ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego – Trójwymiarowe znaki towarowe

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. b))

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego – Trójwymiarowe znaki towarowe

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. b))

Summary

1. Przy dokonywaniu oceny zwyczajów zainteresowanych konsumentów, w stosunku do których należy przeprowadzić ocenę charakteru odróżniającego znaku towarowego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, należy wziąć pod uwagę zwykłe sposoby sprzedaży omawianego towaru. A zatem w przypadku rejestracji trójwymiarowego znaku towarowego przedstawiającego kształt tabletek z detergentem można zgodnie z prawem uwzględnić okoliczność, że owe tabletki z detergentem są zwykle sprzedawane w opakowaniach noszących nazwę produktu, na których to opakowaniach często umieszczone są słowne lub graficzne znaki towarowe, lub inne elementy figuratywne, na przykład wygląd towaru. Natomiast co do zasady stopień uwagi przykładanej przez przeciętnego konsumenta do wyglądu towarów sprzedawanych w ten sposób nie jest wysoki. W tych okolicznościach to zgłaszający znak towarowy powinien wykazać, za pomocą konkretnych i wiarygodnych dowodów, że ze zwyczajów konsumentów na danym rynku wynika co innego.

(por. pkt 52–54)

2. Trójwymiarowe oznaczenia przedstawiające kwadratowe białe tabletki z kolorowym rysunkiem kwiatu, o rejestrację których wniesiono dla „środków wybielających i innych substancji stosowanych w praniu; środków do czyszczenia, polerowania, odtłuszczania i szorowania; środków do zmywania, czyszczenia i pielęgnacji naczyń; mydeł”, należących do klasy 3 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, są w odniesieniu do tych towarów pozbawione charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego. Dodanie pośrodku tabletki symetrycznej figury, takiej jaką przedstawia każdy z omawianych rysunków, nie zmienia bowiem w znaczący sposób wyglądu tabletki. Połączenie kwadratowego białego kształtu rozpatrywanych tabletek z kolorowym rysunkiem, to znaczy z wyobrażeniem kwiatu o czterech, pięciu lub sześciu płatkach, nie odbiega znacząco od naturalnie nasuwającego się na myśl sposobu przedstawienia tabletek z detergentem, w którym różne substancje aktywne są oddzielone w sposób dekoracyjny. Tak więc ze względu na całościowe wrażenie wynikające z połączenia kształtu i koloru omawianych tabletek oraz umieszczonego na nich rysunku żaden ze zgłoszonych znaków towarowych nie umożliwia przeciętnemu konsumentowi rozpoznania handlowego pochodzenia towarów przy dokonywaniu wyboru w czasie zakupów.

(por. pkt 78, 90)
Keywords

Summary



Keywords

1. Budżet Wspólnot Europejskich – Rozporządzenie finansowe – Przepisy znajdujące zastosowanie do procedury przetargowej

(rozporządzenie Rady nr 1605/2002, art. 94)

2. Budżet Wspólnot Europejskich – Rozporządzenie finansowe – Przepisy znajdujące zastosowanie do procedury przetargowej

(rozporządzenie Rady nr 2342/2002, art. 146 ust. 3 akapit drugi)

Summary

1. Artykuł 94 rozporządzenia nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, zgodnie z jego treścią, znajduje zastosowanie do wszystkich zamówień publicznych finansowanych w całości lub części z budżetu Wspólnot. Nie dokonuje on zatem rozróżnienia według tego, czy dane postępowanie w sprawie udzielenia zamówienia dotyczy umowy ramowej czy innego rodzaju umowy.

Jednakże przepis ten pozwala wykluczyć oferenta z postępowania w sprawie udzielenia zamówienia wyłącznie wtedy, gdy konflikt interesów, o którym mówi, jest realny, a nie hipotetyczny. Nie oznacza to, że ryzyko konfliktu interesów jest niewystarczające, aby wykluczyć ofertę. Co do zasady bowiem konflikt interesów może się skonkretyzować jedynie w chwili wykonania umowy. Przed zawarciem umowy konflikt interesów może być wyłączenie potencjalny, a art. 94 rozporządzenia finansowego zakłada zatem rozumowanie w kategoriach ryzyka. Aby oferent mógł zostać wykluczony z postępowania przetargowego, takie ryzyko powinno być rzeczywiście stwierdzone w wyniku konkretnej oceny oferty i sytuacji oferenta. Sama możliwość konfliktu interesów nie jest w tym celu wystarczająca.

Wynika z tego, że w postępowaniu, którego celem jest zawarcie umowy ramowej, należy uwzględnić fakt, że zawarcie szczegółowych umów, które będą podstawą do sprawdzenia, czy nie występuje ryzyko konfliktu interesów, powinno co do zasady nastąpić przed powierzeniem zwycięzcy przetargu, z którym zawarto umowę ramową, wykonania poszczególnych zadań. W takim przypadku zatem ryzyko wystąpienia konfliktu interesów można stwierdzić jedynie w razie decydujących okoliczności powodujących, że oferent nie może uniknąć ryzyka stronniczości w wykonaniu większości zadań objętych umową ramową.

(por. pkt 66–68)

2. Artykuł 146 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego umożliwia komisji przetargowej zwrócenie się do oferentów o udzielenie dodatkowych informacji dotyczących przedstawionych dokumentów towarzyszących odnoszących się do kryteriów wyłączenia i wyboru. Wynika z tego, że nie można interpretować tego przepisu w ten sposób, że nakłada on na komisję przetargową obowiązek zwrócenia się do oferentów o udzielenie takich wyjaśnień.

(por. pkt 102)
Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Procedura – Decyzje Urzędu – Poszanowanie prawa do obrony

(Rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 73)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Procedura – Uzasadnienie decyzji

(Rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 73)

Summary

1. Narusza art. 73 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, zgodnie z którym decyzje Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) opierają się wyłącznie na przyczynach lub materiale dowodowym, co do których strony miały możliwość przedstawiania swoich uwag, decyzja izby odwoławczej Urzędu, w której izba ta, wydając decyzję o odrzuceniu zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego, bierze pod uwagę okoliczności faktyczne, o których nie powiadomiono zgłaszającego tenże znak towarowy przed wydaniem tej decyzji. Naruszenie to dotyka samego rozstrzygnięcia w tej decyzji z uwagi na to, iż jego podstawę stanowią omawiane okoliczności faktyczne.

(por. pkt 45, 46, 55)

2. Obowiązek uzasadnienia decyzji indywidualnych zgodnie z art. 73 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego zmierza do osiągnięcia dwojakiego celu. Pierwszy z nich polega na umożliwieniu zainteresowanym zapoznania się z motywami wydania danego aktu, tak by mieli oni możliwość obrony swoich praw. Drugim celem jest umożliwienie sądowi wspólnotowemu przeprowadzenia kontroli legalności decyzji. Ocena tego, czy uzasadnienie decyzji spełnia te wymogi, powinna być przeprowadzana nie tylko na podstawie jego brzmienia, lecz także na podstawie kontekstu, w jakim powstało, oraz całości zasad prawnych regulujących daną dziedzinę.

Wskazanie elementów stanu faktycznego stanowiących podstawę decyzji izby odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w postaci adresów stron internetowych niedostępnych w toku postępowania dowodowego przed Sądem albo w postaci dostępnych adresów stron, których zwartość zmieniła się lub mogła ulec zmianie od czasu badania dokonanego przez eksperta lub izbę odwoławczą, nie stanowi dostatecznego uzasadnienia, ponieważ nie pozwala ono Sądowi na dokonanie kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.

(por. pkt 57, 59)
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Obowiązek uzasadnienia

(regulamin pracowniczy, art. 43)

2. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej

(regulamin pracowniczy, art. 43)

1. Jeżeli w ramach wprowadzanego przez Komisję postępowania w sprawie oceny wspólny komitet ds. ocen wykaże, że istnieją szczególne okoliczności mogące zakwestionować ważność lub zasadność początkowej oceny dokonanej przez oceniającego lub osobę zatwierdzającą sprawozdanie z oceny, oceniający z odwołania jest zobowiązany przedstawić uzasadnioną opinię, to znaczy taką, która zawiera informacje mogące w wystarczającym stopniu odpowiedzieć na te szczególne okoliczności, i nie może zwolnić go z tego obowiązku zwykłe dorozumiane odwołanie do początkowego uzasadnienia sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej. Taka możliwość spowodowałaby pozbawienie skuteczności całego postępowania przed wspólnym komitetem ds. ocen.

(zob. pkt 59, 61)

2. Zważywszy na okoliczność, że oceniający korzystają z szerokiego zakresu uznania w ocenach pracy osób, które są zobowiązani oceniać, to do urzędnika, który żąda stwierdzenia nieważności swojego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej, należy wykazanie istnienia oczywistego błędu w ocenie.

Taki błąd istnieje w sytuacji, gdy dokonuje się oceny wydajności pracy kierownika wydziału w odniesieniu do celów, wyznaczonych w oparciu o wzrost miejsc pracy, który nie został w końcu potwierdzony, jeśli cele te nie zostały ograniczone, gdy okazało się, że ogłoszone przyjęcia do pracy nie odbyły się.

(zob. pkt 83, 90, 92)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑43/04 Fardoom i Reinard przeciwko Komisji, 25 października 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑329, II‑1465, pkt 79
Keywords

Summary



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Uwagi osób trzecich i sprzeciw – Rozpatrywanie sprzeciwu

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 42 ust. 3, i art. 74 ust. 1; rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1 zasada 20 ust. 3)

Summary

Jeśli w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu wniesionego wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego uzasadnienie sprzeciwu ogranicza się jedynie do wzmianki „Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd”, natomiast wyjaśnienie podstaw sprzeciwu, przedłożone w innym języku niż język, w którym został sporządzony sprzeciw, nie może zostać uwzględnione przez Wydział Sprzeciwów, kwestia, czy wydział ten może zgodnie z prawem zbadać sprzeciw co do istoty, winna być oceniana w świetle art. 74 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, który stanowi, że w postępowaniu odnoszącym się do względnych podstaw odmowy rejestracji OHIM ogranicza się w badaniu do stanu faktycznego, dowodów i argumentów przedstawionych przez strony oraz poszukiwanego zadośćuczynienia, jak również w świetle zasady 20 ust. 3 rozporządzenia nr 2868/95, wykonującego rozporządzenie nr 40/94, która stanowi, że jeżeli zgłaszający nie przedstawia żadnych uwag, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) może wydać orzeczenie w sprawie sprzeciwu, opierając się na dowodach, jakimi dysponuje.

W tym zakresie, kryteria zastosowania względnej podstawy odmowy rejestracji lub jakiegokolwiek innego przepisu przywołanego na poparcie żądań sformułowanych przez strony stanowią w sposób oczywisty część elementów prawnych poddanych badaniu Urzędu.

W tych okolicznościach nie przekracza swych kompetencji Wydział Sprzeciwów, który przystępuje do zbadania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, zważywszy że badanie to mogło zostać przeprowadzone jedynie na podstawie porównania spornych oznaczeń i rozpatrywanych towarów i że wszystkie dane dotyczące tych dwóch kryteriów były zawarte w zgłoszeniu znaku towarowego, w informacjach dotyczących rejestracji wcześniejszego znaku towarowego oraz w części pisma zawierającego sprzeciw sporządzonego w języku sprzeciwu bez potrzeby odwoływania się do sporządzonego w innym języku wyjaśnienia podstaw sprzeciwu czy też do innych źródeł informacji.

(por. pkt 58, 59, 66, 68)
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C (2004) 4221 wersja ostateczna z dnia 26 października 2004 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/F-1/38.338 — PO/Igły), w zakresie w jakim stwierdza się w niej naruszenie przez skarżące art. 81 ust. 1 WE w okresie po 13 marca 1997 r.
1)

Kwota grzywny nałożonej na William Prym GmbH & Co. KG i Prym Consumer GmbH & Co. KG w art. 2 decyzji Komisji C (2004) 4221 wersja ostateczna z dnia 26 października 2004 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/F-1/38.338 — PO/Igły) zostaje ustalona na 27 mln EUR.
Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 729/70 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, jak również z art. 7 ust. 4 akapit piąty rozporządzenia nr 1258/1999 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, które ograniczają w czasie wydatki, co do których może nastąpić odmowa finansowania przez EFOGR, okres 24 miesięcy powinien być liczony od momentu, w którym Komisja powiadamia zainteresowane państwo członkowskie o wynikach kontroli, tj. o wynikach inspekcji na miejscu przeprowadzonych przez jej służby w państwach członkowskich. Gwarancja proceduralna w postaci okresu 24 miesięcy przyznana przez ww. przepisy jest jedynie związana z tym powiadomieniem o wynikach kontroli, a nie z oceną wydatków, które Komisja zamierza wykluczyć. W rzeczy samej to wyniki kontroli stanowią podstawę dla jakiejkolwiek korekty i to o nich powinno być powiadomione państwo członkowskie tak wcześnie, jak to tylko możliwe, aby mogło ono jak najszybciej zaradzić stwierdzonym uchybieniom i w konsekwencji uniknąć nowych korekt w przyszłości.

Wynika z tego, że nawet jeśli ocena wydatków, które mają być wykluczone, dokonuje się w drugim powiadomieniu wysyłanym przez Komisję do zainteresowanego państwa członkowskiego w wyniku rozmów dwustronnych, zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia nr 1663/95 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 729/70 w odniesieniu do procedury rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR zmienionego rozporządzeniem nr 2245/1999, okres 24 miesięcy powinien wciąż być liczony, zgodnie z rozporządzeniami nr 729/70 i nr 1258/1999, począwszy od pierwszego powiadomienia, które przedstawia wyniki kontroli, przewidzianego w art. 8 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1663/95.

Takie stanowisko nie narusza praw proceduralnych państw członkowskich. W istocie decyzje w zakresie rozliczeń rachunków EFOGR są podejmowane w wyniku procedury kontradyktoryjnej, w której państwa członkowskie dysponują wszelkimi koniecznymi gwarancjami, by przedstawić swoje stanowisko.

(por. pkt 41–44)
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 12 lipca 2007 r. — Annemans przeciwko Komisji

(sprawa T-411/05)

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Konkurencja — Rozpatrywanie skarg do Komisji — Rozporządzenie (WE) nr 773/2004 — Pismo Komisji skierowane do składającego skargę — Zarzut niedopuszczalności — Akt przygotowawczy — Akt niezaskarżalny — Niedopuszczalność”

Skarga o stwierdzenie nieważności — Akty zaskarżalne — Pojęcie — Akty wywołujące wiążące skutki prawne (art. 230 WE; rozporządzenie Komisji nr 773/2004, art. 7 ust. 1 i 2) (por. pkt 31–35)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji, którą miało zawierać pismo Komisji z dnia 5 września 2005 r. w sprawie COMP/39.225 dotyczące skargi złożonej do Komisji przez Gerolfa Annemansa na podstawie art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 [WE] i 82 [WE] (Dz.U. 2003, L 1, str. 1)

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Gerolf Annemans zostaje obciążony kosztami postępowania.

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 12 lipca 2007 r. — Annemans przeciwko Komisji

(sprawa T-411/05)

„Skarga o stwierdzenie nieważności — Konkurencja — Rozpatrywanie skarg do Komisji — Rozporządzenie (WE) nr 773/2004 — Pismo Komisji skierowane do składającego skargę — Zarzut niedopuszczalności — Akt przygotowawczy — Akt niezaskarżalny — Niedopuszczalność”

Skarga o stwierdzenie nieważności — Akty zaskarżalne — Pojęcie — Akty wywołujące wiążące skutki prawne (art. 230 WE; rozporządzenie Komisji nr 773/2004, art. 7 ust. 1 i 2) (por. pkt 31–35)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji, którą miało zawierać pismo Komisji z dnia 5 września 2005 r. w sprawie COMP/39.225 dotyczące skargi złożonej do Komisji przez Gerolfa Annemansa na podstawie art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 [WE] i 82 [WE] (Dz.U. 2003, L 1, str. 1)

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 12 lipca 2007 r. — AEPI przeciwko Komisji

(sprawa T-229/05)

„Konkurencja — Prawa autorskie i prawa pokrewne — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 — Obowiązki związane z postępowaniem w sprawie skarg do Komisji — Brak interesu wspólnotowego — Oddalenie”

1. Konkurencja — Postępowanie administracyjne — Badanie skarg — Określenie priorytetów przez Komisję (art. 81 WE, 82 WE i art. 85 ust. 1 WE) (por. pkt 38–41, 44, 60, 61)

2. Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Wpływ na handel między państwami członkowskimi — Kryteria (art. 81 ust. 1 WE) (por. pkt 42, 43)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w sprawie SG-Greffe (2005) D/201832 z dnia 18 kwietnia 2005 r. oddalającej złożoną do Komisji skargę dotyczącą zarzucanego naruszenia art. 81 WE i 82 WE przez greckie organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi w dziedzinie muzyki

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 12 lipca 2007 r. — AEPI przeciwko Komisji

(sprawa T-229/05)

„Konkurencja — Prawa autorskie i prawa pokrewne — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 — Obowiązki związane z postępowaniem w sprawie skarg do Komisji — Brak interesu wspólnotowego — Oddalenie”

1. Konkurencja — Postępowanie administracyjne — Badanie skarg — Określenie priorytetów przez Komisję (art. 81 WE, 82 WE i art. 85 ust. 1 WE) (por. pkt 38–41, 44, 60, 61)

2. Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Wpływ na handel między państwami członkowskimi — Kryteria (art. 81 ust. 1 WE) (por. pkt 42, 43)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w sprawie SG-Greffe (2005) D/201832 z dnia 18 kwietnia 2005 r. oddalającej złożoną do Komisji skargę dotyczącą zarzucanego naruszenia art. 81 WE i 82 WE przez greckie organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi w dziedzinie muzyki

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Przy ocenie podobieństwa danych towarów lub usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy mieć na uwadze wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują wzajemny stosunek między tymi towarami lub usługami; czynniki te obejmują w szczególności ich charakter, ich przeznaczenie, sposób używania, jak również to, czy konkurują one ze sobą lub też się uzupełniają. Inne czynniki, jak na przykład kanały dystrybucji danych towarów, mogą być także wzięte pod uwagę.

W tym kontekście towary komplementarne to towary, pomiędzy którymi istnieje ścisły związek polegający na tym, że jeden towar jest nieodzowny lub istotny do użycia drugiego, wobec czego konsumenci mogą myśleć, że oba towary zostały wyprodukowane przez to samo przedsiębiorstwo.

Takie towary jak: obuwie, odzież, nakrycia głowy lub torebki mogą pełnić poza ich funkcją podstawową powszechnie uznaną funkcję estetyczną, przyczyniając się jako całość do stworzenia zewnętrznego wizerunku danego konsumenta. Dokonując oceny, w jaki sposób należy postrzegać związki łączące te towary, należy uwzględnić dążenie do spójnego przedstawienia ich zewnętrznego wizerunku, co obejmuje dopasowanie jego części składowych w ramach procesu ich tworzenia lub nabycia. Koordynacja tego typu może mieć znaczenie w szczególności pomiędzy odzieżą, obuwiem i okryciami głowy, należącymi do klasy 25 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, i różnymi dodatkami do ubrań, które je uzupełniają, jak na przykład torebki, należące do klasy 18 w rozumieniu tego porozumienia. Taka ewentualna koordynacja zależy od danego konsumenta, rodzaju zajęcia, dla którego ten wizerunek zewnętrzny został stworzony (praca, sport czy w szczególności czas wolny), lub też zabiegów marketingowych podmiotów gospodarczych w tym sektorze. Ponadto fakt, że towary te są często sprzedawane w tych samych branżowych punktach sprzedaży, może ułatwić danemu konsumentowi dostrzeżenie ścisłego związku istniejącego pomiędzy nimi i wzmocnienie wrażenia, że towary te zostały wyprodukowane przez to samo przedsiębiorstwo.

Z tego wynika, że niektórzy konsumenci dostrzegają istnienie ścisłego związku pomiędzy odzieżą, obuwiem i nakryciami głowy należącymi do klasy 25 i dodatkami do ubrań, którymi są niektóre „wyroby ze skóry i imitacji skóry nieujęte w innych klasach”, należące do klasy 18, wobec czego konsumenci ci mogą myśleć, że towary te zostały wyprodukowane przez to samo przedsiębiorstwo. W związku z tym towary te, należące do klasy 25, i dodatki do ubrań, będące „wyrobami ze skóry i imitacji skóry nieujętymi w innych klasach”, należące do klasy 18, wykazują stopień podobieństwa, którego nie można uznać za nieznaczny.

(por. pkt 37, 48–51)
Keywords

Summary



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. b))

Summary

Oznaczenie słowne TWIST & POUR, o którego rejestrację wniesiono dla „pojemników plastikowych z uchwytem, sprzedawanych jako element procesu składowania i przelewania farby płynnej”, należących do klasy 21 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, jest pozbawione w odniesieniu do rozpatrywanych towarów charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, ponieważ nie jest ono jedynie odwołaniem lub aluzją do pewnych właściwości towaru, lecz opisuje bezpośrednio właściwość rzeczonego towaru. Bezpośrednie bowiem przedstawienie właściwemu kręgowi odbiorców informacji dotyczącej łatwości użycia towaru stanowi wystarczająco konkretny i bezpośredni związek między zgłoszonym znakiem towarowym i rzeczonymi towarami.

(por. pkt 55)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres (art. 253 WE) (por. pkt 39–42)

2. Polityka społeczna – Europejski Fundusz Społeczny – Pomoc finansowa na kształcenie zawodowe (rozporządzenie Rady nr 2950/83, art. 5 ust. 4 i art. 6 ust. 1; decyzja Rady 83/516, art. 2 ust. 2; decyzja Komisji 83/673, art. 7) (por. pkt 57–59, 61, 67)

Subject of the case

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Komisji C (2005) 1236 z dnia 14 kwietnia 2005 r. dotyczącej zmniejszenia pomocy finansowej przyznanej na mocy decyzji C (89) 0570 z dnia 22 marca 1989 r., a po drugie, decyzji Komisji C (2005) 3557 z dnia 13 września 2005 r. dotyczącej zmniejszenia pomocy finansowej przyznanej na mocy decyzji C (89) 0570 z dnia 22 marca 1989 r.

Sentencja

Sentencja

1) Sprawy T‑251/05 i T‑425/05 zostały połączone w celu wydania wyroku.

2) Skargi zostają oddalone.

3) Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.
2.

Konkurencja — Postępowanie administracyjne — Badanie skarg — Określenie priorytetów przez Komisję (art. 81 WE, 82 WE, art. 85 ust. 1 WE, art. 253 WE; rozporządzenia Rady: nr 17, art. 3 ust. 2; nr 1/2003, art. 7 ust. 2) (por. pkt 91–97, 129, 130, 149, 174, 180, 191, 192)