ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Królestwo Hiszpanii, — odmawiając uznania kwalifikacji zawodowych inżyniera, które zostały uzyskane we Włoszech na podstawie studiów uniwersyteckich odbywających się wyłącznie w Hiszpanii, oraz — uzależniając dopuszczenie inżynierów posiadających kwalifikacje zawodowe uzyskane w innym państwie członkowskim do wewnętrznych egzaminów w ramach systemu awansowania w służbie publicznej od uznania tych kwalifikacji pod względem akademickim, uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy dyrektywy Rady 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 maja 2001 r., a w szczególności na mocy jej art. 3.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/6

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 września 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht — Niemcy) — Birgit Bartsch przeciwko Bosch und Siemens Hausgeräte (BSH) Altersfürsorge GmbH

(Sprawa C-427/06) (1)

(Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Artykuł 13 WE - Dyrektywa 2000/78/WE - Pracowniczy program emerytalny wykluczający prawo do emerytury dla co najmniej 15 lat młodszego małżonka zmarłego pracownika - Dyskryminacja ze względu na wiek - Związek z prawem wspólnotowym)

(2008/C 301/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesarbeitsgericht

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Birgit Bartsch

Strona pozwana: Bosch und Siemens Hausgeräte (BSH) Altersfürsorge GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesarbeitsgericht — Wykładnia zasady niedyskryminacji ze względu na wiek, art. 13 WE oraz dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, str. 16) — System funduszu emerytalnego (betriebliche Altersverorgung) wykluczający prawo do świadczenia emerytalnego (Ruhegeld) dla pozostającego przy życiu małżonka 15 lat młodszego od zmarłego pracownika — Zastosowanie zasady niedyskryminacji ze względu na wiek przy braku związku z sytuacją określoną w innych przepisach prawa wspólnotowego.

Sentencja

Prawo wspólnotowe nie zawiera zakazu wszelkiej dyskryminacji ze względu na wiek, której przestrzeganie sądy krajowe muszą zagwarantować wtedy, gdy ewentualnie dyskryminujące traktowanie nie ma związku z prawem wspólnotowym. Ponadto taki związek z prawem wspólnotowym nie powstaje na mocy art. 13 WE ani także — w sytuacji, która miała miejsce w sprawie przed sądem krajowym — na mocy dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy przed upływem terminu transpozycji tej dyrektywy wyznaczonego danemu państwu członkowskiemu.

(1) Dz.U. C 326 z 30.12.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/5

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 2 października 2008 r. (wniosek o wydanie przeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Heinrich Bauer Verlag Beteiligungs GmbH przeciwko Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg

(Sprawa C-360/06) (1)

(Swoboda przedsiębiorczości - Przepisy podatkowe - Podatek dochodowy od osób prawnych - Wycena nienotowanych udziałów w spółkach kapitałowych)

(2008/C 301/09)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Heinrich Bauer Verlag BeteiligungsGmbH

Strona pozwana: Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg

Przy uczestnictwie: Heinrich Bauer Verlag KG

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Hamburg — Wykładnia art. 52 traktatu WE (po zmianie art. 43 WE) i art. 58 traktatu WE (po zmianie art. 48 WE) — Wycena nienotowanych udziałów w spółkach kapitałowych — Różnica w wycenie pomiędzy udziałami w krajowej spółce osobowej a udziałami w spółce osobowej z siedzibą w innym państwie członkowskim

Sentencja

W braku odpowiedniego uzasadnienia art. 52 traktatu EWG (po zmianie art. 52 traktatu WE, obecnie, po zmianie, art. 43 WE) oraz art. 58 traktatu EWG (po zmianie art. 58 traktatu WE, obecnie art. 48 WE). Sprzeciwiają się temu, by w ramach wyceny nienotowanych udziałów w spółce kapitałowej, w okolicznościach takich jak występujące w sprawie toczącej się przed sądem krajowym, przepisy podatkowe państwa członkowskiego przypisywały udziałowi tej spółki kapitałowej w spółce osobowej z siedzibą w innym państwie członkowskim wyższą wartość niż jej udziałowi w spółce osobowej z siedzibą w tym samym państwie członkowskim, pod warunkiem jednak, że udział ten może przyznawać spółce kapitałowej rzeczywisty wpływ na decyzje spółki osobowej z siedzibą w innym państwie członkowskim i pozwalać na określanie jej działalności.

(1) Dz.U. C 310 z 16.12.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/6

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 września 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Efeteio Athinon — Grecja) — Sot. Lélos kai Sia EE (C-468/06), Farmakemporiki AE Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton (C-469/06), Konstantinos Xydias kai Sia OE (C-470/06), Farmakemporiki AE Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton (C-471/06), Ionas Stroumsas EPE (C-472/06), Ionas Stroumsas EPE (C-473/06), Pharmakapothiki Pharma-Group Messinias AE (C-474/06), K. P. Marinopoulos AE Emporias kai Dianomis Pharmakeftikon Proïonton (C-475/06), K. P. Marinopoulos AE Emporias kai Dianomis Pharmakeftikon Proïonton (C-476/06), Kokkoris D. Tsánas K. EPE i in. (C-477/06), Kokkoris D. Tsánas K. EPE i in. (C-478/06) przeciwko GlaxoSmithKline AEVE Farmakeftikon Proïonton, dawniej Glaxowellcome AEVE

(Sprawy połączone od C-468/06 do C-478/06) (1)

(Artykuł 82 - Nadużycie pozycji dominującej - Produkty lecznicze - Odmowa dostaw na rzecz hurtowników prowadzących eksport równoległy - Normalny charakter zamówień)

(2008/C 301/11)

Język postępowania: grecki

Sąd krajowy

Efeteio Athinon

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sot. Lélos kai Sia EE (C-468/06), Farmakemporiki AE Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton (C-469/06), Konstantinos Xydias kai Sia OE (C-470/06), Farmakemporiki AE Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton (C-471/06), Ionas Stroumsas EPE (C-472/06), Ionas Stroumsas EPE (C-473/06), Pharmakapothiki Pharma-Group Messinias AE (C-474/06), K. P. Marinopoulos AE Emporias kai Dianomis Pharmakeftikon Proïonton (C-475/06), K. P. Marinopoulos AE Emporias kai Dianomis Pharmakeftikon Proïonton (C-476/06), Kokkoris D. Tsánas K. EPE i in. (C-477/06), Kokkoris D. Tsánas K. EPE i in. (C-478/06)

Strona pozwana: Glaxosmithkline AEVE Farmakeftikon Proїonton

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Efeteio Athinon — Wykładnia art. 82 WE — Nadużycie pozycji dominującej — Odmowa ze strony przedsiębiorstwa zajmującego pozycję dominującą zrealizowania wszystkich zamówień złożonych przez hurtowników produktów leczniczych w celu ograniczenia prowadzonej przez nich działalności eksportowej, a w konsekwencji, ograniczenia szkód wynikających z handlu równoległego

Sentencja

Artykuł 82 WE należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo zajmujące dominującą pozycję na właściwym rynku produktów leczniczych, które w celu przeszkodzenia eksportowi równoległemu prowadzonemu przez niektórych hurtowników z danego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego, odmawia wykonania zamówienia o normalnym charakterze złożonego przez tych hurtowników, nadużywa swej pozycji dominującej. Do sądu odsyłającego należy ustalenie normalnego charakteru tych zamówień przy uwzględnieniu wielkości tych zamówień w porównaniu z potrzebami rynku tego państwa członkowskiego oraz dotychczasowych relacji handlowych utrzymywanych przez to przedsiębiorstwo z zainteresowanymi hurtownikami.

(1) Dz.U. C 20 z 27.1.2007.
2)

Umowa o wyłączną dostawę taka jak ta, o której mowa w poprzednim punkcie niniejszej sentencji, może zostać objęta wyłączeniem grupowym przewidzianym w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1984/83 z dnia 22 czerwca 1983 r. w sprawie zastosowania art. [81] ust. 3 traktatu do kategorii umów w sprawie wyłącznego zakupu, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1582/97 z dnia 30 lipca 1997 r., jeśli spełnia ona ustanowioną w art. 12 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia przesłankę maksymalnego okresu obowiązywania wynoszącego 10 lat oraz jeśli w zamian za wyłączność dostawca przyznaje podmiotowi prowadzącemu stację benzynową znaczne korzyści gospodarcze, które przyczyniają się do polepszenia dystrybucji, ułatwiają rozpoczęcie lub modernizację prowadzenia stacji paliw oraz obniżają koszty dystrybucji. Do sądu krajowego należy ocena, czy te przesłanki zostały w zawisłej przed sądem krajowym sprawie spełnione.
1)

Nie zapewniając, w odniesieniu do zrzutów z aglomeracji określonych jako IE22, Bray, IE31, Howth, IE34, Letterkenny, IE40, Shanaganagh, IE41, Sligo i IE45, Tramore County Waterford, by ścieki komunalne przed odprowadzeniem były poddawane wtórnemu lub innemu równie skutecznemu oczyszczaniu, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2000 r. oraz nie zapewniając, by wspomniane zrzuty w przywołanym terminie spełniały odpowiednie wymagania załącznika I.B do dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 30 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 ust. 1 i 3 tej dyrektywy.
1)

W braku szczególnego uregulowania wspólnotowego, to do państw członkowskich należy ustalenie zasad i metod zaokrąglania kwot podatku VAT, przy czym państwa te są zobowiązane w trakcie tego ustalania do przestrzegania zasad, na których opiera się wspólny system tego podatku, w szczególności zasady neutralności podatkowej oraz zasady proporcjonalności.
1)

Przewidując w sposób ogólny i bez żadnego rozróżnienia w art. 8 i 9 legge n. 289, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2003) [ustawy nr 289 o zasadach opracowywania rocznego i wieloletniego budżetu państwa (ustawy budżetowej na 2003 r.)] zrzeczenie się praw do kontroli czynności podlegających opodatkowaniu dokonanych w kilku okresach podatkowych, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej, na mocy 2 i 22 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku oraz na mocy art. 10 WE.
1)

Wykładni dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, a w szczególności jej art. 1 oraz 2 ust. 1 i 2 lit. a), należy dokonywać w ten sposób, że zakaz dyskryminacji bezpośredniej, jaki przewidują, nie ogranicza się tylko do osób, które same są niepełnosprawne. Jeśli pracodawca traktuje pracownika, który sam nie jest niepełnosprawny, mniej przychylnie niż traktuje, traktował lub traktowałby innego pracownika w porównywalnej sytuacji i gdy wykazano, że mniej korzystne traktowanie tego pracownika związane jest z niepełnosprawnością jego dziecka, któremu zapewnia on zasadniczą opiekę stosowną do potrzeb, to takie traktowanie jest sprzeczne z zakazem dyskryminacji bezpośredniej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) tej dyrektywy.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 223/8

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 lipca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln — Niemcy) — cp-Pharma Handels GmbH przeciwko Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-448/06) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ważność rozporządzenia (WE) nr 1873/2003 - Weterynaryjne produkty lecznicze - Rozporządzenie (EWG) nr 277/90 - Maksymalne limity pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego - Progesteron - Ograniczenie stosowania - Dyrektywa 96/22/WE)

(2008/C 223/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgericht Köln — Niemcy

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: cp-Pharma Handels GmbH

Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgericht Köln — Ważność rozporządzenia Komisji (WE) nr 1873/2003 z dnia 24 października 2003 r. zmieniającego załącznik II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 275, s. 9) w zakresie, w jakim ograniczając warunki stosowania progesteronu jako substancji czynnej weterynaryjnych produktów leczniczych jedynie do podawania dopochwowego, wyklucza ono możliwość podawania w postaci iniekcji domięśniowej — Uprawnienie Komisji do wprowadzenia takiego ograniczenia w świetle art. 1 lit. a) i art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiającego wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 224, s. 1) w związku z art. 4 pkt 1 dyrektywy Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotyczącej zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylającej dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125, s. 3)

Sentencja

Ocena przedstawionego pytania prejudycjalnego nie wykazała żadnego elementu, który byłby w stanie wpłynąć na ważność rozporządzenia Komisji (WE) nr 1873/2003 z dnia 24 października 2003 r. zmieniającego załącznik II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania maksymalnych limitów pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

(1) Dz.U. C 326 z 30.12.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 223/10

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 lipca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Genova — Włochy) — Corporación Dermoestética SA przeciwko To Me Group Advertising Media

(Sprawa C-500/06) (1)

(Artykuły 3, ust. 1, lit. g) WE, 4 WE, 10 WE, 43 WE, 49 WE, 81 WE, 86 WE i 98 WE - Uregulowania krajowe zakazujące reklamy dotyczącej zabiegów leczniczo-chirurgicznych w zakresie zabiegów estetycznych)

(2008/C 223/14)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Giudice di pace di Genova

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Corporación Dermoestética SA

Strona pozwana: To Me Group Advertising Media

Przy udziale: Cliniche Futura Srl

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Giudice di pace di Genova — Wykładnia art. 43, 49, 81, 86 i 98 WE — Zgodność przepisu krajowego zabraniającego reklamy zabiegów medyczno-chirurgicznych, wykonywanych w autoryzowanych klinikach prywatnych, na kanałach telewizyjnych o zasięgu krajowym i ograniczających wydatki na reklamę do 5 % dochodu zadeklarowanego za rok poprzedni

Sentencja

Artykuły 43 WE i 49 WE w związku z art. 48 WE i 55 WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniom takim jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, które zakazują reklamy w stacjach telewizyjnych o zasięgu ogólnokrajowym zabiegów leczniczych i chirurgicznych wykonywanych w prywatnych placówkach medycznych, przy równoczesnym dopuszczeniu, pod pewnymi warunkami, możliwości nadawania takiej reklamy w lokalnych stacjach telewizyjnych.

(1) Dz.U. C 42 z 24.2.2007.
3)

Sprawa zostaje przekazana Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich do ponownego rozpoznania w celu wydania orzeczenia w przedmiocie żądań Athinaïki Techniki AE zmierzających do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 2 czerwca 2004 r. o umorzeniu postępowania w sprawie złożonej przez nią skargi do Komisji dotyczącej zarzucanej pomocy państwa przyznanej przez Republikę Grecką na rzecz konsorcjum Hyatt Regency w związku z zamówieniem publicznym dotyczącym sprzedaży 49 % kapitału kasyna Mont Parnès.
4)

Prawo wspólnotowe nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu przepisów krajowych, które stanowią, iż jednostka nie może uzyskać naprawienia szkody, której wystąpieniu w sposób zamierzony lub przez niedbalstwo nie zapobiegła za pomocą środków prawnych, pod warunkiem że wykorzystania środków prawnych można w sposób rozsądny wymagać od poszkodowanego, czego ocena należy do sądu krajowego, w świetle ogółu okoliczności rozpatrywanej przed nim sprawy. Prawdopodobieństwo, że sąd krajowy przedstawi wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym na podstawie art. 234 WE, lub istnienie skargi o uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego zawisłej przez Trybunałem nie mogą jako takie stanowić wystarczającego powodu, by stwierdzić, że skorzystanie ze środka prawnego nie jest rozsądne.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 102/2

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 marca 2009 r. – Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

(Sprawa C-249/06) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Naruszenie art. 307 akapit drugi WE - Brak zastosowania właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi zawartymi z państwami trzecimi przed przystąpieniem państwa członkowskiego do Unii Europejskiej a traktatem WE - Umowy zawarte przez Królestwo Szwecji z Republiką Argentyńską, Republiką Boliwii, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Arabską Republiką Egiptu, Hongkongiem, Republiką Indonezji, Chińską Republiką Ludową, Republiką Madagaskaru, Malezją, Islamską Republiką Pakistanu, Republiką Peru, Republiką Senegalu, Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki, Republiką Tunezyjską, Socjalistyczną Republiką Wietnamu, Republiką Jemenu i byłą Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii w dziedzinie inwestycji)

2009/C 102/03

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Tufvesson, B. Martenczuk oraz H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk oraz K. Wistrand, pełnomocnicy)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Republika Litewska (przedstawiciel: D. Kriaučiūnas, pełnomocnik), Republika Węgierska (przedstawiciele: J. Fazekas, K. Szíjjártó oraz M. Fehér, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciele: A. Guimaraes-Purokoski oraz J. Heliskoski, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 307 akapit drugi WE – Brak zastosowania właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi zawartymi z państwami trzecimi przed przystąpieniem przez państwo członkowskie do Wspólnot Europejskich a traktatem WE – Umowy dwustronne w sprawie inwestycji zawarte przez Królestwo Szwecji z Socjalistyczną Republiką Wietnamu i szesnastoma innymi krajami

Sentencja

1) Nie przyjmując właściwych środków w celu usunięcia niezgodności dotyczących postanowień w przedmiocie transferu kapitału, ujętych w umowach o popieraniu inwestycji zawartych z Republiką Argentyńską, Republiką Boliwii, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Arabską Republiką Egiptu, Hongkongiem, Republiką Indonezji, Chińską Republiką Ludową, Republiką Madagaskaru, Malezją, Islamską Republiką Pakistanu, Republiką Peru, Republiką Senegalu, Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki, Republiką Tunezyjską, Socjalistyczną Republiką Wietnamu, Republiką Jemenu i byłą Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii, Królestwo Szwecji uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 307 akapit drugi WE.

2) Królestwo Szwecji zostaje obciążone kosztami.

3) Republika Litewska, Republika Węgierska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 178 z 29.7.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 102/2

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 marca 2009 r. – Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-205/06) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Naruszenie art. 307 akapit drugi WE - Brak zastosowania właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi zawartymi z państwami trzecimi przed przystąpieniem państwa członkowskiego do Unii Europejskiej a traktatem WE - Umowy zawarte przez Republikę Austrii z Republiką Korei, Republiką Zielonego Przylądka, Chińską Republiką Ludową, Malezją, Federacją Rosyjską i Republiką Turcji w dziedzinie inwestycji)

2009/C 102/02

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. Støvlbæk, B. Martenczuk oraz C. Tufvesson, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Austrii (przedstawiciele: C. Pesendorfer oraz G. Thallinger, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma et. C. Blaschke, pełnomocnicy), Republika Litewska (przedstawiciel: D. Kriaučiūnas, pełnomocnik), Republika Węgierska (przedstawiciele: J. Fazekas, K. Szíjjártó oraz M. Fehér, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciele: A. Guimaraes-Purokoski oraz M. J. Heliskoski, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 307 akapit drugi WE – Brak zastosowania właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi zawartymi z państwami trzecimi przed przystąpieniem państwa członkowskiego do Unii Europejskiej a traktatem WE – Umowy zawarte przez Republikę Austrii z Republiką Korei, Zielonym Przylądkiem, Chinami, Malezją, Federacją Rosyjską i Turcją w dziedzinie inwestycji

Sentencja

1) Nie przyjmując właściwych środków w celu usunięcia niezgodności dotyczących postanowień w przedmiocie transferu kapitału ujętych w umowach o popieraniu inwestycji, zawartych z Republiką Korei, Republiką Zielonego Przylądka, Chińską Republiką Ludową, Malezją, Federacją Rosyjską i Republiką Turcji, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 307 akapit drugi WE.

2) Republika Austrii zostaje obciążona kosztami.

3) Republika Federalna Niemiec, Republika Litewska, Republika Węgierska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 165 z 15.7.2006
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 82/2

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 lutego 2009 r. — Irlandia przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-301/06) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Dyrektywa 2006/24/WE - Zatrzymywanie generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem usług łączności elektronicznej - Wybór podstawy prawnej)

(2009/C 82/03)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Irlandia (przedstawiciele: D. O'Hagan, pełnomocnik, E. Fitzsimons, D. Barniville i A. Collins SC)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Słowacka (przedstawiciel: J. Čorba, pełnomocnik)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: H. Duintjer Tebbens, M. Dean i A. Auersperger Matić, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-C. Piris, J. Schutte i S. Kyriakopoulou, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: M. A. Sampol Pucurull i J. Rodríguez Cárcamo, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. ten Dam i C. Wissels, pełnomocnicy), Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Docksey, R. Troosters i C. O'Reilly, pełnomocnicy), Europejski Inspektor Ochrony Danych (przedstawiciel: H. Hijmans, pełnomocnik)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności dyrektywy 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniającej dyrektywę 2002/58/WE (Dz.U. L 105, s. 54) — Wybór podstawy prawnej

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

3) Królestwo Hiszpanii, Królestwo Niderlandów, Republika Słowacka, Komisja Wspólnot Europejskich i Europejski Inspektor Ochrony Danych pokrywają swoje własne koszty.

(1) Dz.U. C 237 z 30.9.2006.