ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu z dnia 13 października 2021 r. – European Union Copper Task Force / Komisja

(Sprawa T-153/19) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna o nazwie „związki miedzi” - Odnowienie zatwierdzenia do celów wprowadzenia do obrotu - Substancje kwalifikujące się do zastąpienia - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Stowarzyszenia - Proporcjonalność - Zasada ostrożności - Oczywisty błąd w ocenie - Opinia biegłego)

(2021/C 490/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Union Copper Task Force (Springfield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: I. Moreno-Tapia Rivas i C. Vila Gisbert, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castilla Contreras i I. Naglis, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną:: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Stefani, C. Ionescu Dima i A. Tamás, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: D. Kornilaki i E. Karlsson, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1981 z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnych związki miedzi, jako substancji kwalifikujących się do zastąpienia, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2018, L 317, s. 16).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) European Union Copper Task Force zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 155 z dnia 6.5.2019.
C 481/22

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Sipcam Oxon / Komisja

(Sprawa T-518/19) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna chlorotalonil - Nieodnowienie włączenia do załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 - Procedura oceny - Prawo do obrony - Propozycja sklasyfikowania substancji czynnej - Pewność prawa - Proporcjonalność - Zasada ostrożności)

(2021/C 481/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sipcam Oxon SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i P. Sellar)

Strona pozwana: Komisja Europejska (représentants: F. Castilla Contreras, A. Dawes i I. Naglis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/677 z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej chlorotalonil, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2019, L 114, s. 15).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Sipcam Oxon SpA porywa koszty postępowania, w tym koszty postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych.

(1) Dz.U. C 305 z 9.9.2019.
C 471/40

Wyrok Sądu z dnia 6 października 2021 r. – Tempus Energy Germany i T Energy Sweden / Komisja

(Sprawa T-167/19) (1)

(Pomoc państwa - Polski rynek energii elektrycznej - Rynek mocy - System pomocy - Artykuł 108 ust. 2 i 3 TFUE - Pojęcie wątpliwości - Artykuł 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2015/1589 - Poważne trudności - Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE - Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014 – 2020 - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron - Obowiązek uzasadnienia)

(2021/C 471/55)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tempus Energy Germany GmbH (Berlin, Niemcy), T Energy Sweden AB (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci D. Fouquet i J. Derenne)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i P. Němečková, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik), PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. (Warszawa, Polska) (przedstawiciele: A. Ryan, A. Klosok, solicitors, a także adwokaci T. Janssens i K. Bojarojć-Bartnicka), Enel X Polska z o.o. (Warszawa) (przedstawiciele: adwokaci V. Cannizzaro, S. Ventura i L. Caroli), Enspirion sp. z o.o. (Gdańsk, Polska) (przedstawiciel: A. Czech, radca prawny)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2014) 601 final z dnia 7 lutego 2018 r. o niewnoszeniu sprzeciwu wobec systemu pomocy związanego z rynkiem mocy w Polsce, ze względu na to, że system ten jest zgodny z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE [pomoc państwa SA.46100 (2017/N)].

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Tempus Energy Germany GmbH i T Energy Sweden AB pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, PGE Polska Grupa Energetyczna S.A., Enel X Polska z o.o. i Enspirion sp. z o.o.

3) Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 155 z 6.5.2019.
C 471/43

Wyrok Sądu z dnia 29 września 2021 r. – AlzChem Group / Komisja

(Sprawa T-569/19) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące postępowania zmierzającego do odzyskania pomocy państwa w następstwie decyzji uznającej ją za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazującej jej odzyskanie - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Nadrzędny interes publiczny - Zasada niedyskryminacji - Obowiązek uzasadnienia)

(2021/C 471/60)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AlzChem Group AG (Trostberg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Borsos i J. Guerrero Pérez)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Ehrbar i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 5602 final z dnia 22 lipca 2019 r. odmawiającej udzielenia skarżącej dostępu do dokumentów związanych z postępowaniem zmierzającym do odzyskania pomocy państwa w następstwie decyzji uznającej ową pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazującą jej odzyskanie.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) AlzChem AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 363 z 28.10.2019.
Wyrok Sądu z dnia 23 lutego 2022 r. – Chemours Netherlands / ECHA

(Sprawa T-636/19) (1)

(REACH - Substancje wzbudzające szczególnie duże obawy - Ustalenie listy substancji zidentyfikowanych w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Decyzja identyfikująca kwas 2,3,3,3,3-tetrafluoro-2-(heptafluoropropropoksy)propionowy, jego sole i jego halogenki acylowe (obejmujące dowolny z jego indywidualnych izomerów i ich kombinacje) jako substancję spełniającą kryteria włączenia na listę - Artykuł 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Oczywisty błąd w ocenie - Proporcjonalność)

(2022/C 171/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chemours Netherlands BV (Dordrecht, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci R. Cana i E. Mullier)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), (przedstawiciele: W. Broere, N. Herbatschek i M. Heikkilä, pełnomocnicy, wpierani przez adwokata S. Raes)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Niderlnadów (przedstawiciele: M. Bulterman, J. Langer i C. Schillemans, pełnomocnicy), ClientEarth AISBL (Bruksela, Belgia), ClientEarth (Londyn, Zjednoczone Królestwo), CHEM Trust Europe eV (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat N. Angelet)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji D/71/2019 z dnia 4 lipca 2019 r., która weszła w życie dnia 16 lipca 2019 r., w zakresie, w jakim obejmuje ona kwas 2,3,3,3-tetrafluoro-2-(heptafluoropropoksy)propionowy, jego sole i halogenki acylowe (oraz ich izomery i kombinacje izomerów) na liście substancji zidentyfikowanych w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmiany dyrektywy 1999/45/WE oraz uchylenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywy Rady 76/769/EWG i dyrektyw Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2007 L 136, s. 3).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Chemours Netherlands BV pokrywa oprócz własnych kosztów koszty poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA) i przez ClientEarth AISBL, ClientEarth i CHEM Trust Europe eV.

3) Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 399 z 25.11.2019.
Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Sped-Pro/Komisja

(Sprawa T-791/19) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynek usług kolejowych przewozów towarowych - Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji - Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 - Rozsądny termin - Interes Unii w dalszym rozpatrywaniu skargi do Komisji - Określenie organu najbardziej właściwego do rozpatrzenia skargi - Kryteria - Oczywisty błąd w ocenie - Systemowe lub ogólne nieprawidłowości w zakresie poszanowania państwa prawnego - Ryzyko naruszenia praw składającego skargę do Komisji w przypadku jej odrzucenia - Obowiązek uzasadnienia)

(2022/C 148/30)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Sped-Pro S.A. (Warszawa, Polska) (przedstawiciel: radca prawny M. Kozak)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Szczodrowski, L. Wildpanner i P. van Nuffel, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 6099 final z dnia 12 sierpnia 2019 r. (sprawa AT.40459 – Kolejowe przewozy towarowe w Polsce – PKP Cargo), w której Komisja odrzuciła skargę złożoną do niej przez skarżącą w sprawie podnoszonych naruszeń art. 102 TFUE na rynku usług kolejowych przewozów towarowych w Polsce.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2019) 6099 final z dnia 12 sierpnia 2019 r. (sprawa AT.40459 – Kolejowe przewozy towarowe w Polsce – PKP Cargo).

2) Komisja zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Sped-Pro S.A.

3) Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 27 z 27.1.2020.
C 148/21

Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – Heitec/EUIPO – Hetec Datensysteme (HEITEC)

(Sprawa T-520/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy HEITEC - Nieuwzględnienie dowodów przedstawionych przed Wydziałem Unieważnień i przed Izbą Odwoławczą - Artykuł 95 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak rzeczywistego używania znaku towarowego - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001] - Zasada 40 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625])

(2022/C 148/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Heitec AG (Erlangen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat G. Wagner)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Hetec Datensysteme GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Kockläuner i O. Nilgen)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 kwietnia 2019 r. (sprawa R 1171/2018-2) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Hetec Datensysteme a Heitec.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Heitec AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 312 z 16.9.2019.
C 128/17

Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2022 r. – AMVAC Netherlands/Komisja

(Sprawa T-317/19) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna etoprofos - Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej - Rozporządzenie (WE) nr 107/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 844/2012 - Prawo do obrony - Oczywisty błąd w ocenie - Pewność prawa - Proporcjonalność - Zasada ostrożności)

(2022/C 128/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: AMVAC Netherlands BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu, M. Grunchard i S. Englebert)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castilla Contreras i A. Dawes, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/344 z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej etoprofos, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2019, L 62, s. 7).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) AMVAC Netherlands BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszego postępowania i postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

(1) Dz.U. C 263 z 5.8.2019.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) z dnia 17 stycznia 2019 r. [ARES (2019) 266593], po pierwsze, w zakresie, w jakim REA nie ustosunkowała się do wniosku Patricka Breyera o udzielenie dostępu do dokumentów dotyczących zezwolenia na realizację projektu iBorderCtrl, a po drugie, w zakresie, w jakim REA odmówiła pełnego dostępu do dokumentu D 1.3, częściowego dostępu do dokumentów D 1.1, D 1.2, D 2.1, D 2.2 i D 2.3, a także szerszego dostępu do dokumentów D 3.1, D 7.3 i D 7.8, w zakresie, w jakim dokumenty te zawierają informacje nieobjęte wyjątkiem przewidzianym w art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.
C 95/27

Wyrok Sądu z dnia 21 grudnia 2021 r. – Worldwide Spirits Supply/EUIPO – Melfinco (CLEOPATRA QUEEN)

(Sprawa T-870/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy CLEOPATRA QUEEN - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy CLEOPATRA MELFINCO - Artykuły 15 i 57 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie artykuły 18 i 64 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego - Unieważnienie prawa do znaku towarowego)

(2022/C 95/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Worldwide Spirits Supply, Inc. (Tortola, Brytyjskie Wyspy Dziewicze) (przedstawiciel: adwokatka S. Demetriou)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i V. Ruzek, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Melfinco S.A. (Schaan, Lichtenstein) (przedstawiciel: adwokatka M. Gioti)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 października 2019 r. (sprawa R 1820/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Melfinco i Worldwide Spirits Supply.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Worldwide Spirits Supply, Inc. zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

3) Melfinco S.A. pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 77 z 9.3.2020.
Wyrok Sądu z dnia 8 grudnia 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO – Fontana Food (GRILLOUMI BURGER)

(Sprawa T-595/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GRILLOUMI BURGER - Wcześniejszy słowny wspólny unijny znak towarowy HALLOUMI - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak naruszenia renomy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2022/C 73/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister i V. Marsland, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Fontana Food AB (Tyresö, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci P. Nihlmark i L. Zacharoff)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 czerwca 2019 r. (sprawa R 1356/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a Fontana Food.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 357 z 21.10.19.
C 303/37

Wyrok Sądu z dnia 22 czerwca 2022 r. – Włochy/Komisja

(Sprawa T-357/19) (1)

(EFRR - Polityka regionalna - Programy operacyjne w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” we Włoszech - Decyzja zatwierdzająca wkład finansowy EFRR do dużego projektu „Duży projekt krajowy łącza ultraszerokopasmowego – białe strefy” - Niekwalifikowalność wydatków beneficjenta poniesionych z tytułu podatku VAT - Artykuł 69 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 - Pojęcie „podatku VAT, który można odzyskać na mocy prawodawstwa krajowego w dziedzinie VAT”)

(2022/C 303/45)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierana przez P. Gentiliego, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Mantl i F. Tomat, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Vláčil i O. Serdula, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: I. Herranz Elizalde, pełnomocnik)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE strona skarżąca domaga się twierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2019) 2652 final z dnia 3 kwietnia 2019 r. zatwierdzającej wkład finansowy do dużego projektu „Duży projekt krajowy łącza ultraszerokopasmowego – białe strefy” wybranego w ramach programów operacyjnych „POR Abruzzo FESR 2014–2020”, „Basilicata”, „POR Calabria FESR FSE”, „Campania”, „POR Emilia Romagna FESR”, „POR Lazio FESR”, „POR Liguria FESR”, „POR Lombardia FESR”, „POR Marche FESR 2014–2020”, „POR Piemonte FESR”, „POR Puglia FESR-FSE”, „POR Sardegna FESR”, „Sicilia”, „Toscana”, „POR Umbria FESR”, „POR Veneto FESR 2014–2020” oraz „Przedsiębiorstwa i konkurencyjność” we Włoszech, zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej koszty poniesione przez beneficjenta z tytułu podatku od wartości dodanej (VAT).

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji C(2019) 2652 final z dnia 3 kwietnia 2019 r. zatwierdzającej wkład finansowy do dużego projektu „Duży projekt krajowy łącza ultraszerokopasmowego – białe strefy”, wybranego w ramach programów operacyjnych „POR Abruzzo FESR 2014-2020”, „Basilicata”, „POR Calabria FESR FSE”, „Campania”, „POR Emilia Romagna FESR”, „POR Lazio FESR”, „POR Liguria FESR”, „POR Lombardia FESR”, „POR Marche FESR 2014–2020”, „POR Piemonte FESR”, „POR Puglia FESR-FSE”, „POR Sardegna FESR”, „Sicilia”, „Toscana”, „POR Umbria FESR”, „POR Veneto FESR 2014–2020” oraz „Przedsiębiorstwa i konkurencyjność” we Włoszech, w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej koszty poniesione przez beneficjenta z tytułu podatku od wartości dodanej.

2) Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, połowę kosztów poniesionych przez Republikę Włoską.

3) Republika Czeska i Królestwo Hiszpanii pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 263 z 5.8.2019.
C 276/9

Wyrok Sądu z dnia 18 maja 2022 r. – Canon/Komisja

(Sprawa T-609/19) (1)

(Konkurencja - Koncentracje - Sektor produkcji narzędzi medycznych - Decyzja nakładająca grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią - Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 - Transakcja tymczasowa i transakcja ostateczna - Struktura przeniesienia aktywów - Jednolita koncentracja - Prawo do obrony - Uzasadnione oczekiwania - Zasada legalności - Proporcjonalność - Kwota grzywien - Okoliczności łagodzące)

(2022/C 276/13)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Canon Inc. (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci U. Soltész, W. Bosch, C. von Köckritz, K. Winkelmann, M. Reynolds, J. Schindler, D. Arts i W. Devroe)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Conte i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (predstawiciele: A.-L. Meyer i O. Segnana, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające w pierwszej kolejności do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 4559 final z dnia 27 czerwca 2019 r., nakładającej grzywny za brak zgłoszenia koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 oraz za wprowadzenie w życie koncentracji z naruszeniem art. 7 ust. 1 wskazanego rozporządzenia (sprawa M.8179 – Canon/Toshiba Medical Systems Corporation), a posiłkowo do uchylenia lub obniżenia kwoty grzywien nałożonych na skarżącą.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Canon Inc. zostaje obciążona własnymi kosztami, a także kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 399 z 25.11.2019.
2)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1579 z dnia 18 października 2018 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych opon pneumatycznych, nowych lub bieżnikowanych, gumowych, w rodzaju stosowanych w autobusach lub samochodach ciężarowych, o wskaźniku nośności przekraczającym 121, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz uchylającego rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/163 w zakresie, w jakim nakłada ostateczne cła antydumpingowe na przywóz produktów wytwarzanych przez następujących producentów eksportujących: — Chaoyang Long March Tyre Co. Ltd; — Triangle Tyre Co. Ltd; — Shandong Wanda Boto Tyre Co. Ltd; — Qingdao Doublestar Tire Industrial Co. Ltd; — Ningxia Shenzhou Tire Co. Ltd; — Guizhou Tyre Co. Ltd; — Aeolus Tyre Co. Ltd; — Shandong Huasheng Rubber Co. Ltd; — Chongqing Hankook Tire Co. Ltd; — Prinx Chengshan (Shandong) Tire Co. Ltd; — Jiangsu Hankook Tire Co. Ltd; — Shandong Linglong Tire Co. Ltd; — Shandong Jinyu Tire Co., Ltd; — Sailun Jinyu Group Co. Ltd; — Shandong Kaixuan Rubber Co. Ltd; — Weifang Yuelong Rubber Co. Ltd; — Weifang Shunfuchang Rubber And Plastic Products Co. Ltd; — Shandong Hengyu Science & Technology Co. Ltd; — Jiangsu General Science Technology Co. Ltd; — Double Coin Group (Jiang Su) Tyre Co. Ltd; — Hefei Wanli Tire Co. Ltd; — Giti Tire (Anhui) Company Ltd; — Giti Tire (Fujian) Company Ltd; — Giti Tire (Hualin) Company Ltd; — Giti Tire (Yinchuan) Company Ltd; — Qingdao GRT Rubber Co. Ltd.