PL
ZbiórOrzeczeń
ECLI:EU:F:2011 :13 1WYROK SĄDU D O SPRAW S ŁUŻBY PU BLICZNEJ
(pierwsza izba)
z dnia 15 lutego 2011 r.
Sprawa F-81/09
Luigi M ar cuc cio
pr zeciwko
Komisji Europejskiej
Służba publiczna — Urzędnicy — Renta inwalidzka — Błąd w obliczeniach — Zapłata zaległych 
kwot — Należne odsetki za zwłokę — Mająca zastosowanie stopa procentowa — 
Roczna kapitalizacja — Szkoda m aterialna i krzy wda
Pr zedmiot:Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda 
zasadniczo po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji w sprawie częściowego 
oddalenia j ego w niosku o w ypłatę o dsetek z a zwłokę o d z aległych kw ot renty 
inwalidzkiej, jakie omawiana instytucja mu w y płaciła, a po dr ugie, zasądzenia od Komisji 
na jego rzecz kw oty równej różnicy pomiędzy w y sokością odsetek za zwłokę obliczonych 
według kryteriów, które jego zdaniem n ależało zastosować, a kwotą faktycznie w y płaconą, 
do której to różnicy należy doliczyć odsetki za zwłokę.
Or zec zenie:Skarga zostaje oddalona. Komisja pokry wa własne ko szty oraz jedną czwartą ko sztów 
poniesionych przez skarżącego. Skarżący pokry wa trzy czwarte własnych ko sztów.
Stresz c zenie
1. Urzędnicy — Decyzja n iekorzystna — Obowiązek u zasadnienia — Zakres — 
Niewystarczające uzasadnienie — Konwalidacja w trakcie postępowania spornego — Warunki
(art. 253 WE; regulamin pracowniczy, art. 25 a kapit drugi)
2. Akty instytucji — Rozporządzenia — Stosowanie w drodze analogii — Przesłanki
3. Zarzut niezgodności z prawem — Zakres — Akty, na których n iezgodność z prawem mo żna się 
powołać — Akt o charakterze generalnym stanowiący podstawę zaskarżonej decyzji
(art. 241 WE)
4. Postępowanie — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne
(statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21 a kapit pierwszy; regulamin postępowania przed S ądem d o 
spraw Służby Publicznej, art. 35 § 1 lit. d), e))
1. Obowiązek uzasadnienia określony w art. 25 a kapit drugi regulaminu pracowniczego, stanowiący 
jedynie powtórzenie ogólnego obowiązku o kreślonego w art. 253 WE, ma na celu, po pierwsze, 
dostarczenie zainteresowanemu w y starczających wskazówek dla oceny zasadności niekorzystnego dla
2 ECLI:EU:F:2011 :13STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-81/09
MARCUCCIOPRZECIWKOKOMISJI
 niego aktu i możliwości wniesienia s kargi do Sądu do spraw S łużby Publicznej, a po dr ugie, 
umożliwienie Sądowi sprawowania kon troli nad z godnością aktu z prawem. Z pow yższego w y nika, że 
tak sformułowany obowiązek uzasadnienia stanowi istotną zasadę prawa U nii, od kt órej można 
odstąpić w y łącznie z nadrzędnych względów.
Po pierwsze, nawet w toku p ostępowania sądowego m ożna zarad zić pe wnym b rakom – l ecz nie 
całkowitemu brakowi – u zasadnienia decyzji, jeżeli przed wniesieniem s kargi zainteresowany posiadał 
już informacje stanowiące zaczątek uzasadnienia, po dr ugie, można uznać decyzję za w y starczająco 
uzasadnioną, jeżeli została on a w y dana w kontekście znanym da nemu urzędnikowi, pozwalającym m u 
zrozumieć jej zakres.
(zob. pkt 39, 40)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-132/03 C asini przeciwko K omisji, 15 września 2005 r., pkt 30 i przytoczone tam 
orzecznictwo
Sąd: sprawa T-248/08 P Doktor przeciwko R adzie, 2 marca 2010 r., pkt 93 i przytoczone tam orzecznictwo
2. Zakres stosowania rozporządzenia jest zw ykle określony jego własnymi przepisami i zasadniczo nie 
może zostać rozszerzony na sytuacje inne niż te, których m a dotyczyć. W pewnych w y jątkow ych 
w ypadkach m oże jednak być inaczej. I tak podmioty gospodarcze słusznie m ogą powoły wać się na 
analogiczne stosowanie rozporządzenia, które w normalnych w arunkach nie znajduje wobec nich 
zastosowania, jeśli po p ierwsze, uzasadnią, że system p rawny, jakiemu p odlegają jest ściśle 
porówny walny z systemem , o którego analogiczne stosowanie wnioskują, a po dr ugie, że system 
prawny, jakiemu podlegają, zawiera lukę, która jest niezgodna z zasadą ogólną prawa Unii, a luka ta 
może zostać w y pełniona dzięki a nalogicznemu zastosowaniu rozporządzenia, które w normalnych 
warunkach nie znajdowałoby wobec tych podmiotów zastosowania.
Tym samym analogiczne stosowanie przepisu jest uzależnione od spełnienia dwóch ku mulaty wnych 
przesłanek, to znaczy po pierwsze, istnienia ścisłego związku p orówny walności pomiędzy systemem 
prawnym m ającym zw ykle zastosowanie a regulacją, którą zamierza się zastosować w drodze analogii, 
a po dr ugie, istnienia luki w omawianym systemie prawnym, która jest niezgodna z zasadą ogólną 
prawa Unii i która m oże zostać w y pełniona przez regulację, którą zamierza się zastosować w drodze 
analogii.
(zob. pkt 55)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 64 /74 R eich, 20 lutego 1975 r., sprawa 6/78 U nion française de Céréales, 11 lipca 1978 r., sprawa 
165/84 K rohn, 12 grudnia 1985 r., pkt 13, 14
3. Artykuł 241 WE w y raża zasadę ogólną, zgodnie z którą każda o soba ma prawo do kw estionowania, 
w celu doprowadzenia do stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej jej bezpośrednio i indy widualnie, 
ważności wcześniejszych aktów instytucji stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji, jeśli 
osoba ta nie była uprawniona do wniesienia skargi bezpośredniej na podstawie art. 230 WE na te akty, 
których skutki ponosi, chociaż nie mogła żądać stwierdzenia ich nieważności.
ECLI:EU:F:2011 :13 3STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-81/09
MARCUCCIOPRZECIWKOKOMISJI
Artykuł 241 WE m a tym s amym n a celu ochronę podmiotu przed zastosowaniem n iezgodnego 
z prawem a ktu p rawnego, przy czym r ozumie się, że skutki w y roku s twierdzającego b rak 
obowiązy wania da nego aktu ograniczają się jedynie do stron s poru i że w y rok ten nie podważa aktu 
jako takiego, który stał się niezaskarżalny.
(zob. pkt 60)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 92 /78 S imme nthal przeciwko K omisji, 6 marca 1979 r., pkt 39; sprawa 262 /80 A ndersen i in. 
przeciwko P arlamentowi, 19 stycznia 1984 r., pkt 6
Sąd Pierwszej Instancji: sprawy p ołączone T-177/94 i T-377/94 A ltmann i in. przeciwko K omisji, 12 grudnia 1996 r., 
pkt 119; sprawa T-308/04 Ianniello przeciwko K omisji, 20 listopada 2007 r., pkt 32 i przytoczone tam orzecznictwo
4. Na podstawie ar t. 35 § 1 lit. d) i e) regulaminu postępowania p rzed Sądem d o spraw Służby 
Publicznej skarga, o której mowa w art. 21 s tatutu Trybunału Sprawiedliwości, powinna wskazy wać, 
między innymi, przedmiot sporu oraz zawierać przy wołane zarzuty i argumenty co do prawa i stanu 
faktycznego.
Te elementy winny być na tyle jasne i precyzyjne, by umożliwiały stronie pozwanej przygotowanie 
obrony, a Sądowi rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi, jeśli zajdzie taka p otrzeba bez dodatkow ych 
informacji.
(zob. pkt 61, 62)
Odesłanie:
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-87/05 O tt i in. przeciwko K omisji, 30 czerwca 2006 r., pkt 38; sprawa 
F-95/06 T aruffi przeciwko K omisji, 14 maja 2008 r., pkt 121–125; sprawa F-16/09 d e Britto Patrício-Dias przeciwko 
Komisji, 30 listopada 2009 r., pkt 42