Okoliczności powstania sporu i treść spornej decyzji przedstawiono w następujący sposób w pkt 1–15 zaskarżonego wyroku:

„1. W dniu 7 października 2013 r. interwenienci […] H. Prantner i […] D. Giersch dokonali w [EUIPO] zgłoszenia unijnego znaku towarowego na podstawie rozporządzenia nr 207/2009.

2. Znakiem towarowym, dla którego wystąpiono o rejestrację, jest następujące oznaczenie graficzne:

3. Towary i usługi, dla których wystąpiono o rejestrację, należą do klas 16, 39 i 43 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, i odpowiadają, dla każdej z tych klas, następującemu opisowi:

– klasa 16: »druki; materiały fotograficzne; materiały biurowe; materiały pakowe; publikowanie i wydawanie; książki; podręczniki [książki]; prospekty; okólniki; albumy; gazety; magazyny ilustrowane i periodyki; bilety; vouchery; kupony i dokumenty podróżne; przepustki; plakietki; afisze; karty pocztowe; kalendarze; kalendarze; materiały instruktażowe«;

– klasa 39: »transport; organizowanie podróży; informacja dla podróżnych; udostępnianie obiektów parkingowych; transport towarów, pasażerów i podróżnych drogą powietrzną, lądową, morską i koleją; usługi linii lotniczych i wysyłki towarów; usługi związane z odprawą pasażerów na lotniskach; organizowanie transportu pasażerów, towarów oraz organizowanie podróży po lądzie i wodzie; usługi linii lotniczych; rejestracja bagażu; obsługa ładunków i usługi frachtowe; organizowanie, prowadzenie i dostarczanie obiektów dla wypraw, podróży, wycieczek i wakacji; czarterowanie samolotów; wynajmowanie osobom trzecim i wynajem od osób trzecich samolotów, samochodów osobowych i łodzi; usługi taksówkarskie; usługi w zakresie transportu autobusowego; usługi szofera; autobusy; usługi kolejowe; usługi dowozu do lotniska; usługi w zakresie parkowania na lotniskach; usługi hangarowania samolotów; osoby towarzyszące podróżnym (usługi -); usługi biur podróży; usługi doradcze, konsultingowe i informacyjne dotyczące wszystkich wymienionych wyżej usług; udostępnianie informacji z zakresu usług transportowych; udzielanie online informacji o podróży; rezerwacja podróży przez komputerowe bazy danych lub internet«;

– klasa 43: »aprowizacja w żywność i napoje, zakwaterowanie tymczasowe; restauracje i bary; obsługa gastronomiczna z własnym zapleczem, produktami i transportem (catering); usługi w zakresie zakwaterowania wakacyjnego; usługi rezerwacji i przedsprzedaży dla restauracji i zakwaterowania wakacyjnego; usługi hoteli i/lub restauracji; usługi rezerwacji z zakresu prowadzenia hoteli«.

4. Zgłoszenie unijnego znaku towarowego zostało opublikowane w Biuletynie Wspólnotowych Znaków Towarowych nr 225/2013 z dnia 26 listopada 2013 r.

5. W dniu 26 lutego 2014 r. wnosząca odwołanie, FTI Touristik […], wniosła, na podstawie art. 41 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 46 rozporządzenia nr 2017/1001), sprzeciw wobec rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla towarów i usług wskazanych w pkt 3 powyżej.

6. Sprzeciw oparto na następującym wcześniejszym graficznym unijnym znaku towarowym:

oznaczającym towary i usługi należące do klas 16, 39, 41 i 43, odpowiadające, dla każdej z tych klas, następującemu opisowi:

– klasa 16: »druki, zwłaszcza katalogi, prospekty, materiały informacyjne; sprzęt biurowy (inny niż meble); materiały szkoleniowe i dydaktyczne, ujęte w klasie 16; globusy, atlasy; papier, tektura oraz przedmioty wykonane z tych materiałów (zawarte w klasie 16); artykuły papiernicze; materiały z tworzyw sztucznych do pakowania, włącznie z torebkami lub torbami z tworzyw sztucznych, ujęte w klasie 16, osłony z tworzyw sztucznych, zwłaszcza na dokumenty podróżne«;

– klasa 39: »usługi transportowe, włącznie z pośrednictwem i wypożyczaniem środków transportu; planowanie, organizacja, księgowanie i pośrednictwo podróży, także za pomocą urządzeń elektronicznych; usługi turystyczne; organizacja zwiedzania miasta, opieka pilota podczas podróży; informacje z zakresu transportu i podróży, także przy pomocy urządzeń elektronicznych«;

– klasa 41: »edukacja; kształcenie; rozrywka; działalność sportowa i kulturalna; oferowanie urządzeń rekreacyjnych; publikowanie i wydawanie materiałów drukowanych oraz odpowiednich mediów elektronicznych (włącznie z płytami CD-ROM i płytami CD); wypożyczanie filmów, nagranych taśm wideo, urządzeń filmowych, radiowych, telewizyjnych, sportowych; organizacja i przygotowanie konferencji, kongresów, sympozjów, obrad i seminariów«;

– klasa 43: »rezerwacja zakwaterowania; usługi w zakresie zakwaterowania; aprowizacja w żywność i napoje oraz zapewnianie zakwaterowania na pobyt czasowy; pośrednictwo przy zakwaterowaniu i wyżywieniu gości w hotelach i restauracjach włącznie z pośrednictwem przy wynajmie mieszkań i domów wczasowych«.

7. W uzasadnieniu sprzeciwu powołano się na podstawę odmowy rejestracji określoną w art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001].

8. W dniu 3 lutego 2015 r. Wydział Sprzeciwów uwzględnił sprzeciw i oddalił zgłoszenie znaku towarowego w odniesieniu do wszystkich rozpatrywanych towarów i usług.

9. W dniu 26 lutego 2015 r. interwenienci – działając na podstawie art. 58–64 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 66–71 rozporządzenia 2017/1001) – wnieśli do EUIPO odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów.

10. W [spornej decyzji] Piąta Izba Odwoławcza EUIPO uchyliła decyzję Wydziału Sprzeciwów.

11. Przede wszystkim w pkt 19 [spornej] decyzji Izba Odwoławcza wskazała, że rozpatrywane towary i usługi są skierowane zarówno do szerokiego kręgu odbiorców, jak i do kręgu wyspecjalizowanych odbiorców i że należy uwzględnić krąg odbiorców o najniższym poziomie uwagi, a mianowicie szeroki krąg odbiorców o przeciętnym poziomie uwagi. Następnie w pkt 20 [spornej] decyzji stwierdziła, że terytorium właściwe dla oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd to terytorium całej Unii Europejskiej, uściślając ponadto, że sprzeciw należy uwzględnić, nawet jeśli prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje tylko w jednym państwie członkowskim.

12. Co się tyczy porównania towarów i usług, w pkt 25 [spornej] decyzji [Piąta] Izba Odwoławcza [EUIPO] potwierdziła, niekwestionowane przed nią, stwierdzenie Wydziału Sprzeciwów zawarte w pkt 24 [spornej] decyzji, zgodnie z którym rozpatrywane towary i usługi są częściowo identyczne i częściowo podobne. Stwierdziła ona zatem identyczność oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym towarów należących do klasy 16 oraz towarów, także należących do tej klasy, oznaczonych wcześniejszym znakiem towarowym. Podobnie stwierdziła ona identyczność usług należących do klasy 39 oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym z należącymi do tej samej klasy usługami oznaczonymi wcześniejszym znakiem towarowym, z wyjątkiem takich usług jak »udostępnianie obiektów parkingowych; usługi w zakresie parkowania na lotniskach; usługi hangarowania samolotów«, które zakwalifikowano jako analogiczne do usług »transportowych« oznaczonych wcześniejszym znakiem towarowym. Wreszcie Izba Odwoławcza stwierdziła, że wszystkie usługi należące do klasy 43 oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym są identyczne z usługami należącymi do tej samej klasy oznaczonymi wcześniejszym znakiem towarowym, z wyjątkiem »usług rezerwacji i przedsprzedaży dla restauracji i zakwaterowania wakacyjnego«, które są podobne do usług »aprowizacji w żywność i napoje oraz zapewniania zakwaterowania na pobyt czasowy« oznaczonych wcześniejszym znakiem towarowym.

13. [Piąta] Izba Odwoławcza [EUIPO] rozpatrzyła także kolidujące ze sobą oznaczenia i w pkt 32 [spornej] decyzji stwierdziła, że pod względem wizualnym nie wykazują one żadnego podobieństwa. W pkt 33 i 34 [spornej] decyzji stwierdziła ona w istocie, że w mniemaniu kręgu odbiorców nieznających angielskiego terminu »fly« kolidujące ze sobą oznaczenia nie są podobne pod względem fonetycznym. W mniemaniu konsumentów znających angielski wyraz »fly« podobieństwo fonetyczne istnieje pod warunkiem skojarzenia zgłoszonego znaku towarowego z wyrazem »fly«. Jednakże taka sytuacja wydaje się mało prawdopodobna w zakresie, w jakim, po pierwsze, istnieje istotna różnica między literą »y« a stylizowanym sercem ukazanym w zgłoszonym znaku towarowym oraz, po drugie, zastąpienie litery »y« symbolem serca nie stanowi zwykłej praktyki. W pkt 35 i 36 [spornej] decyzji stwierdziła ona w istocie, że pod względem konceptualnym w mniemaniu kręgu odbiorców nieznających angielskiego terminu »fly« kolidujące ze sobą oznaczenia nie są podobne. W mniemaniu konsumentów znających i rozumiejących angielski wyraz »fly« podobieństwo konceptualne istnieje pod warunkiem zidentyfikowania wyrazu »fly« w zgłoszonym znaku towarowym. Jednakże taka sytuacja wydaje się marginalna z takich samych względów jak przedstawione w ramach oceny podobieństwa fonetycznego.

14. W pkt 40 [spornej] decyzji [Piąta] Izba Odwoławcza [EUIPO] stwierdziła, że wcześniejszy znak towarowy ma przeciętnie samoistnie odróżniający charakter w mniemaniu konsumentów, którzy nie są angielskojęzyczni, oraz słabo samoistnie odróżniający charakter w mniemaniu kręgu odbiorców angielskojęzycznych.

15. Co się tyczy badania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w przypadku kolidujących ze sobą oznaczeń, w pkt 47 [spornej] decyzji [Piąta] Izba Odwoławcza [EUIPO] stwierdziła brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. W tym względzie w pkt 46 [spornej] decyzji wskazała, że ze względu na charakter czysto opisowy wspólnego elementu różnice fonetyczne, konceptualne i, przede wszystkim, wizualne między oznaczeniami są wystarczające, by z pewnością wykluczyć prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, w tym w odniesieniu do identycznych towarów i usług”.