Przeszacowywanie uprawnień do płatności w górę nie może też wypływać z art. 73a ust. 2 rozporządzenia nr 796/2004. Powyższy przepis przewiduje bowiem jedynie przeszacowywanie uprawnień do płatności w dół. Przepisu tego nie można interpretować w ten sposób, iż ustanawia on wymóg wstecznego przeszacowania w górę jednostkowej wartości uprawnień do płatności, w przypadku gdy wskutek przydziału pewnej ilości nienależnych uprawnień do płatności i niedoszacowania jednostkowej wartości przydzielonych uprawnień łączna wartość przyznanych uprawnień została przeszacowana.

Co się tyczy wykładni art. 73a ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004, brzmienie tego przepisu nie przewiduje w wyraźny sposób możliwości przeprowadzenia, już po odzyskaniu nienależnie przydzielonych uprawnień, wstecznego przeszacowania ich jednostkowej wartości ani też nie wyklucza tej możliwości. W tym względzie zawarte w art. 73a ust. 1 akapit trzeci tego rozporządzenia doprecyzowanie, zgodnie z którym nienależna ilość uprawnień do płatności jest uznawana za nieprzypisaną od początku, nie może być interpretowane w taki sposób, że przepis ten ustanawia wymóg dokonania takiego wstecznego przeszacowania. Doprecyzowanie to należy natomiast odczytywać w związku z art. 73a ust. 4 wspomnianego rozporządzenia i interpretować je w ten sposób, że zmierza ono jedynie do wskazania, iż przyznana na podstawie nienależnie przydzielonych uprawnień do płatności pomoc jest sama w sobie nienależna, efektem czego podlega ona zwrotowi zgodnie z przepisami art. 73 rozporządzenia nr 796/2004.

Żaden z przepisów rozporządzenia nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników nie przewiduje wyraźnie możliwości dokonania zmiany uprawnień do płatności rolnika, któremu w ramach początkowego przydziału przyznana została zawyżona liczba uprawnień do płatności. Natomiast art. 73a rozporządzenia nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu nr 1782/2003 przewiduje zasady odzyskiwania nienależnie przydzielonych uprawnień, z których wynika, że w określonych w nich okolicznościach uprawnienia te mogą zostać obliczone ponownie. Jak wynika z motywu 15 rozporządzenia nr 239/2005, zmieniającego i sprostowującego rozporządzenie nr 796/2004, w drodze którego przepis ten został wprowadzony do rozporządzenia nr 796/2004, przepis ów stanowi wyraz istniejącej po stronie prawodawcy woli określenia reguł mających zastosowanie w przypadku, gdy dany rolnik otrzymał pewną ilość nienależnych mu uprawnień do płatności, czy też w przypadku, gdy nieprawidłowo ustalono wartość poszczególnych z tych uprawnień.

Gdy prawodawca Unii ustanawia warunki przyznawania pomocy, wykluczenie spowodowane niespełnieniem jednej z tych przesłanek nie stanowi sankcji, lecz jest zwykłą konsekwencją nieprzestrzegania wymogów przewidzianych prawem. A zatem zastosowanie art. 73a rozporządzenia nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu nr 1782/2003, któremu nie towarzyszy wsteczne przeszacowanie uprawnień do płatności, nie stanowi wymierzonej rolnikowi kary, ponieważ skutkuje odzyskaniem kwot przekraczających rzeczywiście ponoszone przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) ryzyko. Z jednej strony zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników pomoc jest przyznawana w odniesieniu do aktywowanych uprawnień do płatności bądź uprawnień do płatności powiązanych z hektarami kwalifikującymi się do objęcia pomocą. Popełniony błąd co do obszaru kwalifikującego się do objęcia pomocą wywiera więc wpływ na całość kwoty wypłacanej pomocy. Z drugiej strony pomoc przyznana na podstawie nienależnie przydzielonych uprawnień do płatności stanowi, z punktu widzenia czytanych łącznie art. 73a ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia nr 796/2004 oraz art. 73a ust. 4 tego samego rozporządzenia, nienależną pomoc podlegającą odzyskaniu na podstawie art. 73 tego rozporządzenia.

Ponadto w braku jakiegokolwiek przepisu przewidującego – w przypadku przydziału nienależnych uprawnień do płatności wywierającego wpływ na ich łączną wartość – wsteczne przeszacowanie jednostkowych wartości tych uprawnień w górę interpretacja, zgodnie z którą zastosowanie art. 73 rozporządzenia nr 796/2004 winno zostać poprzedzone wstecznym przeszacowaniem uprawnień do płatności, jest niezgodna z wymogiem dokonywania ścisłej wykładni przesłanek pokrycia wydatków na podstawie rozporządzenia nr 729/70 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zastąpionego rozporządzeniem nr 1258/99, które następnie zostało zastąpione rozporządzeniem nr 1290/2005. Co więcej, tak czy inaczej zgodnie z art. 73 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia nr 796/2004 obowiązek zwrotu określony w ust. 1 tego przepisu nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli, racjonalnie rzecz ujmując, błąd ten nie mógł zostać wykryty przez rolnika. Wynika z tego, że działający w dobrej wierze rolnik jest chroniony przed odzyskaniem nienależnej pomocy, w sytuacji gdy to władzom można przypisać popełnienie błędu co do kwalifikującego się do przyznania pomocy obszaru, czy wręcz przyznanie uprawnień do płatności, a rolnik ten nie mógł, racjonalnie rzecz biorąc, wykryć tego błędu.

(por. pkt 105, 110–112, 115, 119)