Sprawa C-415/07

Lodato Gennaro & C. SpA

przeciwko

Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), SCCI

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Nocera Inferiore)

„Pomoc państwa w zakresie zatrudnienia — Wytyczne dotyczące pomocy w zakresie zatrudnienia — Wytyczne w sprawie pomocy państwa na cele regionalne — Rozporządzenie (WE) nr 2204/2002 — Pojęcie „tworzenie nowych miejsc pracy” — Obliczenie zwiększenia ilości miejsc pracy”

Opinia rzecznika generalnego D. Ruiza-Jaraba Colomera przedstawiona w dniu 27 listopada 2008 r. I ‐ 2601

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 2 kwietnia 2009 r. I ‐ 2616

Streszczenie wyroku

Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, która może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem

(art. 87 ust. 3 WE; komunikat Komisji 95/C 334/04; komunikat Komisji 98/C 074/09)

Wytyczne dotyczące pomocy w zakresie zatrudnienia, na podstawie których pomoc w zakresie zatrudnienia dodatkowych pracowników w danym przedsiębiorstwie może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, powinny być interpretowane w ten sposób, że należy porównać średnią liczbę rocznych jednostek roboczych z roku poprzedzającego zatrudnienie ze średnią liczbą rocznych jednostek roboczych z roku następującego po zatrudnieniu.

W istocie wykładni owych wytycznych należy dokonywać w ścisłym związku z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej, ponieważ pojęcie tworzenia miejsc pracy jest wspólne dla jednych i drugich wytycznych, które w istocie definiują to pojęcie, odpowiednio w pkt 17 i 4.12, odnosząc się do wzrostu netto liczby miejsc pracy w stosunku do średniej z pewnego okresu czasu.

Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej dokładniej definiują drugi element porównania, jaki należy uwzględnić w celu weryfikacji, czy to przedsiębiorstwo rzeczywiście dokonało zwiększenia netto liczby miejsc pracy w stosunku do średniej z pewnego okresu czasu. Po pierwsze, w pkt 4.12 tych wytycznych jest bowiem mowa o tym, że tworzenie nowych miejsc pracy oznacza wzrost netto ich liczby w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią z pewnego okresu czasu oraz że w związku z tym od liczby miejsc pracy utworzonych w danym okresie należy odjąć liczbę miejsc pracy ewentualnie zlikwidowanych w tym samym okresie. Po drugie, w przypisie 33 do owych wytycznych zostało uściślone, że liczba miejsc pracy odpowiada liczbie rocznych jednostek roboczych, tzn. liczbie osób zatrudnionych przez jeden rok w pełnym wymiarze czasu, natomiast osoby pracujące w niepełnym wymiarze czasu oraz sezonowo są liczone jako ułamkowe części rocznych jednostek roboczych.

Z tego wynika, że zgodnie z tymi ostatnimi wytycznymi tworzenie nowych miejsc pracy oznacza wzrost netto liczby pracowników zatrudnionych przez jeden rok w pełnym wymiarze czasu (przy czym osoby pracujące w niepełnym wymiarze czasu oraz sezonowo są liczone jako ułamkowe części rocznych jednostek roboczych) w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią z okresu odniesienia. Wobec tego zgodnie z tymi wytycznymi drugi element porównania w czasie liczby zatrudnionych stanowi liczba pracowników obliczonych w rocznych jednostkach roboczych, a zatem w okresie jednego roku, a nie liczba osób zatrudnionych w przedsiębiorstwie w dniu zatrudnienia.

(por. pkt 23, 25–27, 32; sentencja)