Ponadto do sądu krajowego należy ustalenie, czy podczas takiej sprzedaży komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie, przy braku możliwości nabycia przez konsumenta komputera tego samego modelu bez preinstalowanego oprogramowania, zdolność tego konsumenta do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej transakcji została znacznie ograniczona, gdy konsument został należycie poinformowany przed dokonaniem zakupu, że model komputera będącego przedmiotem sprzedaży nie został wprowadzony na rynek bez preinstalowanego oprogramowania, i gdy w konsekwencji konsument ów miał w zasadzie swobodę wyboru innego modelu komputera, innej marki, sprzedawanego bez oprogramowania albo z innym oprogramowaniem.

W tym względzie, w ramach ogólnej oceny pod kątem poszanowania wymogów staranności zawodowej, do sądu krajowego należy uwzględnienie okoliczności takich jak, w szczególności prawidłowe poinformowanie konsumenta, zgodność oferty wiązanej z oczekiwaniami znacznej części konsumentów, a także umożliwienie konsumentowi zaakceptowania wszystkich elementów tej oferty bądź odstąpienia od umowy sprzedaży. Takie okoliczności mogą spełniać przesłanki uczciwych praktyk rynkowych lub ogólnej zasady dobrej wiary w dziedzinie produkcji sprzętu informatycznego przeznaczonego dla szerokiego kręgu nabywców, jako że przedsiębiorca daje w ten sposób dowód dochowania staranności względem konsumenta.

Praktyka handlowa polegająca na sprzedaży komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie, przy braku możliwości nabycia przez konsumenta komputera tego samego modelu bez preinstalowanego oprogramowania, nie stanowi jako taka nieuczciwej praktyki handlowej w rozumieniu art. 5 ust. 2 dyrektywy 2005/29 dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywy 84/450, 97/7, 98/27 i 2002/65 oraz rozporządzenie nr 2006/2004, chyba że praktyka taka jest sprzeczna z wymogami staranności zawodowej oraz w sposób istotny zniekształca lub może zniekształcić zachowanie gospodarcze przeciętnego konsumenta względem tego produktu, co winien ocenić sąd odsyłający przy uwzględnieniu specyficznych okoliczności rozpatrywanej sprawy.

W ramach oferty wiązanej polegającej na sprzedaży komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie, brak wskazania ceny każdego z preinstalowanych programów nie stanowi praktyki handlowej wprowadzającej w błąd w rozumieniu art. 5 ust. 4 lit. a) i art. 7 dyrektywy 2005/29 dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywy 84/450, 97/7, 98/27 i 2002/65 oraz rozporządzenie nr 2006/2004.

W istocie, zważywszy na kontekst oferty wiązanej polegającej na sprzedaży komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie, a mianowicie, że komputer będący przedmiotem sprzedaży był w każdym razie oferowany do sprzedaży jedynie wyposażony w preinstalowane oprogramowanie, oraz mając na uwadze okoliczność, że taka praktyka handlowa nie stanowi jako taka nieuczciwej praktyki handlowej w rozumieniu art. 5 ust. 2 dyrektywy 2005/29, brak wskazania ceny każdego z preinstalowanych programów nie może ani przeszkodzić konsumentowi w podjęciu świadomej decyzji dotyczącej transakcji, ani spowodować podjęcia przez konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by on nie podjął. W konsekwencji, mając na względzie, że cena każdego z preinstalowanych programów nie stanowi istotnej informacji w rozumieniu art. 7 ust. 4 dyrektywy 2005/29, brak wskazania tej ceny nie stanowi praktyki handlowej wprowadzającej w błąd w rozumieniu art. 5 ust. 4 lit. a) i art. 7 owej dyrektywy.

(por. pkt 50–52; pkt 2 sentencji)