Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 4 lipca 2013 r. – Menidżyrski biznes reshenija

(sprawa C‑572/11)

„Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek VAT — Prawo do odliczenia — Odmowa — Podatek wykazany na fakturze — Faktyczne dokonanie transakcji podlegającej opodatkowaniu — Brak — Dowód — Zasady neutralności podatkowej i ochrony uzasadnionych oczekiwań”

Harmonizacja ustawodawstw podatkowych — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Odliczenie podatku naliczonego — Poszanowanie zasad neutralności podatkowej i ochrony uzasadnionych oczekiwań — Odmowa uzasadniona brakiem rzeczywistej realizacji czynności — Dopuszczalność — Przesłanka — Dowód — Ustalenie spoczywające na sądzie krajowym [dyrektywa Rady 2006/112, art. 168 lit. a), art. 203] (por. pkt 32; sentencja)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Administratiwen syd Weliko Tyrnowo – Wykładnia art. 203 w związku z art. 168 lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) – Odliczenie podatku naliczonego – Odmowa prawa do odliczenia podatku VAT po stronie usługobiorcy na podstawie braku faktycznych dowodów dostawy w odniesieniu do faktur – Analiza tych faktur w ramach kontroli podatkowej u dostawcy, która nie doprowadziła do korekty należnego podatku VAT – Zasada neutralności podatkowej

Sentencja

Artykuł 168 lit. a) i art. 203 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz zasady neutralności podatkowej i ochrony uzasadnionych oczekiwań należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby odbiorcy faktury odmówiono odliczenia podatku od wartości dodanej wykazanego na tej fakturze, jeżeli transakcje, których ona dotyczy, nie zostały faktycznie dokonane, i to mimo wyeliminowania zagrożenia utraty wpływów podatkowych na tej podstawie, iż wystawca rzeczonej faktury odprowadził wykazany na niej podatek od wartości dodanej. Do sądu odsyłającego należy dokonanie – zgodnie z przepisami krajowymi dotyczącymi przeprowadzania dowodów – całościowej oceny wszystkich elementów i okoliczności faktycznych rozpatrywanego przezeń sporu w celu ustalenia, czy jest tak w wypadku transakcji, których dotyczą faktury będące przedmiotem postępowania głównego.

Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 4 lipca 2013 r. – Menidżyrski biznes reshenija

(sprawa C‑572/11)

„Dyrektywa 2006/112/WE — Podatek VAT — Prawo do odliczenia — Odmowa — Podatek wykazany na fakturze — Faktyczne dokonanie transakcji podlegającej opodatkowaniu — Brak — Dowód — Zasady neutralności podatkowej i ochrony uzasadnionych oczekiwań”

Harmonizacja ustawodawstw podatkowych — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Odliczenie podatku naliczonego — Poszanowanie zasad neutralności podatkowej i ochrony uzasadnionych oczekiwań — Odmowa uzasadniona brakiem rzeczywistej realizacji czynności — Dopuszczalność — Przesłanka — Dowód — Ustalenie spoczywające na sądzie krajowym [dyrektywa Rady 2006/112, art. 168 lit. a), art. 203] (por. pkt 32; sentencja)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Administratiwen syd Weliko Tyrnowo – Wykładnia art. 203 w związku z art. 168 lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) – Odliczenie podatku naliczonego – Odmowa prawa do odliczenia podatku VAT po stronie usługobiorcy na podstawie braku faktycznych dowodów dostawy w odniesieniu do faktur – Analiza tych faktur w ramach kontroli podatkowej u dostawcy, która nie doprowadziła do korekty należnego podatku VAT – Zasada neutralności podatkowej

Sentencja

Artykuł 168 lit. a) i art. 203 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz zasady neutralności podatkowej i ochrony uzasadnionych oczekiwań należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby odbiorcy faktury odmówiono odliczenia podatku od wartości dodanej wykazanego na tej fakturze, jeżeli transakcje, których ona dotyczy, nie zostały faktycznie dokonane, i to mimo wyeliminowania zagrożenia utraty wpływów podatkowych na tej podstawie, iż wystawca rzeczonej faktury odprowadził wykazany na niej podatek od wartości dodanej. Do sądu odsyłającego należy dokonanie – zgodnie z przepisami krajowymi dotyczącymi przeprowadzania dowodów – całościowej oceny wszystkich elementów i okoliczności faktycznych rozpatrywanego przezeń sporu w celu ustalenia, czy jest tak w wypadku transakcji, których dotyczą faktury będące przedmiotem postępowania głównego.