reklamie na daną cechę porównawczą, nie zostały w treści tej reklamy wymienione, cecha ta może być uznana za możliwą do zweryfikowania – zgodnie z zawartym w tym przepisie wymogiem – tylko wówczas, gdy reklamujący wskazuje, w szczególności adresatom reklamy, gdzie i w jaki sposób mogą oni z łatwością zapoznać się z tymi elementami, aby zweryfikować prawdziwość tych elementów porównania, jak również prawdziwość danej cechy porównawczej, lub – jeśli nie posiadają oni ku temu stosownych umiejętności – by móc takiej weryfikacji zażądać.

Obowiązek taki umożliwia adresatowi reklamy upewnienie się co do tego, że w świetle zakupu towarów powszechnego użytku, jakiego zamierza dokonać, został on właściwie poinformowany, co jest zgodne z celem dyrektywy, jakim jest ochrona konsumenta.

(por. pkt 71, 72, 74 oraz pkt 4 sentencji)

5. Artykuł 3a ust. 1 lit. a) dyrektywy 84/450 w sprawie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55, należy rozumieć w ten sposób, że reklama porównawcza, w której stwierdza się, iż reklamujący oferuje niższe ceny niż jego główni konkurenci, w sytuacji, w której porównanie dotyczyło jedynie próbki towarów, może wprowadzać w błąd, jeśli:

– z reklamy tej nie wynika, że porównanie dotyczy tylko próbki towarów, nie zaś wszystkich produktów reklamującego,

– nie wymieniono w niej wziętych pod uwagę elementów porównania i nie poinformowano adresata, gdzie może on się z tymi elementami zapoznać lub

– dotyczy zbiorczo wachlarza oszczędności, jakich może dokonać konsument robiący zakupy u reklamującego, a nie u konkurentów, bez wskazywania indywidualnie na ogólny poziom cen stosowany przez każdego z tych konkurentów oraz na kwotę, jaką można zaoszczędzić, kupując u reklamującego zamiast u któregoś z tych konkurentów.

Do sądu krajowego należy zbadanie, czy reklama – będąca przedmiotem sporu w postępowaniu przed nim zawisłym – posiada takie cechy.

(por. pkt 85, 86 oraz pkt 5 sentencji)