ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Keywords

Summary



Keywords

Swobodny przepływ kapitału – Ograniczenia – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy – Możliwość odliczenia darowizn na rzecz instytucji o zadaniach badawczych i edukacyjnych ograniczona do darowizn na rzecz instytucji krajowych

(art. 56 WE, 58 WE; porozumienie EOG, art. 40)

Summary

Przyznając możliwość odliczenia od podatku darowizn przekazywanych na rzecz instytucji o zadaniach badawczych i edukacyjnych wyłącznie na rzecz instytucji mających siedzibę na terytorium tego państwa członkowskiego, państwo to uchybia zobowiązaniom ciążącym na nim na podstawie art. 56 WE i art. 40 porozumienia EOG.

Krajowe uregulowanie podatkowe, które wprowadza rozróżnienie pomiędzy darowiznami na rzecz instytucji krajowych a darowiznami na rzecz instytucji mających siedzibę w innym państwie członkowskim, może zostać uznane za zgodne z postanowieniami traktatu dotyczącymi swobodnego przepływu kapitału jedynie pod warunkiem, że odmienne traktowanie dotyczy sytuacji, które nie są obiektywnie porównywalne lub gdy jest ono uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego. Ponadto aby można było uznać je za uzasadnione, odmienne traktowanie nie powinno wykraczać poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia celów danej regulacji.

Tymczasem z jednej strony kryterium rozróżnienia między podatnikami, oparte wyłącznie o miejsce siedziby instytucji będącej odbiorcą darowizny z definicji nie może stanowić ważnego kryterium w celu oceny obiektywnej porównywalności sytuacji, a zatem w celu określenia obiektywnej różnicy pomiędzy nimi. Z drugiej strony wprawdzie wspieranie badań naukowych i rozwoju może stanowić nadrzędny wzgląd interesu ogólnego to jednak przepisy krajowe, które zastrzegają korzyść z ulgi podatkowej jedynie na rzecz działań badawczych realizowanych w danym państwie członkowskim, są bezpośrednio sprzeczne z celem polityki Unii w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego. Zgodnie z art. 163 ust. 2 WE polityka ta ma bowiem na celu w szczególności usunięcie przeszkód podatkowych we współpracy w dziedzinie badań, a w konsekwencji nie może być realizowana poprzez wspieranie badań i rozwoju na szczeblu krajowym.

(por. pkt 29, 35, 37, 44; sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Unia celna – Procedura odprawy czasowej ze zwolnieniem z należności celnych – Pojazd drogowy do użytku handlowego – Pojazd wykorzystywany w ruchu wewnętrznym – Wyładunek towarów w państwie członkowskim bez zezwolenia na to

(rozporządzenie Komisji nrº2454/93, art. 555 ust 1, art. 558 ust 1 lit. c) w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 993/2001)

Summary

Artykuł 555 ust. 1 i art. 558 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 993/2001, należy interpretować w ten sposób, że nieprawidłowość w wykorzystywaniu pojazdu będącego przedmiotem przywozu do Unii w ramach procedury całkowitego zwolnienia z należności celnych i wykorzystywanego w ruchu wewnętrznym powstaje w chwili przekroczenia granicy państwa członkowskiego, w którym pojazd poruszał się z naruszeniem krajowych przepisów prawa przewozowego, to jest w sytuacji braku zezwolenia na rozładunek w państwie członkowskim rozładunku, przy czym organy tego właśnie państwa są właściwe w zakresie poboru wymienionych należności celnych.

(por. pkt 41, sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału – Podatek kapitałowy pobierany od spółek kapitałowych

(dyrektywa Rady 69/335, art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 2)

Summary

Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 69/335 dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmienionej dyrektywą 85/303 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ponownemu wprowadzeniu przez państwo członkowskie podatku kapitałowego od pożyczki udzielonej spółce kapitałowej przez wierzyciela uprawnionego do udziału w zyskach owej spółki, jeżeli państwo to wcześniej zaniechało pobierania owego podatku.

Zawarte w art. 4 ust. 2 dyrektywy 69/335 sformułowanie „mogą […] nadal podlegać podatkowi kapitałowemu” należy więc interpretować w ten sposób, że możliwość opodatkowania przez państwa członkowskie wymienionych w owym ustępie czynności podatkiem kapitałowym wymaga nie tylko, by były one opodatkowane w rozumieniu tego przepisu na podstawie przepisów krajowych obowiązujących w dniu 1 lipca 1984 r., lecz także by podlegały następnie opodatkowaniu w sposób nieprzerwany.

(por. pkt 37, 40; sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólna Taryfa Celna – Pozycje taryfowe – Wyprodukowany z tworzyw sztucznych worek drenażowy do dializy, który może być stosowany wyłącznie z dializatorem (sztuczna nerka) – Wyprodukowany z tworzyw sztucznych worek drenażowy do dializy, który może być stosowany wyłącznie z cewnikiem

(rozporządzenie Rady nrº2658/87 załącznik I)

2. Wspólna Taryfa Celna – Pozycje taryfowe – Wykładnia – Skarga na opinię dotyczącą klasyfikacji komitetu ds. kodeksu celnego i Światowej Organizacji Celnej

Summary

1. Nomenklaturę scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, należy interpretować w ten sposób, że wyprodukowany z tworzyw sztucznych worek drenażowy do dializy, który został specjalnie zaprojektowany do dializatora (sztuczna nerka) i może być stosowany wyłącznie z dializatorem, należało – w okresie od maja 2001 r. do grudnia 2003 r. – zaklasyfikować do podpozycji 3926 90 99 tej nomenklatury jako „tworzywa sztuczne i artykuły z nich” oraz że wyprodukowany z tworzyw sztucznych worek drenażowy na mocz, który został specjalnie zaprojektowany do cewnika i może być w związku z tym stosowany wyłącznie z cewnikiem, należało – w tym samym okresie – zaklasyfikować do podpozycji 3926 90 99 tej nomenklatury jako „tworzywa sztuczne i artykuły z nich”.

Żaden z tych produktów nie może zostać zakwalifikowany jako „część” lub „akcesorium” odpowiednio cewnika (podpozycja 9018 39 00) lub dializatora (sztuczna nerka) (podpozycja 9018 90 30) ponieważ z jednej strony ani worek drenażowy przeznaczony do stosowania z dializatorem ani worek drenażowy przeznaczony do stosowania z cewnikiem nie są niezbędne dla funkcjonowania tych przyrządów lub urządzeń a z drugiej strony owe worki nie pozwalają przystosować wspomnianych przyrządów lub urządzeń do poszczególnych operacji, nie zwiększają zakresu ich czynności, ani też nie umożliwiają im wykonywania specjalnej funkcji podrzędnej względem ich głównej funkcji.

(por. pkt 35-36, 38, 43 i sentencja)

2. Opinie interpretacyjne komitetu ds. kodeksu celnego oraz komitetu klasyfikacyjnego Światowej Organizacji Celnej odpowiednio w Nomenklaturze Scalonej i w Systemie zharmonizowanym oznaczania i kodowania towarów, które nie doprowadziły do przyjęcia rozporządzenia, mogą być ważnie stosowane w stosunkach prawnych zrodzonych i ustanowionych przed przyjęciem tych opinii.

(por. pkt 42)
Keywords

Summary



Keywords

Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Jurysdykcja, uznawanie i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych – Rozporządzenie nr 44/2001 – Jurysdykcja szczególna – Jurysdykcja w sprawach dotyczących rozumieniu art. 5 pkt. 1 lit. b) tiret pierwsze

(rozporządzenie Rady nr 44/2001, art. 5 pkt 1 lit. b) tiret pierwsze)

Summary

Artykuł 5 pkt 1 lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że w przypadku sprzedaży na odległość, miejsce, w którym towar został lub powinien zostać dostarczony zgodnie z umową określa się na podstawie postanowień umowy.

W celu ustalenia, czy miejsce dostawy zostało określone „zgodnie z umową”, sąd krajowy winien brać pod uwagę wszystkie istotne reguły i klauzule umowy, które mogą określić w sposób jednoznaczny to miejsce, w tym reguły i klauzule powszechnie uznane i potwierdzone zwyczajami handlu międzynarodowego, jak „Incoterms” („international commercial terms”) opracowane przez Międzynarodową Izbę Handlową, w wersji opublikowanej w 2000 r.

W braku możliwości określenia miejsca dostawy na tej podstawie, bez odwoływania się do przepisów materialnych znajdujących zastosowanie do umowy, miejscem dostawy jest miejsce faktycznego wydania towaru, w wyniku którego to wydania nabywca uzyskał lub powinien był uzyskać możliwość rzeczywistego dysponowania towarem w miejscu ostatecznego przeznaczenia transakcji sprzedaży.

(por. pkt 26; sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

1. Prawo Unii – Wykładnia – Teksty wielojęzyczne – Rozbieżności pomiędzy różnymi wersjami językowymi – Uwzględnienie ogólnej systematyki i celu danego uregulowania

2. Swoboda świadczenia usług – Telewizyjna działalność nadawcza – Dyrektywa 89/552 – Pojęcie kryptoreklamy

(dyrektywa Rady 89/552, art. 1 lit. d))

Summary

1. Konieczność stosowania, a zatem i jednolitej wykładni przepisów prawa Unii, wyklucza, by w razie wątpliwości treść danego przepisu była rozpatrywana w sposób oderwany w jednej z jego wersji, lecz przeciwnie, wymaga ona, by był on interpretowany i stosowany w świetle jego wersji istniejących w innych językach urzędowych.

W przypadku różnicy między różnymi wersjami językowymi tekstu Unii dany przepis należy interpretować z uwzględnieniem ogólnej systematyki i celu uregulowania, którego stanowi część.

(por. pkt 23, 24)

2. Artykuł 1 lit. d) dyrektywy nr 89/552 w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej, zmienionej dyrektywą 97/36, należy interpretować w ten sposób, iż istnienie zapłaty lub podobnego wynagrodzenia nie stanowi niezbędnego elementu dla stwierdzenia, że kryptoreklama ma charakter zamierzony.

W istocie chociaż przepis ten ustanawia domniemanie, zgodnie z którym charakter zamierzony przedstawiania towarów, usług, nazwy, znaku towarowego lub działalności producenta towarów bądź osoby świadczącej usługi w programach jest wykazany, gdy przedstawienie to jest dokonywane za zapłatą lub podobnym wynagrodzeniem. to jednak przepis ten nie może podlegać ścisłej wykładni ponieważ zagrażałaby ona osiągnięciu pełnej i właściwej ochrony interesów widzów, której zapewnienie ma na celu owa dyrektywa, i mogłaby ponadto pozbawić zakaz kryptoreklamy ujęty w art. 10 ust. 4 tej dyrektywy skuteczności przy uwzględnieniu trudności, a nawet niemożliwości w pewnych wypadkach stwierdzenia istnienia zapłaty lub podobnego wynagrodzenia w odniesieniu do reklamy przejawiającej poza tym wszystkie cechy charakterystyczne kryptoreklamy, wymienione w art. 1 lit. d) omawianej dyrektywy.

Nie można ponadto wykluczyć, że uregulowania państwa członkowskiego oprócz istnienia zapłaty lub podobnego wynagrodzenia przewidują inne kryteria pozwalające na stwierdzenie, że kryptoreklama ma charakter zamierzony.

(por. pkt 30–37; sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Ubezpieczenie ochrony prawnej – Dyrektywa 87/344 – Prawo wyboru pełnomocnika przez ubezpieczonego – Zakres

(dyrektywa Rady 87/344, art. 4 ust. 1)

Summary

Wykładni art. 4 ust. 1 dyrektywy 87/344 w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczenia ochrony prawnej należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu, na którego podstawie można uzgodnić, że ubezpieczony w zakresie ochrony prawnej może wybrać, w celu reprezentowania swoich interesów w postępowaniu sądowym lub administracyjnym, wyłącznie osobę mającą ku temu odpowiednie kwalifikacje zawodowe, która prowadzi kancelarię z siedzibą w okręgu sądu lub organu administracji właściwego w pierwszej instancji, pod warunkiem, że aby nie pozbawić znaczenia swobody wyboru przez ubezpieczonego pełnomocnika do reprezentowania go, to ograniczenie dotyczy jedynie zakresu pokrycia przez ubezpieczyciela ochrony prawnej kosztów związanych z zastępstwem procesowym, a faktyczny zwrot kosztów przez tego uzbezpieczyciela jest wystarczający, czego ustalenie należy do sądu krajowego.

(por. pkt 36; sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Wspólna Taryfa Celna – Pozycje taryfowe – Sztuczne paznokcie i zestawy sztucznych paznokci z uformowanego tworzywa sztucznego

(rozporządzenia: Rady nr 2658/87, załącznik I; Komisji nr 1417/2007, załącznik)

Summary

Rozporządzenie nr 1417/2007 dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze scalonej jest ważne w zakresie, w jakim dokonuje klasyfikacji sztucznych paznokci i w rezultacie zestawów sztucznych paznokci, opisanych w załączniku do tego rozporządzenia, do podpozycji 3926 90 97 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionym rozporządzeniem nr 1549/2006.

(por. pkt 51, 52; sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Środowisko naturalne – Swoboda dostępu do informacji – Dyrektywa 2003/4 – Odstępstwa

(dyrektywa 2003/4 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 4 ust. 2)

Summary

Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 2003/4 w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji gdy organ władzy publicznej znajduje się w posiadaniu informacji o środowisku lub gdy takie informacje są dla niego przeznaczone, może on – w ramach porównywania publicznego interesu ujawnienia informacji z interesem dyktującym odmowę ich udostępnienia w celu oceny wniosku zmierzającego do udostępnienia takich informacji osobie fizycznej lub prawnej – uwzględnić kumulatywnie kilka przyczyn odmowy wskazanych w tym przepisie.

(por. pkt 32; sentencja)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Określone w rozporządzeniu kategorie pomocy, które mogą być uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem – Rozporządzenie nr 68/2001 w sprawie pomocy szkoleniowej – Kryteria oceny – Indywidualne badanie pomocy szkoleniowej, nie korzystającej ze zwolnienie z obowiązku zgłoszenia – Uwzględnienie kryterium potrzeby udzielenia pomocy – Dopuszczalność (art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE; rozporządzenie Komisji nr 68/2001, art. 5) (por. pkt 30, 31, 33)

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, w stosunku do której można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE – Pomoc operacyjna – Wyłączenie – Pomoc szkoleniowa – Kryterium konieczności pomocy – Pozytywne skutki dla określonych gałęzi lub sektorów gospodarki – Brak związku ze sprawą (art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE) (por. pkt 34–36, 61)

3. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, która może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem – Ocena w świetle art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE – Uwzględnienie wcześniejszej praktyki – Wyłączenie – Naruszenie zasady równego traktowania – Brak (art. 107 ust. 3 lit. c), TFUE) (por. pkt 38, 50)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Pomoc szkoleniowa – Skutek zachęcający pomocy na wybór lokalizacji przedsiębiorstwa – Brak związku ze sprawą (art. 107 ust. 3 lit. c), TFUE) (por. pkt 42)

5. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Okoliczności, jakie należy wziąć pod uwagę – Uwzględnienie elementów związanych z praktyka lub strategią handlową beneficjenta – Dopuszczalność (art. 107 ust. 3 TFUE, art. 108 ust. 2, 3 TFUE) (por. pkt 48, 49)

6. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, w stosunku do której można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE – Przesłanki – Pomoc szkoleniowa – Kryterium konieczności pomocy – Uwzględnienie istnienia ustawodawstwa krajowego zobowiązującego do szkolenia pracowników – Dopuszczalność (art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE) (por. pkt 56)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie T‑396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji, którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa, którą Niemcy zamierzają przyznać firmie DHL (Dz.U. L 312, s. 31) – Pomoc na szkolenia – Decyzja stwierdzająca niezgodność części pomocy ze wspólnym rynkiem – Nieprawidłowe badanie potrzeby udzielenia pomocy – Nieuwzględnienie pozytywnych skutków zewnętrznych pomocy i jej pobudzających skutków dla wyboru lokalizacji

Sentencja

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.

2) Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt zostają obciążone kosztami postępowania.
Keywords

Summary



Keywords

Środowisko naturalne – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Dyrektywa 92/43 – Ochrona dzikiego ptactwa – Dyrektywa 79/409 – Specjalne obszary ochrony należące do sieci Natura 2000 – Uregulowanie krajowe zakazujące lokalizacji na tych obszarach turbin wiatrowych nieprzeznaczonych do własnego użytku

(art. 193 TFUE, art. 194 ust. 1 TFUE; dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady: 2001/77; 2009/28; dyrektywy Rady: 79/409, art. 14; 92/43, art. 6 ust. 3)

Summary

Dyrektywę 92/43 w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory oraz dyrektywę 79/409 w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, dyrektywę 2001/77 w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych i dyrektywę 2009/28 w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77 oraz 2003/30 należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie istnieniu uregulowań, które zakazują lokalizacji turbin wiatrowych nieprzeznaczonych do własnego użytku na obszarach należących do europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000 bez jakiejkolwiek uprzedniej oceny skutków przedsięwzięcia dla środowiska na obszarze, na którym ma być ono realizowane, o ile przestrzegane są zasady niedyskryminacji i proporcjonalności.

(por. pkt 75; sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Równość traktowania – Podatki dochodowe

(art. 39 WE)

Summary

Artykuł 39 WE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu dotyczącemu podatku dochodowego, zgodnie z którym dodatki przyznawane urzędnikowi państwa członkowskiego pracującemu w innym państwie członkowskim w celu wyrównania spadku siły nabywczej pieniądza w miejscu zatrudnienia, nie są uwzględniane na potrzeby określenia stawki opodatkowania mającej zastosowanie w tym pierwszym państwie do innych dochodów podatnika bądź małżonka, podczas gdy ekwiwalentne dodatki przyznawane urzędnikowi tego innego państwa członkowskiego pracującemu na terytorium pierwszego państwa członkowskiego są uwzględniane na potrzeby określenia tej stawki opodatkowania.

(por. pkt 43; sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice – Pytania ogólne lub hipotetyczne – Badanie przez Trybunał jego własnej właściwości – Pytanie prejudycjalne mające charakter hipotetyczny – Niedopuszczalność

(art. 267 TFUE; rozporządzenie Rady nrº1782/2003, art. 42)

Summary

Procedura przewidziana w art. 267 TFUE jest instrumentem współpracy pomiędzy Trybunałem i sądami krajowymi, dzięki któremu Trybunał dostarcza sądom krajowym elementów wykładni prawa wspólnotowego, które są niezbędne dla rozstrzygnięcia przedstawionych im sporów.

W ramach tej współpracy pytania dotyczące wykładni prawa Unii korzystają z domniemania posiadania znaczenia dla sprawy. Odmowa wydania przez Trybunał orzeczenia w trybie prejudycjalnym, o które wniósł sąd krajowy, jest więc możliwa tylko wtedy, gdy okazuje się oczywiste, że wykładnia prawa Unii, o którą wniesiono, nie ma żadnego związku ze stanem faktycznym lub przedmiotem sporu przed sądem krajowym, gdy problem jest natury hipotetycznej, bądź gdy Trybunał nie dysponuje elementami stanu faktycznego albo prawnego koniecznymi do udzielenia użytecznej odpowiedzi na pytania, które zostały mu. Zadaniem powierzonym Trybunałowi w zakresie odesłań prejudycjalnych jest bowiem udział w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich, a nie sporządzanie opinii doradczych stanowiących odpowiedź na pytania o charakterze ogólnym lub hipotetycznym.

Za niedopuszczalny ze względu na swój hipotetyczny charakter musi być uznany wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 42 ust. 3 rozporządzenia nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników wniesiony w ramach skargi zmierzającej do stwierdzenia nieważności krajowego aktu ustawodawczego mającego na celu ustanowienie podstawowych zasad krajowych znajdujących zastosowanie do niektórych wspólnotowych systemów pomocy przewidzianych we wspomnianym rozporządzeniu, ponieważ akt ten został uchylony a sąd krajowy nie przedstawił Trybunałowi elementów stanu faktycznego albo prawnego koniecznych do udzielenia użytecznej odpowiedzi na pytania, które zostały mu przedstawione pozwalające zrozumieć rzeczywisty i konkretny interes dotyczący rozstrzygnięcia zawisłego przed nim.

(por. pkt 16–18, 23, 25)
Keywords

Summary



Keywords

Polityka społeczna – Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników – Organizacja czasu pracy – Prawo do corocznego płatnego urlopu – Piloci linii lotniczych

(dyrektywy: Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/88, art. 7; Rady 2000/79, załączone porozumienie, klauzula 3)

Summary

Artykuł 7 dyrektywy 2003/88 dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy oraz klauzulę 3 porozumienia stanowiącego załącznik do dyrektywy 2000/79 dotyczącej wprowadzenia w życie Europejskiego porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu pokładowego w lotnictwie cywilnym, należy interpretować w ten sposób, że pilot linii lotniczych ma w okresie przybywania na corocznym urlopie prawo nie tylko do utrzymania podstawowego wynagrodzenia, ale także, po pierwsze, do wszystkich składników nieodzownie związanych z wykonywaniem zadań powierzonych mu na podstawie umowy o pracę, które rekompensowane są poprzez kwotę pieniężną uwzględnianą przy obliczaniu jego całkowitego wynagrodzenia, i po drugie, do wszystkich składników, które są związane ze statusem osobistym i zawodowym pilota linii lotniczych.

Do sądu krajowego należy ustalenie, czy poszczególne składniki całkowitego wynagrodzenia wspomnianego pracownika spełniają te kryteria.

(por. pkt 31; sentencja)