Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze

(regulamin Sądu, art. 44 §. 1, art. 46, art.130 § 1, art. 132 §. 1 i art. 135 §. 1 akapit drugi)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

Summary

1. Zgodnie z art. 44 § 1 regulaminu Sądu, znajdującym zastosowanie w sprawach z zakresu własności intelektualnej na mocy art. 130 § 1 i art. 132 § 1 tego regulaminu, skarga wniesiona w ramach postępowania przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) musi zawierać zwięzłe przedstawienie zarzutów prawnych stanowiących jej podstawę. W tym zakresie, jakkolwiek poszczególne punkty skargi mogą zostać wsparte lub uzupełnione odesłaniami do poszczególnych fragmentów dokumentów do niej załączonych, ogólne odesłanie do innych dokumentów nie może zastąpić braku istotnych elementów argumentacji prawnej, które zgodnie ze wspomnianymi powyżej przepisami muszą być zawarte w samej skardze.

To samo dotyczy odpowiedzi na skargę przedstawionej przez drugą stronę postępowania w sprawie sprzeciwu przed izbą odwoławczą Urzędu, biorącą udział w postępowaniu przed Sądem w charakterze interwenienta na podstawie art. 46 regulaminu Sądu, mającego zastosowanie do zagadnień z zakresu własności intelektualnej na mocy art. 135 § 1 akapit drugi tego regulaminu. Taka odpowiedź na skargę jest zatem niedopuszczalna, w zakresie w jakim odsyła ona do dokumentów złożonych w postępowaniu przed Urzędem, w granicach, w jakich zawartego w niej ogólnego odesłania nie da się powiązać z zarzutami i argumentami przytoczonymi w samej odpowiedzi na skargę.

(por. pkt 33–35)

2. W odczuciu przeciętnego konsumenta niemieckiego nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu, z jednej strony, do słownego znaku towarowego BUD i oznaczeń graficznych American Bud i Anheuser Busch Bud, o których rejestrację jako wspólnotowych znaków towarowych wniesiono dla „piwa, ale, porteru, alkoholowych i bezalkoholowych napojów ze słodu” należących do klasy 32 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, oraz w odniesieniu, z drugiej strony, do słownego znaku towarowego BIT i słowno‑graficznego znaku towarowego Bit zarejestrowanych wcześniej w Niemczech odpowiednio dla „piwa; wód mineralnych i gazowanych oraz innych napojów bezalkoholowych; napojów owocowych i soków owocowych; syropów i innych preparatów do produkcji napojów” i dla „piwa” należących do tej samej klasy tego porozumienia, i to niezależnie od identyczności lub podobieństwa rozpatrywanych towarów, zakładając nawet wysoce odróżniający charakter wcześniejszych znaków towarowych. W istocie ze względu na znaczne różnice dzielące omawiane znaki, jak również brak podobieństwa koncepcyjnego pomiędzy nimi:

– zgłoszony słowny znak towarowy BUD oraz wcześniejsze znaki towarowe, pomimo wykazywania niewielkiego stopnia podobieństwa na gruncie wizualnym i fonetycznym i

– zgłoszone graficzne znaki towarowe oraz wcześniejsze znaki towarowe, pomimo wykazywania niewielkiego stopnia podobieństwa na gruncie fonetycznym,

oceniane jako całość są różne.

Nie istnieje tym bardziej prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do zgłoszonych znaków towarowych i słowno-graficznych znaków towarowych „Bitte ein Bit!” zarejestrowanych wcześniej w Niemczech odpowiednio dla „piwa i napojów bezalkoholowych”, należących do klasy 32 i dla różnych towarów należących do klas 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 32, 34 i 42 porozumienia nicejskiego. Te wcześniejsze niemieckie znaki towarowe składają się bowiem z dodatkowych elementów słownych („bitte”, „ein”) i graficznych („!”), jak również ze szczególnej formy graficznej w porównaniu z wcześniejszymi niemieckimi znakami towarowymi zawierającymi element słowny „bit”. Zatem na gruncie wizualnym pierwsze z wymienionych znaków jeszcze bardziej różnią się od zgłoszonych znaków towarowych niż słowne znaki towarowe BIT. Ponadto na gruncie fonetycznym, nawet jeśli wcześniejsze niemieckie znaki towarowe Bitte ein Bit! mogłyby być określone tylko przez odwołanie do wyrazu „bit”, wniosek nie mógłby być inny niż w przypadku tego odnoszącego się do wcześniejszych niemieckich znaków towarowych zawierających element słowny „bit”. Wreszcie Sądowi nie przedłożono dowodów, które pozwalałyby na uznanie, że omawiane znaki wykazują jakikolwiek stopień podobieństwa z koncepcyjnego punktu widzenia. Zatem oceniane jako całość zgłoszone znaki towarowe i wcześniejsze niemieckie znaki towarowe Bitte ein Bit! nie są podobne.

(por. pkt 107, 109, 123, 124)