Skarga wniesiona w dniu 11 września 2014 r. – Republika Łotewska przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-661/14)

(2014/C 395/69)

Język postępowania: łotewski

Strony

Strona skarżąca: Republika Łotewska (przedstawiciele: Inguss Kalniņš i Dace Pelše)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— Stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2014)4479 (1) z dnia 9 czerwca 2014 r. w zakresie, w jakim dotyczy ona Republiki Łotewskiej i w jakim wyłącza z finansowania Unii wydatki w kwocie de 739 393,95 EUR poniesione przez akredytowaną agencję płatniczą na Łotwie w latach budżetowych od 2009 do 2012 w odniesieniu do ustanawiania wymogów wzajemnej zgodności.

— Obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez Republikę Łotewską.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

1. W ramach zarzutu pierwszego skarżąca twierdzi, że Komisja popełniła błąd w interpretacji art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003 (1) i art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009 (2), ponieważ: — Z art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 782/2003 i z orzecznictwa Trybunału wynika, że państwom członkowskim, przy uwzględnieniu szczególnych cech charakterystycznych odnośnych obszarów, przysługuje swobodne uznanie w celu ustanowienia wymogów dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska. — Kwestie wskazane w załączniku do rozporządzenia nr 1782/2003 mogą być rozwiązane przez zbadanie każdej kwestii i nałożenie najodpowiedniejszych (skutecznych) zasad spośród zasad ustanowionych we wspomnianym rozporządzeniu zgodnie z kontekstem krajowym. — Uwzględniając zasadę proporcjonalności, to jest, w sytuacji gdy wprowadzenie wymogu dotyczy tylko małych gospodarstw rolnych, a zatem stwarza znacznie wyższe obciążenia administracyjne i koszty niż korzyści, państwa mogą wprowadzić zasadnicze wymagania, pod warunkiem, że umożliwią one osiągnąć cele rozporządzenia nr 1782/2003. — Komisja nie zastosowała spójnego podejścia w odniesieniu do obowiązkowego i zasadniczego charakteru wymogów wskazanych w załączniku III do rozporządzenia nr 1782/2003; ponadto ze względu na bezczynność Komisji aż do jesieni 2009 r. naruszono zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań.

2. W ramach zarzutu drugiego skarżąca podnosi, że Komisja błędnie zastosowała rozporządzenie nr 1290/2005 (2) i wytyczne nr VI/5330/97 (Wytyczne dotyczące obliczania skutków finansowych podczas przygotowania decyzji o rozliczaniu rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR) przy obliczaniu korekty finansowej dla Łotwy, ponieważ: — naruszyła zasadę proporcjonalności, nie wskazując, jakie było ryzyko dla funduszy i nie uwzględniając obliczeń przedstawionych przez Republikę Łotewską, na podstawie których ryzyko było mniejsze. — naruszyła wytyczne, zgodnie z którymi zasada korekty ryczałtowej powinna być stosowana tylko wtedy, gdy na podstawie dostępnych informacji nie można obliczyć strat, chociaż Republika Łotewska przekazała Komisji dokładne informacje umożliwiające obliczenie ryzyka dla funduszy.

(1) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/458/UE z dnia 9 lipca 2014 r. wyłączająca z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 205, s. 62).

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, s. 1).

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30, s. 16).

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1).