Sprawa C-311/06

Consiglio Nazionale degli Ingegneri

przeciwko

Ministero della Giustizia

i

Marcowi Cavallerze

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato)

„Uznawanie dyplomów — Dyrektywa 89/48/EWG — Uznawanie równoważności dyplomów ukończenia studiów — Zawód inżyniera”

Opinia rzecznika generalnego M. Poiaresa Madura przedstawiona w dniu 28 lutego 2008 r. I ‐ 417

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 29 stycznia 2009 r. I ‐ 435

Streszczenie wyroku

Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Pracownicy – Uznawanie dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego trwających co najmniej trzy lata – Dyrektywa 89/48

(dyrektywa Rady 89/48, art. 1 lit. a))

Posiadacz dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji wydanego w danym państwie członkowskim, który nie poświadcza ukończenia kształcenia w ramach systemu edukacyjnego tego państwa członkowskiego i który nie jest oparty ani na egzaminie, ani na doświadczeniu zawodowym zdobytym w tym państwie członkowskim, nie może powoływać się na przepisy dyrektywy 89/48 w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego trwających co najmniej trzy lata, w celu uzyskania dostępu do zawodu regulowanego w przyjmującym państwie członkowskim.

W istocie dyrektywa 89/48 ma na celu usunięcie przeszkód w wykonywaniu zawodu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym wydany został dokument potwierdzający uzyskanie danych kwalifikacji. Z motywów pierwszego, trzeciego i piątego tej dyrektywy wynika, że nie można zrównać dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji z „dyplomem” w rozumieniu tej samej dyrektywy, jeśli kwalifikacje nie zostały nabyte — w całości lub częściowo — w ramach systemu edukacyjnego państwa członkowskiego, w którym został wydany dany dokument potwierdzający. Trybunał miał już zresztą okazję podkreślić, że taki dokument ułatwia dostęp do danego zawodu i jego wykonywania w zakresie, w jakim poświadcza on posiadanie dodatkowych kwalifikacji.

W przypadku gdy uznanie w innym państwie członkowskim nie poświadcza posiadania żadnych dodatkowych kwalifikacji i gdy ani owo uznanie, ani wpis do rejestru właściwej izby zawodowej w owym innym państwie członkowskim nie zostały oparte na sprawdzeniu kwalifikacji lub doświadczenia zdobytego przez wnioskodawcę, zgoda na to, by na dyrektywę 89/48 można było się powoływać w celu skorzystania z dostępu do zawodu regulowanego w państwie pochodzenia, doprowadziłaby do tego, że osoba, która tylko w tym ostatnim państwie członkowskim uzyskała dyplom, który jako taki nie daje dostępu do tego zawodu regulowanego, mogłaby jednak uzyskać dostęp do tego zawodu, mimo iż dokument o uznaniu dyplomu uzyskany w pierwszym państwie członkowskim nie poświadczałby zdobycia dodatkowych kwalifikacji lub doświadczenia zawodowego. Taki skutek byłby sprzeczny z zasadą wprowadzoną przez dyrektywę 89/48 w jej motywie piątym, zgodnie z którą państwa członkowskie zachowują możliwość ustanowienia minimalnego poziomu wymaganych kwalifikacji w celu zagwarantowania odpowiedniej jakości usług świadczonych na ich terytorium.

(por. pkt 55–57, 59; sentencja)