Keywords

Summary



Keywords

1. Odwołanie – Zarzuty – Wymóg wystąpienia z konkretnym zarzutem wobec elementu rozumowania Sądu

(art. 225 WE, statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 51 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 112 § 1 lit. c))

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem – Niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem stanowiąca naruszenie ogólnych zasad prawa wspólnotowego

(art. 88 WE)

3. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec systemu pomocy – Ochrona uzasadnionych oczekiwań

(art. 87 ust. 1, 3 WE, art. 88 ust. 3 WE)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec systemu pomocy – Ograniczenie w czasie skutków decyzji

(art. 87 ust. 1, 3 WE, art. 88 ust. 3 WE)

Summary

1. Odwołanie powinno dokładnie wskazywać zakwestionowane części wyroku, którego dotyczy żądanie uchylenia, oraz zawierać argumenty prawne, które szczegółowo uzasadniają to żądanie, gdyż w przeciwnym razie odwołanie lub dany zarzut są niedopuszczalne.

Dopuszczalne jest odwołanie, w którym argumentacja przedstawiona przez wnoszącą odwołanie rozpatrywana w całości, jest wystarczająco jasna, by móc określić z wymaganą dokładnością zakwestionowane części zaskarżonego wyroku oraz argumenty prawne podniesione na poparcie tej negatywnej oceny, w związku z czym pozwala ona Trybunałowi Sprawiedliwości na zbadanie jego zgodności z prawem, nawet jeżeli niektóre jej fragmenty nie są precyzyjne.

(por. pkt 48, 49)

2. Pomoc państwa, która ze względu na swe niektóre szczegółowe reguły narusza ogólne zasady prawa Unii, takie jak zasady pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania, nie może zostać uznana przez Komisję za zgodną ze wspólnym rynkiem.

(por. pkt 65)

3. Prawo do powoływania się na zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań przysługuje każdemu podmiotowi, w którym instytucja Unii wzbudziła uzasadnione nadzieje. Co się tyczy zniesienia regulacji Komisja narusza nadrzędną normę prawną, gdy w przypadku braku bezwzględnego interesu publicznego nie powiązuje owego zniesienia regulacji z wprowadzeniem środków przejściowych, które chroniłyby uzasadnione oczekiwania ostrożnego i przezornego podmiotu gospodarczego co do uregulowań Unii. Jednakże nie może powoływać się na naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań ten, komu wspomniana instytucja nie udzieliła wyraźnych zapewnień. Ponadto jeśli ostrożny i przezorny podmiot gospodarczy jest w stanie przewidzieć przyjęcie środka mogącego wpłynąć na jego interesy, nie może on powoływać się na tę zasadę, gdy środek ten zostanie przyjęty.

W dziedzinie pomocy państwa, co się tyczy decyzji Komisji o o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec systemu pomocy do końca określonego okresu, ostrożny i przezorny podmiot gospodarczy, który powinien wiedzieć o tejże decyzji, może wywieść z określenia „czas trwania”, zawartego w decyzji, że możliwość uczestniczenia w postępowaniu dotyczącym przydziału dotacji jest ograniczona przez czas trwania zezwolenia udzielonego temu systemowi.

W istocie ponieważ Komisja zatwierdzając system pomocy wprowadza od przewidzianej w art. 87 ust. 1 WE ogólnej zasady, że pomoc państwa jest niezgodna ze wspólnym rynkiem, ostrożny i przezorny podmiot nie może rozsądnie oczekiwać, iż owa decyzja zezwoli – wbrew zasadzie, że takie odstępstwa winny być przedmiotem wykładni zawężającej – na przyznanie pomocy nawet po dacie w niej określonej.

(por. pkt 69, 71-74)

4. Zasada równego traktowania stoi na przeszkodzie w szczególności temu, by porównywalne sytuacje były traktowane w różny sposób, chyba że takie traktowanie jest obiektywnie uzasadnione.

Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec systemu pomocy państwa na podstawie art. 87 ust. 3 WE stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, że pomoc ta jest niezgodna ze wspólnym rynkiem. W konsekwencji jej czas stosowania winien być ograniczony w czasie. Natomiast wszelkie zezwolenie na ograniczony okres oznacza z definicji nierówne traktowanie w zależności od tego, czy dana sytuacja jest lub nie jest objęta czasowym zakresem stosowania decyzji zawierającej zezwolenie.

W tym względzie nierówne traktowanie przedsiębiorstw, które mają okazję wziąć udział w postępowaniu dotyczącym przydziału dotacji przed wygaśnięciem zezwolenia udzielonego w decyzji i przedsiębiorstw, które nie mają już tej okazji, jest obiektywnie uzasadnione.

(por. pkt 78-80)