12.

Okoliczności faktyczne leżące u podstaw wniesionej do Sądu skargi zostały przedstawione w zaskarżonym wyroku w następujący sposób: „1 W decyzji C(2002) 5083 wersja ostateczna […] Komisja stwierdziła, że liczne przedsiębiorstwa uczestniczyły w szeregu porozumień i uzgodnionych praktyk w rozumieniu art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) w sektorze grafitów specjalnych w okresie od lipca 1993 r. do lutego 1998 r. 2 Pojęcie »grafity specjalne« w rozumieniu [zaskarżonej] decyzji obejmuje rodzaj grafitów innych od elektrod grafitowych stosowanych w hutnictwie, mających różne przeznaczenie, takich jak grafit izostatyczny, prasowany i odlewniczy. 3 Grafit izostatyczny posiada właściwości mechaniczne bardziej zaawansowane od grafitu prasowanego i odlewniczego, od których zależy cena każdego z tych produktów. Grafit izostatyczny występuje w szczególności w postaci elektrod EDM stosowanych w produkcji form metalicznych w sektorze samochodowym i w elektronice. Inne zastosowanie grafitu izostatycznego to matryce do ciągłego odlewania metalu nieżelaznego, takiego jak miedź i stopy miedzi. 4 Różnica w cenie produkcji grafitu izostatycznego a grafitu prasowanego lub odlewniczego wynosi co najmniej 20%. Grafit prasowany ma zasadniczo lepszą cenę i cieszy się większą popularnością, pod warunkiem spełnienia warunków przeznaczenia. W odniesieniu do produktów prasowanych mają one szerokie zastosowanie w przemyśle, głównie w przemyśle hutniczym, w przemyśle aluminiowym, chemicznym i metalurgicznym. 5 Grafit odlewniczy ma zastosowanie tylko do wyrobów o większych rozmiarach, ponieważ jego właściwości są z zasady gorsze od właściwości grafitu prasowanego. […] 7 Decyzja dotyczy dwóch odrębnych karteli, z których jeden obejmuje rynek grafitów specjalnych izostatycznych, a drugi rynek grafitów specjalnych prasowanych, natomiast co do grafitu odlewniczego naruszenie nie zostało wykryte. Kartele te obejmowały produkty bardzo specyficzne, tj. grafity w blokach całych i ciętych, z wyłączeniem produktów obrobionych, tj. produkowanych »na zamówienie« klienta. 8 Głównymi producentami grafitu specjalnego na zachodzie są spółki międzynarodowe. […] 9 W dniu wydania decyzji najważniejszymi producentami grafitu izostatycznego w całej Wspólnocie/EOG byli niemiecka spółka SGL Carbon AG (»SGL«) i francuska spółka Le Carbone-Lorraine SA (»LCL«). Japońska spółka Toyo Tanso Co. Ltd (»TT«) zajmowała trzecie miejsce, a za nią plasowały się kolejne spółki japońskie, mianowicie Tokai Carbon Co. Ltd (»Tokai«), Ibiden Co. Ltd (»Ibiden«), Nippon Steel Chemical Co. Ltd (»NSC«) i NSCC Techno Carbon Co. Ltd (»NSCC«) oraz spółka amerykańska UCAR International Inc. (»UCAR«), obecnie GrafTech International Ltd. […] 11 Głównymi podmiotami na światowym rynku grafitu prasowanego były UCAR (40%) i SGL (30%). Na rynku europejskim przypadały na nie 2/3 sprzedaży. Producenci japońscy wspólnie posiadali ok. 10% rynku światowego i 5% rynku wspólnotowego. Stosunek sprzedaży produktów prasowanych w blokach całych lub ciętych (produkt nieobrobiony) wynosił 20–30% w przypadku UCAR i 40–50% w przypadku SGL. 12 Od lipca 1997 r. Komisja prowadziła dochodzenie dotyczące rynku elektrod grafitowych, które zakończyło się wydaniem przez Komisję w dniu 18 lipca 2001 r. decyzji dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE oraz art. 53 porozumienia EOG — sprawa COMP/E-1/36.490 — Elektrody grafitowe (Dz.U. 2002, L 100, str. 1). W czasie tego dochodzenia UCAR skontaktowała się z Komisją w 1999 r. w celu złożenia wniosku na podstawie [komunikatu w sprawie współpracy]. Wniosek ten dotyczył zarzucanych praktyk antykonkurencyjnych na rynkach grafitu izostatycznego i prasowanego. 13 Na podstawie dokumentów przedstawionych przez UCAR Komisja skierowała wnioski o udzielenie informacji zgodnie z art. 11 [rozporządzenia nr 17] do SGL, Intech, Ibiden, Tokai i TT, żądając szczegółowych informacji dotyczących kontaktów z konkurentami. Spółki te skontaktowały się z Komisją i wyraziły zamiar współpracy z Komisją w prowadzonym przez nią dochodzeniu. 14 W Stanach Zjednoczonych w marcu 2000 r. i w lutym 2001 r. zostało wszczęte postępowanie karne przeciwko spółce zależnej LCL i spółce zależnej TT z powodu zarzucanego im uczestnictwa w zakazanym porozumieniu na rynku grafitów specjalnych. Spółki przyznały się do winy i zgodziły się zapłacić grzywny. W październiku 2001 r. Ibiden również przyznała się do winy i zapłaciła grzywnę. 15 W dniu 17 maja 2002 r. Komisja skierowała do adresatów decyzji pismo w sprawie przedstawienia zarzutów. W swoich odpowiedziach wszystkie spółki z wyjątkiem Intech EDM BV i Intech EDM AG przyznały się do naruszenia. Żadna ze spółek nie podważyła wystąpienia okoliczności faktycznych. 16 Biorąc pod uwagę podobieństwo metod stosowanych przez członków kartelu, okoliczność, że naruszenia dotyczyły pokrewnych produktów oraz że w obu sprawach brały udział SGL i UCAR, Komisja uznała za stosowne rozpatrzyć naruszenia na dwóch rynkach produktowych w jednym postępowaniu. 17 Postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem w dniu 17 grudnia 2002 r. decyzji, w której, po pierwsze, skarżącym oraz TT, UCAR, LCL, Ibiden, NSC i NSCC zostało zarzucone, iż ustaliły w skali światowej ceny sugerowane (ceny docelowe) na rynku nieobrobionego grafitu izostatycznego, zaś po drugie, SGL i UCAR zarzucono, iż popełniły podobne naruszenie, również w skali światowej, na rynku nieobrobionego grafitu prasowanego. 18 W odniesieniu do naruszenia na rynku grafitu izostatycznego w decyzji stwierdza się, że ceny zostały ustalone z podziałem na przeznaczenie, obszar geograficzny (Europa lub Stany Zjednoczone) oraz poziom dystrybucji (dystrybutorzy/warsztaty mechaniczne i duzi ostateczni odbiorcy mający możliwość obróbki). Kartel miał również na celu ujednolicenie warunków handlowych i wymianę dokumentów wysyłkowych, aby zapewnić szczegółową kontrolę sprzedaży i wykrywanie ewentualnych odstępstw od uzgodnień kartelu. W niektórych przypadkach wymiana informacji dotyczyła podziału głównych klientów. 19 Z dalszej części decyzji wynika, że porozumienia kartelowe na rynku grafitu izostatycznego były wykonywane poprzez wielostronne systematyczne spotkania na czterech poziomach: — spotkania »na wysokim szczeblu«, w których uczestniczyły osoby zajmujące kierownicze stanowiska w spółkach i podczas których zostały zdefiniowane podstawowe zasady współpracy; — spotkania »robocze na szczeblu międzynarodowym«, które dotyczyły zaliczenia bloków grafitowych do poszczególnych kategorii i ustalania cen minimalnych dla każdej kategorii; — spotkania »na szczeblu regionalnym« (obejmujące Europę); — spotkania na »szczeblu lokalnym« (o zasięgu krajowym) dotyczące rynków: włoskiego, niemieckiego, francuskiego, brytyjskiego i hiszpańskiego. […] 21 W odniesieniu do naruszenia dotyczącego rynku grafitu prasowanego z decyzji wynika, że dwa główne podmioty na właściwym europejskim rynku, SGL i UCAR, przyznały się do uczestnictwa w szeregu dwustronnych spotkań dotyczących tego rynku w okresie od 1993 r. do końca roku 1996. UCAR i SGL porozumiały się w sprawie podniesienia cen grafitu prasowanego na rynku wspólnotowym/EOG. Regularnie uzgadniały ceny i klasyfikację towarów w celu uniknięcia konkurencji cenowej. Klienci byli informowani o nowych cenach na zmianę przez każdą ze stron. 22 Na podstawie dokonanych w decyzji ustaleń faktycznych i ocen prawnych Komisja nałożyła na zainteresowane przedsiębiorstwa grzywny, których kwota została obliczona zgodnie z metodą przedstawioną w wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy artykułu 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 oraz artykułu 65 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, jak również w komunikacie w sprawie współpracy. 23 Zgodnie z art. 1 akapit pierwszy sentencji decyzji następujące przedsiębiorstwa naruszyły art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 porozumienia EOG, uczestnicząc we wskazanych okresach w szeregu porozumień i uzgodnionych praktyk wywierających wpływ na rynki specjalnego grafitu izostatycznego we Wspólnocie i EOG: […] b) SGL od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.; […] 24 Zgodnie z akapitem drugim tego samego przepisu następujące przedsiębiorstwa naruszyły art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 porozumienia EOG, uczestnicząc we wskazanych okresach w szeregu porozumień i uzgodnionych praktyk wywierających wpływ na rynki specjalnego grafitu prasowanego we Wspólnocie i EOG: — SGL od lutego 1993 r. do listopada 1996 r.; […] 25 W art. 3 sentencji [zaskarżonej decyzji] zostały nałożone następujące grzywny: […] b) SGL: — grafit izostatyczny: 18940000 EUR; — grafit prasowany: 8810000 EUR; […] 26 Artykuł 3 stanowi ponadto, że grzywny powinny zostać zapłacone w ciągu trzech miesięcy od doręczenia decyzji, pod rygorem powiększenia ich o odsetki za opóźnienie w wysokości 6,75%. 27 Pismem z dnia 20 grudnia 2002 r. decyzja została przesłana skarżącym. Pismo to precyzuje, że z upływem terminu zapłaty wskazanego w decyzji Komisja przystąpi do windykacji rzeczonych kwot; w przypadku jednak wniesienia skargi do Sądu żaden środek wykonawczy nie zostanie przedsięwzięty, pod warunkiem zapłaty odsetek w wysokości 4,75% i ustanowienia gwarancji bankowej”.