Keywords

Summary



Keywords

1. Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Opłata produkcyjna – Podstawa obliczania

(rozporządzenia: Rady nr 318/2006, art. 16, 19; Komisji nr 290/2007, art. 1)

2. Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Opłata produkcyjna – Podstawa obliczania

(rozporządzenia: Rady nr 318/2006, art. 16, 19; nr 320/2006; Komisji nr 290/2007, motyw 8)

Summary

1. Artykuł 16 rozporządzenia nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru należy interpretować w ten sposób, że ilość cukru kwotowego, będąca przedmiotem wycofania z rynku na podstawie art. 19 tego rozporządzenia oraz art. 1 rozporządzenia nr 290/2007 ustalającego, na rok gospodarczy 2007/2008 współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia nr 318/2006, jest wliczana do podstawy wymiaru opłaty produkcyjnej.

Z treści oraz logiki art. 16 rozporządzenia nr 318/2006 wynika bowiem, że w ramach reformy wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru prawodawca unijny zamierzał wprowadzić nową opłatę, której podstawą wymiaru nie jest faktycznie wyprodukowana ilość cukru, lecz przydzielona kwota cukru. Tak więc, o ile art. 16 ust. 1 wyraża zasadę pobierania opłaty od kwoty cukru przydzielonej przedsiębiorstwom produkującym cukier, o tyle art. 16 ust. 2 ma na celu jedynie określenie kwoty tej opłaty.

Powyższa argumentacja znajduje potwierdzenie w brzmieniu art. 16 ust. 3 rozporządzenia nr 318/2006, który wskazuje z kolei konkretne sposoby pobierania opłaty produkcyjnej. Z jednej strony bowiem stanowi on, w akapicie pierwszym, że państwa członkowskie pobierają opłatę produkcyjną naliczoną zgodnie z ust. 1 od przedsiębiorstw na ich terytorium w wysokości zależnej od kwoty przydzielonej tym przedsiębiorstwom w danym roku gospodarczym. Z drugiej strony art. 16 ust. 3 akapit drugi wymaga, aby przedsiębiorstwa uiszczały opłatę najpóźniej do końca lutego danego roku gospodarczego. W tym terminie ilość wyprodukowana w bieżącym roku gospodarczym nie jest jednak jeszcze znana, gdyż zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia rok gospodarczy rozpoczyna się 1 października i kończy 30 września następnego roku.

Ponadto ani z rozporządzenia nr 318/2006, ani z żadnego innego dokumentu nie wynika, że prawodawca unijny zamierzał wyłączyć z podstawy wymiaru opłaty produkcyjnej ilość cukru kwotowego wycofaną z rynku zgodnie z art. 19 tego rozporządzenia.

(por. pkt 22–25; pkt 1 sentencji)

2. Włączenie do podstawy wymiaru opłaty produkcyjnej ustanowionej w art. 16 rozporządzenia nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru ilości cukru kwotowego, będącej przedmiotem wycofania z rynku, nie jest oczywiście nieproporcjonalne w stosunku do celu realizowanego przez to rozporządzenie, wobec czego nie może być uznane za sprzeczne z zasadą proporcjonalności.

Ponadto tego typu włączenie nie może zostać uznane za sprzeczne z zasadą niedyskryminacji. Nie ulega wątpliwości, że może ono prowadzić – ze względu na sposób, w jaki określa się zakres tego wycofania – do odmiennego traktowania przedsiębiorstw znajdujących się w ewentualnie porównywalnej sytuacji, ale z siedzibami w różnych państwach członkowskich. Niemniej jednak tego rodzaju traktowanie przedsiębiorstw jest obiektywnie uzasadnione. W rzeczywistości bowiem podział kwot pomiędzy przedsiębiorstwami i zarządzanie kwotami są nadal zapewnione przez państwa członkowskie, również zrzeczenie się kwot odbywa się na poziomie krajowym i różni się między sobą.. W tym kontekście i jak wynika to z motywu 8 rozporządzenia nr 290/2007 ustalającego, na rok gospodarczy 2007/2008, współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia nr 318/2006, niezbędne jest uwzględnienie okoliczności, że ograniczenia związane z wycofaniem z rynku mogą mieć poważne konsekwencje gospodarcze dla przedsiębiorstw w państwach członkowskich, które podjęły szczególny wysiłek w ramach systemu restrukturyzacji ustanowionego w rozporządzeniu nr 320/2006 ustanawiającym tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniającym rozporządzenie nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, a także że skutek taki byłby sprzeczny z samym celem tego systemu i wspólnej organizacji rynków, jakim jest zapewnienie rentowności i konkurencyjności tego sektora. Całkowite lub częściowe wyłączenie zastosowania wspólnego dla państw członkowskich współczynnika procentowego wycofania ma zatem na celu uwzględnienie podjętych przez nie wysiłków w zakresie dążenia do ostatecznego uwolnienia kwot.

(por. pkt 40, 45–47)