Keywords

Summary



Keywords

1. Środki własne Unii Europejskiej – Rozporządzenie w sprawie ochrony interesów finansowych Unii – Sankcje administracyjne – Przesłanki stosowania – Niemożność nałożenia takich sankcji jedynie na podstawie art. 5 i 7 owego rozporządzenia

(rozporządzenie Rady nr 2988/95, art. 5, 7)

2. Środki własne Unii Europejskiej – Rozporządzenie w sprawie ochrony interesów finansowych Unii – Sankcje administracyjne – Przesłanki stosowania – Spółka wyspecjalizowana w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru, która dostarczyła fałszywe świadectwa

(rozporządzenie Rady nr 2988/95, art. 7)

3. Środki własne Unii Europejskiej – Rozporządzenie w sprawie ochrony interesów finansowych Unii – Postępowanie w sprawie nieprawidłowości – Termin przedawnienia

(rozporządzenie Rady nr 2988/95, art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 1 akapit trzeci)

Summary

1. Artykuły 5 i 7 rozporządzenia nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich nie mają zastosowania w ten sposób, że sankcje administracyjne mogą być nałożone na podstawie samych tych przepisów, ponieważ w kontekście ochrony interesów finansowych Unii stosowanie sankcji administracyjnej do jednej kategorii osób wymaga, aby przed popełnieniem spornej nieprawidłowości albo prawodawca unijny przyjął przepisy sektorowe określające taką sankcję i warunki jej stosowania do tej kategorii osób, albo w danym przypadku, jeżeli takie przepisy nie zostały jeszcze przyjęte na poziomie Unii, prawo państwa członkowskiego, w którym została popełniona owa nieprawidłowość, przewidywało nałożenie sankcji administracyjnej na wskazaną kategorię osób.

W istocie chociaż rozporządzenia mają z reguły, ze względu na swój charakter i swoją funkcję w systemie źródeł prawa unijnego, bezpośredni skutek w krajowych porządkach prawnych, bez konieczności przyjmowania środków wykonawczych przez władze krajowe lub przyjęcia dodatkowych przepisów przez prawodawcę Unii, wprowadzenie w życie niektórych przepisów rozporządzenia może wymagać przyjęcia środków wykonawczych przez państwa członkowskie lub przez samego prawodawcę Unii.

W kontekście ochrony interesów finansowych Unii dotyczy to także sankcji administracyjnych nałożonych na różne kategorie podmiotów określonych w rozporządzeniu nr 2988/95. Jest tak między innymi w wypadku sankcji, o których mowa w art. 5 i 7 owego rozporządzenia ponieważ przepisy te ograniczają się do wprowadzenia ogólnych reguł kontroli oraz sankcji w celu ochrony finansowych interesów Unii oraz ponieważ, w szczególności, nie określają one dokładnie, którą z sankcji wymienionych we wspomnianym w art. 5 należy zastosować w przypadku nieprawidłowości naruszających interesy finansowe Unii ani kategorii podmiotów, których w takim przypadku miałaby dotyczyć sankcja.

(por. pkt 32-34, 36, 43; pkt 1 sentencji)

2. W okolicznościach, gdy przepisy sektorowe Unii nie wprowadzały jeszcze przedawnienia obowiązku państw członkowskich do określenia skutecznych sankcji, w przypadku gdy spółka wyspecjalizowana w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru zatwierdzona przez państwo członkowskie dostarczyła fałszywe świadectwa, art. 7 rozporządzenia nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, nie stoi na przeszkodzie temu, aby państwa członkowskie zastosowały sankcję wobec tego podmiotu jako osoby, która „uczestniczyła w nieprawidłowości”, czy podmiotu, na którym „ciąży obowiązek poniesienia odpowiedzialności” za nią w rozumieniu tego przepisu, jednak pod warunkiem, że stosowanie takiej sankcji opiera się na jasnej i jednoznacznej podstawie prawnej, co powinien zbadać sąd krajowy.

(por. pkt 62; pkt 2 sentencji)

3. Podanie do wiadomości spółce wyspecjalizowanej w płaszczyźnie międzynarodowej w dziedzinie kontroli i nadzoru, która dostarczyła świadectwo wprowadzenia do obrotu dla konkretnej czynności wywozu, sprawozdania z kontroli stwierdzającego nieprawidłowość w związku z tą czynnością, przedstawienie tej spółce wezwania do przedstawienia dodatkowych dokumentów wykazujących faktyczne dopuszczenie do obrotu lub wysłanie listu poleconego nakładającego karę na rzeczoną spółkę za udział w nieprawidłowości w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, stanowią dostatecznie konkretne akty, o których zawiadamia się daną osobę, a które odnoszą się do śledztwa lub postępowania w sprawie nieprawidłowości, które w konsekwencji przerywają bieg przedawnienia w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit trzeci omawianego rozporządzenia.

(por. pkt 70; pkt 3 sentencji)