ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
17

W tej sytuacji Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) [sąd wyższej instancji (izba podatkowa i kanclerska), Zjednoczone Królestwo] postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Do celów stosowania art. 49 TFUE (swoboda przedsiębiorczości) oraz w świetle konstytucyjnego stosunku pomiędzy Gibraltarem a Zjednoczonym Królestwem: a) Czy Gibraltar i Zjednoczone Królestwo należy traktować w ten sposób, że wchodzą one w skład jednego państwa członkowskiego […] do celów prawa Unii, a jeżeli tak, to czy niesie to ze sobą skutek tego rodzaju, że art. 49 TFUE nie ma zastosowania pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a Gibraltarem, z wyjątkiem sytuacji, w jakich może mieć on zastosowanie wobec aktu wewnętrznego, lub alternatywnie […] do celów stosowania art. 49 TFUE rozpatrywanego odrębnie w ten sposób, że artykuł ten nie ma zastosowania, z wyjątkiem sytuacji, w jakich może mieć on zastosowanie wobec aktu wewnętrznego? alternatywnie, b) Mając na uwadze postanowienie art. 355 ust. 3 TFUE, czy Gibraltar posiada konstytucyjny status odrębnego względem Zjednoczonego Królestwa terytorium w ramach Unii Europejskiej, skutkujący tym, że albo […] korzystanie ze swobody przedsiębiorczości w stosunkach pomiędzy Gibraltarem a Zjednoczonym Królestwem należy traktować jako handel wewnątrzunijny do celów stosowania art. 49 TFUE, lub […] art. 49 TFUE stosuje się w celu zakazania ograniczeń w korzystaniu ze swobody przedsiębiorczości przez obywateli Zjednoczonego Królestwa w Gibraltarze (jako odrębnym podmiocie)? alternatywnie, c) Czy Gibraltar należy traktować jako państwo trzecie lub terytorium trzecie w ten sposób, że prawo Unii ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do wymiany handlowej pomiędzy Gibraltarem a Zjednoczonym Królestwem, w sytuacji gdy prawo Unii ma zastosowanie pomiędzy państwem członkowskim a państwem niebędącym państwem członkowskim? alternatywnie, d) Czy do celów stosowania art. 49 TFUE stosunek konstytucyjny pomiędzy Gibraltarem a Zjednoczonym Królestwem należy traktować w jeszcze inny sposób? 2) W jaki sposób, jeśli w ogóle, odpowiedź na powyższe pytania będzie odmienna, jeśli będą one rozpatrywane w kontekście art. 63 TFUE (a tym samym w odniesieniu do swobodnego przepływu kapitału) zamiast art. 49 TFUE?”.
14

W piśmie dostosowującym, jak również w drugiej skardze o stwierdzenie nieważności przedstawiciel W.W. Janukowycza podał, że ten ostatni zmarł na krótko przed ich złożeniem. Wskazał, że na Ukrainie toczy się postępowanie w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po nim i że jest prawdopodobne, iż wdowa po W.W. Janukowyczu wstąpi w jego prawa. Wniósł zatem o zawieszenie postępowania na czas konieczny do stwierdzenia, kto nabył spadek, oraz podjęcia decyzji co do dalszego postępowania.
4

Paragraf 42 ust. 4 VwGG stanowi: „[Verwaltungsgerichtshof (trybunał administracyjny)] może orzekać co do samej istoty sprawy, jeżeli stan sprawy na to pozwala oraz jeżeli orzeczenie co do istoty przyczynia się do uproszczenia, skuteczności i ekonomiki rozstrzygnięcia sprawy. W danym wypadku należy do niego ustalenie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i w tym celu może zwrócić się do sądu administracyjnego o uzupełnienie informacji w sprawie”.
4

Odrębnymi pismami złożonym w sekretariacie Trybunału w dniach 18 sierpnia i 21 sierpnia 2017 r. spółka Generics podniosła przede wszystkim, że wniosek Zjednoczonego Królestwa o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta należy odrzucić na tej podstawie, że nie spełnia on przesłanek wymaganych przez art. 130 § 2 regulaminu postępowania, znajdującego na podstawie art. 190 § 1 tego aktu zastosowanie do postępowań mających za przedmiot odwołanie, gdyż nie zawiera ani wskazania sprawy, ani żądań, które interwenient zamierza popierać, co jest dla spółki Generics szczególnie niekorzystne z uwagi na złożenie tego wniosku po terminie. Następnie spółka ta wskazuje, że zważywszy na wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożony przez Zjednoczone Królestwo w dniu 10 marca 2017 r. w powiązanej sprawie Lundbeck/Komisja (C‑591/16 P), obecny wniosek nie przedstawia interesu uzasadniającego interwencję w niniejszej sprawie, w szczególności jeżeli Trybunał miałby zdecydować o nieprzeprowadzeniu rozprawy. Ponadto spółka Generics utrzymuje, że przy założeniu, iż zostanie przeprowadzona rozprawa, jej prawo do obrony zostanie naruszone wskutek interwencji Zjednoczonego Królestwa. Wreszcie podnosi ona, że niniejszy wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta służy umożliwieniu temu państwu członkowskiemu dostępu do informacji zawartych w szczególności w aktach postępowania administracyjnego Komisji dla celu powództw o odszkodowanie przeciwko tej spółce przed sądami brytyjskimi z inicjatywy National Health Security (krajowa służba zdrowia, Zjednoczone Królestwo) i UK Secretary of Health (ministerstwo ds. zdrowia, Zjednoczone Królestwo).
4

Odrębnym pismem, złożonym w sekretariacie Trybunału w dniu 17 sierpnia 2017 r., Xellia i Alpharma podniosły przede wszystkim, że wniosek Zjednoczonego Królestwa o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta należy odrzucić na tej podstawie, że był on spóźniony, ponieważ został złożony po upływie terminu, o którym mowa w art. 190 § 2 regulaminu postępowania, oraz że nie zawierał uzasadnienia. Utrzymywały one również, iż okoliczność faktyczna, że państwo to nie złożyło wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta w terminie oraz że wniosek ten nie zawierał uzasadnienia nie pozwoliła prezesowi Trybunału na ocenę podstaw uzasadniających dopuszczenie takiej złożonej interwencji po terminie oraz na upewnienie się, że w drodze tego wniosku owo państwo członkowskie nie zmierzało do uzyskania przewagi procesowej. Wskazały one, że taki wniosek narusza ich prawa procesowe, gdyż nie zostały im przedstawione podstawy tego wniosku. Z tego względu nie były one w stanie podważyć ani tej podstawy, ani argumentów, które to państwo członkowskie mogło przedstawić na rozprawie.
2)

Punkt 18 wyroku z dnia 12 października 2017 r., Kubicka (C‑218/16, EU:C:2017:755), należy sprostować w następujący sposób: „Aleksandra Kubicka jest obywatelką polską, która zamieszkuje we Frankfurcie nad Odrą (Niemcy) i pozostaje w związku małżeńskim z obywatelem niemieckim. Małżonkowie posiadają dwoje małoletnich dzieci. Małżonkowie są współwłaścicielami, w udziałach wynoszących po ½ części każde, położonej we Frankfurcie nad Odrą nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym. W celu sporządzenia testamentu A. Kubicka zwróciła się do notariusza prowadzącego kancelarię w Słubicach.”.
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 11 maja 2017 r. – Bericap

(sprawa C‑53/17) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Pomoc przyznawana przez państwa członkowskie – Odstępstwa od zakazu pomocy państwa – Pomoc, która może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym – Rozporządzenie (WE) nr 800/2008 – Definicja mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw – Przedsiębiorstwa powiązane – Przedsiębiorstwa prowadzące działalność na tym samym rynku i należące do działającej na skalę globalnej grupy spółek należącej do członków tej samej rodziny – Pojęcie „grupy osób fizycznych działających łącznie”

1. Pytania prejudycjalne–Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa–Stosowanie art. 99 regulaminu postępowania (art. 267 TFUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 99) (zob. pkt 15, 16)

2. Pomoc przyznawana przez państwa–Zakaz–Odstępstwa–Rozporządzenie nr 800/2008–Definicja pojęcia „małych i średnich przedsiębiorstw”–Pojęcie „przedsiębiorstw powiązanych”–Pojęcie „grupy osób fizycznych działających łącznie”–Zakres (rozporządzenie Komisji nr 800/2008, załącznik I, art. 3 ust. 3 akapit pierwszy, akapit czwarty) (zob. pkt 17–19; sentencja)

Sentencja

Artykuł 3 ust. 3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. [107 i 108 TFUE] (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwa można uznać za „powiązane” między sobą w rozumieniu tego przepisu w sytuacji, gdy z analizy istniejących między nimi stosunków zarówno prawnych, jak i gospodarczych wynika, iż stanowią one, za pośrednictwem osoby fizycznej czy też osób fizycznych działających wspólnie, jeden podmiot gospodarczy, choć nie pozostają formalnie w jednym ze związków wskazanych w art. 3 ust. 3 akapit pierwszy tego załącznika. Za działające wspólnie w rozumieniu art. 3 ust. 3 akapit czwarty tego załącznika należy uznać osoby fizyczne uzgadniające swe działania celem wywarcia wpływu na decyzje handlowe danych przedsiębiorstw z takim skutkiem, że przedsiębiorstwa te nie mogą zostać uznane za niezależne od siebie gospodarczo. Spełnienie takiej przesłanki jest uwarunkowane okolicznościami sprawy i nie musi zależeć od istnienia między tymi podmiotami stosunków umownych czy też nawet stwierdzenia po ich stronie zamiaru obejścia definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu załącznika do rozporządzenia nr 800/2008.

( 1 ) Dz.U. C 144 z 8.5.2017.
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 7 września 2017 r. –

Natural Instinct / M.I. Industries

(sprawa C‑218/17 P)

Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie do rejestracji graficznego znaku towarowego Natural Instinct Dog and Cat food as nature intended – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego

Odwołanie–Zarzuty–Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów–Niedopuszczalność–Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów–Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia

(art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy)

(zob. pkt 4, 5)

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.
Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 29 listopada 2017 r. –

Società agricola Taboga Leandro e Fidenato Giorgio / Parlament i Rada

(sprawa C‑467/17 P)

Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Skarga o stwierdzenie nieważności – Niedochowanie terminu do wniesienia skargi – Spółka powołana po upływie terminu do wniesienia skargi – Wskazywane zaistnienie siły wyższej – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Prawo do skutecznego środka prawnego i prawo dostępu do bezstronnego sądu – Odwołanie oczywiście bezzasadne

Postępowanie sądowe–Termin do wniesienia skargi–Prekluzja–Nieprzewidywalne okoliczności lub siła wyższa–Pojęcie–Uzyskanie przez skarżącego osobowości prawnej po upływie terminu do wniesienia skargi–Wyłączenie–Naruszenie prawa do skutecznej ochrony sądowej–Brak

(art. 6 ust. 1 TUE; art. 263 akapity czwarty, szósty TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47, art. 52 ust. 1; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 45 akapit drugi))

(zob. pkt 15, 18–20, 27–30)

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.
Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 24 stycznia 2018 r. –

Windfinder R & L/EUIPO

(sprawa C‑553/17 P)

Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie do rejestracji słownego znaku towarowego Windfinder – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) – Częściowe odrzucenie zgłoszenia

1. Odwołanie–Zarzuty–Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów–Niedopuszczalność–Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów–Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia–Zarzut przeinaczenia okoliczności faktycznych–Konieczność wskazania w precyzyjny sposób przeinaczonych okoliczności oraz wykazania błędów w analizie, które doprowadziły do tego przeinaczenia [art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 168 § 1 lit. d)] (zob. pkt 4)

2. Akty instytucji–Uzasadnienie–Obowiązek–Zakres–Kontrola sądowa (art. 296 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 36) (zob. pkt 4)

Sentencja

1) Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone.
Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 13 grudnia 2017 r. –

Morton’s of Chicago / EUIPO

(sprawa C‑468/17 P)

Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Względna podstawa unieważnienia – Unieważnienie prawa do znaku towarowego – Graficzny znak towarowy MORTON’S – Wcześniejsze niezarejestrowane krajowe znaki towarowe – Wykładnia i stosowanie prawa krajowego – Powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off)

1. Odwołanie–Zarzuty–Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów–Niedopuszczalność–Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów–Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 256 ust. 1 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (zob. pkt 5)

2. Odwołanie–Zarzuty–Kontrola przez Trybunał oceny podnoszonych przez stronę przepisów prawa krajowego–Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 256 ust. 1 akapit drugi TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (zob. pkt 5)

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.
Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 7 grudnia 2017 r. –

Woonhaven Antwerpen

(sprawa C‑446/17) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Nieuczciwe warunki umowne – Umowa najmu zawarta między koncesjonowanym towarzystwem socjalnego budownictwa mieszkaniowego a najemcą – Standardowy formularz mający charakter obowiązkowy na mocy krajowego aktu prawnego – Dyrektywa 93/13/EWG – Artykuł 1 ust. 2 – Brak zastosowania tej dyrektywy

Ochrona konsumentów–Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich–Dyrektywa 93/13–Zakres stosowania–Wyłączenie przewidziane w odniesieniu do warunków umowy odzwierciedlających obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze–Warunki zawarte w umowie najmu zawarta między koncesjonowanym towarzystwem socjalnego budownictwa mieszkaniowego a najemcą, określone w uregulowaniu krajowym–Brak stosowania dyrektywy

(dyrektywa Rady 93/13, art. 1 ust. 2)

(zob. pkt 25–31; sentencja)

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że dyrektywa ta nie znajduje zastosowania do warunków umowy najmu zawartej między koncesjonowanym towarzystwem socjalnego budownictwa mieszkaniowego a najemcą, które to warunki są ustalone przez uregulowanie krajowe takie jak art. 11 formularzowej umowy najmu stanowiącej załącznik do Besluit van de Vlaamse Regering tot reglementering van het sociale huurstelsel ter uitvoering van titel VII van de Vlaamse Wooncode (rozporządzenia rządu flamandzkiego w sprawie uregulowania mieszkalnictwa socjalnego i wykonania tytułu VII flamandzkiej ustawy mieszkaniowej) z dnia 12 października 2007 r.

( 1 ) Dz.U. C 318 z 25.9.2017.
Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 listopada 2017 r. –

Geocycle Bulgaria

(sprawa C‑314/17) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Zasady neutralności podatkowej i skuteczności – System odwrotnego obciążenia – Odmowa prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT dotycząca odbiorcy faktury – Decyzja organów podatkowych obciążająca podatkiem nabywcę rzeczy]

Harmonizacja ustawodawstw podatkowych–Wspólny system podatku od wartości dodanej–Odliczenie podatku naliczonego–Procedura odwrotnego obciążenia–Podatnik będący płatnikiem podatku od wartości dodanej, jako odbiorca towarów lub usług–Podatek bezzasadnie wykazany na fakturze i pobrany od dostawcy towarów lub usług–Decyzja organów podatkowych obciążająca podatkiem owego odbiorcę–Brak możliwości korekta podatku bezzasadnie wykazanego na fakturze–Odmowa prawa do odliczenia naliczonego podatku od wartości dodanej dotycząca odbiorcy faktury–Naruszenie zasad neutralności podatkowej i skuteczności

(dyrektywa Rady 2006/112)

(zob. pkt 35; sentencja)

Sentencja

Zasady neutralności podatkowej i skuteczności wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie odmówieniu przez państwo członkowskie odbiorcy dostawy prawa do odliczenia naliczonego podatku od wartości dodanej, gdy w odniesieniu do tej samej dostawy podatek od wartości dodanej jest pobierany po raz pierwszy od dostawcy, mając na względzie, że wskazał on ten podatek w wystawionej przez niego fakturze, i następnie po raz drugi od nabywcy, w wypadkach gdy w prawodawstwie krajowym nie przewidziano możliwości korekty podatku od wartości dodanej, gdy istnieje decyzja zapadła w wyniku kontroli podatkowej.

( 1 ) Dz.U. C 256 z 7.8.2017.
1.

Ochrona konsumentów–Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich–Dyrektywa 93/13–Zakres stosowania–Warunki określające główny przedmiot umowy lub odnoszące się do ceny i wynagrodzenia oraz usług lub towarów, które mają być dostarczone w zamian–Pojęcie–Warunek wprowadzony do zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, który nie był przedmiotem indywidualnych negocjacji i zobowiązujący konsumenta do spłacania tego kredytu w tej samej walucie–Włączenie (dyrektywa Rady 93/13, art. 4 ust. 2) (zob. pkt 16, 18, 20, 21; pkt 1 sentencji)
1.

Ochrona konsumentów–Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich–Dyrektywa 93/13–Zakres stosowania–Warunki określające główny przedmiot umowy lub odnoszące się do ceny i wynagrodzenia oraz usług lub towarów, które mają być dostarczone w zamian–Warunek wprowadzony do umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, zobowiązujący konsumenta do spłacania tego kredytu w tej samej walucie–Włączenie–Przesłanki–Obowiązek spełnienia wymogów zrozumiałości i przejrzystości–Zakres (dyrektywa Rady 93/13, art. 4 ust. 2, art. 5) (zob. pkt 35; pkt 1 sentencji)
Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 22 lutego 2018 r. –

Martín Osete / EUIPO

(sprawa C‑529/17 P)

Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny znak towarowy AN IDEAL WIFE – Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku

1. Znak towarowy Unii Europejskiej–Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie–Podstawy wygaśnięcia–Brak rzeczywistego używania znaku towarowego–Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego–Rzeczywiste używanie–Pojęcie–Kryteria oceny [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1 akapit drugi lit. a), art. 51 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 6)

2. Odwołanie–Zarzuty–Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów–Niedopuszczalność–Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów–Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia–Zarzut przeinaczenia dowodów–Konieczność wskazania w precyzyjny sposób przeinaczonych okoliczności oraz wykazania błędów w analizie, które doprowadziły do tego przeinaczenia–Konieczność, by przeinaczenie w oczywisty sposób wynikało z akt sprawy [art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Sądem, art. 168 § 1 lit. d)] (zob. pkt 6)

3. Znak towarowy Unii Europejskiej–Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie–Podstawy wygaśnięcia–Brak rzeczywistego używania znaku towarowego–Pojęcie „uzasadnionych powodów” nieużywania–Wykładnia autonomiczna i jednolita–Przeszkody pozostające w bezpośrednim związku ze znakiem towarowym czyniące jego używanie niemożliwym lub pozbawionym sensu i niezależne od woli właściciela znaku towarowego [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1, art. 51 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 6)

Sentencja

1) Odwołanie zostaje w części odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne, a w pozostałym zakresie oddalone jako oczywiście bezzasadne.
Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 22 lutego 2018 r. – Bisignani

(sprawa C‑125/17) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Swobodny przepływ kapitału – Artykuły 64 i 65 TFUE – Dyrektywa 2011/16/UE – Współpraca administracyjna w dziedzinie opodatkowania – Transfer kapitału do Miasta Watykan – Obowiązek zadeklarowania transferu środków za granicę i z zagranicy – Uchylenie

1. Swobodny przepływ kapitału i płatności–Ograniczenia–Przepisy podatkowe–Obowiązek zadeklarowania transferu środków za granicę–Uchylenie takiego obowiązku–Dopuszczalność–Brak ograniczeń [art. 64 ust. 1, art. 65 ust. 1 lit. a) TFUE] (zob. pkt 22–27, 33; sentencja)

2. Pytania prejudycjalne–Dopuszczalność–Konieczność dostarczenia Trybunałowi wystarczających wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego i prawnego–Zakres–Wniosek niedostarczający w sposób wystarczająco szczegółowy wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego i prawnego–Niemożność udzielenia przez Trybunał użytecznej odpowiedzi sądowi odsyłającemu–Oczywista niedopuszczalność (art. 267 TUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 94; dyrektywa Rady 2011/16) (zob. pkt 29–32)

Sentencja

Artykuł 64 ust. 1 i art. 65 ust. 1 lit. a) TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak to będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, które to uregulowanie uchyla definitywnie naruszenie polegające na niezadeklarowaniu transferów środków za granicę.

( 1 ) Dz.U. C 213 z 3.7.2017.
1.

Odwołanie – Przedmiot – Odwołanie dotknięte tą samą wadą formalną co skarga wniesiona do Sądu – Kwestia prawna dotycząca dopuszczalności odwołania – Badanie co do istoty – Dopuszczalność (art. 256 akapit drugi TFUE) (zob. pkt 9)
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 11 września 2018 r. –

Allstate Insurance/EUIPO

(sprawa C‑542/17 P) ( 1 )

Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie do rejestracji słownego znaku towarowego DRIVEWISE – Odrzucenie wniosku – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) – Artykuł 7 ust. 2 – Artykuł 75 – Charakter opisowy – Neologizm składający się z elementów, z których każdy jest opisowy dla cech danych towarów lub usług – Przeznaczenie towarów i usług – Przeinaczenie – Obowiązek uzasadnienia

1. Odwołanie–Zarzuty–Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów–Niedopuszczalność–Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów–Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (zob. pkt 23, 24)

2. Znak towarowy Unii Europejskiej–Postępowanie odwoławcze–Skarga do sądu Unii–Właściwość Sądu–Bezwzględne przeszkody procesowe–Badanie z urzędu przez sąd (zob. pkt 40)

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone jako oczywiście bezzasadne.

2) Allstate Insurance Company zostaje obciążona kosztami postępowania.

( 1 ) Dz.U. C 13 z 15.1.2018.