Oznaczenie słowne SpagO, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla „napojów alkoholowych (z wyjątkiem piwa)”, należących do klasy 33 porozumienia nicejskiego, wykazuje tylko niewielkie podobieństwo ze znakiem towarowym SPA, zarejestrowanym wcześniej w Beneluksie dla „wód mineralnych i gazowanych oraz innych napojów bezalkoholowych; syropów i innych preparatów do produkcji napojów”, należących do klasy 32 w rozumieniu tego porozumienia. Podobieństwo to nie jest wystarczające do tego, by dany konsument stwierdził występowanie związku między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Przy uwzględnieniu okoliczności, że kolidujące ze sobą oznaczenia są krótkie, ogół odbiorców z państw Beneluksu skupi się na słowie jako całości. Ze względu na krótkość i prostotę struktury oznaczenia zgłoszonego znaku towarowego, jest mało prawdopodobne, by przeciętny konsument skłaniał się ku dzieleniu oznaczenia SpagO na dwa słowa „spa” i „go”.

Pod względem wizualnym całościowe wrażenia wywołane przez zgłoszony znak towarowy z jednej strony i krótszy wcześniejszy znak towarowy z drugiej strony różnią się tym, że do zgłoszonego znaku towarowego dodano sufiks „go”. Podobnie pod względem fonetycznym dwa kolidujące ze sobą oznaczenia zaczynają się od elementu „spa”, a dodanie elementu „go” do zgłoszonego znaku towarowego pozwala na ich odróżnienie. Zgłoszony znak towarowy wymawia się bowiem jako krótkie słowo bez przedłużonej przerwy między sylabami, a sylaba „spa” nie odgrywa w nim samodzielnej roli, ale jest ściśle związana z drugą sylabą „go”.

Pod względem koncepcyjnym nie jest możliwe żadne porównanie. Właściwy krąg odbiorców odnosi wcześniejszy znak towarowy do miasta Spa (Belgia), znanego ze swoich wód mineralnych i term, belgijskiego toru samochodowego Spa-Francorchamps lub jego oznaczenia opisowego źródła termalnego, takiego jak hammam lub sauna. Natomiast termin „spago” jest słowem wymyślonym, niemającym znaczenia w żadnym języku oficjalnym państw Beneluksu.

Jeśli chodzi o charakter rozpatrywanych towarów, zawartość alkoholu w napojach pozwala na ich odróżnienie od wody i napojów bezalkoholowych. Cechy charakterystyczne tych napojów są odmienne. Podczas gdy napoje alkoholowe są zazwyczaj spożywane przy okazjach szczególnych i towarzyskich, woda i napoje bezalkoholowe są spożywane codziennie. Ponadto spożywanie wody stanowi potrzebę życiową. Przeciętny, właściwie poinformowany, dostatecznie uważny i rozsądny konsument jest świadomy tego rozróżnienia między napojami alkoholowymi a bezalkoholowymi, a wręcz rozróżnienie to jest konieczne, ponieważ niektórzy konsumenci nie życzą sobie lub też nie mogą spożywać alkoholu. Przy tym cena napojów alkoholowych jest zazwyczaj wyższa niż napojów bezalkoholowych. Co więcej, wprowadzanie do obrotu alkoholu jest pod wieloma względami poddane ściślejszej regulacji. Takie wprowadzanie jest w szczególności związane z otrzymaniem zezwolenia na sprzedaż, a nabywanie napojów alkoholowych wymaga ukończenia minimalnego wieku.

W rezultacie ze względu na różnicę charakteru towarów oznaczonych kolidującymi ze sobą znakami towarowymi element „spa” zawarty w zgłoszonym znaku towarowym SpagO nie będzie postrzegany przez przeciętnego konsumenta z państw Beneluksu jako odnoszący się do wód mineralnych sprzedawanych pod wcześniejszym znakiem towarowym.

(por. pkt 18, 21, 24, 26, 28–31)