Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. –

Komisja / Bułgaria

(sprawa C‑376/13) ( 1 )

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Sieci i usługi łączności elektronicznej — Dyrektywy 2002/20/WE, 2002/21/WE i 2002/77/WE — Prawa do użytkowania częstotliwości radiowych do celów nadawania naziemnej telewizji cyfrowej — Zaproszenie do składania ofert — Kryteria wyboru oferentów — Proporcjonalność — Prawa specjalne”

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 258 TFUE) (por. pkt 43, 45)

2. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi — Przedmiot — Uzasadniona opinia — Treść (art. 258 TFUE) (por. pkt 53–55)

Sentencja

1) Ograniczając zgodnie z art. 5a ust. 1 i 2 przepisów przejściowych i końcowych Zakon za elektronnite syobsztenija (ustawy o łączności elektronicznej) liczbę przedsiębiorstw, którym może być przydzielone prawo użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do celów naziemnego nadawania cyfrowego i którym udziela się zezwolenia na świadczenie odpowiednich usług łączności elektronicznej, do dwóch, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 2 ust. 1 dyrektywy Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej.

2) Zakazując na podstawie art. 47a ust. 1 i 2 oraz art. 48 ust. 3 Zakon za elektronnite syobsztenija podmiotom oferującym transmisję telewizyjną, których programy nie są nadawane w Republice Bułgarii, oraz związanym z nimi osobom udziału w postępowaniach przetargowych dotyczących przydzielenia praw do użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do celów naziemnego nadawania cyfrowego i świadczenia odpowiednich usług, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r., art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), zmienionej dyrektywą 2009/140, oraz art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 2002/77.

3) Zakazując na podstawie art. 48 ust. 5 Zakon za elektronnite syobsztenija oferentom, którym przyznano prawa do użytkowania zakresu częstotliwości radiowych do naziemnego nadawania cyfrowego, stworzenia sieci łączności elektronicznej w celu nadawania programów radiowych i telewizyjnych, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 7 ust. 3 dyrektywy 2002/20, zmienionej dyrektywą 2009/140; art. 9 ust. 1 dyrektywy 2002/21, zmienionej dyrektywą 2009/140, oraz art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 2002/77.

4) Republika Bułgarii zostaje obciążona kosztami postępowania.

( 1 ) Dz.U. C 252 z 31.8.2013.