Keywords

Summary



Keywords

1. Konkurencja – Koncentracje – Decyzja Komisji odmawiająca wszczęcia postępowania na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 139/2004 – Koncentracja uznana za niezgodną ze wspólnym rynkiem – Objęcie udziału niezapewniającego kontroli – Koncentracja, która nie została dokonana – Niestosowanie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 139/2004

(rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 8 ust. 4, 5)

2. Konkurencja – Koncentracje – Badanie przez Komisję – Obowiązek zawieszenia koncentracji – Odstępstwo w przypadku publicznej oferty przejęcia – Przesłanki – Skutki

(rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 7 ust. 2)

3. Konkurencja – Koncentracje – Kompetencje Komisji – Uprawnienie do przyjęcia środków restrykcyjnych na podstawie art. 21 ust. 3 rozporządzenia nr 139/2004 – Brak

(rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 21 ust. 3)

Summary

1. W sytuacji, gdy zgłoszona i uznana za niezgodną ze wspólnym rynkiem koncentracja nie została „dokonana” i gdy jedno z dwóch przedsiębiorstw będących stronami transakcji objęło udział w innym przedsiębiorstwie, który nie zapewnia mu kontroli, Komisja może oddalić wniosek o wszczęcie postępowania na podstawie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw i odmówić przyjęcia środków tymczasowych na podstawie art. 8 ust. 5 omawianego rozporządzenia, nawet jeśli w trakcie dokonywania oceny zgodności transakcji ze wspólnym rynkiem Komisja zakwalifikowała transakcję i objęcie udziału jako „jedną koncentrację”

W istocie w celu dokonania oceny zgodności z prawem tego typu decyzji co do przyznanego Komisji uprawnienia dotyczacego nakazania przedsiębiorstwu rozwiązania koncentracji, punktem odniesienia powinien być właściwy moment określony w art. 8 ust. 4 rozporządzenia w sprawie koncentracji, odnoszącym się do „koncentracji”, która „została już dokonana” i „która została uznana za niezgodną ze wspólnym rynkiem”.

Każda transakcja lub grupa transakcji, które powodują „trwałą zmianę kontroli”, dając możliwość „wywierania decydującego wpływu na przedsiębiorstwo”, stanowi koncentrację uznaną za dokonaną w rozumieniu rozporządzenia w sprawie koncentracji. Wspólną cechą tych koncentracji jest to, że zamiast dwóch odrębnych przedsiębiorstw prowadzących przed transakcją daną działalność gospodarczą – po tej transakcji będzie tylko jedno. Pomijając przypadek łączenia, powodujący zniknięcie jednego z dwóch zainteresowanych przedsiębiorstw, Komisja musi więc ustalić, czy dokonanie koncentracji daje w konsekwencji jednemu z przedsiębiorstw uprawnienie do kontroli drugiego, którego to uprawnienia przedsiębiorstwo to wcześniej nie posiadało. To uprawnienie do kontroli polega na możliwości wywierania decydującego wpływu na działalność drugiego przedsiębiorstwa, na przykład kiedy przedsiębiorstwo wykonujące kontrolę może narzucić drugiemu przedsiębiorstwu rozstrzygnięcia dotyczące strategicznych decyzji. Nabycie udziału niezapewniającego jako taki kontroli w rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie koncentracji nie stanowi zatem koncentracji uznanej za „dokonaną”

W dodatku pojęcie koncentracji nie może zostać rozszerzone w taki sposób, aby obejmowało sytuacje, kiedy w braku uzyskania kontroli, objęty udział jako taki nie zapewnia możliwości wywierania decydującego wpływu na działalność przedsiębiorstwa, ale wpisuje się bardziej szeroko w ramy zgłoszonej koncentracji badanej przez Komisję i uznanej w wyniku tego badania za niezgodną ze wspólnym rynkiem, bez nastąpienia zmiany kontroli w powyższym rozumieniu. Takie uprawnienie nie przysługuje bowiem Komisji na podstawie rozporządzenia w sprawie koncentracji. Zgodnie z samym brzmieniem postanowień art. 8 ust. 4 tego rozporzadzenia prawo nakazania zbycia całości nabytych przez przedsiębiorstwo akcji innego przedsiębiorstwa służy wyłącznie „przywróceniu stanu sprzed dokonania koncentracji”. W braku nabycia kontroli Komisji nie przysługuje prawo rozwiązania wspomnianej koncentracji.

Takiego wniosku nie zmienia fakt, iż Komisja uznaje podczas postępowania w przedmiocie badania, że objęcie udziału wchodzi w zakres zgłoszonej tranzakcji i stanowi wraz z nią „jedną koncentrację” W istocie na etapie postępowania w przedmiocie badania, zadaniem Komisji nie jest „przywrócenie stanu sprzed dokonania koncentracji”, w przypadku gdyby wydała decyzję o niezgodności ze wspólnym rynkiem, nawet jeżeli zgłoszona koncentracja została dokonana. Takie zadanie pojawia się dopiero po wydaniu decyzji ostatecznej, kiedy należy wyciagnąć z niej konsekwencje, jeżeli okazuje się, że istniejąca sytuacja nie jest zgodna z prawem.

(por. pkt 58, 59, 63-66, 79, 88)

2. Obowiązek zawieszenia dokonania koncentracji do czasu zezwolenia na nią przez Komisję jest automatycznie objęty odstępstwem w przypadku publicznej oferty przejęcia lub w przypadku przejęcia kontroli poprzez szereg transakcji papierów wartościowych, w których uczestniczy wielu sprzedających. Aby móc skorzystać z tego odstępstwa, zainteresowane podmioty powinny niezwłocznie zgłosić koncentrację Komisji i nie wykonywać prawa głosu związanego z tymi papierami wartościowymi. Odstępstwo to powoduje przeniesienie na nabywcę ryzyka związanego z zakazem transakcji. Jeżeli w wyniku postępowania w przedmiocie badania Komisja uzna, że zgłoszona transakcja powinna zostać zakazana, papiery wartościowe nabyte w celu dokonania koncentracji będą musiały zostać sprzedane.

(por. pkt 82)

3. Artykuł 21 ust. 3 rozporządzenia nr 139/2004 w sprawie koncentracji przedsiębiorstw, który stanowi, iż „żadne państwo członkowskie nie stosuje własnego ustawodawstwa krajowego dotyczącego konkurencji w stosunku do koncentracji o wymiarze wspólnotowym” nie uprawnia Komisji do przyjęcia środka wywołującego wiążące skutki prawne mogące naruszyć interesy przedsiębiorstwa będącego uczestnikiem koncentracji.

(por. pkt 90)