Keywords

Summary



Keywords

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dowód na istnienie uchybienia – Ciężar dowodu spoczywający na Komisji

(art. 226 WE)

2. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Przedmiot sporu – Określenie w trakcie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi

(art. 226 WE)

3. Swobodny przepływ kapitału – Ograniczenia – Przepisy krajowe wprowadzające na rzecz Skarbu Państwa przywileje w zarządzaniu sprywatyzowanymi przedsiębiorstwami

(art. 56 ust. 1 WE, art. 58 WE)

Summary

1. Gdy Komisja nie załączyła do skargi pełnego tekstu regulacji krajowej, której dotyczy skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom, jednak zarówno w skardze, jak również w załączonej do niej uzasadnionej opinii, kilkukrotnie zacytowała i wyjaśniła treść przepisów tej regulacji, na której oparła skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom, i gdy na jej wyraźne żądanie, Trybunał stwierdził, że twierdzenia Komisji dotyczące treści postanowień są prawdziwe, nie można stwierdzić, że Komisja oparła się na zwykłych domniemaniach i że nie przedstawiła dowodów koniecznych dla umożliwienia Trybunałowi dokonania oceny uchybienia zarzucanego danemu państwu członkowskiemu. Skarga taka jest zatem dopuszczalna.

(por. pkt 20, 22-24)

2. Przedmiot skargi o stwierdzenie uchybienia na podstawie art. 226 WE jest określony poprzez uzasadnioną opinię Komisji w ten sposób, że skarga musi być oparta na tym samym uzasadnieniu i zarzutach, co uzasadniona opinia. Wymóg ten nie może jednak oznaczać, by w każdym przypadku istniała całkowita zbieżność między brzmieniem zarzutów w sentencji uzasadnionej opinii i żądaniami skargi, o ile przedmiot sporu określony w uzasadnionej opinii nie został rozszerzony lub zmieniony. Przedmiot zarzucanego uchybienia nie zmienił się w związku z faktem, że Komisja, wskazując inne szczególne uprawnienia państwa członkowskiego w sprywatyzowanej spółce, sprecyzowała w skardze zarzuty, które wcześniej podniosła w bardziej ogólny sposób w wezwaniu do usunięcia uchybienia i w uzasadnionej opinii, co w konsekwencji nie miało jakiegokolwiek wpływu na zakres sporu.

(por. pkt 25, 26, 29)

3. Uchybia zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art 56 WE państwo członkowskie, które utrzymuje w spółce holdingowej zarządzającej udziałami powstałej wskutek połączenia kilku spółek należących do Skarbu Państwa, szczególne uprawnienia na rzecz Skarbu Państwa i innych podmiotów publicznych, przyznane w związku z akcjami uprzywilejowanymi („golden shares”) Skarbu Państwa w owej spółce, szczególne uprawnienia dotyczące wyboru jednej trzeciej wszystkich członków zarządu, wyboru określonej liczby członków komisji wykonawczej wyłanianej z zarządu, powoływania co najmniej jednego członka zarządu odpowiedzialnego w szczególności za niektóre sprawy administracyjne, przyjmowania uchwał walnego zgromadzenia dotyczących:

- podziału zysku albo pokrycia straty w danym roku obrotowym,

- zmiany statutu i podwyższenia kapitału zakładowego,

- ograniczenia lub zniesienia prawa pierwszeństwa,

- określenia warunków podwyższenia kapitału zakładowego,

- emisji obligacji lub innych papierów wartościowych oraz określenia kwoty emisji, na którą może wyrazić zgodę zarząd, jak również ograniczenia lub zniesienia prawa pierwszeństwa przy emisji obligacji zamiennych na akcje oraz określenia przez zarząd warunków emisji tego rodzaju obligacji,

- przeniesienia siedziby w jakiekolwiek inne miejsce na terytorium państwa,

- zgody na nabycie przez akcjonariuszy prowadzących działalność konkurencyjną względem działalności prowadzonej przez spółki kontrolowane przez ową spółkę akcji zwykłych w liczbie przekraczającej 10% kapitału zakładowego,

jak również przyjmowania uchwał dotyczących zatwierdzenia ogólnych celów i podstawowych zasad polityki owej spółki, jak również w przypadku określania ogólnych zasad polityki w zakresie obejmowania udziałów w spółkach lub grupach, nabywania lub zbywania, w przypadkach gdy wymagana jest uprzednia zgoda walnego zgromadzenia.

W istocie posiadanie przez Skarb Państwa wskazanych akcji uprzywilejowanych, w zakresie, w którym wiąże się ono z przyznaniem temu Skarbowi Państwa wpływu na zarządzanie ową spółką w stopniu nieuzasadnionym wielkością udziałów posiadanych w tej spółce może zniechęcić podmioty gospodarcze z innych państw członkowskich do dokonywania inwestycji bezpośrednich w omawianą spółkę, ponieważ nie mogą one współuczestniczyć w zarządzaniu spółką i w sprawowaniu nad nią kontroli proporcjonalnie do wartości ich udziałów.

Podobnie regulacje dotyczące akcji szczególnych mogą mieć skutek zniechęcający dla dokonywania inwestycji portfelowych w spółkę, ponieważ ewentualna odmowa zatwierdzenia przez dany Skarb Państwa istotnych decyzji przedstawionych przez organy tej spółki jako odpowiadających jej interesowi może negatywnie wpłynąć na wartość akcji wskazanej spółki i zmniejszyć w związku z tym atrakcyjność inwestycji w tego rodzaju akcje.

W zakresie dotyczącym odstępstw dopuszczonych przez art. 58 WE, wymogi bezpieczeństwa publicznego, w szczególności jako odstępstwo od podstawowej zasady swobodnego przepływu kapitału, należy interpretować zawężająco, w ten sposób, że ich zakres nie może być ustalany jednostronnie przez każde państwo członkowskie bez kontroli instytucji Unii Europejskiej. Na bezpieczeństwo publiczne można się zatem powoływać tylko w przypadku rzeczywistego i dostatecznie poważnego zagrożenia mającego wpływ na podstawowe interesy społeczeństwa.

Wreszcie w zakresie dotyczącym proporcjonalności omawianego ograniczenia, niepewność, wywołana przez okoliczność, że ani ustawodawstwo krajowe ani statut danej spółki nie określają kryteriów odnośnie okoliczności, w których mogą być wykonywane wskazane szczególne uprawnienia, stanowi poważne naruszenie swobody przepływu kapitału poprzez przyznanie władzom krajowym, w zakresie dotyczącym wykonywania tych uprawnień, tak dalece dyskrecjonalnego zakresu uznania, że nie może on zostać uznany za proporcjonalny względem zamierzonego celu.

(por. pkt 6, 7, 60, 61, 72-78; sentencja)