Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 marca 2009 r. — Komisja przeciwko Finlandii

(sprawa C-10/08)

„Opodatkowanie w Finlandii pojazdów używanych przywożonych z innych państw członkowskich — Zgodność uregulowania krajowego z art. 90 akapit pierwszy WE, szóstą dyrektywą VAT i dyrektywą 2006/112/WE”

1. Postanowienia podatkowe — Podatki wewnętrzne — System opodatkowania przywożonych pojazdów używanych (art. 90 akapit pierwszy WE) (por. pkt 26–32)

2. Postanowienia podatkowe — Harmonizacja ustawodawstw — Podatki obrotowe — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Odliczenie podatku naliczonego (art. 90 akapit pierwszy WE; dyrektywy Rady: 77/388, art. 17 ust. 1, 2; 2006/112, art. 167, 168) (por. pkt 34–37)

3. Postanowienia podatkowe — Podatki wewnętrzne — System opodatkowania przywożonych pojazdów używanych (art. 90 akapit pierwszy WE) (por. pkt 42–45)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 90 WE i art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1), obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE dotyczącej wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Uregulowania krajowe przewidujące podatek od wartości dodanej od podatku od pojazdów samochodowych i prawo do odliczenia od należnego podatku od wartości dodanej odpowiedniej kwoty — Stosowanie do pojazdów mających mniej niż trzy miesiące takiej samej wartości do celów podatkowych jak do pojazdów nowych — Stosowanie stawki amortyzacji wynoszącej 0,8% miesięcznie do pojazdów mających mniej niż sześć miesięcy, w przypadkach gdy na rynku krajowym nie są dostępne pojazdy tego samego rodzaju.

Sentencja

1) Dopuszczając odliczenie podatku wskazanego w art. 5 ustawy nr 1482/1994 o podatku od pojazdów samochodowych [autoverolaki (1482/1994)] z dnia 29 grudnia 1994 r. od podatku od wartości dodanej zgodnie z art. 102 akapit pierwszy pkt 4 ustawy nr 1501/1993 o podatku od wartości dodanej [arvonlisäverolaki (1501/1993)] z dnia , Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 90 akapit pierwszy WE oraz art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

2) Stosując w ramach podatku od pojazdów samochodowych w odniesieniu do pojazdów młodszych niż trzy miesiące taką samą wartość do celów podatkowych jak do pojazdów nowych, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 90 akapit pierwszy WE.

3) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

4) Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów Komisji Wspólnot Europejskich.

5) Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa własne koszty w pozostałym zakresie.

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 marca 2009 r. — Komisja przeciwko Finlandii

(sprawa C-10/08)

„Opodatkowanie w Finlandii pojazdów używanych przywożonych z innych państw członkowskich — Zgodność uregulowania krajowego z art. 90 akapit pierwszy WE, szóstą dyrektywą VAT i dyrektywą 2006/112/WE”

1. Postanowienia podatkowe — Podatki wewnętrzne — System opodatkowania przywożonych pojazdów używanych (art. 90 akapit pierwszy WE) (por. pkt 26–32)

2. Postanowienia podatkowe — Harmonizacja ustawodawstw — Podatki obrotowe — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Odliczenie podatku naliczonego (art. 90 akapit pierwszy WE; dyrektywy Rady: 77/388, art. 17 ust. 1, 2; 2006/112, art. 167, 168) (por. pkt 34–37)

3. Postanowienia podatkowe — Podatki wewnętrzne — System opodatkowania przywożonych pojazdów używanych (art. 90 akapit pierwszy WE) (por. pkt 42–45)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 90 WE i art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1), obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE dotyczącej wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Uregulowania krajowe przewidujące podatek od wartości dodanej od podatku od pojazdów samochodowych i prawo do odliczenia od należnego podatku od wartości dodanej odpowiedniej kwoty — Stosowanie do pojazdów mających mniej niż trzy miesiące takiej samej wartości do celów podatkowych jak do pojazdów nowych — Stosowanie stawki amortyzacji wynoszącej 0,8% miesięcznie do pojazdów mających mniej niż sześć miesięcy, w przypadkach gdy na rynku krajowym nie są dostępne pojazdy tego samego rodzaju.

Sentencja

1) Dopuszczając odliczenie podatku wskazanego w art. 5 ustawy nr 1482/1994 o podatku od pojazdów samochodowych [autoverolaki (1482/1994)] z dnia 29 grudnia 1994 r. od podatku od wartości dodanej zgodnie z art. 102 akapit pierwszy pkt 4 ustawy nr 1501/1993 o podatku od wartości dodanej [arvonlisäverolaki (1501/1993)] z dnia , Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 90 akapit pierwszy WE oraz art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, obecnie art. 167 i 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

2) Stosując w ramach podatku od pojazdów samochodowych w odniesieniu do pojazdów młodszych niż trzy miesiące taką samą wartość do celów podatkowych jak do pojazdów nowych, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 90 akapit pierwszy WE.

3) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

4) Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów Komisji Wspólnot Europejskich.