Jeśli sprzeciw wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego opiera się na jednym lub większej liczbie wcześniejszych znaków towarowych, z których każdy wykazuje cechy pozwalające na zakwalifikowanie ich jako należących do jednej serii lub rodziny – co może mieć miejsce, w szczególności jeśli w znakach tych występuje w całości ten sam element odróżniający z dodatkiem elementu graficznego lub słownego, który pozwala na ich odróżnienie, lub też jeśli znaki te charakteryzuje powtórzenie w nich tego samego przedrostka lub przyrostka występującego w znaku pierwotnym – to okoliczność ta stanowi czynnik mający istotne znaczenie przy dokonywaniu oceny występowania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

W takich przypadkach prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd może wynikać z możliwości skojarzenia zgłoszonego znaku z należącymi do danej serii wcześniejszymi znakami, jeśli występują między nimi podobieństwa mogące skłonić konsumenta do uznania, że zgłoszony znak towarowy należy do tej samej serii i – co za tym idzie – że oznaczane nim towary mają to samo pochodzenie handlowe co towary oznaczane znakami wcześniejszymi lub pochodzenie zbliżone. Tego rodzaju prawdopodobieństwo skojarzenia znaku zgłoszonego z wcześniejszymi seryjnymi znakami towarowymi, mogące spowodować niejasność co do pochodzenia handlowego towarów oznaczanych kolidującymi ze sobą oznaczeniami, może występować również wtedy, gdy na podstawie porównania znaku zgłoszonego z każdym ze znaków wcześniejszych z osobna nie da się stwierdzić istnienia bezpośredniego prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. W takim wypadku prawdopodobieństwo, że konsument może pomylić się co do pochodzenia handlowego danych towarów lub usług, nie wynika z faktu, że może on pomylić zgłoszony znak towarowy z jednym czy drugim wcześniejszym seryjnym znakiem towarowym, lecz z możliwości uznania przez niego, że zgłoszony znak towarowy również należy do tej serii.

Poza tym czynnik związany z istnieniem serii lub rodziny znaków towarowych jest istotny dla oceny występowania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd związanego z prawdopodobieństwem skojarzenia zgłoszonego znaku towarowego z tą serią tylko wówczas, gdy wspólny element kolidujących ze sobą znaków ma charakter odróżniający. Jeżeli bowiem ów element jest opisowy, nie jest on zdolny do wywołania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

Na prawdopodobieństwo skojarzenia zgłoszonego znaku towarowego z serią wcześniejszych znaków towarowych można powoływać się tylko w przypadkach, w których spełnione są łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze, podmiot, któremu przysługują prawa z tytułu serii wcześniejszych rejestracji, musi przedstawić dowód używania wszystkich znaków należących do serii lub przynajmniej pewnej liczby znaków, które mogą tworzyć serię. Po drugie, zgłoszony znak towarowy powinien nie tylko być podobny do znaków należących do serii, lecz także wykazywać cechy pozwalające na przyporządkowanie go do takiej serii

Aby ryzyko pomylenia się odbiorców co do przynależności zgłoszonego znaku towarowego do serii mogło powstać, konieczna jest obecność na rynku wcześniejszych znaków należących do serii. W związku z tym, że uwzględnienie seryjnego charakteru wcześniejszych znaków towarowych wiąże się z rozszerzeniem zakresu ochrony każdego z należących do serii znaków z osobna, nie można zastosować abstrakcyjnej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd opartej wyłącznie na istnieniu wielu rejestracji mających za przedmiot znaki towarowe zawierające ten sam element odróżniający, a owo prawdopodobieństwo winno być w braku rzeczywistego używania znaków uznane za wykluczone. W istocie w kontekście istnienia rodziny lub serii znaków towarowych, w którym to wypadku prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd wynika z faktu, że konsument może błędnie ocenić pochodzenie czy źródło towarów lub usług oznaczonych znakiem towarowym, o którego rejestrację wniesiono, i założyć niesłusznie, że znak ten stanowi część danej rodziny czy serii znaków, dowód używania dostatecznej liczby znaków mogących tworzyć daną rodzinę lub serię nabiera szczególnego znaczenia, ponieważ nie można oczekiwać od konsumenta, by w braku takiego używania był on w stanie rozpoznać wspólny element tej rodziny bądź serii znaków lub skojarzyć z tą rodziną bądź serią inny znak towarowy zawierający ten sam element wspólny. A zatem w braku dowodu używania dostatecznej liczby znaków towarowych, które mogą tworzyć rodzinę lub serię znaków, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, jakie może spowodować pojawienie się na rynku zgłoszonego znaku towarowego, należy oceniać, porównując ów znak z każdym z wcześniejszych znaków towarowych z osobna.

Wcześniejsze znaki towarowe mogą zostać uznane za należące do jednej serii lub rodziny, w szczególności jeśli w znakach tych występuje w całości ten sam element odróżniający z dodaniem elementu graficznego lub słownego, który pozwala na ich odróżnienie, lub też jeśli znaki te charakteryzuje powtórzenie w nich tego samego przedrostka lub przyrostka co występujący w znaku pierwotnym.

Zgłoszony znak może nie wykazywać cech pozwalających na przyporządkowanie go do serii, na przykład gdy wspólny element należących do serii znaków wcześniejszych umiejscowiony jest w zgłoszonym znaku towarowym w sposób inny niż jest on zwykle umieszczony w znakach należących do serii lub gdy ma on inną zawartość semantyczną, lub też gdy element wspólny nie jest odróżniający.

(por. pkt 43–45, 58, 60, 72, 75)