Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 23 marca 2012 r. – Thomson Sales Europe

(sprawa C-348/11)

„Artykuł 92 § 1 i art. 103 § 1 regulaminu postępowania — Oczywista niedopuszczalność — Artykuł 104 § 3 akapit drugi regulaminu postępowania — Odpowiedź niepozostawiająca żadnych uzasadnionych wątpliwości — Odesłanie prejudycjalne — Ocena ważności — Wspólna polityka handlowa — Dumping — Przywóz odbiorników telewizyjnych wyprodukowanych w Tajlandii — Ważność dochodzenia Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) — Ważność rozporządzeń (WE) nr 710/95 i nr 2584/98”

1. Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Granice — Właściwość sądu krajowego — Ustalenie i ocena stanu faktycznego sporu — Niezbędność orzeczenia prejudycjalnego oraz znaczenie zadanych pytań — Ocena przez sąd krajowy (art. 267 TFUE) (por. pkt 41, 43)

2. Pytania prejudycjalne — Dopuszczalność — Pytania zadane bez wystarczającego wyjaśnienia kontekstu faktycznego i prawnego — Pytania zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź — Brak wyjaśnienia przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne — Pytania oparte na niesprawdzonych twierdzeniach skarżącego — Oczywista niedopuszczalność (art. 267 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 23; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 92 § 1, art. 103 § 1) (por. pkt 48–49, 51, 53, 57–58)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal d’instance de Paris – Ważność rozporządzenia Rady (WE) nr 710/95 z dnia 27 marca 1995 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz odbiorników telewizji kolorowej pochodzących z Malezji, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei, Singapuru i Tajlandii i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego (Dz.U. L 73, s. 3) – Ważność rozporządzenia Rady (WE) nr 2584/98 z dnia 27 listopada 1998 r. zmieniającego przytoczone rozporządzenie (WE) nr 710/95 (Dz.U. L 324, s. 1) – Rozporządzenia stosujące, w celu ustalenia średniego ważonego marginesu dumpingu, metodę obniżenia do stawki zero – Ważność dochodzenia przeprowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w przedmiocie pochodzenia odbiorników telewizyjnych

Sentencja

Analiza pytań czwartego i piątego nie wykazała istnienia jakiegokolwiek elementu mogącego wpłynąć na ważność rozporządzeń (WE) nr 710/95 z dnia 27 marca 1995 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz odbiorników telewizji kolorowej pochodzących z Malezji, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei, Singapuru i Tajlandii i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego oraz nr 2584/98 z dnia 27 listopada 1998 r. zmieniającego rozporządzenie nr 710/95.

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 23 marca 2012 r. – Thomson Sales Europe

(sprawa C-348/11)

„Artykuł 92 § 1 i art. 103 § 1 regulaminu postępowania — Oczywista niedopuszczalność — Artykuł 104 § 3 akapit drugi regulaminu postępowania — Odpowiedź niepozostawiająca żadnych uzasadnionych wątpliwości — Odesłanie prejudycjalne — Ocena ważności — Wspólna polityka handlowa — Dumping — Przywóz odbiorników telewizyjnych wyprodukowanych w Tajlandii — Ważność dochodzenia Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) — Ważność rozporządzeń (WE) nr 710/95 i nr 2584/98”

1. Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Granice — Właściwość sądu krajowego — Ustalenie i ocena stanu faktycznego sporu — Niezbędność orzeczenia prejudycjalnego oraz znaczenie zadanych pytań — Ocena przez sąd krajowy (art. 267 TFUE) (por. pkt 41, 43)

2. Pytania prejudycjalne — Dopuszczalność — Pytania zadane bez wystarczającego wyjaśnienia kontekstu faktycznego i prawnego — Pytania zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź — Brak wyjaśnienia przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne — Pytania oparte na niesprawdzonych twierdzeniach skarżącego — Oczywista niedopuszczalność (art. 267 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 23; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 92 § 1, art. 103 § 1) (por. pkt 48–49, 51, 53, 57–58)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunal d’instance de Paris – Ważność rozporządzenia Rady (WE) nr 710/95 z dnia 27 marca 1995 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz odbiorników telewizji kolorowej pochodzących z Malezji, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei, Singapuru i Tajlandii i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego (Dz.U. L 73, s. 3) – Ważność rozporządzenia Rady (WE) nr 2584/98 z dnia 27 listopada 1998 r. zmieniającego przytoczone rozporządzenie (WE) nr 710/95 (Dz.U. L 324, s. 1) – Rozporządzenia stosujące, w celu ustalenia średniego ważonego marginesu dumpingu, metodę obniżenia do stawki zero – Ważność dochodzenia przeprowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w przedmiocie pochodzenia odbiorników telewizyjnych

Sentencja

Analiza pytań czwartego i piątego nie wykazała istnienia jakiegokolwiek elementu mogącego wpłynąć na ważność rozporządzeń (WE) nr 710/95 z dnia 27 marca 1995 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz odbiorników telewizji kolorowej pochodzących z Malezji, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei, Singapuru i Tajlandii i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego oraz nr 2584/98 z dnia 27 listopada 1998 r. zmieniającego rozporządzenie nr 710/95.