POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (dziesiąta izba)

z dnia 28 stycznia 2016 r.( )

Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólnotowy znak towarowy – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 – Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne CLEANIC natural beauty – Zgłoszenie do rejestracji – Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe CLINIQUE – Względne podstawy odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd

W sprawie C‑374/15 P

mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 13 lipca 2015 r.,

Harper Hygienics SA, z siedzibą w Warszawie (Polska), reprezentowana przez D. Rzążewską, radcę prawną,

wnosząca odwołanie,

w której pozostałymi uczestnikami postępowania są:

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM),

strona pozwana w pierwszej instancji,

Clinique Laboratories LLC, z siedzibą w Wilmington (Stany Zjednoczone),

interwenient w pierwszej instancji,

TRYBUNAŁ (dziesiąta izba),

w składzie: F. Biltgen, prezes izby, A. Borg Barthet (sprawozdawca) i M. Berger, sędziowie,

rzecznik generalny: M. Wathelet,

sekretarz: A. Calot Escobar,

postanowiwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, orzec w formie postanowienia z uzasadnieniem, zgodnie z art. 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem,

wydaje następujące

Postanowienie

1 W odwołaniu Harper Hygienics SA (zwana dalej „Harper Hygienics”) wnosi o uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 13 maja 2015 r., Harper Hygienics/OHIM – Clinique Laboratories (CLEANIC natural beauty) (T‑363/12, EU:T:2015:278, zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”), w którym Sąd oddalił skargę tej spółki mającą na celu stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 maja 2012 r. (sprawa R 1134/2011‑2) (zwanej dalej „sporną decyzją”) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Clinique Laboratories LLC (zwaną dalej „Clinique Laboratories”) a Harper Hygienics.

Ramy prawne

2 Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1), zatytułowany „Względne podstawy odmowy rejestracji”, stanowi:

„1. W wyniku sprzeciwu właściciela wcześniejszego znaku towarowego, zgłoszonego znaku towarowego nie rejestruje się, jeżeli:

[…]

b) z powodu identyczności lub podobieństwa do wcześniejszego znaku towarowego, identyczności lub podobieństwa towarów lub usług istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej [odbiorców] na terytorium, na którym wcześniejszy znak towarowy jest chroniony; prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd obejmuje również prawdopodobieństwo skojarzenia z wcześniejszym znakiem towarowym.

[…]

5. Ponadto w wyniku sprzeciwu właściciela wcześniejszego znaku towarowego w rozumieniu ust. 2, zgłoszonego znaku towarowego nie rejestruje się, jeżeli jest on identyczny lub podobny do wcześniejszego znaku i jest zarejestrowany dla towarów lub usług, które nie są podobne do tych, dla których wcześniejszy znak jest zarejestrowany, jeżeli, w wypadku wcześniejszego wspólnotowego znaku towarowego, cieszy się on renomą we Wspólnocie i, w wypadku wcześniejszego krajowego znaku towarowego, cieszy się on renomą w danym państwie członkowskim i jeżeli używanie bez uzasadnionego powodu tego znaku towarowego przynosiłoby nienależyte korzyści z tego powodu lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy takiego wcześniejszego znaku towarowego [i jeżeli używanie tego znaku towarowego bez uzasadnionej przyczyny powodowałoby czerpanie nienależnej korzyści z odróżniającego charakteru lub z renomy wcześniejszego znaku towarowego bądź też działało na ich szkodę]”.

Okoliczności powstania sporu

3 W dniu 3 czerwca 2009 r. Harper Hygienics dokonała w OHIM zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego na podstawie rozporządzenia nr 207/2009.

4 Znakiem towarowym, dla którego wystąpiono o rejestrację, jest następujące oznaczenie graficzne:

5 Towary, dla których dokonano zgłoszenia wspomnianego znaku towarowego, należą do klas 3, 5 i 16 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami (zwanego dalej „porozumieniem nicejskim”), i odpowiadają, dla każdej z tych klas, następującemu opisowi:

– klasa 3: „środki wybielające i inne substancje stosowane w praniu; środki do czyszczenia, polerowania, szorowania i ścierania; mydła; środki perfumeryjne, olejki eteryczne, kosmetyki, płyny do pielęgnacji włosów; środki do czyszczenia zębów, bawełna do celów kosmetycznych, płatki z bawełny do celów kosmetycznych, chusteczki nasączone płynami kosmetycznymi, patyczki z watą bawełnianą do celów kosmetycznych, wata do celów kosmetycznych, artykuły sanitarne, toaletowe, higieniczne i kosmetyczne ujęte w tej klasie, preparaty kosmetyczne do pielęgnacji niemowląt i dzieci, preparaty higieny osobistej, chusteczki nawilżone do użytku sanitarnego lub kosmetycznego”;

– klasa 5: „produkty farmaceutyczne i weterynaryjne; środki sanitarne do celów medycznych; substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt; plastry, materiały opatrunkowe; materiały do plombowania zębów, woski dentystyczne; środki odkażające; środki do zwalczania robactwa; fungicydy, herbicydy, podpaski higieniczne, wkładki higieniczne, chusteczki nasączane płynami farmaceutycznymi, chusteczki nasączone płynami do higieny intymnej, środki dezynfekcyjne do celów higienicznych, tampony sanitarne, chusteczki nasączone płynami farmaceutycznymi do higieny osobistej, pieluchomajtki jednorazowe z papieru, celulozy, bawełny, pieluszki jednorazowe z papieru, celulozy, bawełny, wszystkie wymienione dla chorych z brakiem kontroli czynności fizjologicznych”;

– klasa 16: „papier, tektura i wyroby z tych materiałów, nieujęte w innych klasach; druki; materiały introligatorskie; materiały fotograficzne; materiały piśmienne; kleje do materiałów piśmiennych lub do celów domowych; materiały przeznaczone dla artystów; pędzle malarskie; maszyny do pisania i sprzęt biurowy (z wyjątkiem mebli); materiały szkoleniowe i instruktażowe (z wyjątkiem aparatów); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nieujęte w innych klasach); czcionki drukarskie; matryce, pieluchomajtki jednorazowe z papieru, celulozy lub mieszanek tych materiałów nieujęte w innych klasach, pieluszki jednorazowe z papieru, celulozy lub mieszanek tych materiałów nieujęte w innych klasach; opakowania na artykuły sanitarne, higieniczne i kosmetyczne z papieru, tektury, folii i tworzyw sztucznych, chusteczki do nosa [papierowe]”.

6 Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego zostało opublikowane w Biuletynie Wspólnotowych Znaków Towarowych nr 41/2009 z dnia 26 października 2009 r.

7 W dniu 25 stycznia 2010 r. Clinique Laboratories wniosła, na podstawie art. 41 rozporządzenia nr 207/2009, sprzeciw wobec rejestracji w charakterze znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawionego w pkt 4 niniejszego postanowienia dla towarów wskazanych w pkt 5 tego postanowienia.

8 Sprzeciw opierał się w szczególności na następujących wcześniejszych słownych znakach towarowych CLINIQUE (zwanych dalej „wcześniejszymi znakami towarowymi”):

– wspólnotowym znaku towarowym nr 54 429, zarejestrowanym w dniu 19 listopada 1998 r., wskazującym towary należące do klas 3, 14, 25 i 42 w rozumieniu porozumienia nicejskiego i odpowiadające, dla każdej z tych klas, następującemu opisowi:

– klasa 3: „wyroby toaletowe i preparaty do pielęgnacji ciała, mydła; środki perfumeryjne, olejki eteryczne, kosmetyki, środki przeciw poceniu, talk, produkty do pielęgnacji włosów, w tym płyny; środki do czyszczenia zębów”;

– klasa 14: „metale szlachetne i ich stopy, wyroby z metali szlachetnych lub pokrywane nimi (zawarte w klasie 14); wyroby jubilerskie, biżuteria, kamienie szlachetne; przyrządy zegarmistrzowskie i chronometryczne”;

– klasa 25: „odzież, obuwie, nakrycia głowy”;

– klasa 42: „doradztwo w zakresie pielęgnacji urody przy wyborze i stosowaniu kosmetyków, wyrobów toaletowych, środków perfumeryjnych oraz zabiegów kosmetycznych; doradztwo dotyczące usług w zakresie pielęgnacji urody oraz zabiegów z użyciem środków perfumeryjnych, makijażu i środków pielęgnacji skóry; projektowanie i dekoracja wnętrz sklepów, perfumerii, salonów pielęgnacji urody, stoisk kosmetycznych; badania, rozwój, usługi laboratoryjne i wsparcie techniczne dotyczące perfum, kosmetyków oraz środków pielęgnacji urody i skóry”;

– wspólnotowym znaku towarowym nr 2 294 429, zarejestrowanym w dniu 7 lutego 2005 r. dla usług należących do klas 35 i 42 w rozumieniu porozumienia nicejskiego.

9 W uzasadnieniu sprzeciwu powołano się na podstawy odmowy rejestracji określone w art. 8 ust. 1 lit. b) i w art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.

10 Decyzją z dnia 28 marca 2011 r. Wydział Sprzeciwów – na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 – odmówił rejestracji w charakterze znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawionego w pkt 4 niniejszego postanowienia dla wymienionych poniżej towarów:

– klasa 3: „środki wybielające i inne substancje stosowane w praniu; środki do czyszczenia, polerowania, szorowania i ścierania; mydła; środki perfumeryjne, olejki eteryczne, kosmetyki, płyny do pielęgnacji włosów; środki do czyszczenia zębów, bawełna do celów kosmetycznych, płatki z bawełny do celów kosmetycznych, chusteczki nasączone płynami kosmetycznymi, patyczki z watą bawełnianą do celów kosmetycznych, wata do celów kosmetycznych, artykuły sanitarne, toaletowe, higieniczne i kosmetyczne ujęte w tej klasie, preparaty kosmetyczne do pielęgnacji niemowląt i dzieci, preparaty higieny osobistej, chusteczki nawilżone do użytku sanitarnego lub kosmetycznego”;

– klasa 5: „produkty farmaceutyczne i weterynaryjne; środki sanitarne do celów medycznych; środki odkażające; środki do zwalczania robactwa; podpaski higieniczne, wkładki higieniczne, chusteczki nasączane płynami farmaceutycznymi, chusteczki nasączone płynami do higieny intymnej, środki dezynfekcyjne do celów higienicznych, tampony sanitarne, chusteczki nasączone płynami farmaceutycznymi do higieny osobistej, pieluchomajtki jednorazowe z papieru, celulozy, bawełny, pieluszki jednorazowe z papieru, celulozy, bawełny, wszystkie wymienione dla chorych z brakiem kontroli czynności fizjologicznych”.

11 Ponadto na podstawie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 Wydział Sprzeciwów odmówił również rejestracji w charakterze znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawionego w pkt 4 niniejszego postanowienia dla wymienionych poniżej towarów:

– klasa 5: „substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt; plastry”;

– klasa 16: „pieluszki jednorazowe z papieru, celulozy lub mieszanek tych materiałów nieujęte w innych klasach; opakowania na artykuły sanitarne, higieniczne i kosmetyczne z papieru, tektury, folii i tworzyw sztucznych, chusteczki do nosa [papierowe]”.

12 W odniesieniu do pozostałych towarów Wydział Sprzeciwów oddalił sprzeciw.

13 W dniu 30 maja 2011 r. Harper Hygienics – działając na podstawie art. 58–64 rozporządzenia nr 207/2009 – wniosła do OHIM odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów. W odpowiedzi z dnia 10 listopada 2011 r. Clinique Laboratories wniosła o oddalenie odwołania, a ponadto między innymi o to, aby OHIM odmówił rejestracji w charakterze znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawionego w pkt 4 niniejszego postanowienia dla następujących towarów: „pieluchomajtki jednorazowe z papieru, celulozy lub mieszanek tych materiałów nieujęte w innych klasach”, należących do klasy 16 w rozumieniu porozumienia nicejskiego.

14 W spornej decyzji Druga Izba Odwoławcza OHIM (zwana dalej „Izbą Odwoławczą”) oddaliła odwołanie główne Harper Hygienics, utrzymując w mocy odmowę rejestracji w charakterze znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawionego w pkt 4 niniejszego postanowienia dla towarów wskazanych w decyzji Wydziału Sprzeciwów, i uwzględniła odwołanie wzajemne Clinique Laboratoires.

15 Izba Odwoławcza stwierdziła, że w wypadku wcześniejszych znaków towarowych i zgłoszonego znaku towarowego istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. Potwierdziła także stwierdzenie Wydziału Sprzeciwów oparte na art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 i oddaliła argumenty Harper Hygienics, stwierdzając, iż ta ostatnia nie zdołała podważyć kryteriów stosowania wspomnianego przepisu.

Postępowanie przed Sądem i zaskarżony wyrok

16 Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 8 sierpnia 2012 r. Harper Hygienics wniosła skargę o stwierdzenie nieważności spornej decyzji.

17 Na poparcie skargi podniosła dwa zarzuty, pierwszy, dotyczący naruszenia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, oraz drugi, dotyczący naruszenia art. 8 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia.

18 Sąd oddalił zarzut pierwszy ze względu na to, że Izba Odwoławcza słusznie stwierdziła, iż w wypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

19 Sąd oddalił także zarzut drugi z uwagi na to, że w świetle przedstawionych mu akt sprawy Izba Odwoławcza również słusznie stwierdziła, iż zgłoszony znak towarowy powodowałby czerpanie nienależnej korzyści z odróżniającego charakteru lub z renomy wcześniejszych znaków towarowych w zakresie dotyczącym towarów wskazanych w spornej decyzji. W konsekwencji Sąd oddalił skargę w całości.

Żądania przedstawione przed Trybunałem

20 W odwołaniu Harper Hygienics wnosi do Trybunału:

– tytułem żądania głównego – o uchylenie zaskarżonego wyroku i stwierdzenie nieważności spornej decyzji;

– tytułem żądania ewentualnego – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; oraz

– o obciążenie OHIM i Clinique Laboratoires kosztami postępowania.

W przedmiocie odwołania

21 Zgodnie z art. 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem, jeżeli odwołanie jest w całości lub w części oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne, Trybunał może, w każdej chwili, na wniosek sędziego sprawozdawcy i po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, odpowiednio odrzucić lub oddalić to odwołanie w całości lub w części w drodze postanowienia z uzasadnieniem.

22 Powyższy przepis należy zastosować w niniejszej sprawie.

23 Na poparcie odwołania Harper Hygienics podnosi dwa zarzuty, pierwszy – dotyczący naruszenia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, a drugi – naruszenia art. 8 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia.

W przedmiocie zarzutu pierwszego

W przedmiocie pierwszej części zarzutu pierwszego

– Argumentacja wnoszącej odwołanie

24 W pierwszej części zarzutu pierwszego na poparcie odwołania Harper Hygienics, po pierwsze, podnosi, że w pkt 43 i 44 zaskarżonego wyroku Sąd nie uzasadnił w sposób wymagany prawem swojej oceny odnoszącej się do podobieństwa między niektórymi towarami wymienionymi we wspomnianych punktach wyroku Sądu, należącymi do klas 5 i 3 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, w związku z czym nie można ustalić kryteriów, na podstawie których Sąd dokonał tej oceny.

25 Po drugie, Harper Hygienics kwestionuje dokonane przez Sąd w pkt 41–44 zaskarżonego wyroku stwierdzenie istnienia podobieństwa między rozpatrywanymi towarami w zakresie, w jakim przeznaczenie, charakter i kanały dystrybucji wspomnianych towarów są jej zdaniem odmienne.

– Ocena Trybunału

26 Jeśli chodzi o pierwszy argument podniesiony na poparcie pierwszej części zarzutu pierwszego, należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału ciążący na Sądzie obowiązek uzasadnienia wymaga jasnego i jednoznacznego wskazania przyjętego przezeń rozumowania, tak aby umożliwić zainteresowanym poznanie uzasadnienia wydanego orzeczenia, a Trybunałowi sprawowanie kontroli sądowej.

27 W niniejszym wypadku w pkt 40 zaskarżonego wyroku Sąd przypomniał istotne czynniki charakteryzujące wzajemny stosunek między rozpatrywanymi towarami lub usługami do celów dokonania oceny ich podobieństwa. W pkt 41 wspomnianego wyroku potwierdził – wskazując na brak zastrzeżeń stron – ocenę Izby Odwoławczej odnoszącą się do podobieństwa niektórych towarów należących do klas 3 i 16 w rozumieniu porozumienia nicejskiego.

28 W pkt 42 wspomnianego wyroku Sąd stwierdził, że niektóre towary należące do klas 3 i 5 w rozumieniu wspomnianego porozumienia mogą mieć ten sam cel, być sprzedawane za pośrednictwem tych samych kanałów dystrybucji oraz że są często produkowane przez te same przedsiębiorstwa i skierowane do tych samych odbiorców końcowych. W konsekwencji w pkt 43 wspomnianego wyroku potwierdził on zasadność dokonanej przez Izbę Odwoławczą oceny, po pierwsze, w odniesieniu do istnienia podobieństwa między „produktami farmaceutycznymi i weterynaryjnymi”, należącymi do klasy 5, a „mydłami lub środkami do czyszczenia zębów”, należącymi do klasy 3, a także pewnego stopnia podobieństwa tych pierwszych towarów do „kosmetyków i produktów do pielęgnacji włosów”, należących do klasy 3, oraz po drugie, w odniesieniu do istnienia podobieństwa między „środkami odkażającymi, środkami do zwalczania robactwa, chusteczkami nasączanymi płynami farmaceutycznymi, chusteczkami nasączonymi płynami do higieny intymnej, środkami dezynfekcyjnymi do celów higienicznych, chusteczkami nasączonymi płynami farmaceutycznymi do higieny osobistej”, należącymi do klasy 5, a „mydłami lub preparatami do pielęgnacji ciała”, należącymi do klasy 3.

29 W pkt 44 zaskarżonego wyroku Sąd orzekł również, że ze względów przedstawionych w pkt 42 wspomnianego wyroku „środki sanitarne do celów medycznych, wkładki higieniczne, tampony sanitarne, pieluchomajtki jednorazowe z papieru, celulozy, bawełny, pieluszki jednorazowe z papieru, celulozy, bawełny, wszystkie wymienione dla chorych z brakiem kontroli czynności fizjologicznych”, należące do klasy 5, i „mydła lub kosmetyki i preparaty do pielęgnacji ciała”, należące do klasy 3, wykazują niski stopień podobieństwa w zakresie, w jakim współdzielą one te same kanały dystrybucji i są przeznaczone dla tych samych konsumentów, nawet jeśli są używane do odmiennych celów.

30 A zatem z pkt 43 i 44 zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd uzasadnił swoją ocenę odnoszącą się do istnienia podobieństwa lub pewnego stopnia podobieństwa między niektórymi towarami należącymi do klas 3 i 5 okolicznością, iż wspomniane towary mogą mieć ten sam cel, te same kanały dystrybucji i mogą być skierowane do tych samych konsumentów. Tymczasem przeznaczenie, korzystanie z tych samych kanałów dystrybucji i konkurencyjny charakter towarów stanowią czynniki, które Sąd musi brać pod uwagę przy dokonywaniu oceny podobieństwa towarów, jak słusznie przypomniał Sąd w pkt 40 zaskarżonego wyroku.

31 W konsekwencji pierwszy argument podniesiony na poparcie pierwszej części zarzutu pierwszego należy oddalić jako oczywiście bezzasadny.

32 Jeśli chodzi o drugi argument podniesiony na poparcie pierwszej części zarzutu pierwszego, należy przypomnieć, że zgodnie z art. 256 TFUE i art. 58 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej odwołanie jest ograniczone do kwestii prawnych. Dlatego też jedynie Sąd jest uprawniony do ustalenia i dokonania oceny istotnych okoliczności faktycznych, a także do dokonywania oceny dowodów. Ocena rzeczonych okoliczności faktycznych i dowodów nie stanowi zatem – z wyjątkiem wypadków ich przeinaczenia – kwestii prawnej podlegającej jako taka kontroli Trybunału w ramach odwołania.

33 Należy zaś stwierdzić, że poprzez wspomniany argument Harper Hygienics dąży do zakwestionowania dokonanej przez Sąd w pkt 41–44 zaskarżonego wyroku oceny okoliczności faktycznych, zgodnie z którą towary, do których odnoszą się kolidujące ze sobą oznaczenia, są podobne lub wykazują pewien stopień podobieństwa, lub niski stopień podobieństwa. W rzeczywistości Harper Hygienics zmierza do tego, aby Trybunał zastąpił swoją oceną ocenę wspomnianych okoliczności faktycznych dokonaną przez Sąd, jednak nie podnosi w tym względzie jakiegokolwiek ich przeinaczenia.

34 Z powyższego wynika, że drugi argument podniesiony na poparcie pierwszej części zarzutu pierwszego należy oddalić i że w konsekwencji pierwsza część tego zarzutu podlega częściowo oddaleniu jako oczywiście bezzasadna i częściowo odrzuceniu jako oczywiście niedopuszczalna.

W przedmiocie drugiej części zarzutu pierwszego

– Argumentacja wnoszącej odwołanie

35 W drugiej części zarzutu pierwszego Harper Hygienics podnosi, po pierwsze, że Sąd nie zastosował orzecznictwa Trybunału wynikającego między innymi z wyroku Nestlé/OHIM (C‑193/06 P, EU:C:2007:539), zgodnie z którym należy rozpatrzyć, czy oceny podobieństwa między dwoma znakami towarowymi można dokonać wyłącznie w oparciu o element dominujący.

36 Po drugie, zdaniem Harper Hygienics Sąd dopuścił się błędu w ramach analizy elementów składowych zgłoszonego oznaczenia, stwierdzając w pkt 58 i 59 zaskarżonego wyroku – i nie uzasadniając swojego orzeczenia w tym względzie – że element graficzny w postaci kwiatu bawełny spełnia wyłącznie funkcję dekoracyjną, a elementy graficzne związane z przedstawieniem elementów słownych tworzących wspomniane oznaczenie nie są wystarczająco swoiste i oryginalne, by konsumenci zachowali je w pamięci. W tym względzie Sąd nie uwzględnił faktu, że Harper Hygienics jest już właścicielem graficznego wspólnotowego znaku towarowego nr 009291931, który składa się z przedstawionego w zgłoszonym oznaczeniu elementu graficznego w postaci kwiatu bawełny. Harper Hygienics jest zdania, że ze względu na swój fantazyjny kształt ów element graficzny jest zachowywany przez właściwy krąg odbiorców w pamięci i że wskazuje on pochodzenie handlowe oznaczonych nim towarów. Ponadto Sąd błędnie stwierdził, że jedynym elementem dominującym wspomnianego oznaczenia jest element słowny „cleanic”.

37 Po trzecie, Harper Hygienics uważa, iż w pkt 65 zaskarżonego wyroku Sąd błędnie stwierdził, że kolidujące ze sobą oznaczenia wykazują niski stopień podobieństwa wizualnego, a w pkt 72 wspomnianego wyroku, że podobieństwo fonetyczne jest wysokie, ponieważ zgodnie z wyrokiem Shaker/OHIM –Limiñana y Botella (Limoncello della Costiera Amalfitana shaker) (T‑7/04, EU:T:2005:222), jeśli zgłoszony znak towarowy jest złożonym znakiem towarowym o charakterze graficznym, ocena całościowego wrażenia wywieranego przez ten znak towarowy powinna być dokonywana w oparciu o analizę wizualną.

38 Po czwarte, zdaniem Harper Hygienics w pkt 76 zaskarżonego wyroku Sąd również błędnie stwierdził, że nie jest możliwe dokonanie porównania konceptualnego między wspomnianymi oznaczeniami.

39 Wreszcie po piąte, Harper Hygienics kwestionuje dokonaną przez Sąd w pkt 77 zaskarżonego wyroku ocenę, zgodnie z którą wcześniejsze znaki towarowe cieszą się wzmocnionym charakterem odróżniającym.

– Ocena Trybunału

40 Jeśli chodzi o pierwszy argument podniesiony przez Harper Hygienics na poparcie drugiej części zarzutu pierwszego, należy stwierdzić, że opiera się on na oczywiście błędnym rozumieniu zaskarżonego wyroku.

41 W pkt 52 zaskarżonego wyroku Sąd na wstępie słusznie przypomniał bowiem orzecznictwo Trybunału, zgodnie z którym ocena podobieństwa między dwoma kolidującymi ze sobą znakami towarowymi może być dokonywana wyłącznie na podstawie dominującego elementu złożonego znaku towarowego, jeżeli ta część składowa może sama zdominować wizerunek tego znaku zachowany w pamięci przez właściwy krąg odbiorców, z tym skutkiem, że wszystkie inne części składowe znaku towarowego są bez znaczenia dla całościowego wrażenia wywieranego przez ten znak (zob. podobnie wyrok Nestlé/OHIM, C‑193/06 P, EU:C:2007:539, pkt 42, 43 i przytoczone tam orzecznictwo).

42 Następnie w pkt 54–59 zaskarżonego wyroku Sąd dokonał analizy poszczególnych elementów słownych i graficznych tworzących zgłoszony znak towarowy. W tym względzie stwierdził on w istocie, że element słowny „natural beauty” jest bez znaczenia, że w mniemaniu właściwego kręgu odbiorców element słowny „cleanic” jest dominujący, że typografia elementów słownych nie jest wystarczająco swoista i oryginalna, aby konsumenci zachowali ją w pamięci, oraz że element graficzny w postaci kwiatu o znacznej wielkości będzie postrzegany przez konsumentów zasadniczo jako element dekoracyjny.

43 Wreszcie w pkt 60 zaskarżonego wyroku Sąd stwierdził, że elementem dominującym zgłoszonego znaku towarowego, rozpatrywanego w całości, jest element słowny „cleanic” i że pozostałe elementy słowne i graficzne tego znaku towarowego są bez znaczenia. A zatem zdaniem Sądu Izba Odwoławcza słusznie uznała w wyniku całościowej oceny podobieństwa między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi, że właściwy krąg odbiorców zwróci większą uwagę na słowo „cleanic”.

44 Z powyższego wynika, że dopiero po dokonaniu analizy wszystkich elementów słownych i graficznych tworzących zgłoszony znak towarowy Sąd orzekł, że ów znak towarowy zawiera element dominujący, w związku z czym pozostałe elementy tworzące ten znak są bez znaczenia dla wywieranego przez niego całościowego wrażenia. W konsekwencji pierwszy argument podniesiony przez Harper Hygienics na poparcie drugiej części zarzutu pierwszego należy oddalić jako oczywiście bezzasadny.

45 Jeśli chodzi o drugi argument podniesiony przez Harper Hygienics na poparcie drugiej części zarzutu pierwszego, na wstępie należy wskazać, że w pkt 58 i 59 zaskarżonego wyroku Sąd uzasadnił swoją ocenę, zgodnie z którą elementy graficzne tworzące zgłoszony znak towarowy są bez znaczenia, zasadniczo okolicznością, że lekko stylizowana typografia elementów słownych tworzących ten znak towarowy nie jest wystarczająco swoista i oryginalna, aby konsumenci zachowali ją w pamięci, a element graficzny w postaci kwiatu jest znacznej wielkości i może być postrzegany przez konsumenta zasadniczo jako element dekoracyjny. Sąd dodał także, że kwiat może się kojarzyć z pięknem oraz pielęgnacją urody i może zatem w niniejszym wypadku być zresztą uważany za element opisowy mający rolę całkowicie drugorzędną. Z powyższego wynika, że wbrew temu, co twierdzi Harper Hygienics, Sąd w sposób wymagany prawem uzasadnił zawarte w pkt 58 i 59 zaskarżonego wyroku rozstrzygnięcie, zgodnie z którym elementy graficzne tworzące zgłoszony znak towarowy są bez znaczenia, a zatem powyższy argument należy w tym zakresie oddalić jako oczywiście bezzasadny.

46 Następnie należy stwierdzić, że poprzez drugi argument Harper Hygienics dąży w istocie do kwestionowania dokonanej przez Sąd w pkt 57–59 zaskarżonego wyroku oceny okoliczności faktycznych, zgodnie z którą element słowny „cleanic” jest dominujący, a elementy graficzne należy uznać za będące bez znaczenia w mniemaniu właściwego kręgu odbiorców, przy czym nie podnosi w tym względzie jakiegokolwiek ich przeinaczenia.

47 Ponieważ odwołanie jest zaś ograniczone do kwestii prawnych, ten drugi argument należy odrzucić jako oczywiście niedopuszczalny w zakresie, w jakim poprzez ten argument Harper Hygienics kwestionuje ocenę okoliczności faktycznych dokonaną przez Sąd w pkt 57–59 zaskarżonego wyroku.

48 Wreszcie należy stwierdzić, że argument dotyczący tego, iż Sąd nie uwzględnił okoliczności, że element graficzny w postaci kwiatu był już zarejestrowany jako znak towarowy, nie jest istotny w zakresie, w jakim w niniejszym wypadku należało porównać i ocenić istnienie podobieństwa między zgłoszonym znakiem towarowym a wcześniejszymi znakami towarowymi.

49 Z powyższego wynika, że drugi argument podniesiony na poparcie części drugiej zarzutu pierwszego należy odrzucić jako częściowo oczywiście niedopuszczalny i oddalić jako częściowo oczywiście bezzasadny.

50 Jeśli chodzi o argument podniesiony, jako trzeci, przez Harper Hygienics na poparcie drugiej części zarzutu pierwszego, należy stwierdzić, że opiera się on na oczywiście błędnym rozumieniu istotnego orzecznictwa dotyczącego oceny podobieństwa między dwoma kolidującymi ze sobą znakami towarowymi.

51 W pkt 54 wyroku Shaker/OHIM – Limiñana y Botella (Limoncello della Costiera Amalfitana shaker) (T‑7/04, EU:T:2005:222) Sąd uściślił bowiem, że jeśli zgłoszony znak towarowy jest złożonym znakiem towarowym o charakterze graficznym, ocena całościowego wrażenia wywieranego przez ten znak oraz ustalenie ewentualnego elementu dominującego powinny być dokonywane w oparciu o analizę wizualną. A zatem zdaniem Sądu w takiej sytuacji wyłącznie w zakresie, w jakim ewentualny element dominujący zawierałby aspekty semantyczne, niebędące wizualnymi, należałoby w odpowiednim wypadku dokonać porównania tego elementu dominującego z wcześniejszym znakiem towarowym, uwzględniając także owe pozostałe aspekty semantyczne, jak na przykład aspekty fonetyczne lub odpowiednie pojęcia abstrakcyjne.

52 W pkt 36 wyroku OHIM/Shaker (C‑334/05 P, EU:C:2007:333), wydanego w następstwie odwołania od wyroku Shaker/OHIM – Limiñana y Botella (Limoncello della Costiera Amalfitana shaker) (T‑7/04, EU:T:2005:222), Trybunał stwierdził zaś, że ocena stopnia podobieństwa występującego pomiędzy kolidującymi ze sobą znakami towarowymi wymaga określenia stopnia ich podobieństwa wizualnego, brzmieniowego i konceptualnego, a w razie potrzeby – określenia znaczenia, jakie należy przypisać tym poszczególnym elementom, z uwzględnieniem kategorii danych towarów lub usług i warunków, w jakich są one sprzedawane. W pkt 38–40 tego wyroku Trybunał orzekł w istocie, że analiza, której Sąd dokonał, przyjmując założenia wskazane w pkt 54 wyroku Shaker/OHIM – Limiñana y Botella (Limoncello della Costiera Amalfitana shaker) (T‑7/04, EU:T:2005:222), narusza prawo w zakresie, w jakim Sąd nie dokonał całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w wypadku rozpatrywanych znaków towarowych.

53 Z powyższego wynika, wbrew temu, co twierdzi Harper Hygienics, że aby dokonać oceny podobieństwa między dwoma kolidującymi ze sobą znakami towarowymi, Sąd powinien określić stopień podobieństwa zarówno pod względem wizualnym, jak i pod względem fonetycznym i konceptualnym, i w razie potrzeby ocenić znaczenie, jakie należy nadać tym różnym elementom.

54 W konsekwencji trzeci argument należy oddalić jako oczywiście bezzasadny.

55 Poprzez argument podniesiony jako czwarty na poparcie drugiej części zarzutu pierwszego Harper Hygienics zarzuca Sądowi popełnienie błędu w ocenie dotyczącego podobieństwa konceptualnego między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi.

56 W tym względzie wystarczy stwierdzić, że poprzez powyższy argument Harper Hygienics dąży do zakwestionowania oceny okoliczności faktycznych dokonanej przez Sąd w pkt 75 i 76 zaskarżonego wyroku, zgodnie z którą to oceną nie jest możliwe dokonanie porównania konceptualnego kolidujących ze sobą znaków towarowych. W rzeczywistości Harper Hygienics dąży do dokonania przez Trybunał nowej oceny okoliczności faktycznych, nie powołując się w tym względzie na jakiekolwiek przeinaczenie tych okoliczności faktycznych przez Sąd.

57 Odwołanie jest jednak ograniczone do kwestii prawnych. W konsekwencji czwarty argument podniesiony na poparcie drugiej części zarzutu pierwszego należy odrzucić jako oczywiście niedopuszczalny.

58 Wreszcie w odniesieniu do piątego argumentu powołanego przez Harper Hygienics na poparcie drugiej części zarzutu pierwszego wystarczy stwierdzić, że argument ten jest skierowany przeciwko pkt 77 zaskarżonego wyroku, który rozpoczyna się od wyrazu „ponadto”, co w sposób oczywisty wskazuje, że stanowi on uzupełniającą podstawę uzasadnienia tego wyroku.

59 Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem Trybunału w ramach odwołania zarzuty szczegółowe skierowane przeciwko uzupełniającym podstawom uzasadnienia wyroku Sądu powinny zostać oddalone na wstępie jako nieistotne dla sprawy, ponieważ nie mogą one skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku.

60 Wynika stąd, że piąty argument podniesiony przez Harper Hygienics na poparcie drugiej części zarzutu pierwszego należy oddalić jako oczywiście nieistotny dla sprawy.

61 Z powyższych rozważań wynika, że druga część zarzutu pierwszego nie może zostać uwzględniona w całości.

W przedmiocie trzeciej części zarzutu pierwszego

– Argumentacja wnoszącej odwołanie

62 W trzeciej części pierwszego zarzutu odwołania Harper Hygienics zarzuca Sądowi w pierwszej kolejności stwierdzenie w pkt 82 i 83 zaskarżonego wyroku istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w wypadku kolidujących ze sobą oznaczeń oraz nieuwzględnienie w tym zakresie braku podobieństwa licznych towarów oznaczonych wspomnianymi oznaczeniami ani braku podobieństwa między nimi pod względem wizualnym, fonetycznym i konceptualnym. W drugiej kolejności jej zdaniem Sąd nie uzasadnił ponadto należycie istnienia takiego prawdopodobieństwa.

63 W trzeciej kolejności zdaniem Harper Hygienics Sąd błędnie odstąpił od zastosowania orzecznictwa wynikającego z wyroku New Look/OHIM – Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE i NLCollection) (od T‑117/03 do T‑119/03 i T‑171/03, EU:T:2004:293), zgodnie z którym wizualną percepcję należy uznać za przeważającą, w związku z czym wybór między danymi znakami towarowymi będzie miał miejsce przed czynnością zakupu. Aspekt wizualny nabiera w związku z tym większego znaczenia dla całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

– Ocena Trybunału

64 W pkt 82 zaskarżonego wyroku Sąd orzekł na podstawie rozważań zawartych w poprzednich punktach tego wyroku, że w ramach całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd Izba Odwoławcza słusznie stwierdziła istnienie w odczuciu właściwego kręgu odbiorców prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w wypadku kolidujących ze sobą oznaczeń, zważywszy na identyczność lub podobieństwo towarów, dominujący element wcześniejszych znaków towarowych, pomijalny charakter rysunku kwiatu i obecność elementu słownego „natural beauty” w zgłoszonym znaku towarowym, a także na stopień uwagi właściwego kręgu odbiorców. Sąd podkreślił również fakt, że to prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd jest większe w odniesieniu do właściwego kręgu odbiorców angielskojęzycznych, a wziąwszy pod uwagę podobieństwo fonetyczne między kolidującymi ze sobą oznaczeniami, takie prawdopodobieństwo może wystąpić, gdy towary są sprzedawane w drodze przekazu ustnego lub wymieniane w reklamach radiowych bądź też ustnie w rozmowach, które mogą skutkować niedoskonałym zapamiętaniem oznaczenia.

65 W pkt 83 zaskarżonego wyroku Sąd dodał, że Izba Odwoławcza mogła także słusznie uznać, iż wcześniejsze znaki towarowe wykazują wysoki stopień charakteru odróżniającego dla tej samej gamy towarów, które w stosunku do zakwestionowanych towarów zostały uznane za identyczne lub podobne, że ten stopień rozpoznawalności jest korzystny dla Clinique Laboratories i że z tego względu rozróżnienie kolidujących ze sobą znaków towarowych byłoby jeszcze trudniejsze dla właściwego kręgu odbiorców.

66 W pierwszej kolejności z pkt 82 i 83 zaskarżonego wyroku wynika zatem jasno, że nie można zarzucać Sądowi braku należytego uzasadnienia oceny dotyczącej istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w wypadku kolidujących ze sobą oznaczeń, zgodnie z orzecznictwem przywołanym w pkt 25 niniejszego postanowienia. Argument Harper Hygienics dotyczący braku uzasadnienia oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd przez Sąd należy zatem oddalić jako oczywiście bezzasadny.

67 W drugiej kolejności należy zauważyć, że powołana przez Harper Hygienics argumentacja mająca na celu wskazanie, iż Sąd błędnie stwierdził istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, opiera się na założeniach, zgodnie z którymi Sąd błędnie stwierdził, że towary oznaczone kolidującymi ze sobą oznaczeniami są podobne, że owe oznaczenia, po pierwsze, są podobne pod względem wizualnym i fonetycznym, oraz po drugie, nie są porównywalne pod względem konceptualnym. Jak wynika zaś z oceny części pierwszej i drugiej zarzutu pierwszego, Harper Hygienics nie wykazała, że Sąd naruszył prawo w ramach dokonanej przezeń oceny podobieństwa towarów i podobieństwa kolidujących ze sobą oznaczeń. Z powyższego wynika, że argument ten należy oddalić jako oczywiście bezzasadny.

68 W trzeciej kolejności, jeśli chodzi o argument dotyczący tego, że Sąd błędnie odstąpił od zastosowania orzecznictwa wynikającego z wyroku New Look/OHIM – Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE i NLCollection) (od T‑117/03 do T‑119/03 i T‑171/03, EU:T:2004:293), należy wskazać, że w sprawie leżącej u podstaw wspomnianego wyroku rozpatrywano istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w wypadku dwóch znaków towarowych, które odnosiły się do towarów z branży odzieżowej. W pkt 50 tego wyroku Sąd stwierdził, że wybór ubrania następuje co do zasady w sposób wizualny w zakresie, w jakim co do zasady w sklepach z odzieżą klienci mogą sami wybrać ubrania, które pragną nabyć, bądź skorzystać z pomocy sprzedawców. Sąd uznał, że zważywszy na warunki wprowadzania do obrotu rozpatrywanych towarów, aspekt wizualny był bardziej istotny dla całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

69 Powyższe rozważania nie mogą zatem mieć ogólnego zastosowania w odniesieniu do oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w wypadku kolidujących ze sobą w niniejszym wypadku znaków towarowych, które odnoszą się do towarów sprzedawanych w aptekach lub w sklepach specjalistycznych.

70 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału oceny istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd należy bowiem dokonywać całościowo, z uwzględnieniem wszystkich istotnych czynników występujących w danej sprawie. Znaczenie, jakie należy nadać podobieństwu wizualnemu, fonetycznemu i konceptualnemu istniejącemu między dwoma kolidującymi ze sobą znakami towarowymi, może zależeć od kategorii danych towarów lub usług oraz od warunków, w jakich są one wprowadzane do obrotu. Wyważenie wszystkich powyższych okoliczności mieści się w zakresie swobodnej oceny stanu faktycznego, której Sąd dokonuje w danym wypadku.

71 Nie można zatem zarzucać Sądowi braku zastosowania w niniejszym wypadku orzecznictwa wynikającego z wyroku New Look/OHIM – Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE i NLCollection) (od T‑117/03 do T‑119/03 i T‑171/03, EU:T:2004:293). W konsekwencji trzeci argument podniesiony przez Harper Hygienics na poparcie trzeciej części zarzutu pierwszego należy oddalić jako oczywiście bezzasadny.

72 Z powyższych rozważań wynika, że należy oddalić część trzecią zarzutu pierwszego. W konsekwencji zarzut pierwszy nie podlega uwzględnieniu w całości.

W przedmiocie zarzutu drugiego

Argumentacja wnoszącej odwołanie

73 W zarzucie drugim Harper Hygienics podnosi, że Sąd naruszył art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 ze względu na to, że w pkt 99 zaskarżonego wyroku stwierdził, nie uzasadniając w sposób wymagany prawem swojego orzeczenia w tym względzie, że zgłoszony znak towarowy powodowałby czerpanie nienależnej korzyści z odróżniającego charakteru lub z renomy wcześniejszych znaków towarowych. Zdaniem Harper Hygienics Clinique Laboratories nie wykazała bowiem, że Harper Hygienics czerpie nienależną korzyść z używania wcześniejszych znaków towarowych ani że – wprowadzając do obrotu swoje towary – Harper Hygienics wyrządziła szkodę Clinique Laboratories.

Ocena Trybunału

74 Należy wskazać, że po przypomnieniu w pkt 89 zaskarżonego wyroku przesłanek wymaganych do tego, aby wcześniejsze znaki towarowe podlegały rozszerzonej ochronie określonej w art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009, w pkt 91 wspomnianego wyroku Sąd stwierdził, że kolidujące ze sobą znaki towarowe są podobne. W pkt 92–98 wspomnianego wyroku Sąd stwierdził, że wcześniejsze znaki towarowe cieszą się renomą w odniesieniu do niektórych towarów ujętych w klasach 5 i 16 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, i oddalił podnoszony przez Harper Hygienics argument oparty na współistnieniu kolidujących ze sobą znaków towarowych, a także argument dotyczący tego, że zgłoszony znak towarowy cieszy się dużą renomą w Polsce i w Unii Europejskiej.

75 W świetle rozpatrzonych w ten sposób dowodów oraz przedstawionych mu akt sprawy w pkt 99 zaskarżonego wyroku Sąd orzekł, że Izba Odwoławcza słusznie stwierdziła, iż zgłoszony znak towarowy powodowałby czerpanie nienależnej korzyści z odróżniającego charakteru lub z renomy wcześniejszych znaków towarowych w odniesieniu do towarów wskazanych w spornej decyzji.

76 W tych okolicznościach, po pierwsze, nie można zarzucać Sądowi braku należytego uzasadnienia oceny, zgodnie z którą zgłoszony znak towarowy powodowałby czerpanie nienależnej korzyści z odróżniającego charakteru lub z renomy wcześniejszych znaków towarowych w odniesieniu do towarów wskazanych w spornej decyzji.

77 Po drugie, należy stwierdzić, że w ramach zarzutu drugiego Harper Hygienics nie podniosła żadnego argumentu mogącego wykazać ewentualne naruszenie prawa przez Sąd w ramach stosowania kryterium czerpania nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub z renomy wcześniejszych znaków towarowych.

78 Z powyższego wynika, że zarzut drugi należy oddalić jako oczywiście bezzasadny.

79 Ponieważ żaden z powołanych przez wnoszącą odwołanie na poparcie odwołania zarzutów nie został uwzględniony, należy odwołanie w części odrzucić, a w pozostałym zakresie oddalić.

W przedmiocie kosztów

80 Zgodnie z art. 137 regulaminu postępowania przed Trybunałem, który znajduje zastosowanie do postępowania odwoławczego na mocy art. 184 § 1 tego regulaminu, Trybunał orzeka o kosztach w postanowieniu kończącym postępowanie. Ponieważ w tym wypadku niniejsze postanowienie zostało przyjęte bez doręczenia odwołania stronie pozwanej, należy orzec, że Harper Hygienics pokrywa własne koszty.

Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) postanawia, co następuje:

1) Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone.

2) Harper Hygienics SA pokrywa własne koszty.

Podpisy