Sprawa C-256/06

Theodor Jäger

przeciwko

Finanzamt Kusel-Landstuhl

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof)

„Swobodny przepływ kapitału — Artykuły 73b i 73d traktatu WE (obecnie art. 56 WE i 58 WE) — Podatek od spadków — Wycena majątku objętego spadkiem — Majątek rolniczy i leśny położony w innym państwie członkowskim — Mniej korzystna metoda wyceny majątku i obliczenia należnego podatku”

Opinia rzecznika generalnego J. Mazáka przedstawiona w dniu 11 września 2007 r. I - 126

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 stycznia 2008 r. I - 140

Streszczenie wyroku

Swobodny przepływ kapitału – Ograniczenia – Podatek od spadków

(traktat WE, art. 73b ust. 1, art. 73d (obecnie art. 56 ust.1 WE, art. 58 WE)

Artykuł 73b ust. 1 traktatu (obecnie art. 56 ust. 1 WE) w związku z art. 73d traktatu (obecnie art. 58 WE) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie stosowaniu przepisów państwa członkowskiego, które dla celów obliczenia podatku od spadku obejmującego majątek położony na terytorium tego państwa oraz majątek rolniczy i leśny położony w innym państwie członkowskim:

— przewidują, że majątek położony w owym innym państwie członkowskim jest uwzględniany do wysokości jego wartości rynkowej, podczas gdy w przypadku takiego samego majątku położonego na terytorium kraju zastosowanie znajduje szczególna procedura wyceny, której wynik odpowiada przeciętnie jedynie 10% wartości rynkowej tego majątku, oraz

— ograniczają stosowanie kwoty wolnej od podatku przyznawanej ze względów przedmiotowych do majątków rolniczych i leśnych położonych na terytorium kraju oraz uwzględniają w ich przypadku pozostałą wartość tylko do wysokości 60%.

W istocie przepisy takie, prowadząc do opodatkowania w danym państwie członkowskim spadku obejmującego majątek rolniczy i leśny położony w innym państwie członkowskim podatkiem wyższym od podatku, który byłby należny, w przypadku gdyby majątek spadkowy położony był wyłącznie na terytorium pierwszego państwa członkowskiego, wywołują ograniczenia w przepływie kapitału przez zmniejszenie wartości spadku obejmującego tego rodzaju majątek położony poza terytorium państwa.

Takie przepisy krajowe nie mogą być oparte na uzasadnieniu, że odnoszą się one do sytuacji, które nie są obiektywnie porównywalne, ponieważ obliczanie podatku od spadków jest na mocy owych przepisów krajowych bezpośrednio powiązane z wartością majątku objętego spadkiem, a zatem obiektywnie nie istnieje żadna różnica mogąca uzasadnić nierówne traktowanie na gruncie fiskalnym, odpowiednio, majątku położonego na terytorium danego państwa i majątku położonego w innym państwie członkowskim

Ponadto cel polegający na zapobieganiu, by ciężar podatku od spadków zagrażał ciągłości działalności gospodarstw rolnych i leśnych, a tym samym utrzymywaniu ich funkcji społecznej, nie może uzasadniać omawianych przepisów, biorąc pod uwagę, że żadna z okoliczności nie pozwala na stwierdzenie, że gospodarstwa położone w innych państwach członkowskich nie znajdują się w sytuacji porównywalnej do sytuacji gospodarstw położonych na terytorium państwa.

To samo dotyczy ewentualnych trudności występujących przy określaniu wartości majątku położonego na terytorium innego państwa członkowskiego zgodnie ze szczególną procedurą krajową, ponieważ trudności te nie mogą być wystarczające do uzasadnienia bezwzględnej odmowy przyznania ulgi podatkowej, która to odmowa wynika z omawianych przepisów przewidujących — poza powyższą procedurą wyceny — stosowanie również dwóch innych ulg podatkowych wyłącznie do majątku położonego na terytorium państwa.

(por. pkt 32, 43, 44, 52, 54, 55, 57; sentencja)