Sprawa C-332/05

Aldo Celozzi

przeciwko

Innungskrankenkasse Baden-Württemberg

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundessozialgericht)

„Swobodny przepływ pracowników — Obliczenie wysokości zasiłku chorobowego w zależności od dochodu netto, zależnego z kolei od grupy podatkowej — Zaliczenie z urzędu pracownika migrującego, którego współmałżonek ma miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim, do mniej korzystnej grupy podatkowej — Zmiana grupy podatkowej wyłącznie na wniosek pracownika migrującego — Nieuwzględnienie późniejszej zmiany grupy podatkowej uzasadnionej sytuacją rodzinną tego pracownika — Zasada równego traktowania — Naruszenie”

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 stycznia 2007 r. I - 565

Streszczenie wyroku

Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Równość traktowania – Świadczenia w razie choroby

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 3 ust. 1)

Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71 stoi na przeszkodzie stosowaniu wprowadzonego przez państwo członkowskie systemu zasiłku chorobowego, zgodnie z którym pracownik migrujący, którego współmałżonek ma miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim, z urzędu zaliczany jest do grupy podatkowej mniej korzystnej — to jest do tej obejmującej pracowników pozostających w związku małżeńskim, lecz będących w długotrwałej rozłące ze swym małżonkiem — niż ta, do której należy pracownik krajowy pozostający w związku małżeńskim, którego współmałżonek ma miejsce zamieszkania w tym kraju i nie wykonuje żadnej działalności zarobkowej, oraz który, jeżeli chodzi o wysokość tego zasiłku obliczaną w zależności do dochodu netto, który z kolei zależy od grupy podatkowej, nie zezwala na uwzględnienie ze skutkiem wstecznym późniejszej zmiany tej grupy dokonanej na wyraźny wniosek pracownika migrującego uzasadniony jego faktyczną sytuacją rodzinną.

Zasada równego traktowania bowiem, o której stanowi art. 3 ust. 1, zakazuje nie tylko otwartej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową osób korzystających z systemu zabezpieczenia społecznego, ale również wszelkich ukrytych form dyskryminacji, które przez zastosowanie innych kryteriów rozróżnienia prowadzą do takiego samego rezultatu.

W tej kwestii, o ile system ten nie wprowadza przy obliczaniu wysokości zasiłku chorobowego żadnego formalnego rozróżnienia w traktowaniu pracowników krajowych i tych pochodzących z innych państw członkowskich, jego zastosowanie może postawić pracownika migrującego, którego małżonek w dalszym ciągu często przebywa w państwie członkowskim pochodzenia, w gorszej sytuacji prawnej lub faktycznej w stosunku do sytuacji, w której znajdowałby się, w tych samych warunkach, pracownik krajowy.

Owa różnica w traktowaniu nie może być uzasadniona względami związanymi z administracyjnym uproszczeniem procedur przyznawania zasiłków chorobowych, ich funkcją polegającą na zagwarantowaniu danym pracownikom przychodu pozwalającego im na pokrycie kosztów utrzymania, czy też złożonościami obliczeń do wykonania przy wypłacie zasiłku chorobowego. Cele tego rodzaju bowiem nie przeszkadzają w późniejszym dokonaniu korekty wysokości świadczeń w szczególności przez wprowadzenie mechanizmu, zgodnie z którym wysokość świadczeń dostosowywana jest ze skutkiem wstecznym z uwzględnieniem rzeczywistej sytuacji danego pracownika migrującego.

(por. pkt 23, 29, 31, 34, 36–38, 40 i sentencja)