C 222/35

Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2020 r. – CWS Powder Coatings/Komisja

(Sprawa T-279/20)

(2020/C 222/38)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: CWS Powder Coatings GmbH (Düren, Niemcy) (przedstawiciele: R. van der Hout, C. Wagner i V. Lemonnier, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/217 (1) w zakresie, w jakim dotyczy klasyfikacji i oznakowania ditlenku tytanu; oraz

— obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:

1. Zarzut pierwszy: Komisja naruszyła art. 53c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (2) poprzez wydanie aktu prawnego w odniesieniu do różnych przedmiotów regulacji.

2. Zarzut drugi: Klasyfikacja ditlenku tytanu dokonana w zaskarżonym rozporządzeniu stanowi naruszenie wymagań w zakresie klasyfikacji na podstawie art. 53a, art. 37 ust. 5 i art. 3 ust. 1 w związku z pkt 3.6.2.2 załącznika do rozporządzenia nr 1272/2008.

3. Zarzut trzeci: Zmiana załącznika II do rozporządzenia nr 1272/2008 odnośnie do ciekłych mieszanin, w skład których wchodzi ditlenek tytanu nie może być oparta na art. 53 ust. 1 w zw. z art. 53a tego rozporządzenia.

4. Zarzut czwarty: Zmiana załącznika II do rozporządzenia nr 1272/2008 odnośnie do stałych mieszanin, w skład których wchodzi ditlenek tytanu nie może być oparta na art. 53 ust. 1 w zw. z art. 53a tego rozporządzenia.

5. Zarzut piąty: Komisja uchybiła ciążącemu na niej obowiązkowi, przed wydaniem zaskarżonego rozporządzenia, przeprowadzenia oszacowania skutków.

6. Zarzut szósty: Zaskarżone rozporządzenie narusza zasadę proporcjonalności, ponieważ klasyfikacja określonych cząsteczek ditlenku tytanu i określenie wymogów dotyczących oznakowania nie jest odpowiednie dla osiągnięcia celu (ochrona zdrowia) oraz dostępne były łagodniejsze środki.

7. Zarzut siódmy: Komisja przy wydaniu zaskarżonego rozporządzenia dopuściła się licznych uchybień związanych z przysługującą jej swobodą uznania.

8. Zarzut ósmy: Komisja przy wydaniu zaskarżonego rozporządzenia przekroczyła przekazane jej uprawnienia.

9. Zarzut dziewiąty: Na wypadek gdyby Sąd stanął na stanowisku, że Komisja przy wydawaniu zaskarżonego rozporządzenia może sama definiować wymagania w zakresie klasyfikacji lub przedmiot klasyfikacji albo że nie dysponowała swobodą uznania w zakresie oszacowania skutków lub proporcjonalnego zastosowania, art. 37 ust. 5, art. 53 ust. 1 i art. 53a rozporządzenia nr 1272/2008 stanowią naruszenie art. 290 ust. 1 i 2 TFUE. W takim wypadku powołanie podstawowego aktu prawnego (rozporządzenia nr 1272/2008) dla zaskarżonego rozporządzenia stanowiłoby naruszenie art. 290 TFUE.

(1) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/217 z dnia 4 października 2019 r. zmieniające, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, oraz w sprawie sprostowania tego rozporządzenia (Dz.U. 2020, L 44, s. 1).

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. 2008, L 353, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1243 z dnia 20 czerwca 2019 r. dostosowującym niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2019, L 198, s. 241).