WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (druga izba)

z dnia 18 czerwca 2015 r.

EG

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu

„Służba publiczna — Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek na gospodarstwo domowe — Warunki przyznania — Para osób tej samej płci — Zarejestrowany związek partnerski prawa belgijskiego — Artykuł 1 ust. 2 lit. c) ppkt (iv) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Możliwość zawarcia małżeństwa cywilnego w państwie członkowskim — Zasada niedyskryminacji ze względu na orientację seksualną — Dodatek na zagospodarowanie”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której EG zasadniczo żąda stwierdzenia nieważności decyzji odmownej Parlamentu Europejskiego w sprawie przyznania mu dodatku na gospodarstwo domowe oraz decyzji w sprawie ograniczenia dodatku na zagospodarowanie do kwoty równej miesięcznemu wynagrodzeniu podstawowemu.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. EG pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski. Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

Streszczenie

Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek na gospodarstwo domowe – Warunki przyznania – Urzędnik zarejestrowany jako partner pozostający w stałym związku niemałżeńskim – Możliwość zawarcia cywilnego związku małżeńskiego – Obowiązek sprawdzenia konkretnego i rzeczywistego charakteru tej możliwości

[art. 19 ust. 1 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 7, art. 21 ust. 1; regulamin pracowniczy, załącznik VII, art. 1 ust. 2 lit. c) ppkt (iv)]

Rozszerzenie uprawnienia do dodatku na gospodarstwo domowe na urzędników zarejestrowanych jako partnerzy pozostający w stałym związku niemałżeńskim, w tym także związku jednopłciowym, niemającym możliwości zawarcia małżeństwa cywilnego w państwie członkowskim, wynika z dbałości prawodawcy o przestrzeganie zgodności z zasadą niedyskryminacji określoną w art. 19 ust. 1 TFUE, która stwarza potrzebę dalszego rozwoju polityki pracowniczej zapewniającej wszystkim równe szanse bez względu na orientację seksualną lub stan cywilny zainteresowanego, co wiąże się również z zakazem wszelkiej dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, o którym mowa w art. 21 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Ponadto rozszerzenie uprawnienia do dodatku na gospodarstwo domowe na urzędników zarejestrowanych jako partnerzy pozostający w stałym związku niemałżeńskim, w tym także związku jednopłciowym, niemającym możliwości zawarcia małżeństwa, odzwierciedla wymóg ochrony urzędników przed ingerencją administracji w korzystanie przez nich z prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, w kształcie uznanym przez art. 7 karty oraz art. 8 europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka.

W tym względzie zarówno z brzmienia art. 1 ust. 2 lit. c) ppkt (iv) załącznika VII do regulaminu pracowniczego, jak i z jego celu wynika zatem, że omawiany przepis nie tylko nie tworzy jakiejkolwiek dyskryminacji urzędników ze względu na orientację seksualną, ale też pozwala na przyznanie dodatku na gospodarstwo domowe każdemu urzędnikowi zarejestrowanemu jako partner pozostający w stałym związku niemałżeńskim, niezależnie od orientacji seksualnej.

Na podstawie tego przepisu urzędnik zarejestrowany jako partner pozostający w stałym związku niemałżeńskim w parze heteroseksualnej podlega bowiem tym samym przesłankom obowiązku wykazania niemożności zawarcia małżeństwa cywilnego w państwie członkowskim w celu uzyskania prawa do dodatku na gospodarstwo domowe.

Administracja musi dokonywać wykładni ww. przepisu w taki sposób, by prawo do dodatku na gospodarstwo domowe nie pozostawało w obszarze teorii lub iluzji, ale by było praktyczne i skuteczne, co może prowadzić do uwzględnienia przepisów prawnych danego państwa, które nie miały zastosowania do zawarcia małżeństwa, ale były jednak ściśle związane z rozpatrywaną sytuacją z uwagi na przynależność państwową zainteresowanych.

Tymczasem z brzmienia art. 1 ust. 2 lit. c) ppkt (iv) załącznika VII do regulaminu pracowniczego wynika, że w przypadku urzędnika zarejestrowanego jako partner pozostający w stałym związku niemałżeńskim fakt, że para nie ma możliwości zawarcia małżeństwa w państwie członkowskim, w którym zainteresowany jest zatrudniony, nie wystarcza sam w sobie do wykazania, że para ta nie ma możliwości zawarcia małżeństwa, a zatem zainteresowany urzędnik powinien korzystać z dodatku na gospodarstwo domowe.

(zob. pkt 48–50, 81, 82)

Odesłanie

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: z dnia 14 października 2010 r., W/Komisja, F-86/09, EU:F:2010:125, pkt 42, 43, 45; z dnia 6 maja 2014 r., Forget/Komisja, F-153/12, EU:F:2014:61, pkt 26

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

UNII EUROPEJSKIEJ (druga izba)

z dnia 18 czerwca 2015 r.

EG

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu

„Służba publiczna — Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek na gospodarstwo domowe — Warunki przyznania — Para osób tej samej płci — Zarejestrowany związek partnerski prawa belgijskiego — Artykuł 1 ust. 2 lit. c) ppkt (iv) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Możliwość zawarcia małżeństwa cywilnego w państwie członkowskim — Zasada niedyskryminacji ze względu na orientację seksualną — Dodatek na zagospodarowanie”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której EG zasadniczo żąda stwierdzenia nieważności decyzji odmownej Parlamentu Europejskiego w sprawie przyznania mu dodatku na gospodarstwo domowe oraz decyzji w sprawie ograniczenia dodatku na zagospodarowanie do kwoty równej miesięcznemu wynagrodzeniu podstawowemu.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. EG pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski. Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

Streszczenie

Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek na gospodarstwo domowe – Warunki przyznania – Urzędnik zarejestrowany jako partner pozostający w stałym związku niemałżeńskim – Możliwość zawarcia cywilnego związku małżeńskiego – Obowiązek sprawdzenia konkretnego i rzeczywistego charakteru tej możliwości

[art. 19 ust. 1 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 7, art. 21 ust. 1; regulamin pracowniczy, załącznik VII, art. 1 ust. 2 lit. c) ppkt (iv)]

Rozszerzenie uprawnienia do dodatku na gospodarstwo domowe na urzędników zarejestrowanych jako partnerzy pozostający w stałym związku niemałżeńskim, w tym także związku jednopłciowym, niemającym możliwości zawarcia małżeństwa cywilnego w państwie członkowskim, wynika z dbałości prawodawcy o przestrzeganie zgodności z zasadą niedyskryminacji określoną w art. 19 ust. 1 TFUE, która stwarza potrzebę dalszego rozwoju polityki pracowniczej zapewniającej wszystkim równe szanse bez względu na orientację seksualną lub stan cywilny zainteresowanego, co wiąże się również z zakazem wszelkiej dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, o którym mowa w art. 21 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Ponadto rozszerzenie uprawnienia do dodatku na gospodarstwo domowe na urzędników zarejestrowanych jako partnerzy pozostający w stałym związku niemałżeńskim, w tym także związku jednopłciowym, niemającym możliwości zawarcia małżeństwa, odzwierciedla wymóg ochrony urzędników przed ingerencją administracji w korzystanie przez nich z prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, w kształcie uznanym przez art. 7 karty oraz art. 8 europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka.

W tym względzie zarówno z brzmienia art. 1 ust. 2 lit. c) ppkt (iv) załącznika VII do regulaminu pracowniczego, jak i z jego celu wynika zatem, że omawiany przepis nie tylko nie tworzy jakiejkolwiek dyskryminacji urzędników ze względu na orientację seksualną, ale też pozwala na przyznanie dodatku na gospodarstwo domowe każdemu urzędnikowi zarejestrowanemu jako partner pozostający w stałym związku niemałżeńskim, niezależnie od orientacji seksualnej.

Na podstawie tego przepisu urzędnik zarejestrowany jako partner pozostający w stałym związku niemałżeńskim w parze heteroseksualnej podlega bowiem tym samym przesłankom obowiązku wykazania niemożności zawarcia małżeństwa cywilnego w państwie członkowskim w celu uzyskania prawa do dodatku na gospodarstwo domowe.

Administracja musi dokonywać wykładni ww. przepisu w taki sposób, by prawo do dodatku na gospodarstwo domowe nie pozostawało w obszarze teorii lub iluzji, ale by było praktyczne i skuteczne, co może prowadzić do uwzględnienia przepisów prawnych danego państwa, które nie miały zastosowania do zawarcia małżeństwa, ale były jednak ściśle związane z rozpatrywaną sytuacją z uwagi na przynależność państwową zainteresowanych.

Tymczasem z brzmienia art. 1 ust. 2 lit. c) ppkt (iv) załącznika VII do regulaminu pracowniczego wynika, że w przypadku urzędnika zarejestrowanego jako partner pozostający w stałym związku niemałżeńskim fakt, że para nie ma możliwości zawarcia małżeństwa w państwie członkowskim, w którym zainteresowany jest zatrudniony, nie wystarcza sam w sobie do wykazania, że para ta nie ma możliwości zawarcia małżeństwa, a zatem zainteresowany urzędnik powinien korzystać z dodatku na gospodarstwo domowe.

(zob. pkt 48–50, 81, 82)

Odesłanie

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: z dnia 14 października 2010 r., W/Komisja, F-86/09, EU:F:2010:125, pkt 42, 43, 45; z dnia 6 maja 2014 r., Forget/Komisja, F-153/12, EU:F:2014:61, pkt 26