6.

Zgodnie z następującymi przepisami Erbschaftsteuer- und Schenkungsteuergesetz (niemieckiej ustawy o podatku od spadków i darowizn) w brzmieniu z dnia 27 lutego 1997 r. (BGBl. 1997 I, s. 378), zmienionej ostatnio przez art. 11 ustawy z dnia 7 grudnia 2011 r. (BGBl. 2011 I, s. 2592, zwanej dalej „ErbStG”): „Paragraf 1 – Czynności podlegające opodatkowaniu: 1. Podatkowi od spadków (lub darowizny) podlegają: 1) nabycie spadku; 2) darowizny pomiędzy żyjącymi; 3) przysporzenie na określony cel; […] 2. Nie uchybiając innym przepisom, przepisy niniejszej ustawy dotyczące spadkobrania mają zastosowanie również do darowizn i przysporzeń na określony cel, a przepisy dotyczące darowizn mają zastosowanie do przysporzeń na określony cel. Paragraf 2 – Osobisty obowiązek podatkowy 1. Obowiązek podatkowy powstaje: 1) w przypadkach wymienionych w § 1 ust. 1 pkt 1–3, jeśli spadkodawca w chwili śmierci, darczyńca w chwili dokonania darowizny albo nabywca w chwili zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego (§ 9) jest rezydentem – w odniesieniu do całego przysporzenia majątkowego (nieograniczony obowiązek podatkowy). Za rezydentów uważa się: a) osoby fizyczne zamieszkałe lub mające zwyczajowe miejsce pobytu na terytorium krajowym, b) obywateli niemieckich przebywających nie dłużej niż pięć lat nieprzerwanie za granicą bez posiadania miejsca zamieszkania w kraju, […] 3) we wszystkich pozostałych przypadkach, z zastrzeżeniem ust. 3, w odniesieniu do przysporzenia majątkowego zaistniałego w majątku krajowym w rozumieniu § 121 Bewertungsgesetz [ustawy w sprawie wyceny, zwanej dalej »BewG«] (ograniczony obowiązek podatkowy) […]. 3. Na wniosek nabywcy przysporzenie majątkowe, do którego zalicza się majątek krajowy w rozumieniu § 121 [BewG] (ust. 1 pkt 3), traktowane jest w całości jako podlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, gdy spadkodawca w chwili śmierci, darczyńca w chwili wykonania darowizny lub nabywca w chwili powstania zobowiązania podatkowego (§ 9) mieli miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie, do którego zastosowanie ma Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym. W przypadku większej liczby przysporzeń dokonanych przez tę samą osobę w ciągu dziesięciu lat przed przysporzeniem majątku i dziesięciu lat po nim podlegają one nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i zsumowaniu zgodnie z § 14 […]. Paragraf 14 – Uwzględnienie wcześniejszego nabycia 1. W przypadku większej liczby przysporzeń majątkowych dokonanych przez tę samą osobę na przestrzeni dziesięciu lat przysporzenia te są zliczane poprzez doliczenie do ostatniego z nabytych dóbr wartości uprzednio nabytych dóbr. Od podatku należnego od wartości wszystkich nabytych dóbr odlicza się, na podstawie sytuacji osobistej nabywcy oraz na podstawie przepisów obowiązujących w chwili ostatniego nabycia dóbr, podatek należny od uprzednio nabytych dóbr. Paragraf 15 – Grupy podatkowe 1. Na podstawie osobistego stosunku nabywcy do spadkodawcy albo darczyńcy wyróżnia się następujące trzy grupy podatkowe: Grupa podatkowa I: 1) małżonek i stały partner, 2) dzieci oraz dzieci małżonka, […] Paragraf 16 – Kwoty wolne od podatku 1. Wolne od podatku pozostaje w przypadkach nieograniczonego obowiązku podatkowego (§ 2 ust. 1 pkt 1 i § 2 ust. 3) nabycie 1) przez małżonka i stałego partnera – w wysokości 500000 EUR; 2) przez dzieci w rozumieniu kategorii podatkowej I pkt 2 i dzieci zmarłych dzieci w rozumieniu kategorii podatkowej I pkt 2 – w wysokości 400000 EUR; […] 2. W miejsce kwoty wolnej od podatku na podstawie ust. 1 w przypadku podlegania ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (§ 2 ust. 1 pkt 3) zastosowanie ma kwota wolna od podatku w wysokości 2000 EUR”.