ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 37/31

Wyrok Sądu z dnia 17 grudnia 2009 r. — Solvay przeciwko Komisji

(Sprawa T-58/01) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek sody we Wspólnocie - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Porozumienie gwarantujące przedsiębiorstwu minimalną wyrażoną w tonach wielkość sprzedaży w państwie członkowskim oraz zakup ilości niezbędnych do osiągnięcia owej minimalnej wyrażonej w tonach wielkości - Przedawnienie uprawnień Komisji do nakładania grzywien lub kar - Rozsądny termin - Istotne wymogi proceduralne - Wpływ na handel między państwami członkowskimi - Prawo dostępu do akt - Grzywna - Waga i czas trwania naruszenia - Okoliczności obciążające i łagodzące)

2010/C 37/39

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Solvay SA (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: L. Simont, P.-A. Foriers, G. Block, F. Louis i A. Vallery, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i J. Currall, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata N. Coutrelis)

Przedmiot sprawy

Tytułem żądania głównego, skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/5/WE z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/33.133 — B: Soda amoniakalna — Solvay, CFK) (Dz.U. 2003, L 10, s. 1), a tytułem żądania ewentualnego — wniosek o uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja wyroku

1) Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji 2003/5/WE z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/33.133 — B: Soda amoniakalna — Solvay, CFK) w zakresie, w jakim stanowi on, że Solvay SA naruszyła w 1990 r. przepisy art. 81 WE.

2) Kwota grzywny nałożonej na Solvay zostaje ustalona na 2,25 mln EUR.

3) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

4) Skarżąca pokrywa trzy czwarte własnych kosztów oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez Komisję Europejską.

5) Komisja pokrywa jedną czwartą własnych kosztów oraz jedną czwartą kosztów poniesionych przez skarżącą.

(1) Dz.U. C 161 z 2.6.2001.
1)

Od Liora GEIE zasądza się zapłatę następujących kwot na rzecz Komisji: — 6 156,75 EUR z tytułu umowy Biogaz, umowy Biomasse i umowy Maxibrochure bioclimatique, wraz z odsetkami począwszy od dnia 28 lutego 2002 r. według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w EUR obowiązującej w lutym 2002 r., powiększonymi o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej zapłaty; — 16 325,11 EUR z tytułu umowy Biomasse, wraz z odsetkami począwszy od dnia 30 czerwca 2002 r. według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w EUR obowiązującej w czerwcu 2002 r., powiększonymi o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej zapłaty; — 3 980 EUR z tytułu umowy Wind Energy, wraz z odsetkami począwszy od dnia 15 stycznia 2002 r. według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w EUR obowiązującej w styczniu 2002 r., powiększonymi o plus jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej zapłaty; — 36 000 EUR z tytułu umowy Transport, wraz z odsetkami począwszy od dnia 31 sierpnia 2001 r. według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w EUR obowiązującej w sierpniu 2001 r., powiększonymi o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej zapłaty; — 36 000 EUR z tytułu umowy Photovoltaïque, wraz z odsetkami począwszy od dnia 31 sierpnia 2001 r. według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w EUR obowiązującej w sierpniu 2001 r., powiększonymi o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej zapłaty.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 209/39

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 lipca 2008 r. — Alitalia przeciwko Komisji

(Sprawa T-301/01) (1)

(Pomoc państwa - Rekapitalizacja spółki Alitalia przez władze włoskie - Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem - Decyzja wydana w następstwie wydania przez Sąd wyroku stwierdzającego nieważność wcześniejszej decyzji - Dopuszczalność - Naruszenie art. 233 WE - Naruszenie art. 87 WE i 88 WE - Przesłanki udzielenia zezwolenia na pomoc - Obowiązek uzasadnienia)

(2008/C 209/65)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Alitalia — Linee aeree italiane Spa (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: M. Siragusa, G.M. Roberti, G. Scassellati Sforzolini, F. Moretti i F. Sciaudone, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Di Bucci, pełnomocnik, wspierany przez A. Abatego i G. Contego, adwokatów)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2001/723/WE z dnia 18 lipca 2001 r. dotyczącej rekapitalizacji spółki Alitalia (Dz.U. L 271 z 12.10.2001, s. 28)

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Alitalia — Linee aeree italiane SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 44 z 16.2.2002.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 128/29

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 kwietnia 2008 r. — Dainichiseika Coulour & Chemicals Mfg. przeciwko OHIM — Pelikan (Wizerunek pelikana)

(Sprawa T-389/03) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego pelikana - Wcześniejsze wspólnotowe lub krajowe graficzne znaki towarowe Pelikan - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 128/63)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Dainichiseika Colours & Chemicals Mfg. Co. Ltd (Tokyo, Japonia) (przedstawiciele: J. Hofmann i B. Linstow, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Laporta Insa, pełnomocnik.)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG (Hanower, Niemcy) (przedstawiciele: A. Renck, V. von Bomhard i A. Pohlmann, następnie A. Renck, V. von Bomhard i T. Dolde, adwokaci)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 września 2003 r. (sprawa R 191/2002–2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG a Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. Co. Ltd.

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. Co. Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 21 z 24.1.2004.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 79/25

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 lutego 2008 r. — BUPA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-289/03) (1)

(Pomoc państwa - System wyrównywania ryzyka ustanowiony przez Irlandię na rynku prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych - Program pomocowy - Usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym - Artykuł 86 ust. 2 WE - Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Zasady konieczności i proporcjonalności)

(2008/C 79/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: British United Provident Association Ltd (BUPA) (Londyn, Zjednoczone Królestwo); BUPA Insurance Ltd (Londyn) oraz BUPA Ireland Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: N. Green, QC, K. Bacon i J. Burke, barristers, oraz adwokat B. Amory)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo N. Khan oraz J. Flett, a następnie N. Khan oraz T. Scharf, działający w charakterze pełnomocników)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Królestwo Niderlandów (przedstawiciel: N. Bel, działający w charakterze pełnomocnika), Irlandia (przedstawiciel: D. O'Hagan, działający w charakterze pełnomocnika i wspierany przez G. Hogan, SC, oraz E. Regan, barrister) oraz Voluntary Health Insurance bard (Dublin) (przedstawiciele: D. Collins, G. Fitzgerald i D. Clarke, solicitors, oraz P. Gallagher, S.C.)

Przedmiot sprawy

Wniesiona między innymi przez BUPA Ireland Ltd, spółkę świadczącą w Irlandii usługi prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych, skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2003) 1322 wersja ostateczna z dnia 13 maja 2003 r., wydanej na podstawie art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. [88 WE] (Dz.U. L 83, str.1), o niewnoszeniu zastrzeżeń w sprawie ustanowionego na irlandzkim rynku prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych systemu wyrównywania ryzyka (pomoc państwa N 46/2003 Irlandia).

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) British United Provident Association Ltd (BUPA), BUPA Insurance Ltd i BUPA Ireland Ltd pokrywają swoje własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję oraz Voluntary Health Insurance Board.

3) Irlandia i Królestwo Niderlandów ponoszą swoje własne koszty.

(1) Dz.U. C 264 z 1.11.2003.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 180/40

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 czerwca 2009 r. — ASM Brescia przeciwko Komisji

(Sprawa T-189/03) (1)

(Pomoc państwa - System pomocy przyznanej przez władze włoskie niektórym przedsiębiorstwom użyteczności publicznej w formie zwolnień podatkowych i pożyczek o preferencyjnym oprocentowaniu - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem - Skarga o stwierdzenie nieważności - Indywidualne oddziaływanie - Dopuszczalność - Artykuł 87 ust. 3 lit. c) WE - Artykuł 86 ust. 2 WE)

2009/C 180/72

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ASM Brescia SpA (Brescia, Włochy) (przedstawiciele: F. Capelli, F. Vitale i M. Valcada, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: V. Di Bucci, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności art. 2 i 3 decyzji Komisji 2003/193/WE z dnia 5 czerwca 2002 r. w sprawie pomocy państwa w formie zwolnień podatkowych i pożyczek na preferencyjnych warunkach przyznanych przez Włochy na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej z przewagą kapitału publicznego (Dz.U. 2003, L 77, s. 21).

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) ASM Brescia SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.

(1) Dz.U. C 184 z 2.8.2003.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 141/37

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 kwietnia 2009 r. — Itochu przeciwko Komisji

(Sprawa T-12/03) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek konsoli do gier wideo i kartridżów z grami kompatybilnych z konsolami do gier Nintendo - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ograniczenie eksportu równoległego - Przypisanie zachowania noszącego znamiona naruszenia - Grzywny - Zróżnicowane traktowanie - Skutek odstraszający - Czas trwania naruszenia - Okoliczności łagodzące - Współpraca w toku postępowania administracyjnego)

2009/C 141/74

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Itochu Corp. (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: Y. Shibasaki, G. van Gerven, T. Franchoo, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo P. Hellström oraz O. Beynet, a następnie F. Castillo de la Torre oraz O. Beynet, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności art. 1, 3 i 5 decyzji Komisji 2003/675/WE z dnia 30 października 2002 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (COMP/35.587 PO Video Games, COMP/35.706 PO Nintendo Distribution i COMP/36.321 Omega — Nintendo) (Dz.U. 2003, L 255, s. 33) w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej, lub tytułem żądania ewentualnego — wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Itochu Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 55 z 8.3.2003.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 141/37

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 kwietnia 2009 r. — Nintendo i Nintendo of Europe przeciwko Komisji

(Sprawa T-13/03) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek konsoli do gier wideo i kartridżów z grami kompatybilnych z konsolami do gier Nintendo - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ograniczenie eksportu równoległego - Grzywny - Skutek odstraszający - Czas trwania naruszenia - Okoliczności obciążające - Rola przywódcy lub inicjatora - Okoliczności łagodzące - Współpraca w toku postępowania administracyjnego)

2009/C 141/75

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nintendo Co., Ltd (Kioto, Japonia) i Nintendo of Europe GmbH (Grossostheim, Niemcy) (przestawiciele: I. Forrester, QC, J. Pheasant, M. Powell, C. Kennedy-Loest, solicitors i J. Killick, barrister)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo O. Beynet i A. Whelan, następnie X. Lewis i O. Beynet, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o uchylenie lub obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżące na podstawie art. 3 tiret pierwsze decyzji Komisji 2003/675/WE z dnia 30 października 2002 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (COMP/35.587 PO Video Games, COMP/35.706 PO Nintendo Distribution i COMP/36.321 Omega — Nintendo) (Dz.U. 2003, L 255, s. 33).

Sentencja wyroku

1) Kwota grzywny nałożonej na Nintendo Co., Ltd i Nintendo of Europe GmbH zostaje ustalona na 119,2425 mln EUR.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Każda ze stron pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 70 z 22.3.2003.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 141/38

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 kwietnia 2009 r. — CD-Contact Data przeciwko Komisji

(Sprawa T-18/03) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek konsoli do gier wideo i kartridżów z grami Nintendo - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ograniczenie eksportu równoległego - Dowód istnienia porozumienia zmierzającego do ograniczenia handlu równoległego - Grzywny - Zróżnicowane traktowanie - Okoliczności łagodzące)

2009/C 141/76

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: CD-Contact Data GmbH (Burglengenfeld, Niemcy) (przedstawiciele: J. de Pree i R. Wesseling, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Oliver, X. Lewis oraz O. Beynet, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/675/WE z dnia 30 października 2002 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (COMP/35.587 PO Video Games, COMP/35.706 PO Nintendo Distribution i COMP/36.321 Omega — Nintendo) (Dz.U. 2003, L 255, s. 33).

Sentencja wyroku

1) Kwota grzywny nałożonej na CD-Contact Data GmbH zostaje ustalona na 500 tys. EUR.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Każda ze stron poniesie własne koszty.

(1) Dz.U. C 70 z 22.3.2003.
2)

Odszkodowanie to zostanie powiększone o odsetki wyrównawcze, liczone od dnia rzeczywistej wypłaty pomocy na rzecz każdej ze spółek po stronie skarżącej do dnia ogłoszenia niniejszego wyroku, zgodnie ze stopą procentową stosowaną przez EBC do podstawowych operacji refinansujących, zwiększoną o dwa punkty w odniesieniu do spółek, których firmy figurują w załączniku I oraz o stopę rocznej inflacji stwierdzonej w danym okresie przez Eurostat w państwach członkowskich, w których znajdują się siedziby spółek, których firmy figurują w załączniku II.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 209/40

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2008 r. — Saint-Gobain Gyproc Belgium przeciwko Komisji

(Sprawa T-50/03) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek płyt gipsowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Grzywna - Waga i czas trwania naruszenia - Okoliczności łagodzące)

(2008/C 209/67)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Saint-Gobain Gyproc Belgium NV, dawne BPB Belgium NV, dawne Gyproc Benelux NV (Beveren-Kallo, Belgia) (przedstawiciele: J.-F. Bellis, P. L'Ecluse i M. Favart, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo F. Castillo de la Torre i C. Ingen-Housz, następnie F. Castillo de la Torre i F. Arbault, działający w charakterze pełnomocników)

Przedmiot sprawy

Skraga na podstawie art. 229 WE i 230 WE mająca na celu obniżenie grzywny nałożonej na Gyproc w decyzji Komisji 2005/471/WE z dnia 27 listopada 2002 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] przeciwko BPB plc, Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, Société Lafarge SA i Gyproc Benelux NV (Sprawa COMP/E-1/37.152 — Płyty gipsowe) (Dz.U. 2005, L 166, s. 8).

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Saint-Gobain Gyproc Belgium NV pokrywa koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 101 z 26.4.2003.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 197/19

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Hoechst przeciwko Komisji

(Sprawa T-410/03) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek sorbatów - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Obliczanie wysokości grzywien - Obowiązek uzasadnienia - Waga i czas trwania naruszenia - Okoliczności obciążające - Zasada non bis in idem - Współpraca w toku postępowania administracyjnego - Dostęp do akt - Czas trwania postępowania)

(2008/C 197/31)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hoechst GmbH, dawniej Hoechst AG (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo M. Klusmann i V. Turner, następnie M. Klusmann, V. Turner i M. Rüba, wreszcie M. Klusmann i V. Turner, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo W. Mölls, O. Beynet i K. Mojzesowicz, a następnie W. Mölls i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy, wspierani przez A. Böhlkego, adwokata)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/493/WE z dnia 1 października 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG przeciwko Chisso Corporation, Daicel Chemical Industries Ltd, Hoechst AG, The Nippon Synthetic Chemical Industry Co. Ltd i Ueno Fine Chemicals Industry Ltd (sprawa COMP/E-1/37.370 — Sorbaty) (streszczenie w Dz.U. 2005, L 182, str. 20) w zakresie, w jakim decyzja dotyczy skarżącej, lub, ewentualnie, wniosek o odpowiednie obniżenie wysokości grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja wyroku

1) Wysokość grzywny nałożonej na Hoechst GmbH zostaje ustalona na 74,25 mln EUR.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Każda ze stron ponosi własne koszty.

(1) Dz.U. C 59 z 6.3.2004.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 197/19

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Abril Sánchez i Ricote Saugar (BoomerangTV)

(Sprawa T-420/03) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BoomerangTV - Wcześniejsze słowne i graficzne krajowe i wspólnotowe znaki towarowe BOOMERANG i Boomerang - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak powszechnie znanego znaku towarowego w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej - Brak szkodliwości dla renomy - Nieprzedstawienie przed Wydziałem Sprzeciwów dowodów na istnienie pewnych wcześniejszych znaków towarowych lub tłumaczenia takich dowodów - Przedstawienie dowodów po raz pierwszy przed izbą odwoławczą - Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 2 lit. c), art. 8 ust. 5 i art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Zasada 16 ust. 2 i 3, zasada 17 ust. 2 i zasada 20 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

(2008/C 197/32)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Rivas Zurdo i E. López Leiva)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: I. de Medrano Caballero, pełnomocnik)

Uczestnikami postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM byli również, interwenienci przed Sądem: José Matías Abril Sánchez i Pedro Ricote Saugar (Madryt) (przedstawiciel: adwokat J.M. Iglesias Monravá)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 października 2003 r. (sprawa R 88/2003-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między El Corte Inglés, SA a J.M. Abrilem Sánchezem i P. Ricotem Saugarem.

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) El Corte Inglés, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 47 z 21.2.2004.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji 2004/457/WE Komisji z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wyłączenia z finansowania wspólnotowego niektórych wydatków dokonanych przez państwa członkowskie, obciążających Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) w odniesieniu do wyłączenia wydatków w zakresie roślin uprawnych i premii bydlęcych dokonanych przez Królestwo Hiszpanii we wspólnotach autonomicznych Kraju Basków i La Rioja w odniesieniu do roku gospodarczego 1998/1999 oraz wydatków dokonanych przed 22 marca 2000 r. przez Królestwo Hiszpanii we wspólnocie autonomicznej Kraju Basków w zakresie roślin uprawnych i premii bydlęcych w odniesieniu do roku gospodarczego 1999/2000.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej konkursu COM/A/1/02 przyznającej C. Pagliacciemu z egzaminu notę niewystarczającą do wpisania go na listę laureatów.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 209/42

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 lipca 2008 r. — T Região autónoma dos Açores przeciwko Radzie

(Sprawa T-37/04) (1)

(Postępowanie w przedmiocie wniosku o zastosowanie środka tymczasowego - Rozporządzenie Rady (WE) nr 1954/2003 - Rybołówstwo - Zarządzanie nakładem połowowym - Obszary i zasoby połowowe Wspólnoty - Skarga wniesiona przez jednostkę regionalną - Osoby, których akt dotyczy indywidualnie - Niedopuszczalność)

(2008/C 209/71)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Região autónoma dos Açores (Portugalia) (przedstawiciele: początkowo M. Renouf, S. Crosby, C. Bryant, solicitors i H. Mercer, barrister, następnie M. Renouf, C. Bryant i H. Mercer)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawicile: J. Monteiro i F. Florindo Gijón, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Seas at Risk VZW uprzednio Stichting Seas at Risk Federation (Bruksela, Belgia); WWF — World Wide Fund for Nature (Gland, Szwajcarria) i Stichting Greenpeace Council (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: R. Buxton, solicitor i D. Owen, barrister)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: T. van Rijn i B. Doherty, pełnomocnicy) i Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: N. Díaz Abad, abogado del Estado)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności w części rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym, odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty i zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 685/95 i (WE) nr 2027/95 (Dz.U. L 289 str. 1).

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Região autónoma dos Açores pokrywa własne koszty jak i koszty poniesione przez Radę, w tym koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych.

3) Królestwo Hiszpanii i Komisja ponoszą swe własne koszty, w tym koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych.

4) Seas at Risk VZW i WWF — World Wide Fund for ponoszą swe własne koszty, w tym koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych.

5) Stichting Greenpeace Council ponosi własne koszty postępowania w niniejszej instancji.

6) Porto de Abrigo — Organização de Produtores da Pesca CRL i GÊ-Questa — Associação de Defesa do Ambiente ponoszą swe własne koszty, w tym koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych.

(1) Dz.U. C 94 z 17.4.2004.