Keywords

Summary



Keywords

1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Legitymacja procesowa

(art. 230 akapit czwarty WE)

2. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Procedura przetargowa – Obowiązek przestrzegania zasady równego traktowania oferentów

(rozporządzenie Rady nr 1605/2002, art. 89 ust. 1)

3. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Procedura przetargowa – Udzielanie zamówień – Najkorzystniejsza ekonomicznie oferta – Kryteria udzielania

(rozporządzenie Rady nr 1605/2002, art. 97 ust. 1, 2; rozporządzenie Komisji nr 2342/2002, art. 138 ust. 2, 3)

4. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja o nieprzyjęciu oferty wydana w ramach procedury udzielania zamówień publicznych

(art. 253 WE; rozporządzenie Rady nr 1605/2002, art. 100 ust. 2; rozporządzenie Komisji nr 2342/2002, art. 149)

Summary

1. W ramach skargi o stwierdzenie nieważności decyzji instytucji zamawiającej, skierowanej do konsorcjum będącego oferentem, które nieposiadało nigdy osobowości prawnej, o nieprzyjęciu przedstawionej przez niego oferty i o udzieleniu przedmiotowego zamówienia publicznego innemu oferentowi, zainteresowane spółki będące członkami konsorcjum należy uważać za adresatów tejże decyzji. W tych okolicznościach spółce będącej członkiem konsorcjum wolno zatem jako będącej adresatem rzeczonej decyzji zaskarżyć ją na warunkach ustanowionych w art. 230 WE.

(por. pkt 40)

2. Instytucja zamawiająca jest zobowiązana do tego, by na każdym etapie postępowania przetargowego czuwać nad przestrzeganiem zasady równego traktowania oraz, co z tego wynika, nad równością szans wszystkich oferentów. Zasada równego traktowania oferentów, mająca na celu wspieranie rozwoju zdrowej i skutecznej konkurencji między przedsiębiorstwami uczestniczącymi w publicznym przetargu, wymaga, by wszyscy oferenci mieli takie same szanse przy formułowaniu swych ofert, z czego wynika zatem wymóg, by oferty wszystkich oferentów poddane były tym samym warunkom.

Zasada równego traktowania związana jest również z obowiązkiem przejrzystości w celu umożliwienia weryfikacji jej przestrzegania. Zasada przejrzystości ma zasadniczo na celu wyłączenie ryzyka faworyzowania i arbitralności ze strony instytucji zamawiającej. Oznacza ona, że wszystkie warunki i szczegółowe zasady procedury udzielania zamówienia powinny być sformułowane w sposób jasny, precyzyjny i jednoznaczny w ogłoszeniu o zamówieniu lub w specyfikacji warunków zamówienia. Zasada przejrzystości oznacza zatem, że wszystkie informacje techniczne, istotne dla prawidłowego zrozumienia ogłoszenia o zamówieniu lub specyfikacji warunków zamówienia, powinny, gdy tylko jest to możliwe, zostać udostępnione wszystkim przedsiębiorstwom uczestniczącym w postępowaniu dotyczącym udzielenia zamówienia publicznego, po pierwsze, by pozwolić wszystkim rozsądnie poinformowanym i wykazującym zwykłą staranność oferentom na zrozumienie ich dokładnego zakresu i dokonanie ich wykładni w taki sam sposób, a po drugie, by umożliwić instytucji zamawiającej rzeczywistą weryfikację, czy oferty przedstawione przez oferentów odpowiadają kryteriom wyznaczonym dla danego zamówienia.

Naruszenie równości szans i zasady przejrzystości stanowi uchybienie w ramach postępowania poprzedzającego wniesienie skargi prowadzące do naruszenia prawa do informacji zainteresowanych stron. Niemniej jednak takie uchybienie proceduralne może prowadzić do stwierdzenia nieważności rozpatrywanej decyzji wyłącznie w razie wykazania, że w braku tego uchybienia postępowanie administracyjne mogłoby mieć inny wynik, gdyby występowała w tym względzie choćby znikoma szansa, że skarżący mógłby doprowadzić do tego, by postępowanie administracyjne zakończyło się innym rezultatem.

(por. pkt 55–59, 61)

3. Artykuł 97 ust. 1 rozporządzenia nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich nakłada na instytucję zamawiającą, gdy udzielenie zamówienia odbywa się przez procedurę przyjęcia najkorzystniejszej ekonomicznie oferty, obowiązek określenia i umieszczenia w dokumentach zaproszenia do składania ofert kryteriów udzielenia zamówienia służących ocenie treści ofert. Zgodnie z art. 138 ust. 2 rozporządzenia nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego kryteria te muszą być uzasadnione przedmiotem zamówienia. Zgodnie z ust. 3 tego samego przepisu instytucja zamawiająca określa również, w ogłoszeniu o zamówieniu lub w specyfikacji warunków zamówienia, przypisaną poszczególnym wybranym kryteriom wagę, w celu określenia najkorzystniejszej ekonomicznie oferty. Przepisy te pozostawiają jednak instytucji zamawiającej wybór kryteriów udzielenia zamówienia, w których świetle ocenione zostaną oferty. Kryteria przyjęte nie muszą mieć koniecznie charakteru ilościowego lub ukierunkowanego wyłącznie na cenę. Nawet jeśli kryteria udzielenia zamówienia, które nie są wyrażone w sposób ilościowy, są włączone do specyfikacji warunków zamówienia, mogą one być stosowane w sposób obiektywny i jednolity w celu porównania ofert i są wyraźnie istotne dla ustalenia najkorzystniejszej ekonomicznie oferty.

(por. pkt 106–108)

4. Przepisami określającymi treść obowiązku uzasadnienia spoczywającego na instytucji zamawiającej wobec oferenta, który nie został wybrany w ramach postępowania o udzielenie danego zamówienia, są art. 100 ust. 2 rozporządzenia nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich i art. 149 rozporządzenia nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego. Z treści tych przepisów wynika, iż w dziedzinie zamówień publicznych instytucja zamawiająca spełnia obowiązek uzasadnienia, jeżeli w pierwszej chwili poprzestaje na powiadomieniu każdego niedopuszczonego oferenta o przyczynach odrzucenia jego oferty, a następnie tych oferentów, którzy złożyli dopuszczoną ofertę oraz wystąpili z wyraźnym wnioskiem w tym zakresie, informuje o cechach i stosunkowych zaletach przyjętej oferty, a także o nazwie oferenta, któremu udzielono zamówienia w terminie piętnastu dni od otrzymania pisemnego wniosku. Ten sposób postępowania jest zgodny z celem obowiązku uzasadnienia zawartym w art. 253 WE, według którego uzasadnienie powinno przedstawiać w sposób jasny i jednoznaczny rozumowanie autora aktu, tak aby pozwolić zainteresowanym na zapoznanie się ze względami uzasadniającymi przyjęty środek w celu umożliwienia im dochodzenia ich praw, a sądowi na przeprowadzenie jego kontroli.

(por. pkt 132–134)