WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 28 czerwca 2010 r.

Sprawa F-49/10

Carlo De Nicola

przeciwko

Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu

Służba publiczna – Personel Europejskiego Banku Inwestycyjnego – Ubezpieczenie zdrowotne – Odmowa pokrycia kosztów leczenia – Wniosek o wyznaczenie niezależnego lekarza – Rozsądny termin

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE oraz na podstawie art. 41 regulaminu pracowniczego Europejskiego Banku Inwestycyjnego, w której C. De Nicola żąda w szczególności, w pierwszej kolejności, stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora ds. zasobów ludzkich Europejskiego Banku Inwestycyjnego (zwanego dalej „Bankiem”) z dnia 7 maja 2010 r. odrzucającej jako niedopuszczalny wniosek, złożony na podstawie art. 41 regulaminu pracowniczego Banku, w sprawie wszczęcia postępowania ugodowego celem uzyskania zwrotu określonych kosztów leczenia, a w drugiej kolejności, zasądzenia od Banku na jego rzecz kwoty 3000 EUR tytułem tych kosztów, wraz z odsetkami.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokrywa własne koszty.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Pracownicy Europejskiego Banku Inwestycyjnego – Skarga – Skarga na decyzję komisji odwoławczej ustanowionej w ramach Banku – Dopuszczalność – Wyjątek – Decyzja niestanowiąca ponownego rozpatrzenia decyzji podlegającej odwołaniu

(regulamin pracowniczy Europejskiego Banku Inwestycyjnego, art. 41)

2. Urzędnicy – Pracownicy Europejskiego Banku Inwestycyjnego – Skarga – Zarzuty – Zarzut dotyczący nieprzestrzegania procedury w zakresie ubezpieczenia zdrowotnego – Zarzut nieistotny dla sprawy w przypadku skargi o stwierdzenie nieważności odmownej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania

(regulamin pracowniczy Europejskiego Banku Inwestycyjnego, art. 35)

3. Urzędnicy – Pracownicy Europejskiego Banku Inwestycyjnego – Skarga – Termin do złożenia wniosku w sprawie wszczęcia postępowania spornego – Stosowanie w drodze analogii art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91; regulamin pracowniczy Europejskiego Banku Inwestycyjnego, art. 35, 41)

4. Urzędnicy – Pracownicy Europejskiego Banku Inwestycyjnego – Prawa i obowiązki – Obowiązek wskazania przez Bank w aktach niekorzystnych środków odwoławczych przysługujących adresatom tych aktów oraz terminów do ich złożenia – Brak – Naruszenie zasady staranności i zasady dobrej administracji – Brak

1. Żądania skierowane przeciwko stanowisku ustanowionej w Europejskim Banku Inwestycyjnym komisji odwoławczej do spraw oceny członków personelu skutkują poddaniem pod rozstrzygnięcie sądu Unii sprawozdań z oceny, od których wniesiono takie odwołanie w drodze administracyjnej. Podobnie jest w przypadku żądań dotyczących decyzji komisji odwoławczej, właściwej w zakresie orzekania w przedmiocie sprzeciwów od sprawozdań z oceny oraz decyzji w sprawie awansów.

Decyzja oddalająca wniosek w sprawie wszczęcia postępowania ugodowego na podstawie art. 41 regulaminu pracowniczego Banku, zawierająca takie same uzasadnienie jak kwestionowana decyzja i podnosząca niedopuszczalność wniosku nie stanowi zajęcia stanowiska zastępującego kwestionowaną decyzję. Taka decyzja oddalająca, przez sam swój przedmiot, stanowi przeszkodę w ponownym rozpatrzeniu kwestionowanej decyzji, które powinno być przedmiotem postępowania ugodowego, gdyby zostało ono wszczęte.

(zob. pkt 42, 43)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T-7/98, T-208/98 i T-109/99 De Nicola przeciwko EBI, 23 lutego 2001 r., pkt 132

2. Bezwzględna przeszkoda procesowa, zgodnie z którą skarga nie została poprzedzona wewnętrzną procedurą w zakresie ubezpieczenia zdrowotnego, jest z definicji nieistotna w obliczu żądań stwierdzenia nieważności odmownej decyzji w sprawie wniosku o wszczęcie omawianej procedury, w drodze których skarżący kwestionuje właśnie legalność odmownej decyzji w sprawie wszczęcia procedury.

(zob. pkt 57)

3. W sporach pomiędzy Europejskim Bankiem Inwestycyjnym a jego pracownikami, które to spory są porównywalne z racji swego charakteru ze sporami pomiędzy instytucjami Unii a ich urzędnikami czy pracownikami, znajdującymi swą podstawę w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego, w razie braku odpowiednich uregulowań w regulaminie pracowniczym Banku należy, uwzględniając specyficzny charakter systemu obowiązującego członków personelu Banku, wzorować się na normach regulaminu pracowniczego i stosować je w drodze analogii. W tym względzie, ponieważ dostępne w ramach Banku dla członków jego personelu procedury w zakresie kwestionowania decyzji oraz istniejące po ich stronie prawo do wniesienia skargi przed Trybunałem Sprawiedliwości realizują ten sam cel, co postępowanie w sprawie zażalenia i postępowanie skargowe przewidziane w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego, stosowanie w drodze analogii trzymiesięcznego terminu może w rezultacie, jak w przypadku urzędników i innych pracowników Unii, stanowić słuszną równowagę pomiędzy z jednej strony, prawem do skutecznej ochrony sądowej a z drugiej strony, wymogiem pewności prawa.

W efekcie, w braku terminu do złożenia wniosku o wyznaczenie trzeciego lekarza w ramach systemu wprowadzonego w Banku w zakresie zwrotu kosztów leczenia, należy uznać, że wniosek w sprawie wyznaczenia lekarza powinien zostać złożony w terminie trzech miesięcy. Postępowanie w sprawie wyznaczenia lekarza, w drodze którego członek personelu może podważyć opinię lekarza zakładowego Banku jest bowiem warunkiem wstępnym wniesienia skargi do sądu. Przypomina ono w tym względzie bardziej postępowanie w przedmiocie zażalenia, przewidziane w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego, niż postępowanie ugodowe, które ma jedynie charakter fakultatywny.

(zob. pkt 62–64, 66, 70, 72)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: ww. sprawa De Nicola przeciwko EBI, pkt 98–101

4. Choć w świetle zasad staranności i dobrej administracji dość niepożądana jest sytuacja, w której właściwe służby nie informują wyczerpująco członka personelu o jego prawach i same wydają się nieświadome istnienia postępowania spornego, to jednak żaden przepis nie zobowiązuje Europejskiego Banku Inwestycyjnego do wskazania środków oraz terminów odwoławczych, przewidzianych względem aktów niekorzystnych dla członka personelu, który jest ich adresatem.

(zob. pkt 79)