POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (druga izba)

z dnia 21 października 2015 r.

Maria Lucia Arsène

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Służba publiczna — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Warunek przewidziany w art. 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Dziesięcioletni okres odniesienia — Rozpoczęcie biegu terminu — Neutralizacja okresów pracy wykonywanej w organizacji międzynarodowej — Analogiczne zastosowanie art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Zwykłe miejsce zamieszkania poza państwem zatrudnienia przed podjęciem pracy w organizacji międzynarodowej — Artykuł 81 regulaminu postępowania — Skarga oczywiście bezzasadna”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której M.L. Arsène żąda po pierwsze, stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 listopada 2013 r. w sprawie przyznania dodatku zagranicznego, a po drugie, zasądzenia tego dodatku od Komisji na jej rzecz od chwili rozpoczęcia służby, wraz z odsetkami.

Orzeczenie:

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście bezzasadna. Maria Lucia Arsène pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Warunki przyznania — Zwykłe miejsce zamieszkania poza państwem członkowskim zatrudnienia w trakcie okresu odniesienia — Obliczenie okresu — Neutralizacja okresów pracy świadczonej na rzecz państwa lub organizacji międzynarodowej

[regulamin pracowniczy, załącznik VII, art. 4 ust. 1 lit. b)]

Jeśli chodzi o ustalenie rozpoczęcia biegu dziesięcioletniego okresu odniesienia przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego i w braku konkretnych wskazówek w tym przepisie, jakikolwiek okres, podczas którego urzędnik świadczył pracę na rzecz państwa lub organizacji międzynarodowej, powinien zostać wliczony w drodze analogii z przepisami art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego. To oznacza, że okoliczność wykonywania pracy na rzecz państwa lub organizacji międzynarodowej nie pozbawia danego urzędnika prawa do dodatku zagranicznego, lecz że rozpoczęcie biegu okresu odniesienia należy przesunąć o tyle, by upewnić się, że osoba ta rzeczywiście spędziła dziesięć lat poza europejskim terytorium państwa, którego obywatelstwo posiada lub posiadała, i nie pracowała podczas tych dziesięciu lat na rzecz państwa lub organizacji międzynarodowej.

Jeśli bowiem urzędnik rzeczywiście zwykle przebywał poza terytorium państwa zatrudnienia, pracując jednak na rzecz państwa lub organizacji międzynarodowej, nie można uznać, że wspomniany urzędnik zerwał trwałe więzi stworzone z państwem zatrudnienia, którego jest lub był obywatelem. Tak więc to właśnie sam fakt pozostawania przez dziesięcioletni okres odniesienia w służbie państwowej lub na rzecz organizacji międzynarodowej obala domniemanie, zgodnie z którym trwałe więzi stworzone z państwem zatrudnienia, którego zainteresowany jest lub był obywatelem, można uznać za zerwane.

(zob. pkt 36, 46)

Odesłanie

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: z dnia 25 września 2007 r., Cavallaro/Komisja,F‑108/05, EU:F:2007:164, pkt 74; z dnia 5 grudnia 2012 r., Grazyte/Komisja,F‑76/11, EU:F:2012:173, pkt 50, 54 i przytoczone tam orzecznictwo; z dnia 30 stycznia 2014 r., Ohrgaard/Komisja,F‑151/12, EU:F:2014:8, pkt 36