29

W tych okolicznościach Krajský súd v Prešove (sąd regionalny w Preszowie) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) a) W następstwie wydania wyroku [z dnia 9 listopada 2016 r., Home Credit Slovakia (C‑42/15, EU:C:2016:842)] słowacki ustawodawca ze skutkiem od dnia 1 maja 2018 r. usunął z [art. 9 ust. 2 lit. l) ustawy nr 129/2010, w brzmieniu mającym zastosowanie w dniu 1 października 2015 r.], w części odnoszącej się do spłaty rat kredytu jako elementu umowy, wyrazy »kapitału, odsetek i innych opłat« – znosząc tym samym przyznane konsumentom prawo określenia w umowie o kredyt konsumencki, w jakikolwiek sposób (nie tylko za pomocą tabeli spłat), podziału spłaty kredytu na kapitał, odsetki i inne opłaty, łącznie z sankcją za naruszenie tego prawa. b) Jest prawdą, że od dnia 1 maja 2018 r. zmiana ustawy [nr 129/2010] umożliwiła lepsze wykonanie wyroku [z dnia 9 listopada 2016 r., Home Credit Slovakia (C‑42/15, EU:C:2016:842)]; jednakże w sporach wynikających z umów zawartych z konsumentami przed dniem 1 maja 2018 r. w reakcji [na ów wyrok] sądy [słowackie] zapewniły osiągnięcie zasadniczo takiego samego rezultatu, jaki zamierzył ustawodawca, za pomocą wykładni zgodnej z prawem Unii. c) W tym kontekście skierowane do Trybunału pytanie dotyczy wykładni prawa Unii w ramach zapewnienia skutku pośredniego dyrektyw. Biorąc pod uwagę bogatą praktykę orzeczniczą sądów, które w przeszłości przyznawały konsumentom, na podstawie ustawy nr 129/2010, prawo do określenia podziału spłaty na kapitał, odsetki i inne opłaty, kieruje się do Trybunału następujące pytanie: Czy, w celu osiągnięcia pośredniego skutku dyrektywy w stosunkach horyzontalnych między jednostkami i zapewnienia jej pełnej skuteczności poprzez zastosowanie wszystkich metod wykładni i prawa krajowego, zasada pewności prawa, w sporze dotyczącym umowy o kredyt konsumencki zawartej przed dniem 1 maja 2018 r., umożliwia danemu sądowi wydanie orzeczenia wywołującego takie same skutki jak zmiana w ustawie wprowadzona przez ustawodawcę z dniem 1 maja 2018 r. w celu wykonania wyroku wydanego [w dniu 9 listopada 2016 r., Home Credit Slovakia (C‑42/15, EU:C:2016:842)]? Pozostałe pytania zostają zadane przez sąd odsyłający jedynie na wypadek, gdyby Trybunał udzielił odpowiedzi [twierdzącej] na pytanie pierwsze lit. c) […] 2) Czy wyrok [z dnia 9 listopada 2016 r., Home Credit Slovakia (C‑42/15, EU:C:2016:842)] oraz dyrektywę 2008/48 […] należy interpretować w ten sposób, że Trybunał orzekł, iż dyrektywa [ta] stoi na przeszkodzie przepisom prawa krajowego, które wymagają określenia podziału spłaty kredytu nie tylko w formie tabeli spłat, lecz także w jakiejkolwiek innej formie przewidzianej w ustawie, określającej kwotę, liczbę i częstotliwość płatności z tytułu spłaty kapitału będącego przedmiotem kredytu konsumenckiego? 3) Czy [wspomniany] wyrok należy interpretować w ten sposób, że [poza tym] co wskazano w odniesieniu do kapitału, odpowiada on również na pytanie, czy przepisy państwa członkowskiego, które ustanawiają prawo konsumentów do obligatoryjnego określenia w umowie o kredyt konsumencki kwoty, liczby i terminów spłaty odsetek oraz innych opłat, wykraczają poza zakres stosowania dyrektywy 2008/48? Na wypadek gdyby wyrok [ten] dotyczył także odsetek i innych opłat, czy podział spłaty odsetek i innych opłat w formie innej niż tabela spłat wykracza również poza zakres stosowania wspomnianej dyrektywy, w szczególności jej art. 10 ust. 2 lit. j)?”.