Keywords

Summary



Keywords

1. Konkurencja – Reguły wspólnotowe – Naruszenia – Zarzut naruszenia

(art. 81 WE)

2. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja w przedmiocie zastosowania reguł konkurencji – Decyzja dotycząca wielu adresatów – Konieczność wystarczającego uzasadnienia w szczególności w odniesieniu do jednostki, która ponosi odpowiedzialność za naruszenie

(art. 81 WE, 253 WE)

3. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja w przedmiocie zastosowania reguł konkurencji – Konwalidacja braku uzasadnienia w trakcie postępowania spornego – Niedopuszczalność

(art. 81 WE, 253 WE)

Summary

1. Zachowanie spółki zależnej można przypisać spółce dominującej między innymi w przypadku, gdy mimo posiadania odrębnej podmiotowości prawnej spółka zależna nie określa w sposób autonomiczny swojego zachowania na rynku, lecz stosuje zasadniczo instrukcje dawane jej przez spółkę dominującą, w szczególności z uwzględnieniem powiązań gospodarczych, organizacyjnych i prawnych łączących oba te podmioty prawa. W tego rodzaju sytuacji spółka dominująca i jej spółka zależna są bowiem częścią tej samej jednostki gospodarczej, a tym samym – tworzą jedno przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 81 WE.

W tym szczególnym przypadku, gdy spółka dominująca posiada 100% kapitału swej spółki zależnej, która popełniła naruszenie reguł konkurencji Unii, po pierwsze, ta spółka dominująca może wywierać decydujący wpływ na zachowanie swej spółki zależnej i, po drugie, istnieje wzruszalne domniemanie, że spółka dominująca rzeczywiście wywiera taki decydujący wpływ na swą spółkę zależną.

W tych okolicznościach wystarczy, że Komisja wykaże, iż cały kapitał spółki zależnej znajduje się w posiadaniu spółki dominującej, aby przyjąć, że ta ostatnia wywiera decydujący wpływ na politykę handlową swej spółki zależnej. Komisja będzie zatem mogła uznać spółkę dominującą za odpowiedzialną za dane naruszenie, chyba że spółka dominująca, na której spoczywa ciężar obalenia domniemania, przedstawi wystarczające dowody mogące wykazać, iż jej spółka zależna działa na rynku w sposób autonomiczny.

W celu oceny tego, czy spółka zależna określa swe zachowanie na rynku w sposób autonomiczny, należy uwzględnić wszystkie istotne okoliczności dotyczące powiązań gospodarczych, organizacyjnych i prawnych łączących tę spółkę zależną ze spółką dominującą, które mogą różnić się w poszczególnych przypadkach, a których przez to nie można wymienić w sposób wyczerpujący.

(por. pkt 21–25)

2. Jeżeli chodzi o uzasadnienie decyzji Komisji w sprawie zastosowania art. 81 WE, Komisja nie musi zajmować stanowiska wobec wszystkich argumentów zainteresowanych stron, wystarczy bowiem przedstawienie faktów i względów prawnych o zasadniczym znaczeniu dla decyzji. W szczególności Komisja nie jest zobowiązana do tego, by ustosunkować się do kwestii, które są oczywiście niezwiązane ze sprawą, bez znaczenia lub wyraźnie drugorzędne.

Jeżeli decyzja w przedmiocie zastosowania art. 81 WE dotyczy wielu adresatów i stwarza problem możliwości przypisania naruszenia, musi ona zawierać wystarczające uzasadnienie względem każdego z adresatów, w szczególności względem tych spośród nich, którzy zgodnie z tą decyzją ponoszą odpowiedzialność za to naruszenie. Zatem w zakresie dotyczącym spółki dominującej uznanej za odpowiedzialną za noszące znamiona naruszenia zachowanie jej spółki zależnej taka decyzja powinna przedstawiać szczegółowo powody mogące uzasadniać możliwość przypisania naruszenia tej spółce.

W tym kontekście w sytuacji kiedy w swej odpowiedzi na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów przedsiębiorstwo powołuje się na całokształt okoliczności charakteryzujących związki łączące je z jego spółką zależną w momencie naruszenia, zwracając szczególną uwagę na to, że prowadzona przez tę ostatnią spółkę działalność była bardzo specyficzna w porównaniu z rodzajami działalności prowadzonej przez grupę; na to, że nie występowały żadne powiązania na poziomie kierownictwa i personelu zainteresowanych spółek; na to, jak szeroko zostały określone przysługujące kierownictwu spółki zależnej uprawnienia; na to, że spółka ta ma swe własne działy zajmujące się prowadzeniem działalności handlowej, a także na autonomię w opracowywaniu projektów o strategicznym znaczeniu oraz na to, że dowody w ten sposób dostarczone nie ograniczają się do twierdzeń, lecz obejmuje szereg konkretnych elementów stanu faktycznego, przedstawionych w załącznikach do odpowiedzi na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów, Komisja jest zobowiązana do zajęcia stanowiska w przedmiocie tych argumentów, badając przy tym, czy w świetle wszystkich istotnych okoliczności dotyczących związków gospodarczych, organizacyjnych i prawnych między omawianymi spółkami spółka dominująca wykazała, że jej spółka zależna zachowywała się na rynku w sposób autonomiczny oraz ukazać w danym wypadku przyczyny z powodu których, uważa ona, iż dowody przedstawione przez spółkę dominującą nie są wystarczające do tego, aby obalić przedmiotowe domniemanie. Ciążący na Komisji obowiązek uzasadnienia jej decyzji w tym względzie wyraźnie wynika ze wzruszalnego charakteru domniemania dotyczącego wywierania decydującego wpływu na spółkę zależną przez spółkę dominującą posiadającą 100% jej kapitału, którego obalenie wymaga od spółki dominującej przedstawienia dowodu dotyczącego całokształtu powiązań gospodarczych, organizacyjnych i prawnych łączących ją z jej spółką zależną.

(por. pkt 64, 65, 70, 72–75)

3. Zainteresowany powinien zostać poinformowany o uzasadnieniu decyzji Komisji w sprawie zastosowaniu art. 81 WE w zasadzie w tym samym czasie co o niekorzystnej dla niego decyzji. Brak uzasadnienia nie może zostać uregulowany w ten sposób, że zainteresowany dowie się o uzasadnieniu decyzji w trakcie postępowania przed sądami wspólnotowymi.

(por. pkt 81, 82)