Warunki te mają na celu zapewnienie sprawiedliwej równowagi danych interesów. O ile zatem podjęte wobec takiej organizacji przez właściciela SEP-a nieodwołalne zobowiązanie do gotowości udzielania licencji na warunkach uczciwych, rozsądnych i niedyskryminacyjnych nie może pozbawić zagwarantowanych temu właścicielowi w art. 17 ust. 2 i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej praw ich istoty, o tyle uzasadnia ono jednak nałożenie na właściciela takiego patentu obowiązku spełnienia wskazanych powyżej szczególnych wymogów przy okazji wniesienia przeciwko domniemanym sprawcom naruszenia powództw o zaniechanie naruszeń lub o wycofanie ze sprzedaży.

wspomniany sprawca naruszenia, kontynuując korzystanie z rozpatrywanego patentu, nie uwzględnia tej oferty z należytą starannością, zgodnie ze zwyczajowo przyjętą właściwą praktyką handlową i w dobrej wierze, co powinno być określane na podstawie kryteriów obiektywnych i co oznacza w szczególności brak jakiegokolwiek przewlekania postępowania.

przed wniesieniem wspomnianego powództwa z jednej strony powiadomił on domniemanego sprawcę zarzucanego naruszenia, wskazując wspomniany patent i dokładnie określając sposób, w jaki został on naruszony, a z drugiej strony, po wyrażeniu przez domniemanego sprawcę naruszenia woli zawarcia umowy licencyjnej na warunkach uczciwych, rozsądnych i niedyskryminacyjnych (FRAND), przekazał temu sprawcy naruszenia pisemną, konkretną ofertę umowy licencyjnej na takich warunkach, dokładnie określając w szczególności opłatę licencyjną i sposób jej obliczenia, oraz

Artykuł 102 TFUE należy interpretować w ten sposób, że właściciel patentu koniecznego dla spełnienia normy określonej przez organizację normalizacyjną, który zobowiązał się nieodwołalnie wobec tej organizacji normalizacyjnej do udzielenia osobom trzecim licencji na warunkach uczciwych, rozsądnych i niedyskryminacyjnych (FRAND), nie nadużywa swojej pozycji dominującej w rozumieniu tego artykułu, wnosząc powództwo o stwierdzenie naruszenia mające na celu zaniechanie naruszeń jego patentu lub wycofanie ze sprzedaży produktów, do których wytwarzania patent ten został wykorzystany, w sytuacji gdy:

Gdy po pierwsze, właściciel patentu europejskiego zgłosił ten patent do European Telecommunication Standards Institute (ETSI), który organem, którego celem, w ramach praw własności intelektualnej jest ustanowienie norm odpowiadających celom technicznym europejskiego sektora telekomunikacyjnego, jako patent konieczny dla spełnienia takiej normy i przy tej okazji zobowiązał się do udzielenia osobom trzecim licencji na warunkach uczciwych, rozsądnych i niedyskryminacyjnych (FRAND), oraz po drugie, osoba trzecia sprzedaje produkty działające na podstawie tej normy, wykorzystując tym samym patent bez udzielonej licencji i bez uiszczania opłaty licencyjnej na rzecz tego właściciela oraz bez złożenia mu rachunków z dokonanych już działań związanych z wykorzystaniem patentu, art. 102 TFUE należy interpretować w ten sposób, iż nie zakazuje on w takich okolicznościach przedsiębiorstwu posiadającemu patent, wniesienia przeciwko domniemanemu naruszającemu jego patent powództwa o stwierdzenie naruszenia mającego na celu złożenie rachunków dotyczących dokonanych działań związanych z wykorzystaniem tego patentu lub zasądzenia odszkodowania z tytułu tych działań.

W istocie w takich okolicznościach wniesione przez właściciela takiego patentu powództwa o stwierdzenie naruszenia, mające taki cel, nie mają bezpośredniego skutku w zakresie pojawienia się lub utrzymania na rynku produktów zgodnych z daną normą, które są wytwarzane przez konkurentów.

(por. pkt 74, 76; pkt 2 sentencji)