Z chwilą gdy dziecko, będące obywatelem jednego państwa członkowskiego i przebywających legalnie na terytorium innego państwa członkowskiego i jego rodzice mają wyłącznie obywatelstwo tego państwa członkowskiego, a w odniesieniu do nadania nazwiska rodowego norma kolizyjna tego państwa odsyła do krajowego prawa materialnego dotyczącego nazwisk, ustalenie nazwiska owego dziecka w tym państwie członkowskim i zgodnie z jego prawem nie może stanowić dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w rozumieniu art. 12 WE.

Artykuł 18 WE stoi na przeszkodzie temu, aby organy państwa członkowskiego, stosując prawo krajowe, które wiąże ustalenia nazwiska rodowego wyłącznie z obywatelstwem, mogły odmówić uznania nazwiska rodowego dziecka, ustalonego i zarejestrowanego w innym państwie członkowskim, w którym dziecko się urodziło i od urodzenia ma miejsce zamieszkania, przy czym — podobnie jak jego rodzice — ma ono obywatelstwo tylko pierwszego z tych państw członkowskich. W istocie obowiązek posługiwania się w państwie członkowskim, którego dana osoba jest obywatelem, nazwiskiem innym niż już nadane i zarejestrowane w państwie członkowskim urodzenia i miejsca zamieszkania może stanowić przeszkodę w wykonywaniu przyznanego przez art. 18 WE prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich. W tym względzie rozbieżności w nazwiskach mogą spowodować poważne niedogodności dla zainteresowanego zarówno w sferze publicznej, jak i prywatnej, ponieważ mając tylko jedno obywatelstwo wydany mu przez państwo członkowskie, którego jest obywatelem, paszport zawierać będzie jego nazwisko inne od nazwiska nadanego mu w państwie członkowskim urodzenia i miejsca zamieszkania. Zainteresowany może być w tym względzie zmuszony do wyjaśniania wątpliwości dotyczących jego tożsamości i odpierania podejrzeń o złożenie nieprawdziwego oświadczenia, wywołanych rozbieżnością między dwoma nazwiskami rodowymi, za każdym razem, gdy będzie on musiał dowieść swej tożsamości w państwie miejsca zamieszkania. Poza tym w odniesieniu do zaświadczeń, świadectw i dyplomów i wszelkich innych dokumentów przyznających prawa jakakolwiek rozbieżność w zakresie nazwiska rodowego rodzić wątpliwości co do autentyczności przedstawionych dokumentów lub prawdziwości zawartych w nich danych.

Ponieważ zainteresowany za każdym razem, kiedy przekroczy granicę między danymi dwoma państwami członkowskimi, będzie nosić inne nazwisko, łącznik obywatelstwa, który służy zagwarantowaniu ciągłości i stabilności przy ustalaniu nazwiska osoby doprowadzi do rezultatu przeciwnego do zamierzonego, co nie pozwala na uzasadnienie tej odmowy. Cel polegający na zapewnieniu jednolitości nazwiska wśród członków dużej rodziny, jakkolwiek jako taki mógłby się wydawać słuszny, nie ma znaczenia, które pozwalałoby na uzasadnienie takiej odmowy. Ponadto uproszczenia administracyjne, które doprowadziły państwo członkowskie, którego obywatelem jest zainteresowany, do zakazania nadawania nazwisk złożonych, nie są wystarczające dla uzasadnienia ograniczenia swobody przemieszczania się, tym bardziej że zakaz ten nie wydaje się całkowity w świetle prawa owego państwa członkowskiego.

(por. pkt 22, 23, 25–28, 31, 32, 36, 37; sentencja)