22

W tych okolicznościach Landgericht Hamburg (sąd krajowy w Hamburgu) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy pojęcie »tej samej podstawy« w art. 109 ust. 1 lit. a) [rozporządzenia nr 207/2009] należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono utrzymywanie i użytkowanie dostępnej pod tą samą domeną w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii strony internetowej […], z powodu której wytoczone zostały powództwa o naruszenie między tymi samymi stronami przed sądami różnych państw członkowskich – jedno na podstawie unijnego znaku towarowego, a drugie na podstawie krajowego znaku towarowego? 2) Czy pojęcie »tej samej podstawy« w art. 109 ust. 1 lit. a) [rozporządzenia nr 207/2009] należy interpretować w ten sposób, że pojęcie to obejmuje utrzymywanie i użytkowanie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii […] w ramach domen »facebook.com« lub »youtube.com«, lub »twitter.com« – w każdym przypadku w odniesieniu do danej domeny »facebook.com« lub »youtube.com« lub »twitter.com« dostępnych pod tą samą nazwą użytkownika stron w Internecie – z powodu których wytoczone zostały powództwa o naruszenie między tymi samymi stronami przed sądami różnych państw członkowskich – jedno na podstawie unijnego znaku towarowego, a drugie na podstawie krajowego znaku towarowego? 3) Czy art. 109 ust. 1 lit. a) [rozporządzenia nr 207/2009] należy interpretować w ten sposób, że »sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo«, rozpatrujący w jednym państwie członkowskim sprawę o naruszenie unijnego znaku towarowego z powodu utrzymywania strony internetowej dostępnej pod tą samą domeną w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii […], przed którym zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia dochodzone są roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, powinien uznać swoją niewłaściwość zgodnie ze wspomnianym art. 109 ust. 1 lit. a) ze względu na podwójną identyczność jedynie w odniesieniu do terytorium innego państwa członkowskiego, w którym znajduje się sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed »sądem innym niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo« i chronionego dla identycznych towarów z powodu utrzymywania i użytkowania strony internetowej dostępnej pod tą samą domeną w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii […], czy też w tym przypadku »sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo« powinien ze względu na taką podwójną identyczność uznać swoją niewłaściwość w odniesieniu do wszystkich dochodzonych przed nim zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia roszczeń opartych na czynnościach naruszenia lub groźbie naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, a tym samym w Unii […]? 4) Czy art. 109 ust. 1 lit. a) [rozporządzenia nr 207/2009] należy interpretować w ten sposób, że »sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo«, rozpatrujący w jednym państwie członkowskim sprawę o naruszenie unijnego znaku towarowego z powodu utrzymywania i użytkowania stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii […] w ramach domen »facebook.com« lub »youtube.com«, lub »twitter.com« – w każdym przypadku w odniesieniu do danej domeny »facebook.com« lub »youtube.com«, lub »twitter.com« pod tą samą nazwą użytkownika – przed którym zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia dochodzone są roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, powinien uznać swoją niewłaściwość zgodnie ze wspomnianym art. 109 ust. 1 lit. a) ze względu na podwójną identyczność jedynie w odniesieniu do terytorium innego państwa członkowskiego, w którym znajduje się sąd, przed którym »najpierw« wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed »sądem innym niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo« i chronionego dla identycznych towarów, z powodu utrzymywania i użytkowania stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii […] w ramach domen »facebook.com« lub »youtube.com« lub »twitter.com« – w każdym przypadku w odniesieniu do danej domeny »facebook.com« lub »youtube.com«, lub »twitter.com« pod tą samą nazwą użytkownika – czy też w tym przypadku »sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo«, powinien ze względu na taką podwójną identyczność uznać swoją niewłaściwość w odniesieniu do wszystkich dochodzonych przed nim zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia roszczeń opartych na czynnościach naruszenia lub groźbie naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich i tym samym w Unii […]? 5) Czy należy przyjąć, że uznaniu niewłaściwości na podstawie art. 109 ust. 1 lit. a) [rozporządzenia nr 207/2009] z powodu podwójnej identyczności przez »sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo« stoi na przeszkodzie cofnięcie wytoczonego przed nim powództwa o naruszenie unijnego znaku towarowego w wyniku utrzymywania dostępnej pod tą samą domeną w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii […] strony internetowej, jeżeli przed tym sądem najpierw dochodzone były zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, zważywszy, że cofnięcie to odnosi się do terytorium innego państwa członkowskiego, w którym znajduje się sąd, przed którym »najpierw« wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed »sądem innym niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo«, i chronionego dla identycznych towarów, z powodu utrzymywania i użytkowania tej samej strony internetowej dostępnej pod tą samą domeną w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii […]? 6) Czy należy przyjąć, że uznaniu niewłaściwości na podstawie art. 109 ust. 1 lit. a) [rozporządzenia nr 207/2009] z powodu podwójnej identyczności przez »sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo«, stoi na przeszkodzie cofnięcie wytoczonego przed nim powództwa o naruszenie unijnego znaku towarowego w wyniku utrzymywania i użytkowania stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii […] w ramach domen »facebook.com« lub »youtube.com«, lub »twitter.com« – w każdym przypadku w odniesieniu do danej domeny »facebook.com« lub »youtube.com«, lub »twitter.com« pod tą samą nazwą użytkownika – jeżeli przed tym sądem najpierw dochodzone były zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, zważywszy, że cofnięcie to odnosi się do terytorium innego państwa członkowskiego, w którym znajduje się sąd, przed którym »najpierw« wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed »sądem innym niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo«, i chronionego dla identycznych towarów, z powodu utrzymywania i użytkowania stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii […] w ramach domen »facebook.com« lub »youtube.com«, lub »twitter.com« – w każdym przypadku w odniesieniu do danej domeny »facebook.com« lub »youtube.com«, lub »twitter.com« pod tą samą nazwą użytkownika? 7) Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że w razie identyczności znaków towarowych ze sformułowania »w przypadku gdy dane znaki towarowe są identyczne i ważne dla identycznych towarów lub usług« wynika niewłaściwość »sądu innego niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo« tylko w takim zakresie, w jakim unijny znak towarowy i dany krajowy znak towarowy są zarejestrowane dla tych samych towarów lub usług, czy też »sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo« w ogóle nie jest właściwy, nawet jeżeli będący przedmiotem postępowania przed tym sądem unijny znak towarowy jest chroniony w odniesieniu do innych – niechronionych krajowym znakiem towarowym – towarów lub usług, w przypadku których zakwestionowane czynności mogą być identyczne lub podobne?”.