ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 32/20

Wyrok Sądu z dnia 11 grudnia 2017 r. – JT / EUIPO – Carrasco Pirard (QUILAPAYÚN)

(Sprawa T-249/15) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego QUILAPAYÚN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Znak towarowy powszechnie znany - Artykuł 8 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Właściciel znaku towarowego})

(2018/C 032/26)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: JT (przedstawiciel: adwokat A. Mena Valenzuela)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Zaera Cuadrado, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO byli również: Eduardo Carrasco Pirard (Santiago, Chile) i siedmiu pozostałych uczestników postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO, których nazwiska wskazano w załączniku do wyroku.

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 marca 2015 r. (sprawa R 354/2014-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między z jednej strony JT a z drugiej strony E. Carrasco Pirardem i pozostałymi uczestnikami postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO, których nazwiska wskazano w załączniku.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 13 marca 2015 r. (sprawa R 354/2014-2).

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Każda ze stron pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 337 z 12.10.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 5/28

Wyrok Sądu z dnia 8 listopada 2017 r. – Kłymenko / Rada

(Sprawa T-245/15) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Obowiązek uzasadnienia - Podstawa prawna - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do obrony - Prawo własności - Prawo do dobrego imienia - Proporcjonalność - Ochrona praw podstawowych równorzędna z ochroną praw podstawowych zagwarantowaną w Unii - Zarzut niezgodności z prawem))

(2018/C 005/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ołeksandr Wiktorowicz Kłymenko (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: początkowo B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, oraz R. Gherson, solicitor, następnie B. Kennelly, J. Pobjoy, R. Gherson oraz T. Garner, solicitor, wreszcie adwokat M. Phelippeau

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro oraz J.P. Hix, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2015/364 z dnia 5 marca 2015 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2015, L 62, s. 25) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/357 z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2015, L 62, s. 1); po drugie, decyzji Rady (WPZiB) 2016/318 z dnia 4 marca 2016 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2016, L 60, s. 76) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2016/311 z dnia 4 marca 2016 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2016, L 60, s. 1); oraz po trzecie, decyzji Rady (WPZiB) 2017/381 z dnia 3 marca 2017 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2017, L 58, s. 34) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2017/374 z dnia 3 marca 2017 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2017, L 58, s. 1), w zakresie, w jakim nazwisko skarżącego zostało umieszczone w wykazie osób, podmiotów i organów podlegających tym środkom ograniczającym.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Ołeksandr Wiktorowicz Kłymenko pokrywa koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 302 z 14.9.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 5/26

Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2017 r. – Icap i in. / Komisja

(Sprawa T-180/15) (1)

([Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Sektor instrumentów pochodnych, których stopy procentowe są wyrażone w jenach - Decyzja stwierdzająca sześć naruszeń art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Manipulowanie międzybankowymi stopami referencyjnymi JPY LIBOR i Euroyen TIBOR - Ograniczenie konkurencji ze względu na cel - Uczestnictwo maklera w naruszeniach - „Hybrydowe” postępowanie ugodowe - Zasada domniemania niewinności - Zasada dobrej administracji - Grzywny - Kwota podstawowa - Wyjątkowe dostosowanie - Artykuł 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Obowiązek uzasadnienia])

(2018/C 005/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Icap plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo), Icap Management Services Ltd (Londyn) i Icap New Zealand Ltd (Wellington, Nowa Zelandia) (przedstawiciele: adwokaci C. Riis-Madsen i S. Frank)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka, B. Mongin i J. Norris-Usher, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające w pierwszej kolejności do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2015) 432 final z dnia 4 lutego 2015 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39861 – Instrumenty pochodne, których stopa procentowa jest wyrażona w jenach), a także, posiłkowo, do obniżenia kwoty grzywien nałożonych na skarżące we wskazanej decyzji.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność art. 1 lit. a) decyzji Komisji Europejskiej C(2015) 432 final z dnia 4 lutego 2015 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39861 – Instrumenty pochodne, których stopy procentowe są wyrażone w jenach) w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy okresu po dniu 22 sierpnia 2007 r.

2) Stwierdza się nieważność art. 1 lit. b) decyzji C(2015) 432 final.

3) Stwierdza się nieważność art. 1 lit. d), decyzji C(2015) 432 final w zakresie, w jakim odnosi się on do okresu od 5 marca do 27 kwietnia 2010 r.

4) Stwierdza się nieważność art. 1 lit. e) decyzji C(2015) 432 final w zakresie, w jakim odnosi się on do okresu sprzed dnia 18 maja 2010 r.

5) Stwierdza się nieważność art. 1 lit. f) decyzji C(2015) 432 final w zakresie, w jakim odnosi się on do okresu sprzed dnia 18 maja 2010 r.

6) Stwierdza się nieważność art. 2 decyzji C(2015) 432 final.

7) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

8) Icap plc, Icap Management Services Ltd i Icap New Zealand Ltd pokrywają jedną czwartą własnych kosztów.

9) Komisja Europejska pokrywa własne koszty, a także trzy czwarte kosztów poniesionych przez Icap, Icap Management Services i Icap New Zealand.

(1) Dz.U. C 245 z 27.7.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 134/18

Wyrok Sądu z dnia 27 lutego 2018 r. – Gramberg / EUIPO – Mahdavi Sabet (Futerał do telefonu komórkowego)

(Sprawa T-166/15) (1)

([Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający futerał do telefonu komórkowego - Ujawnienie wzoru - Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem])

(2018/C 134/24)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Claus Gramberg (Essen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo S. Kettler, a następnie F. Klopmeier i G. Becker)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO był również: Sorouch Mahdavi Sabet (Paryż, Francja)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 stycznia 2015 r. (sprawa R 460/2013-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między C. Grambergiem a S. Mahdavim Sabetem.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 13 stycznia 2015 r. (sprawa R 460/2013-3).

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona.

3) EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Clausa Gramberga, w tym niezbędne koszty poniesione w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą EUIPO.

(1) Dz.U. C 198 z 15.6.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 104/26

Wyrok Sądu z dnia 5 lutego 2018 r. – Pari Pharma / EMA

(Sprawa T-235/15) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Znajdujące się w posiadaniu EMA dokumenty przedstawione w związku z wnioskiem o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Vantobra - Decyzja o udzieleniu osobie trzeciej dostępu do dokumentów - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych - Brak ogólnego domniemania poufności])

(2018/C 104/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pari Pharma GmbH (Starnberg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Epping i W. Rehmann)

Strona przeciwna: Europejska Agencja Leków (EMA) (przedstawiciele: T. Jabłoński, A. Rusanov, S. Marino, A. Spina i N. Rampal Olmedo, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę przeciwną: Republika Francuska (przedstawiciele: D. Colas i J. Traband, pełnomocnicy) oraz Novartis Europharm Ltd (Camberley, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat C. Schoonderbeek)

Przedmiot

Żądanie, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności decyzji Europejskiej Agencji Leków (EMA) EMA/271043/2015 z dnia 24 kwietnia 2015 r. udzielającej osobie trzeciej, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43), dostępu do dokumentów zawierających informacje przedstawione w związku z wnioskiem o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Vantobra.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Pari Pharma GmbH pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Europejską Agencję Leków (EMA), w tym koszty postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

3) Republika Francuska pokrywa własne koszty.

4) Novartis Europharm Ltd pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 221 z 6.7.2015.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 104/30

Wyrok Sądu z dnia 5 lutego 2018 r. – PTC Therapeutics International / EMA

(Sprawa T-718/15) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) no 1049/2001 - Znajdujący się w posiadaniu EMA dokument przedstawiony w związku z wnioskiem o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Translarna - Decyzja o udzieleniu osobie trzeciej dostępu do dokumentu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych - Brak ogólnego domniemania poufności])

(2018/C 104/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: PTC Therapeutics International Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: początkowo C. Thomas, barrister, G. Castle, B. Kelly, H. Billson, solicitors, i M. Demetriou, QC, następnie, C. Thomas, M. Demetriou, G. Castle i B. Kelly)

Strona przeciwna: Europejskia Agencja Leków (EMA) (przedstawiciele: T. Jabłoński, A. Spina, S. Marino, A. Rusanov i N. Rampal Olmedo, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony skarżącej: European Confederation of Pharmaceutical Entrepreneurs (Eucope) (przedstawiciele: D. Scannell, barrister i S. Cowlishaw, solicitor)

Przedmiot

Żądanie, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności decyzji Europejskiej Agencji Leków EMA/722323/2015 z dnia 25 listopada 2015 r. udzielającej osobie trzeciej, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43), dostępu do dokumentu zawierającego informacje przedstawione w związku z wnioskiem o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Translarna.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) PTC Therapeutics International Ltd pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Europejską Agencję Leków (EMA), w tym koszty postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

3) European Confederation of Pharmaceutical Entrepreneurs (Eucope) pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 59 z 15.2.2016.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 104/31

Wyrok Sądu z dnia 5 lutego 2018 r. – MSD Animal Health Innovation i Intervet international / EMA

(Sprawa T-729/15) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Znajdujące się w posiadaniu EMA dokumenty przedstawione w związku z wnioskiem o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego Bravecto - Decyzja o udzieleniu osobie trzeciej dostępu do dokumentów - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych - Brak ogólnego domniemania poufności])

(2018/C 104/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: MSD Animal Health Innovation GmbH (Schwabenheim, Niemcy) i Intervet international (Boxmeer, Niderlandy) (przedstawiciele: początkowo adwokat P. Bogaert, B. Kelly i H. Billson, solicitors, J. Stratford, QC, i C. Thomas, barrister, następnie P. Bogaert, B. Kelly, J. Stratford i C. Thomas)

Strona przeciwna: Europejska Agencja Leków (EMA) (przedstawiciele: T. Jabłoński, A. Spina, S. Marino, A. Rusanov i N. Rampal Olmedo, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności decyzji Europejskiej Agencji Leków (EMA) EMA/785809/2015 z dnia 25 listopada 2015 r. udzielającej osobie trzeciej, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43), dostępu do dokumentów zawierających informacje przedstawione w związku z wnioskiem o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnego produktu leczniczego Bravecto.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) MSD Animal Health Innovation GmbH i Intervet international BV pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Europejską Agencję Leków (EMA), w tym koszty postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

(1) Dz.U. C 59 z 15.2.2016.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji (UE) 2015/248 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie środków SA.23008 (2013/C) (ex 2013/NN) wdrożonych przez Republikę Słowacką na rzecz Spoločná zdravotná poisťovňa, a.s. (SZP) i Všeobecná zdravotná poisťovňa, a.s. (VZP).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 72/31

Wyrok Sądu z dnia 18 stycznia 2018 r. – Kenup Foundation i in./EIT

(Sprawa T-76/15) (1)

([Badania i rozwój technologiczny - EIT - Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont 2020 - Zaproszenie do składania wniosków w celu wyznaczenia wspólnoty wiedzy i innowacji - Odrzucenie oferty skarżących - Rozporządzenie (WE) nr 294/2008 - Rozporządzenie (UE) nr 1290/2013 - Niezgodne z prawem delegowanie kompetencji])

(2018/C 072/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Skarżące: Kenup Foundation (Kalkara, Malta), Candena GmbH (Lüneburg, Niemcy), CO BIK Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo (Ajdovščina, Słowenia), Evotec AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo U. Soltész, C. Wagner, H. Weiß i A. Richter, następnie U. Soltész, H. Weiß i A. Richter oraz w końcu U. Soltész i H. Weiß, adwokaci)

Strona pozwana: Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) (przedstawiciele: M. Kern, działający w charakterze pełnomocnika, wspierany przez adwokatów P. de Bandta i M. Gherghinaru)

Interwenienci popierający żądania skarżących: Republika Malty (przedstawiciel: E. Perici Calascione, adwokat) i Stiftung Universität Lüneburg (przedstawiciel: F. Oehl, adwokat)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r., których treść została zakomunikowana pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. i w których EIT wyznaczył wspólnotę wiedzy i innowacji (WWiI) „Innowacje na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się” i odrzucił wniosek złożony przez konsorcjum Kenup.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r., których treść została zakomunikowana pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. i w których Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) wyznaczył wspólnotę wiedzy i innowacji (WWiI) „Innowacje na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się” i odrzucił wniosek złożony przez konsorcjum Kenup.

2) EIT pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Kenup Foundation, Candena GmbH, CO BIK Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo i Evotec AG.

(1) Dz.U. C 146 z 4.5.2015.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1119 z dnia 22 czerwca 2015 r., wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim Komisja dokonała w niej korekty finansowej z tytułu niezgodności z wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 oraz w rozporządzeniu Komisji nr 1122/2009 (WE) z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina, przeprowadzonych przez Węgry kontroli mających na celu zapewnienie przestrzegania przez gospodarstwa obowiązków wynikających z art. 4 i 5 dyrektywy Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego.
1)

Stwierdza się nieważność części decyzji dotyczących potrącenia zawartych w pismach Komisji Europejskiej z dnia 27 sierpnia, 7, 16, 23 i 25 września 2015 r., zmierzających do odzyskania kwoty 624388,73 EUR odpowiadającej kwocie części zaliczek wypłaconych skarżącej w ramach programu wspierania inicjatyw kulturalnych w Gwinei Bissau finansowanych z dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EDF), powiększonej o odsetki za zwłokę w zakresie, w jakim zmierzają one do odzyskania kwoty 312265,42 EUR odpowiadającej kwocie niekwalifikujących się wydatków wskazanych w ustaleniu finansowym nr 2 w sprawozdaniu z audytu EDF 2007/20859 dotyczącego prognozy programu pilotowego i zamknięcia pod numerem referencyjnym EDF/2010/249-005.
Sprawa T-306/15 i T-484/15: Wyrok Sądu z dnia z dnia 20 czerwca 2018 r. – KV / EACEA [Klauzula arbitrażowa – Umowy o dotacje zawarte w ramach programu działań w zakresie uczenia się przez całe życie (2007–2013) – Projekty NEST i „This is IT” – Koszty niekwalifikowalne – Zmiana kwalifikacji skargi]

Wyrok Sądu z dnia z dnia 20 czerwca 2018 r. – KV / EACEA

(Sprawa T-306/15 i T-484/15) ( 1 )

„[Klauzula arbitrażowa — Umowy o dotacje zawarte w ramach programu działań w zakresie uczenia się przez całe życie (2007–2013) — Projekty NEST i „This is IT” — Koszty niekwalifikowalne — Zmiana kwalifikacji skargi]”

Strony

Strona skarżąca: KV (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) (przedstawiciele: początkowo H. Monet i D. Homann, a następnie H. Monet, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 272 TFUE żądanie stwierdzenia, że uznając niektóre koszty personelu poniesione prze skarżącą w ramach projektów „Network of Staff and Teachers in childcare services” (NEST) oraz „Facilitating and fostering digital competence through volunteers – This is IT” (This is IT) za niekwalifikowane, EACEA błędne zinterpretowała i zastosowała postanowienia umowne dotyczące tych projektów.

Sentencja

1) Sprawy T-306/15 i T-484/15 zostają połączone do celów wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

2) Skargi zostają oddalone.

3) KV zostaje obciążona kosztami postępowania.

( 1 ) Dz.U. C 279 z 24.8.2015.
Sprawa T-104/15: Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2018 r. – KV / Komisja [Umowy o dotacje zawarte w ramach programu działań w zakresie uczenia się przez całe życie (2007–2013) – Projekty „Green Business is Smart Business” i „LadybizIT: Woman entrepreneurship on the verge of ICT” – Koszty niekwalifikowalne – Skarga o stwierdzenie nieważności – Brak kompetencji Komisji]

Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2018 r. – KV / Komisja

(Sprawa T-104/15) ( 1 )

„[Umowy o dotacje zawarte w ramach programu działań w zakresie uczenia się przez całe życie (2007–2013) — Projekty „Green Business is Smart Business” i „LadybizIT: Woman entrepreneurship on the verge of ICT” — Koszty niekwalifikowalne — Skarga o stwierdzenie nieważności — Brak kompetencji Komisji]”

Strony

Strona skarżąca: KV (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo C. Gheorghiu i K. Skelly, a następnie C. Gheorghiu, I. Rubene i J. King, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) (przedstawiciele: początkowo H. Monet i D. Homann, a następnie H. Monet, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2014) 9706 final, z dnia 16 grudnia 2014 r., oddalającej jako bezzasadne odwołanie skarżącej wniesione przeciw decyzji EACEA z dnia 23 września 2014 r. dotyczącej braku kwalifikowalności niektórych kosztów personelu w świetle dwóch umów o dotacje zawartych w dniu 30 września 2010 r. i 9 września 2011 r. między skarżącą a EACEA na realizację projektów europejskich „Green Business is Smart Business” i „LadybizIT: Woman entrepreneurship on the verge of ICT”.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji C(2014) 9706 final z dnia 16 grudnia 2014 r.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

3) Komisja pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez KV.

4) Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) pokrywa własne koszty.

( 1 ) Dz.U. C 155 z 11.5.2015.