WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

(druga izba)

z dnia 11 grudnia 2012 r.

Sprawa F‑65/10

José Manuel Mata Blanco

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Konkurs wewnętrzny COM/INT/OLAF/09/AD 10 – Zwalczanie nadużyć finansowych – Odpowiednie kompetencje EPSO i komisji konkursowej – Testy wstępne nadzorowane przez komisję konkursową – Egzamin ustny – Naruszenie ogłoszenia o konkursie – Rozpiętość ocen – Kryteria oceny – Równe traktowanie kandydatów – Oczywisty błąd w ocenie – Zasady przejrzystości i dobrej administracji – Obowiązek uzasadnienia

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której J.M. Mata Blanco żąda zasadniczo stwierdzenia nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu wewnętrznego COM/INT/OLAF/09/AD 10 z dnia 11 maja 2010 r. potwierdzającej, po ponownym rozpatrzeniu, decyzję z dnia 9 marca 2010 r. o niewpisaniu go na listę rezerwy kadrowej.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Skarżący pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Konkurs – Przebieg konkursu – Podział uprawnień między Europejskim Urzędem Doboru Kadr a komisją konkursową – Testy wstępne – Wstępna kontrola kwalifikowalności kandydatów dokonywana przez komisję konkursową

(regulamin pracowniczy, art. 30 akapit pierwszy, załącznik III, art. 5, 7)

2. Urzędnicy – Konkurs – Konkurs w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji oraz egzaminy – Treść egzaminów oraz wprowadzenie kryteriów oceny i ich wyważenia – Uznanie przysługujące komisji konkursowej – Kontrola sądowa – Granice

(regulamin pracowniczy, załącznik III)

3. Urzędnicy – Konkurs – Komisja konkursowa – Poszanowanie tajemnicy zawodowej – Zakres stosowania – Kryteria sprawdzania egzaminów pisemnych i parametry oceny egzaminów ustnych – Zaliczenie

(regulamin pracowniczy, załącznik III, art. 6)

4. Urzędnicy – Konkurs – Konkurs w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji oraz egzaminy – Przebieg egzaminów – Daty i treść różnych egzaminów ustnych – Naruszenie zasady równego traktowania – Brak

5. Urzędnicy – Konkurs – Konkurs w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji oraz egzaminy – Ocena przydatności kandydatów – Uznanie przysługujące komisji konkursowej – Kontrola sądowa – Granice

(regulamin pracowniczy, załącznik III)

6. Urzędnicy – Konkurs – Komisja konkursowa – Odrzucenie kandydatury – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Poszanowanie tajemnicy zawodowej

(regulamin pracowniczy, art. 25, załącznik III, art. 6)

1. Nie można uznać, że pierwszy etap konkursu, to znaczy etap wstępnej selekcji, oparty na testach wstępnych, był organizowany wyłącznie przez Europejski Urząd Doboru Kadr przy całkowitym braku udziału komisji konkursowej, ponieważ do wzięcia udziału w testach wstępnych tego konkursu zostali zaproszeni wszyscy kandydaci, którzy w następstwie dokonanej przez komisję konkursową wstępnej kontroli kwalifikowalności spełniali ustalone w ogłoszeniu o konkursie warunki zakwalifikowania. Dzięki bowiem przeprowadzeniu wstępnej kontroli kwalifikowalności kandydatów, którzy mogą zostać dopuszczeni do testów wstępnych, komisja konkursowa była w stanie od początku procedury naboru nadzorować integralność egzaminów konkursowych.

(zob. pkt 31)

2. Komisja konkursowa, której przysługuje szeroki zakres uznania co do sposobów przeprowadzenia oraz dokładnej treści egzaminów przewidzianych w ramach konkursu, jest niemniej jednak związana brzmieniem ogłoszenia o konkursie. Sąd Unii może dokonywać kontroli treści egzaminów tylko wtedy, gdy wykracza ona poza ramy wyznaczone przez ogłoszenie o konkursie lub nie ma związku z celami egzaminu lub konkursu. Z tego wynika, że komisji konkursowej przysługuje szeroki zakres uznania co do tego, czy kryteria oceny zawarte w ogłoszeniu o konkursie są wystarczająco dokładne, aby mogła ona wypełnić swe zadanie, lub czy konieczne jest ustalenie przed egzaminami szczegółowszych kryteriów. Ponadto może ona również – jeżeli ogłoszenie o konkursie nie zawiera kryteriów oceny – ustalić te kryteria lub – jeżeli ogłoszenie zawiera kryteria oceny, lecz nie wskazuje ich odpowiedniej wagi – ustalić ich wagę. Sąd może dokonać kontroli decyzji wydanej przez komisję konkursową, która skorzystała z tego uznania, jedynie w zakresie koniecznym do zapewnienia równego traktowania kandydatów.

(zob. pkt 46, 47, 55)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑291/94 Pimley-Smith przeciwko Komisji, 14 lipca 1995 r., pkt 48; sprawa T‑336/02 Christensen przeciwko Komisji, 5 kwietnia 2005 r., pkt 85, 94

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑17/08 Wybranowski przeciwko Komisji, 8 lipca 2010 r., pkt 32 i przytoczone tam orzecznictwo

3. Przyjęte przez komisję konkursową przed egzaminami pisemnymi kryteria sprawdzania tych egzaminów stanowią integralną część ocen porównawczych, dokonywanych przez komisję konkursową w zakresie odpowiednich osiągnięć kandydatów. Kryteria te mają na celu zapewnienie, w interesie kandydatów, pewnej jednolitości ocen komisji konkursowej, w szczególności w wypadku dużej liczby kandydatów przystępujących do konkursu, i są objęte tajemnicą narad na takiej samej zasadzie jak oceny komisji konkursowej. To samo rozumowanie należy zastosować do przyjętych przez komisję konkursową przed egzaminem ustnym parametrów w celu umożliwienia jej oceny ustalonych w ogłoszeniu o konkursie różnych kryteriów oceny wspomnianego egzaminu.

Z tego wynika, że ustalone przez komisję konkursową parametry oceny w celu dokonania oceny udzielonych na egzaminie ustnym odpowiedzi, takie jak wewnętrzna spójność wspomnianych odpowiedzi oraz ustrukturyzowanie argumentacji z całą pewnością nie mogą znajdować się w ogłoszeniu o konkursie.

(zob. pkt 68, 69)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑254/95 P Parlament przeciwko Innamoratiemu, 4 lipca 1996 r., pkt 29

4. O ile zasada równego traktowania wymaga, by egzaminy pisemne odbyły się w tym samym dniu dla wszystkich kandydatów, o tyle taki warunek nie może być stawiany w odniesieniu do egzaminów ustnych, które przez swój charakter nie mogą odbyć się w tym samym momencie dla wszystkich kandydatów i które ponadto niekoniecznie muszą mieć tę samą treść dla wszystkich kandydatów.

W tym względzie okoliczność, że egzaminy ustne przebiegały w trakcie dziesięciu dni roboczych i że podczas czterech dni roboczych nie odbył się żaden egzamin ustny, nie może stanowić naruszenia zasady równego traktowania kandydatów. Różnica czterech dni roboczych w kontekście przygotowania się do egzaminu ustnego konkursu, który został ogłoszony blisko dziesięć miesięcy przed egzaminami ustnymi, i który był skierowany do osób z co najmniej piętnastoletnim doświadczeniem zawodowym w danym zawodzie, jest bowiem bez znaczenia. W rezultacie okoliczność, że dany kandydat został jako jeden z pierwszych zaproszony do złożenia egzaminu ustnego i że nie mógł w związku z tym poświęcić kilku dni więcej na przygotowanie do tego egzaminu tak jak kandydaci zaproszeni później, nie może stawiać go w bardziej niekorzystnym położeniu w stosunku do innych kandydatów z naruszeniem zasady równego traktowania.

(zob. pkt 83, 85)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑132/89 Gallone przeciwko Radzie, 16 października 1990 r., pkt 36

5. Dokonywane przez komisję konkursową oceny podczas sprawdzania umiejętności kandydatów oraz tego, czy nadają się oni do objęcia danych stanowisk, mają charakter porównawczy. Oceny te, jak również decyzje, w drodze których komisja konkursowa stwierdza niepomyślny wynik egzaminu kandydata, wyrażają oceny wartościujące odnośnie do wyników egzaminu kandydata, wpisują się w przysługujący komisji konkursowej szeroki zakres uznania i mogą podlegać kontroli sądu Unii tylko w wypadku naruszenia zasad regulujących prace komisji konkursowej.

Tym samym w obszarze naboru w drodze konkursu kontrola sądu Unii ogranicza się do zbadania prawidłowości procedur, z jakich korzystała administracja, do sprawdzenia prawidłowości ustaleń stanu faktycznego, na którym oparła się administracja w celu wydania decyzji, i wreszcie do stwierdzenia braku oczywistego błędu w ocenie, naruszenia prawa i nadużycia władzy, którymi to wadami może być dotknięta decyzja administracyjna.

(zob. pkt 93, 94)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑53/00 Angioli przeciwko Komisji, 23 stycznia 2003 r., pkt 91, 92

6. Obowiązek uzasadnienia decyzji niekorzystnej ma na celu, po pierwsze, dostarczenie zainteresowanemu wskazówek koniecznych do ustalenia, czy decyzja jest zasadna, a po drugie, umożliwienie przeprowadzenia jej kontroli sądowej. Jeżeli chodzi o decyzje podjęte przez komisję konkursową, obowiązek uzasadnienia trzeba pogodzić z przestrzeganiem tajności prac komisji na podstawie art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego. Zachowanie poufności stoi na przeszkodzie zarówno ujawnianiu stanowiska poszczególnych członków komisji, jak i ujawnianiu jakichkolwiek informacji związanych z ocenami o charakterze osobistym lub porównawczym i dotyczących kandydatów. Wymóg uzasadnienia decyzji komisji konkursowej powinien w tych okolicznościach uwzględnić charakter jej prac, składających się co do zasady przynajmniej z dwóch różnych etapów, to jest po pierwsze z analizy kandydatur w celu wyselekcjonowania kandydatów dopuszczonych do konkursu, a następnie z badania przydatności kandydatów na stanowiska, które mają zostać obsadzone, w celu sporządzenia listy odpowiednich kandydatów.

Drugi etap prac komisji konkursowej ma przede wszystkim charakter porównawczy i z tego względu objęty jest tajnością jej prac. Kryteria sprawdzania przyjęte przez komisję konkursową przed egzaminami stanowią integralną część ocen o charakterze porównawczym, których dokonuje komisja konkursowa w odniesieniu do poszczególnych osiągnięć kandydatów. Kryteria te są zatem objęte tajnością obrad z tego samego względu co oceny komisji konkursowej. Oceny o charakterze porównawczym, których dokonuje komisja konkursowa, znajdują odzwierciedlenie w ocenach, które przyznaje ona kandydatom. Są one wyrazem ocen wartościujących każdego z nich. Z uwagi na tajny charakter prac komisji konkursowej udostępnienie ocen otrzymanych z poszczególnych egzaminów stanowi wystarczające uzasadnienie decyzji komisji konkursowej. Uzasadnienie tego rodzaju nie narusza praw kandydatów.

Ponadto, mając na względzie szeroki zakres uznania, jaki przysługuje komisji konkursowej przy ocenie wyników egzaminów przeprowadzanych w ramach konkursu, nie może być ona zobowiązana – przy uzasadnianiu niepowodzenia kandydata na egzaminie – do precyzyjnego wskazywania, które z jego odpowiedzi zostały uznane za niezadowalające, lub wyjaśniania, dlaczego odpowiedzi te zostały uznane za niezadowalające. Taki stopień szczegółowości uzasadnienia nie jest konieczny do umożliwienia sądowi sprawowania kontroli sądowej, a w rezultacie – do umożliwienia kandydatowi oceny zasadności złożenia zażalenia lub, w odpowiednim wypadku, wniesienia skargi.

(zob. pkt 106–109)

Odesłanie:

Trybunał: ww. sprawa Parlament przeciwko Innamoratiemu, pkt 23–29, 32

Sąd Pierwszej Instancji: ww. sprawa Pimley-Smith przeciwko Komisji, pkt 63, 64; sprawa T‑19/03 Konstantopoulou przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 19 lutego 2004 r., pkt 34

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑16/07 Dragoman przeciwko Komisji, 30 kwietnia 2008 r., pkt 63 i przytoczone tam orzecznictwo