ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 320/36

Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2021 r. – GW / Trybunał Obrachunkowy

(Sprawa T-709/19) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Urzędnik całkowicie i trwale niezdolny do pracy - Okresowe badanie lekarskie - Zasady - Wniosek o skierowanie sprawy do komitetu ds. inwalidztwa - Odmowa - Artykuł 15 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Wnioski nr 273/15 kolegium szefów administracji - Obowiązek dbałości)

(2021/C 320/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: GW (przedstawiciel: adwokat J.-N. Louis)

Strona pozwana: Europejski Trybunał Obrachunkowy (przedstawiciel: C. Lesauvage, pełnomocnik)

Przedmiot

Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Trybunału Obrachunkowego z dnia 22 maja 2019 r. o oddaleniu wniosku skarżącej o skierowanie sprawy do komitetu ds. inwalidztwa.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Trybunału Obrachunkowego z dnia 22 maja 2019 r. o oddaleniu wniosku GW o skierowanie sprawy do komitetu ds. inwalidztwa.

2) Trybunał Obrachunkowy zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 413 z 9.12.2019.
Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – CE / Komitet Regionów

(Sprawa T-355/19) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Artykuł 2 lit. c) WZIP - Umowa na czas nieokreślony - Wcześniejsze rozwiązanie za wypowiedzeniem - Artykuł 47 lit. c) ppkt (i) WZIP - Utrata zaufania - Sposoby wypowiedzenia - Nadużycie proceduralne - Prawo do bycia wysłuchanym - Zasada dobrej administracji - Prawo do obrony - Oczywisty błąd w ocenie)

(2021/C 310/24)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: CE (przedstawiciel: adwokat M. Casado García-Hirschfeld)

Strona pozwana: Komitet Regionów (przedstawiciele: S. Bachotet i M. Esparrago Arzadun, pełnomocnicy, wspierani przez adokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie mające na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności, tytułem głównym, decyzji z dnia 16 kwietnia 2019 r., którą Komitet Regionów rozwiązał umowę o pracę ze skarżącą, oraz, posiłkowo, pisma z dnia 16 maja 2019 r., w którym Komitet Regionów przedłużył termin, do którego skarżąca mogła odebrać swoje rzeczy osobiste i mieć dostęp do poczty elektronicznej w okresie wypowiedzenia, a po drugie, naprawienie szkody i krzywdy, które skarżąca miała ponieść wskutek tej decyzji.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komitetu Regionów z dnia 16 kwietnia 2019 r. o rozwiązaniu umowy o pracę z CE w odniesieniu do szczegółowych zasad wykonania wypowiedzenia.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Każda ze stron pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych.

(1) Dz.U. C 255 z 29.7.2019.
4)

Republika Francuska, comité régional des pêches maritimes et des élevages marins des Hauts-de-France (CRPMEM), Fonds régional d’organisation du marché du poisson (FROM NORD), Organisation de producteurs CME Manche-Mer du Nord (OP CME Manche-Mer du Nord), Ailes Marines SAS, Éoliennes Offshore des Hautes Falaises SAS, Éoliennes Offshore du Calvados SAS, Parc du Banc de Guérande SAS, Éoliennes en Mer Dieppe Le Tréport SAS i Éoliennes en Mer Îles d’Yeu et de Noirmoutier SAS ponoszą własne koszty.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 12 czerwca 2019 r. (sprawa R 341/2018-5) w zakresie, w jakim dotyczy towarów i usług z klas 1, 5 i 44 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, odpowiadających dla każdej z tych klas następującemu opisowi: — klasa 1: „Komórki macierzyste do celów naukowych”, „Komórki macierzyste do celów badawczych”; — klasa 5: „Preparaty weterynaryjne”, „Komórki macierzyste do celów medycznych”, „Środki aktywujące czynność komórkową do celów medycznych”, „Komórki macierzyste do celów weterynaryjnych”, „Implanty chirurgiczne powstałe z komórek macierzystych”; — klasa 44: „Usługi medyczne dotyczące poboru, przetwarzania komórek macierzystych oraz leczenia z ich wykorzystaniem”, „Usługi medyczne związane z usuwaniem, leczeniem i przetwarzaniem krwi ludzkiej, krwi pępowinowej, komórek ludzkich, komórek macierzystych i szpiku kostnego”.
C 452/22

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ashworth i in./Parlament

(Sprawy połączone od T-720/19 do T-725/19) (1)

(Prawo instytucjonalne - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana dodatkowego (dobrowolnego) systemu emerytalnego - Zawiadomienie dotyczące ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych - Zarzut niezgodności z prawem - Kompetencje Prezydium Parlamentu - Prawa nabyte i praw w trakcie nabywania - Proporcjonalność - Równość traktowania - Pewność prawa)

(2021/C 452/22)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Richard Ashworth (Lingfield, Zjednoczone Królestwo) i 5 innych skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci A. Schmitt et A. Grosjean)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, M. Ecker i S. Seyr, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu zawartych w zawiadomieniach dotyczących ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych skarżących w zakresie, w jakim skarżący zostali w nich poinformowani o wprowadzaniu – względem emerytur ustanowionych po dniu 1 stycznia 2019 r. – specjalnego podatku w wysokości 5 % kwoty nominalnej świadczenia emerytalnego wpłacanego na rzecz dodatkowego (dobrowolnego) funduszu emerytalnego, na mocy decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego zmieniającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. 2018, C 466, s. 8).

Sentencja

1) Sprawy od T-720/19 do T-725/19 zostają połączone do celów wydania wyroku.

2) Skargi zostają oddalone.

3) Richard Ashworth i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku zostają obciążeni kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 413 z 9.12.2019.
Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Brunswick Bowling Products / Komisja

(Sprawa T-152/19) (1)

(Ochrona zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów oraz pracowników - Dyrektywa 2006/42/WE - Klauzula ochronna - Krajowy środek wprowadzający nakaz wycofania z obrotu i zakaz wprowadzania do obrotu maszyny do ustawiania kręgli oraz zestawu uzupełniającego - Zasadnicze wymagania w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa - Decyzja Komisji uznająca środek za uzasadniony - Równość traktowania)

(2021/C 422/14)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Brunswick Bowling Products LLC, dawniej Brunswick Bowling & Billiards Corporation (Muskegon, Michigan, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci R. Martens i V. Ostrovskis)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Huttunen i P. Ondrůšek, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: H. Eklinder, R. Eriksson, C. Meyer-Seitz, A. Runeskjöld, M. Salborn Hodgson, H. Shev, J. Lundberg i O. Simonsson, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1960 z dnia 10 grudnia 2018 r. w sprawie środka ochronnego przyjętego przez Szwecję zgodnie z dyrektywą 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, zakazującego wprowadzania do obrotu określonego rodzaju maszyn do ustawiania kręgli oraz zestawu uzupełniającego, który ma być wykorzystywany razem z takim rodzajem maszyn do ustawiania kręgli, produkowanych przez przedsiębiorstwo Brunswick Bowling & Billiards, i wycofującego maszyny tego rodzaju, które wcześniej zostały wprowadzone do obrotu (Dz.U. 2018, L 315, s. 29).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Brunswick Bowling Products LLC zostaje obciążona kosztami postępowania.

3) Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 155 z 6.5.2019.
Wyrok Sądu z dnia 1 września 2021 r. – Homoki / Komisja

(Sprawa T-517/19) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Sprawozdanie końcowe OLAF-u z dochodzenia w odniesieniu do projektów dotyczących oświetlenia publicznego na Węgrzech - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej - Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki - Ochrona danych osobowych)

(2021/C 422/15)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Andrea Homoki (Budapeszt, Węgry), (przedstawiciel: T. Hüttl, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Béres i A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 22 maja 2019 r. oddalającej wniosek potwierdzający o udział do dostępu do dokumentów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji OCM(2019)11506 Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć (OLAF) z dnia 22 maja 2019 r. w zakresie, w jakim na jej mocy odmówiono dostępu do sprawozdania końcowego OLAF-u z dochodzenia dotyczącego sprawy OF/2015/0034/B4, z którego usunięto ewentualne dane osobowe dotyczące świadków, notatek wewnętrznych i odniesień do metod OLAF-u.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 328 z 30.9.2019.
Wyrok Trybunału z dnia 14 lipca 2021 r. – Public.Resource.Org et Right to Know / Komisja

(Sprawa T-185/19) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Normy zharmonizowane - Dokumenty dotyczące czterech zharmonizowanych norm zatwierdzonych przez CEN - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej - Ochrona wynikająca z prawa autorskiego)

(2021/C 368/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Public.Resource.Org, Inc. (Sebastopol, Kalifornia, Stany Zjednoczone), Right to Know CLG (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: F. Logue, solicitor, adwokaci A. Grünwald, J. Hackl i C. Nüßing)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara, F. Thiran i S. Delaude, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Europejski Komitet Normalizacyjny i 14 innych interwenientów wymienionych w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci U. Karpenstein, K. Dingemann i M. Kottmann)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 639 final z dnia 22 stycznia 2019 r. oddalającej wniosek o udzielenie dostępu do czterech zharmonizowanych norm przyjętych przez CEN.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Public.Resource.Org, Inc. oraz Right to Know CLG pokrywają oprócz własnych kosztów również koszty poniesione przez Komisję.

3) Comité européen de normalisation (CEN), Asociación Española de Normalización (UNE), Asociaţia de Standardizare din România (ASRO), Association française de normalisation (AFNOR), Austrian Standards International (ASI), British Standards Institution (BSI), Bureau de normalisation/Bureau voor Normalisatie (NBN), Dansk Standard (DS), Deutsches Institut für Normunge eV (DIN), Koninklijk Nederlands Normalisatie Instituut (NEN), Schweizerische Normen-Vereinigung (SNV), Standard Norge (SN), Suomen Standardisoimisliitto ry (SFS), Svenska institutet för standarder (SIS) i Institut za standardizaciju Srbije (ISS) ponoszą własne koszty.

(1) Dz.U. C 172 z 20.5.2019.
C 37/25

Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – Assi/Rada

(Sprawa T-256/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Błędy w ocenie - Proporcjonalność - Prawo własności - Prawo do wykonywania działalności gospodarczej - Nadużycie władzy - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do rzetelnego procesu)

(2022/C 37/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bashar Assi (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat L. Cloquet)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/87 z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2019, L 18 I, s. 13), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/85 z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2019, L 18 I, s. 4), decyzji Rady (WPZiB) 2019/806 z dnia 17 maja 2019 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2019, L 132, s. 36), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/798 z dnia 17 maja 2019 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2019, L 132, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2019, L 234, s. 31), decyzji Rady (WPZiB) 2020/719 z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 66) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/716 z dnia 28 maja 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 1) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2020/719 z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/716 z dnia 28 maja 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii w zakresie, w jakim akty te dotyczą Bashara Assiego.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Rada Unii Europejskiej pokrywa, poza własnymi kosztami, połowę kosztów poniesionych przez B. Assiego.

4) Bashar Assi pokrywa połowę swoich własnych kosztów.

(1) Dz.U. C 246 z 22.7.2019.
Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – Aman Dimashq/Rada

(Sprawa T-259/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Błąd w ocenie - Proporcjonalność - Prawo własności - Prawo do wykonywania działalności gospodarczej - Nadużycie władzy - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do rzetelnego procesu - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

(2022/C 37/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aman Dimashq JSC (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci L. Cloquet i J.-P. Buyle)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/87 z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2019, L 18 I, s. 13), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/85 z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2019, L 18 I, s. 4), decyzji Rady (WPZiB) 2019/806 z dnia 17 maja 2019 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2019, L 132, s. 36), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/798 z dnia 17 maja 2019 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2019, L 132, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2019, L 234, s. 31), decyzji Rady (WPZiB) 2020/719 z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 66) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/716 z dnia 28 maja 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 1) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącej.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Aman Dimashq JSC zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 238 z 15.7.2019.
C 24/26

Wyrok Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. – LTTE/Rada

(Sprawa T-160/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte w ramach walki z terroryzmem - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Podstawa faktyczna decyzji o zamrożeniu środków finansowych - Błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

(2022/C 24/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Europejska jednostka podziału administracyjnego Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) (Herning, Dania) (przedstawiciele: adwokaci A. van Eik i T. Buruma)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i S. van Overmeire, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: F. Shibli i S. McCrory, pełnomocnicy wspierani przez P. Nevill, barrister)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/25 z dnia 8 stycznia 2019 r. dotyczącej zmiany oraz aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylenia decyzji (WPZiB) 2018/1084 (Dz.U. L 6, s. 6), po drugie, decyzji Rady (WPZiB) 2019/1341 z dnia 8 sierpnia 2019 r. dotyczącej aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylającej decyzję (WPZiB) 2019/25 (Dz.U 2019, L 209, s. 15), po trzecie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/19 z dnia 13 stycznia 2020 r. dotyczące wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1337 (Dz.U. 2020, L 8 I. s. 1), oraz po czwarte, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1128 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującego art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylającego rozporządzenie wykonawcze 2020/19 (Dz.U. L 247, s. 1), oraz decyzji Rady (WPZiB) 2020/1132 z dnia 30 lipca 2020 r. w sprawie aktualizacji listy osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2020/20 (Dz. U. 2020, L 247, s. 18).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Europejska jednostka podziału administracyjnego Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

3) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 155 z 6.5.2019.
Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2021 r. – Sasol Germany i in./Komisja

(Sprawa T-661/19) (1)

(REACH - Substancje wzbudzające szczególnie duże obawy - Ustalenie listy substancji zidentyfikowanych w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Decyzja identyfikująca 4-tert-butylofenol jako substancję spełniającą kryteria włączenia na listę - Artykuł 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Podejście oparte na mocy dowodowej przedstawionych dowodów - Oczywisty błąd w ocenie - Proporcjonalność)

(2022/C 11/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sasol Germany GmbH (Hamburg, Niemcy), SI Group – Béthune (Béthune, Francja), BASF SE (Ludwigshafen am Rhein, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i P. Sellar)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lindenthal i K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: D. Klebs, J. Möller, S. Heimerl i S. Costanzo, pełnomocnicy), Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: M. Heikkilä, W. Broere, S. Mahoney i A. Hautamäki, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1194 z dnia 5 lipca 2019 r. w sprawie identyfikacji 4-tert-butylofenolu (PTBP) jako substancji wzbudzającej szczególnie duże obawy zgodnie z art. 57 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2019, L 187, s. 41).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Sasol Germany GmbH, SI Group – Béthune i BASF SE pokrywają oprócz własnych kosztów koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Republika Federalna Niemiec i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 406 z 2.12.2019.
C 502/21

Wyrok Sądu z dnia 20 października 2021 r. – JMS Sports / EUIPO – Inter Vion (Spiralna gumka do włosów)

(Sprawa T-823/19) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający spiralną gumkę do włosów - Ujawnienie wcześniejszych wzorów - Ujawnienie w Internecie - Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Równość broni - Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem)

(2021/C 502/31)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: JMS Sports sp. z o.o. (Łódź, Polska) (przedstawiciele: D. Piróg i J. Słupski, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Śliwińska i D. Walicka, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Inter-Vion S.A. (Warszawa, Polska) (przedstawiciele: T. Grucelski i T. Gawliczek, adwokaci).

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 września 2019 r. (sprawa R 1573/2018-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Inter Vion a JMS Sports.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) JMS Sports sp. z o.o. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Inter Vion S.A.

(1) Dz.U. C 54 z 17.2.2020.