Sprawa C‑398/12

M

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Fermo)

„Konwencja wykonawcza do układu z Schengen — Artykuł 54 — Zasada ne bis in idem — Zakres stosowania — Wydane przez sąd umawiającego się państwa postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego i nieprzekazaniu sprawy do sądu orzekającego o odpowiedzialności karnej z powodu niewystarczających dowodów uprawdopodobniających popełnienie przestępstwa — Możliwość wznowienia postępowania przygotowawczego prowadzonego przez sędziego w wypadku ujawnienia się nowych dowodów uprawdopodobniających popełnienie przestępstwa — Pojęcie osoby, „której proces zakończył się wydaniem prawomocnego wyroku” — Ściganie karne tej samej osoby w odniesieniu do tego samego czynu w innym umawiającym się państwie — Wygaśnięcie oskarżenia publicznego i stosowanie zasady ne bis in idem”

Streszczenie – wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 5 czerwca 2014 r.

Współpraca sądowa w sprawach karnych – Protokół włączający dorobek Schengen – Konwencja wykonawcza do układu z Schengen – Zasada ne bis in idem – Zakres stosowania – Orzeczenie wydane przez sąd umawiającego się państwa o umorzeniu postępowania przygotowawczego i nieprzekazaniu sprawy do sądu orzekającego z powodu niewystarczających dowodów – Ostateczny charakter – Kryteria oceny – Ocena sprawy co do istoty, wykluczenie otwarcia na nowo postępowania w oparciu o ten sam zbiór poszlak i wygaśnięcie oskarżenia publicznego – Włączenie

(konwencja wykonawcza do układu z Schengen, art. 54)

Artykuł 54 konwencji wykonawczej do układu z Schengen należy interpretować w ten sposób, że postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego i nieprzekazaniu sprawy do sądu orzekającego o odpowiedzialności karnej – które to postanowienie w umawiającym się państwie, w którym zostało ono wydane, stanowi przeszkodę dla ponownego ścigania w odniesieniu do tych samych czynów osoby, w odniesieniu do której wydano owo postanowienie, chyba że ujawnią się nowe dowody uprawdopodobniające popełnienie przestępstwa przez tę osobę – należy uważać za orzeczenie stanowiące prawomocny wyrok w rozumieniu tego artykułu, stanowiące w konsekwencji przeszkodę dla ponownego ścigania tej samej osoby w odniesieniu do tych samych czynów w innym umawiającym się państwie.

W tym względzie w celu ustalenia, czy orzeczenie sądowe stanowi prawomocny wyrok wydany względem danej osoby w rozumieniu tego artykułu, należy upewnić się, że owo orzeczenie zostało wydane w następstwie dokonania oceny sprawy co do istoty i że nastąpiło ostateczne wygaśnięcie oskarżenia publicznego. Jest tak w wypadku orzeczenia organu sądowego umawiającego się państwa, na mocy którego oskarżony został prawomocnie uniewinniony z powodu braku dostatecznych dowodów, które wyklucza otwarcie na nowo postępowania w oparciu o ten sam zbiór poszlak i które skutkuje ostatecznym wygaśnięciem oskarżenia publicznego.

Możliwość wznowienia postępowania przygotowawczego w wypadku ujawnienia się nowych dowodów nie może podważać ostatecznego charakteru postanowienia o umorzeniu postepowania. W istocie owa możliwość zakłada wszczęcie w drodze wyjątku – i to na podstawie innych dowodów – raczej odrębnego postępowania niż zwykłej kontynuacji już zamkniętego postępowania. Ponadto każde nowe postępowanie przeciwko tej samej osobie i w odniesieniu do tych samych czynów może być wszczęte wyłącznie w umawiającym się państwie, w którym wydano owo postanowienie.

(por. pkt 28–31, 40, 41; sentencja)

Sprawa C‑398/12

M

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Fermo)

„Konwencja wykonawcza do układu z Schengen — Artykuł 54 — Zasada ne bis in idem — Zakres stosowania — Wydane przez sąd umawiającego się państwa postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego i nieprzekazaniu sprawy do sądu orzekającego o odpowiedzialności karnej z powodu niewystarczających dowodów uprawdopodobniających popełnienie przestępstwa — Możliwość wznowienia postępowania przygotowawczego prowadzonego przez sędziego w wypadku ujawnienia się nowych dowodów uprawdopodobniających popełnienie przestępstwa — Pojęcie osoby, „której proces zakończył się wydaniem prawomocnego wyroku” — Ściganie karne tej samej osoby w odniesieniu do tego samego czynu w innym umawiającym się państwie — Wygaśnięcie oskarżenia publicznego i stosowanie zasady ne bis in idem”

Streszczenie – wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 5 czerwca 2014 r.

Współpraca sądowa w sprawach karnych — Protokół włączający dorobek Schengen — Konwencja wykonawcza do układu z Schengen — Zasada ne bis in idem — Zakres stosowania — Orzeczenie wydane przez sąd umawiającego się państwa o umorzeniu postępowania przygotowawczego i nieprzekazaniu sprawy do sądu orzekającego z powodu niewystarczających dowodów — Ostateczny charakter — Kryteria oceny — Ocena sprawy co do istoty, wykluczenie otwarcia na nowo postępowania w oparciu o ten sam zbiór poszlak i wygaśnięcie oskarżenia publicznego — Włączenie

(konwencja wykonawcza do układu z Schengen, art. 54)

Artykuł 54 konwencji wykonawczej do układu z Schengen należy interpretować w ten sposób, że postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego i nieprzekazaniu sprawy do sądu orzekającego o odpowiedzialności karnej – które to postanowienie w umawiającym się państwie, w którym zostało ono wydane, stanowi przeszkodę dla ponownego ścigania w odniesieniu do tych samych czynów osoby, w odniesieniu do której wydano owo postanowienie, chyba że ujawnią się nowe dowody uprawdopodobniające popełnienie przestępstwa przez tę osobę – należy uważać za orzeczenie stanowiące prawomocny wyrok w rozumieniu tego artykułu, stanowiące w konsekwencji przeszkodę dla ponownego ścigania tej samej osoby w odniesieniu do tych samych czynów w innym umawiającym się państwie.

W tym względzie w celu ustalenia, czy orzeczenie sądowe stanowi prawomocny wyrok wydany względem danej osoby w rozumieniu tego artykułu, należy upewnić się, że owo orzeczenie zostało wydane w następstwie dokonania oceny sprawy co do istoty i że nastąpiło ostateczne wygaśnięcie oskarżenia publicznego. Jest tak w wypadku orzeczenia organu sądowego umawiającego się państwa, na mocy którego oskarżony został prawomocnie uniewinniony z powodu braku dostatecznych dowodów, które wyklucza otwarcie na nowo postępowania w oparciu o ten sam zbiór poszlak i które skutkuje ostatecznym wygaśnięciem oskarżenia publicznego.

Możliwość wznowienia postępowania przygotowawczego w wypadku ujawnienia się nowych dowodów nie może podważać ostatecznego charakteru postanowienia o umorzeniu postepowania. W istocie owa możliwość zakłada wszczęcie w drodze wyjątku – i to na podstawie innych dowodów – raczej odrębnego postępowania niż zwykłej kontynuacji już zamkniętego postępowania. Ponadto każde nowe postępowanie przeciwko tej samej osobie i w odniesieniu do tych samych czynów może być wszczęte wyłącznie w umawiającym się państwie, w którym wydano owo postanowienie.

(por. pkt 28–31, 40, 41; sentencja)