27

W pkt 22–43 zaskarżonego wyroku Sąd przedstawił pokrótce okoliczności powstania sporu w następujący sposób: „22 W dniu 18 stycznia 1999 r. Konsortium Südtiroler Baumschuler […], w którego prawa wstąpiła […] [Schniga], złożyło do [CPVO] wniosek o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin na mocy [rozporządzenia podstawowego]. Wniosek ten został zarejestrowany pod numerem 1999/0033. Wniosek o przyznanie prawa do ochrony dotyczył odmiany jabłek gatunku Malus Mill., zwanej Gala Schnitzer (zwanej dalej »zgłoszoną odmianą«). 23 [W] lutym 1999 r. CPVO powierzył ośrodkowi badań Bundessortenamt (niemieckiemu federalnemu urzędowi do spraw odmian roślin, zwanemu dalej »BSA«) z siedzibą w Wurzen (Niemcy) dokonanie badania technicznego zgłoszonej odmiany zgodnie z art. 55 ust. 1 [rozporządzenia podstawowego]. Do celów tego badania zastosowano jako odmianę przyjętą za podstawę porównania odmianę Baigent (zwaną dalej »odmianą referencyjną«), uważaną za najbliższą zgłoszonej odmianie. 24 [W] 2001 r. okazało się, że materiał roślinny dostarczony przez Schnigę w celu dokonania badania technicznego zawierał wirusy. Badanie techniczne zostało wobec tego zawieszone, a następnie wznowione wiosną 2002 r., po tym, jak CPVO zezwoliło Schnidze na ponowne dostarczenie materiału zgłoszonej odmiany wolnego od wirusów. Było ono kontynuowane w latach 2003 i 2004 […]. 25 Pismem z dnia 18 stycznia 2005 r. BSA wskazała CPVO, co następuje: »W dniu 13 stycznia 2005 r. przesłaliśmy Państwu wstępne sprawozdanie z badania DUS [zgłoszonej] odmiany w imieniu [CPVO]. Uważamy, że zgłoszona odmiana jest odrębna od odmiany [referencyjnej] na podstawie cechy obecnie nieujętej w [protokole] CPVO TP/14/1: ‘Kwiat: kolor podstawy nitki pręcika (po pęknięciu torebek pylnikowych)’[…]. […] Przedstawiono dowody na poparcie tezy, że cecha ta jest wystarczająco wyrównana i powtarzalna i dowodzi istnienia wystarczających różnic między odmianami, a zatem pozwala na stwierdzenie odrębności […]. W tym kontekście zaproponowano uwzględnienie danej cechy w trakcie zmiany [protokołu UPOV TG/14/9], lecz wniosek ten został odrzucony, aby ograniczyć liczbę cech do uzasadnionej liczby. Nasz zamiar został wsparty i zalecono nam przesłać wraz ze sprawozdaniem wstępnym wniosek o udzielenie zezwolenia na stosowanie tej cechy jako nowej cechy zgodnie z pkt [III 3] [protokołu] CPVO TP/14/1«. 26 W dniu 7 lutego 2005 r. CPVO przekazał Schnidze nowe wstępne sprawozdanie uzupełniające, z adnotacją »Bez szczególnych uwag«. 27 W dniu 19 grudnia 2005 r. BSA przesłała do Schnigi i CPVO sprawozdanie końcowe z badania technicznego (zwane dalej »sprawozdaniem końcowym z badania«) i stwierdziła, że zgłoszona odmiana jest wyrównana, trwała i odrębna od odmiany referencyjnej na podstawie cechy »Owoc: szerokość prążków«. 28 W sprawozdaniu końcowym z badania pkt 9 pozycja »Data lub numer dokumentu wytycznych dotyczących badania krajowego« wskazano adnotację »2003‑03‑27 CPVO TP/14/1«. 29 Z pkt 16 i 17 sprawozdania końcowego z badania odnośnie do porównania zgłoszonej odmiany z odmianą referencyjną wynika, że zgłoszona odmiana ma prążki szerokie (uwaga 7), a druga odmiana referencyjna prążki wąskie lub średnie (uwaga 4), przy czym ocenę tę oparto na analizie dodatkowej cechy »Owoc: szerokość prążków«, która odpowiada cesze nr 40 z protokołu UPOV TG/14/9 z dnia 6 kwietnia 2005 r. (zwanej dalej »sporną cechą dodatkową«). CPVO zauważył w tym zakresie, że wspomniana sporna cecha dodatkowa nie została wymieniona ani w protokole [CPVO TP/14/1], ani w protokole [UPOV TG/14/8] […]. 30. Pismem z dnia 24 stycznia 2006 r. CPVO przekazał BSA informację, że w sprawozdaniu końcowym z badania przytoczono niewłaściwe wytyczne i że nie należy opierać wspomnianego sprawozdania na protokole CPVO TP/14/1 (przyjętym [w] marcu 2003 r.), lecz na protokole UPOV TG/14/8 (przyjętym [w roku] 1995), który obowiązywał w dniu podjęcia decyzji o przeprowadzeniu badania zgłoszonej odmiany [w] styczniu 1999 r. 31. W dniu 9 lutego 2006 r. BSA przesłała CPVO zmienioną wersję sprawozdania końcowego z badania technicznego. W pkt 17 tej wersji wskazano: »Odmiana została zbadana zgodnie z [protokołem UPOV TG/14/8]. Opis odmiany został przeprowadzony na podstawie tabeli cech zawartej w [protokole] CPVO TP/14/1 z dnia 27 marca 2003 r., który wszedł w życie w czasie trwania badania. Dzięki temu [zgłoszona] odmiana będzie mogła stanowić część zbioru referencyjnego dla odmian późniejszych. Odmiana jest odrębna, trwała i wyrównana w rozumieniu obu [protokołów]«. 32 W dniu 5 maja 2006 r. interwenienci Brookfield New Zealand Ltd i Elaris SNC, odpowiednio posiadacz licencji na prawo do ochrony odmiany referencyjnej i właściciel tego prawa, skierowali do CPVO sprzeciwy na podstawie art. 59 [rozporządzenia podstawowego] wobec przyznania prawa do ochrony zgłoszonej odmianie. Sprzeciwy te zasadzały się na wcześniejszym prawie do ochrony odmiany referencyjnej. 33 Podstawy, na które się powołano na poparcie sprzeciwów, to po pierwsze, podstawa, o której mowa w art. 61 ust. 1 lit. b) [rozporządzenia podstawowego], gdyż zdaniem interwenientów naruszenie przez Schnigę warunków dostarczenia materiału przeznaczonego do badania technicznego określonych w pismach CPVO powinno było spowodować odrzucenie przez CPVO wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony, a po drugie, podstawa, o której mowa w art. 7 rozporządzenia nr 2100/94, gdyż zdaniem interwenientów zgłoszona odmiana nie odróżnia się od odmiany referencyjnej. 34 Decyzją z dnia 14 grudnia 2006 r., po której nastąpiło wydanie sprostowania z dnia 5 lutego 2007 r., prezes CPVO zatwierdził użycie spornej cechy dodatkowej w celu stwierdzenia odrębności zgłoszonej odmiany od odmiany referencyjnej. Decyzja ta nie wskazywała natomiast cechy dodatkowej »Zabarwienie antocyjanami podstawy nitki pręcika«, wskazanej także w sprawozdaniu końcowym z badania. Omawiana decyzja wyraźnie opiera się na art. 23 [rozporządzenia wykonawczego]. 35 Decyzjami z dnia 26 lutego 2007 r. komitet CPVO właściwy do rozstrzygania sprzeciwów wobec przyznania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznał objęte wnioskiem prawo do ochrony zgłoszonej odmianie ([decyzja] zwana dalej »decyzją o przyznaniu ochrony«) i oddalił sprzeciwy ([decyzje] zwane dalej »decyzjami oddalającymi sprzeciwy«. W szczególności komitet uznał, że »z przyczyn technicznych« uwzględnienie spornej cechy dodatkowej było uzasadnione, mimo że nie była ona wymieniona w protokołach obowiązujących w dniu złożenia wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony. 36 W dniu 11 kwietnia 2007 r. na podstawie art. 67–72 [rozporządzenia podstawowego] interwenienci wnieśli odwołania do Izby Odwoławczej CPVO [(zwanej dalej »Izbą Odwoławczą«)] od decyzji o przyznaniu ochrony i oddalających sprzeciwy. 37 Decyzją z dnia 21 listopada 2007 r. w sprawach połączonych A 003/2007 i A 004/2007 Izba Odwoławcza uwzględniła te odwołania, uchyliła decyzje o przyznaniu ochrony i oddalające sprzeciwy oraz odrzuciła wniosek dotyczący ochrony, przy czym wypowiedziała się tylko w przedmiocie pierwszego z dwóch zarzutów ujętych w pkt 33 powyżej […]. 38 W następstwie skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej przez Schnigę do Sądu Sąd stwierdził nieważność decyzji Izby Odwoławczej z dnia 21 listopada 2007 r. w wyroku z dnia 13 września 2010 r., Schniga/CPVO – Elaris i Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer) (T‑135/08 […], EU:T:2010:397). Odwołanie od powyższego wyroku zostało oddalone w wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r., Brookfield New Zealand i Elaris/CPVO i Schniga (C‑534/10 P […], EU:C:2012:813). 39 Izba Odwoławcza w związku z powyższym ponownie zbadała odwołania wniesione przez interwenientów w świetle zarzutu drugiego ujętego w pkt 33 powyżej, zarzucając CPVO, że przyznał objęte wnioskiem prawo do ochrony odmianie nieodrębnej. [Spornymi] decyzjami […] Izba Odwoławcza ponownie uchyliła decyzje o przyznaniu ochrony i oddalające sprzeciwy oraz odrzuciła wniosek dotyczący ochrony. 40 Z jednej strony, opierając się na art. 56 ust. 2 [rozporządzenia podstawowego] i na art. 22 i 23 [rozporządzenia wykonawczego], Izba Odwoławcza uznała w istocie, że: — protokołem i wytycznymi dotyczącymi badań obowiązującymi w celu dokonania badania technicznego były od zawsze protokół UPOV TG/14/8 […] i protokół CPVO TP/14/1 […] (pkt 19 [spornych] decyzji); — we wspomnianych protokołach nie wymieniono spornej cechy dodatkowej; — ani w kwestionariuszu technicznym, ani w czasie trwania badania Schniga nie złożyła wniosku o uwzględnienie spornej cechy dodatkowej na podstawie pkt III 6 protokołu CPVO TP/14/1 (pkt 21 [spornych] decyzji; — sporna cecha dodatkowa nie była wskazana w piśmie BSA z dnia 18 stycznia 2005 r. do CPVO, [a] BSA nie skierowała do CPVO żadnego żądania dotyczącego tej cechy, ponieważ cecha ta została wskazana po raz pierwszy w sprawozdaniu końcowym z badania, następnie w decyzji prezesa CPVO z dnia 14 grudnia 2006 r. zatwierdzającej zastosowanie tej cechy (pkt 22 [spornych] decyzji; — w tych okolicznościach uwzględnienie przez BSA w celu dokonania badania technicznego dodatkowej cechy nieprzewidzianej w obowiązującym wówczas protokole CPVO TP/14/1 stanowiło naruszenie pkt III 3 wspomnianego protokołu (pkt 25 [spornych] decyzji); — decyzja prezesa CPVO z dnia 14 grudnia 2006 r. zezwalająca na wsteczne zastosowanie wspomnianej dodatkowej cechy w ramach badania technicznego zawiera zasadniczy błąd, gdyż wspomniana decyzja została przyjęta 12 miesięcy po sprawozdaniu końcowym z badania i decyzja ta nie może być uzasadniona w szczególności w świetle art. 22 ust. 2 rozporządzenia [rozporządzenia wykonawczego] (pkt 26 [spornych] decyzji). 41 W pkt 27 [spornych] decyzji Izba Odwoławcza przywołała ponadto swoją decyzję w sprawie A 010/2008 (JEWEL), w której stwierdziła, że zastosowanie dodatkowej cechy wymaga wcześniejszego zatwierdzenia przez prezesa CPVO dla zachowania pewności prawa, obiektywności przy rozpatrywaniu wniosków i przewidywalności zachowania zaangażowanych stron. 42 Z drugiej strony Izba Odwoławcza uznała w pkt 28 i 29 [spornych] decyzji, że badanie techniczne w świetle spornej cechy dodatkowej było ponadto i w każdym wypadku obarczone wadą, ponieważ zostało przeprowadzone w ciągu jednego roku, a mianowicie [roku] 2005, jak przyznała BSA, podczas gdy wszystkie pozostałe cechy zostały zbadane w trakcie dwóch następujących po sobie cyklów wegetacyjnych 2004 i 2005. Stanowiło to, jak twierdziła Izba Odwoławcza, oczywiste naruszenie protokołów i wytycznych mających zastosowanie w niniejszym przypadku w szczególności protokołów UPOV TG/1/3 i UPOV TG/14/8, wprowadzających dla odmian jabłek wymóg przeprowadzenia badania dotyczącego co najmniej dwóch cykli wegetacyjnych w celu ustalenia wyrównania i trwałości. 43 Izba Odwoławcza stwierdziła zatem w pkt 30 i 31 [spornych] decyzji, że z prawnego punktu widzenia zgłoszona odmiana nie może zostać uznana za odrębną od odmiany referencyjnej”.