PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 32/12

Skarga wniesiona w dniu 17 października 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-455/08)

(2009/C 32/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: G. Zavvos, M. Konstantinidis i D. Kukovec, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie, że za pomocą art. 49 Statutory Instrument No. 329 of 2006, irlandzkiego środka transponującego dyrektywę 2004/18/WE (1) do prawa krajowego oraz art. 51 Statutory Instrument no. 50 of 2007, irlandzkiego środka transponującego dyrektywę 2004/17/WE (2) do prawa krajowego, Irlandia ustanowiła zasady zawiadamiania oferentów przez instytucje i podmioty zamawiające o decyzjach w przedmiocie udzielenia zamówienia wraz z uzasadnieniem w taki sposób, iż może to w praktyce prowadzić do sytuacji, w której oferenci zostaną w wyczerpujący sposób poinformowani o przyczynach odrzucenia ich oferty dopiero po upływie okresu zawieszenia poprzedzającego zawarcie umowy;

— stwierdzenie, że tym samym Irlandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/665/EWG (3) oraz na mocy art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 dyrektywy 92/13/EEC (4) z uwzględnieniem wykładni nadanej im przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyrokach: w sprawie C-81/98 (5) („wyrok w sprawie Alcatel”) oraz w sprawie C-212/02 (6) („Komisja przeciwko Austrii”);

— obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Irlandzki Statutory Instrument No. 329

Artykuł 49 irlandzkiego Statutory Instrument No. 329 (ustawy nr 329), który jest irlandzkim środkiem transponującym dyrektywę 2004/18/WE do prawa krajowego, wymaga, by oferenci zostali zawiadomieni o decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia za pomocą najszybszego środka komunikacji, gdy tylko będzie to możliwe po wydaniu decyzji przez instytucję zamawiającą. Okres zawieszenia, jaki musi upłynąć pomiędzy zawiadomieniem oferentów o decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia a zawarciem umowy wynosi co najmniej 14 dni.

Jednakże według prawa irlandzkiego instytucja zamawiająca ma obowiązek uzasadnić odrzucenie oferty tylko wówczas, gdy zostanie zgłoszone stosowne żądanie. Instytucja zamawiająca jest zobowiązana uzasadnić swoją decyzję „tak szybko, jak to możliwe, a w każdym wypadku nie później niż w ciągu 15 dni”. W opinii Komisji, oznacza to, że możliwa jest sytuacja, w której odrzucony oferent zostanie poinformowany w wyczerpujący sposób o przyczynach odrzucenia jego oferty dopiero po upływie okresu zawieszenia poprzedzającego zawarcie umowy.

Aby uczynić zadość wymogom wywiedzionym z wyroków Trybunału Sprawiedliwości w sprawach Alcatel oraz Komisja przeciwko Austrii, konieczne jest zapewnienie, by uzasadnienie decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia zostało podane do wiadomości na tyle wcześnie, by umożliwić skuteczne złożenie odwołania w okresie zawieszenia. Komisja twierdzi, że irlandzkie przepisy nie czynią zadość tym wymogom, gdyż nie zapewniają one, iż oferenci zostaną powiadomieniu o przyczynach odrzucenia ich oferty w odpowiednim czasie i na długo przed upływem okresu zawieszenia. Utrudnia to odrzuconym oferentom realizację przysługującego im prawa do skutecznego środka ochrony prawnej, tak jak wymaga tego dyrektywa 89/665/EWG.

Irlandzki Statutory Instrument No. 50 of 2007

Zgodnie z art. 51 irlandzkiego Statutory Instrument No. 50 of 2007, który jest irlandzkim środkiem transponującym dyrektywę 2004/17/WE do prawa krajowego, gdy instytucje zamawiające informują oferentów o decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia, zobowiązane są wskazać odrzuconym oferentom, „zasadniczy powód lub powody, dla których ich oferta nie została wybrana”. „[C]echy charakterystyczne oraz względne zalety wybranej oferty” powinny być podane do wiadomości odrzuconych oferentów „tak szybko, jak to możliwe, a w każdym wypadku nie później niż w ciągu 15 dni” od otrzymania stosownego żądania. Okres zawieszenia wynosi 14 dni poczynając od zawiadomienia o decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia. W opinii Komisji, oznacza to, że możliwa jest sytuacja, w której odrzucony oferent zostanie poinformowany w wyczerpujący sposób o przyczynach odrzucenia jego oferty dopiero po upływie okresu zawieszenia poprzedzającego zawarcie umowy.

Komisja twierdzi, że w odniesieniu do procedur udzielania zamówień objętych zakresem dyrektyw 2004/17/WE oraz 92/13/EWG, irlandzkie przepisy ustawowe w przedmiocie notyfikacji oferentów ograniczają prawo odrzuconych oferentów do skutecznego środka ochrony prawnej, co jest niezgodne z obowiązującymi dyrektywami o środkach ochrony prawnej oraz dyrektywami 89/665/EWG i 92/13/EWG, przy uwzględnieniu wykładni nadanej im w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości.

(1) Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).

(2) Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U L 134, s. 1).

(3) Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, s. 33).

(4) Dyrektywa Rady 92/13/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. koordynująca przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne odnoszące się do stosowania przepisów wspólnotowych w procedurach zamówień publicznych podmiotów działających w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji (Dz.U. L 76, s. 14).

(5) Wyrok Trybunału z dnia 28 października 1999 r. w sprawie C-81/98 Alcatel Austria AG i inni, Siemens AG Österreich, Sag-Schrack Anlagentechnik AK przeciwko Bundesministerium für Wissenschaft und Verkehr.

(6) Wyrok Trybunału z dnia 24 czerwca 2004 r. w sprawie C-212/02 Komisja przeciwko Republice Austrii.