Keywords

Summary



Keywords

1. Spójność gospodarcza i społeczna – Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego – Decyzja o zmniejszeniu pomocy finansowej

(rozporządzenie Rady nr 4253/88, art. 24–26)

2. Spójność gospodarcza i społeczna – Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego – Decyzja o zmniejszeniu pomocy finansowej

(rozporządzenie Rady nr 4253/88, art. 24–26)

3. Odwołanie – Zarzuty – Podniesienie po raz pierwszy zarzutu w ramach odwołania – Niedopuszczalność

(regulamin Trybunału, art. 42 ust. 2, art. 118; regulamin Sądu, art. 66 ust. 1 akapit pierwszy)

4. Spójność gospodarcza i społeczna – Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego – Decyzja o zmniejszeniu pomocy finansowej

(rozporządzenie Rady nr 4253/88, art. 24)

Summary

1. Artykuł 24 ust. 1 rozporządzenia nr 4253/88 ustanawiający przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w sprawie zadań funduszy strukturalnych i ich skuteczności oraz w sprawie koordynacji działań funduszy między sobą i z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, przewiduje, że jeśli zajdzie podejrzenie, że realizacja działania lub jednego ze środków nie uzasadnia ani części, ani całości przyznanej pomocy finansowej, Komisja w odpowiedni sposób bada dany przypadek i wzywa państwo członkowskie lub władze wyznaczone przez nie do realizacji działania do przedstawienia uwag w określonym terminie. Artykuły 25 i 26 tego samego rozporządzenia ustalają zasady monitorowania i oceny wdrażania przywołanej pomocy finansowej, które winny być stosowane w ramach partnerstwa pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją. Przepisy te, a w szczególności art. 24, nie przewidują, by przedsiębiorstwa beneficjenci pomocy finansowej lub pośrednicy odpowiedzialni za zarządzanie dotacją globalną winni być wysłuchani w trakcie prowadzonego przez Komisję dochodzenia w sprawie realizacji środka pomocy w celu ewentualnej zmiany kwoty przyznanej pomocy.

Zatem, o ile w istocie w każdym postępowaniu skierowanym przeciwko osobie, które może zakończyć się niepomyślnym dla niej wynikiem, należy stosować przepisy proceduralne, nawet jeśli nie zostały one wyraźnie przewidziane przez prawodawcę, jeżeli tylko są one niezbędne w celu zapewnienia poszanowania praw podstawowych, takich jak ochrona prawa do obrony, na zasadę tę nie może powoływać się pośrednik odpowiedzialny za zarządzanie dotacją globalną w celu wywiedzenia ze znajdujących zastosowanie przepisów, w szczególności wspomnianych art. 25 i 26, prawa do bycia wysłuchanym w trakcie prowadzonego przez Komisję dochodzenia w sprawie prawidłowości realizacji pomocy wspólnotowej w danej sprawie.

Stąd też w postępowaniu, które może doprowadzić do przyjęcia decyzji o zmniejszeniu pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego przyznanej w postaci dotacji globalnej celem realizacji działań wspierających małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) działające w regionie państwa członkowskiego i objętej przepisami rozporządzenia nr 4253/88 dotyczącymi monitorowania i oceny jej realizacji, zasada ogólna poszanowania prawa do obrony nie nakładała na Komisję obowiązku wysłuchania zainteresowanych MŚP, ani też a fortiori, podmiotu pośredniczącego odpowiedzialnego za zarządzanie dotacją globalną.

(por. pkt 85–87, 89)

2. Z systemu przewidzianego w rozporządzeniu nr 4253/88 ustanawiającym przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w sprawie zadań funduszy strukturalnych i ich skuteczności oraz w sprawie koordynacji działań funduszy między sobą i z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, nie wynika w żaden sposób obowiązek Komisji przedstawienia w trakcie postępowania monitorowania zastrzeżeń poprzedzających wydanie decyzji w przedmiocie zmniejszenia, zawieszenia lub cofnięcia pomocy.

Beneficjenci pomocy, a w przypadku dotacji globalnej również pośrednicy, są jedynymi odpowiedzialnymi za dany środek. Stąd też fakt, że Komisja w tym przypadku nie zasygnalizowała nieprawidłowości mających miejsce w trakcie realizacji danego działania, nie może zostać uznany jako wyłączający lub ograniczający tę odpowiedzialność. W tych okolicznościach, nawet jeśli Komisja nie powinna ograniczać się w wykonywaniu swych kompetencji w zakresie monitorowania do pełnienia wyłącznie funkcji wsparcia w realizacji pomocy wspólnotowej, ale winna ona, z uwagi na system partnerstwa będący podstawą reżimu ustanowionego przez omawiane rozporządzenie nr 4253/88 zwracać uwagę właściwych władz, jeśli tylko stwierdzi ona nieprawidłowości po stronie zainteresowanych przedsiębiorstw – to okoliczność, iż Komisja nie dokonała tego w danym przypadku, pozostaje bez znaczenia dla zgodności z prawem spornej decyzji.

(por. pkt 101–103)

3. Wypaczenie dowodów ma miejsce wówczas, gdy – bez potrzeby przeprowadzania nowych dowodów – ocena istniejących dowodów okazuje się być oczywiście błędna. Tymczasem w ramach odwołania kompetencje Trybunału są ograniczone do badania dokonanej przez Sąd oceny zarzutów, które zostały przed nim podniesione. Umożliwienie stronie podniesienia po raz pierwszy przed Trybunałem zarzutu, którego nie powoływała ona wcześniej przed Sądem, oznaczałoby bowiem umożliwienie jej żądania od Trybunału rozstrzygnięcia sporu szerszego niż ten, który miał rozstrzygać Sąd.

Ponadto zgodnie z art. 66 ust. 1 akapit pierwszy regulaminu Sądu Sąd określa środki dowodowe, które uznaje za właściwe. Tymczasem jedynie sąd orzekający co do istoty sprawy może stwierdzić konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, którym dysponuje w zawisłej przed nim sprawie, i dokonać oceny dowodów, z wyjątkiem przypadku, w którym zachodzi oczywiste wypaczenie dowodów. Wobec powyższego fakt, że Sąd nie wezwał do przedstawienia dokumentu celem włączenia go do akt sprawy, nie stanowi, wobec braku stosownego wniosku w tym przedmiocie złożonego przez stronę wywodzącą stąd interes prawny, naruszenia przepisów proceduralnych.

(por. pkt 114, 118, 119)

4. Artykuł 24 rozporządzenia nr 4253/88 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w sprawie zadań funduszy strukturalnych i ich skuteczności oraz w sprawie koordynacji działań funduszy między sobą i z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, nadaje Komisji uprawnienia w zakresie zmniejszenia pomocy finansowej, w przypadku gdy środek pomocowy został zrealizowany w nieprawidłowy sposób i nie uzasadnia przyznania całości pomocy. Wydając decyzję opartą na art. 24, Komisja nie ma obowiązku żądać zwrotu całości kwoty pomocy, lecz może określić część pomocy, która podlega zwrotowi. Ma ona niemniej jednak obowiązek wykonywać to uprawnienie z poszanowaniem zasady proporcjonalności w ten sposób, by dotacje, których domaga się zwrotu, nie były nieproporcjonalne w stosunku do popełnionych nieprawidłowości.

Okoliczność, iż nieprawidłowa realizacja środka w wyniku naruszenia terminu zakończenia pomocy wspólnotowej, jest wynikiem błędnej wykładni obowiązujących przepisów, a nie nadużycia na szkodę Wspólnoty, nie uzasadnia sama w sobie tezy, że kwota zmniejszenia pomocy winna być niższa niż kwota wynikająca z decyzji Komisji. W rzeczywistości, o ile wystąpienie nadużycia uzasadnia podwyższenie wymiaru redukcji kwoty pomocy pierwotnie przyznanej, o tyle brak takiej okoliczności nie stanowi uzasadnienia utrzymania dotacji, które nie są wykorzystywane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

(por. pkt 128, 129, 132–134)