Co się tyczy brzmienia art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, to przewiduje ono, że zgłoszenie do rejestracji wzoru wspólnotowego powinno zawierać „przedstawienie wzoru umożliwiające jego odtwarzanie”. Brzmienie to wydaje się kłaść nacisk na techniczną jakość przedstawienia. Jednakże pojęcie przedstawienia zawiera samo w sobie ideę wyraźnej rozpoznawalności wzoru.

Co więcej, należy stwierdzić, że art. 4 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 2245/2002 wykonującego rozporządzenie nr 6/2002, nawet bez dodawania materialnych wymogów do wymogu ustanowionego w art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002, uściśla w szczególności, że przedstawienie powinno mieć taką jakość, aby możliwe było wyraźne rozróżnienie wszystkich szczegółów przedmiotu, dla którego żądana jest ochrona.

Analiza brzmienia art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002 prowadzi zatem do stwierdzenia, że przedstawienie wzoru, o którego rejestrację wniesiono, musi pozwalać na wyraźne określenie tego wzoru.

Literalną wykładnię art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002 potwierdza celowościowa wykładnia tego przepisu, który powinien przyczyniać się do prawidłowego funkcjonowania systemu rejestracji wzorów. Funkcją wymogu przedstawienia graficznego jest zatem w szczególności zdefiniowanie samego wzoru w celu określenia dokładnego przedmiotu ochrony przyznanej jego właścicielowi z tytułu zarejestrowanego wzoru.

W tym względzie należy zauważyć, że zarejestrowanie wzoru w rejestrze publicznym ma zapewnić dostęp do wzoru zarówno właściwym organom, jak i odbiorcom, a w szczególności podmiotom gospodarczym. Z jednej strony właściwe organy powinny znać w sposób jasny i dokładny charakter elementów tworzących dany wzór, aby móc wykonywać obowiązki związane ze wstępnym badaniem zgłoszeń, jak również z publikacją i prowadzeniem stosownego i dokładnego rejestru wzorów.

Z drugiej zaś strony również podmioty gospodarcze powinny mieć możliwość jasnego i precyzyjnego sprawdzenia wpisów dokonanych w rejestrze lub zgłoszeń dokonanych przez ich aktualnych lub potencjalnych konkurentów i zapoznania się w ten sposób z istotnymi informacjami dotyczącymi praw osób trzecich. Celem takiego wymogu jest zapewnienie pewności prawa dla podmiotów gospodarczych.

Wynika stąd, że ustanowiony przez rozporządzenie nr 6/2002 wspólnotowy system wzorów potwierdza wykładnię, do której prowadzi brzmienie art. 36 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia, które wymaga, by przedstawienie wzoru, o którego rejestrację wniesiono, pozwalało na wyraźne określenie tego wzoru.

Powyższy wniosek znajduje ponadto potwierdzenie w okoliczności, że uzyskanie daty zgłoszenia, którą zgodnie z art. 38 rozporządzenia nr 6/2002 jest dzień złożenia w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) dokumentów zawierających dane określone w art. 36 ust. 1 tego rozporządzenia, pozwala właścicielowi danego wzoru na skorzystanie z prawa pierwszeństwa w rozumieniu art. 41 rozporządzenia nr 6/2002. Okoliczność, że data zgłoszenia pozwala na uzyskanie tego prawa pierwszeństwa, sama w sobie uzasadnia bowiem wymaganie, by przedstawienie było wolne od niedokładności dotyczących wzoru, o którego rejestrację się wnosi. W istocie niedokładne zgłoszenie stwarzałoby ryzyko, że wzór, w przypadku którego przedmiot ochrony nie jest wyraźnie określony, uzyska nadmierną ochronę z tytułu prawa pierwszeństwa.

Wreszcie wykładnia, zgodnie z którą art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002 wymaga, by przedstawienie wzoru zawarte w zgłoszeniu do rejestracji pozwalało wyraźnie określić przedmiot, dla którego występuje się o ochronę, znajduje potwierdzenie także w kontekstowej analizie tego przepisu.

W tym względzie, ponieważ art. 36 ust. 5 rozporządzenia nr 6/2002 przewiduje, że zgłoszenie musi spełniać wymogi zawarte w rozporządzeniu nr 2245/2002, należy odnieść się do innych przepisów tego ostatniego rozporządzenia, dotyczących zgłoszenia do rejestracji.

Należy zatem wskazać, że art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 2245/2002 stanowi, iż sprostowanie zgłoszenia do rejestracji nie może zmieniać przedstawienia danego wzoru. W sposób konieczny oznacza to zaś, że zanim będzie możliwe przyznanie mu daty zgłoszenia, zgłoszenie do rejestracji powinno zawierać takie przedstawienie, które umożliwi określenie przedmiotu, dla którego występuje się o ochronę. Nie można bowiem interpretować rozporządzenia nr 6/2002 jako dopuszczającego, że zgłoszenie do rejestracji może zostać uznane za ważnie dokonane, mimo że nie pozwala na wyraźnie określenie wzoru, o którego rejestrację się wnosi, a brak ten nie może podlegać późniejszemu uzupełnieniu.

Zatem literalna, celowościowa i kontekstowa analiza art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002 prowadzi do stwierdzenia, iż przepis ten należy interpretować w ten sposób, że wymaga on, by przedstawienie wzoru, o którego rejestrację się wnosi, pozwalało na wyraźne określenie tego wzoru, stanowiącego przedmiot ochrony objęty tym zgłoszeniem.

Tymczasem z art. 46 ust. 2 rozporządzenia nr 6/2002 wynika, że zgłoszenia dotkniętego brakami dotyczącymi warunków określonych w art. 36 ust. 1 tego rozporządzenia, które nie zostały usunięte w przepisanym terminie, nie uważa się za zgłoszenie do rejestracji wzoru wspólnotowego, a w konsekwencji nie przyznaje się mu żadnej daty zgłoszenia.

(zob. pkt 49–61)