Keywords

Summary



Keywords

Umowy międzynarodowe – Układy stowarzyszeniowe między Wspólnotami a Polską, Wspólnotami a Bułgarią i Wspólnotami a Słowacją – Swoboda przedsiębiorczości – Ustawodawstwo krajowe przewidujące system wstępnego weryfikowania uzależniający wjazd na terytorium tego Państwa Członkowskiego celem założenia przedsiębiorstwa od udzielenia tymczasowego zezwolenia na pobyt w kraju pochodzenia – Odrzucenie bez rozpatrywania wniosków o zezwolenie na pobyt celem założenia przedsiębiorstwa przy braku takiego zezwolenia – Dopuszczalność – Przesłanki

(układ stowarzyszeniowy między Wspólnotami a Bułgarią, art. 45 ust. 1 i art. 59 ust. 1; układ stowarzyszeniowy między Wspólnotami a Polską, art. 44 ust. 3 i art. 58 ust. 1; układ stowarzyszeniowy między Wspólnotami a Słowacją, art. 45 ust. 3 i art. 59 ust. 1)

Summary

Czytane łącznie art. 45 ust. 1 oraz art. 59 ust. 1 układu stowarzyszeniowego między Wspólnotami a Bułgarią, czytane łącznie art. 44 ust. 3 oraz art. 58 ust. 1 układu stowarzyszeniowego między Wspólnotami a Polską, a także czytane łącznie art. 45 ust. 3 oraz art. 59 ust. 1 układu stowarzyszeniowego między Wspólnotami a Słowacją nie stanowią zasadniczo przeszkody dla istnienia takiego uregulowania Państwa Członkowskiego obejmującego system wstępnego weryfikowania, które uzależnia wjazd na terytorium tego Państwa Członkowskiego celem założenia przedsiębiorstwa w charakterze osoby prowadzącej działalność na zasadach samozatrudnienia od udzielenia przez służby dyplomatyczne lub konsularne tego Państwa Członkowskiego w kraju pochodzenia osoby zainteresowanej lub w kraju, w którym stale przebywa, tymczasowego zezwolenia na pobyt. Taki system może w sposób ważny uzależnić udzielenie tego zezwolenia od spełnienia przez zainteresowanego warunku wykazania, że ma on naprawdę zamiar rozpocząć działalność gospodarczą na zasadach samozatrudnienia, nie będąc jednocześnie nigdzie zatrudnionym i nie korzystając ze środków publicznych, i że posiada on wystarczające zasoby finansowe, aby prowadzić działalność na zasadach samozatrudnienia, oraz że ma on uzasadnione szanse powodzenia. System znajdujący zastosowanie do takich tymczasowych zezwoleń na pobyt powinien jednakże opierać się na procedurze łatwo dostępnej i mogącej zagwarantować zainteresowanym, że ich wniosek zostanie rozpatrzony obiektywnie i w rozsądnym terminie, a ewentualne odmowy udzielenia zezwolenia będą ponadto mogły zostać zakwestionowane na drodze sądowej.

Wykładnia powyższych przepisów układów stowarzyszeniowych powinna być dokonywana w ten sposób, nie stanowią zasadniczo przeszkody dla istnienia uregulowania krajowego stanowiącego, że właściwe władze przyjmującego Państwa Członkowskiego odrzucają wniosek o zezwolenie na pobyt celem założenia przedsiębiorstwa złożony na terytorium tego Państwa Członkowskiego na podstawie tych układów, w sytuacji gdy wnioskodawca nie posiada tymczasowego zezwolenia na pobyt wymaganego przez te przepisy.

Bez znaczenia jest w tym względzie okoliczność, iż wnioskodawca utrzymuje, że w sposób jasny i oczywisty spełnia podstawowe warunki udzielenia tymczasowego zezwolenia na pobyt oraz zezwolenia na pobyt celem założenia przedsiębiorstwa, lub okoliczność, że wnioskodawca ten przebywa w chwili złożenia wniosku w przyjmującym Państwie Członkowskim legalnie na innej podstawie, w sytuacji gdy wniosek ten jest niezgodny z wyraźnie postawionymi warunkami wjazdu zainteresowanego do przyjmującego Państwa Członkowskiego, a w szczególności tych dotyczących czasu dozwolonego pobytu.

(zob. pkt 39 oraz pkt 1–3 sentencji)