W istocie skuteczność takiego odwołania jest w takich okolicznościach zachowana, ponieważ — jeśli Sąd Pierwszej Instancji uwzględni wnioski wnoszącego odwołanie o uchylenie — nie zakończy on sporu, lecz przywróci stan, w którym strony znajdowały się przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia. Sąd, który będzie miał wydać orzeczenie kończące postępowanie w sprawie — niezależnie od tego, czy będzie to Sąd do spraw Służby Publicznej, czy też Sąd Pierwszej Instancji, w zależności od tego, czy ten ostatni skorzysta z uprawnienia przysługującego mu na podstawie art. 13 ust. 1 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości — będzie zobowiązany rozpoznać wnioski zgłoszone przez te strony w pierwszej instancji celem ich uwzględnienia w całości lub w części, bądź ich oddalenia, przy czym nie będzie mógł uzasadnić tego oddalenia tym, że wnioski te nie zostały powtórzone w postępowaniu przed nim.

Zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit drugi załącznika VIII do regulaminu pracowniczego, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie rozporządzenia nr 723/2004 zmieniającego Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, instytucja, w której urzędnik pełni służbę, określa liczbę lat służby uprawniających do emerytury, które są zaliczane w ramach jej systemu emerytalnego, na podstawie wartości uprawnień do emerytury, którą ten urzędnik zgromadził przed podjęciem służby w tej instytucji w krajowym systemie emerytalnym. Z przepisu tego wynika, że instytucja wspólnotowa ma jedynie obowiązek przeliczenia wartości uprawnień do emerytury obliczonej przez organ zarządzający krajowym systemem emerytalnym, w którym zainteresowany urzędnik nabył prawa przed podjęciem służby we Wspólnotach, na liczbę lat służby uprawniających do emerytury, które są zaliczane w ramach systemu emerytalnego tej instytucji. Obliczenie wartości uprawnień emerytalnych podlegających przeniesieniu wchodzi natomiast wyłącznie w zakres kompetencji organu zarządzającego krajowym systemem emerytalnym, którego dotyczy przeniesienie. Do każdego państwa członkowskiego należy wybór i wdrożenie konkretnych środków umożliwiających wykonanie przyznanego urzędnikom wspólnotowym uprawnienia do przeniesienia do wspólnotowego systemu emerytalnego uprawnień, które nabyli oni w krajowym systemie emerytalnym.

Decyzje dotyczące, z jednej strony, obliczenia wartości uprawnień emerytalnych podlegających przeniesieniu oraz, z drugiej strony, konwersji tych praw na liczbę lat służby uprawniających do emerytury, które są zaliczane w ramach wspólnotowego systemu emerytalnego, umiejscowione są w różnych porządkach prawnych i każda z nich podlega kontroli sądowej właściwej dla tych porządków prawnych. Wyłącznie krajowe organy administracyjne i sądy są właściwe do rozpoznania wniosków lub sporów dotyczących decyzji w przedmiocie obliczenia wartości uprawnień nabytych przez urzędników wspólnotowych w krajowym systemie emerytalnym i to do zainteresowanych urzędników należy składanie odpowiednich wniosków do tych organów administracyjnych lub wszczynanie postępowania przed tymi sądami, zgodnie z obowiązującymi procedurami przewidzianymi w prawie krajowym.

(por. pkt 56, 57)