Działalność z zakresu reprezentacji personelu nie podlega ocenie ze strony oceniających ze służb instytucji. Działalność ta nie podlega im bowiem, ponieważ prowadzona jest poza ramami operacyjnymi, w których, na podstawie art. 43 regulaminu pracowniczego, oceniane są zwykle kwalifikacje, wydajność i zachowanie poszczególnych urzędników. Instytucja, poprzez wprowadzenie procedury oceny i stosowanie jej do urzędnika oddanego do dyspozycji OZZ, właśnie spełnia ten wymóg, jeżeli procedura ta pozwala, by inny urzędnik oddany do dyspozycji tej samej OZZ, przy braku podległości służbowej, pełnił rolę oceniającego, tym bardziej że jest jedynym oceniającym, wobec zainteresowanego, i oceniał w ten sposób jego kwalifikacje, wydajność i zachowanie przy pełnieniu obowiązków w danej OZZ.

Zważywszy, że organowi powołującemu przysługuje szeroki zakres uznania w celu przyjęcia procedury lub metody, którą uzna za najwłaściwszą do przeprowadzenia porównania osiągnięć, brak ustanowienia systemu oceny ad hoc dla urzędników działających jako osoby oddane do dyspozycji organizacji związkowej lub zawodowej (OZZ) nie stanowi żadnej dyskryminacji. Tym samym urzędnik nie może domagać się od instytucji przyjęcia szczególnych zasad organizacji procedur i metod porównania osiągnięć urzędników w zależności od ich statusu w świetle regulaminu pracowniczego.

Oceny urzędników z różnych służb jednej instytucji mogą bowiem być bardzo niejednorodne, a niejednorodność ta rodzi problemy, gdy organ powołujący ma przeprowadzić porównanie osiągnięć wszystkich zainteresowanych urzędników z poszanowaniem zasady równego traktowania. W tym względzie metoda oceny polegająca na porównaniu średniej ocen analitycznych urzędników z różnych służb jest istotna, ponieważ zmierza do zniesienia subiektywizmu wynikającego z ocen dokonanych przez różnych oceniających. W związku z tym metoda uszczegółowienia wyrażanych liczbowo ocen urzędników, w celu przeprowadzenia porównania osiągnięć wszystkich urzędników mogących ubiegać się o awans, nie wydaje się niewłaściwa, zwłaszcza mając na względzie zniesienie relatywnego subiektywizmu różnych oceniających przy przyznawaniu ocen, gdyż niektóre z nich są obiektywnie surowsze od innych. Ponadto metoda ta zmierza do wdrożenia zasady równego taktowania, ponieważ, po pierwsze, jest jednolicie stosowana do wszystkich urzędników, w tym do tych oddanych do dyspozycji organizacji związkowej lub zawodowej, dla których sprawozdanie z oceny sporządza tylko jeden oceniający, niebędący ich przełożonym. Po drugie, pozwala ona dokonać porównania osiągnięć na podstawie porównywalnych źródeł i informacji, na które w niniejszym przypadku składają się sprawozdania z oceny przedstawione w tym samym formacie i średnie ważone oceny ujednolicone na szczeblu instytucji.

Pełnienie określonych funkcji reprezentacji personelu, takich jak funkcja przewodniczącego komitetu pracowniczego lub prezesa organizacji związkowej lub zawodowej (OZZ), pozwala w niektórych przypadkach przypuszczać, że te funkcje przedstawicielskie same w sobie wiążą się z wysokim poziomem odpowiedzialności. Jednak, jeżeli urzędnik oddany do dyspozycji takiej organizacji nie wykaże rzeczywistego charakteru, szczebla odpowiedzialności i czasu pełnienia obowiązków, które faktycznie i konkretnie wykonywał w związku z negocjacjami dotyczącymi przyjęcia nowego regulaminu pracowniczego, nie jest przesądzone, że zważywszy na szeroki zakres swego uznania organ powołujący oczywiście nie może uznać, do celów postępowania w sprawie awansu, że odpowiednie obowiązki pozostałych urzędników awansowanych do wyższej grupy zaszeregowania, które sprawowali na stałe, a nie czasowo, jak to było w przypadku zainteresowanego, wiążą się z wyższym poziomem odpowiedzialności, niż sprawował oddany do dyspozycji urzędnik.

W tym względzie Sąd do spraw Służby Publicznej nie powinien w ramach kontroli zgodności z prawem przeprowadzać szczegółowej oceny wszystkich akt kandydatów mających prawo do ubiegania się o awans w celu upewnienia się, że podziela wnioski, do których doszedł organ powołujący, ani zastępować własną oceną kwalifikacji i osiągnięć danych kandydatów oceny organu powołującego.

(zob. pkt 79, 80, 82)