ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 14 września 2022 r. –

Blueroots Technology/EUIPO – Rezk-Salama i Breitlauch (SKILLTREE STUDIOS)

(sprawa T‑607/21)

Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Słowny unijny znak towarowy SKILLTREE STUDIOS – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru opisowego – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

1. Postępowanie sądowe – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Określenie przedmiotu sporu – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów – Skarga niewystarczająco jasna i precyzyjna – Niedopuszczalność [statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21 akapit pierwszy, art. 53 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Sądem, art. 76 lit. d), art. 177 § 1 lit. d), e)] (zob. pkt 18, 19)

2. Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Właściwość Sądu – Kontrola zgodności z prawem decyzji izb odwoławczych – Ponowne badanie okoliczności faktycznych w świetle dowodów nieprzedstawionych wcześniej przed instancjami Urzędu – Wykluczenie (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 72) (zob. pkt 34, 35)

3. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Ocena charakteru opisowego oznaczenia – Kryteria [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 52 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 54)

4. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Pojęcie właściwości [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 52 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 55, 56)

5. Znak towarowy Unii Europejskiej – Przepisy proceduralne – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku dotyczące bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji – Ograniczenie badania do podniesionych zarzutów (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1, art. 52, 55, art. 76 ust. 1) (zob. pkt 62)

6. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Słowny znak towarowy SKILLTREE STUDIOS [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 52 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 72, 73, 78, 81, 82, 87)

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
2.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 18)
Wyrok Sądu (trzecia izba) z dnia 14 września 2022 r. –

Task Food/EUIPO – Foodtastic (ENERGY CAKE)

(sprawa T‑686/21)

Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Słowny unijny znak towarowy ENERGY CAKE – Unieważnienie prawa do znaku – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001]

1. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 52 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 21)

2. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Pojęcie – Znak towarowy utworzony ze słowa lub neologizmu wynikającego z połączenia kilku elementów [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 52 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 22, 24, 26–29, 66, 67)

3. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Ocena charakteru opisowego oznaczenia – Kryteria [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 52 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 23, 73–74)

4. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Oddzielne badanie podstaw odmowy rejestracji w odniesieniu do każdego z towarów lub każdej z usług objętych zgłoszeniem do rejestracji – Obowiązek uzasadnienia odmowy rejestracji – Zakres (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1, art. 75 zdanie pierwsze) (zob. pkt 33–38)

5. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Słowny znak towarowy ENERGY CAKE [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 52 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 48, 61, 75, 76)

6. Znak towarowy Unii Europejskiej – Przepisy proceduralne – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku dotyczące bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji – Ograniczenie badania do podniesionych zarzutów – Uwzględnienie faktów powszechnie znanych [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1, art. 52 ust. 1 lit. a), art. 76 ust. 1] (zob. pkt 54)

Sentencja

1) Task Food s.r.o. zostaje dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce energy cake GmbH w charakterze strony skarżącej.

2) Skarga zostaje oddalona.
3.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Graficzny znak towarowy JUST ORGANIC [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 29–36)
1)

Stwierdza się nieważność Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 14 lipca 2021 r. (sprawa R 1712/2020‑2) w odniesieniu do „materacy; nakładek wierzchnich na materace; łóżek; ram do łóżek; listwowych podstaw łóżek (stelaży); pościeli, oprócz bielizny pościelowej; poduszek; wezgłowi; poduszek wspierających szyję; łóżek wodnych, nie do celów medycznych; materacy dmuchanych”, należących do klasy 20, i „kap na łóżka; bielizny pościelowej i koców; wsypów [pokrowców na materace]; pokryć na materace; wsypów (pokrowców na materace i poduszki); śpiworów”, należących do klasy 24.
1.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 21)
1)

Stwierdza się nieważność Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 czerwca 2021 r. (sprawy połączone R 1711/2020‑2 i R 1727/2020‑2) w odniesieniu do „materacy; nakładek wierzchnich na materace; łóżek; ram do łóżek; listwowych podstaw łóżek (stelaży); pościeli, oprócz bielizny pościelowej; poduszek; wezgłowi; poduszek wspierających szyję; łóżek wodnych, nie do celów medycznych; materacy dmuchanych”, należących do klasy 20, i „kap na łóżka; bielizny pościelowej i koców; wsypów [pokrowców na materace]; pokryć na materace; wsypów (pokrowców na materace i poduszki); śpiworów”, należących do klasy 24.
Zaskarżonymi aktami przedłużono stosowanie przedmiotowych środków ograniczających w odniesieniu do skarżącego do dnia 6 września 2021 r., z tym samym uzasadnieniem co uzasadnienie przypomniane w pkt 16 powyżej. Ponadto załącznik do decyzji 2014/119 i załącznik I do rozporządzenia nr 208/2014 zostały podzielone na dwie sekcje, z których druga została zatytułowana „Prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej”. W sekcji tej znajduje się, w odniesieniu do skarżącego, następująca wzmianka:

„Postępowanie karne dotyczące sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego jest nadal w toku. Z informacji zawartych w aktach Rady wynika, że prawo tej osoby do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, w tym podstawowe prawo do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, były przestrzegane w postępowaniu karnym, na którym opierała się Rada. Świadczą o tym w szczególności orzeczenia sędziego śledczego z dnia 1 marca 2017 r. i z dnia 5 października 2018 r. o wydaniu pozwolenia na specjalne postępowanie in absentia. Rada zauważa, że obrona została powiadomiona o zakończeniu postępowań przygotowawczych odpowiednio w 2017 r. i w 2018 r. oraz że od tego czasu otrzymała materiały z postępowania karnego w celu zapoznania się. Trwa przegląd i analiza przez obronę dużej ilości materiałów dostępnych w związku z postępowaniem przygotowawczym dotyczącym postępowania karnego. Rada uważa, że długi okres zapoznawania się z tymi materiałami należy przypisać obronie”.
26

A zatem skarżąca nie ma podstaw, by twierdzić, co do istoty, że art. 40 rozporządzenia 2017/1001 w związku z art. 39 tego rozporządzenia ogranicza się do ustanowienia wymogu, by wcześniejszy krajowy znak towarowy był zarejestrowany w danym momencie w przeszłości, aby uniknąć sytuacji, w której na poparcie zastrzeżenia starszeństwa można powoływać się na zwykłe używanie znaku towarowego.
3.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 25, 37)
3.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Słowne znaki towarowe WELLMONDE i WELL AND WELL [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b)] (zob. pkt 36, 40, 43, 45, 46, 49, 51, 56–60)
67

Co prawda z artykułu w witrynie internetowej „actualite.cd” z dnia 18 grudnia 2019 r., zatytułowanego „[Demokratyczna Republika Konga]: za napaść na adwokata w Lubumbashi policja zawiesiła generała Ilungę Luyoya”, który to artykuł Rada przedstawiła w załączniku do pisma z 30 października 2020 r., wynika, że skarżący brał osobiście udział w napaści na adwokata. Jednakże to właśnie wskutek tych okoliczności skarżący został usunięty z funkcji w PNC. Ponadto artykuł ten donosi, że do napaści doszło w wyniku sprzeczki między skarżącym a osobą, która była również adwokatem, z powodów związanych ze sferą prywatną, a nie konkretnie z tą funkcją. Co więcej, z akt Rady nie wynika, ani też Rada nie twierdzi, że w chwili przyjmowania zaskarżonych aktów, co nastąpiło prawie rok po zaistnieniu tych zdarzeń, skarżący został przywrócony do swoich dawnych funkcji w PNC lub na jakimkolwiek innym stanowisku związanym z sytuacją w zakresie bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Konga, ani nawet, że mógł zostać przywrócony.
226

W drugiej kolejności skarżący podnoszą, że zaskarżona decyzja nie jest odpowiednia do ochrony przed rozprzestrzenianiem się wirusa i uniemożliwienia zarażenia posłów Parlamentu i pracowników wchodzących do budynków Parlamentu. Skarżący podnoszą bowiem, że nie istnieje żaden konsensus naukowy co do przenoszenia wirusa przez osoby zaszczepione oraz że bardzo wiele badań świadczy o tym, iż zarówno osoby zaszczepione, jak i osoby niezaszczepione mogą przenosić wirus. Sama WHO podkreśliła w publikacji z dnia 5 lutego 2021 r., że „istnieją nadal istotne niewiadome dotyczące skuteczności szczepienia w ograniczaniu przenoszenia”. Skarżący uważają zatem, że zaświadczenie o szczepieniu lub o powrocie do zdrowia nie daje żadnej gwarancji co do tego, iż osoby, które je posiadają, nie zarażają. Podobnie przedstawienie negatywnego wyniku testu PCR jest również środkiem nieodpowiednim i nieproporcjonalnym ze względu na dużą liczbę wyników „fałszywie pozytywnych”. Co za tym idzie, nie można skutecznie utrzymywać, że obowiązek uzależnienia wstępu do budynków Parlamentu od przedstawienia ważnego zaświadczenia COVID pozwala zmniejszyć ryzyko przenoszenia wirusa i w ten sposób chronić osoby wchodzące do tych budynków.
34

Wbrew temu, co twierdzi EUIPO, samo użycie trybu oznajmującego czasu teraźniejszego w przepisie nie pozwala na wyciągnięcie żadnych wniosków co do jego wykładni. Co się tyczy brzmienia art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, należy zauważyć, że przepis ten rozpoczyna się od słów „[w] przypadku sprzeciwu właściciela niezarejestrowanego znaku towarowego”. Nie można zatem wykluczyć, że czas teraźniejszy użyty później w tym przepisie odnosi się raczej do momentu wniesienia sprzeciwu, a nie do momentu wydania zaskarżonej decyzji.
69

Ponadto nie można wykluczyć, że element słowny „‑x” zostanie natychmiast postrzeżony przez właściwy krąg odbiorców jako odnoszący się do znaku używanego dla nieznanej nazwy lub nieznanej wielkości, do niewiadomej reprezentującej pewną liczbę w równaniu lub do oznaczenia nieokreślonej liczby.
5

W sprawozdaniu, sporządzonym w języku angielskim, nazwisko skarżącego pojawia się w następującym akapicie: „Both, Leon Leonard Johan Veen and [A] came into noticed in several Dutch investigations concerning suspicious transactions. In addition, Leon Leonard Johan Veen had been reported also in a Swedish investigation concerning drugs trafficking and a Polish investigation concerning fraud”. (Leonard Johan Veen i [A] zostali objęci kilkoma holenderskimi dochodzeniami dotyczącymi podejrzanych transakcji. Ponadto Leonard Johan Veen został również wskazany w zawiadomieniach o popełnieniu przestępstwa złożonych w ramach szwedzkiego dochodzenia dotyczącego handlu narkotykami oraz polskiego dochodzenia dotyczącego oszustwa).
39

Wytyczne te stanowią zbiór wzorców postępowania, do których EUIPO samo pragnie się stosować, w związku z czym przy założeniu, że są one zgodne z przepisami prawnymi wyższej rangi, stanowią one formę samoograniczenia się EUIPO poprzez dostosowanie się do reguł, które samo sobie narzuciło (zob. wyrok z dnia 18 września 2015 r., COLOMBIANO HOUSE, T‑387/13, niepublikowany, EU:T:2015:647, pkt 46 i przytoczone tam orzecznictwo).
218

Skarżąca i spółka Grail utrzymują, w oparciu o wyrok z dnia 5 października 2004 r., Eagle i in./Komisja (T‑144/02, EU:T:2004:290, pkt 57, 58), że Komisja jest zobowiązana do przestrzegania rozsądnego terminu. Ponieważ prawodawca Unii ustanowił krótkie terminy kontroli koncentracji, w szczególności w ramach art. 22 rozporządzenia nr 139/2004, okoliczność, że Komisja czekała kilka miesięcy przed wysłaniem wezwania, jest sprzeczna z zasadą dobrej administracji i z podstawową zasadą pewności prawa; uniemożliwiło to zainteresowanym przedsiębiorstwom jak najszybsze ustalenie, które organy ochrony konkurencji są właściwe do zbadania rozpatrywanej koncentracji. W tym względzie Komisja jest zobowiązana działać jak najszybciej, aby nie uchybić terminowi 15 dni roboczych, i wykonywać swe uprawnienia z najwyższą starannością i z najwyższą rzetelnością. Spółka Grail wyjaśnia zasadniczo, że wyrok z dnia 5 października 2004 r., Eagle i in./Komisja (T‑144/02, EU:T:2004:290, pkt 57, 58), obejmuje sytuacje, w których przepisy prawne nie określają wyraźnie terminu, wobec czego rozsądny termin na wysłanie wezwania na podstawie art. 22 ust. 5 rozporządzenia nr 139/2004 powinien być interpretowany w świetle tego orzecznictwa. Komisja podjęła działania i poinformowała zainteresowane przedsiębiorstwa z nadmiernym opóźnieniem o swoim zamiarze zastosowania do rozpatrywanej koncentracji nowego podejścia dotyczącego art. 22 rozporządzenia nr 139/2004, co naruszyło zasadę pewności prawa. Zdaniem spółki Grail Komisja nie może mieć więcej czasu na wysłanie takiego pisma niż czas, którym dysponują państwa członkowskie, w celu ustalenia, czy spełnione są przesłanki określone w art. 22 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, czego wymaga również cel, zgodnie z którym decyzje o odesłaniach są podejmowane możliwie jak najszybciej. Na rozprawie, w odpowiedzi na pytanie ustne zadane przez Sąd, skarżąca i spółka Grail wyjaśniły zasadniczo, że postępując w ten sposób, Komisja naruszyła również ich prawo do obrony, w szczególności ze względu na to, że brak możliwości przedstawienia uwag w odpowiednim czasie pozbawił je możliwości skorygowania istotnych błędów w ustaleniach faktycznych, co zostało odnotowane w protokole z rozprawy.
63

W tym względzie jest niewątpliwie prawdą to, że – jak zaznaczyła w istocie Izba Odwoławcza w pkt 35 zaskarżonej decyzji – skarżący wykazał powiązanie między swoim przedsiębiorstwem a dawnym czechosłowackim znakiem towarowym. Bezsporne bowiem jest to, że wielokrotnie odwoływał się on do tego znaku towarowego i do Jana Nehery w kontekście strategii komunikacyjnej i marketingowej swojego przedsiębiorstwa. Tak więc liczne materiały znajdujące się w aktach sprawy, takie jak na przykład strona internetowa przedsiębiorstwa skarżącego, strona tego przedsiębiorstwa na portalu społecznościowym Facebook oraz kilka artykułów prasowych, wskazują na to, że przedsiębiorstwo to „ponownie wprowadziło na rynek” i „ożywiło” dawną markę Nehery, stworzoną przez Jana Neherę w latach 30. XX wieku.
100

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uzasadnienie, jakiego wymaga art. 296 TFUE, powinno być dostosowane do charakteru rozpatrywanego aktu i przedstawiać w sposób jasny i jednoznaczny rozumowanie instytucji lub organu, które wydały akt, pozwalając zainteresowanym poznać podstawy podjętej decyzji, a sądowi Unii dokonać jej kontroli. Wymóg uzasadnienia należy oceniać w odniesieniu do konkretnej sytuacji, w szczególności do treści aktu, charakteru przywołanych argumentów, a także interesu, jaki w uzyskaniu informacji mogą mieć adresaci aktu lub inne osoby, których dotyczy on bezpośrednio i indywidualnie. Nie ma wymogu, by uzasadnienie wyszczególniało wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne, ponieważ ocena, czy uzasadnienie aktu spełnia wymogi art. 296 TFUE, winna opierać się nie tylko na jego brzmieniu, ale także uwzględniać okoliczności jego wydania, jak również całość przepisów prawa regulującego daną dziedzinę (zob. wyroki: z dnia 1 lutego 2007 r., Sison/Rada, C‑266/05 P, EU:C:2007:75, pkt 80 i przytoczone tam orzecznictwo; z dnia 26 marca 2020 r., Bonnafous/Komisja, T‑646/18, EU:T:2020:120, pkt 22, 23 i przytoczone tam orzecznictwo).
5

Pismem z dnia 4 maja 2018 r. Komisja poinformowała Republikę Francuską o wynikach wspomnianego dochodzenia na podstawie art. 34 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r. ustanawiającego zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, przepisów dotyczących kontroli, zabezpieczeń i przejrzystości (Dz.U. 2014, L 255, s. 59). W tym piśmie z dnia 4 maja 2018 r. Komisja stwierdziła, że warunki kwalifikowalności środka 24 nie uległy zmianie w porównaniu z warunkami mającymi zastosowanie w odniesieniu do lat składania wniosków 2015 i 2016, ponieważ mieszanki roślin strączkowych z roślinami trawiastymi nadal figurowały wśród obszarów kwalifikujących się do objęcia wsparciem związanym z produkcją. W związku z tym Komisja poinformowała władze francuskie, że płatności dokonane w ramach środka 24 począwszy od roku składania wniosków 2017 uznaje za nieprawidłowe i niekwalifikujące się do objęcia finansowaniem Unii. Komisja wezwała ponadto władze francuskie do przedstawienia szacunku ryzyka dla EFRG za rok składania wniosków 2017 oraz do zmiany warunków kwalifikowalności środka 24.
197

Ponadto, w przypadku gdy pomoc została udzielona bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, tak że jest ona bezprawna w świetle art. 108 ust. 3 TFUE, beneficjent pomocy nie może mieć w tym momencie uzasadnionych oczekiwań co do prawidłowości przyznania tej pomocy, co ma zastosowanie, wbrew temu, co utrzymuje Republika Portugalska, w szczególności w odniesieniu do pomocy wypłaconej na podstawie systemu pomocy (zob. podobnie wyrok z dnia 15 grudnia 2005 r., Unicredito Italiano, C‑148/04, EU:C:2005:774, pkt 104 i przytoczone tam orzecznictwo).
109

Skarżąca podnosi, że była zmuszona zwrócić się do Komisji o zapewnienie dostępu do Internetu w celu zniwelowania kosztów spowodowanych wprowadzeniem obowiązkowej pracy zdalnej oraz że decyzja PMO z dnia 14 lipca 2021 r. oddalająca jej wniosek o zapewnienie dostępu do Internetu stanowi ingerencję w jej prawo do poszanowania życia prywatnego i domu.
W odniesieniu do żądania wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia niepełnosprawności należy stwierdzić, że żądanie skarżącego sprowadza się do zwrócenia się do Sądu o skierowanie nakazu do CdT. Tymczasem, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w ramach do kontroli zgodności z prawem Sąd nie jest właściwy do kierowania nakazów do administracji (zob. wyrok z dnia 2 lutego 2022 r., LU/EBI, T‑536/20, niepublikowany, EU:T:2022:40, pkt 30 i przytoczone tam orzecznictwo).
1)

The Bazooka Companies, Inc., zostaje dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce The Topps Company, Inc., w charakterze strony skarżącej.
44

Z brzmienia art. 11 ust. 4 akapit trzeci decyzji 5028/2 wynika zatem, jak przyznała ESDZ w swojej pisemnej odpowiedzi dotyczącej środków organizacji postępowania, że sprawozdanie końcowe z oceny okresu próbnego wskazujące na co najmniej jedną niewystarczającą kompetencję kierowniczą oznacza przyjęcie przez sporządzający to sprawozdanie organ powołujący nie decyzji o przeniesieniu z urzędu danego urzędnika na stanowisko niekierownicze, lecz jedynie wniosku do wysokiego przedstawiciela jako organu powołującego właściwego do przeniesienia z urzędu wskazanego urzędnika, również po przedłużeniu okresu próbnego na szczeblu kierowniczym.
48

W związku z tym, w sytuacji gdy nie dostarczono takiego wyjaśnienia wynikającego z konkretnej analizy treści spornych dokumentów, skarżący słusznie co do zasady podnosi, że ujawnienie dokumentu przedstawionego w ramach rozpatrywanego postępowania sądowego nie grozi już naruszeniem działalności orzeczniczej sądu krajowego, do którego wniesiono sprawę, ponieważ działalność ta, po zamknięciu postępowania, została zakończona. Podobnie w takich okolicznościach ujawnienie to nie może już co do zasady naruszyć obrony podmiotu, który sporządził dokument, a tym samym naruszyć zasadę równości broni, jak przyznała Komisja na rozprawie, podczas której skupiła się ona na konieczności zapewnienia poszanowania rzetelności postępowania sądowego. Tymczasem w tej ostatniej kwestii należy również stwierdzić, że po zamknięciu postępowania dyskusje między stronami i narady danego sądu w toczącej się sprawie odbywały się w sposób niezakłócony, bez zewnętrznych nacisków na działalność orzeczniczą.