Keywords

Summary



Keywords

1. Pomoc przyznawana przez państwa – Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi – Naruszenie konkurencji – Kryteria oceny – System pomocy

(art. 87 ust. 1 WE; rozporządzenie Komisji nr 70/2001, art. 5)

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Kategorie pomocy, zdefiniowane w drodze rozporządzenia, które można uznać za zgodne ze wspólnym rynkiem – Rozporządzenie nr 70/2001 w sprawie pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw – Możliwość zbadania pomocy w świetle kryteriów zdefiniowanych w art. 87 ust. 3 WE

(art. 87 ust. 3 WE, art. 88 ust.3 WE; rozporządzenie Komisji nr 70/2001)

3. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, która może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem – Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji – Uprawnienie do uchwalenia wytycznych – Indywidualna ocena poza ramami wytycznych – Dopuszczalność

(art. 87 ust. 3 WE)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, która może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem – Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji – Kontrola sądowa – Granice

(art. 87 ust. 3 lit. c) WE)

5. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc na rzecz regionów dotkniętych podziałem Niemiec – Zakres odstępstwa – Ścisła wykładnia

(art. 87 ust. 1, art. 87 ust. 2 lit. c) WE)

6. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, która może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem – Pomoc operacyjna – Wyłączenie

Summary

1. Do celów zakwalifikowania działania krajowego jako pomocy państwa nie jest konieczne stwierdzenie faktycznego wpływu pomocy na wymianę handlową między państwami członkowskimi i rzeczywistego zakłócenia konkurencji, lecz jedynie zbadanie, czy pomoc może mieć wpływ na tę wymianę handlową i zakłócać konkurencję. W szczególności w przypadku programu pomocowego Komisja może ograniczyć się do zbadania cech danego systemu, aby ocenić, czy ze względu na wysokie kwoty lub udziały procentowe pomocy, cechy wspomaganych inwestycji lub inne ustanowione przez ten system tryby postępowania zapewnia on swym beneficjentom, w porównaniu z ich konkurentami, znaczną korzyść i prowadzi zasadniczo do uprzywilejowania przedsiębiorstw uczestniczących w wymianie handlowej pomiędzy państwami członkowskimi.

W przypadku pomocy na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw, której intensywność mieści się w granicach 50% i 80% w zależności od podprogramu i w zależności od strefy, w jakiej zlokalizowane jest przedsiębiorstwo będące odbiorcą, oczywiste jest, że pomoc ta może zakłócić konkurencję wewnątrzwspólnotową. Zgodnie bowiem z art. 5 rozporządzenia nr 70/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw jest zgodna ze wspólnym rynkiem, w przypadku gdy nie przekroczy 50% wartości kosztów otrzymanych usług.

(por. pkt 30–32)

2. Celem rozporządzenia nr 70/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw jest uznanie za zgodny z rynkiem wewnętrznym w świetle art. 87 ust. 3 WE i tym samym zwolnienie z obowiązku notyfikacji przewidzianego w art. 88 ust. 3 WE każdego przypadku pomocy indywidualnej i systemu pomocy dla małych i średnich przedsiębiorstw, która spełnia warunki określone przez to rozporządzenie. Nie oznacza to, że żadna inna pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw nie może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym po ocenie dokonanej przez Komisję w świetle kryteriów określonych przez art. 87 ust. 3 WE w następstwie zgłoszenia dokonanego przez państwo członkowskie zgodnie z art. 88 ust. 3 WE. W istocie motyw 4 rozporządzenia nr 70/2001 wyraźnie przypomina, że„[n]iniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla możliwości zgłoszenia przez państwa członkowskie pomocy dla małych i średnich przedsiębiorstw” oraz „[t]akie zgłoszenia będą oceniane przez Komisję, w szczególności w świetle kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu”

(por. pkt 42, 43)

3. Komisja może ustanowić ogólne przepisy wykonawcze, które systematyzują korzystanie ze swobodnego uznania przyznanego jej przez art. 87 ust. 3 WE. Nie może ona jednak zupełnie pozbawiać się tego swobodnego uznania, w sytuacji, kiedy należy rozstrzygnąć w kwestii konkretnego przypadku, w szczególności w odniesieniu do przypadków, których wyraźnie nie wymieniła, a nawet zaniechała ich regulowania w wymienionych ogólnych przepisach wykonawczych. To swobodne uznanie w rezultacie nie wyczerpuje się poprzez wydanie takich ogólnych przepisów wykonawczych i nie istnieją w zasadzie przeszkody do dokonania ewentualnego indywidualnego uznania wykraczającego poza ramy wymienionych uregulowań, jednakże pod warunkiem że Komisja przestrzega nadrzędnych reguł prawa, takich jak przepisy traktatu oraz ogólne zasady prawa wspólnotowego.

(por. pkt 44)

4. Ocena programu pomocy przez Komisję powinna koniecznie opierać się na okolicznościach faktycznych, analizach ekonomicznych i dowodach przedstawionych przez skarżącego w postępowaniu administracyjnym przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Kontrola, jaką nad dokonywanymi przez Komisję złożonymi ocenami ekonomicznymi sprawuje sąd wspólnotowy, musi ograniczać się do sprawdzenia, czy przestrzegane były reguły proceduralne oraz zasady dotyczące obowiązku uzasadnienia aktu, a także czy nie wystąpił błąd co do okoliczności faktycznych oraz czy nie wystąpił oczywisty błąd w ocenie i czy nie doszło do nadużycia władzy.

(por. pkt 55)

5. Wykładni art.87 ust. 2 lit. c) WE, który dotyczy pomocy przyznawanej gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec dotkniętych podziałem Niemiec, należy dokonywać w sposób zawężający, w takim rozumieniu, że niekorzystne skutki gospodarcze spowodowane przez podział Niemiec mogą obejmować tylko niekorzystne skutki wywołane w niektórych niemieckich regionach przez izolację, jaką zrodziło utworzenie fizycznej granicy, takie jak przerwanie szlaków transportowych lub utrata rynków po zerwaniu stosunków handlowych między dwoma częściami terytorium niemieckiego. Nie można zatem powoływać się na ogólne odniesienia do skutków gospodarczych podziału Niemiec, aby utrzymywać, że pomoc, której intensywność przekracza tę ustanowioną w rozporządzeniu nr 70/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw jest zgodna z art. 87 ust. 3 WE.

(por. pkt 78, 79)

6. Zdobywanie nowych rynków, jak również wysiłki zmierzające do pozostania na rynku są częścią normalnej strategii każdego przedsiębiorstwa pragnącego pozostać trwale na rynku. Tymczasem wydatki są konieczne, aby umożliwić tę stałą i rozległą obecność na rynku, i pomoc państwa przyznawana w tym celu nieuchronnie obniża bieżące wydatki małych i średnich przedsiębiorstw. Te wkłady są objęte kategorią pomocy operacyjnej niezgodnej ze wspólnym rynkiem.

(por. pkt 102, 105)