ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
31

Należy przypomnieć, poza orzecznictwem przytoczonym w pkt 22 powyżej, że to do strony, która powołuje się na przekroczenie terminu, a mianowicie w niniejszym przypadku ESDZ, należy przedstawienie dowodu na datę rozpoczęcia biegu wspomnianego terminu (wyrok z dnia 5 czerwca 1980 r., Belfiore/Komisja, 108/79, EU:C:1980:146, pkt 7; zob. również wyrok z dnia 30 stycznia 2013 r., Wahlström/Frontex, F‑87/11, EU:F:2013:10, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). Jeżeli strona ta nie jest w stanie przedstawić w tym względzie kompletnego dowodu, istniejące nadal wątpliwości co do momentu, w którym zaczął biec termin do wniesienia skargi, powinny być rozstrzygane na korzyść skarżącego (zob. podobnie wyroki: z dnia 5 czerwca 1980 r., Belfiore/Komisja, 108/79, EU:C:1980:146, pkt 7; z dnia 9 lipca 2020 r., Komisja/HM, C‑70/19 P, niepublikowany, EU:C:2020:544, pkt 123).
43

W niniejszej sprawie należy zauważyć, że dla celów stwierdzenia „bezczynności” wynikającej z braku przyjęcia przez Komisję decyzji utrzymującej obywatelstwo Unii w odniesieniu do określonych obywateli Zjednoczonego Królestwa w chwili wystąpienia tego państwa z Unii i niezależnie od ewentualnego zawarcia umowy określającej warunki owego wystąpienia, skarżący podnoszą co do istoty trzy zarzuty mające na celu zakwestionowanie utraty obywatelstwa Unii przez tych obywateli. Zarzuty te dotyczą, po pierwsze, naruszenia traktatów, zasady pewności prawa i praw nabytych; po drugie, naruszenia zasady proporcjonalności i prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego; i po trzecie, niezgodnego z prawem pozbawienia prawa do głosowania w referendum w dniu 23 czerwca 2016 r. i w wyborach parlamentarnych w dniu 8 czerwca 2017 r., przy czym owo pozbawienie prawa do głosowania narusza zdaniem skarżących „zasadę kontradyktoryjności”, prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz „zasadę równości wobec prawa głosu”.
37

W związku z tym do celów art. 15 ust. 2 UE wyłącznie do państw członkowskich należy określenie, zgodnie z ich wewnętrznymi normami konstytucyjnymi, czy w ramach poszczególnych prac Rady Europejskiej powinny być one reprezentowane przez głowy państwa, czy też przez szefów rządów. W konsekwencji jest oczywiste, że odmawiając uwzględnienia wezwania do działania, i niezależnie od tego, czy w świetle art. 325 ust. 1 TFUE i art. 61 ust. 1 rozporządzenia 2018/1046 przedstawiciel Republiki Czeskiej w tej instytucji znajduje się w sytuacji konfliktu interesów, Rada Europejska w każdym razie nie naruszyła art. 265 akapit trzeci TFUE.
104

W niniejszym przypadku z motywów 8, 35 i 38 zaskarżonego rozporządzenia wynika, że Komisja wskazała, iż otrzymała 13 odpowiedzi odnośnie do kontroli wyrywkowej od producentów eksportujących ryżu z Kambodży. Trzech z nich wybrano początkowo w oparciu o kryterium największej wielkości wywozu do Unii. W następstwie pogłębionej analizy i uwag otrzymanych od CRF Komisja zastąpiła dwóch eksporterów z Kambodży i wyjaśniła, że ostatecznie tylko jedna spółka eksportująca z Kambodży odpowiedziała na kwestionariusz. Status eksportera przedsiębiorstw kambodżańskich objętych dochodzeniem i próbą nie jest zatem kwestionowany. Podobnie Komisja nie kwestionuje faktu, że kambodżańscy eksporterzy, którzy zostali w ten sposób zidentyfikowani i objęci procedurą prowadzącą do przyjęcia zaskarżonego rozporządzenia, są członkami CRF. Spośród nich w szczególności Amru Rice (Cambodia) Co., Ltd został konkretnie wskazany w zaskarżonym rozporządzeniu,, a Golden Rice (Cambodia) Co., Ltd odpowiedział na kwestionariusz przesłany przez Komisję.
1.

Postępowanie sądowe – Zarzut niedopuszczalności – Uprawnienie Sądu do oddalenia skargi co do istoty bez orzekania w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności – Zakres przysługującego mu prawa swobodnej oceny (regulamin postępowania przed Sądem, art. 126, 130) (zob. pkt 23)
20

Na poparcie skargi o wznowienie postępowania skarżąca powołuje się na okoliczność faktyczną, jaką stanowi wycofanie przez interwenienta sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego WONDERLAND. Podnosi ona, że ta okoliczność faktyczna była nieznana jej samej i Sądowi w chwili doręczenia postanowienia z dnia 10 lipca 2020 r., WONDERLAND (T‑616/19, niepublikowanego, EU:T:2020:334). Twierdzi, że ta nowa okoliczność powinna skłonić Sąd do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania i do przyjęcia innego rozstrzygnięcia sporu niż to, którego dokonał we wspomnianym postanowieniu.
2)

Skarga zostanie rozpoznana co do istoty. Zostanie wyznaczony termin celem umożliwienia Katjes Fassin GmbH & Co. KG, Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Haribo The Netherlands & Belgium BV przedstawienia uwag co do istoty sprawy.
21

Ponadto postanowienia art. 263 akapit szósty TFUE, które określają wymogi formalne – notyfikowanie lub publikację – od których biegnie termin na wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności, nie stoją na przeszkodzie temu, by strona skarżąca wniosła skargę do sądu Unii, gdy tylko sporny akt zostanie przyjęty, nie czekając na jego notyfikację lub publikację. Artykuł ten nie precyzuje bowiem, że wniesienie takiej skargi jest uzależnione od publikacji lub notyfikowania tego aktu. W celu przyznania zainteresowanym osobom wystarczającej ilości czasu do zaskarżenia opublikowanego aktu Unii, przy pełnej znajomości rzeczy, termin na wniesienie skargi na taki akt rozpoczyna bieg zgodnie ze wspomnianym art. 263 akapit szósty TFUE dopiero od daty publikacji aktu. Ponadto wniesienie skargi na akt Unii przed jego publikacją, o ile akt ten został przyjęty, nie narusza w żaden sposób celu terminu do wniesienia skargi, który polega na zagwarantowaniu pewności prawa poprzez zapobieganie nieograniczonemu kwestionowaniu aktów Unii wywołujących skutki prawne. W konsekwencji jeśli publikacja aktu powoduje rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi, po upływie którego akt ten staje się ostateczny, to nie stanowi ona warunku przyznania prawa do wniesienia skargi na przedmiotowy akt (zob. podobnie wyrok z dnia 26 września 2013 r., PPG i SNF/ECHA, C‑626/11 P, EU:C:2013:595, pkt 35–39). Należy jednak podkreślić, że możliwość wniesienia skargi przed publikacją spornego aktu można zakładać tylko pod warunkiem, że – jak przypomniano w pkt 18 powyżej – dany akt wywołuje wiążące skutki prawne mogące naruszyć interesy strony skarżącej.
Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 18 grudnia 2020 r. –

Micreos Food Safety/Komisja

(sprawa T‑568/19)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Zdrowie publiczne – Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 – Produkt na bazie bakteriofagów wykorzystywany do ograniczania występowania patogenu Listeria monocytogenes w gotowych do spożycia produktach pochodzenia zwierzęcego – Nieuwzględnienie wniosku o zatwierdzenie produktu Listex™ P100 jako środka odkażającego w gotowych do spożycia produktach pochodzenia zwierzęcego – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt niezmierzający do wywołania obowiązkowych skutków prawnych – Akt wyłącznie potwierdzający – Akt mający charakter informacyjny – Niedopuszczalność

1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Akt zawierający jedynie zajęcia stanowiska odnośnie środka tymczasowego i przygotowawczego – Wykluczenie (art. 263 TFUE; rozporządzenie Parlamentu Rady nr 853/2004, art. 3 ust. 2) (zob. pkt 37–39, 95, 106–108)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Skarga na decyzję potwierdzającą wcześniejszą decyzję niezaskarżoną w terminie – Niedopuszczalność – Pojęcie decyzji potwierdzającej – Decyzja wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia wcześniejszej decyzji na podstawie nowych elementów – Wykluczenie (art. 263 TFUE; rozporządzenie Parlamentu i Rady nr 853/2004) (zob. pkt 51, 56, 58, 71, 73–77, 81, 91, 92)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Pismo Komisji ograniczające się do przedstawienia wykładni tekstu normatywnego i wyrażające zwykłą opinię – Wykluczenie (art. 263 TFUE; rozporządzenie Parlamentu Rady nr 853/2004, art. 3 ust. 2) (zob. pkt 116, 117, 123, 125–133, 135)

4. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Akt o charakterze wyłącznie informacyjnym – Wykluczenie (art. 263 TFUE; rozporządzenie Parlamentu Rady nr 853/2004, art. 3 ust. 2) (zob. pkt 151, 152, 157, 165)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, jakie miała wydać Komisja w dniu 17 czerwca 2019 r. i w których, po pierwsze, miała odrzucić założony przez skarżącą początkowy wniosek o zatwierdzenie produktu Listex™ P100 jako środka odkażającego w gotowych do spożycia produktach pochodzenia zwierzęcego lub też rozpatrzyć go ponownie, po drugie, miała odrzucić alternatywne rozwiązanie polegające na uznaniu tego produktu za nieodkażającą substancję pomocniczą w przetwórstwie, i po trzecie, zakazać wprowadzania do obrotu tego produktu w Unii jako nieodkażającej substancji pomocniczej w przetwórstwie tej żywności.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
Postanowienie Sądu (dziewiąta izba) z dnia 16 października 2020 r. –

L. Oliva Torras/EUIPO – Mecánica del Frío (urządzenia sprzęgające do pojazdów)

(sprawa T‑629/19)

Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający urządzenie sprzęgające do łączenia urządzeń chłodniczych lub klimatyzacyjnych z pojazdem silnikowym – Podstawa unieważnienia – Niedochowanie wymagań dotyczących ochrony – Artykuły 4–9 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Zakres badania przeprowadzanego przez izbę odwoławczą – Zarzuty odnoszące się do uzasadnienia innej decyzji – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

1. Wzory wspólnotowe – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Właściwość Sądu – Kontrola zgodności z prawem decyzji izb odwoławczych – Zakres (zob. pkt 25)

2. Postępowanie sądowe – Orzeczenie wydane w formie postanowienia z uzasadnieniem – Przesłanki – Skarga oczywiście niedopuszczalna lub prawnie oczywiście bezzasadna – Zarzuty nieistotne dla sprawy – Zarzuty odnoszące się do uzasadnienia innej decyzji (regulamin postępowania przed Sądem, art. 126) (zob. pkt 26, 47, 50, 62, 79)

3. Wzory wspólnotowe – Zrzeczenie się i unieważnienie – Wniosek o unieważnienie prawa do znaku – Rozpatrywanie zgłoszenia – Właściwość Urzędu do zbadania wszystkich warunków określonych w art. 4–9 rozporządzenia nr 6/2002 – Zakres [rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 4–9, art. 25 ust. 1 lit. b), art. 63 ust. 1 zdanie drugie] (zob. pkt 51, 52)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 lipca 2019 r. (sprawa R 1399/2017‑3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między L. Oliva Torras as Mecánica del Frío.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
2.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 7 ust. 2] (zob. pkt 16)
Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 11 września 2020 r. –

Datax/REA

(sprawa T‑381/20 R)

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Umowy o udzielenie dotacji zawarte w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) – Zwrot wypłaconych kwot – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru

1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Kolejność badania i sposób weryfikacji – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych (art. 256 ust. 1, art. 278, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 17–20)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Ciężar dowodu – Szkoda czysto hipotetyczna, oparta na wystąpieniu zdarzeń przyszłych i niepewnych – Charakter niewystarczający do uzasadnienia pilnego charakteru – Niestanowiące tytułu egzekucyjnego, wezwanie do zapłaty wystawione przez agencję wykonawczą, poprzedzające jakąkolwiek notę obciążeniową lub ponaglenie (art. 299 akapity pierwszy, drugi TFUE) (zob. pkt 23, 24, 28–30, 32–35)

3. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Ciężar dowodu – Szkoda finansowa – Sytuacja, która może stanowić zagrożenie dla istnienia skarżącej spółki – Obowiązek dostarczenia konkretnych i precyzyjnych wskazówek wspartych szczegółowymi dowodami z dokumentów – Konieczność przedstawienia wiarygodnego i całościowego obrazu sytuacji finansowej – Odniesienie do płatności mogące prowadzić do znacznego ograniczenia działalności prywatnej spółki, szczególnie w okresie epidemii COVID-19, niemogące zastąpić braku konkretnych wskazówek dotyczących jego sytuacji finansowej – Brak pilnego charakteru (regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 36–43)

Przedmiot

Oparty na art. 278 i 279 TFUE wniosek zmierzający do zawieszenia wykonania aktu ARES(2019) 7018535 Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) z dnia 13 listopada 2019 r., w sprawie projektu 261659 (HELP) i projektu 286822 (GreenNets), dotyczący odrzucenia kosztów kwalifikowalnych oraz ich odzyskania, jak również not obciążeniowych wystawionych na podstawie tego aktu.

Sentencja

1) Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.
Postanowienie prezesa Sądu z dnia 4 maja 2020 r. –

Csordas i in./Komisja

(sprawa T‑146/20 R)

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Służba publiczna – Wybory sekcji lokalnej komitetu pracowniczego Komisji w Luksemburgu – Prawidłowość – Spoczywający na instytucji obowiązek kontroli – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak fumus boni iuris

1. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny – Kolejność badania i sposób weryfikacji – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych – Wyważenie wszystkich spornych interesów (art. 256 ust. 1, art. 278, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 3) (zob. pkt 17–20, 26)

2. Urzędnicy – Reprezentacja – Komitet pracowniczy – Wybory – Prawidłowość – Obowiązek zapewnienia prawidłowości przebiegu wyborów przez instytucje – Zakres (regulamin pracowniczy urzędników, art. 9 ust. 2, art. 90, 91) (zob. pkt 24, 25)

3. Urzędnicy – Reprezentacja – Komitet pracowniczy – Wybory – Przepisy znajdujące zastosowanie do komitetu centralnego i sekcji lokalnych komitetu pracowniczego Komisji – Informacje jakie powinny zostać podane do wiadomości wyborców – Członkostwo lub wsparcie kandydata przez organizację związkową lub zawodową – Element fakultatywny i dodatkowy (regulamin pracowniczy urzędników, art. 9 ust. 2) (zob. pkt 36–38)

Przedmiot

Wniosek oparty na art. 270 TFUE i art. 91 ust. 4 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, mający na celu, tytułem głównym, w pierwszej kolejności, uzyskanie zawieszenia wykonania: po pierwsze, noty biura wyborczego z dnia 26 listopada 2019 r. ogłaszającej wyniki wyborów do luksemburskiego oddziału lokalnego komitetu pracowniczego Komisji; po drugie, decyzji Komisji z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie obliczania reprezentatywności reprezentatywnych organizacji związkowych lub zawodowych w Komisji; po trzecie, mandatu luksemburskiego lokalnego oddziału komitetu pracowniczego Komisji powstałego po wyborach w listopadzie 2019 r.; po czwarte, mianowania przez luksemburski oddział lokalny komitetu pracowniczego Komisji swoich delegatów do centralnego komitetu pracowniczego Komisji; po piąte, wszelkich decyzji w sprawie przyznania dodatkowych środków przedstawicielom pracowników Komisji oraz, w drugiej kolejności, nakazanie Komisji utrzymania w urzędzie odchodzącego komitetu pracowniczego do dnia ogłoszenia wyroku w sprawie głównej, przy jednoczesnym ograniczeniu jego mandatu do spraw bieżących; oraz tytułem ewentualnym, nakazanie Komisji z jednej strony ograniczenia mandatu luksemburskiego oddziału lokalnego komitetu pracowniczego Komisji, powstałego po wyborach w listopadzie 2019 r. do spraw bieżących, a z drugiej strony nakazanie temu oddziałowi lokalnemu mianowania do centralnego komitetu pracowniczego Komisji przedstawicieli zaproponowanych przez Union Syndicale Luxembourg.

Sentencja

1) Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.
5.

Pytania prejudycjalne – Wystąpienie do Trybunału – Pytania sformułowane w ramach wniosku przed Sądem zmierzającego do odesłanie sprawy do Trybunału – Brak właściwości Sądu (art. 256, 267 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 51) (zob. pkt 47–51)
Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 16 października 2020 r. – – Tratkowski/Komisja

(sprawa T‑14/20)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Urzędnicy – Konkurs wewnętrzny COM/2/AD 12/18 (AD 12) – Złożenie zgłoszenia za pośrednictwem przewidzianego w tym celu formularza zawartego w art. 2 załącznika III do regulaminu pracowniczego – Przedłożony w tym samym czasie na luźnym papierze organowi powołującemu wniosek o dopuszczenie do udziału w konkursie – Przesłanki kwalifikujące – Decyzja komisji konkursowej o odrzuceniu kandydatury skarżącego – Odrzucenie przez komisję konkursową wniosku kandydata o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwagi na przekroczenie terminu – Decyzja odmowna organu powołującego w przedmiocie uwzględnienia wniosku skarżącego o odrzucenie jednego z warunków przewidzianych w ogłoszeniu o konkursie w celu dopuszczenia skarżącego do udziału w konkursie – Podważenie decyzji organu powołującego, a nie decyzji komisji konkursowej – Interes prawny – Niedopuszczalność

1. Skargi urzędników – Decyzja komisji konkursowej – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Zażalenie skierowane do organu powołującego na jego decyzję odmawiającą odrzucenia jednego z warunków przewidzianych w ogłoszeniu o konkursie – Brak skargi na decyzję komisji konkursowej o odrzuceniu kandydatury skarżącego – Niedopuszczalność (art. 270 TFUE; regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 2) (zob. pkt 35–40)

2. Skargi urzędników – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Termin – Prekluzja – Usprawiedliwiony błąd – Pojęcie – Doświadczony urzędnik, który pomylił się co do środków odwoławczych w celu podważenia decyzji komisji konkursowej – Wykluczenie (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91) (zob. pkt 43–48)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 14 marca 2019 r., na mocy której organ powołujący tej instytucji odrzucił wniosek skarżącego o dopuszczenie do udziału w konkursie wewnętrznym COM/2/AD 12/18 (AD 12) ze względu na niespełnienie przewidzianego w ogłoszeniu o konkursie warunku zaszeregowania do grupy AD 10.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 16 października 2020 r. – Valiante/Komisja

(sprawa T‑13/20)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Urzędnicy – Konkurs wewnętrzny COM/1/AD 10/18 (AD 10) – Złożenie zgłoszenia za pośrednictwem przewidzianego w tym celu formularza zawartego w art. 2 załącznika III do regulaminu pracowniczego – Przedłożony w tym samym czasie na luźnym papierze organowi powołującemu wniosek o dopuszczenie do udziału w konkursie – Przesłanki kwalifikujące – Decyzja komisji konkursowej o odrzuceniu kandydatury skarżącego – Decyzja odmowna organu powołującego w przedmiocie uwzględnienia wniosku skarżącego o odrzucenie jednego z warunków przewidzianych w ogłoszeniu o konkursie w celu dopuszczenia skarżącego do udziału w konkursie – Podważenie decyzji organu powołującego, a nie decyzji komisji konkursowej – Interes prawny – Niedopuszczalność

1. Skargi urzędników – Decyzja komisji konkursowej – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Zażalenie skierowane do organu powołującego na jego decyzję odmawiającą odrzucenia jednego z warunków przewidzianych w ogłoszeniu o konkursie – Brak skargi na decyzję komisji konkursowej o odrzuceniu kandydatury skarżącego – Niedopuszczalność (art. 270 TFUE; regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 2) (zob. pkt 31–36)

2. Skargi urzędników – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Termin – Prekluzja – Usprawiedliwiony błąd – Pojęcie – Doświadczony urzędnik, który pomylił się co do środków odwoławczych w celu podważenia decyzji komisji konkursowej – Wykluczenie (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91) (zob. pkt 40–44)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 14 marca 2019 r., na mocy której organ powołujący tej instytucji odrzucił wniosek skarżącego o dopuszczenie do udziału w konkursie wewnętrznym COM/1/AD 10/18 (AD 10) ze względu na niespełnienie przewidzianego w ogłoszeniu o konkursie warunku zaszeregowania do grupy AD 8.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
3.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Cel – Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 34)
Postanowienie Sądu (pierwsza izba) z dnia 8 czerwca 2021 r. – One Voice/ECHA

(sprawa T‑663/20)

Skarga o stwierdzenie nieważności – REACH – Substancja homosalate – Wyłączne wykorzystanie do wytwarzania produktów kosmetycznych – Kontrola zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami – Artykuł 41 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Termin do wniesienia skargi – Artykuł 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 771/2008 – Artykuł 59 regulaminu postępowania – Niedopuszczalność

1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Decyzja wydana w ramach kontroli zgodności dokumentacji rejestracyjnej dla substancji homosalate – Pojęcie publikacji – Publikacja decyzji na stronie internetowej Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 59; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1907/2006, art. 59 ust. 10) (zob. pkt 23–25)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Rozpoczęcie biegu terminu – Data publikacji danego aktu – Obliczanie (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 59, 60) (zob. pkt 29, 30, 37, 38)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Rozpoczęcie biegu terminu – Data publikacji – Decyzja Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) opublikowana wyłącznie na jej stronie internetowej – Zastosowanie zasady odroczenia rozpoczęcia biegu czternastodniowego terminu do wniesienia skargi – Wykluczenie (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 59 ust. 1; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1907/2006, art. 41 ust. 1) (zob. pkt 35, 36)

4. Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Skarga wniesiona z przekroczeniem terminu – Niedopuszczalność (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 59, 60) (zob. pkt 39, 40)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności wydanej przez Radę Odwoławczą ECHA decyzji z dnia 18 sierpnia 2020 r. A‑009‑2018 dotyczącej kontroli zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami w odniesieniu do substancji homosalate.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.