Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c))

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy oznaczenia

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. b) i c))

3. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego, opisowe lub o charakterze zwyczajowym – Wyjątek – Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 3)

Summary

1. Oznaczenie EUROPIG, o którego rejestrację wniesiono dla „mięsa, drobiu (mięsa); dziczyzny; ekstraktów mięsnych; konserwowanych mączek mięsnych i/lub warzywnych; mięsa konserwowego; kiełbas; kiełbasek; wyrobów wędliniarskich; wędzonki; szynki; boczku; rillettes”, należących do klasy 29 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, oraz dla „pasztetów mięsnych; pasztecików (wypieków)”, należących do klasy 30 w rozumieniu wspomnianego porozumienia, jest z punktu widzenia przeciętnego konsumenta anglojęzycznego opisowe dla towarów objętych zgłoszeniem wspólnotowego znaku towarowego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Na oznaczenie to składają się bowiem wyłącznie wskazówki mogące służyć jako opis pewnych cech rozpatrywanych towarów. W powiązaniu z tymi ostatnimi może ono być postrzegane przez dany krąg odbiorców jako wskazówka, że chodzi o towary o proweniencji europejskiej pochodzące od świni.

Ponadto mając na względzie zasady leksyki języka angielskiego, neologizm „europig” nie charakteryzuje się nietypową strukturą, jego struktura należy raczej do powszechnych. Zgłoszony znak nie wywołuje więc u docelowego odbiorcy wrażenia wystarczająco odbiegającego od wrażenia, jakie wywołuje zwykłe połączenie elementów słownych wchodzących w jego skład, w taki sposób, żeby zmienić jego znaczenie lub zasięg.

(por. pkt 31, 34–36)

2. Słowny znak towarowy, który ma charakter opisowy dla właściwości towarów i usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, jest przez sam ten fakt bezwzględnie pozbawiony charakteru odróżniającego w stosunku do tych samych towarów i usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.

(por. pkt 47)

3. Uzyskanie przez znak towarowy charakteru odróżniającego w następstwie używania w rozumieniu art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego wymaga, by przynajmniej znaczna część właściwego kręgu odbiorców identyfikowała na jego podstawie towary lub usługi jako pochodzące z określonego przedsiębiorstwa. Jednakże okoliczności, w których wymóg uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania może zostać uznany za spełniony, nie mogą zostać wykazane wyłącznie na podstawie ogólnych i abstrakcyjnych danych, takich jak określone udziały procentowe.

Dokonując oceny, czy dany znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania, należy wziąć pod uwagę w szczególności czynniki takie jak udział tego znaku w rynku, intensywność, zasięg geograficzny i długość okresu używania tego znaku towarowego, wysokość nakładów przedsiębiorstwa związanych z jego promocją, odsetek zainteresowanego kręgu odbiorców, który dzięki temu znakowi rozpoznaje towar jako pochodzący z określonego przedsiębiorstwa. Za środek dowodowy w tym przedmiocie mogą służyć także opinie izb handlowych i przemysłowych oraz innych zrzeszeń zawodowych.

(por. pkt 55, 56)