18

W drodze zaskarżonej decyzji Rada postanowiła „nie przyjmować wniosku [w sprawie projektu rozporządzenia]”, w szczególności z poniższych względów: „(6) Rada uważa, że żaden z dokumentów przedłożonych przez Komisję – ani »sprawozdanie [z dnia 13 lipca 2011 r.]«, ani »dodatkowe informacje« – nie odzwierciedla należycie i kompleksowo obecnej sytuacji gospodarczej oraz społecznej w całej Unii. (7) Ponadto zdaniem Rady Komisja popełniła błąd, gdyż zbytnio skróciła okres, którego dotyczyła jej analiza. Błąd ten uniemożliwił Komisji odpowiednią ocenę sytuacji i w związku z tym wyciągnięte przez nią wnioski w obu dokumentach są w dużym stopniu zniekształcone – Komisja nie stwierdziła bowiem, że wystąpiło nagłe i poważne pogorszenie sytuacji gospodarczej i społecznej w całej Unii. (8) Rada nie podziela tych konkluzji. Rada jest przekonana, że obecny kryzys finansowy i gospodarczy w Unii, który skutkuje istotnymi korektami budżetowymi, między innymi dostosowaniami wynagrodzeń urzędników w wielu państwach członkowskich, oznacza poważne i nagłe pogorszenie się sytuacji gospodarczej i społecznej w Unii. […] (10) W odniesieniu do sytuacji ekonomicznej przewiduje się, że wzrost gospodarczy w Unii spadnie istotnie w 2012 r. z + 1,9% do +0,6%. Wzrost gospodarczy w UE w ujęciu kwartalnym obniżył się z + 0,7% w pierwszym kwartale 2011 r. do +0,2% w drugim i trzecim kwartale tego roku. W czwartym kwartale 2011 r. i w pierwszym kwartale 2012 r. nie przewiduje się wzrostu PKB. (11) Oceniając obecną sytuację gospodarczą i społeczną, należy bardziej skoncentrować się na sytuacji na rynkach finansowych, w szczególności na zakłóceniach w podaży kredytów i spadku cen aktywów, które to czynniki w dużym stopniu determinują rozwój gospodarczy. (12) Jeżeli chodzi o sytuację społeczną, tworzenie nowych miejsc pracy nie było na tyle istotne, by doprowadzić do większego obniżenia stopy bezrobocia. Stopa bezrobocia w UE tylko nieznacznie wahała się w latach 2010 i 2011, osiągając 9,8% w październiku 2011 r., i powinna pozostać na wysokim poziomie. (13) W związku z powyższym Rada uważa, że stanowisko Komisji w sprawie poważnego i nagłego pogorszenia się sytuacji gospodarczej i społecznej oraz jej odmowa przedłożenia wniosku na mocy art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego oparte są na wyraźnie niewystarczających i błędnych przesłankach. (14) Ponieważ Trybunał […] orzekł w [wyroku z dnia 24 listopada 2010 r. w] sprawie C-40/10 [Komisja przeciwko Radzie, Zb.Orz. s. I-12043], że w okresie obowiązywania załącznika XI do regulaminu pracowniczego procedura przewidziana w jego art. 10 stanowi jedyną możliwość uwzględnienia kryzysu gospodarczego przy korekcie wynagrodzeń, Rada może zastosować przepisy tego artykułu w czasie kryzysu jedynie po przedstawieniu wniosku przez Komisję. (15) Rada jest przekonana, że zgodnie z brzmieniem art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego i z zapisanym w art. 13 ust. 2 zdanie drugie [TUE] obowiązkiem wzajemnej [lojalnej] współpracy instytucji działających w dobrej wierze Komisja była zobowiązana do przedłożenia Radzie odpowiedniego wniosku. Komisja poprzez swoje wnioski oraz poprzez fakt, że nie przedłożyła ona takiego wniosku, naruszyła to zobowiązanie. (16) Ponieważ Rada może stanowić jedynie na wniosek Komisji, niewyciągnięcie przez Komisję właściwych wniosków z dostępnych danych i nieprzedstawienie wniosku zgodnie z art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego uniemożliwia Radzie podjęcie właściwej reakcji na poważne i nagłe pogorszenie się sytuacji gospodarczej i społecznej poprzez przyjęcie aktu prawnego na mocy art. 10 załącznika XI do regulaminu pracowniczego”.