11

Okoliczności faktyczne leżące u podstaw wniesionej do Sądu skargi zostały przedstawione w zaskarżonym wyroku w następujący sposób: „1 W [zaskarżonej] decyzji […] Komisja stwierdziła, że liczne przedsiębiorstwa uczestniczyły w szeregu porozumień i uzgodnionych praktyk w rozumieniu art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) w sektorze grafitów specjalnych w okresie od lipca 1993 r. do lutego 1998 r. 2 Pojecie »grafitów specjalnych« w rozumieniu [zaskarżonej] decyzji obejmuje rodzaj grafitów innych od elektrod grafitowych stosowanych w hutnictwie, mających różne przeznaczenie, takich jak grafit izostatyczny, prasowany i odlewniczy. 3 Grafit izostatyczny posiada właściwości mechaniczne bardziej zaawansowane od grafitu prasowanego i odlewniczego, od których zależy cena każdego z tych produktów. Grafit izostatyczny występuje w szczególności w postaci elektrod EDM stosowanych w produkcji form metalicznych w sektorze samochodowym i w elektronice. Inne zastosowanie grafitu izostatycznego to matryce do ciągłego odlewania metalu nieżelaznego, takiego jak miedź i stopy miedzi. 4 Różnica w cenie produkcji grafitu izostatycznego a grafitu prasowanego lub odlewniczego wynosi co najmniej 20%. Grafit prasowany ma zasadniczo lepszą cenę i cieszy się większą popularnością, pod warunkiem spełnienia warunków przeznaczenia. W odniesieniu do produktów prasowanych mają one szerokie zastosowanie w przemyśle, głównie w przemyśle hutniczym, w przemyśle aluminiowym, chemicznym i metalurgicznym. 5 Grafit odlewniczy ma zastosowanie tylko do wyrobów o większych rozmiarach, ponieważ jego właściwości są z zasady gorsze od właściwości grafitu prasowanego. 6 Produkty z grafitu specjalnego są zazwyczaj dostarczane klientom albo bezpośrednio z ośrodków produkcji w postaci gotowych produktów mechanicznych, albo za pośrednictwem warsztatów mechanicznych. Warsztaty te dokonują zakupu nieobrobionego grafitu w blokach lub w belach, obrabiają go, tj. dostosowują do potrzeb klienta, i sprzedają produkt obrobiony ostatecznemu odbiorcy. 7 [Zaskarżona] [d]ecyzja dotyczy dwóch odrębnych karteli, z których jeden obejmuje rynek grafitów specjalnych izostatycznych, a drugi rynek grafitów specjalnych prasowanych, natomiast co do grafitu odlewniczego naruszenie nie zostało wykryte. Kartele te obejmowały produkty bardzo specyficzne, tj. grafity w blokach całych i ciętych, z wyłączeniem produktów obrobionych, tj. produkowanych »na zamówienie« klienta. 8 Głównymi producentami grafitu specjalnego na zachodzie są spółki międzynarodowe. Wysokość sprzedaży grafitów specjalnych na rynku światowym wyniosła w 2000 r. około 900 milionów EUR, w tym około 500 milionów EUR grafitów izostatycznych i 300 milionów EUR grafitów prasowanych. W całej Wspólnocie/EOG w 2000 r. wysokość sprzedaży produktów izostatycznych osiągnęła 100–120 milionów EUR, natomiast produktów prasowanych 60–70 milionów EUR. Wielkość sprzedaży produktów nieobrobionych stanowiła około 35–50 milionów EUR na rynku grafitu izostatycznego i około 30 milionów EUR na rynku grafitu prasowanego. 9 W dniu wydania [zaskarżonej] decyzji najważniejszymi producentami grafitu izostatycznego w całej Wspólnocie/EOG byli, [w szczególności] niemiecka spółka SGL Carbon […]. […] 12 Od lipca 1997 r. Komisja prowadziła dochodzenie dotyczące rynku elektrod grafitowych, które zakończyło się wydaniem przez Komisję w dniu 18 lipca 2001 r. decyzji dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE oraz art. 53 porozumienia EOG — sprawa COMP/E-1/36.490 — Elektrody grafitowe (Dz.U. 2002, L 100, s. 1). […] […] 14 W Stanach Zjednoczonych w marcu 2000 r. i w lutym 2001 r. zostało wszczęte postępowanie karne przeciwko spółce zależnej [Le Carbone-Lorraine] i spółce zależnej [japońskiej spółki Toyo Tanso Co.Ltd] z powodu zarzucanego im uczestnictwa w zakazanym porozumieniu na rynku grafitów specjalnych. Spółki przyznały się do winy i zgodziły się zapłacić grzywny. […] 15 W dniu 17 maja 2002 r. Komisja skierowała do adresatów [zaskarżonej] decyzji pismo w sprawie przedstawienia zarzutów. […]. Żadna ze spółek nie podważyła wystąpienia okoliczności faktycznych. […] 17 Postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem w dniu 17 grudnia 2002 r. [zaskarżonej] decyzji. […] […] 19 Z dalszej części [zaskarżonej] decyzji wynika, że porozumienia kartelowe na rynku grafitu izostatycznego były wykonywane poprzez wielostronne systematyczne spotkania na czterech poziomach: — spotkania »na wysokim szczeblu«, w których uczestniczyły osoby zajmujące kierownicze stanowiska w spółkach i podczas których zostały zdefiniowane podstawowe zasady współpracy; — spotkania »robocze na szczeblu międzynarodowym«, które dotyczyły zaliczenia bloków grafitowych do poszczególnych kategorii i ustalania cen minimalnych dla każdej kategorii; — spotkania »na szczeblu regionalnym« (obejmujące Europę); — spotkania na »szczeblu lokalnym« (o zasięgu krajowym) dotyczące rynków: włoskiego, niemieckiego, francuskiego, brytyjskiego i hiszpańskiego. […] 22 Na podstawie dokonanych w [zaskarżonej] decyzji ustaleń faktycznych i ocen prawnych Komisja nałożyła na zainteresowane przedsiębiorstwa grzywny, których kwota została obliczona zgodnie z metodą przedstawioną w wytycznych […], jak również w komunikacie w sprawie współpracy. 23 Zgodnie z art. 1 akapit pierwszy sentencji [zaskarżonej] decyzji następujące przedsiębiorstwa naruszyły art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 porozumienia EOG, uczestnicząc we wskazanych okresach w szeregu porozumień i uzgodnionych praktyk wywierających wpływ na rynki specjalnego grafitu izostatycznego we Wspólnocie i EOG: […] b) SGL [Carbon] od lipca 1993 r. do lutego 1998 r.; […] 24 Zgodnie z akapitem drugim tego samego przepisu następujące przedsiębiorstwa naruszyły art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 porozumienia EOG, uczestnicząc we wskazanych okresach w szeregu porozumień i uzgodnionych praktyk wywierających wpływ na rynki specjalnego grafitu prasowanego we Wspólnocie i EOG: — SGL [Carbon] od lutego 1993 r. do listopada 1996 r.; […] 25 W art. 3 sentencji [zaskarżonej decyzji] zostały nałożone następujące grzywny: […] b) SGL [Carbon]: — grafit izostatyczny: 18940000 EUR, — grafit prasowany: 8810000 EUR; […] 26 Artykuł 3 stanowi ponadto, że grzywny powinny zostać zapłacone w ciągu trzech miesięcy od doręczenia decyzji, pod rygorem powiększenia ich o odsetki za opóźnienie w wysokości 6,75%. 27 Pismem z dnia 20 grudnia 2002 r. decyzja została przesłana skarżącym. Pismo to precyzuje, że z upływem terminu zapłaty wskazanego w decyzji Komisja przystąpi do windykacji rzeczonych kwot; w przypadku jednak wniesienia skargi do Sądu żaden środek wykonawczy nie zostanie przedsięwzięty, pod warunkiem zapłaty odsetek w wysokości 4,75% i ustanowienia gwarancji bankowej”.