ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Fontana Food (GRILLOUMI)

(Sprawa T-555/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GRILLOUMI - Wcześniejszy unijny znak wspólny HALLOUMI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Naruszenie renomy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2021/C 242/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, i V. Marsland, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Fontana Food AB (Tyresö, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci P. Nihlmark i L. Zacharoff)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 maja 2019 r. (sprawa R 135582018–4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a Fontana Food.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 29 maja 2019 r. (sprawa R 135582018–4) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a Fontana Food AB.

2) EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi.

3) Fontana Food pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 328 z 30.9.2019.
C 310/19

Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Cypr / EUIPO – Filotas Bellas & Yios (Halloumi Vermion)

(Sprawy połączone T-281/19 i T-351/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Halloumi χαλλούμι Vermion grill cheese M BELAS PREMIUM GREEK DAIRY SINCE 1927 - Wcześniejsze słowne krajowe znaki certyfikujące ΧΑΛΛΟΥΜΙ HALLOUMI - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Względna podstawa unieważnienia - Artykuł 53 ust. 1 lit. a), art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. a), art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001])

(2021/C 310/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Republika Cypryjska (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, i V. Marsland, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Filotas Bellas & Yios AE (Alexandreia Imathias, Grecja)

Przedmiot

Skargi na decyzje Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 lutego 2019 r. (sprawa R 2298/2017-4) i z dnia 9 kwietnia 2019 r. (sprawa R 2297/2017-4), dotyczące postępowań w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Republiką Cypryjską a Filotas Bellas & Yios.

Sentencja

1) Skargi zostają oddalone.

2) Republika Cypryjska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

(1) Dz.U. C 213 z 24.6.2019.
C 297/33

Wyrok Sądu z dnia 9 czerwca 2021 r. – Yanukovych / Rada

(Sprawa T-302/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2021/C 297/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciele: M. Anderson, R. Kiddell, solicitors, E. Dean i J. Marjason-Stamp, barristers)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič, A. Vitro i T. Haas, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2019, L 64, s. 7) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2019, L 64, s. 1) w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko skarżącego zostało pozostawione w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie te środki ograniczające.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Oleksandra Viktorovycha Yanukovycha zostało pozostawione w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie te środki ograniczające.

2) Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 238 z 15.7.2019.
C 297/34

Wyrok Sądu z dnia 9 czerwca 2021 r. – Yanukovych / Rada

(Sprawa T-303/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2021/C 297/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Viktor Fedorovych Yanukovych (Rostów nad Donem, Rosja) (przedstawiciele: M. Anderson, R. Kiddell, solicitors, E. Dean i J. Marjason-Stamp, barristers)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič, A. Vitro i T. Haas, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2019, L 64, s. 7) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2019, L 64, s. 1) w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko skarżącego zostało pozostawione w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie te środki ograniczające.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Viktora Fedorovycha Yanukovycha zostało pozostawione w wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie te środki ograniczające.

2) Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 238 z 15.7.2019.
Wyrok Sądu z dnia 9 czerwca 2021 r. – HIM / Komisja

(Sprawa T-235/19) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Umowy o udzielenie dotacji zawarte w ramach programu na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) - Sprawozdanie z audytu - Noty obciążeniowe wystawione przez Komisję - Dochodzenie OLAF-u - Skarga o stwierdzenie nieważności - Żądanie wzajemne - Zwrot dotacji w pełnej wysokości - Odszkodowanie)

(2021/C 297/38)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Health Information Management (HIM) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat P. Zeegers)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà i M. Ilkova, pełnomocnicy)

Przedmiot

Z jednej strony, oparte na art. 272 TFUE żądanie główne zmierzające do stwierdzenia, że noty obciążeniowe nr 3241901815 i nr 3241901886 z dnia 4 lutego 2019 r., mające na celu zwrot kwot 94 445 EUR i 121 517 EUR z tytułu umów o udzielenie dotacji: nr 225023 dotyczącej projektu „ElDeRly-friEndly Alarm handling and monitorING (Dreaming)” i nr 250449 dotyczącej projektu „Health monitoring and sOcial integration environMEnt for Supporting WidE ExTension of independent life at HOME (HOME SWEET HOME)”, zawartych w ramach programu na rzecz wspierania polityki w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) przewidzianego w programie ramowym ustanowionym decyzją 1639/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013), zostały wystawione przez Komisję z naruszeniem ciążących na niej zobowiązań umownych i że w związku z tym wspomniane kwoty nie są należne oraz, o ile to konieczne, oparte na art. 263 TFUE żądanie mające na celu stwierdzenie nieważności tych not obciążających, a z drugiej strony, żądanie wzajemne Komisji o zasądzenie od HIM zwrotu w pełnej wysokości dotacji otrzymanych na podstawie wskazanych wyżej umów o udzielenie dotacji i o zapłatę kwoty 58 876,50 EUR tytułem odszkodowania.

Sentencja

1) Skarga główna zostaje oddalona.

2) Naruszenia umów o udzielenie dotacji: nr 225023 dotyczącej wykonania projektu zatytułowanego „ElDeRly-friEndly Alarm handling and monitorING (Dreaming)” i nr 250449 dotyczącej wykonania projektu zatytułowanego „Health monitoring and sOcial integration environMEnt for Supporting WidE ExTension of independent life at HOME (HOME SWEET HOME)” popełnione przez Health Information Management (HIM) stanowią nieprawidłowości w rozumieniu pkt II.1 ogólnych warunków owych umów.

3) Od HIM zasądza się zwrot na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 512 799 EUR.

4) Żądanie wzajemne Komisji zostaje oddalone w pozostałym zakresie.

5) HIM zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, połową kosztów poniesionych przez Komisję.

(1) Dz.U. C 206 z 17.6.2019.
C 297/32

Wyrok Sądu z dnia 9 czerwca 2021 r. – Exxonmobil Petroleum & Chemical / ECHA

(Sprawa T-177/19) (1)

(REACH - Ustalenie listy substancji zidentyfikowanych w celu ich ewentualnego umieszczenia w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Wpisanie fenantrenu na tę listę - Artykuły 57 i 59 rozporządzenia nr 1907/2006 - Oczywisty błąd w ocenie - Ustalenie w oparciu o moc dowodową - Proporcjonalność - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym)

(2021/C 297/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Exxonmobil Petroleum & Chemical BVBA (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci A. Kołtunowska i A. Bartl)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: C. Buchanan i M. Heikkilä, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata S. Raesa)

Interwenient popierający stronę skarżącą: European Petroleum Refiners Association (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J.P. Montfort i T. Delille)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: A.L. Desjonquères, E. Leclerc, T. Stehelin i W. Zemamta, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECHA ED/88/2018 z dnia 19 grudnia 2018 r. w zakresie, w jakim przewiduje ona wpisanie fenantrenu na kandydacką listę substancji wzbudzających szczególnie duże obawy, o której mowa w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006, L 396, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2007, L 136, s. 3).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Exxonmobil Petroleum & Chemical BVBA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA).

3) Republika Francuska i European Petroleum Refiners Association pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 187 z 3.6.2019.
Wyrok Sądu z dnia 2 czerwca 2021 r. – Franz Schröder / EUIPO – RDS Design (MONTANA)

(Sprawa T-854/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy MONTANA - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Dopuszczenie dowodów przedstawionych po raz pierwszy przed izbą odwoławczą - Artykuł 95 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2017/1001)

(2021/C 278/55)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Franz Schröder GmbH & Co. KG (Delbrück, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci L. Pechan i N. Fangmann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: RDS Design ApS (Allerød, Dania) (przedstawiciel: adwokat J. Viinberg)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 października 2019 r. (sprawa R 2393/2018-4) dotycząca postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Franz Schröder a RDS Design.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Franz Schröder GmbH & Co. KG pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

3) RDS Design ApS pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 54 z 17.2.2020.
Wyrok Sądu z dnia 2 czerwca 2021 r. – Franz Schröder / EUIPO – RDS Design (MONTANA)

(Sprawa T-855/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy MONTANA - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Dopuszczenie dowodów przedstawionych po raz pierwszy przed izbą odwoławczą - Artykuł 95 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2017/1001)

(2021/C 278/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Franz Schröder GmbH & Co. KG (Delbrück, Niemcy) (przestawiciele: L. Pechan i N. Fangmann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: RDS Design ApS (Allerød, Dania) (przedstwiciel: adwokat J. Viinberg)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 października 2019 r. (sprawa R 1006/2019-4) dotycząca postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Franz Schröder a RDS Design.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Franz Schröder GmbH & Co. KG pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

3) RDS Design ApS pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 54 z 17.2.2020 r.
Wyrok Sądu z dnia 2 czerwca 2021 r. – Franz Schröder / EUIPO – RDS Design (MONTANA)

(Sprawa T-856/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy MONTANA - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Dopuszczenie dowodów przedstawionych po raz pierwszy przed izbą odwoławczą - Artykuł 95 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2017/1001)

(2021/C 278/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Franz Schröder GmbH & Co. KG (Delbrück, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci L. Pechan i N. Fangmann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: RDS Design ApS (Allerød, Dania) (przedstawiciel: adwokat J. Viinberg)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 października 2019 r. (sprawa R 2394/2018-4) dotycząca postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Franz Schröder a RDS Design.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Franz Schröder GmbH & Co. KG pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

3) RDS Design ApS pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 54 z 17.2.2020.
C 357/18

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2021 r. – AI / ECDC

(Sprawa T-65/19) (1)

(Służba publiczna - Personel ECDC - Mobbing - Artykuł 12a regulaminu pracowniczego - Wniosek o udzielenie wsparcia - Zakres obowiązku wsparcia - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Rezygnacja autora zgłoszonych zachowań - Brak wszczęcia postępowania dyscyplinarnego - Artykuł 86 regulaminu pracowniczego - Odpowiedź na wniosek o udzielenie wsparcia - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt niekorzystny - Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym - Brak uzasadnienia - Odmowa udzielenia dostępu do sprawozdania z dochodzenia i do innych dokumentów - Artykuł 41 karty praw podstawowych - Odpowiedzialność)

(2021/C 357/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AI (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Champetier)

Strona pozwana: Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (przedstawiciele: J. Mannheim i A. Iber, pełnomocnicy, które wspierali adwokaci D. Waelbroeck i A. Duron)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji ECDC z dni 18 maja, 20 czerwca i 26 października 2018 r. wydanych w odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie wsparcia ze względu na mobbing, a także na wniosek o udzielenie mu dostępu do pewnych dokumentów, a po drugie, naprawienia poniesionej przez niego szkody.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) z dnia 18 maja 2018 r., wydanej w odpowiedzi na wniosek AI o udzielenie wsparcia z dnia 20 czerwca 2017 r.

2) Stwierdza się nieważność decyzji ECDC z dnia 20 czerwca 2018 r. w zakresie, w jakim zawiera ona odmowę udzielenia AI dostępu do jawnych i dotyczących go części sprawozdania z dochodzenia dotyczącego jego wniosku o udzielenie wsparcia z dnia 20 czerwca 2017 r. i wiadomości poczty elektronicznej A z dnia 17 stycznia 2018 r.

3) Stwierdza się nieważność decyzji ECDC z dnia 26 października 2018 r. o oddaleniu zażalenia wniesionego przez AI w dniu 2 lipca 2018 r.

4) Oddala się żądanie zasądzenia zadośćuczynienia.

5) ECDC pokrywa, poza własnymi kosztami, trzy czwarte kosztów poniesionych przez AI.

6) AI pokrywa jedną czwartą własnych kosztów.

(1) Dz.U. C 131 z 8.4.2019.
Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2021 r. – Victoria’s Secret Stores Brand Management / EUIPO – Yiwu Dearbody Cosmetics (BODYSECRETS)

(Sprawa T-810/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Unijny graficzny znak towarowy z elementem słownym BODYSECRETS - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Charakter zwyczajowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), c) i d) oraz art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b), c) i d) oraz art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001])

(2021/C 357/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Victoria’s Secret Stores Brand Management, Inc. (Reynoldsburg, Ohio, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: J. Dickerson, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Fischer i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Yiwu Dearbody Cosmetics Co. Ltd (Yiwu City, Chiny)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 września 2019 r. (sprawa R 2422/2018-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Victoria’s Secret Stores Brand Management a Yiwu Dearbody Cosmetics

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Victoria’s Secret Stores Brand Management, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 45 du 10.2.2020.
C 338/19

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2021 r. – Irish Wind Farmers’ Association i in./Komisja

(Sprawa T-680/19) (1)

(Pomoc państwa - Sektor energetyczny - Irlandzkie przepisy dotyczące opodatkowania nieruchomości przedsiębiorstw - Metoda obliczania kwoty podatku należnego od producentów energii elektrycznej z paliw kopalnych - Skarga podmiotów prowadzących farmy wiatrowe - Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Poważne trudności - Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron)

(2021/C 338/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Irish Wind Farmers’ Association Clg (Kilkenny, Irlandia), Carrons Windfarm Ltd (Shanagolden, Irlandia), Foyle Windfarm Ltd (Dublin, Irlande), Greenoge Windfarm Ltd (Bunclody, Irlandia) (przedstawiciele: M. Segura Catalán i M. Clayton, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i S. Noë, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 5257 final z dnia 9 lipca 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.44671 (2019/NN) – Irlandia

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Każda ze stron pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 423 z 16.12.2019
1)

Stwierdza się nieważność decyzji przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 2 października 2018 r. stwierdzającej, że działania Giulii Moi w stosunku do jej dwóch akredytowanych asystentów parlamentarnych stanowią przejaw mobbingu, decyzji przewodniczącego Parlamentu z dnia 2 października 2018 r. o nałożeniu na G. Moi, w charakterze sankcji za jej działania w stosunku do jej dwóch akredytowanych asystentów parlamentarnych, które zostały uznane za przejaw mobbingu, utraty prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres 12 dni, oraz decyzji prezydium Parlamentu z dnia 12 listopada 2018 r. w sprawie odwołania wewnętrznego wniesionego przez G. Moi w dniu 16 października 2018 r. na podstawie art. 167 regulaminu Parlamentu.