ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 7/48

Skarga wniesiona w dniu 12 września 2014 r. – ZZ przeciwko OHIM

(Sprawa F-93/14)

(2015/C 007/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: OHIM

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji OHIM, opartej na decyzji prezesa urzędu z dnia 29 marca 2012 r. dotyczącej telepracy, zgodnie z którą skarżąca nie została uprawniona do świadczenia telepracy z Barcelony i w związku z tym została zobowiązana do powrotu do Alicante.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji,
—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 lutego 2014 r. w sprawie naliczenia dodatkowych lat uprawniających do emerytury z tytułu uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącą przed podjęciem służby, w ramach przeniesienia tych uprawnień do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej, z zastosowaniem ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego, w którego skład weszło trzech dyrektorów generalnych Komisji, z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie nałożenia na skarżącego kary dyscyplinarnej w postaci odroczenia awansu na wyższy stopień na okres 12 miesięcy, który to okres rozpoczął bieg w dniu 31 grudnia 2013 r., na podstawie art. 9 ust. 1 lit. c) załącznika IX do regulaminu pracowniczego;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 lutego 2014 r. w sprawie obliczenia dodatkowych lat uprawniających skarżącego do emerytury, uznanych w systemie emerytalnym instytucji Unii Europejskiej w wypadku przeniesienia jego uprawnień emerytalnych do tego systemu na podstawie ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

zasądzenie od ESDZ na rzecz skarżącego odszkodowania za całą szkodę poniesioną przez skarżącego, w szczególności poprzez wypłatę całego zaległego wynagrodzenia i zwrotu wszystkich kosztów poniesionych przez skarżącego z uwagi na niezgodne z prawem działanie ESDZ (po odliczeniu kwot pobieranego przez niego zasiłku dla bezrobotnych lub w razie potrzeby, dochodów generowanych z własnej pracy), pomocniczo, w wypadku gdyby ze względów faktycznych lub prawnych skarżący nie został przywrócony do pracy w swojej służbie lub nie był już zatrudniany przez ESDZ na wcześniejszych warunkach, zasądzenie od ESDZ na rzecz skarżącego odszkodowania za poniesioną przez skarżącego szkodę ze względu na nieprawidłowe zwolnienie go z pracy, poprzez wypłatę odszkodowania w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy aktualnie oczekiwanymi dochodami a dochodami, jakie pobierałby, gdyby nie doszło do rozwiązania z nim umowy o pracę, uwzględniając świadczenia emerytalne i inne świadczenia, o jakie mógłby się ubiegać,
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 24 maja 2013 r. dotyczącej uwzględnienia uprawnień emerytalnych skarżącego nabytych przed rozpoczęciem służby w ramach ich przenoszenia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

zasądzenie do strony pozwanej zadośćuczynienia, oszacowanego ex aequo et bono na 20 000 EUR;
—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 stycznia 2014 r. o dodatkowych latach służby zaliczonych skarżącemu do uprawnień emerytalnych nabytych przez niego przed podjęciem służby, w ramach przeniesienia tych uprawnień do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej, na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

Stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 270 TFUE, decyzji zawartej w komunikacie do personelu (CP) 13/14 (decyzja nr 2/2014) z dnia 9 stycznia 2014 r., która zmieniła warunki obliczania czasu podróży w związku z wejściem w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. art. 7 załącznika V do regulaminu pracowniczego, jak również w komunikacie do personelu (CP) 9/14 (decyzja nr 12/24), która zmieniła system kosztów podróży w związku z wejściem w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, zmienionych rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1023/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników, opublikowanym w Dzienniku Urzędowym nr L 287 z dnia 29 października 2013 r. Żądanie stwierdzenia nieważności ogranicza się do części tych CP, które dokonują powiązania między prawem do zwrotu kosztów podróży oraz do czasu podróży a dodatkiem zagranicznym czy dodatkiem z tytułu zamieszkiwania za granicą, jak również art. 6 CP 9/14, który wprowadził nowe kryteria określania miejsca pochodzenia;
—

zasądzenie od strony pozwanej zwrotu kosztów corocznych podróży skarżących do miejsca ich pochodzenia, obejmującego faktyczne koszty, obliczone na podstawie ww. przepisu w sposób, w jaki był on stosowany przed wejściem w życie zmiany do regulaminu pracowniczego z 2014 r., która to kwota powinna zostać powiększona o zaległe odsetki począwszy od dnia 12 czerwca 2014 r. w wysokości ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania i stosowanej w odnośnym okresie, powiększonej o trzy punkty do dnia spłaty należnej kwoty;
—

stwierdzenie nieważności wydanej następnie decyzji organu powołującego, doręczonej w dniu 24 czerwca 2014 r., w sprawie nieumieszczenia nazwiska skarżącego na liście urzędników przedstawionych do awansu do grupy zaszeregowania AD13 w ramach przewidzianego w art. 45 regulaminu pracowniczego corocznego postępowania w sprawie awansu (2014) w zakresie, w jakim ta decyzja zakłada, że skarżący nie wykonuje obowiązków wiążących się ze szczególną odpowiedzialnością, pozwalającą na zaszeregowanie równorzędne z typem stanowisk „kierownik wydziału lub równoważne” albo „doradca lub równoważne” poprzez przyrównanie z zaszeregowaniem urzędników oddelegowanych do gabinetów zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 18 grudnia 2013 r.;
—

zasądzenie od EASA odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżącego w związku z przedterminowym rozwiązaniem umowy. Szkoda ta odpowiada różnicy między pełnym wynagrodzeniem pobieranym przez skarżącego a odszkodowaniem na podstawie art. 47 lit. b) ppkt (ii) warunków zatrudnienia innych pracowników za okres od dnia przedterminowego rozwiązania umowy ze skarżącym do dnia jego przywrócenia do pracy albo do dnia wygaśnięcia umowy, czyli 1 listopada 2015 r. Skarżący szacuje, że różnica ta wynosi około 75 000 EUR, ale dokładniejszych obliczeń może dokonać księgowość EASA;
—

stwierdzenie nieważności kolejnej decyzji organu powołującego, podanej do wiadomości w dniu 24 czerwca 2014 r., o niewpisaniu skarżących na listę urzędników zgłoszonych do awansu do kategorii zaszeregowania AST10 w ramach przewidzianego w art. 45 regulaminu pracowniczego postępowania w sprawie awansu za rok 2014;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie przyznania dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury przysługujących w odniesieniu do uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed rozpoczęciem przez niego służby w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej zgodnie z ogólnymi przepisami wykonawczymi do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

Stwierdzenie nieważności rozliczeń wynagrodzenia skarżących za czerwiec i lipiec 2014 r. w zakresie, w jakim stanowią one zastosowanie po raz pierwszy art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego w brzmieniu mającym zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r. do ustalenia przysługującego im corocznego zwrotu kosztów podróży;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 178/27

Skarga wniesiona w dniu 9 marca 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-39/15)

(2015/C 178/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci J.N. Louis i N. de Montigny)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności propozycji przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżącego do systemu emerytalnego Unii, która stosuje nowe ogólne przepisy wykonawcze do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 15 października 2014 r. zawierającej obliczenie dodatkowych lat służby uprawniających skarżącego do emerytury w ramach uprawnień nabytych przed rozpoczęciem służby w Komisji;
—

Stwierdzenie nieważności decyzji CEPOL nr 17/2014/DIR z dnia 23 maja 2014 r. w sprawie przeniesienia siedziby CEPOL do Budapesztu, Węgry, z dniem 1 października 2014 r., w której to decyzji poinformowano skarżących, że „niezastosowanie się do niniejszej instrukcji będzie uznane za rezygnację ze skutkiem od dnia 30 września 2014 r.”;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 września 2014 r. w sprawie obliczenia dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury, nabytych przez skarżącą przed rozpoczęciem służby, w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

W konsekwencji, nakazanie przywrócenia skarżącego do pracy i zasądzenie od pozwanej odszkodowania w postaci wypłaty skarżącemu wynagrodzenia za okres od chwili, gdy rozwiązanie z nim umowy stało się skuteczne, a dniem przywrócenia go do pracy z racji stwierdzenia nieważności decyzji; oraz (ii) odtworzenia ścieżki rozwoju jego kariery zawodowej, niesłusznie wstrzymanego decyzją o rozwiązaniu z nim umowy;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 190/39

Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2015 r. – ZZ/Trybunał Sprawiedliwości

(Sprawa F-53/15)

(2015/C 190/47)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji organu upoważnionego do zawierania umów ustalającej uprawnienia skarżącego do zwrotu kosztów corocznej podróży należnych począwszy od 2014 r. zgodnie z art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu i Rady nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym regulamin pracowniczy urzędników i WZIP.

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie niezgodności z prawem i braku obowiązywania art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego;

— stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej kwotę zwrotu kosztów corocznej podróży przyznaną skarżącemu za 2014 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 190/36

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-49/15)

(2015/C 190/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nałożeniu na skarżącego kary dyscyplinarnej przeniesienia do grupy zaszeregowania AST5, mimo że był on powołany do grupy zaszeregowania AD5, za składanie nieprawdziwych oświadczeń w celu skorzystania z dodatku na ponowne zagospodarowanie i otrzymania wypłaty kosztów przeprowadzki.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 maja 2014 r., zaakceptowanej w dniu 11 lipca 2014 r., w sprawie obliczenia dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury, nabytych przez stronę skarżącą przed rozpoczęciem służby, w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 262/42

Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2015 r. – ZZ i in./Komisja

(Sprawa F-85/15)

(2015/C 262/58)

Język postępowania: francuski

Strony

Strony skarżące: ZZ i in. (przedstawiciel: adwokat C. Mourato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o niedopuszczeniu skarżących do etapu oceny w ramach konkursu EPSO/AD/204/10 po wznowieniu tego konkursu przez EPSO w rezultacie stwierdzenia nieważności przez Sąd do spraw Służby Publicznej pierwotnej decyzji o niedopuszczeniu skarżących do etapu oceny w ramach tego konkursu, a także żądanie odszkodowania i zadośćuczynienia za szkody i krzywdy, jakich mieli doznać skarżący.

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu EPSO/AD/204/10 z dnia 25 lipca 2014 r. skierowanej do każdego ze skarżących;

— zasądzenie na rzecz każdego ze skarżących kwoty 1 000 EUR tytułem wstępnego zadośćuczynienia oraz kwoty 2 27 899,50 EUR tytułem wstępnego odszkodowania;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 245/49

Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-70/15)

(2015/C 245/61)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji o przeniesieniu uprawnień emerytalnych skarżącej do systemu emerytalnego Unii, z zastosowaniem nowych ogólnych przepisów wykonawczych (OPW) do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie niezgodności z prawem art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego;

— Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 28 lipca 2014 r. utrzymującej w mocy przeniesienie uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem przez skarżącą służby z zastosowaniem ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

Stwierdzenie braku zastosowania wniosków ze spotkania szefów administracji nr 240/05 z dnia 16 czerwca 2005 r. w zakresie, w jakim wprowadzają one ograniczenia w doliczeniu skarżącemu lat służby uprawniających do emerytury, w stosunku do dodatku kierowniczego, proporcjonalnie do rzeczywistego okresu składkowego w stosunku do całej kariery zawodowej urzędnika;
—

Stwierdzenie nieważności decyzji PMO.1 z dnia 16 września 2014 r. w sprawie ograniczenia wypłaty waloryzacji dodatku ryczałtowego za nadgodziny, do którego są uprawnieni skarżący odpowiednio od dnia 1 marca 2007 r. i od dnia 1 marca 2008 r. do pięciu lat począwszy od 1 września 2008 r., kiedy to PMO stwierdził błąd w obliczeniu ich wynagrodzenia;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 294/84

Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-95/15)

(2015/C 294/102)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji o przeniesieniu uprawnień emerytalnych strony skarżącej do systemu emerytalnego Unii na mocy nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie niezgodności z prawem art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego;

— stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 6 listopada 2014 r. utrzymującej w mocy przeniesienie uprawnień emerytalnych nabytych przez stronę skarżącą przed podjęciem przez nią służby z zastosowaniem ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 3 października 2014 r. w sprawie przyznania dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury przysługujących w odniesieniu do uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed rozpoczęciem przez niego służby w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej zgodnie z ogólnymi przepisami wykonawczymi do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 15 lipca 2011 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 294/85

Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-97/15)

(2015/C 294/104)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji o przeniesieniu uprawnień emerytalnych strony skarżącej do systemu emerytalnego Unii na mocy nowych ogólnych przepisów wykonawczych (OPW) do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie niezgodności z prawem art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego;

— stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 14 października 2014 r. utrzymującej w mocy przeniesienie uprawnień emerytalnych nabytych przez stronę skarżącą przed podjęciem przez nią służby z zastosowaniem ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

w związku z tym, zasądzenie od pozwanej — zapłaty różnicy w kwocie wynagrodzenia będącej wynikiem ww. decyzji rady dyrektorów pozwanej z dnia 16 grudnia 2014 r. i komitetu zarządzającego pozwanej z dnia 4 lutego 2015 r. w stosunku do minimalnej siatki osiągnięć; różnica ta powinna zostać powiększona o odsetki za zwłokę liczone od dnia 12 kwietnia 2015 r, a następnie od 12 dnia każdego miesiąca, do czasu pełnej spłaty, w wysokości stopy EBC powiększonej o 3 punkty; — zapłaty różnicy w kwocie wynagrodzenia będącej wynikiem zastosowania stopy 16,3 % do budżetu wynagrodzeń określonego zgodnie ze zobowiązaniami pozwanej; — zapłaty odszkodowania za szkodę polegającą na utracie siły nabywczej, szacowanej ex aequo et bono tymczasowo na 1,5 % miesięcznego wynagrodzenia; — zapłaty każdemu ze skarżących 1 000 EUR zadośćuczynienia,
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 414/43

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2015 r. – ZZ i ZZ/Komisja

(Sprawa F-128/15)

(2015/C 414/55)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ i ZZ (przedstawiciele: adwokaci J.N. Louis i N. de Montigny)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności albo propozycji obliczenia, albo wyliczenia końcowego liczby lat uprawniających do emerytury uznanych w świetle systemu emerytalnego Unii i odpowiadających uprawnieniom emerytalnym skarżących, nabytych w systemach krajowych, które chcą przenieść do systemu emerytalnego Unii na podstawie nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 30 kwietnia 2015 r., z dnia 1 lipca 2015 r. i z dnia 6 lipca 2015 r. dotyczącej uwzględnienia w systemie emerytalnym uprawnień emerytalnych skarżących nabytych przed rozpoczęciem służby w Komisji;
—

Stwierdzenie nieważności całego sprawozdania z oceny 2013 (w części ocena, ze względu na to, że nie przyznano w nim skarżącemu oceny „nadzwyczajne wyniki” lub „bardzo dobre wyniki” i nie przedstawiono go do awansu do grupy D, i wreszcie nie określono w nim przewidywanego rozwoju jego kariery zawodowej i nie ustalono celów na 2014 r.);
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 414/44

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-129/15)

(2015/C 414/56)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat H. Jeannin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieuwzględnieniu – do celów obliczenia wysokości emerytury skarżącego – okresu służby uprawniającego do emerytury w wysokości 26 dni uznanych w następstwie przeniesienia uprawnień emerytalnych nabytych w systemie krajowym do systemu emerytalnego Unii Europejskiej, a także żądanie zasądzenia na rzecz skarżącego symbolicznego 1 EUR tytułem zadośćuczynienia za rzekomo wyrządzoną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie skarżącego oraz decyzji z dnia 6 lutego 2015 r. w sprawie uznania i obliczenia uprawnień emerytalnych skarżącego w zakresie, w jakim w sposób dorozumiany nie uwzględniono w niej – dla celów obliczenia wysokości wspomnianej emerytury – okresu 26 dni, do którego skarżący nabył uprawnienia w następstwie przeniesienia uprawnień emerytalnych nabytych we francuskim systemie emerytalnym zwanym CNAVTS-ARRCO i MSA;

— zasądzenie symbolicznego 1 EUR tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 6 stycznia 2015 r. potwierdzającej przeniesienie do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej uprawnień emerytalnych skarżącego nabytych przed jego wstąpieniem do służby na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 10 marca 2015 r. w sprawie doliczenia lat służby uprawniających do emerytury przysługujących w odniesieniu do uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed rozpoczęciem przez niego służby w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej zgodnie z ogólnymi przepisami wykonawczymi do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 15 lipca 2011 r.;
—

Stwierdzenie nieważności zawiadomienia o zmianie nr 3 kierownika wydziału PMO.4 Komisji Europejskiej zawierającego wskazania co do nowych wysokości renty rodzinnej przyznanej skarżącemu oraz rent sierocych przyznanych trójce jego dzieci, które to zawiadomienie zostało przekazane skarżącemu w dniu 6 lutego 2015 r. i uzupełnione uzasadnieniem decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie z dnia 3 sierpnia 2015 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 59/52

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-148/15)

(2016/C 059/60)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat P. Vanden Casteele)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu EPSO/AD/306/15 – francuskojęzyczni prawnicy lingwiści (AD7) w sprawie niedopuszczenia skarżącego do następnego etapu konkursu ze względu na to, że nie miał on poziomu wykształcenia odpowiadającego pełnemu kształceniu prawnemu ukończonemu w belgijskiej, francuskiej czy luksemburskiej placówce szkoły wyższej.

Żądania strony skarżącej
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 27/77

Skarga wniesiona w dniu 30 października 2015 r. – ZZ/Rada

(Sprawa F-137/15)

(2016/C 027/99)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci, J.N. Louis i N. de Montigny)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji końcowych w sprawie przeniesienia uprawnień emerytalnych strony skarżącej do systemu emerytalnego Unii z zastosowaniem nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji z dni 5 i 7 stycznia 2015 r., jak również decyzji z dnia 23 lutego 2015 r. w sprawie obliczenia dodatkowych uprawnień emerytalnych strony skarżącej nabytych przed podjęciem przez nią służby w Radzie;

— stwierdzenie nieważności, o ile zajdzie potrzeba, decyzji z dnia 23 lipca 2015 r. oddalającej zażalenie strony skarżącej mające na celu zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych i stawek aktuarialnych obowiązujących w chwili złożenia wniosku o przeniesienie uprawnień emerytalnych;