13

Podczas analizy rzeczonego „negatywnego sprawozdania” w dniu 1 lipca 2010 r. zostały podniesione pytania dotykające interpretacji prawa Unii. W tych okolicznościach pierwsza izba Elegktiko Synedrio postanowiła zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy przyznanie pracownikowi wynagrodzenia za okres nieobecności w pracy w związku z działalnością związkową stanowi warunki pracy czy też warunki zatrudnienia w rozumieniu prawa Unii, w szczególności, czy przepisy prawa przewidujące możliwość nieobecności w pracy z tytułu działalności związkowej bez prawa do wynagrodzenia w odniesieniu do pracowników zatrudnionych w sektorze publicznym na podstawie stosunku pracy na czas określony, niezajmujących stałego stanowiska i będących członkami zarządu organizacji związkowej stanowią »warunki pracy« w rozumieniu art. 137 ust. 1 lit. b) WE i »warunki zatrudnienia«, o których mowa w klauzuli 4.1 porozumienia ramowego, czy też taka kwestia należy do zakresu wynagrodzenia i prawa zrzeszania się, do których prawo Unii nie znajduje zastosowania? 2) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy pracownik zatrudniony na podstawie stosunku pracy prawa prywatnego na czas nieokreślony w sektorze publicznym, który zajmuje stałe stanowisko i wykonuje tę samą pracę co pracownik zatrudniony na podstawie stosunku pracy prawa prywatnego na czas określony, który nie zajmuje stałego stanowiska, jest pracownikiem »porównywalnym« z tym drugim pracownikiem w rozumieniu klauzuli 3.2 i klauzuli 4.1 porozumienia ramowego czy też okoliczność, iż konstytucja państwa (art. 103) i odnośne przepisy wykonawcze przewidują w odniesieniu do niego specjalny system zatrudnienia (w zakresie zatrudnienia i specjalnych gwarancji zgodnie z art. 103 ust. 3 konstytucji) wystarcza, by uznać, że nie jest on pracownikiem »porównywalnym« z pracownikiem zatrudnionym na czas określony na podstawie stosunku pracy prawa prywatnego, który nie zajmuje stałego stanowiska? 3) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzących na poprzednie pytania: a) jeżeli z przepisów krajowych wynika, że dopuszcza się możliwość płatnej nieobecności w pracy z tytułu działalności związkowej (do 9 dni miesięcznie) pracowników zatrudnionych w sektorze publicznym na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, którzy zajmują stałe stanowisko i są członkami zarządu organizacji związkowej drugiego stopnia, podczas gdy pracownikom posiadającym taki sam status związkowy, którzy zatrudnieni są w tej samej jednostce publicznej na czas określony, nie zajmując stałego stanowiska, przysługuje jedynie prawo do bezpłatnej nieobecności z tytułu działalności związkowej w tym samym wymiarze czasu, to czy taka różnica stanowi mniej korzystne traktowanie tej drugiej kategorii pracowników w rozumieniu klauzuli 4.1 porozumienia ramowego? b) czy sam ograniczony czas trwania stosunku pracy drugiego rodzaju pracowników, a także ich wyodrębnienie z ogólnego systemu zatrudnienia (w zakresie zatrudnienia, awansu, rozwiązania stosunku pracy), mogą stanowić obiektywne względy uzasadniające takie odmienne traktowanie? 4) Czy sporne rozróżnienie między związkowcami będącymi pracownikami zatrudnionymi na czas nieokreślony zajmującymi stałe stanowisko w jednostce publicznej a posiadającymi taki sam status związkowy związkowcami zatrudnionymi na czas określony w tej samej jednostce publicznej i niezajmującymi stałego stanowiska, stanowi naruszenie zasady zakazu dyskryminacji w odniesieniu do wykonywania praw związkowych w rozumieniu art. 12, 20, 21 i 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, czy też rozróżnienie to może zostać uzasadnione odmiennością systemów zatrudnienia pracowników należących do tych dwóch kategorii?”.