6.

Przepisy §§ 51, 52, 55, 58, 59, 60 i 61 Abgabenordnung (niemieckiej ordynacji podatkowej, zwanej dalej „AO”) stanowiły: „§ 51 Przepisy ogólne 1. Jeżeli ordynacja przyznaje osobie prawnej przywileje podatkowe z tej przyczyny, że osoba prawna realizuje, w sposób bezpośredni i wyłączny, cele pożytku publicznego, cele charytatywne lub religijne (cele uprzywilejowane pod względem podatkowym), stosuje się poniższe przepisy. Za osobę prawną uważa się osobę prawną, stowarzyszenie lub masę majątkową zgodnie z definicjami zawartymi w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Wyodrębnionych pod względem funkcjonalnym jednostek osób prawnych (działów) nie uważa się za samodzielne podmioty podlegające opodatkowaniu. […] § 52 Cele pożytku publicznego 1. Osoba prawna realizuje cele pożytku publicznego, jeżeli jej działalność polega na dążeniu w sposób altruistyczny do poprawy sytuacji ogółu społeczeństwa pod względem materialnym, duchowym lub moralnym. Dążenie do poprawy sytuacji ogółu społeczeństwa nie występuje wówczas, gdy krąg osób czerpiących z niego korzyści jest ograniczony, na przykład do członków rodziny lub pracowników przedsiębiorstwa, lub wówczas, gdy jest on zakreślony w taki sposób, że może być jedynie wąski, w szczególności wskutek zastosowania kryteriów geograficznych lub zawodowych. Sama okoliczność, że osoba prawna przekazuje swoje środki podmiotowi prawa publicznego, nie wystarcza do uznania, iż występuje dążenie do poprawy sytuacji ogółu społeczeństwa. 2. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 następujące działania uznaje się za dążenie do poprawy sytuacji ogółu społeczeństwa: […] 21) propagowanie sportu (przy czym za sport uznaje się również szachy); […] § 55 Działalność realizowana w sposób altruistyczny 1. Dążenie do poprawy sytuacji lub wsparcie ma charakter altruistyczny, jeżeli nie służy głównie realizacji własnych celów gospodarczych osoby prawnej, na przykład celów handlowych lub innych celów zarobkowych, i spełnione są wymienione poniżej przesłanki. 1) Środki należące do osoby prawnej mogą być wykorzystywane wyłącznie w jej celach statutowych. Członkowie lub wspólnicy (członkowie na potrzeby stosowania niniejszych przepisów) nie mogą uczestniczyć w zyskach ani jako członkowie otrzymywać jakichkolwiek przydziałów ze środków należących do osoby prawnej. Osoba prawna nie może wykorzystywać swoich środków w celach związanych bezpośrednio lub pośrednio z popieraniem lub wspieraniem partii politycznych. 2) Z chwilą ustania członkostwa albo rozwiązania lub likwidacji osoby prawnej członkom można wypłacić środki jedynie w kwocie nieprzewyższającej wysokości opłaconych przez nich wkładów kapitałowych i godziwej wartości rynkowej dokonanych przez nich wkładów rzeczowych. 3) Osoba prawna nie może przysparzać korzyści żadnej osobie poprzez wydatkowanie środków na cele niezwiązane z przedmiotem swojej działalności ani wypłacanie nieproporcjonalnie wysokiego wynagrodzenia. 4) Z chwilą rozwiązania lub likwidacji osoby prawnej lub z chwilą zaprzestania prowadzenia działalności w realizowanym dotychczas celu składniki majątku osoby prawnej, których wartość przewyższa wartość opłaconych przez członków wkładów kapitałowych i godziwą wartość rynkową dokonanych przez nich wkładów rzeczowych, mogą być przeznaczone wyłącznie na cele uprzywilejowane pod względem podatkowym (zasada zaangażowania składników majątku). Wymóg ten uważa się za spełniony również wówczas, gdy składniki majątku mają zostać przekazane innej osobie prawnej, której przyznano przywileje podatkowe, lub osobie prawnej prawa publicznego na cele uprzywilejowane pod względem podatkowym. 5) Bez uszczerbku dla przepisów § 62 osoba prawna co do zasady niezwłocznie wykorzystuje swoje środki na potrzeby realizacji uprzywilejowanych pod względem podatkowym celów statutowych. Zaangażowanie środków w celu nabycia lub utworzenia składników majątku służących realizacji celów statutowych również uważa się za należyty sposób ich wykorzystania. Środki uważa się za wykorzystane niezwłocznie, jeżeli są one wykorzystane na potrzeby realizacji uprzywilejowanych pod względem podatkowym celów statutowych nie później niż w ciągu dwóch lat kalendarzowych lub obrotowych następujących po ich uzyskaniu. […] § 58 Rodzaje działalności, które mogą być prowadzone bez uszczerbku dla przywileju podatkowego Możliwości korzystania z przywileju podatkowego nie wyklucza okoliczność, że: […] 8) osoba prawna organizuje wydarzenia towarzyskie, które mają charakter drugorzędny względem jej działalności uprzywilejowanej pod względem podatkowym, 9) stowarzyszenie sportowe propaguje, oprócz nieodpłatnej działalności sportowej, także odpłatną działalność sportową, […] § 59 Warunki wstępne przyznania przywilejów podatkowych Przywileje podatkowe są przyznawane wówczas, gdy w statucie, akcie założycielskim lub innym dokumencie założycielskim (statucie na potrzeby stosowania niniejszych przepisów) określającym cel działalności osoby prawnej wskazano, że taki cel spełnia wymogi określone w §§ 52–55 i że jest on realizowany w sposób bezpośredni i wyłączny, przy czym faktycznie wykonywane czynności zarządu mają być zgodne z tymi zapisami statutu. § 60 Wymogi, którym ma odpowiadać statut 1. Cele statutowe i środki służące ich osiągnięciu określa się w sposób na tyle precyzyjny, aby w oparciu o statut można było ustalić, czy spełnione są warunki wstępne przyznania przywilejów podatkowych. Statut spełnia kryteria określone w załączniku 1. 2. Statut ma być zgodny z obowiązującymi wymogami w odniesieniu do podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od działalności gospodarczej przez cały okres rozliczeniowy, a w odniesieniu do innych podatków – w chwili powstania zobowiązania podatkowego. § 61 Statutowe określenie sposobu zaangażowania składników majątku 1. Składniki majątku uważa się za odpowiednio zaangażowane pod względem podatkowym (§ 55 ust. 1 pkt 4), jeżeli cel, w jakim mają one zostać wykorzystane z chwilą rozwiązania lub likwidacji osoby prawnej lub z chwilą zaprzestania prowadzenia działalności w realizowanym dotychczas celu, jest określony w statucie w sposób na tyle precyzyjny, że w oparciu o statut można ustalić, czy taki cel jest uprzywilejowany pod względem podatkowym. 2. (uchylony) 3. W razie takiej następczej zmiany zapisu dotyczącego sposobu zaangażowania składników majątku, która powoduje, że ów zapis przestaje odpowiadać wymogom określonym w § 55 ust. 1 pkt 4, uważa się, iż ów zapis był od samego początku nieodpowiedni do celów podatkowych. Przepisy § 175 ust. 1 zdanie pierwsze pkt 2 stosuje się z zastrzeżeniem, że decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego mogą być wydawane, uchylane lub zmieniane w zakresie, w jakim odnoszą się do zobowiązań podatkowych powstałych w ciągu dziesięciu lat kalendarzowych poprzedzających zmianę zapisu dotyczącego sposobu zaangażowania składników majątku”.