Keywords

Summary



Keywords

1. Postępowanie – Podnoszenie nowych zarzutów w toku postępowania – Przesłanki

(regulamin postępowania przed Sądem, art. 48 § 2)

2. Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Badanie skarg

(rozporządzenia Rady: nr 17, nr 1/2003; rozporządzenia Komisji: nr 2842/98, nr 773/2004)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Decyzja Komisji wymagająca złożonej oceny ekonomicznej – Kontrola sądowa – Granice

(art. 81 WE, art. 230 WE)

4. Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Ocena zgodności ze wspólnym rynkiem – Przestrzeganie wytycznych uchwalonych przez Komisję

(art. 81 WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 98/34;komunikat Komisji 2001/C3/02, pkt. 162, 163)

Summary

1. Zarzut przedstawiony po raz pierwszy na etapie repliki, który nie wynika z okoliczności prawnych lub faktycznych ujawnionych w toku postępowania ani nie stanowi rozwinięcia zarzutu zgłoszonego w skardze jest niedopuszczalny na podstawie art. 48 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem.

(por. pkt 51, 83, 96, 99, 100, 103, 128)

2. Rozporządzenia nr 17, nr 2842/98, nr 1/2003 i nr 773/2004 nie zawierają wyraźnych przepisów dotyczących tego, jaki bieg należy nadać skardze złożonej do Komisji co do meritum i ewentualnych obowiązków dochodzeniowych Komisji w związku z jej rozpatrywaniem. Komisja nie ma obowiązku wszczynania postępowań zmierzających do ustalenia ewentualnych przypadków naruszenia prawa wspólnotowego i uprawnienia przyznane podmiotom składającym skargi do Komisji w tych rozporządzeniach nie obejmują uprawnienia do uzyskania ostatecznej decyzji dotyczącej wystąpienia zarzucanego naruszenia bądź braku takiego naruszenia.

Skoro Komisja nie ma obowiązku rozstrzygać kwestii wystąpienia naruszenia bądź braku takiego naruszenia, nie może być zobowiązana do przeprowadzenia dochodzenia, ponieważ jego przedmiotem musiałoby być poszukiwanie materiału dowodowego dotyczącego wystąpienia bądź braku naruszenia, czego nie jest zobowiązana stwierdzić.

W każdym razie jakkolwiek Komisja nie może być zobowiązana do przeprowadzenia dochodzenia, to jest jednak zobowiązana do uważnego zbadania okoliczności faktycznych i prawnych przedstawionych przez podmiot składający skargę w celu oceny, czy te okoliczności ukazują zachowanie mogące zakłócić konkurencję na wspólnym rynku i wpłynąć na handel pomiędzy państwami członkowskimi.

Ponadto w związku z tym, iż jedynym zobowiązaniem ciążącym na Komisji jest zbadanie okoliczności faktycznych i prawnych przedstawionych przez podmiot składający skargę, do instytucji tej nie należy, wykazanie, że powzięła kroki dotyczące środków dowodowych.

(por. pkt 57-59)

3. W ramach skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odrzucającej złożoną do Komisji skargę dotyczącą naruszenia wspólnotowych reguł konkurencji, do Sądu należy sprawdzenie, czy zaskarżona decyzja zawiera odpowiednią analizę okoliczności faktycznych i prawnych, które zostały poddane ocenie Komisji w ramach postępowania administracyjnego. W tym względzie kontrola sądowa aktów Komisji wiążąca się ze złożonymi ocenami ekonomicznymi – jak ma to miejsce w przypadku domniemanych naruszeń art. 81 WE – sprowadza się do weryfikacji zachowania przepisów proceduralnych i przepisów dotyczących uzasadnienia oraz prawidłowości ustaleń faktycznych, braku oczywistego błędu w ocenie i nadużycia władzy.

(por. pkt 60)

4. Komisja może narzucić sobie sposób wykonywania przysługującego jej uznania przez takie akty jak wytyczne, o ile akty te zawierają reguły wskazujące kierunek postępowania tej instytucji oraz nie odbiegają od norm traktatu.

Wytyczne w sprawie stosowania art. 81 WE do horyzontalnych porozumień kooperacyjnych mają zatem na celu przedstawienie zasad regulujących dokonywanie przez Komisję na podstawie art. 81 WE oceny omawianych porozumień i w szczególności porozumień normalizacyjnych. Zgodnie z pkt 162 i 163 tych wytycznych normy przyjęte przez organy normalizacyjne uznane zgodnie z dyrektywą 98/34 ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego na podstawie niedyskryminacyjnej, otwartej i przejrzystej procedury, której przestrzeganie nie jest obowiązkowe, nie ograniczają co do zasady konkurencji i nie wchodzą w zakres art. 81 ust. 1 WE.

Zważywszy, że składający skargą do Komisji nie dostarcza dowodów zdolnych podważyć kryteria wymienione w pkt 162 i 163 omawianych wytycznych, Komisja może słusznie zbadać skargą do Komisji w świetle tych przepisów w celu dokonania oceny, czy z jednej strony, procedura zmierzająca do przyjęcia normy nie jest niedyskryminacyjna, otwarta i przejrzysta oraz z drugiej strony, czy norma jest wiążąca.

Jeśli do sądu wspólnotowego wpłynęła skarga o unieważnienie decyzji odrzucającej taką skargę do Komisji wniesioną zgodnie z rozporządzeniem nr 17, kontrolę tej decyzji należy nieodzownie ograniczyć do reguł konkurencji, jak te, które wynikają z art. 81 WE i 82 WE, a zatem nie mogą nią być objęte inne postanowienia traktatu.

(por. pkt 61-63, 65, 66, 137)