7

Okoliczności faktyczne leżące u podstaw sporu i sporna decyzja zostały przedstawione w pkt 9–15 zaskarżonego wyroku w następujący sposób: „9 Pismem z dnia 30 czerwca 2006 r. Rzeczpospolita Polska notyfikowała Komisji Wspólnot Europejskich, zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy [2003/87], krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w latach 2008–2012 (zwany dalej »KPRU«). Zgodnie z KPRU wolą Rzeczypospolitej Polskiej było przyznanie na rzecz przemysłu krajowego objętego zakresem zastosowania dyrektywy średniej rocznej wynoszącej ogółem 284,648332 mln ton ekwiwalentu CO2 (zwanego dalej »MteCO2«). 10 [Polski] KPRU został przekazany Komisji wraz z pismem przewodnim Ministra Środowiska z dnia 29 czerwca 2006 r., w którym wskazano, że »tabele zawierające dane historyczne oraz prognozy emisji, o których mowa w załączniku 10 ww. wytycznych, zostaną przekazane Komisji, jak tylko uzyskamy niezbędne, zaktualizowane dane […]. Ostateczna wersja imiennej listy prowadzących instalacje z przyznaną im liczbą uprawnień zostanie przekazana Komisji po jej zaakceptowaniu przez Radę Ministrów […]«. 11 W piśmie skierowanym do Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 30 sierpnia 2006 r. Komisja wskazała, iż w wyniku pierwszej analizy KPRU stwierdzono, że plan był niekompletny oraz że na tym wstępnym etapie procedury nie odpowiadał on kryteriom 2–5 załącznika III do dyrektywy [2003/87]. Komisja wezwała więc Rzeczpospolitą Polską do udzielenia w terminie 10 dni roboczych odpowiedzi na szereg pytań i wniosków o udzielenie dodatkowych informacji. Komisja dodała, że będzie w stanie zająć stanowisko w przedmiocie [polskiego] KPRU w terminie 3 miesięcy od otrzymania kompletnych informacji. 12 Pismem z dnia 30 października 2006 r. Podsekretarz Stanu w polskim Ministerstwie Środowiska zwrócił się do Komisji o przesunięcie terminu przekazania odpowiedzi na pismo z dnia 30 sierpnia 2006 r. do końca trzeciego tygodnia listopada 2006 r., wyjaśniając, że czas ten pozwoli na przygotowanie dokładnych informacji oraz doprecyzowanie istotnych kwestii, które umożliwią Komisji właściwą i pełną ocenę przedłożonego dokumentu. 13 Rzeczpospolita Polska udzieliła odpowiedzi na pismo z dnia 30 sierpnia 2006 r. pismem z dnia 29 grudnia 2006 r. Pismem z dnia 9 stycznia 2007 r. przekazała ona dodatkowe informacje. 14 W dniu 26 marca 2007 r. Komisja wydała na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy [2003/87] [sporną] decyzję […]. W […] decyzji [tej] Komisja stwierdza zasadniczo niezgodność planu z niektórymi kryteriami załącznika III do tej dyrektywy, zmniejszając w konsekwencji o 76,132937 MteCO2 całkowitą roczną ilość [liczbę] uprawnień do emisji gazów cieplarnianych przewidzianą w KPRU, ustalając ją na poziomie 208,515395 MteCO2. 15 Rozstrzygnięcie [spornej] decyzji brzmi w sposób następujący: »Artykuł 1 Poniższe aspekty [elementy] [KPRU] zgłoszonego przez Polskę dla pierwszego pięcioletniego okresu określonego w art. 11 ust. 2 dyrektywy są niezgodne odpowiednio z: 1. kryteriami [nr] 1–3 załącznika III do dyrektywy: część zamierzonej łącznej ilości [liczby] uprawnień, stanowiąca sumę 76,132937 [MteCO2] rocznie oraz dostosowania wynikającego z wszelkiego zmniejszenia liczby instalacji oraz jednej piątej całkowitej liczby uprawnień, które [Rzeczpospolita] Polska zdecyduje się przyznać zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy, która nie jest zgodna z szacunkami dokonanymi na podstawie decyzji [nr] 280/2004/WE [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącej mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania protokołu z Kioto (Dz.U. L 49, s. 1)], z potencjałem, w tym także potencjałem technologicznym, działań objętych systemem redukcji emisji; część ta zostaje zmniejszona w odniesieniu do emisji dotyczących projektów, które były realizowane już w 2005 r. i w tymże roku doprowadziły do redukcji lub ograniczenia emisji w instalacjach objętych zakresem dyrektywy [2003/87] w takim stopniu, w jakim redukcje lub ograniczenia emisji wynikające z tych projektów zostały uzasadnione i zweryfikowane; dodatkowo część całkowitej ilości [liczby] uprawnień wynosząca potencjalnie 6,2884 [MteCO2] rocznie w odniesieniu do dodatkowych emisji z instalacji energetycznego spalania w stopniu, w jakim nie jest to uzasadnione zgodnie z ogólną metodologią zawartą w [KPRU] i na podstawie uzasadnionych i sprawdzonych danych dotyczących emisji, i w jakim nie dotyczy wyłącznie dodatkowych rodzajów działalności przedmiotowych instalacji; 2. kryterium [nr] 5 załącznika III do dyrektywy [2003/87]: przydziały dla niektórych instalacji przekraczające przewidywane potrzeby w wyniku zastosowania premii w odniesieniu do wczesnych działań, stosowania biomasy lub kogeneracji; 3. kryterium [nr] 6 załącznika III do dyrektywy [2003/87]: informacje o sposobie udziału nowych instalacji w systemie wspólnotowym; 4. kryterium [nr] 10 załącznika III do dyrektywy [2003/87]: zamiar [Rzeczypospolitej Polskiej] dotyczący przeniesienia uprawnień z instalacji należącej do sektora koksowniczego na elektrownię w przypadku sprzedaży gazu koksowniczego przez instalację tego sektora elektrowni; 5. kryterium [nr] 12 załącznika III do dyrektywy [2003/87]: maksymalna ilość [liczba] poświadczonej redukcji emisji i jednostek redukcji emisji wynosząca 25%, która może być wykorzystana przez operatorów objętych systemem wspólnotowym jako odsetek przydziałów dla każdej instalacji, niezgodna z zobowiązaniami [Rzeczypospolitej Polskiej] w zakresie komplementarności wynikającymi z protokołu z Kioto i z decyzjami przyjętymi na mocy [Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu zawartej w dniu 9 maja 1992 r. w Nowym Jorku] lub protokołu z Kioto w stopniu, w jakim przekroczona zostaje wartość 10%. Artykuł 2 Nie zgłasza się zastrzeżeń co do [KPRU] pod warunkiem dokonania [wprowadzenia do niego] następujących zmian […] w sposób niedyskryminujący i jak najszybszego powiadomienia Komisji, biorąc pod uwagę czas niezbędny na zastosowanie procedur krajowych bez zbędnych opóźnień: 1. całkowita [liczba] uprawnień, która ma zostać przyznana w ramach systemu wspólnotowego, zostanie zmniejszona o sumę 76,132937 [MteCO2] przydziałów rocznie oraz dostosowania wynikającego z wszelkiego zmniejszenia liczby instalacji oraz jednej piątej całkowitej liczby uprawnień, które [Rzeczpospolita] Polska zdecyduje się przyznać zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy [2003/87]; […] ilości [liczby] przydzielone dodatkowym instalacjom energetycznego spalania zostają określone zgodnie z ogólną metodologią zawartą w [KPRU] i na podstawie uzasadnionych i sprawdzonych danych dotyczących emisji oraz dotyczą wyłącznie elementu rozszerzenia przedmiotowych instalacji, zaś całkowita ilość [liczba] zostaje zmniejszona o jakąkolwiek [każdą] różnicę między przydziałami dla tych instalacji a ilością [liczbą] 6,2884 [MteCO2] rocznej rezerwy dla tych instalacji; oraz całkowita ilość [liczba] zostaje zwiększona w odniesieniu do emisji dotyczących projektów, które były realizowane już w 2005 r. i w tymże roku doprowadziły do redukcji lub ograniczenia emisji w instalacjach objętych zakresem dyrektywy [2003/87] w takim stopniu, w jakim redukcje lub ograniczenia emisji wynikające z tych projektów zostały uzasadnione i zweryfikowane; 2. przydziały dla instalacji nie przekraczają przewidywanych potrzeb w wyniku zastosowania premii w odniesieniu do wczesnych działań, stosowania biomasy lub kogeneracji; 3. przekazane zostają informacje o sposobie udziału nowych instalacji w systemie wspólnotowym, w sposób zgodny z kryteriami załącznika III do dyrektywy [2003/87] i jej art. 10; 4. ilość [liczba] uprawnień przydzielonych instalacji wymienionej w [KPRU] i działającej na terytorium danego kraju nie podlega dostosowaniu w związku z zamknięciem innych instalacji na tym terytorium; 5. maksymalna ilość [liczba] poświadczonej redukcji emisji i jednostek redukcji emisji, która może być wykorzystana przez operatorów objętych systemem wspólnotowym jako odsetek przydziałów [uprawnień] dla każdej instalacji, zostaje zmniejszona do wartości nieprzekraczającej 10%. Artykuł 3 1. Całkowita średnia roczna [liczba] uprawnień równa 208,515395 [MteCO2], pomniejszona o sumę dostosowania wynikającego z każdego zmniejszenia liczby instalacji oraz jednej piątej całkowitej liczby uprawnień, które [Rzeczpospolita] Polska zdecyduje się przyznać zgodnie z art. 13 ust. 2 dyrektywy [2003/87], oraz dalej pomniejszona o każdą różnicę między przydziałami dla dodatkowych instalacji energetycznego spalania a ilością [liczbą] 6,2884 [MteCO2] rocznej rezerwy dla tych instalacji, oraz zwiększona w odniesieniu do emisji dotyczących projektów, które były realizowane już w 2005 r. i w tymże roku osiągnęły redukcje lub ograniczenia emisji w instalacjach objętych zakresem dyrektywy [2003/87] w takim stopniu, w jakim redukcje lub ograniczenia emisji wynikające z tych projektów zostały uzasadnione i zweryfikowane i dotyczą wyłącznie elementu rozszerzenia przedmiotowych instalacji, która ma zostać rozdzielona przez [Rzeczpospolitą Polską] zgodnie z [KPRU] między instalacje wymienione w planie i nowe instalacje, nie zostaje przekroczona. 2. W [KPRU] można wprowadzić zmiany bez uprzedniej zgody Komisji, jeżeli polegają one na zmianie przydziału uprawnień dla poszczególnych instalacji w ramach całkowitej ilości przydziałów [liczby uprawnień] dla wymienionych instalacji wynikającej z technicznej poprawy jakości danych lub na zmianie w przydziale bezpłatnych uprawnień dokonywanym w sposób niedyskryminacyjny w granicach określonych w art. 10 dyrektywy [2003/87]. 3. O wszelkich zmianach w [KPRU] dokonanych w celu korekt niezgodności wymienionych w art. l niniejszej decyzji, ale różniących się od zmian, o których mowa w art. 2, należy powiadomić jak najszybciej, biorąc pod uwagę czas niezbędny na zastosowanie procedur krajowych, bez zbędnych opóźnień; zmiany te wymagają uprzedniego zatwierdzenia przez Komisję zgodnie z art. 9 ust. 3 dyrektywy [2003/87]. Wszelkie inne zmiany w [KPRU], poza zmianami dokonanymi w celu spełnienia wymogów art. 2 niniejszej decyzji, są niedopuszczalne. Artykuł 4 Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczypospolitej Polskiej«”.