Sprawa C‑208/15

Stock ‘94 Szolgáltató Zrt.

przeciwko

Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria)

Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej – Dyrektywa 2006/112/WE – Zintegrowana współpraca – Przyznanie finansowania i dostawa aktywów obrotowych potrzebnych do celów produkcji rolnej – Jedno złożone świadczenie – Odrębne i niezależne świadczenia – Świadczenie pomocnicze i świadczenie główne

Streszczenie – wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 8 grudnia 2016 r.

Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Dostawa towarów – Świadczenie usług – Czynności złożone z wielu elementów – Udzielenie kredytu przeznaczonego na nabycie towarów rolniczych i dostawę tych towarów w ramach transakcji zintegrowanej współpracy rolnej – Czynność, którą można traktować jako jednolite świadczenie – Ocena przez sąd krajowy

(dyrektywa Rady 2006/112, art. 1 ust. 2)

Dyrektywę 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że:

– transakcja zintegrowanej współpracy, przewidująca, że podmiot gospodarczy dostarcza towary rolnikowi i udziela mu kredytu przeznaczonego na zakup tych towarów, stanowi dla celów tej dyrektywy jedną transakcję, w której ramach dostawa towarów jest świadczeniem głównym. Na podstawę opodatkowania rzeczonej jednej transakcji składa się zarówno cena rzeczonych towarów, jak i odsetki zapłacone od kredytów udzielonych rolnikom;

– okoliczność, że integrator może świadczyć rolnikom dodatkowe usługi lub może nabywać ich produkcję rolną, pozostaje bez wpływu na kwalifikację rozpatrywanej transakcji dla celów dyrektywy 2006/112 jako jednej transakcji.

Po pierwsze bowiem, ponieważ transakcja zintegrowanej współpracy opiera się na zasadzie, wedle której integrator udziela kredytu podmiotowi zintegrowanemu, który może wykorzystać go wyłącznie w celu nabycia aktywów obrotowych od integratora, udzielanie takich kredytów nie stanowi świadczenia mającego autonomiczny interes ekonomiczny z perspektywy zintegrowanych podmiotów, albowiem rzeczonych środków finansowych nie można swobodnie wykorzystać. Po drugie, w braku pozwolenia na działanie jako instytucja kredytowa, integrator nie może udzielać podmiotom zintegrowanym kredytów innych niż przeznaczone na zakup jego aktywów obrotowych. Po trzecie, dostawa aktywów obrotowych oraz kredyt realizują ten sam cel ekonomiczny, a mianowicie, co do zasady, zapewnienie rolnikom wsparcia finansowego i logistycznego, umożliwiającego im wykonywanie działalności produkcji rolnej. W tych okolicznościach dostawa aktywów obrotowych stanowi dla podmiotów zintegrowanych główne świadczenie objęte zintegrowaną współpracą, albowiem to dzięki tym aktywom rolnicy będą w stanie kontynuować działalność rolniczą. Tak oto uzyskanie kredytu po to, by nabyć te aktywa, stanowi dla owych rolników nie tyle cel sam w sobie, co jedynie środek umożliwiający im nabycie aktywów obrotowych niezbędnych dla potrzeb ich produkcji rolnej.

W tym względzie do sądu krajowego należy skontrolowanie, czy transakcja zintegrowanej współpracy faktycznie ma ten cel ekonomiczny, oraz ustalenie, czy dostawa aktywów obrotowych ma podstawowe znaczenie dla zintegrowanych podmiotów. Jeżeli tak, to należy uważać, że dostawa aktywów obrotowych oraz udzielenie kredytu przeznaczonego na zakup tych aktywów stanowią dla celów podatku od wartości dodanej jedną złożoną transakcję, przy czym świadczeniem głównym jest dostawa tych aktywów.

Wreszcie po czwarte, okoliczność, że integrator może fakultatywnie oferować dodatkowe usługi zintegrowanym podmiotom oraz nabywać ich produkcję rolną, pozostaje bez wpływu na to rozstrzygniecie.

(zob. pkt 31–39; sentencja)