Zasada ta znajduje swój wyraz w szczególności w art. 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, zgodnie z którym to przepisem właściwe władze w odniesieniu do zachowania stanowiącego nieprawidłowość w rozumieniu ust. 1 tego artykułu zobowiązane są zastosować z mocą wsteczną późniejsze zmiany przepisów zawarte w sektorowych uregulowaniach wspólnotowych ustanawiające kary administracyjne mniej surowe.

Artykuł 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich należy interpretować w ten sposób, że przepisy art. 66 i 67 rozporządzenia nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, zmienionego i sprostowanego rozporządzeniem Komisji nr 239/2005, nie mogą być stosowane z mocą wsteczną do wniosku o premię zwierzęcą, który objęty jest ratione temporis zakresem stosowania rozporządzenia nr 3887/92 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy, zmienionego rozporządzeniem nr 2801/1999, którego art. 10c dał podstawę do wyłączenia prawa do pomocy.

W istocie system kar ustanowiony w art. 66 i 67 rozporządzenia nr 796/2004 nie ma na celu zmiany rodzaju lub wysokości kar stosowanych w ramach ustanowionego w rozporządzeniu nr 1254/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny systemu pomocy w odniesieniu do bydła, lecz dąży do ich dostosowania z chwilą wejścia w życie rozporządzenia nr 1782/2003 do nowego kontekstu uregulowań wynikającego z reformy wspólnej polityki rolnej, wprowadzonej tym ostatnim rozporządzeniem w celu utrzymania spójności systemu kar stosowanego w odniesieniu do danego systemu pomocy w świetle zasad leżących u podstaw tej reformy. System ustanowiony we wspomnianych art. 66 i 67 nie odzwierciedla zatem zmiany oceny prawodawcy wspólnotowego, jeżeli chodzi o odpowiedni charakter kar w stosunku do wagi danej nieprawidłowości.

Wynika z tego, że system kar — w związku z tym, że jest bezpośrednio i ściśle związany z reformą wspólnej polityki rolnej wprowadzoną rozporządzeniem nr 1782/2003 — nie może być stosowany do przypadku naruszenia reguł identyfikacji i rejestracji bydła podlegających ratione temporis rozporządzeniu nr 3887/92, gdyż wypaczałoby to system wzajemnej zgodności, tak jak został on skonstruowany przez prawodawcę wspólnotowego w ramach tej reformy. W konsekwencji ponieważ system ten nie stanowi „[późniejszej] zmiany” w rozumieniu art. 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia nr 2988/95 systemu kar przewidzianego w rozporządzeniu nr 2419/2001 ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem nr 3508/92 zmienionym rozporządzeniem nr 118/2004, nie może być uwzględniony w tym kontekście. Natomiast art. 39 ust. 1 rozporządzenia nr 2419/2001, w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia nr 118/2004, może być uwzględniony w tym kontekście. W istocie przepis ten, który stanowi taką „[późniejszą] zmianę” art. 10c rozporządzenia nr 3887/92, ustanawiając w szczególności maksymalny limit stosowanej obniżki, zawiera bowiem regulację kar mniej surową niż przewidziana w tym ostatnim przepisie. Sąd krajowy powinien zatem zastosować z mocą wsteczną wobec danego rolnika przepisy wspomnianego art. 39 ust. 1.

(por. pkt 70, 82–85)