Brzmienie art. 76 rozporządzenia nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin ogranicza zastosowanie zasady badania stanu faktycznego z urzędu do stanu, który jest przedmiotem badania przewidzianego w art. 54 i 55 tego rozporządzenia. Po drugie, na mocy art. 51 rozporządzenia nr 874/2009 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2100/94 w odniesieniu do postępowania przed Wspólnotowym Urzędem Odmian Roślin, do postępowania odwoławczego stosuje się mutatis mutandis przepisy odnoszące się do postępowania wszczętego przed Wspólnotowym Urzędem Odmian Roślin. Zatem zasada badania stanu faktycznego z urzędu obowiązuje także w takim postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

Zatem to tylko poważne wątpliwości co do okoliczności, czy warunki określone w art. 7 lub 10 rozporządzenia nr 2100/94 były spełnione w chwili badania przewidzianego w art. 54 i 55 wspomnianego rozporządzenia, mogą uzasadniać ponowne badanie odmiany chronionej w ramach postępowania w sprawie unieważnienia prawa na podstawie art. 20 owego rozporządzenia.

Ponadto w ramach postępowania w sprawie przyznania prawa do ochrony ubiegająca się o nie odmiana rośliny jest przedmiotem szczegółowego i złożonego badania merytorycznego i technicznego zgodnie z art. 54 i 55 rozporządzenia nr 2100/94. I tak, CPVO przysługuje szeroki zakres uprawnień dyskrecjonalnych co do unieważnienia prawa do ochrony odmiany roślin w rozumieniu art. 20 owego rozporządzenia w zakresie, w jakim chroniona odmiana była przedmiotem wspomnianego badania.

W tym względzie warunki związane w szczególności z odrębnością i nowością są na mocy art. 6 wspomnianego rozporządzenia warunkami sine qua non przyznania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin. Z tego względu w braku spełnienia tych warunków przyznane prawo do ochrony ma charakter bezprawny i w interesie ogólnym powinno ono zostać unieważnione.

Unieważnienie nienależnie przyznanego prawa do ochrony może również zostać dokonane w interesie osoby trzeciej, w szczególności gdy złożyła ona wniosek o przyznanie prawa do ochrony roślin, którego odrzucenie zostało uzasadnione brakiem odrębności odmiany ubiegającej się o to prawo w stosunku do odmiany nienależnie chronionej. Jednakże nie może to uzasadniać umożliwienia osobie trzeciej domagania się w jakichkolwiek okolicznościach i bez konkretnej podstawy unieważnienia tego prawa do ochrony po przeprowadzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa do ochrony i po upływie terminów przewidzianych w art. 59 rozporządzenia nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin na złożenie sprzeciwów przez osoby trzecie.

Osoba trzecia domagająca się unieważnienia prawa do ochrony odmian roślin powinna przedstawić istotne dowody i okoliczności faktyczne mogące stanowić podstawę dla poważnych wątpliwości co do zgodności z prawem przyznania prawa do ochrony odmian roślin udzielonego w następstwie badania przewidzianego w art. 54 i 55 rozporządzenia nr 2100/94. W rezultacie w ramach skargi wniesionej na decyzję oddalającej wniosek o unieważnienie przyznanego prawa do ochrony odmian roślin, do skarżącego należy wykazanie, że w świetle okoliczności faktycznych i dowodów dotyczących badania merytorycznego i technicznego, które przedstawił on przed Wspólnotowym Urzędem Odmian Roślin, urząd ten był zobowiązany do przeprowadzenia kontroli przewidzianej w art. 20 ust. 1 lit. c) wspomnianego rozporządzenia.

(por. pkt 53, 54, 57, 58)