Sprawa C‑222/13

TDC A/S

przeciwko

Erhvervsstyrelsen

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Teleklagenævnet)

„Odesłanie prejudycjalne — Sieci i usługi łączności elektronicznej — Dyrektywa 2002/22/WE — Artykuł 32 — Dodatkowe usługi obowiązkowe — Mechanizm rekompensaty kosztów związanych ze świadczeniem tych usług — Pojęcie „sądu” w rozumieniu art. 267 TFUE — Brak właściwości Trybunału”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 października 2014 r.

Pytania prejudycjalne – Wystąpienie do Trybunału – Sąd krajowy w rozumieniu art. 267 TFUE – Pojęcie – Teleklagenævnet (duńska telekomunikacyjna komisja odwoławcza) – Wyłączenie

(art. 267 TFUE)

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest właściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania zadane przez Teleklagenævnet.

W celu oceny, czy instytucja odsyłająca posiada charakter „sądu” w rozumieniu art. 267 TFUE, co jest kwestią wewnętrzną porządku prawnego Unii, Trybunał bierze pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, takich jak podstawa prawna istnienia instytucji, jej stały charakter, obligatoryjny charakter jej jurysdykcji, kontradyktoryjność postępowania, stosowanie przez tę instytucję przepisów prawa oraz jej niezawisłość.

Co się tyczy, bardziej szczegółowo, kwestii niezawisłości organu odsyłającego, wymóg ten zakłada dwa aspekty. Pierwszy – zewnętrzny – zakłada ochronę organu przed ingerencją i naciskami zewnętrznymi mogącymi zagrozić niezależności osądu jego członków przy rozpatrywaniu przez nich sporów. Drugi element – wewnętrzny – łączy się z pojęciem bezstronności i dotyczy jednakowego dystansu do stron sporu i ich interesów w odniesieniu do jego przedmiotu.

Teleklagenævnet, duńska telekomunikacyjna komisja odwoławcza, nie spełnia tego kryterium niezawisłości i nie jest zatem sądem w rozumieniu art. 267 TFUE. W istocie nie wydaje się, by odwołanie jego członków podlegało szczególnym gwarancjom pozwalającym wykluczyć wszelką uzasadnioną wątpliwość co do niezawisłości tego organu. Członkowie bowiem, objęci ogólnymi zasadami prawa administracyjnego i prawa pracy, mogą zostać usunięci ze stanowiska przez ministra przedsiębiorczości i rozwoju, który posiada też prawo ich mianowania. Ponadto od rozstrzygnięć Teleklagenævnet można wnieść odwołanie do sądów powszechnych. W razie wniesienia takiego odwołania Teleklagenævnet występuje w charakterze strony pozwanej. Taki udział Teleklagenævnet w postępowaniu, w którym kwestionowane jest jego własne rozstrzygnięcie, oznacza, że gdy Teleklagenævnet wydaje wspomniane rozstrzygnięcie, nie jest on osobą trzecią w odniesieniu do wchodzących w grę interesów i nie posiada wymaganej bezstronności. Taka organizacja postępowania odwoławczego od rozstrzygnięć Teleklagenævnet uwidocznia niesądowy charakter rozstrzygnięć wydanych przez ten organ.

(por. pkt 27, 30, 31, 34–38; sentencja)

Sprawa C‑222/13

TDC A/S

przeciwko

Erhvervsstyrelsen

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Teleklagenævnet)

„Odesłanie prejudycjalne — Sieci i usługi łączności elektronicznej — Dyrektywa 2002/22/WE — Artykuł 32 — Dodatkowe usługi obowiązkowe — Mechanizm rekompensaty kosztów związanych ze świadczeniem tych usług — Pojęcie „sądu” w rozumieniu art. 267 TFUE — Brak właściwości Trybunału”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 października 2014 r.

Pytania prejudycjalne — Wystąpienie do Trybunału — Sąd krajowy w rozumieniu art. 267 TFUE — Pojęcie — Teleklagenævnet (duńska telekomunikacyjna komisja odwoławcza) — Wyłączenie

(art. 267 TFUE)

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest właściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania zadane przez Teleklagenævnet.

W celu oceny, czy instytucja odsyłająca posiada charakter „sądu” w rozumieniu art. 267 TFUE, co jest kwestią wewnętrzną porządku prawnego Unii, Trybunał bierze pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, takich jak podstawa prawna istnienia instytucji, jej stały charakter, obligatoryjny charakter jej jurysdykcji, kontradyktoryjność postępowania, stosowanie przez tę instytucję przepisów prawa oraz jej niezawisłość.

Co się tyczy, bardziej szczegółowo, kwestii niezawisłości organu odsyłającego, wymóg ten zakłada dwa aspekty. Pierwszy – zewnętrzny – zakłada ochronę organu przed ingerencją i naciskami zewnętrznymi mogącymi zagrozić niezależności osądu jego członków przy rozpatrywaniu przez nich sporów. Drugi element – wewnętrzny – łączy się z pojęciem bezstronności i dotyczy jednakowego dystansu do stron sporu i ich interesów w odniesieniu do jego przedmiotu.

Teleklagenævnet, duńska telekomunikacyjna komisja odwoławcza, nie spełnia tego kryterium niezawisłości i nie jest zatem sądem w rozumieniu art. 267 TFUE. W istocie nie wydaje się, by odwołanie jego członków podlegało szczególnym gwarancjom pozwalającym wykluczyć wszelką uzasadnioną wątpliwość co do niezawisłości tego organu. Członkowie bowiem, objęci ogólnymi zasadami prawa administracyjnego i prawa pracy, mogą zostać usunięci ze stanowiska przez ministra przedsiębiorczości i rozwoju, który posiada też prawo ich mianowania. Ponadto od rozstrzygnięć Teleklagenævnet można wnieść odwołanie do sądów powszechnych. W razie wniesienia takiego odwołania Teleklagenævnet występuje w charakterze strony pozwanej. Taki udział Teleklagenævnet w postępowaniu, w którym kwestionowane jest jego własne rozstrzygnięcie, oznacza, że gdy Teleklagenævnet wydaje wspomniane rozstrzygnięcie, nie jest on osobą trzecią w odniesieniu do wchodzących w grę interesów i nie posiada wymaganej bezstronności. Taka organizacja postępowania odwoławczego od rozstrzygnięć Teleklagenævnet uwidocznia niesądowy charakter rozstrzygnięć wydanych przez ten organ.

(por. pkt 27, 30, 31, 34–38; sentencja)