Keywords

Summary



Keywords

1. Środowisko naturalne – Odpady – Rozporządzenie nr 259/93 w sprawie przesyłania odpadów – Odpady przeznaczone do odzysku – Procedura zgłaszania stosowana przy wysyłkach między Państwami Członkowskimi – Przepisy dotyczące sprzeciwów wniesionych wobec wysyłki – Środek krajowy uzasadniający sprzeciwy oparte jedynie na stopniu odzysku – Niedopuszczalność – Względy uzasadniające – Brak

(rozporządzenie Rady nr 259/93, art. 7 ust. 4 lit. a) tiret piąte)

2. Środowisko naturalne – Odpady – Dyrektywa 75/442 w sprawie odpadów – Załącznik IIB – Rozróżnienie między działaniami związanymi z usuwaniem a działaniami prowadzącymi do odzysku – Kwalifikacja jako działanie prowadzące do odzysku – Przesłanki

(dyrektywa Rady 75/442, zmieniona decyzją Komisji 96/350, załącznik IIB, pkt R1)

Summary

1. Artykuł 7 ust. 4 lit. a) tiret piąte rozporządzenia nr 259/93 w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar, na mocy którego właściwe organy państwa przeznaczenia i wysyłki mogą wnieść uzasadniony sprzeciw wobec wysyłki odpadów przeznaczonych do odzysku, jeżeli tylko stosunek odpadów odzyskiwalnych do nieodzyskiwalnych, szacunkowa wartość materiałów odzyskanych lub koszt odzysku i koszt usuwania części nieodzyskiwalnej nie uzasadniają odzysku z punktu widzenia ekonomicznego lub ekologicznego, sprzeciwia się temu, aby przy dokonywaniu tej oceny przepisy krajowe w sprawie przesyłania odpadów odwoływały się wyłącznie do pierwszego z tych trzech kryteriów, to jest stosunku odpadów odzyskiwalnych do nieodzyskiwalnych. Nadto przepis ten sprzeciwia się temu, aby przepisy krajowe w sprawie przesyłania odpadów odwoływały się w zakresie tej oceny do porównania procentowych wartości odpadów odzyskiwalnych w państwie przeznaczenia i w państwie wysyłki. W tych okolicznościach bez znaczenia pozostaje fakt, że władze krajowe zachowują uprawnienie do badania indywidualnie każdego wniosku w sprawie wysyłki odpadów czy też fakt, iż sporne przepisy w sprawie przesyłania odpadów mają zastosowanie zarówno do wywozu, jak i przywozu odpadów oraz dążą do możliwie wysokiego odzysku odpadów we Wspólnocie.

(por. pkt 17–21 i 23–25)

2. Wykorzystanie odpadów jako paliwa zaliczane jest do działania prowadzącego do odzysku wymienionego w pkt R1 załącznika IIB do dyrektywy 75/442 w sprawie odpadów, zmienionej decyzją 96/350 pod trzema warunkami. Po pierwsze, głównym celem działania przewidzianego w tym przepisie musi być wytwarzanie energii. Po drugie, energia wytworzona i odzyskana w wyniku spalania odpadów musi być wyższa od energii zużytej w procesie spalania oraz część nadwyżki energii uzyskanej w trakcie tego spalania musi zostać faktycznie wykorzystana bądź w formie ciepła wytworzonego przez spalanie, bądź – po przetworzeniu – w formie elektryczności. Po trzecie, większa część odpadów musi zostać zniszczona w trakcie powyższego działania, zaś większa część uzyskanej energii musi zostać odzyskana i wykorzystana.

Kryteria takie jak wartość opałowa odpadów, zawartość substancji szkodliwych w spalonych odpadach czy też kwestia pomieszania odpadów nie powinny natomiast być brane pod uwagę.

(por. pkt 31–32)