ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Dyrektywę 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie istnieniu w państwie członkowskim przepisów, zgodnie z którymi sąd rozpoznający wniosek o wszczęcie egzekucji nie może, w ramach postępowania egzekucyjnego z hipoteki, ani badać, czy to z urzędu, czy na wniosek konsumenta, czy warunek zawarty w umowie będącej podstawą egzekwowanego długu i tytułu egzekucyjnego ma nieuczciwy charakter, ani zarządzić środków tymczasowych, w tym w szczególności zawieszenia egzekucji, kiedy ich zarządzenie jest niezbędne do zagwarantowania pełnej skuteczności ostatecznego rozstrzygnięcia sądu prowadzącego odpowiednie postępowanie rozpoznawcze, który jest właściwy do zbadania nieuczciwego charakteru tego warunku.

W istocie w braku takiej możliwości we wszystkich przypadkach, w których egzekucja z nieruchomości obciążonej hipoteką została przeprowadzona jeszcze przed wydaniem przez sąd rozpatrujący sprawę co do istoty rozstrzygnięcia uznającego stanowiący podstawę ustanowienia hipoteki warunek umowny za nieuczciwy i, co za tym idzie, uznającego przeprowadzone postępowanie egzekucyjne za nieważne, rozstrzygnięcie to pozwala na zapewnienie temu konsumentowi jedynie następczej ochrony prawnej w formie odszkodowania, co jest rozwiązaniem tylko częściowym i niedostatecznym, które nie jest ani odpowiednim, ani skutecznym środkiem do realizacji celu polegającego na zaprzestaniu stosowania tego warunku umownego – wbrew temu, co wynika z art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13. Wniosek ten nasuwa się tym bardziej, gdy obciążoną hipoteką rzeczą jest mieszkanie poszkodowanego konsumenta i jego rodziny, a to dlatego, że poprzez zastosowanie tego mechanizmu ochrony konsumenta ograniczającego się do wypłaty odszkodowania nie można przeszkodzić ostatecznej i nieodwracalnej utracie tego mieszkania. Taki system może naruszać skuteczność ochrony zamierzonej dyrektywą 93/13.

W tych okolicznościach rozpatrywane przepisy krajowe nie wydają się zgodne z zasadą skuteczności w zakresie, w jakim czynią niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym stosowanie ochrony, jaką dyrektywa zamierza przyznać konsumentom, w ramach postępowań w przedmiocie egzekucji wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wszczętych przez przedsiębiorców przeciwko konsumentom.

(por. pkt 54–57, 59, 60; pkt 1 sentencji)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice – Pytania pozbawione w sposób oczywisty znaczenia dla sprawy i pytania hipotetyczne zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź – Pytania pozbawione związku z przedmiotem sporu przed sądem krajowym (art. 267 TFUE) (por. pkt 19)

2. Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Opłata produkcyjna – Cel – Charakter zobowiązania podatkowego – Brak – Opłata stanowiąca środek wspólnej polityki rolnej zwykle przyjmowana na podstawie art. 37 WE (rozporządzenia Rady: nr 318/2006, motyw 19; art. 16; nr 1234/2007, art. 51) (por. pkt 24–37)

3. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Rozporządzenie nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (art. 253 WE; rozporządzenia Rady: nr 318/2006, motyw 19, art. 16, nr 1234/2007, art. 51) (por. pkt 39–41)

4. Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Opłata produkcyjna – Podstawa obliczania – Kwota produkcji przyznana przedsiębiorstwom – Naruszenie zasad proporcjonalności i niedyskryminacji – Brak (rozporządzenia Rady: nr 318/2006, motyw 14; art. 16; nr 1234/2007, art. 51) (por. pkt 45–48, 50–54)

5. Prawo Unii Europejskiej – Zasady – Proporcjonalność – Wspólna polityka rolna – Przepisy wykonawcze – Uprawnienia dyskrecjonalne prawodawcy wspólnotowego – Kontrola sądowa – Granice – Oczywiście niewłaściwy charakter środka w stosunku do zamierzonego celu (por. pkt 51, 52)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal de première instance de Bruxelles – Ważność art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 58, s. 1) – Wykładnia art. 37 ust. 2 WE i art. 253 WE – Nałożenie opłaty produkcyjnej na sektor „cukier – buraki” – Brak podstawy prawnej – Brak jasnego i jednoznacznego uzasadnienia – Dyskryminacja względem innych branż, jak też innych sektorów rolnych i nierolnych – Naruszenie zasady proporcjonalności

Sentencja

Sentencja

Analiza pytania prejudycjalnego nie wykazała niczego, co mogłoby naruszać ważność art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenia o jednolitej WOR).
Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 4 lipca 2012 r. – Trevisanato przeciwko Komisji

(sprawa C-25/12 P)

„Odwołanie — Artykuł 119 regulaminu postępowania — Żądanie nakazania Komisji, aby zajęła stanowisko w przedmiocie wykładni i transpozycji dyrektywy — Oczywista niedopuszczalność”

1. Odwołanie — Zarzuty — Brak określenia podnoszonego naruszenia prawa — Oczywista niedopuszczalność [art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 112 § 1 lit. c)] (por. pkt 15–18)

2. Postępowanie sądowe — Orzeczenie w drodze postanowienia z uzasadnieniem — Przesłanki — Skarga oczywiście niedopuszczalna lub oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Postanowienie wydane w braku odpowiedzi na skargę — Dopuszczalność (regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 111) (por. pkt 21–23)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba) z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie T-510/11 Trevisanato przeciwko Komisji, w którym odrzucił on skargę zmierzającą do nakazania Komisji, aby zajęła stanowisko w przedmiocie skargi złożonej przez wnoszącego odwołanie – Brak wydania przez Komisję wiążącej opinii w przedmiocie zakresu stosowania dyrektywy Rady nr 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (Dz.U L 225, s. 16) – Oczywisty brak właściwości Sądu – Warunki stosowania art. 111 regulaminu postępowania przed Sądem

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.

2) Pan Trevisanato pokrywa własne koszty.

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 4 lipca 2012 r. – Trevisanato przeciwko Komisji

(sprawa C-25/12 P)

„Odwołanie — Artykuł 119 regulaminu postępowania — Żądanie nakazania Komisji, aby zajęła stanowisko w przedmiocie wykładni i transpozycji dyrektywy — Oczywista niedopuszczalność”

1. Odwołanie — Zarzuty — Brak określenia podnoszonego naruszenia prawa — Oczywista niedopuszczalność [art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 112 § 1 lit. c)] (por. pkt 15–18)

2. Postępowanie sądowe — Orzeczenie w drodze postanowienia z uzasadnieniem — Przesłanki — Skarga oczywiście niedopuszczalna lub oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Postanowienie wydane w braku odpowiedzi na skargę — Dopuszczalność (regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 111) (por. pkt 21–23)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba) z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie T-510/11 Trevisanato przeciwko Komisji, w którym odrzucił on skargę zmierzającą do nakazania Komisji, aby zajęła stanowisko w przedmiocie skargi złożonej przez wnoszącego odwołanie – Brak wydania przez Komisję wiążącej opinii w przedmiocie zakresu stosowania dyrektywy Rady nr 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (Dz.U L 225, s. 16) – Oczywisty brak właściwości Sądu – Warunki stosowania art. 111 regulaminu postępowania przed Sądem

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 7 marca 2013 r. – Sindicato dos Bancários do Norte i in.

(sprawa C-128/12)

„Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 53 ust. 2 regulaminu postępowania — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Uregulowanie krajowe ustanawiające obniżki wynagrodzenia dla niektórych pracowników sektora publicznego — Brak wdrożenia prawa Unii — Oczywisty brak właściwości Trybunału”

Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Granice — Wniosek o dokonanie wykładni Karty praw podstawowych Unii — Przepis krajowy niestanowiący środka wprowadzającego w życie prawo Unii — Oczywisty brak właściwości Trybunału (art. 6 ust. 1 TUE; art. 267 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 51 ust. 1) (por. pkt 9–14; sentencja)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal do Trabalho do Porto – Wykładnia art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 31 ust. 1 Karty praw podstawowych UE (Dz.U. 2000, C 364, s. 1) – Przestrzeganie zasad równości i niedyskryminacji oraz prawa do należytych i sprawiedliwych warunków pracy – Uregulowanie krajowe przewidujące obniżki wynagrodzenia dla niektórych pracowników sektora publicznego

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do rozpoznania wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Tribunal do Trabalho do Porto (Portugalia) postanowieniem z dnia 6 stycznia 2012 r.

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 7 marca 2013 r. – Sindicato dos Bancários do Norte i in.

(sprawa C-128/12)

„Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 53 ust. 2 regulaminu postępowania — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Uregulowanie krajowe ustanawiające obniżki wynagrodzenia dla niektórych pracowników sektora publicznego — Brak wdrożenia prawa Unii — Oczywisty brak właściwości Trybunału”

Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Granice — Wniosek o dokonanie wykładni Karty praw podstawowych Unii — Przepis krajowy niestanowiący środka wprowadzającego w życie prawo Unii — Oczywisty brak właściwości Trybunału (art. 6 ust. 1 TUE; art. 267 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 51 ust. 1) (por. pkt 9–14; sentencja)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal do Trabalho do Porto – Wykładnia art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 31 ust. 1 Karty praw podstawowych UE (Dz.U. 2000, C 364, s. 1) – Przestrzeganie zasad równości i niedyskryminacji oraz prawa do należytych i sprawiedliwych warunków pracy – Uregulowanie krajowe przewidujące obniżki wynagrodzenia dla niektórych pracowników sektora publicznego

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do rozpoznania wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Tribunal do Trabalho do Porto (Portugalia) postanowieniem z dnia 6 stycznia 2012 r.
Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 marca 2013 r. – EBS Le Relais Nord-Pas-de-Calais

(sprawa C-240/12)

„Odesłanie prejudycjalne — Niedopuszczalność”

Pytania prejudycjalne — Dopuszczalność — Pytania zadane bez wystarczającego wyjaśnienia kontekstu faktycznego — Oczywista niedopuszczalność (art. 267 TFUE) (por. pkt 10–13, 23)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Rechtbank te Rotterdam – Niderlandy – Wykładnia art. 15 i art. 26 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar (Dz.U. L 30, s. 1) i art. 2 pkt 32 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.U. L 190, s. 1) – Pojęcie tranzytu – Przemieszczanie odpadów statkiem państwa członkowskiego do państwa, które nie jest objęte zakresem zastosowania decyzji OECD – Zawinięcie po drodze do portu innego państwa członkowskiego

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam postanowieniem z dnia 4 maja 2012 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 marca 2013 r. – EBS Le Relais Nord-Pas-de-Calais

(sprawa C-240/12)

„Odesłanie prejudycjalne — Niedopuszczalność”

Pytania prejudycjalne — Dopuszczalność — Pytania zadane bez wystarczającego wyjaśnienia kontekstu faktycznego — Oczywista niedopuszczalność (art. 267 TFUE) (por. pkt 10–13, 23)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Rechtbank te Rotterdam – Niderlandy – Wykładnia art. 15 i art. 26 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar (Dz.U. L 30, s. 1) i art. 2 pkt 32 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.U. L 190, s. 1) – Pojęcie tranzytu – Przemieszczanie odpadów statkiem państwa członkowskiego do państwa, które nie jest objęte zakresem zastosowania decyzji OECD – Zawinięcie po drodze do portu innego państwa członkowskiego

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam postanowieniem z dnia 4 maja 2012 r. jest oczywiście niedopuszczalny.
Keywords

Subject of the case

Sentencja

Keywords Odwołanie – Zarzuty – Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów – Niedopuszczalność – Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 256 ust. 1 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 35) Subject of the case Przedmiot Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) z dnia 1 lutego 2012 r. w sprawie T-291/09 Carrols Corp. przeciwko OHMI, którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 maja 2009 r. (sprawa R 632/2008-1), dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Carrols Corp. a Giulio Gambettolą Sentencja Sentencja 1) Odwołanie zostaje odrzucone. 2) Carrols Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 28 lutego 2013 r. – Carrols przeciwko OHIM

(sprawa C-171/12 P)

„Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 51ust. 1 lit. b) — Wspólnotowy graficzny znak towarowy Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL — Wniosek o unieważnienie prawa do znaku złożony przez właściciela graficznego krajowego znaku towarowego Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL i słownego krajowego znaku towarowego POLLO TROPICAL — Bezwzględne podstawy unieważnienia — Zła wiara — Niedopuszczalność”

Odwołanie — Zarzuty — Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów — Niedopuszczalność — Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów — Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 256 ust. 1 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 35)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) z dnia 1 lutego 2012 r. w sprawie T-291/09 Carrols Corp. przeciwko OHMI, którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 maja 2009 r. (sprawa R 632/2008-1), dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Carrols Corp. a Giulio Gambettolą

Sentencja

1) Odwołanie zostaje odrzucone.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Skarga na bezczynność

–

Osoby fizyczne lub prawne

–

Zaniechania podlegające zaskarżeniu

–

Zaniechania wszczęcia postępowania o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego

–

Niedopuszczalność (art. 265 TFUE) (por. pkt 11, 12)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) z dnia 2 marca 2013 r. w sprawie T-594/11 H-Holding przeciwko Komisji, w którym odrzucił on skargę zmierzającą, po pierwsze, do stwierdzenia, że Komisja niezgodnie z prawem zaniechała wszczęcia postepowania przeciwko Republice Czeskiej, i po drugie, do zasądzenia naprawienia szkody, którą skarżąca jakoby poniosła wskutek owej bezczynności Komisji

Sentencja

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.

2) H-Holding AG pokrywa własne koszty.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Pytania prejudycjalne – Wystąpienie do Trybunału – Właściwość sądów krajowych – Uregulowanie krajowe nadające priorytetowy charakter postępowaniu wpadkowemu w zakresie kontroli zgodności z konstytucją – Niedopuszczalność – Przesłanka (art. 267 TFUE) (por. pkt 18)

2. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice – Wniosek o wykładnię Karty praw podstawowych Unii – Decyzja krajowa niemająca żadnego związku z prawem Unii – Brak właściwości Trybunału (art. 267 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 51 ust. 1) (por. pkt 21, 22)

3. Kontrole graniczne, azyl i imigracja – Polityka imigracyjna – Status obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi – Dyrektywa 2003/109 – Wydanie dokumentu pobytowego rezydenta długoterminowego – Przesłanki (dyrektywa Rady 2003/109) (por. pkt 25)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal du Travail de Huy – Wykładnia art. 20, 21 i 26 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 234 WE – Prawa podstawowe – Zasada niedyskryminacji – Obywatel serbski będący osobą niepełnosprawną – Dopuszczalność uregulowania krajowego wykluczającego niektóre osoby z możliwości uzyskania zasiłku dla osób niepełnosprawnych z powodu przynależności państwowej – Osoba będąca obywatelem państwa trzeciego uznanego oficjalnie za kraj kandydujący do przystąpienia do Unii Europejskiej – Uprawnienie sądu odsyłającego do wystąpienia do Trybunału Sprawiedliwości – Dopuszczalność uregulowania krajowego nakładającego na sąd krajowy obowiązek wcześniejszego zwrócenia się do trybunału konstytucyjnego

Sentencja

Sentencja

Trybunał sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania przedłożone przez Tribunal du travail de Huy (Belgia).
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Pytania prejudycjalne – Właściwość sądu krajowego – Ocena niezbędności oraz znaczenia zadanych pytań (art. 267 TFUE) (por. pkt 23)

2. Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Granice – Pytania pozbawione w sposób oczywisty znaczenia dla sprawy i pytania hipotetyczne zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź (art. 267 TFUE) (por. pkt 24)

3. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Zakaz – Wyłączenie w zależności od kategorii – Porozumienia wertykalne – Rozporządzenie nr 2790/1999 – Zobowiązanie niekonkurowania nałożone na kupującego na podstawie umowy franczyzy – „Pomieszczenia i teren, na którym kupujący działał w czasie trwania porozumienia” – Pojęcie – Miejsca, na których towary lub usługi kontraktowe są oferowane do sprzedaży – Włączenie – Całość terytorium, na którym te towary i usługi mogą być sprzedawane – Wyłączenie [rozporządzenie Komisji nr 2790/1999, art. 5 lit. b)] (por. pkt 41; sentencja)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Audiencia Provincial de Burgos – Wykładnia art. 5 lit. b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2790/1999 z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 336, s. 21) – Wyłączenia grupowe – Niewyłączone naruszenia konkurencji – Warunki nałożone na kupującego po zakończeniu umowy franczyzy – Pojęcie „pomieszczeń i terenu, na którym kupujący działał w czasie trwania porozumienia”

Sentencja

Sentencja

Artykuł 5 lit. b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2790/1999 z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 [WE] do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych należy interpretować w ten sposób, że fragment zdania „pomieszcze[nia] i teren[…], na którym kupujący działał w czasie trwania porozumienia” dotyczy tylko miejsc, na których towary lub usługi kontraktowe są oferowane do sprzedaży, a nie całości terytorium, na którym te towary i usługi mogą być sprzedawane na podstawie umowy franczyzy.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału – Czynności objęte podatkami pośrednimi – Coroczny podatek należny od każdego przedsiębiorstwa wpisanego do rejestru przedsiębiorstw – Dopuszczalność [dyrektywa Rady 2008/7, art. 5 ust. 1 lit. c)] (por. pkt 18, 19, 23–26, sentencja)

2. Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Pytania zadane bez wystarczającego wyjaśnienia kontekstu faktycznego i prawnego – Pytania zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź – Oczywista niedopuszczalność [art. 267 TFUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 53 § 2, art. 93 lit. a)] (por. pkt 29–33)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunale Ordinario di Cosenza – Wykładnia art. 5 dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. L 46, s. 11) – Nałożenie corocznego podatku związanego z wpisem do rejestru spółek prowadzonego przez lokalne izby handlowe – Wysokość corocznego podatku określana w sposób korzystniejszy dla przedsiębiorstw indywidualnych, spółek rolniczych („societá semplici”) i spółek adwokackich, niż dla innych spółek kapitałowych

Sentencja

Sentencja

Artykuł 5 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału powinien być interpretowany w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie poborowi corocznego podatku tego rodzaju, jak podatek omawiany w postępowaniu głównym, uiszczanego na rzecz izb handlowych, przemysłowych, rzemieślniczych i rolniczych przez każde przedsiębiorstwo wpisane lub uwzględnione w rejestrze prowadzonym przez owe izby, obliczanego zasadniczo w odniesieniu do obrotów, lecz ustalanego w sposób ryczałtowy w przypadku niektórych kategorii przedsiębiorstw i, w szczególności, w przypadku przedsiębiorstw posiadanych lub zarządzanych indywidualnie przez osoby fizyczne.
Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 21 listopada 2013 r. – Kuwait Petroleum i in. przeciwko Komisji

(sprawa C‑581/12 P)

„Odwołania — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niderlandzki rynek bitumu do nawierzchni drogowych — Ustalanie ceny brutto bitumu do nawierzchni drogowych — Ustalanie zniżki dla przedsiębiorstw budowy dróg — Komunikat w sprawie współpracy z 2002 r. — Punkt 23 lit. b) akapit ostatni — Częściowe zwolnienie — Dowody na okoliczności faktyczne, które nie były uprzednio znane Komisji Europejskiej — Odwołanie oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne”

Odwołanie — Zarzuty — Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów — Niedopuszczalność — Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów — Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 256 ust. 1 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 28)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) z dnia 27 września 2012 r. w sprawie T‑370/06 Kuwait Petroleum i in. przeciwko Komisji, którym to wyrokiem Sąd oddalił skargę mającą na celu stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2006) 4090 z dnia 13 września 2006 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 [WE] (sprawa COMP/F/38.456 – Asfalt – Niderlandy) odnoszącej się do porozumień w sprawie ustalania ceny brutto bitumu do nawierzchni drogowych w Niderlandach oraz ustalania jednolitej minimalnej zniżki na rzecz przedsiębiorstw budowy dróg będących członkami kartelu i maksymalnej niższej zniżki mającej zastosowanie do innych przedsiębiorstw budowy dróg – Obniżenie grzywny nałożonej na wnoszące odwołanie

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.