8

Okoliczności faktyczne leżące u podstaw sporu zostały przedstawione w pkt 6–17 zaskarżonego postanowienia w sposób następujący: „6 W wyborach przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w dniach 12 i 13 czerwca 2004 r. skarżący Beniamino Donnici kandydował z listy »Società Civile — Di Pietro Occhetto« w okręgu wyborczym Włochy Południowe. Lista ta uzyskała dwa miejsca, jedno we wspomnianym okręgu wyborczym, drugie w okręgu Włochy Północno-Zachodnie. Antonio Di Pietro, będący na pierwszym miejscu list w obu okręgach, zdecydował się reprezentować okręg Włochy Południowe. 7 Po zliczeniu głosów uzyskanych w obu okręgach Achille Occhetto znalazł się na drugim miejscu list wyborczych, wyprzedzając skarżącego w okręgu Włochy Południowe oraz Giulietta Chiesę w okręgu Włochy Północno-Zachodnie. Ponieważ A. Di Pietro wybrał mandat z okręgu Włochy Południowe, A. Occhetto powinien był zostać wybrany w okręgu Włochy Północno-Zachodnie. Jednak w dniu 6 lipca 2004 r. A. Occhetto, który w tamtym czasie pełnił mandat senatora, złożył przed notariuszem oświadczenie na piśmie, przesłane w dniu 7 lipca 2004 r. do Ufficio elettorale nazionale per il Parlamento europeo presso la Corte di cassazione (krajowego biura wyborczego dla wyborów do Parlamentu Europejskiego przy włoskim sądzie kasacyjnym, zwanego dalej »włoskim biurem wyborczym«), w którym »nieodwołalnie« zrzekł się mandatu poselskiego do Parlamentu Europejskiego w obu okręgach wyborczych. 8 Po rezygnacji z mandatu w dniu 12 listopada 2004 r. włoskie biuro wyborcze przekazało Parlamentowi Europejskiemu urzędowe wyniki wyborów do Parlamentu, przedstawiając listę wybranych osób oraz osób wchodzących na ich miejsce. Włoskie biuro wyborcze ogłosiło, iż w okręgu Włochy Północno-Zachodnie wybrany został G. Chiesa, natomiast w okręgu Włochy Południowe wybrano A. Di Pietra. Tym samym skarżący stał się pierwszym spośród kandydatów, którzy nie weszli z listy w okręgu wyborczym Włochy Południowe. 9 A. Di Pietro został wybrany do włoskiego parlamentu w wyborach parlamentarnych we Włoszech, które odbyły się w dniach 9 i 10 kwietnia 2006 r., i w związku z tym zdecydował się na przyjęcie mandatu posła w parlamencie krajowym ze skutkiem od dnia 28 kwietnia 2006 r. Ponieważ zgodnie z art. 7 ust. 2 aktu z 1976 r. funkcji tej nie można łączyć z mandatem posła do Parlamentu Europejskiego, w dniu 27 kwietnia 2006 r. Parlament stwierdził wakat ze skutkiem od dnia następnego, o czym poinformował Republikę Włoską. 10 W dniu 27 kwietnia 2006 r. A. Occhetto przesłał do włoskiego biura wyborczego oświadczenie, w którym odwołał swoją rezygnację złożoną w dniu 7 lipca 2004 r., wyrażając »swą wolę zastąpienia, jako pierwszy kandydat spośród tych, którzy nie weszli z listy w okręgu wyborczym [Włochy Południowe], A. [Di] Pietra, wobec czego wszelkie odmienne oświadczenie woli złożone uprzednio […] należy uznać za nieważne, bezskuteczne, a w każdym razie za odwołane oraz [należało] w każdym razie mieć na uwadze wolę wyrażoną w tym względzie w dniu publicznego ogłoszenia nazwisk wybranych posłów«. 11 W następstwie powyższego oświadczenia w dniu 8 maja 2006 r. włoskie biuro wyborcze oficjalnie ogłosiło, że A. Occhetto został wybrany do Parlamentu Europejskiego. 12 Wyrokiem z dnia 21 lipca 2006 r. Tribunale amministrativo regionale del Lazio (okręgowy sąd administracyjny dla Lacjum, Włochy) oddalił jako bezzasadną skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez skarżącego na wspomniane wyżej ogłoszenie. Tribunale amministrativo regionale del Lazio uznał zasadniczo, że rezygnacja A. Occhetta z dnia 7 lipca 2004 r. dotycząca ogłoszenia nazwisk wybranych posłów nie oznaczała rezygnacji z miejsca w kolejności ustalonej według wyników głosowania. W uzasadnieniu swojej decyzji podkreślił, że poszanowanie woli wyborców nakazuje uznać wyniki wyborów za niepodlegające dyspozycji i zmianie, że taka rezygnacja nie ma wpływu na decyzje o ewentualnym zastępstwie w przypadku niedopuszczalności łączenia funkcji, utraty mandatu, niewybieralności czy też rezygnacji z nominacji lub mandatu ze strony osób uprawnionych, oraz że kandydat, który zrezygnował z mandatu, ma w konsekwencji prawo, po przeprowadzeniu badania przesłanek zastępstwa, do cofnięcia swojej decyzji o rezygnacji i przyjęcia miejsca przeznaczonego do obsadzenia w drodze zastępstwa. 13 [B. Donnici] wniósł również do Parlamentu Europejskiego odwołanie od ogłoszenia A. Occhetta posłem do Parlamentu Europejskiego w miejsce A. Di Pietra. To odwołanie zostało rozpatrzone przez Komisję Prawną Parlamentu Europejskiego w czasie posiedzenia w dniu 21 czerwca 2006 r. Stwierdziwszy, że zgodnie z art. 12 aktu z 1976 r. odwołanie jest niedopuszczalne, ponieważ zostało oparte na włoskiej ordynacji wyborczej, Komisja Prawna zaproponowała jednogłośnie Parlamentowi Europejskiemu uznanie ważności mandatu A. Occhetta ze skutkiem od dnia 8 maja 2006 r. W dniu 3 lipca 2006 r. Parlament zatwierdził mandat A. Occhetta. 14 [Prawomocnym] wyrokiem z dnia 6 grudnia 2006 r., Consiglio di Stato (sąd najwyższy) dopuścił apelację [B. Donniciego] od wyżej wskazanego wyroku Tribunale amministrativo regionale del Lazio, zmieniając go i unieważniając ogłoszenie A. Occhetta posłem do Parlamentu Europejskiego wydane przez włoskie biuro wyborcze w dniu 8 maja 2006 r. Consiglio di Stato uznał po pierwsze, że rozróżnienie pomiędzy rezygnacją z mandatu i rezygnacją z miejsca przyznanego według kolejności jest nielogiczne, gdyż przyznanie mandatu wynika z uzyskanego miejsca na listach, zaś rezygnacja z mandatu powoduje, że osoba zainteresowana nie znajdzie się już w tej kolejności na listach wraz ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami. Po drugie, Consiglio di Stato uznał za sprzeczne twierdzenia, że z jednej strony rezygnacja z mandatu pozostaje bez skutków w zakresie ustanowienia zastępstwa oraz że z drugiej strony kandydat, który zrzekł się mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, ma prawo zmienić tę decyzję, ponieważ mamy tutaj do czynienia z ustanowieniem zastępstwa. Wreszcie po trzecie, Consiglio di Stato uznał, że rezygnacja z mandatu jest oświadczeniem nieodwołalnym z chwilą, gdy właściwy organ lub biuro będące adresatem tej rezygnacji, przyjmie ją do wiadomości, co powoduje zmianę kolejności nazwisk na listach ustalonej pierwotnie przez biuro wyborcze. 15 W dniu 29 marca 2007 r. włoskie biuro wyborcze odnotowało wspomniane wyżej orzeczenie wydane przez Consiglio di Stato i ogłosiło, iż [B. Donnici] został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego w okręgu wyborczym Włochy Południowe. Tym samym mandat A. Occhetta został unieważniony. 16 Zakomunikowane ogłoszenie zostało odnotowane przez Parlament Europejski w protokole z posiedzenia plenarnego w dniu 23 kwietnia 2007 r. w następujący sposób: »Właściwe organy włoskie powiadomiły, że ogłoszenie o wyborze [A. Occhetta] zostało unieważnione i że wakujący w związku z tym mandat został przyznany [B. Donniciemu]. Parlament odnotował te decyzje ze skutkiem od dnia 29.3.2007 r. […] Zgodnie z art. 3 ust. 2 [wewnętrznego regulaminu Parlamentu] do czasu zweryfikowania [jego] mandatu lub wydania orzeczenia dotyczącego ewentualnego sporu […] [B. Donnici] […] [bierze] udział w posiedzeniach Parlamentu i jego organów, zachowując pełnię [swoich] praw, pod warunkiem że wcześniej przedstawi[ł] pisemne oświadczenie, w którym stwierdza, że [nie zajmuje] żadnego stanowiska niepołączalnego z wykonywaniem mandatu posła do Parlamentu Europejskiego«. 17 W międzyczasie pismem z dnia 5 kwietnia 2007 r., uzupełnionym notą w dniu 14 kwietnia 2007 r., A. Occhetto wniósł odwołanie oraz wniosek do Parlamentu Europejskiego o potwierdzenie swojego mandatu oraz o odmowę zatwierdzenia mandatu [B. Donniciego]. Decyzją [sporną] przyjętą w oparciu o sprawozdanie Komisji Prawnej z dnia 22 maja 2007 r. (A6-0198/2007), Parlament uznał za nieważny mandat poselski [B. Donniciego], którego wybór został ogłoszony przez właściwy organ krajowy, oraz potwierdził ważność mandatu A. Occhetta. Parlament Europejski zobowiązał jednocześnie swego przewodniczącego do przekazania wydanej decyzji właściwemu włoskiemu organowi krajowemu, [B. Donniciemu] oraz A. Occhettowi”.