ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
W przypadku oznaczeń graficznych składających się z jednej strony z elementów liczbowych „100” i „300” i z drugiej strony z elementów graficznych takich jak użyte w tych znakach kolorystyka, obramowanie, ornamentacja i typografia, o których rejestrację jako wspólnotowych znaków towarowych wniesiono dla „afiszy; plakatów; albumów; broszur; czasopism; blankietów; druków; gazet; kalendarzy; krzyżówek; rebusów” i „łamigłówek; zagadek; puzzli”, należących odpowiednio do klas 16 i 28 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) ma możliwość zażądania jako warunku rejestracji znaku towarowego złożenia przez zgłaszającego oświadczenia, że nie będzie rościł sobie wyłącznego prawa do elementów liczbowych.

Liczby 100 i 300 odnoszą się do ilości i będą natychmiast i bez głębszego zastanowienia postrzegane przez przeciętnego konsumenta w całej Wspólnocie Europejskiej jako opis cech wchodzących w grę towarów, w szczególności liczby afiszy w wystawionych na sprzedaż partiach towaru, liczby stron w publikacjach lub liczby elementów puzzli i zagadek, które będą wskazywać na stopień ich trudności — cech mających zasadnicze znaczenie przy podejmowaniu decyzji o zakupie. W rezultacie właściwy krąg odbiorców będzie postrzegać te elementy liczbowe jako informację dotyczącą oznaczonych towarów, a nie jako wskazanie ich pochodzenia.

Co się tyczy istnienia wątpliwości co do zasięgu ochrony, elementy graficzne zgłoszonych znaków towarowych, czyli kolorystyka, obramowanie, ornamentacja i typografia użyte w tych znakach, są zbyt proste, aby mogły wpływać na sposób postrzegania ich przez konsumentów. Natomiast liczby, jako jedyne elementy słowne, mogą bardziej przyciągać uwagę docelowych konsumentów i dominują w związku z tym w ramach wrażenia wywieranego przez zgłoszone znaki towarowe. Gdyby rejestracja zgłoszonych znaków towarowych nie została obwarowana żadnym warunkiem, można by odnieść wrażenie, że prawa wyłączne rozciągają się również na elementy „100” i „300”, w wyniku czego ich użycie w innych znakach towarowych byłoby niedopuszczalne. W konsekwencji włączenie tych oznaczeń do zgłoszonych znaków towarowych mogło nasuwać wątpliwości co do zakresu przyznanej tym znakom ochrony.

(por. pkt 24, 25, 27, 28)
Sprawa T-376/07

Republika Federalna Niemiec

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

„Pomoc państwa — Pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw — Decyzja dotycząca żądania udzielenia informacji w zakresie dwóch systemów pomocy państwa — Uprawnienia kontrolne Komisji na podstawie art. 9 ust. 2 zdanie czwarte rozporządzenia (WE) nr 70/2001”

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 25 listopada 2009 r. II ‐ 4295

Streszczenie wyroku

Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Kategorie pomocy, zdefiniowane w drodze rozporządzenia, które można uznać za zgodne ze wspólnym rynkiem – Rozporządzenie nr 70/2001 w sprawie pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw

(rozporządzenie Komisji nr 70/2001, art. 9 ust. 2 zdanie czwarte)

Orzecznictwo, zgodnie z którym rozporządzenie wykonawcze należy interpretować w taki sposób, aby było ono zgodne z rozporządzeniem podstawowym, nie znajduje zastosowania w odniesieniu do przepisu rozporządzenia wykonawczego, którego znaczenie jest jasne i jednoznaczne, a zatem niewymagające żadnej interpretacji.

Z brzmienia art. 9 ust. 2 zdanie czwarte rozporządzenia nr 70/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw wynika, że Komisja ma prawo zażądać od państw członkowskich udzielenia wszelkich informacji, które uzna za niezbędne do oceny, czy warunki określone w rozporządzeniu w sprawie wyłączenia zostały spełnione. Z jasnego i jednoznacznego brzmienia tego przepisu wynika zatem, że Komisja ma prawo zażądać od państwa członkowskiego udzielenia informacji w każdych okolicznościach.

Ponadto, uwzględniając jasne brzmienie tego przepisu, nie można mieć żadnych wątpliwości dotyczących dokładnego zakresu uprawnień przysługujących Komisji. Dane państwo członkowskie nie może zatem powoływać się na naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań w celu ograniczenia zakresu uprawnień, które Komisja wywodzi z tego przepisu.

W tym zakresie, zakładając, że pomiędzy wejściem w życie tego rozporządzenia a żądaniami udzielenia informacji, które legły u podstaw spornej decyzji, Komisja przeprowadzała kontrolę tylko w przypadku pojawienia się wątpliwości w kwestii poszanowania warunków tego rozporządzenia, nie można mieć uzasadnionych oczekiwań co do utrzymania istniejącej sytuacji, którą Komisja może zmienić w ramach przysługującego jej uznania.

(por. pkt 22–24, 40, 42)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnoty Europejskie – System językowy – Rozporządzenie nr 1 – Zakres stosowania (rozporządzenie Rady nr 1) (por. pkt 52-54)

2. Wspólnoty Europejskie – System językowy – Istnienie ogólnej zasady zapewniającej każdemu obywatelowi prawo do sporządzenia w jego języku każdego aktu mogącego mieć wpływ na jego interesy– Brak (rozporządzenie Rady nr 1) (por. pkt 73)

3. Urzędnicy – Konkurs – Ogłoszenie o konkursie – Publikacja w Dzienniku Urzędowym wyłącznie w niektórych językach urzędowych (por. pkt 77-85)

4. Urzędnicy – Konkurs – Ogłoszenie o konkursie – Pełna publikacja w Dzienniku Urzędowym wyłącznie w niektórych językach urzędowych (por. pkt 91, 93, 94)

5. Urzędnicy – Zasady – Ochrona uzasadnionych oczekiwań – Przesłanki (por. pkt 110-112)

Subject of the case

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AD/94/07 mającym na celu utworzenie rezerwy dla potrzeb zatrudnienia administratorów (AD5) w dziedzinie informacji, komunikacji i mediów (Dz.U. 2007, C 45 A, s. 3), EPSO/AST/37/7 mającym na celu utworzenie rezerwy dla potrzeb zatrudnienia asystentów (AST 3) w dziedzinie komunikacji i informacji (Dz.U. 2007, C 45 A, s. 15) i EPSO/AD/95/07 mającym na celu utworzenie rezerwy dla potrzeb zatrudnienia administratorów (AD5) w dziedzinie informacji (biblioteka/dokumentacja) (Dz.U. 2007, C 103 A, s. 7).

Sentencja

Sentencja

1) Skargi zostają oddalone.

2) Republika Włoska pokrywa swoje koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Republika Litewska i Republika Grecka pokrywają swoje własne koszty .
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Rolnictwo – EFOGR – Rozliczanie rachunków – Ograniczenie odmowy finansowania – Okres dwudziestu czterech miesięcy – Rozpoczęcie biegu terminu – Zawiadomienie o wynikach kontroli przez Komisję (rozporządzenia Rady: nr 729/70, art. 5 ust. 2 lit. c); nr 1258/1999, art. 7 ust. 4 akapit piąty) (por. pkt 39)

2. Rolnictwo – EFOGR – Rozliczanie rachunków – Odmowa pokrycia wydatków wynikających z niewłaściwego stosowania przepisów wspólnotowych – Zakwestionowanie przez zainteresowane państwo członkowskie – Ciężar dowodu – Rozłożenie ciężaru dowodu między Komisję a państwo członkowskie (rozporządzenia Rady: nr 729/70; nr 1258/1999) (por. pkt 51, 53-55)

3. Akty instytucji – Rozporządzenia – Rozporządzenie przewidujące szczególne środki nadzoru – Brak swobodnego uznania państw członkowskich – Niewykonanie – Względy uzasadniające – Większa skuteczność innego systemu nadzoru – Niedopuszczalność (por. pkt 56)

4. Skarga o stwierdzenie nieważności – Właściwość sądu wspólnotowego – Decyzja Komisji w sprawie cofnięcia wspólnotowej pomocy finansowej – Kompetencja do zmiany spornej decyzji lub do zastąpienia jej inną decyzją – Brak – Żądania obniżenia kwoty podlegającej zwrotowi – Niedopuszczalność (art. 230 WE) (por. pkt 136)

Subject of the case

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2007/243/WE z dnia 18 kwietnia 2007 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. L 106, s. 55).

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria – Skierowana do państwa członkowskiego decyzja Komisji o zmniejszeniu pomocy finansowej z Europejskiego Fundusz Rozwoju Regionalnego – Decyzja nienakazująca podjęcia działań zmierzających do odzyskania kwot wypłaconych końcowym beneficjentom – Brak swobody uznania zainteresowanego państwa członkowskiego w zakresie odzyskania tych kwot wynikający z prawa krajowego – Skarga wniesiona przez podmiot odpowiedzialny za zarządzanie tą pomocą – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność (art. 230 akapit czwarty WE) (por. pkt 61–90)

2. Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej – Właściwość Sądu określona na mocy klauzuli arbitrażowej – Właściwość stanowiąca odstępstwo od prawa powszechnego – Wykładnia zawężająca – Wniosek o wypłatę salda wspólnotowej pomocy finansowej – Wniosek niepodlegający zakresowi stosowania klauzuli arbitrażowej – Brak właściwości Sądu (art. 238 WE) (por. pkt 99–102)

Subject of the case

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C (2007) 3772 z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie zmniejszenia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) dotyczącej dotacji globalnej na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii na podstawie decyzji Komisji C (95) 1769 z dnia 28 lipca 1995 r. oraz żądanie nakazania Komisji wypłaty salda pomocy na podstawie art. 238 WE.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Caixa Geral de Depósitos, SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Republika Portugalska pokrywa własne koszty.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Unia Europejska – System językowy – Rozporządzenie nr 1 – Zakres stosowania – Stosunki między instytucjami a ich personelem – Wyłączenie (rozporządzenie Rady nr 1) (por. pkt 30-33)

2. Unia Europejska – System językowy – Istnienie ogólnej zasady zapewniającej każdemu obywatelowi prawo do sporządzenia w jego języku każdego aktu mogącego mieć wpływ na jego interesy – Brak (art. 290 WE, 314 WE; rozporządzenie Rady nr 1) (por. pkt 50)

3. Urzędnicy – Personel kontraktowy – Zatrudnienie – Zaproszenie do zgłaszania kandydatur celem utworzenia bazy danych kandydatów do pracy w charakterze pracowników kontraktowych – Publikacja na stronie Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO) wyłącznie w niektórych językach urzędowych – Obowiązek podjęcia działań umożliwiających wszystkim potencjalnym kandydatom powzięcie w użyteczny sposób wiedzy o istnieniu i treści zaproszenia – Kandydaci posiadający wystarczającą znajomość przynajmniej jednego z języków publikacji – Dyskryminacja ze względu na język – Brak – Kandydaci posiadający tylko znajomość innych języków urzędowych – Dyskryminacja ze względu na język (art. 12 WE; warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 82 ust. 1) (por. pkt 52-54, 58, 59, 63,64)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności zaproszenia do zgłaszania kandydatur EPSO/CAST/EU/27/07 w celu stworzenia bazy danych kandydatów do pracy w charakterze pracowników kontraktowych do wykonywania różnych zadań w ramach instytucji i agencji wspólnotowych, opublikowanego na stronie internetowej Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO) w dniu 27 marca 2007 r.

Sentencja

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność zaproszenia do zgłaszania kandydatur EPSO/CAST/EU/27/07 w celu stworzenia bazy danych kandydatów do pracy w charakterze pracowników kontraktowych do wykonywania różnych zadań w ramach instytucji i agencji wspólnotowych, opublikowanego na stronie internetowej Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO) w dniu 27 marca 2007 r.

2) Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają własne koszty postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Prawo Unii – Zasady – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Stosowanie do aktów wydanych przez agencje ustanowione na podstawie prawa wtórnego wywołujących skutki prawne wobec osób trzecich (art. 230 WE) (por. pkt 57, 58)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Decyzje wydawane przez Europejską Agencję Odbudowy w ramach procedur udzielania zamówień publicznych – Zaliczenie (art. 230 akapit pierwszy WE) (por. pkt 59–61)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Skarga na decyzję utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję niezaskarżoną w terminie – Niedopuszczalność – Pojęcie decyzji potwierdzającej – Decyzja wydana w następstwie wniosku, w którym powołano się na nowe istotne okoliczności faktyczne – Wyłączenie (art. 263 TFUE) (por. pkt 89–93)

4. Postępowanie – Termin do wniesienia skargi – Prekluzja – Usprawiedliwiony błąd – Pojęcie – Procedury polubownego rozwiązywania sporów przewidziane w postępowaniach przetargowych – Skorzystanie przez oferenta z takiej procedury – Włączenie (por. pkt 99, 103)

5. Zamówienia publiczne Unii Europejskiej – Udzielenie zamówienia w wyniku przetargu – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji – Kontrola sądowa – Granice (por. pkt 115)

6. Budżet Unii Europejskiej – Rozporządzenie finansowe – Przepisy mające zastosowanie do procedur udzielania zamówień publicznych – Zakres stosowania – Zamówienia publiczne udzielane przez jednostki organizacyjne stworzone przez Wspólnoty, posiadające osobowość prawną i otrzymujące subwencje z rzeczonego budżetu – Włączenie (rozporządzenia: Rady nr 2988/95, art. 167 ust. 1; nr 2666/2000, art. 7 ust. 1; Komisji nr 2343/2002, art. 74) (por. pkt 153–157)

7. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja o nieprzyjęciu oferty wydana w ramach procedury udzielania zamówień publicznych na usługi (art. 253 WE) (por. pkt 170–172, 177)

Subject of the case

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EAR w sprawie odrzucenia oferty skarżących w przetargu EuropeAid/124192/D/SUP/YU na dostawę sprzętu do gospodarki odpadami medycznymi (Dz.U. 2006 S 233–248823) oraz w sprawie udzielenia zamówienia innemu oferentowi, a po drugie, żądanie odszkodowania.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) CMB Maschinenbau & Handels GmbH i J. Christof GmbH pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.
Keywords

Summary



Keywords

Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Decyzja Komisji stwierdzająca naruszenie – Dowody, jakie należy zebrać

(art. 81 ust. 1 WE)

Summary

Odnośnie do rozkładu ciężaru dowodu naruszenia art. 81 ust. 1 WE, na Komisji spoczywa obowiązek udowodnienia stwierdzonych przez nią naruszeń oraz przedstawienia środków dowodowych pozwalających wykazać w sposób wymagany prawem występowanie okoliczności faktycznych stanowiących naruszenie. A zatem konieczne jest, aby Komisja przedstawiła precyzyjne i spójne dowody w celu uzasadnienia twierdzenia, że naruszenie to zostało popełnione.

Jeżeli sąd ma wątpliwości, to należy je rozpatrywać na korzyść przedsiębiorstwa będącego adresatem decyzji stwierdzającej naruszenie. Sąd nie może zatem dojść do wniosku, że Komisja wykazała istnienie danego naruszenia w sposób wystarczający pod względem prawnym, jeżeli ma on nadal wątpliwości w tej kwestii.

Ponadto jest normalne, że działania, które obejmują praktyki i porozumienia o charakterze antykonkurencyjnym, mają miejsce poza prawem, że spotkania odbywają się potajemnie, a dokumentacja z tym związana jest ograniczona do minimum. Z tego wynika, że nawet jeśli Komisja odkryje dokumenty świadczące wyraźnie o bezprawnym nawiązaniu kontaktu pomiędzy przedsiębiorstwami – będą one zazwyczaj jedynie fragmentaryczne i odosobnione, i dlatego często będzie konieczna rekonstrukcja poszczególnych elementów w drodze dedukcji. Stąd, w większości przypadków, istnienie praktyki lub porozumienia o charakterze antykonkurencyjnym należy wywnioskować z pewnej liczby zbiegów okoliczności oraz wskazówek, które, analizowane łącznie, mogą stanowić w braku innego spójnego wytłumaczenia, dowód naruszenia reguł konkurencji.

Ponieważ dowody przyjęte przez Komisję, nawet, jeżeli mogą mieć pewną wartość dowodową, nie są – zważywszy na sprzeczności w decyzji Komisji dotyczące zwłaszcza spotkań organizowanych w ramach kartelu i na wątpliwość, która powinna być rozstrzygana na korzyść zainteresowanego przedsiębiorstwa –wystarczające dla uzasadnienia stwierdzenia istnienia naruszenia po stronie zainteresowanego przedsiębiorstwa, należy stwierdzić nieważność decyzji Komisji.

(por. pkt 48, 49, 66, 68)
Keywords

Summary



Keywords

Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Decyzja Komisji stwierdzająca naruszenie – Dowody, jakie należy zebrać

(art. 81 ust. 1 WE)

Summary

Odnośnie do rozkładu ciężaru dowodu naruszenia art. 81 ust. 1 WE, na Komisji spoczywa obowiązek udowodnienia stwierdzonych przez nią naruszeń oraz przedstawienia środków dowodowych pozwalających wykazać w sposób wymagany prawem występowanie okoliczności faktycznych stanowiących naruszenie. A zatem konieczne jest, aby Komisja przedstawiła precyzyjne i spójne dowody w celu uzasadnienia twierdzenia, że naruszenie to zostało popełnione.

Jeżeli sąd ma wątpliwości, to należy je rozpatrywać na korzyść przedsiębiorstwa będącego adresatem decyzji stwierdzającej naruszenie. Sąd nie może zatem dojść do wniosku, że Komisja wykazała istnienie danego naruszenia w sposób wystarczający pod względem prawnym, jeżeli ma on nadal wątpliwości w tej kwestii.

Ponadto jest normalne, że działania, które obejmują praktyki i porozumienia o charakterze antykonkurencyjnym, mają miejsce poza prawem, że spotkania odbywają się potajemnie, a dokumentacja z tym związana jest ograniczona do minimum. Z tego wynika, że nawet jeśli Komisja odkryje dokumenty świadczące wyraźnie o bezprawnym nawiązaniu kontaktu pomiędzy przedsiębiorstwami – będą one zazwyczaj jedynie fragmentaryczne i odosobnione, i dlatego często będzie konieczna rekonstrukcja poszczególnych elementów w drodze dedukcji. Stąd, w większości przypadków, istnienie praktyki lub porozumienia o charakterze antykonkurencyjnym należy wywnioskować z pewnej liczby zbiegów okoliczności oraz wskazówek, które, analizowane łącznie, mogą stanowić w braku innego spójnego wytłumaczenia, dowód naruszenia reguł konkurencji.

Ponieważ dowody przyjęte przez Komisję, nawet, jeżeli mogą mieć pewną wartość dowodową, nie są – zważywszy na sprzeczności w decyzji Komisji dotyczące zwłaszcza spotkań organizowanych w ramach kartelu i na wątpliwość, która powinna być rozstrzygana na korzyść zainteresowanego przedsiębiorstwa – wystarczające dla uzasadnienia stwierdzenia istnienia naruszenia po stronie zainteresowanego przedsiębiorstwa, należy stwierdzić nieważność decyzji Komisji.

(por. pkt 63, 64, 76, 78)
Keywords



Keywords

Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Opłaty od nadmiernych zapasów – Złagodzenie obowiązku eliminacji nadmiernych zapasów (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2; rozporządzenie Komisji 1972/2003) (por. pkt 30)

2. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Eliminacja nadmiernych zapasów przez nowe państwa członkowskie – Pojęcie – Swobodne uznanie przysługujące Komisji (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2) (por. pkt 40–48)

3. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Obowiązek eliminacji nadmiernych zapasów przez nowe państwa członkowskie – Decyzja Komisji nakładająca obowiązek zapłaty niemający na celu pokrycia kosztów eliminacji nadwyżek z rynku wewnętrznego – Niezgodność z rozdz. 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia – Stwierdzenie nieważności (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2) (por. pkt 49–52, 75–77, 79, 80)
Keywords



Keywords

Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Opłaty od nadmiernych zapasów – Złagodzenie obowiązku eliminacji nadmiernych zapasów (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2; rozporządzenie Komisji nr 1972/2003) (por. pkt 30)

2. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Eliminacja nadmiernych zapasów przez nowe państwa członkowskie – Pojęcie – Swobodne uznanie przysługujące Komisji (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2) (por. pkt 40–48)

3. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Obowiązek eliminacji nadmiernych zapasów przez nowe państwa członkowskie – Decyzja Komisji nakładająca obowiązek zapłaty niemający na celu pokrycia kosztów eliminacji nadwyżek z rynku wewnętrznego – Niezgodność z rozdz. 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia – Stwierdzenie nieważności (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2) (por. pkt 49–52, 75–77, 79, 80)
Keywords



Keywords

Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Opłaty od nadmiernych zapasów – Złagodzenie obowiązku eliminacji nadmiernych zapasów (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2; rozporządzenie Komisji nr 1972/2003) (por. pkt 30)

2. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Eliminacja nadmiernych zapasów przez nowe państwa członkowskie – Pojęcie – Swobodne uznanie przysługujące Komisji (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2) (por. pkt 40–48)

3. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Obowiązek eliminacji nadmiernych zapasów przez nowe państwa członkowskie – Decyzja Komisji nakładająca obowiązek zapłaty niemający na celu pokrycia kosztów eliminacji nadwyżek z rynku wewnętrznego – Niezgodność z rozdz. 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia – Stwierdzenie nieważności (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2) (por. pkt 49–52, 74–76, 78, 79)
3.

Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot — Akt o przystąpieniu z 2003 r. — Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi — Obowiązek eliminacji nadmiernych zapasów przez nowe państwa członkowskie — Decyzja Komisji nakładająca obowiązek zapłaty niemający na celu pokrycia kosztów eliminacji nadwyżek z rynku wewnętrznego — Niezgodność z rozdz. 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia — Stwierdzenie nieważności (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, rozdz. 4 pkt 2) (por. pkt 49–52, 75–77, 79, 80)
5.

Pomoc przyznawana przez państwa — Zakaz — Odstępstwa — Pomoc mogąca skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 67 ust. 3 lit. c) WE — Brak konieczności i skutku zachęcającego pomocy — Wyłączenie (art. 87 ust. 3 lit. c) WE) (por. pkt 118–124)