5)

5.1 Czy przy uwzględnieniu konsekwencji gospodarczych należy uznać, że nie jest nieuczciwe, a więc że jest jasne i zrozumiałe, postanowienie umowne, które obciąża konsumenta ryzykiem kursu walut, sformułowane (jako warunek ogólny umowy przez stronę będącą przedsiębiorcą i nienegocjowane indywidualnie) na podstawie obowiązku informowania przewidzianego w sposób koniecznie ogólny w ustawie, gdy owo postanowienie nie wskazuje w sposób wyraźny, że kwota rat zwrotu podlegająca zapłacie zgodnie z umową kredytu może przewyższyć kwotę dochodów konsumenta stwierdzonych w ramach rozpatrzenia zdolności płatniczej przez stronę będącą przedsiębiorcą, biorąc również pod uwagę, że właściwe przepisy krajowe przewidują szczegółowe wskazanie ryzyka na piśmie, a nie tylko zwykłe oświadczenie co do istnienia ryzyka i jego przypisanie, w sytuacji, gdy ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził w pkt 74 wyroku w sprawie C-26/13, że strona będąca przedsiębiorcą powinna nie tylko poinformować konsumenta o ryzyku, lecz ponadto, konsument powinien móc również oszacować potencjalnie istotne dla niego konsekwencje ekonomiczne wynikające z ryzyka kursu walut, którym został obciążony, a w rezultacie także całkowity koszt kredytu? 5.2 Czy przy uwzględnieniu konsekwencji gospodarczych należy uznać, że nie jest nieuczciwe, a więc że jest jasne i zrozumiałe, postanowienie umowne, które obciąża konsumenta ryzykiem kursu walut, sformułowane (jako warunek ogólny umowy przez stronę będącą przedsiębiorcą i nienegocjowane indywidualnie) na podstawie obowiązku informowania przewidzianego w sposób koniecznie ogólny w ustawie, gdy owo postanowienie nie wskazuje w sposób wyraźny, że pozostała w każdej chwili do zapłaty kwota kapitału zgodnie z umową kredytu może przewyższyć wartość majątku dłużnika stwierdzonego w ramach rozpatrzenia zdolności płatniczej przez stronę będącą przedsiębiorcą, biorąc również pod uwagę, że właściwe przepisy krajowe przewidują szczegółowe wskazanie ryzyka na piśmie, a nie tylko zwykłe oświadczenie co do istnienia ryzyka i jego przypisanie, w sytuacji, gdy ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził w pkt 74 wyroku w sprawie C-26/13, że strona będąca przedsiębiorcą powinna nie tylko poinformować konsumenta o ryzyku, lecz ponadto, konsument powinien móc również oszacować potencjalnie istotne dla niego konsekwencje ekonomiczne wynikające z ryzyka kursu walut, którym został obciążony, a w rezultacie także całkowity koszt kredytu? 5.3 Czy przy uwzględnieniu konsekwencji gospodarczych należy uznać, że nie jest nieuczciwe, a więc że jest jasne i zrozumiałe, postanowienie umowne, które obciąża konsumenta ryzykiem kursu walut, sformułowane (jako warunek ogólny umowy przez stronę będącą przedsiębiorcą i nienegocjowane indywidualnie) na podstawie obowiązku informowania przewidzianego w sposób koniecznie ogólny w ustawie, gdy owo postanowienie nie wskazuje w sposób wyraźny, że 1) zmiany kursu walut nie podlegają ograniczeniom maksymalnym; 2) możliwość zmiany kursu walut jest realna, a więc może mieć miejsce w czasie całego okresu umowy kredytu; 3) z tego względu kwota rat podlegających zwrotowi może zwiększać się w sposób nieograniczony; 4) jako skutek zmian kursu walut nie tylko kwota rat podlegających zwrotowi, ale również kwota pozostającego do zapłaty kapitału może zwiększyć się w sposób nieograniczony; 5) rozmiar możliwych strat jest nieograniczony; 6) skutki koniecznych środków prewencyjnych są ograniczone i wymagają stałego nadzoru; 7) strona będąca przedsiębiorcą nie może zapewnić tego nadzoru; biorąc również pod uwagę, że właściwe przepisy krajowe przewidują szczegółowe wskazanie ryzyka na piśmie, a nie tylko zwykłe oświadczenie co do istnienia ryzyka i jego przypisanie, w sytuacji, gdy ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził w pkt 74 wyroku w sprawie C-26/13, że strona będąca przedsiębiorcą powinna nie tylko poinformować konsumenta o ryzyku, lecz ponadto, konsument powinien móc również oszacować potencjalnie istotne dla niego konsekwencje ekonomiczne wynikające z ryzyka kursu walut, którym został obciążony, a w rezultacie także całkowity koszt kredytu? 5.4 Biorąc w szczególności pod uwagę, że jest możliwe lub nawet miało miejsce przyjęcie w ramach orzecznictwa lub przepisów krajowych wniosku, że w przypadku kredytów opartych na walucie obcej konsument zadłuża się w walucie obcej ze względu na to, że stawka odsetek mająca zastosowanie w rozpatrywanym czasie była korzystniejsza od kredytów w forintach, natomiast sam ponosi on skutki zmian kursu walut; że jest również możliwe lub nawet miało miejsce przyjęcie w ramach orzecznictwa lub przepisów krajowych wniosku, że przeniesienie zobowiązań umownych na jedną ze stron po zawarciu umowy kredytu – nieprzewidywalne a priori – nie może być oceniane wedle kryteriów charakteru nieuczciwego, jako że podstawy nieważności powinny istnieć w chwili zawarcia umowy; biorąc również pod uwagę, że właściwe przepisy krajowe przewidują szczegółowe wskazanie ryzyka na piśmie, a nie tylko zwykłe oświadczenie co do istnienia ryzyka i jego przypisanie, w sytuacji, gdy ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził w pkt 74 wyroku w sprawie C-26/13, że strona będąca przedsiębiorcą powinna nie tylko poinformować konsumenta o ryzyku, lecz ponadto, konsument powinien móc również oszacować ryzyko, czy przy uwzględnieniu konsekwencji gospodarczych należy uznać, że nie jest nieuczciwe, a więc że jest jasne i zrozumiałe, postanowienie umowne, które obciąża konsumenta ryzykiem kursu walut, sformułowane (jako warunek ogólny umowy przez stronę będącą przedsiębiorcą i nienegocjowane indywidualnie) na podstawie obowiązku informowania przewidzianego w sposób koniecznie ogólny w ustawie, gdy owo postanowienie nie wskazuje w sposób wyraźny przewidywanego kierunku zmian kursu walut w czasie obowiązywania umowy (przynajmniej w jej okresie początkowym), ani ich wartości minimalnych lub maksymalnych (np. na podstawie metody obliczania kursu walut forward lub na zasadzie parytetu odsetek – wedle którego w dziedzinie kredytów opartych na walucie obcej możliwe jest dokonanie prognozy z wysokim stopniem pewności, że korzyść w zakresie odsetek, a mianowicie okoliczność, że stawka LIBOR [London Interbank Offered Rate] lub EURIBOR [Euro Interbank Offered Rate] będzie niższa od stawki BUBOR [Budapest Interbank Offered Rate] oznacza, że konsument poniesie stratę w zakresie kursu walut, a więc kurs waluty spełnienia zobowiązania pogorszy się względem kursu waluty kredytu)? 5.5 Czy przy uwzględnieniu konsekwencji gospodarczych należy uznać, że nie jest nieuczciwe, a więc że jest jasne i zrozumiałe, postanowienie umowne, które obciąża konsumenta ryzykiem kursu walut, sformułowane (jako warunek ogólny umowy przez stronę będącą przedsiębiorcą i nienegocjowane indywidualnie) na podstawie obowiązku informowania przewidzianego w sposób koniecznie ogólny w ustawie, gdy owo postanowienie nie wskazuje w sposób wyraźny i dokładny (np. poprzez wyliczenie w formie ciągu danych lub grafiki rozwoju w przeszłości stosunku pomiędzy kursami waluty spełnienia i waluty kredytu w okresie o długości przynajmniej równej okresowi zobowiązania konsumenta) realnego ryzyka dłużnika wynikającego przewidywalnie z przypisania ryzyka kursu walut konsumentowi, biorąc również pod uwagę, że właściwe przepisy krajowe przewidują szczegółowe wskazanie ryzyka na piśmie, a nie tylko zwykłe oświadczenie co do istnienia ryzyka i jego przypisanie, w sytuacji, gdy ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził w pkt 74 wyroku w sprawie C-26/13, że strona będąca przedsiębiorcą powinna nie tylko poinformować konsumenta o ryzyku, lecz ponadto, konsument powinien móc również oszacować potencjalnie istotne dla niego konsekwencje ekonomiczne wynikające z ryzyka kursu walut, którym został obciążony, a w rezultacie także całkowity koszt kredytu? 5.6 Biorąc w szczególności pod uwagę, że jest możliwe lub nawet miało miejsce przyjęcie w ramach orzecznictwa lub przepisów krajowych wniosku, że w przypadku kredytów opartych na walucie obcej konsument zadłuża się w walucie obcej ze względu na to, że stawka odsetek mająca zastosowanie w rozpatrywanym czasie była korzystniejsza od kredytów w forintach, natomiast sam ponosi on skutki zmian kursu walut; biorąc również pod uwagę, że właściwe przepisy krajowe przewidują szczegółowe wskazanie ryzyka na piśmie, a nie tylko zwykłe oświadczenie co do istnienia ryzyka i jego przypisanie, w sytuacji, gdy ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził w pkt 74 wyroku w sprawie C-26/13, że strona będąca przedsiębiorcą powinna nie tylko poinformować konsumenta o ryzyku, lecz ponadto, konsument powinien móc również oszacować ryzyko, czy przy uwzględnieniu konsekwencji gospodarczych należy uznać, że nie jest nieuczciwe, a więc że jest jasne i zrozumiałe, postanowienie umowne, które obciąża konsumenta ryzykiem kursu walut, sformułowane (jako warunek ogólny umowy przez stronę będącą przedsiębiorcą i nienegocjowane indywidualnie) na podstawie obowiązku informowania przewidzianego w sposób koniecznie ogólny w ustawie, gdy owo postanowienie nie wskazuje w sposób wyraźny i dokładny (np. w formie wyraźnego wyliczenia w oparciu o ciąg danych z przeszłości w okresie o długości przynajmniej równej okresowi zobowiązania konsumenta) kwoty przewidywalnych zysków z odsetek przy zastosowaniu BUBOR w przypadku kredytów w forintach oraz LIBOR lub EURIBOR w przypadku kredytów opartych na walutach obcych?