ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 139/45

Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2019 r. — Souruh/Rada

(Sprawa T-440/16) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie - Prawo do poszanowania czci i dobrego imienia - Prawo własności - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność)

(2019/C 139/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Souruh SA (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo S. Kyriakopoulou, G. Étienne oraz A. Vitro, następnie S. Kyriakopoulou oraz A. Vitro i w końcu S. Kyriakopoulou, A. Vitro oraz V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2016, L 141, s. 125), i wydanych w jej następstwie aktów wykonawczych, decyzji Rady (WPZiB) 2017/917 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2017, L 139, s. 62) oraz decyzji Rady (WPZiB) 2018/778 z dnia 28 maja 2018 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2018, L 131, s. 16), w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącej.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Souruh SA pokrywa własne koszty postępowania, a także koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. C 364 z 3.10.2016.
C 139/43

Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2019 r. — Drex Technologies/Rada

(Sprawa T-414/16) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie - Prawo do poszanowania czci i dobrego imienia - Prawo własności - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność)

(2019/C 139/41)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Drex Technologies SA (Tortola, Brytyjskie Wyspy Dziewicze) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo S. Kyriakopoulou, G. Étienne oraz A. Vitro, następnie S. Kyriakopoulou, A. Vitro oraz V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2016, L 141, s. 125), i wydanych w jej następstwie aktów wykonawczych, decyzji Rady (WPZiB) 2017/917 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2017, L 139, s. 62) oraz decyzji Rady (WPZiB) 2018/778 z dnia 28 maja 2018 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2018, L 131, s. 16), w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącej.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Drex Technologies SA pokrywa własne koszty postępowania, a także koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. C 364 z 3.10.2016.
Wyrok Sądu z dnia 14 lutego 2019 r. — RE/Komisja

(Sprawa T-903/16) (1)

(Dane osobowe - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania tych danych - Prawo dostępu do tych danych - Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 - Odmowa udzielenia dostępu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Pismo odsyłające, bez przeprowadzenia weryfikacji, do wcześniejszej częściowej odmowy udzielenia dostępu - Pojęcie aktu zaskarżalnego w rozumieniu art. 263 TFUE - Pojęcie aktu wyłącznie potwierdzającego - Możliwość zastosowania w dziedzinie dostępu do danych osobowych - Nowe istotne okoliczności faktyczne - Interes prawny - Dopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia)

(2019/C 131/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: RE (przedstawiciel: S. Pappas, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Kranenborg i D. Nardi, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności pisma dyrektora Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa Komisji z dnia 12 października 2016 r. w zakresie, w jakim oddalono w nim złożony przez skarżącego wniosek o udzielenie mu dostępu do pewnych dotyczących go danych osobowych.

Sentencja

1. Stwierdza się nieważność pisma dyrektora Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa Komisji Europejskiej z dnia 12 października 2016 r. w zakresie, w jakim oddalono w nim złożony w dniu 21 września 2016 r. przez RE wniosek o udzielenie mu dostępu do pewnych dotyczących go danych osobowych.

2. Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 53 z 20.2.2017.
C 103/22

Wyrok Sądu z dnia 7 lutego 2019 r. – Arango Jaramillo i in. / EBI

(Sprawa T-487/16) (1)

(Służba publiczna - Personel EBI - Emerytury i renty - Nowelizacja z 2008 r. - Podwyżka stóp procentowych składek - Kolejne rozliczenia wynagrodzenia - Brak niekorzystnego aktu - Niedopuszczalność)

(2019/C 103/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Oscar Orlando Arango Jaramillo (Luksemburg, Luksemburg) i 33 pozostałych skarżących wymienionych w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokacji B. Cortese, C. Cortese i F. Spitaleri)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: początkowo C. Gómez de la Cruz, T. Gilliams i G. Nuvoli, następnie T. Gilliams, G. Faedo i J. Klein, pełnomocnicy, wspomagani przez P.E. Partscha)

Przedmiot

Złożony na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wniosek o, po pierwsze, stwierdzenie nieważności „decyzji” EBI zawartych w rozliczeniach wynagrodzenia skarżących za luty 2011 r. o podwyższeniu stóp procentowych składek do systemu emerytalnego z 9 na 10 % et, a po drugie, o zasądzenie od EBI zapłaty symbolicznego 1 EUR tytułem zadośćuczynienia krzywdzie doznanej przez skarżących.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Oscar Orlando Arango Jaramillo i pozostali pracownicy Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) wymienieni w załączniku do wyroku pokrywają własne koszty i zostają obciążeni kosztami poniesionymi przez EBI.

(1) Dz.U. C 211 z 16.7.2011. (skarga początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-58/11, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 93/41

Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Bena Properties / Rada

(Sprawa T-412/16) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do poszanowania czci i dobrego imienia - Prawo własności - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność)

(2019/C 93/51)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bena Properties Co. SA (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo S. Kyriakopoulou, G. Étienne i A. Vitro, następnie S. Kyriakopoulou i A. Vitro, wreszcie S. Kyriakopoulou, A. Vitro i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2016, L 141, s. 125), a także wydanych w jej następstwie aktów wykonawczych, decyzji Rady (WPZiB) 2017/917 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2017, L 139, s. 62) oraz decyzji Rady (WPZiB) 2018/778 z dnia 28 maja 2018 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2018, L 131, s. 16) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącej.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Bena Properties Co. SA pokrywa własne koszty oraz koszty Rady Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. C 364 z 3.10.2016.
C 93/42

Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Cham / Rada

(Sprawa T-413/16) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do poszanowania czci i dobrego imienia - Prawo własności - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność)

(2019/C 93/52)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Cham Holding (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo S. Kyriakopoulou, G. Étienne i A. Vitro, następnie S. Kyriakopoulou i A. Vitro, wreszcie S. Kyriakopoulou, A. Vitro i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2016, L 141, s. 125), a także wydanych w jej następstwie aktów wykonawczych, decyzji Rady (WPZiB) 2017/917 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2017, L 139, s. 62) oraz decyzji Rady (WPZiB) 2018/778 z dnia 28 maja 2018 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2018, L 131, s. 16) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącej.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Cham Holding pokrywa własne koszty oraz koszty Rady Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. C 364 z 3.10.2016.
C 93/47

Wyrok Sądu z dnia 15 stycznia 2019 r. – HJ / EMA

(Sprawa T-881/16) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Częściowa niedopuszczalność - Wniosek o wydanie nakazu - Dostęp urzędników do swoich akt osobowych - Artykuły 26 i 26a regulaminu pracowniczego - Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Udostępnienie akt osobowych wszystkim członkom personelu EMA - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych przez instytucje i organy Unii - Odpowiedzialność - Krzywda)

(2019/C 93/58)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: HJ (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Blot)

Strona pozwana: Europejska Agencja Leków (przedstawiciele: I. Ratescu i F. Cooney, pełnomocnicy, wspomagani przez adwokatów S. Orlandi i T. Martina)

Przedmiot

Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o, po pierwsze, zadośćuczynienie krzywdzie doznanej przez skarżącą w następstwie ujawnienia jej akt osobowych wszystkim członkom personelu EMA, a po drugie, usunięcie dwóch dokumentów z tych akt.

Sentencja

1) Europejska Agencja Leków (EMA) wypłaci HJ zadośćuczynienie w symbolicznej kwocie 1 EUR za doznaną krzywdę.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona.

3) EMA pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez HJ.

(1) Dz.U. C 46 z 13.2.2017.
Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – FZ i in. / Komisja

(Sprawa T-526/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Kategorie stanowisk - Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk - Artykuł 30 załącznika do XIII regulaminu pracowniczego - Administratorzy w okresie przejściowym (AD 13) - Administratorzy (AD 12) - Awans na podstawie art. 45 regulaminu pracowniczego dopuszczalny wyłącznie w ramach ścieżki kariery odpowiadającej zajmowanej kategorii stanowisk - Dostęp do kategorii stanowisk „kierownik wydziału lub stanowisko równoważne” albo „radca lub stanowisko równoważne” wyłącznie na podstawie procedury z art. 4 i z art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego - Równość traktowania - Utrata prawa do ubiegania się o awans do wyższej grupy zaszeregowania - Uzasadnione oczekiwania)

(2019/C 93/54)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: FZ i 9 innych skarżących wymienionych w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, następnie G. Gattinara i C. Berardis-Kayser, a na koniec G. Gattinara i G. Berscheid, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo N. Chemaï i M. Dean, następnie L. Deneys, J. Steele i J. Van Pottelberge, pełnomocnicy); oraz Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i E. Rebasti, następnie M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE mająca na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, na mocy których organ powołujący tej instytucji zaklasyfikował skarżących do kategorii stanowisk „administrator w okresie przejściowym”, co spowodowało utratę przez nich prawa do ubiegania się o awans do wyższej grupy zaszeregowania począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., które to decyzje zostały utrzymane w mocy decyzją tego organu z dni 3 lipca, 17 lipca i 6 sierpnia 2014 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) FZ i pozostali urzędnicy Komisji Europejskiej wymienieni w załączniku zostają obciążeni koszami postepowania.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 7 z 12.1.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-113/14, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).
Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – GQ i in. / Komisja

(Sprawa T-525/16) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Kategorie stanowisk - Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk - Artykuł 31 załącznika do XIII regulaminu pracowniczego - Asystenci w okresie przejściowym - Awans na podstawie art. 45 regulaminu pracowniczego dopuszczalny wyłącznie w ramach ścieżki kariery odpowiadającej zajmowanej kategorii stanowisk - Dostęp do kategorii stanowisk „starszy asystent” wyłącznie na podstawie procedury z art. 4 i z art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego - Równość traktowania - Utrata prawa do ubiegania się o awans do grupy zaszeregowania AST 10 - Uzasadnione oczekiwania)

(2019/C 93/53)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: GQ i 7 innych skarżących wymienionych w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, następnie G. Gattinara i C. Berardis-Kayser, a na koniec G. Gattinara i G. Berscheid, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo M. Dean i N. Chemaï, następnie J. Steele, L. Deneys i J. Van Pottelberge, pełnomocnicy); oraz Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i E. Rebasti, następnie M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE mająca na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, na mocy których organ powołujący tej instytucji zaklasyfikował skarżących do kategorii stanowisk „asystent w okresie przejściowym”, co spowodowało utratę przez nich prawa do ubiegania się o awans do wyższej grupy zaszeregowania począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., które to decyzje zostały utrzymane w mocy decyzją tego organu z dnia 3 lipca 2014 r. o oddaleniu zażaleń złożonych przez skarżących w okresie od 11 do 28 marca 2014 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) GQ i pozostali urzędnicy Komisji Europejskiej wymienieni w załączniku zostają obciążeni koszami postepowania.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 7 z 12.1.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-111/14, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).
C 263/38

Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2019 r. — Frank/Komisja

(Sprawa T-478/16) (1)

(Badania i rozwój technologiczny - Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014 - 2020) - Zaproszenia do składania wniosków i powiązane działania przewidziane w programie pracy ERBN na rok 2016 - Decyzja ERCEA w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o dotację ze względu na niekwalifikowalność - Skarga administracyjna do Komisji - Dorozumiana decyzja odmowna - Częściowa niedopuszczalność - Wyraźna decyzja odmowna - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

(2019/C 263/42)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Regine Frank (Bonn, Niemcy) (przedstawiciel: S. Conrad, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal, L. Mantl i B. Conte, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające do stwierdzenia, po pierwsze, nieważności decyzji Komisji z dnia 17 czerwca 2016 r., i po drugie, decyzji Komisji z dnia 16 września 2016 r. oddalających odpowiednio w sposób dorozumiany i wyraźny skargę administracyjną wniesioną przez skarżącą na podstawie art. 22 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiającego statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (Dz.U. 2003, L 11, s. 1).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Każda ze stron pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 475 z 19.12.2016.
C 238/15

Wyrok Sądu z dnia 23 maja 2019 r. — Remag Metallhandel i Jaschinsky/Komisja

(Sprawa T-631/16) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Antydumping - Nacisk OLAF na państwa członkowskie w celu odzyskania ceł antydumpingowych dotyczących wszelkich przywozów metalu krzemowego pochodzącego z Tajwanu bez dowodu, że ów metal krzemowy pochodzi z Chin - Rozporządzenie (WE) nr 398/2004 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 467/2010 - Związek przyczynowy)

(2019/C 238/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Remag Metallhandel GmbH (Steyr, Austria) i Werner Jaschinsky (St. Ulrich bei Steyr, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Lux)

Strona przeciwna: Komisja Europejska (przedstawiciel: A. Caeiros i A. Lewis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 268 TFUE, zmierzające do uzyskania odszkodowania za szkodę, którą skarżący ponieśli wedle ich twierdzeń ze względu na żądanie Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych skierowane do organów celnych państw członkowskich w celu odzyskania ceł antydumpingowych dotyczących przesyłek krzemu wywożonych z Tajwanu do Unii Europejskiej.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Remag Metallhandel GmbH i Werner Jaschinsky zostają obciążeni kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 392 z 24.10.2016.
Wyrok Sądu z dnia 16 maja 2019 r. — Polska/Komisja

(Sprawy połączone T-836/16 i T-624/17) (1)

(Pomoc państwa - Podatek od sprzedaży detalicznej w Polsce - Progresywny podatek od przychodów - Decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego - Decyzja końcowa uznająca środek za pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie pomocy państwa - Warunek dotyczący selektywności)

(2019/C 230/34)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna, M. Rzotkiewicz i A. Kramarczyk-Szaładzińska, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i P.J. Loewenthal, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Węgry (przedstawiciele: w sprawie T-836/16 M. Fehér, G. Koós i E. Tóth, a w sprawie T-624/17 M. Fehér i G. Koós, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądania stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Komisji C(2016) 5596 final z dnia 19 września 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.44351 (2016/C) (ex 2016/NN) — Polska — Podatek od sprzedaży detalicznej w Polsce, wszczynającej formalne postępowanie wyjaśniające przewidziane w art. 108 ust. 2 TFUE w odniesieniu do tego środka, a po drugie, decyzji Komisji (UE) 2018/160 z dnia 30 czerwca 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.44351 (2016/C) (ex 2016/NN) wdrożonej przez Polskę w odniesieniu do podatku od sprzedaży detalicznej (Dz.U. 2018, L 29, s. 38), zamykającej postępowanie i zgodnie z którą środek ten stanowi pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym i został wprowadzony w życie w sposób niezgodny z prawem.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2016) 5596 final z dnia 19 września 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.44351 (2016/C) (ex 2016/NN) — Polska — Podatek od sprzedaży detalicznej w Polsce.

2) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji (UE) 2018/160 z dnia 30 czerwca 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.44351 (2016/C) (ex 2016/NN) wdrożonej przez Polskę w odniesieniu do podatku od sprzedaży detalicznej.

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Rzeczpospolitą Polską w sprawach T-836/16 i T-624/17.

4) Węgry pokrywają własne koszty w sprawach T-836/16 i T-624/17.

(1) Dz.U. C 30 z 30.1.2017.
C 220/34

Wyrok Sądu z dnia 8 maja 2019 r. — Stemcor London i Samac Steel Supplies/Komisja

(Sprawa T-749/16) (1)

(Dumping - Przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chin i Rosji - Ostateczne cło antydumpingowe - Rejestracja przywozu - Stosowanie ostatecznego cła antydumpingowego z mocą wsteczną - Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1329 - Świadomość importera co do istnienia praktyk dumpingowych i szkody - Dalszy znaczny wzrost przywozu mogący znacznie osłabić skutki ostatecznego cła antydumpingowego - Artykuł 10 ust. 4 lit. c) i d) rozporządzenia (UE) 2016/1036)

(2019/C 220/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Stemcor London Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) i Samac Steel Supplies Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: F. Di Gianni i C. Van Hemelrijck, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.F. Brakeland, N. Kuplewatzky, T. Maxian Rusche i E. Schmidt, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Eurofer, Association Européenne de l’Acier, ASBL (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: O. Prost, A. Coelho Dias i S. Seeuws, adwokaci)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności części rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1329 z dnia 29 lipca 2016 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na zarejestrowany przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej (Dz.U. 2016, L 210, s. 27).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Stemcor London Ltd i Samac Steel Supplies Ltd pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i Eurofer, Association européenne de l’acier, ASBL.

(1) Dz.U. C 6 z 9.1.2017.