45

W tych okolicznościach Kúria (sąd najwyższy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy zakresem zastosowania rozporządzenia nr 204/2011 lub, w stosownych przypadkach, rozporządzenia nr 2016/44 objęte są następujące zobowiązania finansowe dotyczące zapłaty kosztów gwarancji, wynikające z umów regwarancji zawartych w ramach łańcucha umów w celu wystawienia gwarancji bankowej na korzyść [HIB]: a) gdy na mocy umowy regwarancji bank mający siedzibę w Unii Europejskiej ma obowiązek zapłacenia kosztów bankowi libijskiemu, który znajduje się w wykazie […] zawartym w załączniku III do rozporządzenia nr 204/2011; b) gdy na mocy umowy regwarancji bank mający siedzibę w Unii […] ma obowiązek zapłacenia kosztów bankowi libijskiemu, który nie znajduje się w wykazie […] zawartym w załączniku III do rozporządzenia nr 204/2011, ale gwarancja bankowa jest wystawiona na rzecz HIB, której nazwa jest umieszczona w tym wykazie; c) gdy w okresie po zmianie rozporządzenia nr 204/2011 przez rozporządzenie nr 45/2014 rozporządzenie nr 204/2011 zakazuje bezpośrednich lub pośrednich płatności dla jakiegokolwiek podmiotu libijskiego; d) gdy obowiązek zapłaty kosztów gwarancji wynika z umowy regwarancji zawartej, w ramach stosunku łączącego dwa banki z siedzibą w Unii […], w ramach łańcucha umów zawartych w celu wystawienia gwarancji bankowej na rzecz HIB; e) gdy rozliczenie kosztów gwarancji następuje po upływie okresu gwarancji, w postępowaniu sądowym, po wejściu w życie rozporządzenia 2016/44? 2) Czy w przypadku gdy zobowiązanie do zapłaty kosztów gwarancji, o którym mowa w [pytaniu pierwszym lit. a) i b)], jest objęte zakresem stosowania rozporządzenia [nr 204/2011], należy uznać, że koszty gwarancji zapłacone libijskiemu bankowi – którego nazwa też była przez pewien czas umieszczona w wykazie […] zamieszczonym w załączniku III – w celu wystawienia gwarancji zwrotu zaliczki i gwarancji należytego wykonania na rzecz HIB stanowią środki finansowe użyte bezpośrednio lub pośrednio na korzyść osób prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku III do rozporządzenia nr 204/2011? 3) Czy art. 12 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 204/2011 w okresie po zmianie tego rozporządzenia przez rozporządzenie nr 45/2014 {[pytanie pierwsze, lit. c)]} należy interpretować w ten sposób, że należy uznać, iż koszty i wydatki, których dochodzi libijski bank, zapłacone na podstawie umowy regwarancji przez bank mający siedzibę w Unii […], stanowią bezpośrednio lub pośrednio roszczenia wynikające z gwarancji? 4) Czy bank mający siedzibę w Unii […], który na podstawie umowy regwarancji, zawartej w ramach łańcucha umów do celu wystawienia gwarancji bankowej na rzecz HIB, jest zobowiązany do zapłacenia kosztów gwarancji podmiotowi libijskiemu {[pytanie pierwsze, lit. d)]}, powinien być uważany za osobę lub podmiot w rozumieniu art. 12 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 204/2011 w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 45/2014 – czyli osobę lub podmiot działające za pośrednictwem lub w imieniu, lub na korzyść osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a) lub b) wskazanego art. 12 ust. 1? Czy należy uznać, że koszty gwarancji dochodzone przez wspomniany bank od innego banku mającego siedzibę w Unii […] stanowią bezpośrednio lub pośrednio roszczenia wynikające z gwarancji? 5) Czy przepis art. 9 rozporządzenia nr 204/2011 ustanawiający wyłączenie odnosi się do jakiejkolwiek płatności? 6) Jeżeli rozliczenie kosztów gwarancji następuje po wejściu w życie rozporządzenia [2016/44], uchylającego rozporządzenie nr 204/2011, lecz zawierającego w istocie identyczne przepisy {[pytanie pierwsze, lit. e)]}, to czy rozporządzenie 2016/44 znajduje zastosowanie do rozstrzygnięcia sporu między stronami i czy art. 17 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że należy uznać, iż koszty i wydatki, których dochodzi bank libijski, zapłacone na podstawie umowy regwarancji przez bank mający siedzibę w Unii […], stanowią bezpośrednio lub pośrednio roszczenia wynikające z gwarancji? Czy bank mający siedzibę w Unii […], który na podstawie umowy regwarancji, zawartej w ramach łańcucha umów do celu wystawienia gwarancji bankowej na rzecz HIB, jest zobowiązany do zapłacenia kosztów gwarancji podmiotowi libijskiemu, powinien być uważany za osobę lub podmiot w rozumieniu art. 17 ust. 1 lit. c) wspomnianego rozporządzenia – czyli osobę lub podmiot działające za pośrednictwem lub w imieniu, lub na korzyść osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a) lub b) wskazanego art. 17 ust. 1? Czy należy uznać, że koszty gwarancji dochodzone przez ten bank od innego banku mającego siedzibę w Unii […] stanowią bezpośrednio lub pośrednio roszczenia wynikające z gwarancji?”.