Sprawa C‑638/15

Eko-Tabak s.r.o.

przeciwko

Generální ředitelství cel

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud)

Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2011/64/UE – Artykuł 2 ust. 1 lit. c) – Artykuł 5 ust. 1 lit. a) – Pojęcia „tytoniu do palenia”, „tytoniu pociętego lub inaczej podzielonego” i „przetwarzania przemysłowego”

Streszczenie – wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 kwietnia 2017 r.

Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki inne niż podatki obrotowe, obciążające spożycie wyrobów tytoniowych – Dyrektywa 2011/64 – Tytoń do palenia – Pojęcie – Wysuszone, sprasowane, nieregularne, częściowo oczyszczone liście tytoniu – Liście tytoniu, które zostały poddane procesowi wstępnego suszenia i kontrolowanego zwilżania, zawierające glicerynę i nadające się do palenia po prostym przygotowaniu poprzez ich rozgniatanie lub ręczne cięcie – Włączenie

[dyrektywa Rady 2011/64, art. 2 ust. 1 lit. c), art. 5 ust. 1, 2]

Artykuł 2 ust. 1 lit. c) i art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek podatku akcyzowego stosowanych do wyrobów tytoniowych powinny być interpretowane w ten sposób, że wysuszone, sprasowane, nieregularne, częściowo oczyszczone liście tytoniu, które zostały poddane procesowi wstępnego suszenia, a następnie kontrolowanego zwilżania i które zawierają glicerynę i nadają się do palenia po prostym przygotowaniu poprzez rozgniatanie lub ręczne cięcie, wchodzą w zakres pojęcia „tytoniu do palenia” w rozumieniu tych przepisów.

Z brzmienia art. 5 ust. 1 lit. a) tej samej dyrektywy wynika, że przepis ten wymaga łącznego spełnienia dwóch warunków, mianowicie po pierwsze, aby tytoń był pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków, a po drugie, aby nadawał się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego.

W tym względzie, w braku definicji terminów „pocięty” i „podzielony” w owej dyrektywie, należy odnieść się – w celu ustalenia zakresu tych terminów – do ich ogólnych i powszechnie uznanych znaczeń (zob. podobnie wyrok z dnia 16 lipca 2015 r., Sommer Antriebs- und Funktechnik, C‑369/14, EU:C:2015:491, pkt 46 i przytoczone tam orzecznictwo). Terminy te zaś, których zwykłe znaczenie jest bardzo szerokie, w szczególności oznaczają, jeśli chodzi o pierwszy z nich, wynik działania polegającego na odłączeniu części lub kawałka jakiejś rzeczy za pomocą ostrego narzędzia, zaś jeśli chodzi o drugi – wynik działania polegającego na rozczłonkowaniu lub podziale jakiejś rzeczy.

W konsekwencji, ze względu na to, że wyroby, których dotyczy postępowanie główne, stanowią – zgodnie z informacjami podanymi przez sąd odsyłający – częściowo oczyszczone liście tytoniu, wyroby te powinny zostać uznane za tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/64.

Co się tyczy pojęcia „przetwarzania przemysłowego” użytego we wspomnianym art. 5 ust. 1 lit. a), powszechnie oznacza ono przetwarzanie, zazwyczaj na dużą skalę, w standaryzowany sposób surowców w dobra materialne.

Z orzecznictwa Trybunału wynika w istocie, że nie stanowi „przetwarzania przemysłowego” prosta obróbka, dzięki której niegotowy wyrób z tytoniu ma nadawać się do palenia, na przykład polegająca po prostu na umieszczeniu zrolowanego tytoniu w papierosowej tutce (zob. analogicznie wyroki: z dnia 24 września 1998 r., Brinkmann, C‑319/96, EU:C:1998:429, pkt 18, 20; z dnia 10 listopada 2005 r., Komisja/Niemcy, C‑197/04, EU:C:2005:672, pkt 31, 32).

W tej sytuacji za nadający się do palenia bez dalszego „przetwarzania przemysłowego” w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/64 należy uznać wyrób tytoniowy, który jest gotowy lub który można łatwo uczynić gotowym, środkami nieprzemysłowymi, do palenia.

W niniejszym przypadku, jak wynika z postanowienia odsyłającego, wyroby, których dotyczy postępowanie główne, zostały poddane procesowi wstępnego suszenia, a następnie kontrolowanego zwilżania, zawierają glicerynę i nadają się do palenia po prostym przygotowaniu poprzez ich rozgniatanie lub ręczne cięcie. Z zastrzeżeniem zbadania tego przez sąd odsyłający wydaje się więc, że wyroby te spełniają również drugi warunek, o którym mowa w pkt 25 niniejszego wyroku, a zatem wchodzą w zakres pojęcia „tytoniu do palenia” zdefiniowanego w art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/64.

W tej sytuacji, nie będąc tytoniem drobno krojonym do skręcania papierosów w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c) ppkt (i) owej dyrektywy, wyroby te powinny zostać uznane za wchodzące w zakres pojęcia „innego tytoniu do palenia” w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) wspomnianej dyrektywy.

(zob. pkt 25, 28–35; sentencja)