ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
W dziedzinie konkurencji pojęcie jednolitego naruszenia odnosi się do sytuacji, w której kilka przedsiębiorstw uczestniczyło w naruszeniu polegającym na zachowaniu o charakterze ciągłym, któremu przyświeca jeden cel gospodarczy w postaci zakłócenia konkurencji, lub złożonym z pojedynczych naruszeń powiązanych ze sobą tożsamością przedmiotu (ten sam cel wszystkich zachowań) i podmiotów (te same zainteresowane przedsiębiorstwa, świadome tego, że działają we wspólnym celu). Naruszenie art. 81 ust. 1 WE może wynikać nie tylko z pojedynczego działania, ale również z szeregu działań, a nawet z ciągłego zachowania. Tej wykładni nie można podważyć na takiej podstawie, że jeden lub kilka z elementów serii czynów albo ciągłego zachowania mogą również – same w sobie, rozpatrywane z osobna – stanowić naruszenie wspomnianego postanowienia. W przypadku poszczególnych działań wpisujących się w „całościowy plan” z uwagi na identyczny cel polegający na zakłóceniu konkurencji na wspólnym rynku Komisja jest uprawniona przypisać odpowiedzialność za te działania na podstawie udziału w naruszeniu postrzeganym jako całość.

Pojęcie jednolitego celu nie może zostać zdefiniowane za pomocą ogólnego odniesienia do zakłócenia konkurencji na rynku, którego dotyczy naruszenie, ponieważ wpływ na konkurencję jako cel lub skutek jest nierozłącznym elementem każdego zachowania wchodzącego w zakres stosowania art. 81 ust. 1 WE. A zatem aby zakwalifikować różne działania jako jednolite i ciągłe naruszenie, należy zbadać, czy istnieje między nimi związek komplementarności w tym znaczeniu, że każde z nich ma być odpowiedzią na jedną lub kilka konsekwencji normalnego działania konkurencji, a wzajemnie oddziałując, każde z nich przyczynia się do realizacji całości skutków antykonkurencyjnych zamierzonych przez ich sprawców w ramach całościowego planu mającego jednolity cel. W tym zakresie trzeba uwzględnić wszelkie okoliczności mogące wykazać lub podważyć ten związek, takie jak okres stosowania, treść i jednocześnie cel różnych zarzucanych działań.

Istnienie dwóch różnych chociaż sąsiednich rynków produktowych jest właściwym kryterium do celów określenia zakresu a w konsekwencji tożsamości naruszeń art. 81 WE. Jednakże okoliczność, iż oba kartele dotyczyły ewentualnie dwóch różnych rynków produktowych, nie wyklucza koniecznie, że wpisywały się one w ten sam całościowy plan, pod warunkiem jednak, że można sprawdzić istnienie między nimi związków komplementarności pod względem warunkowości lub koordynacji.

Zakwalifikowanie niektórych niezgodnych z prawem działań jako jedno i to samo naruszenie lub jako wiele odrębnych naruszeń art. 81 WE nie pozostaje co do zasady bez wpływu na sankcje, jaka może zostać nałożona, ponieważ stwierdzenie wielu odrębnych naruszeń może powodować nałożenie wielu odrębnych grzywien mieszczących się za każdym razem w granicach określonych w art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003, czyli z poszanowaniem wynoszącego 10% pułapu obrotu uzyskanego w roku obrotowym poprzedzającym wydanie decyzji.

(por. pkt 230, 238–241, 249, 255)
Naruszenie przepisu proceduralnego stanowi naruszenie istotnych wymogów proceduralnych, jeśli w wypadku postąpienia zgodnie z tym przepisem wynik procedury lub treść wydanego aktu mogłyby być zasadniczo odmienne.

Jeżeli chodzi o zaproponowane przez Komisję środki dotyczące dopuszczenia do obrotu organizmów zmodyfikowanych genetycznie, to powinny one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną ustanowioną w art. 5 decyzji 1999/468 ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Procedura ta przewiduje po stronie Komisji obowiązek przedłożenia projektu środków właściwemu komitetowi regulacyjnemu.

Zatem w sytuacji, gdy należy uznać, że wynik procedury udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu organizmów zmodyfikowanych genetycznie lub treść wydanych w przedmiocie zezwolenia decyzji mogłyby być zasadniczo odmienne, gdyby Komisja postępowała zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 5 decyzji 1999/468, Komisja wydając decyzje w przedmiocie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu bez przedłożenia właściwym komitetom regulacyjnym zmienionych projektów tych decyzji w przedmiocie zezwolenia, narusza swe obowiązki proceduralne wynikające z art. 5 decyzji 1999/468, a także z odsyłających do niego przepisów dyrektywy 2001/18 w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG i rozporządzenia nr 1829/2003 w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy, a tym samym, dopuszcza się naruszenia istotnych wymogów proceduralnych w rozumieniu art. 263 akapit drugi TFUE, które Sąd powinien podnieść z urzędu. Oznacza to, że zgodnie z art. 264 akapit pierwszy TFUE tego rodzaju decyzje są w całości dotknięte sankcją nieważności.

(por. pkt 80, 84, 85, 87)
2)

Fruit of the Loom, Inc. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM.
Keywords

Subject of the case

Sentencja

Keywords Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 30, 59 – 62) Subject of the case Przedmiot Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 marca 2010 r. (sprawa R 1045/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Seven SpA a Tsakiris-Mallas AE Sentencja Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) Tsakiris-Mallas AE zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Sądu (druga izba) z dnia 8 maja 2012 r. – Tsakiris-Mallas przeciwko OHIM – Seven (7 Seven Fashion Shoes)

(sprawa T-244/10)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego 7 Seven Fashion Shoes — Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe Seven i 7seven — Częściowa odmowa rejestracji — Względne podstawy odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Względne podstawy odmowy rejestracji — Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b)] (por. pkt 30, 59–62)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 marca 2010 r. (sprawa R 1045/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Seven SpA a Tsakiris-Mallas AE

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie dostępu do określonych dokumentów dotyczących tego postępowania przetargowego w zakresie, w jakim odmówiono w niej dostępu, w ujawnionej wersji sprawozdania z oceny, do ocen przyznanych przez komisję przetargową, w postaci, w jakiej zawarte są one na s. 3–5 wspomnianego sprawozdania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja

Keywords Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Oznaczenia tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego – Pojęcie [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii)] (por. pkt 26 – 28) Subject of the case Przedmiot Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R 1235/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Pi-Design AG, Bodum France i Bodum Logistics A/S a Yoshida Metal Industry Co. Ltd Sentencja Sentencja 1) Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R 1235/2008-1). 2) OHIM pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Yoshida Metal Industry Co. Ltd. 3) Pi-Design AG, Bodum France i Bodum Logistics A/S pokrywają własne koszty.

Wyrok Sądu (czwarta izba) z dnia 8 maja 2012 r. – Yoshida Metal Industry przeciwko OHIM – Pi-Design i in. (Przedstawienie trójkątnej powierzchni z czarnymi kropkami)

(sprawa T-331/10)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający powierzchnię z czarnymi kropkami — Kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego — Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Oznaczenia tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego — Pojęcie [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii)] (por. pkt 26–28)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R 1235/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Pi-Design AG, Bodum France i Bodum Logistics A/S a Yoshida Metal Industry Co. Ltd

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R 1235/2008-1).

2) OHIM pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Yoshida Metal Industry Co. Ltd.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 14 kwietnia 2010 r. (sprawa R 4/2009-4) w zakresie, w jakim dotyczy, po pierwsze, wszystkich towarów objętych zgłoszeniem znaku towarowego i należących do klasy 3, mianowicie „[ś]rodków wybielających i innych środków piorących; środków do czyszczenia, polerowania, odtłuszczania i szorowania; mydeł; produktów perfumeryjnych; olejków eterycznych; kosmetyków; płynów do pielęgnacji włosów; past do zębów”, a po drugie, „usług w zakresie higieny i urody dla ludzi i zwierząt”, objętych zgłoszeniem znaku towarowego i należących do klasy 44.
Keywords

Subject of the case

Sentencja

Keywords Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Oznaczenia tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego – Pojęcie [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii)] (por. pkt 26 – 28) Subject of the case Przedmiot Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R-1237/2008‑1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Pi-Design AG, Bodum France i Bodum Logistics A/S a Yoshida Metal Industry Co. Ltd Sentencja Sentencja 1) Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R 1237/2008‑1). 2) OHIM pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Yoshida Metal Industry Co. Ltd. 3) Pi-Design AG, Bodum France i Bodum Logistics A/S pokrywają własne koszty.

Wyrok Sądu (czwarta izba) z dnia 8 maja 2012 r. – Yoshida Metal Industry przeciwko OHIM – Pi-Design i in. (Przedstawienie powierzchni z czarnymi kropkami)

(sprawa T-416/10)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający powierzchnię z czarnymi kropkami — Kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego — Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Oznaczenia tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego — Pojęcie [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii)] (por. pkt 26–28)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R-1237/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Pi-Design AG, Bodum France i Bodum Logistics A/S a Yoshida Metal Industry Co. Ltd

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 20 maja 2010 r. (sprawa R 1237/2008-1).

2) OHIM pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Yoshida Metal Industry Co. Ltd.
15.

Skarga o stwierdzenie nieważności — Wyrok stwierdzający nieważność — Skutki — Obowiązek podjęcia działań zapewniających wykonanie wyroku — Zakres — Uwzględnienie zarówno uzasadnienia, jak i sentencji wyroku — Obowiązek ograniczony do zastosowania ścisłego minimum zapewniającego wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność — Wydanie nowego aktu na podstawie wcześniejszych ważnych aktów przygotowawczych — Dopuszczalność — Decyzja w sprawie rozliczenia rachunków z tytułu wydatków finansowanych przez EFOGR — Nakazanie dokonania korekty finansowej analogicznej do tej nakazanej we wcześniejszej decyzji, której nieważność została stwierdzona w wyroku Trybunału — Zgodność z wyrokiem stwierdzającym nieważność (art. 266 ust. 1 TFUE) (por. pkt 476–482, 486–488)
8.

Instytucje Unii Europejskiej — Prawo publicznego dostępu do dokumentów — Decyzja 2004/258 Europejskiego Banku Centralnego — Wyjątki od prawa dostępu do dokumentów — Ochrona interesu publicznego — Polityka finansowa, monetarna lub gospodarcza Unii lub państwa członkowskiego — Odmowa dostępu do dokumentów dotyczących długu publicznego i deficytu publicznego Republiki Greckiej — Dopuszczalność — Naruszenie wolności wypowiedzi — Brak (decyzja Europejskiego Banku Centralnego 2004/258, art. 4 ust. 1 lit. a)) (por. pkt 55–65, 73–75, 80)
1)

EU Research Projects Ltd zostaje zobowiązana do zwrotu na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 102039,32 EUR wraz z odsetkami za zwłokę w stosunku 4,80% rocznie, za okres od dnia 29 grudnia 2006 r. do dnia całkowitej spłaty zadłużenia.
Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 17 października 2012 r. – Fondation IDIAP przeciwko Komisji

(sprawa T-286/10)

„Klauzula arbitrażowa — Szósty program ramowy w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji — Umowy dotyczące projektów Amida, Bacs i Dirac — Koszty kwalifikowalne — Model kosztów dodatkowych — Wynagrodzenie badaczy zatrudnionych na umowę o pracę na czas nieokreślony — Brak środków własnych kontrahenta”

1. Postępowanie sądowe — Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej — Umowy zawarte w ramach szczegółowego programu w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji — Wynagrodzenia badaczy zatrudnionych na umowę o pracę na czas nieokreślony — Koszty dodatkowe — Zaświadczenie powołanego przez kontrahenta audytora o kwalifikowalności kosztów — Zorganizowany przez Komisję audyt zaświadczający o niekwalifikowalności kosztów — Dopuszczalność — Żądanie uzyskania w odniesieniu do tych kosztów oświadczenia o ich kwalifikowalności oraz oświadczenia o braku wymagalności ich zwrotu — Żądanie bezzasadne (art. 272 TFUE; rozporządzenie nr 2321/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 12 ust. 2 akapit pierwszy, art. 14 ust. 2; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47) (por. pkt 61–84, 88–96)

2. Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Abstrakcyjne sformułowanie — Niedopuszczalność [statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c)] (por. pkt 106)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności — Właściwość sądu Unii — Żądania wydania nakazu wobec instytucji — Niedopuszczalność (art. 263 TFUE) (por. pkt 111)

4. Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga dotycząca w rzeczywistości sporu o charakterze umownym — Brak właściwości sądu Unii — Niedopuszczalność (art. 263 TFUE) (por. pkt 113, 114)

Przedmiot

Żądanie sformułowane w pierwszej kolejności na podstawie art. 272 TFUE, dotyczące stwierdzenia przez Sąd, że niektóre koszty poniesione przez skarżącą w ramach wykonania umów: nr 33812 dotyczącej projektu Amida, nr 27140 dotyczącej projektu Bacs i nr 27787 dotyczącej projektu Dirac, zawartych z Komisją Europejską w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia europejskiej przestrzeni badawczej i innowacji (2002–2006), ustanowionego decyzją nr 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. (Dz.U. L 232, s. 1), kwalifikują się do zwrotu i że w konsekwencji skarżąca nie musi zwracać kwoty 98042,45 EUR z tytułu umowy dotyczącej projektu Dirac i 251 505,76 EUR z tytułu umowy dotyczącej projektu Amida, oraz żądanie sformułowane posiłkowo na podstawie art. 263 TFUE, dotyczące z jednej trony stwierdzenia nieważności decyzji Komisji, którą potwierdziła ona wnioski z audytu, w którym stwierdzono, że sporne koszty nie kwalifikują się do zwrotu, a z drugiej strony nakazanie Komisji, by zleciła audyt projektów, który przeprowadzi inny podmiot niż ten, który przeprowadził pierwszy audyt

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
1)

Stwierdza się nieważność art. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 857/2010 z dnia 27 września 2010 r. nakładającego ostateczne cło wyrównawcze i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich w odniesieniu do Novatex Ltd, w zakresie w jakim ostateczne cło wyrównawcze nałożone na przywóz niektórych politereftalanów etylenu do Unii Europejskiej przekracza ostateczne cło wyrównawcze znajdujące zastosowanie w braku błędu dotyczącego kwoty wskazanej w pozycji 74 zeznania podatkowego za rok podatkowy 2008.
Wyrok Sądu (pierwsza izba) z dnia 2 października 2012 r. – ELE.SI.A przeciwko Komisji

(sprawa T-312/10)

„Klauzula arbitrażowa — Szósty wieloletni program ramowy Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego oraz prezentacji wspomagający tworzenie Europejskich Obszarów Badawczych oraz innowacji (2002–2006) — Umowa dotycząca projektu „I-Way, Intelligent co-operative system in cars for road safety” — Rozwiązanie umowy — Żądanie zwrotu wypłaconego wkładu finansowego — Odszkodowanie — Skarga mająca na celu uzyskanie całości żądanego wkładu finansowego i podważenie żądania zwrotu — Żądanie wzajemne”

1. Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Zarzut niezawierający żadnego sprecyzowania umożliwiającego ocenę jego zasadności — Niedopuszczalność [regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c)] (por. pkt 76)

2. Budżet Unii Europejskiej — Pomoc finansowa Unii — Obowiązek przestrzegania przez beneficjenta warunków przyznania pomocy — Umowy zawarte w ramach szczegółowego programu w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji — Postępowanie w sprawie kontroli nieprawidłowości — Audyt dotyczący zasad księgowości i zarządzania przeprowadzony wspólnie przez pracowników Komisji i konsultantów zewnętrznych — Obowiązek zapewnienia pomocy tłumacza konferencyjnego przesłuchiwanym pracownikom — Brak — Audyt niewchodzący w zakres stosowania rozporządzenia nr 2185/96 (rozporządzenie Rady nr 2185/96) (por. pkt 77–93)

3. Postępowanie sądowe — Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej — Umowy zawarte w ramach szczegółowego programu w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji — Rozwiązanie umowy ze względu na nieprawidłowości popełnione przez kontrahenta — Żądania zwrotu wypłaconego wkładu finansowego i odszkodowania — Skarga mająca na celu uzyskanie całości żądanego wkładu finansowego i podważenie żądania zwrotu — Żądanie wzajemne — Stwierdzenie niedochowania zobowiązań wynikających z umowy — Prawo Komisji do uzyskania zwrotu zaliczki wraz z odsetkami (art. 272 TFUE) (por. pkt 103–123, 153–158)

Przedmiot

Skarga mająca na celu wypłatę wkładu finansowego, co do której skarżąca uważa, że ma prawo na podstawie umowy nr 27195 zawartej w dniu 13 grudnia 2005 r. między Komisją a skarżącą, dotyczącej projektu badawczego pod nazwą „I-Way, Intelligent, co-operative system in cars for road safety”, a także żądanie wzajemne mające na celu zwrot części wypłaconego wkładu finansowego, jak również zapłatę odszkodowania

Sentencja

1) Skarga wniesiona przez Elettronica e sistemi per automazione (ELE.SI.A) SpA zostaje oddalona.

2) ELE.SI.A zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej kwoty 184129,74 EUR, powiększonej o odsetki naliczane od dnia 18 maja 2010 r., a także kwoty 7344,46 EUR, powiększonej o odsetki naliczane od dnia 18 czerwca 2010 r.
5.

Prawo Unii Europejskiej — Zasady — Prawo do obrony — Środki ograniczające wobec Iranu — Zamrożenie funduszy osób, podmiotów i organów zaangażowanych w rozprzestrzenianie broni jądrowej lub udzielających wsparcia takim działaniom — Prawo dostępu do dokumentów — Prawo uzależnione od złożenia w tym celu wniosku do Rady (rozporządzenia Rady: nr 423/2007; nr 961/2010; nr 267/2012; decyzja Rady 2010/413) (por. pkt 68)
3.

Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Zarzuty prawne niepodniesione w skardze — Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi — Niedopuszczalność (regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 §1 lit. c)) (por. pkt 102, 107, 150)
Wyrok Sądu (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2013 r. – Nencini przeciwko Parlamentowi

(sprawy połączone T-431/10 i T-560/10)

„Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego — Koszty podróży i zatrudnienia asystentów parlamentarnych — Windykacja nienależnie wypłaconych kwot — Przedawnienie — Rozsądny termin — Prawo do obrony — Zasada kontradyktoryjności — Proporcjonalność”

1. Skarga o stwierdzenie nieważności — Akty podlegające zaskarżeniu — Pojęcie — Akty wywołujące wiążące skutki prawne — Akty przygotowawcze — Wyłączenie — Skarga na notę debetową dyrekcji generalnej finansów Parlamentu Europejskiego w sprawie windykacji nienależnej wypłaty kosztów podróży i zatrudnienia asystentów parlamentarnych — Nota potwierdzająca jedynie wcześniejszą decyzję — Niedopuszczalność skargi (art. 263 TFUE) (por. pkt 27–32)

2. Prawo Unii Europejskiej — Zasady — Dochowanie rozsądnego terminu — Postępowanie administracyjne — Kryteria oceny — Naruszenie — Konsekwencje (Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 41 ust. 1) (por. pkt 43, 44, 51–53)

3. Parlament Europejski — Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego — Dieta na sekretariat — Warunki przyznania — Uchybienie — Konsekwencje (por. pkt 92–94)

4. Parlament Europejski — Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego — Windykacja nienależnie wypłaconych kwot — Obowiązek bezwarunkowy (por. pkt 109)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego stwierdzenie nieważności decyzji sekretariatu generalnego Parlamentu z dni 16 lipca i 7 października 2010 r. dotyczących żądania zwrotu określonych kwot pobranych przez skarżącego, będącego byłym posłem do Parlamentu, z tytułu zwrotu kosztów podróży i zatrudnienia asystentów parlamentarnych, które zostały wypłacone nienależnie oraz not debetowych dyrektora generalnego dyrekcji generalnej finansów Parlamentu nr 312331 z dnia 4 sierpnia 2010 r. i nr 315653 z dnia 13 października 2010 r. oraz wszelkich aktów z nimi związanych i/lub dawniejszych, a także tytułem pomocniczym żądanie przekazania sprawy do sekretariatu generalnego Parlamentu celem nowego, adekwatnego określenia kwot żądanego zwrotu

Sentencja

1) Skarga w sprawie T-560/10 zostaje oddalona.

2) Riccardo Nencini zostaje obciążony kosztami w sprawie T-560/10, włącznie z kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

3) Sprawa T-431/10 zostaje wykreślona z rejestru.