Sprawa C‑324/15 P

Hitachi Chemical Europe GmbH

i

Polynt SpA

przeciwko

Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA)

Odwołanie – Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) – Artykuł 57 lit. f) – Zezwolenie – Substancje wzbudzające szczególnie duże obawy – Identyfikacja – Równoważne obawy – Bezwodnik metyloheksahydroftalowy, bezwodnik 4-metyloheksahydroftalowy, bezwodnik 1-metyloheksahydroftalowy i bezwodnik 3-metyloheksahydroftalowy

Streszczenie – wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 marca 2017 r.

Zbliżanie ustawodawstw – Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów – Rozporządzenie REACH – Substancje wzbudzające szczególnie duże obawy – Procedura identyfikacji – Ustalenie obaw, jakie może wzbudzać dana substancja – Uwzględnienie danych dotyczących narażenia człowieka na substancje odzwierciedlających obowiązujące środki kontroli ryzyka – Dopuszczalność

[rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: nr 1907/2006, art. 57 lit. f); nr 1272/2008, załącznik I]

Artykuł 57 lit. f) rozporządzenia nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) wymaga, w celu identyfikacji substancji innych aniżeli substancje spełniające kryteria klasyfikacji jako substancje rakotwórcze, mutagenne lub mające szkodliwe działanie na rozrodczość (CMR), substancji trwałych, wykazujących zdolność do bioakumulacji i toksycznych (PBT) lub substancji bardzo trwałych i wykazujących bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB), wykazania w każdym przypadku indywidualnie, na podstawie dowodów naukowych, po pierwsze, że jest prawdopodobne, iż rozpatrywane substancje mają poważne skutki dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska, a po drugie, że skutki te dają powody do obaw równoważnych obawom stwarzanym przez substancje CMR, PBT lub vPvB. Warunki te są kumulatywne, wobec czego należy odrzucić identyfikację substancji jako wzbudzającej szczególnie duże obawy, gdy jeden z tych warunków nie jest spełniony.

Co się tyczy pierwszego warunku, jego badanie opiera się na ocenie zagrożeń dla zdrowia lub dla środowiska, na podstawie elementów opisanych w odpowiednich częściach sekcji 1–4 załącznika I do rozporządzenia nr 1907/2006, o czym mowa w sekcji 2 załącznika XV do tego rozporządzenia. Jest zatem oczywiste, że ten pierwszy warunek przewidziany w art. 57 lit. f) owego rozporządzenia wymaga analizy zagrożeń wynikających ze swoistych właściwości danej substancji. W tym względzie klasyfikacja substancji zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, stanowi element istotny, lecz nie rozstrzygający. Kiedy substancja należy do jednej z przewidzianych tym rozporządzeniem klas zagrożenia dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska, okoliczność ta może wystarczyć, by wykazać prawdopodobieństwo poważnych skutków dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska. Przynależność do klasy zagrożenia nie jest jednak ani warunkiem koniecznym, ani warunkiem wystarczającym w tym względzie.

Co się tyczy drugiego warunku, o którym mowa w art. 57 lit. f) rozporządzenia nr 1907/2006, przepis ten nie określa żadnego kryterium odnoszącego się do charakteru obaw, jakie mogą zostać uwzględnione w celu identyfikacji substancji innej aniżeli CMR, PBT lub vPvB, ani nie przedstawia żadnych wyjaśnień w tym względzie. W tym względzie, jako że art. 57 lit. f) rozporządzenia nr 1907/2006 przewiduje, iż substancje można zidentyfikować w każdym przypadku indywidualnie, jeśli ich poważne skutki dla zdrowia ludzkiego dają powody do obaw równoważnych obawom stwarzanym przez substancje CMR, przepis ten nie zabrania uwzględnienia danych innych aniżeli te dotyczące zagrożeń wynikających ze swoistych właściwości rozpatrywanych substancji. Zatem w ramach badania drugiego warunku wyrażonego w tym przepisie, uwzględnienie danych dotyczących narażenia człowieka na substancje odzwierciedlających obowiązujące środki kontroli ryzyka, jeśli istnieją, pozwala uściślić, w odniesieniu do substancji innych aniżeli CMR, PBT lub vPvB, elementy, na podstawie których skorzystanie z procedury zezwoleń okazuje się w świetle wszystkich dostępnych danych najbardziej odpowiednie, mając na uwadze obawy, jakie wzbudzają poważne skutki tych substancji dla zdrowia lub dla środowiska.

(zob. pkt 26–28, 31, 32, 40, 41)