ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2010 r. — Cosepuri przeciwko EFSA

(Sprawa T-339/10)

()

(2010/C 288/90)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Cosepuri Soc. coop. p.a. (Bolonia, Włochy) (przedstawiciel: adwokat F. Fiorenza)

Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA)

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności procedury przetargowej w zakresie przewidującym ocenę ofert pod względem ekonomicznym na zamkniętym spotkaniu.

— Stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu zamówienia spółce ANME oraz wszystkich późniejszych aktów.

— Zasądzenie od EFSA odszkodowania na rzecz Cosepuri.

— Obciążenie EFSA kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W ogłoszeniu o zamówieniu z dnia 1 marca 2010 r., opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich w dniu 13 marca 2010 r., Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wezwał do składania ofert w procedurze otwartej na świadczenie usług przewozowych we Włoszech i w Europie przez okres 48 miesięcy o wartości szacunkowej 4 000 000 EUR, określając ofertę najkorzystniejszą ekonomicznie jako kryterium udzielenia zamówienia, na podstawie specyfikacji (dokument B). Skarżąca złożyła swą ofertę, lecz zamówienie zostało udzielone innemu przedsiębiorcy.

Skarżąca podważa powyższą decyzję w niniejszej skardze.

W ramach pierwszego zarzutu skarżąca zarzuca naruszenie art. 89 rozporządzenia (WE) nr1605/2002 (1) oraz zasad dobrej administracji, przejrzystości, jawności i prawa dostępu do akt postępowania ze względu na nieupublicznienie otwarcia ofert technicznych i przyznania punktów za oferty ekonomiczne. W tym miejscu wskazano, że oferowana cena nie może być uznana za informację poufną.

W ramach zarzutu drugiego skarżąca podnosi naruszenie art. 100 rozporządzenia (WE) nr 1605/2002, naruszenie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (2), naruszenie obowiązku uzasadnienia decyzji, przejrzystości i prawa dostępu do akt postępowania ze względu na to, że dostęp do akt po przeprowadzeniu postępowania został ograniczony z powołaniem się na poufnych charakter informacji na temat oferty ekonomicznej i dokumentów publicznych, takich jak numery rejestracyjne pojazdów. W tym zakresie podniesiono, że brak wskazania oferowanej ceny sprawia, że zaskarżone akty pozbawione są uzasadnienia.

Trzeci zarzut dotyczy naruszenia art. 100 rozporządzenia Rady (WE) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r., naruszenie specyfikacji i oczywisty błąd w ocenie popełniony przez komisję przetargową przy ocenianiu ofert ekonomicznych.

(1) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1).

(2) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).
Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2010 r. — Vtesse Networks przeciwko Komisji

(Sprawa T-362/10)

()

(2010/C 288/106)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vtesse Networks Ltd (Hertford, Zjednoczone Królestwo), (przedstawiciel: H. Mercer QC, Barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

— Uznanie skargi za dopuszczalną;

— stwierdzenie nieważności pkt 72 decyzji Komisji C(2010) 3204 w sprawie pomocy państwa N 461/2009 (Dz.U. 2010, C 162, s. 1); oraz

— obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą w związku z niniejszą skargą.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi, na podstawie art. 263 TFUE, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 3204 w sprawie pomocy państwa N 461/2009 (Dz.U. 2010, C 162, s. 1), w której uznano, że środek pomocowy „Cornwall & Isles of Scilly Next Generation Broadband” polegający na przyznaniu pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na rzecz wspierania rozwoju sieci szerokopasmowych kolejnej generacji w regionie Kornwalii i wysp Scilly, jest zgodny z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi następujące zarzuty:

Po pierwsze skarżąca twierdzi, że Komisja popełniła oczywiste błędy w ocenie okoliczności faktycznych, uznając w szczególności, że: a) przeprowadzono otwarte, niedyskryminujące i konkurencyjne postępowanie przetargowe, chociaż powinna była uznać, że w odniesieniu do tego przetargu konkurencja została wyeliminowana; b) istniejąca infrastruktura była dostępna dla wszystkich oferentów na żądanie, podczas gdy dotychczasowy operator otwarcie przyznał, że nie korzystał z infrastruktury, dołączanej do produktów i dostępnej dla wszystkich oferentów na żądanie; c) ogólne skutki dla konkurencji były pozytywne, chociaż konkurencja została wyeliminowana przez dotychczasowego operatora.

Ponadto skarżąca utrzymuje, że Komisja nie zastosowała 102 TFUE lub naruszyła go, wobec czego zawarta w decyzji Komisji C(2010) 3204 ocena wpływu środka pomocowego na konkurencję jest nieważna, a zatem decyzja ta jest bezprawna i nie mieści się w zakresie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, jako że zaistniały następujące nadużycia mające znaczenie w kontekście art. 102 TFUE: a) bezprawne łączenie w pakiet istniejącej infrastruktury ciemnych włókien z aktywną elektroniką; b) odmowa udzielenia konkurującym oferentom dostępu do włókien lub przewodów; c) nadużycie w postaci nożyc cenowych polegające na łączeniu w pakiet włókien z aktywną elektroniką w celu stworzenia produktów, które pozwalają skarżącej ani innym konkurentom na konkurowanie w postępowaniu przetargowym.
C 288/44

Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2010 r. — Fraas przeciwko OHIM (Motyw przedstawiający kwadraty w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym)

(Sprawa T-327/10)

()

(2010/C 288/84)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie R 189/2010-4;

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający wzór w kwadraty w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym dla towarów z klas 18, 24 i 25.

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w związku z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ rozpatrywany znak ma charakter odróżniający, oraz naruszenie art. 75 i 76 rozporządzenia (WE) nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza nie ustosunkowała się do przedstawionej przez skarżącą obszernej argumentacji o charakterze faktycznym i prawnym.

(1) Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).
Skarga wniesiona w dniu 25 sierpnia 2010 r. — Ecologistas en Acción-CODA przeciwko Komisji

(Sprawa T-359/10)

()

(2010/C 288/105)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Ecologistas en Acción-CODA (przedstawiciel: J. Ramos Segarra, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji Sekretariatu Generalnego Komisji Europejskiej z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie odmowy dostępu do dokumentów żądanych przez wnioskującą w ramach postępowania GESTDEM 2010/957 i uznanie prawa pozwanych do uzyskania żądanej informacji. — Pismo z dnia 7 stycznia 2010 r. wydane przez Servicio de Asesoramiento Urbanístico (służbę doradztwa urbanistycznego) „Ajuntament de Valencia” (urząd miejski Walencji). — Informacja władz hiszpańskich z dnia 17 stycznia 2010 r. dotycząca stanu sprawy EU-PILOT 724/09/2ENVI. — Pismo z dnia 21 stycznia 2010 r. wydane przez „Generalität Valenciana” — Dirección General de Gestión del Medio Natural (dyrekcję generalną zarządzania środowiskiem naturalnym).

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Stowarzyszenie będące skarżącą w niniejszej sprawie kwestionuje decyzję o odmowie dostępu do niektórych dokumentów przedstawionych przez Królestwo Hiszpanii w ramach dochodzenia w sprawie EU-PILOT-ENVI 72409, którego przedmiotem jest wykonanie Plan Especial de Protección y de Reforma Interior (specjalnego planu ochrony i reform wewnętrznych) (PEPRI) dotyczącego dzielnicy Cabanyal miasta Walencja, zatwierdzonego przez urząd miejski Walencji i przez Generalität Walencji.

W uzasadnieniu swoich żądań skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza art. 3, 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 (1).

Skarżąca twierdzi w tym względzie, w przeciwieństwie do tego, co utrzymuje Komisja, iż nie istnieją krajowe postępowania sądowe w oczywisty sposób związane z postępowaniem wszczętym przez Komisję. Postępowania sądowe, na które powołuje się pozwana, dotyczą naruszenia przepisów krajowych, które w żaden sposób nie regulują dziedziny środowiska naturalnego ani nie odnoszą się do stosowania oceny wpływu na środowisko.

Skarżąca jest również zdania, że w każdym razie ujawnienie żądanych informacji nie może szkodzić ochronie środowiska naturalnego, którego dotyczą te informacje.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264, s. 13).
—

naruszenia zasady nulla poena sine lege wynikającej z art. 49 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zasady proporcjonalności kary do winy wynikającej z art. 49 ust. 3 w związku z art. 48 ust. 1 karty, przez to, że skarżącą i jej spółkę macierzystą obciążono solidarną odpowiedzialnością za zapłatę grzywny, a także naruszenia art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/48

Skarga wniesiona w dniu 6 września 2010 r. — Euro-Information przeciwko OHIM (EURO AUTOMATIC CASH)

(Sprawa T-392/10)

()

2010/C 301/77

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Euro-Information — Européenne de traitement de l’information (Strasburg, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Grolée)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie R 892/2010-2 w zakresie, w jakim odrzucono w niej zgłoszenie znaku towarowego nr 004114864 w odniesieniu do wymienionych towarów i usług z klas 9, 35, 36, 37, 38 i 42;

— obciążenie OHIM kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed OHIM oraz w ramach niniejszego postępowania na podstawie art. 87 regulaminu postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „EURO AUTOMATIC CASH” dla towarów i usług należących do klas 9, 35, 36, 37, 38 i 42 — zgłoszenie nr 4114864

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uchylenie decyzji eksperta; częściowa odmowa rejestracji zgłoszonego znaku towarowego; decyzja wydana w następstwie wyroku Sądu z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie T-15/09 Euro-Information przeciwko OHMI (EURO AUTOMATIC CASH), niepublikowanego w Zbiorze

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009 ze względu na to, że zgłoszony znak towarowy nie jest opisowy, lecz przeciwnie, ma charakter odróżniający dla wszystkich towarów i usług, w odniesieniu do których jego zgłoszenie zostało odrzucone.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/57

Skarga wniesiona w dniu 8 września 2010 r. — Laufen Austria przeciwko Komisji

(Sprawa T-411/10)

()

2010/C 301/91

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Laufen Austria AG (Wilhelmsburg, Austria) (przedstawiciel: E. Navarro Varona, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

— częściowe stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 23 czerwca 2010 r. w zakresie grzywny nałożonej na Laufen Austria (zarówno rozważanej indywidualnie jak i solidarnie z Roca Sanitario) ze względu na rzekome naruszenie art. 101 TFUE i w rezultacie

— obniżenie nałożonej na Laufen Austria grzywny rozważanej indywidualnie jak i solidarnie z Roca Sanitario, zgodnie z odpowiednimi punktami niniejszej skargi, w zakresie w jakim Sąd uzna to za właściwe z uwagi na wskazane względy lub inne względy, które mogą zostać podniesione przez Sąd oraz

— obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez Laufen Austria.

Zarzuty i główne argumenty

Decyzja zaskarżona w ramach niniejszego postępowania jest tożsama z decyzją stanowiącą przedmiot skargi w sprawie T-408/10 Roca Sanitario przeciwko Komisji.

Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w ww. skardze.

Strona skarżąca twierdzi w szczególności, że zaskarżona decyzja jest dotknięta oczywistym błędem w ocenie w zakresie, w jakim uznano w niej, iż skarżąca nie działała na rynku w sposób autonomiczny i w jakim stwierdzono, że Roca Sanitario ponosi odpowiedzialność za jej zachowanie.

W tym względzie i tytułem żądania ewentualnego skarżąca twierdzi, że doszło do naruszenia art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu oraz zasady odpowiedzialności indywidualnej za naruszenia i zasady proporcjonalności w odniesieniu do kwoty grzywny nałożonej indywidualnie na skarżącą za rzekomo popełnione naruszenie przed jej nabyciem przez Roca Sanitario. Omawiana kwota przekracza 10 % jej obrotu za rok gospodarczy poprzedzający wydanie zaskarżonej decyzji i została ustalona w niewłaściwy sposób.
—

SSP uznał między innymi, że swoboda decyzyjna lekarza odnosi się wyłącznie do ustaleń patologicznych a nie do ustalenia stopnia niezdolności do pracy stwierdzając tym samym, że europejska skala oceny uszczerbku na zdrowiu fizycznym i psychicznym ograniczająca w niniejszym przypadku stopień niezdolności do pracy do 20 % ma charakter wiążący, podczas gdy komisja lekarska stwierdziła, że stopień niezdolności do pracy wnoszącej odwołanie wynosi 100 %;
W ramach zarzutu siódmego skarżąca podnosi, że przy obliczaniu kwoty grzywny strona pozwana przekroczyła przysługujący jej zakres uznania w odniesieniu do oceny zarzucanego skarżącej stopnia przyczynienia się do naruszenia. Skarżąca twierdzi w tym względzie, że nawet w razie przypisania skarżącej zarzucanego przez pozwaną naruszenia art. 101 TFUE, nałożona grzywna byłaby nieodpowiednia i nieproporcjonalna. Według skarżącej pozwana naruszyła wyrażoną w art. 49 ust. 3 w związku z art. 48 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zasadę proporcjonalności kary do winy.
—

Nadmierne wydłużenie czasu trwania postępowania administracyjnego doprowadziło do naruszenia prawa skarżącej do obrony, gdyż wezwano ją do uzyskania przemawiających na jej korzyść materiałów dowodowych w czasie, gdy nie były one już dostępne. Wpłynęło to także negatywnie na rzeczywistą ocenę wniosku skarżącej o złagodzenie sankcji.
—

pominięcia gwarancji mających zastosowanie do badania skarg i do decyzji umarzających postępowanie w sprawie nadużycia pozycji dominującej, ponieważ skarżąca i) nie miała natychmiastowego dostępu do pism strony przeciwnej i do akt sprawy oraz ii) nie miała czasu na przedstawienie swoich uwag dotyczących tych dokumentów.
—

ewentualnie: odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej aby w zmienionym składzie wydał nowe rozstrzygnięcie co do istoty
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 317/41

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09, Allen i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Allena i in.

(Sprawa T-433/10 P)

()

2010/C 317/74

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: John Allen (Horspath, Zjednoczone Królestwo) i in. (przedstawiciele: K. Lasok, QC i B. Lask, Barristers)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

— uwzględnienie odwołania;

— uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09;

— oddalenie pierwszego i drugiego zarzutu niedopuszczalności podniesionych przez drugą stronę postępowania;

— obciążenie drugiej strony postępowania kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

W drodze niniejszego odwołania wnoszący je dążą do uchylenia postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (SSP) z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie F-103/09 Allen i in. przeciwko Komisji, którym SSP odrzucił jako niedopuszczalną skargę o odszkodowanie i o stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie naprawienia szkody związanej z okolicznością, że wnoszący odwołanie nie zostali zatrudnieni jako członkowie personelu tymczasowego w okresie, podczas którego pracowali we wspólnym przedsiębiorstwie Joint European Torus (JET).

Na poparcie odwołania wnoszący je podnoszą, że stwierdzając, iż obowiązek podjęcia działań w rozsądnym terminie znajduje zastosowanie do niniejszego przypadku, tudzież nawet gdyby tak było poprzez swoje ustalenia w przedmiocie początku biegu i czasu trwania tego terminu SSP orzekł niezgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości i z podstawowymi zasadami prawa UE.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 317/37

Skarga wniesiona w dniu 21 września 2010 r. — Häfele przeciwko OHIM (Mixfront)

(Sprawa T-425/10)

()

2010/C 317/67

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Häfele GmbH & Co. KG (Nagold, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Eck i J. Dönch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie R 338/2010-1;

— obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Mixfront” dla towarów z klas 6 i 20.

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ sporny wspólnotowy znak towarowy ma charakter odróżniający, nie jest opisowy i nie stanowi oznaczenia, które weszło do języka potocznego.

(1) Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).
—

orzeczenie, że pozwana naruszyła prawo, pozostawiając skarżącą w sytuacji niepewności, co do swej decyzji o odrzuceniu jej oferty przed przystąpieniem do jej oceny, o czym ją poinformowała dopiero w piśmie z dnia 16 lipca 2010 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/39

Skarga wniesiona w dniu 6 września 2010 r. — Preparados Alimenticios przeciwko OHIM — Rila Feinkost-Importe (Jambo Afrika)

(Sprawa T-377/10)

()

2010/C 301/64

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Preparados Alimenticios, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat D. Pellisé Urquiza)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Rila Feinkost-Importe GmbH & Co. KG (Stemwede-Levern, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie R 1144/2009-1;

— stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna;

— odrzucenie zaskarżonego zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Jambo Afrika” dla towarów należących do klas 29, 30 i 33

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzne hiszpańskie znaki towarowe „JUMBO” zarejestrowane pod numerami 2573221, 2573219 i 2573216 dla towarów należących do klas 29 i 30; Graficzny wspólnotowy znak towarowy „JUMBO CUBE” zarejestrowany pod numerem 2217404 dla towarów należących do klasy 29; Graficzny wspólnotowy znak towarowy „JUMBO MARINADE” zarejestrowany pod numerem 2412823 dla towarów należących do klas 29 i 30; Graficzny wspólnotowy znak towarowy „JUMBO NOKKOS” zarejestrowany pod numerem 2413391 dla towarów należących do klas 29 i 30; Graficzne wspólnotowe znaki towarowe „JUMBO” zarejestrowane pod numerami 2413581, 2423275, 2970754, 3246139, 3754462 i 4088761 dla towarów należących do klas 29 i 30

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu w odniesieniu do części zakwestionowanych towarów

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie sprzeciwu w całości

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza dopuściła się błędu wykluczając istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd
W zakresie dotyczącym zmniejszenia kwoty nałożonej na nią grzywny: Brak uzasadnienia kwoty grzywny ze względu na to, że niezrozumiałym jest, na podstawie jakich obliczeń i jakiej wielkości obrotów Komisja ukarała skarżącą. Naruszenie pułapu 10 % wielkości obrotów. Brak uzasadnienia zastosowanych zwiększeń kwoty grzywny. Błędne zastosowanie wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r., a także wytycznych z 1998 r., obowiązujących nie tylko w okresie, kiedy zaistniały przypisywane skarżącej okoliczności, lecz także przez pierwsze cztery lata postępowania. Błędna ocena czasu trwania udziału skarżącej w kartelu ze względu na to, że nie została ona oparta na mających obiektywny charakter stwierdzeniach. Nieuwzględnienie okoliczności łagodzących, w niniejszym przypadku — wykazanej drugoplanowej roli odgrywanej przez skarżącą w stwierdzonych czynach, jej ograniczonego udziału w rynku i braku skuteczności kartelu. Doszło również do przedawnienia, ponieważ w ciągu pięciu lat od przeprowadzenia niezapowiedzianej kontroli nie zastosowano żadnego środka mogącego przerwać bieg tego przedawnienia.
—

stwierdzenie nieważności pkt 2 tabeli B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 668/2010 (1) w zakresie, w jakim odnosi się on do strony skarżącej;
—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 13 lipca 2010 r., notyfikowanej jako dokument C(2010) 4758 — pismo do Irlandii, oddalającej wniosek o zwiększenie ze względów bezpieczeństwa zdolności połowowej nowego kutra rybackiego Peadar Elanie, II oraz zastąpienie decyzji w przedmiocie wyżej wymienionego wniosku, zawartej w decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r., dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji dla floty rybackiej (WPO-IV) w celu poprawy bezpieczeństwa, warunków nawigacji morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów i warunków pracy w odniesieniu do statków o całkowitej długości przekraczającej 12m (Dz.U. 2003 L 90, s. 48), której nieważność stwierdzono wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. w sprawach połączonych od T-218/03 do T-240/03 Boyle i in. przeciwko Komisji Zb.Orz. 2006 II-1699; oraz
—

ewentualnie uwzględnienie sprzeciwu strony skarżącej w odniesieniu do takich towarów i usług, dla których ustalono istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, lub dla takich towarów i usług, co do których stwierdzi się, że zgłoszony znak towarowy jest obarczony ryzykiem powodowania czerpania nienależnej korzyści z odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego strony skarżącej bądź działania na ich szkodę;