Keywords

Summary



Keywords

1. Rolnictwo – Jednolite ustawodawstwo – Ochrona oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych – Rozporządzenie nr 2081/92 – Ochrona tradycyjnej nazwy niegograficznej jako nazwy pochodzenia – Konieczność istnienia związku między cechami charakterystycznymi danego produktu a jego pochodzeniem geograficznym – Miejsce lub region pochodzenia – Zdefiniowanie w zależności od czynników naturalnych wyodrębniających je spośród graniczących z nimi obszarów

(rozporządzenie Rady nr 2081/92, art. 2 ust. 2 lit. a) i ust. 3)

2. Rolnictwo – Jednolite ustawodawstwo – Ochrona oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych – Rozporządzenie nr 2081/92 – Nazwy, które stały się nazwami rodzajowymi – Kryteria oceny – Uwzględnienie sprzedaży danego produktu pod jakąś nazwą w niektórych państwach członkowskich – Dopuszczalność

(rozporządzenie Rady nr 2081/92, art. 3 ust. 1)

3. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Rozporządzenie dotyczące wpisania nazwy „feta” do rejestru chronionych nazw pochodzenia

(art. 253 WE; rozporządzenie Komisji nr 1829/2002)

Summary

1. Aby korzystać z ochrony jako „nazwa pochodzenia” na mocy art. 2 ust. 3 rozporządzenia nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych, tradycyjna nazwa niegeograficzna musi w szczególności określać produkt lub środek spożywczy „pochodzący z regionu lub konkretnego miejsca”. Ponadto przepis ten zawiera wymóg, poprzez odesłanie do art. 2 ust. 2 lit. a) tiret drugie tego rozporządzenia, aby jakość lub cechy charakterystyczne produktu rolnego lub środka spożywczego były głównie lub wyłącznie związane ze szczególnym otoczeniem geograficznym i właściwymi dla niego czynnikami naturalnymi oraz ludzkimi i aby produkcja, przetwarzanie i przygotowywanie tego produktu odbywały się na tym określonym obszarze geograficznym.

Z łącznego brzmienia obu tych przepisów wynika, że miejsce lub region, o których mowa w art. 2 ust. 3, muszą być określone jako środowisko geograficzne o szczególnych czynnikach naturalnych oraz ludzkich, mogące nadać produktowi rolnemu lub środkowi spożywczemu jego charakterystyczne cechy. Dany obszar pochodzenia musi więc charakteryzować się jednolitymi czynnikami naturalnymi, wyodrębniającymi go spośród graniczących z nim obszarów.

(por. pkt 48–50)

2. Fakt, że dany produkt był zgodnie z prawem sprzedawany pod jakąś nazwą w niektórych państwach członkowskich, może stanowić czynnik, który należy wziąć pod uwagę przy ocenie, czy nazwa ta stała się nazwą rodzajową w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych.

(por. pkt 79)

3. Uzasadnienie, jakiego wymaga art. 253 WE, powinno być dostosowane do charakteru aktu i opisywać w sposób jasny i jednoznaczny rozumowanie instytucji, która wydała akt, pozwalając zainteresowanym poznać podstawy podjętej decyzji, a Trybunałowi dokonać jego kontroli. Jednak autorzy aktu nie muszą odnosić się w nim do oczywiście drugoplanowych kwestii ani uprzedzać możliwych zastrzeżeń.

Sposób przedstawienia przez Komisję w motywach 11–33 rozporządzenia nr 1829/2002 dotyczącego wpisania nazwy „feta” do rejestru chronionych nazw pochodzenia głównych okoliczności, na podstawie których doszła ona do wniosku, że nazwa „feta” nie jest nazwą rodzajową w rozumieniu art. 3 rozporządzenia nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych, stanowi uzasadnienie wystarczające z punktu widzenia art. 253 WE.

(por. pkt 106, 107)