Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 11 lipca 2007 r. – Sison przeciwko Radzie

(sprawa T‑47/03)

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki restrykcyjne skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom mające na celu zwalczanie terroryzmu – Zamrożenie funduszy – Kompetencja Wspólnoty – Skarga o stwierdzenie nieważności – Prawo do obrony – Uzasadnienie – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Skarga o odszkodowanie

1. Postępowanie – Decyzja zastępująca w toku postępowania zaskarżoną decyzję (por. pkt 37–40)

2. Akty instytucji – Wybór podstawy prawnej – Rozporządzenie wprowadzające sankcje przeciwko niektórym osobom i podmiotom nieposiadającym żadnego związku z krajem trzecim (art. 60 WE, 301 WE i 308 WE; rozporządzenie Rady nr 2580/2001) (por. pkt 98–102)

3. Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawo do obrony – Decyzja o zamrożeniu funduszy skierowana przeciwko niektórym osobom i podmiotom podejrzewanym o prowadzenie działalności terrorystycznej (art. 249 WE; rozporządzenie Rady nr 2580/2001, art. 2 ust. 3; decyzja Rady 2006/379) (por. pkt 143–146)

4. Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawo do obrony – Rezolucja Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych nakazująca przyjęcie środków ograniczających skierowanych przeciwko nieokreślonym osobom i podmiotom podejrzewanym o prowadzenie działalności terrorystycznej – Wprowadzenie w życie przez Wspólnotę w ramach wykonywania jej własnych uprawnień (art. 60 WE, 301 WE i 308 WE; rozporządzenie Rady nr 2580/2001) (por. pkt 149–155)

5. Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawo do skutecznej ochrony sądowej (por. pkt 157, 158)

6. Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawo do obrony – Decyzja o zamrożeniu funduszy skierowana przeciwko niektórym osobom i podmiotom podejrzewanym o prowadzenie działalności terrorystycznej (rozporządzenie Rady nr 2580/2001, art. 2 ust. 3; wspólne stanowisko Rady 2001/931, art. 1 ust. 4 i 6) (por. pkt 161–169)

7. Unia Europejska – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych – Obowiązek lojalnej współpracy między państwami członkowskimi a instytucjami wspólnotowymi (art. 10 WE; rozporządzenie Rady nr 2580/2001, art. 2 ust. 3; wspólne stanowisko Rady 2001/931, art. 1 ust. 4) (por. pkt 170–172)

8. Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawo do obrony – Decyzja o zamrożeniu funduszy skierowana przeciwko niektórym osobom i podmiotom podejrzewanym o prowadzenie działalności terrorystycznej (wspólne stanowisko Rady 2001/931, art. 1 ust. 4 i 6) (por. pkt 173–184)

9. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres (art. 253 WE; rozporządzenie Rady nr 2580/2001; wspólne stanowisko Rady 2001/931, art. 1 ust. 4 i 6) (por. pkt 163, 172, 173, 193–198)

10. Wspólnoty Europejskie – Kontrola sądowa zgodności z prawem aktów instytucji (art. 230, akapit drugi WE; rozporządzenie Rady nr 2580/2001, art. 2 ust. 3, wspólne stanowisko Rady 2001/931, art. 1 ust. 4 i 6) (por. pkt 200–202, 206)

11. Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom (art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 232–235)

12. Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Bezprawność (art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 237–242)

13. Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Rzeczywista i pewna szkoda – Ciężar dowodu (por. pkt 250)

Przedmiot

Po pierwsze, skarga o stwierdzenie nieważności części decyzji Rady 2002/974/WE z dnia 12 grudnia 2002 r. wykonującej art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającej decyzję 2002/848/WE (Dz.U. L 337, s. 85), a po drugie, skarga o odszkodowanie.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność, w części dotyczącej skarżącego, decyzji Rady 2006/379/WE z dnia 29 maja 2006 wykonującej art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającej decyzję 2005/930/WE.

2) Skarga o odszkodowanie zostaje oddalona.

3) Rada poniesie własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego, w tym koszty związane z postępowaniem w sprawie środków tymczasowych, jak również koszty poniesione przez Negotiating Panel of the National Democratic Front of the Philippines, Luisa G. Jalandoniego, Fidela V. Agcaoiliego oraz Maríę Consuelo K. Ledesmę.