WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 9 października 2007 r.

Sprawa F-85/06

Gerardo Bellantone

przeciwko

Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Członek personelu tymczasowego powołany na urzędnika – Okres wypowiedzenia – Odprawa – Dieta dzienna – Szkoda

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której G. Bellantone, były członek personelu tymczasowego powołany na urzędnika na okres próbny w dniu 1 kwietnia 2005 r., żąda w szczególności, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji sekretariatu generalnego Trybunału Obrachunkowego z dnia 30 marca 2006 r. oddalającej zażalenie skarżącego w sprawie wypłaty odszkodowania za okres wypowiedzenia stosunku pracy w charakterze członka personelu tymczasowego oraz za odprawę i dietę dzienną, oraz po drugie, wypłaty kwoty, która jego zdaniem mu się należy wraz z odsetkami.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Skarżący pokryje trzy czwarte własnych kosztów. Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich pokryje, poza własnymi kosztami, jedną czwartą kosztów skarżącego.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Członkowie personelu tymczasowego – Pracownik powołany na urzędnika na okres próbny – Powołanie kończące z mocy prawa stosunek pracy podlegający warunkom zatrudnienia innych pracowników

2. Urzędnicy – Członkowie personelu tymczasowego – Pracownik powołany na urzędnika na okres próbny – Rozwiązanie umowy z członkiem personelu tymczasowego bez dochowania przez instytucję okresu wypowiedzenia

(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 47)

3. Urzędnicy – Członkowie personelu tymczasowego – Odprawa – Warunki przyznania

(regulamin pracowniczy urzędników, załącznik VIII, art. 12; warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 39, art. 40 akapit pierwszy)

1. Członek personelu tymczasowego, który wyrazi zgodę na powołanie go na urzędnika na okres próbny, poddany zostaje wyłącznie regulaminowi pracowniczemu, którego przepisy z mocy prawa kończą stosunki podlegające wcześniej warunkom zatrudnienia innych pracowników, i nie jest konieczne, aby administracja wyraźnie zakończyła stosunek pracy istniejący na podstawie warunków zatrudnienia.

Jednak jeśli instytucja wspólnotowa zdecyduje się na formalne rozwiązanie umowy z członkiem personelu tymczasowego, zanim wyda akt powołujący go na urzędnika na okres próbny, działanie tego rodzaju pozostaje zgodne z prawem, pod warunkiem że takie rozwiązanie umowy będzie miało należytą formę i zostanie dokonane z zachowaniem obowiązujących przepisów.

(zob. pkt 51–53)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 105/80 Desmedt, 25 czerwca 1981 r., Rec. str. 1701, pkt 14, 15

2. Członek personelu tymczasowego powołany na urzędnika na okres próbny nie korzysta z prawa do odszkodowania ze względu na to, że organ powołujący nie dochował okresu wypowiedzenia przewidzianego w art. 47 lit. c) pkt i) warunków zatrudnienia innych pracowników.

Po pierwsze, instytucje wspólnotowe korzystają bowiem z szerokiego zakresu uznania w zakresie organizacji swoich służb w zależności od zadań, jakie zostały im powierzone, oraz – mając na uwadze ich realizację – w obsadzaniu stanowisk personelem pozostającym w ich dyspozycji. Do takich kompetencji w zakresie organizacji należy zmiana statusu prawnego członka personelu tymczasowego powołanego na urzędnika na okres próbny w związku z bardziej ogólnym procesem zniesienia danej kategorii pracowników w ramach instytucji. Instytucja ma ponadto obowiązek, ze względu na konieczność pogodzenia interesu służby i przestrzegania zasady równego traktowania, jak najszybszego powołania urzędników. W tym zakresie nie można oczekiwać od organu powołującego, aby zaoferował on członkowi personelu tymczasowego możliwość wykorzystania regulaminowego, maksymalnego okresu sześciu lat dla umów z członkami personelu tymczasowego na czas określony, ponieważ obsadzenie każdego stanowiska musi być uzasadnione przede wszystkim interesem służby. Poza tym zamiana statusu członka personelu tymczasowego na status urzędnika spełnia wymagania dotyczące stabilności personelu i interesu służby. Nie można przy tym zarzucać instytucji, że brała pod uwagę korzyści, jakie zamiana tego rodzaju niosła za sobą dla budżetu instytucji, gdyż możliwości budżetowe są jednym z czynników, które administracja bierze pod uwagę przy kształtowaniu polityki personalnej.

Po drugie, akt, którym organ powołujący jednostronnie powołał członka personelu tymczasowego na urzędnika, nie ma charakteru wiążącego, gdyż zainteresowany może odmówić takiego powołania, stanowiącego ofertę zatrudnienia.

Po trzecie, przyznanie odszkodowania osobie ze względu na niedotrzymanie warunków wypowiedzenia, chociaż w trakcie tego okresu wypowiedzenia osoba, na rzecz której miałoby zostać wypłacone odszkodowanie, świadczyła usługi na podstawie regulaminu pracowniczego na rzecz tej samej instytucji, oznaczałoby bezpodstawne wzbogacenie, zakazane przez zasady ogólne prawa wspólnotowego. Analogicznie jak w przypadku zasady niełączenia świadczenia emerytalnego z wynagrodzeniem, konieczność ochrony zasobów Wspólnot zabrania kumulowania wynagrodzenia otrzymywanego przez urzędnika na okres próbny z odszkodowaniem za wypowiedzenie w związku z rozwiązaniem umowy z członkiem personelu tymczasowego, jeśli rozwiązanie tej umowy bezpośrednio poprzedzało powołanie na urzędnika na okres próbny, tym bardziej że takie odszkodowanie wyliczane jest w oparciu o środki zapisane po stronie wydatków danej instytucji zawartych w ogólnym budżecie Wspólnot Europejskich.

(zob. pkt 60–64, 66, 67)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 178/80 Bellardi-Ricci i in. przeciwko Komisji, 17 grudnia 1981 r., Rec. str. 3187, pkt 19; sprawa C‑259/87 Grecja przeciwko Komisji, 10 lipca 1990 r., Rec. str. I‑2845, pkt 26

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑111/89 Scheiber przeciwko Radzie, 12 lipca 1990 r., Rec. str. II‑429, pkt 28; sprawa T‑171/99 Corus UK przeciwko Komisji, 10 października 2001 r., Rec. str. II‑2967, pkt 55; sprawy połączone T‑137/99 i T‑18/00 Martínez Páramo i in. przeciwko Komisji, 11 lipca 2002 r., RecFP str. I‑A‑119, II‑639, pkt 95 i przytoczone tam orzecznictwo; sprawy połączone T‑44/01, T‑119/01 i T‑126/01 Vieira i in. przeciwko Komisji, 3 kwietnia 2003 r., Rec. str. II‑1209, pkt 86; sprawa T‑494/04 Neirinck przeciwko Komisji, 14 listopada 2006 r., Zb.Orz.SP str. I-A-2-259, II-A-2-1345, pkt 162–167, będąca przedmiotem odwołania zawisłego przez Trybunałem C‑17/07 P

3. Członkowi personelu tymczasowego może przysługiwać prawo do odprawy jedynie w przypadku ostatecznego zakończenia pełnienia obowiązków, to znaczy wówczas, gdy wiążąca go umowa o pracę tymczasową dobiega końca w efekcie jej rozwiązania lub wygaśnięcia i nie dochodzi po niej do powołania na urzędnika w okresie co najmniej dwóch miesięcy po zakończeniu umowy członka personelu tymczasowego. Próba połączenia odprawy i powołania na urzędnika sprowadzałaby się do żądania od instytucji występującej samodzielnie lub razem z inną instytucją wspólnotową obejścia zasady określonej w art. 40 akapit drugi warunków zatrudnienia innych pracowników.

(zob. pkt 73)