Ponieważ właściwość sądu Unii zalicza się do bezwzględnych przesłanek procesowych, Sąd może badać ją z urzędu.

Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia nr 1907/2006 przewiduje bowiem, że skarga na decyzję podjętą przez Radę Odwoławczą ECHA lub, w sytuacji gdy nie przysługuje odwołanie do tej Rady, przez ECHA, może zostać wniesiona przed Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości zgodnie z postanowieniami art. 263 TFUE. W tym względzie art. 91 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje, że do Rady Odwoławczej można wnieść odwołanie od decyzji ECHA podjętych zgodnie z przepisami art. 9, 20, art. 27 ust. 6, art. 30 ust. 2 i 3 oraz art. 51 rozporządzenia nr 1907/2006. Przepisy te dotyczą decyzji, które nie mają związku z opłatą przewidzianą dla małych przedsiębiorstw określoną w art. 6 ust. 4 tego rozporządzenia.

Sąd Unii jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) wydaną na podstawie art. 13 ust. 4 rozporządzenia nr 340/2008 w sprawie opłat i należności wnoszonych na rzecz ECHA na mocy rozporządzenia nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) stwierdzającą, że wnoszący o rejestrację danej substancji na podstawie rozporządzenia nr 1907/2006 nie spełnia przesłanek skorzystania z obniżki opłaty przewidzianej dla małych przedsiębiorstw w art. 6 ust. 4 tego rozporządzenia, i nakładającą na niego opłatę administracyjną.

Artykuł 2 ust. 2 załącznika do zalecenia 2003/361 w sprawie definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw przewiduje, że przedsiębiorstwo małe definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników, którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 10 mln EUR. Z literalnej interpretacji tego tekstu wynika, że kryteria dotyczące progu zatrudnienia w przedsiębiorstwie z jednej strony i dotyczące pułapów finansowych z drugiej strony są kryteriami kumulatywnymi w ramach art. 2 ust. 2 załącznika do zalecenia 2003/361. Wynika to jasno z użycia spójnika łącznego „i”, który oznacza kumulatywny charakter kryteriów, w odróżnieniu od użycia spójnika „albo”, który oznacza charakter alternatywny.

Ponadto kryterium dotyczące progu zatrudnienia w przedsiębiorstwie jest kryterium decydującym dla rozstrzygnięcia, czy dane przedsiębiorstwo jest mikro-, małym lub średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu zalecenia 2003/361. Poza tym, o ile państwa członkowskie, Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny mogą na podstawie art. 2 zalecenia 2003/361 ustalić niższe progi czy wręcz nie przyjmować kryterium finansowego dla wdrożenia niektórych ze swoich polityk, o tyle kryterium dotyczące progu zatrudnienia musi być przyjęte zawsze. Zatem jeżeli chodzi o przedsiębiorstwo wnoszące do Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) o obniżkę opłaty przewidzianej dla małych przedsiębiorstw w art. 6 ust. 4 rozporządzenia nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), interpretacja zmierzająca do uznania zasadniczo, że przedsiębiorstwo, które zatrudnia więcej niż 50 osób, może być zakwalifikowane jako małe przedsiębiorstwo w rozumieniu zalecenia 2003/361, jest oczywiście błędna.

(por. pkt 39–41, 43)