14.

Artykuł 24 rozporządzenia nr 753/2002 reguluje następnie ochronę tradycyjnych terminów: „1. Dla celów niniejszego artykułu, określenie »tradycyjne terminy« oznacza dodatkowe tradycyjne terminy wymienione w art. 23, terminy wymienione w art. 28 i tradycyjne specyficzne terminy przewidziane w art. 14 ust. 1 akapit pierwszy lit. c), art. 29 i art. 38 ust. 3. 2. Tradycyjne terminy wymienione w załączniku III są zarezerwowane dla win, z którymi są związane, oraz są chronione przed: a) wszelkiego rodzaju sprzecznym z prawem przywłaszczeniem, imitacją bądź przywołaniem, nawet w przypadkach gdy terminowi objętemu ochroną towarzyszą określenia takie jak: »rodza«, »typ«, »styl«, »imitacja«, »gatunek« itp.; b) wszelkim innym bezpodstawnym, fałszywym lub wprowadzającym w błąd wskazaniem co do charakteru bądź zasadniczych cech wina, umieszczonych na wewnętrznym lub zewnętrznym opakowaniu, w materiałach reklamowych lub jakichkolwiek dokumentach dotyczących tego wina; c) wszelkimi innymi praktykami mogącymi wprowadzić w błąd konsumentów, szczególnie sprawiającymi wrażenie, że wino kwalifikuje się do określenia tradycyjnie chronionym terminem. 3. Znaki handlowe stosowane do opisu wina na jego etykietach nie mogą zawierać tradycyjnych terminów wymienionych w załączniku III, o ile wino nie kwalifikuje się do określenia takim tradycyjnym terminem. […] 4. Jeśli tradycyjny termin wymieniony w załączniku III do niniejszego rozporządzenia mieści się również w jednej z kategorii wskazań wymienionych w załączniku VII części A i B pkt 1 i 2 do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, to do tego tradycyjnego terminu mają zastosowanie przepisy niniejszego artykułu, a nie inne przepisy tytułu IV lub tytułu V. Ochrona tradycyjnego terminu ma jedynie zastosowanie do języka(ów), w którym(ych) ten termin jest przedstawiony w załączniku III. Każdy tradycyjny termin wymieniony w załączniku III będzie powiązany z jedną lub więcej wymienionych poniżej kategorii win: […] d) gatunkowych win produkowanych w określonych regionach, innych niż te, o których mowa w lit. a), b) lub c) oraz win stołowych i win stołowych z oznaczeniem geograficznym; w tym przypadku ochrona tradycyjnego terminu ma zastosowanie jedynie do oznaczania win innych niż wina likierowe, wina musujące, gazowane wina musujące, wina półmusujące i gazowane wina półmusujące; […] 5. Aby zakwalifikować się do włączenia do załącznika III część A, tradycyjny termin musi: a) być szczegółowy sam w sobie i precyzyjnie zdefiniowany w ustawodawstwie państwa członkowskiego; b) być w dostatecznym stopniu wyróżniającym się lub cieszyć się uznaną renomą na rynku Wspólnoty; c) być tradycyjnie używanym co najmniej od dziesięciu lat w danym państwie członkowskim; d) być stosowanym dla jednego lub więcej wina wspólnotowego albo jednej lub więcej kategorii wina wspólnotowego. Termin tradycyjny uznaje się za tradycyjny w oficjalnym języku państwa członkowskiego, jeżeli był on używany w tym języku oraz w określonym regionie granicznym sąsiedniego państwa członkowskiego/państw członkowskich dla win produkowanych na tych samych warunkach, o ile termin ten spełnia warunki określone w lit. a) do d) w jednym z tych państw członkowskich i oba państwa członkowskie są zgodne co do definicji, używania i ochrony tego terminu. […] 7. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję: a) o faktach uzasadniających uznanie każdego terminu; b) o tradycyjnych terminach znajdujących się w ich ustawodawstwie i spełniających powyższe wymogi, jak też o winach, dla których takie terminy są zastrzeżone; c) o wszelkich tradycyjnych terminach nie znajdujących się już pod ochroną w państwie pochodzenia. […]”.