ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 19 listopada 2009 r. – Agencja Wydawnicza Technopol przeciwko OHIM (222, 333 i 555)

(sprawy połączone od T‑200/07 do T‑202/07)

Wspólnotowy znak towarowy – Zgłoszenia słownych wspólnotowych znaków towarowych 222, 333 i 555 – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 26–32)

Przedmiot

Trzy skargi na decyzje Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 marca 2007 r. (sprawy R 1276/2006‑4, R 1277/2006‑4 i R 1278/2006‑4) dotyczące rejestracji słownych znaków towarowych 222, 333 i 555 jako wspólnotowych znaków towarowych.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowne znaki towarowe 222, 333 i 555 dla towarów z klasy 16. Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania





Sentencja

1) Skargi zostają oddalone.
9

Decyzją z dnia 13 września 2007 r. (zwaną dalej „zaskarżoną decyzją”) Druga Izba Odwoławcza OHIM uchyliła decyzję Wydziału Sprzeciwów. W jej ocenie nie było prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009] ze względu na istnienie tylko niskiego stopnia podobieństwa, po pierwsze, pomiędzy towarami należącymi do klasy 32 i towarami należącymi do klasy 33, a po drugie, między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi. W odniesieniu do art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94, Izba Odwoławcza powtórzyła stwierdzenia Wydziału Sprzeciwów, który uznał renomę znaku towarowego SPA w państwach Beneluksu w odniesieniu do wód mineralnych. Jednakże Izba Odwoławcza uznała, że istnieje niewielki stopień podobieństwa pomiędzy kolidującymi ze sobą znakami towarowymi, że podobieństwo to nie jest wystarczające, aby zainteresowany krąg odbiorców stwierdził występowanie związku pomiędzy kolidującymi ze sobą znakami towarowymi, i że zgłoszony znak towarowy nie przynosi szkody renomie wcześniejszego znaku towarowego.
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 28 października 2009 r. – Juwel Aquarium przeciwko OHIM – Potschak (Panorama)

(sprawa T‑339/07)

Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny wspólnotowy znak towarowy Panorama – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia(WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Wspólnotowy znak towarowy – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Rejestracja z naruszeniem art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 51 ust. 1 lit. a)) (por. pkt 29–37)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 czerwca 2007 r. (sprawa R 214/2006-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Christianem Potschakiem a Juwel Aquarium GmbH & Co. KG.

Informacje dotyczące sprawy

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy, będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy Panorama dla towarów z klas 11, 16 i 20 – wspólnotowy znak towarowy nr 2771087 Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Juwel Aquarium GmbH & Co. KG Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Christian Potschak Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień i częściowe unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego





Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
1)

Decyzja Rady 2007/445/WE z dnia 28 czerwca 2007 r. wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzje 2006/379/WE oraz 2006/1008/WE, decyzja Rady 2007/868/WE z dnia wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 i uchylająca decyzję 2007/445/WE, decyzja Rady 2008/343/WE z dnia zmieniająca decyzję 2007/868/WE, decyzja Rady 2008/583/WE z dnia wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 i uchylająca decyzję 2007/868/WE, decyzja Rady 2009/62/WE z dnia wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 i uchylająca decyzję 2008/583/WE oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 501/2009 z dnia wykonujące art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 i uchylające decyzję 2009/62/WE są nieważne w części dotyczącej José Marii Sisona.
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 23 września 2009 r. – GlaxoSmithkline i in. przeciwko OHIM – Serono Genetics Institute (FAMOXIN)

(sprawy połączone T‑493/07, T‑26/08 i T‑27/08)

Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia – Słowny wspólnotowy znak towarowy FAMOXIN – Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe LANOXIN – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] – Dowód używania – Artykuł 56 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 57 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Wspólnotowy znak towarowy – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Względne podstawy unieważnienia – Rejestracja z naruszeniem art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 52 ust. 1 lit. a)) (por. pkt 50–57, 73–76)

Przedmiot

Trzy skargi na decyzje Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 września 2007 r. (sprawa R 8/2007-1), z dnia 20 listopada 2007 r. (sprawa R 10/2007-1) i z dnia 19 listopada 2007 r. (sprawa R 9/2007-1) dotyczące postępowań w sprawie unieważnienia między GlaxoSmithkline SpA, Laboratórios Wellcome de Portugal, L da i The Wellcome Foundation Ltd a Serono Genetics Institute SA.

Informacje dotyczące sprawy

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy, będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy FAMOXIN dla towarów i usług z klasy 5 – zgłoszenie nr 2491298 Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Serono Genetics Institute SA Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: GlaxoSmithkline SpA; Laboratórios Wellcome de Portugal, Lda; i The Wellcome Foundation Ltd Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Krajowe słowne znaki towarowe LANOXIN dla towarów z klasy 5 Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosków o unieważnienie Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołań





Sentencja

1) Sprawy T‑493/07, T‑26/08 i T‑27/08 zostają połączone w celu wydania niniejszego wyroku.

2) Skargi zostają oddalone.
Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. – Cabel Hall Citrus przeciwko OHIM – Casur (EGLÉFRUIT)

(sprawa T‑488/07)

Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny wspólnotowy znak towarowy EGLÉFRUIT – Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy UGLI i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy UGLI Fruit – but the affliction is only skin deep – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Wspólnotowy znak towarowy – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Względne podstawy unieważnienia – Rejestracja z naruszeniem art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 52 ust. 1 lit. a)) (por. pkt 30, 47, 48, 50, 51)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 września 2007 r. (sprawa R 293/2007‑1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy Cabel Hall Citrus Ltd a Casur S. Coop. Andaluza.

Informacje dotyczące sprawy

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy, będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy EGLÉFRUIT dla towarów i usług z klas 29, 30 i 31 – wspólnotowy znak towarowy nr 3517431 Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Casur S. Coop. Andaluza Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Cabel Hall Citrus Ltd Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się we wniosku o unieważnienie: Słowny wspólnotowy znak towarowy UGLI dla towarów z klas 29, 31 i 32 i graficzny krajowy znak towarowy UGLI Fruit – but the affliction is only skin deep dla towarów z klasy 31 Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania





Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2006) 465 wersja ostateczna z dnia 23 lutego 2006 r. nakazującej zwrot kwoty zaliczki wraz z odsetkami za zwłokę wypłaconej z tytułu umowy zawartej w ramach programu Prince przewidującej pomoc finansową na działania zatytułowane „The EURO – Its genuine and essential impact on schoolchildren” (Eurogenesis), dotyczące przygotowań do wprowadzenia euro w środowisku szkolnym.
Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 3 marca 2010 r. – Lufthansa AirPlus Servicekarten przeciwko OHIM – Applus Servicios Tecnológicos (A+)

(sprawa T‑321/07)

Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego A+ – Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy AirPlus International – Względne podstawy odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa oznaczeń – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5, art. 73, 74 i 79 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5, art. 75, 76 i 83 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b)) (por. pkt 30, 43)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 czerwca 2007 r. (sprawa R 310/2006–2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH a Applus Servicios Tecnológicos, SL.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Applus Servicios Tecnológicos, SL Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy A+ dla towarów i usług z klas 9, 35, 36, 37, 40, 41 i 42 – zgłoszenie nr 2933356 Właściciel znaku towarowego lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny wspólnotowy znak towarowy Airplus International dla towarów i usług z klas 9, 35, 36 i 42 Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania





Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).
15

OHIM odpowiada, że słowny element „homezone” może stanowić opis właściwości rozpatrywanych towarów i usług. Zdaniem OHIM „homezone” może oznaczać strefę, do której stosuje się obniżoną stawkę opłat, porównywalną z siecią stacjonarną, co stanowi jedną z właściwości usług z zakresu telekomunikacji ujętych w klasie 38. Te korzyści w zakresie opłat są także istotnym elementem w przypadku innych usług należących do klasy 38, oferowanych zwykle równocześnie z usługami z zakresu telekomunikacji. Ponadto objęte zgłoszeniem towary należące do klasy 9, podobnie jak usługi należące do klasy 42, są nieodzowne dla świadczenia usług z zakresu telekomunikacji. Okoliczność, że te towary i usługi mogą być używane poza dziedziną telekomunikacji, nie wyklucza, że ta funkcjonalność techniczna, a mianowicie możliwość używania ich na potrzeby usług z zakresu telekomunikacji należących do klasy 38, stanowi właściwość nadającą oznaczeniu Homezone charakter opisowy względem tych towarów i usług. Co więcej, oznaczenie Homezone może informować konsumenta o tym, że dane towary i usługi są przeznaczone do użytku domowego lub że wspomniane usługi objęte są szczególnymi stawkami dla strefy domowej.
Skarga na podstawie art. 235 WE, 238 WE i 288 WE mająca na celu zasądzenie od Komisji naprawienia szkody poniesionej na skutek uchybienia przez nią zobowiązaniom umownym ciążącym na niej w ramach wykonania umowy EDC‑53007 EEBO/27873, dotyczącej projektu zatytułowanego „e‑Content Exposure and Business Opportunities”.
—

klasa 9: „urządzenia i przyrządy naukowe, żeglarskie, geodezyjne, fotograficzne, kinematograficzne, optyczne, wagowe, pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrolne, do ratowania życia, do celów dydaktycznych; urządzenia i przyrządy elektryczne przewodzące, przełączające, transformujące, akumulatorowe i kontrolno-sterujące; urządzenia do nagrywania, transmisji lub reprodukcji dźwięku lub obrazu; magnetyczne nośniki danych, płyty (dyski) z nagraniami; automaty sprzedające i mechanizmy do urządzeń uruchamianych przez wrzucenie monety; kasy sklepowe, maszyny liczące, sprzęt przetwarzający dane i komputery; urządzenia do gaszenia ognia”;
58

Z orzecznictwa Trybunału dotyczącego wykładni art. 5 ust. 2 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 1989, L 40, s. 1), którego treść normatywna jest co do istoty identyczna z treścią art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94, wynika, że dla spełnienia przesłanki podobieństwa nie jest konieczne wykazanie, że dany krąg odbiorców może zostać wprowadzony w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego cieszącego się renomą i zgłoszonego znaku towarowego. Wystarczy, by stopień podobieństwa między tymi znakami był na tyle duży, by dany krąg odbiorców nabrał przekonania o istniejącym między nimi związku [wyrok Trybunału z dnia w sprawie C-408/01 Adidas-Salomon i Adidas Benelux, Rec. s. I-12537, pkt 31; zob. także wyrok Sądu z dnia w sprawie T-181/05 Citigroup i Citibank przeciwko OHIM — Citi (CITI), Zb.Orz. s. II-669, pkt 64].
Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 3 lutego 2011 r. – Włochy przeciwko Komisji

(sprawa T‑205/07)

System językowy – Publikacja na stronie internetowej EPSO zaproszenia do zgłaszania kandydatur celem utworzenia bazy danych kandydatów do pracy w charakterze pracowników kontraktowych – Publikacja w trzech językach urzędowych – Artykuły 12 WE i 290 WE – Artykuł 82 WZIP – Rozporządzenie nr 1

1. Unia Europejska – System językowy – Rozporządzenie nr 1 – Zakres stosowania – Stosunki między instytucjami a ich personelem – Wyłączenie (rozporządzenie Rady nr 1) (por. pkt 30-33)

2. Unia Europejska – System językowy – Istnienie ogólnej zasady zapewniającej każdemu obywatelowi prawo do sporządzenia w jego języku każdego aktu mogącego mieć wpływ na jego interesy – Brak (art. 290 WE, 314 WE; rozporządzenie Rady nr 1) (por. pkt 50)

3. Urzędnicy – Personel kontraktowy – Zatrudnienie – Zaproszenie do zgłaszania kandydatur celem utworzenia bazy danych kandydatów do pracy w charakterze pracowników kontraktowych – Publikacja na stronie Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO) wyłącznie w niektórych językach urzędowych – Obowiązek podjęcia działań umożliwiających wszystkim potencjalnym kandydatom powzięcie w użyteczny sposób wiedzy o istnieniu i treści zaproszenia – Kandydaci posiadający wystarczającą znajomość przynajmniej jednego z języków publikacji – Dyskryminacja ze względu na język – Brak – Kandydaci posiadający tylko znajomość innych języków urzędowych – Dyskryminacja ze względu na język (art. 12 WE; warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 82 ust. 1) (por. pkt 52-54, 58, 59, 63,64)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności zaproszenia do zgłaszania kandydatur EPSO/CAST/EU/27/07 w celu stworzenia bazy danych kandydatów do pracy w charakterze pracowników kontraktowych do wykonywania różnych zadań w ramach instytucji i agencji wspólnotowych, opublikowanego na stronie internetowej Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO) w dniu 27 marca 2007 r.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność zaproszenia do zgłaszania kandydatur EPSO/CAST/EU/27/07 w celu stworzenia bazy danych kandydatów do pracy w charakterze pracowników kontraktowych do wykonywania różnych zadań w ramach instytucji i agencji wspólnotowych, opublikowanego na stronie internetowej Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO) w dniu 27 marca 2007 r.
Żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AD/94/07 mającym na celu utworzenie rezerwy dla potrzeb zatrudnienia administratorów (AD5) w dziedzinie informacji, komunikacji i mediów (Dz.U. 2007, C 45 A, s. 3), EPSO/AST/37/7 mającym na celu utworzenie rezerwy dla potrzeb zatrudnienia asystentów (AST 3) w dziedzinie komunikacji i informacji (Dz.U. 2007, C 45 A, s. 15) i EPSO/AD/95/07 mającym na celu utworzenie rezerwy dla potrzeb zatrudnienia administratorów (AD5) w dziedzinie informacji (biblioteka/dokumentacja) (Dz.U. 2007, C 103 A, s. 7).
Wyrok Sądu (pierwsza izba) z dnia 7 lipca 2010 r. – Agrofert Holding przeciwko Komisji

(sprawa T‑111/07)

Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty związane z postępowaniem w sprawie koncentracji przedsiębiorstw – Odmowa dostępu

Unia Europejska – Instytucje – Prawo publicznego dostępu do dokumentów – Rozporządzenie nr 1049/2001 – Wyjątki od prawa dostępu do dokumentów (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1049/2001, art. 4 ust. 2 tiret od pierwszego do trzeciego, art. 4 ust. 3, 6 (por. pkt 58-61, 64, 76, 77, 79, 80, 89, 94-99, 101-104, 110-116, 124-129, 131, 132, 141, 142, 144)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Komisji z dnia 2 sierpnia 2006 r. odmawiającej skarżącej dostępu do dokumentów dotyczących postępowania w sprawie zgłoszenia i zgłoszenia uprzedniego transakcji przejęcia Unipetrolu przez Polski Koncern Naftowy Orlen SA (COMP/M.3543), a po drugie, decyzji Komisji z dnia 13 lutego 2007 r. D (2007) 1360 potwierdzającej tę odmowę.

Sentencja

1) Żądania dotyczące stwierdzenia nieważności odpowiedzi udzielonej przez Komisję Europejską w dniu 2 sierpnia 2006 r. oraz żądania mające na celu nakazanie jej przez Sąd przedstawienia żądanych dokumentów są niedopuszczalne.

2) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 13 lutego 2007 r. D (2007) 1360 odmawiającej dostępu do dokumentów sprawy COMP/M.3543, dotyczącej koncentracji Polskiego Koncernu Naftowego Orlen SA i Unipetrolu, wymienianych między Komisją i zgłaszającymi stronami oraz między Komisją i osobami trzecimi, a także dostępu do dokumentów wewnętrznych i opinii prawnych sporządzonych w tej sprawie.

3) Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.
Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 31 marca 2011 r. – Grecja przeciwko Komisji

(sprawa T‑214/07)

EFOGR – Sekcja Gwarancji – Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego – Rośliny uprawne – Szczególne działania w odniesieniu do niektórych produktów rolnych na rzecz mniejszych wysp Morza Egejskiego

1. Rolnictwo – EFOGR – Rozliczanie rachunków – Ograniczenie odmowy finansowania – Okres dwudziestu czterech miesięcy – Rozpoczęcie biegu terminu – Zawiadomienie o wynikach kontroli przez Komisję (rozporządzenia Rady: nr 729/70, art. 5 ust. 2 lit. c); nr 1258/1999, art. 7 ust. 4 akapit piąty) (por. pkt 39)

2. Rolnictwo – EFOGR – Rozliczanie rachunków – Odmowa pokrycia wydatków wynikających z niewłaściwego stosowania przepisów wspólnotowych – Zakwestionowanie przez zainteresowane państwo członkowskie – Ciężar dowodu – Rozłożenie ciężaru dowodu między Komisję a państwo członkowskie (rozporządzenia Rady: nr 729/70; nr 1258/1999) (por. pkt 51, 53-55)

3. Akty instytucji – Rozporządzenia – Rozporządzenie przewidujące szczególne środki nadzoru – Brak swobodnego uznania państw członkowskich – Niewykonanie – Względy uzasadniające – Większa skuteczność innego systemu nadzoru – Niedopuszczalność (por. pkt 56)

4. Skarga o stwierdzenie nieważności – Właściwość sądu wspólnotowego – Decyzja Komisji w sprawie cofnięcia wspólnotowej pomocy finansowej – Kompetencja do zmiany spornej decyzji lub do zastąpienia jej inną decyzją – Brak – Żądania obniżenia kwoty podlegającej zwrotowi – Niedopuszczalność (art. 230 WE) (por. pkt 136)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2007/243/WE z dnia 18 kwietnia 2007 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. L 106, s. 55).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Wyrok Sądu (ósma izba) z dnia 3 marca 2011 r. – Caixa Geral de Depósitos przeciwko Komisji

(sprawa T‑401/07)

EFRR – Zmniejszenie pomocy finansowej – Dotacja globalna na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii – Skarga o stwierdzenie nieważności – Bezpośrednie oddziaływanie – Niedopuszczalność – Klauzula arbitrażowa

1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria – Skierowana do państwa członkowskiego decyzja Komisji o zmniejszeniu pomocy finansowej z Europejskiego Fundusz Rozwoju Regionalnego – Decyzja nienakazująca podjęcia działań zmierzających do odzyskania kwot wypłaconych końcowym beneficjentom – Brak swobody uznania zainteresowanego państwa członkowskiego w zakresie odzyskania tych kwot wynikający z prawa krajowego – Skarga wniesiona przez podmiot odpowiedzialny za zarządzanie tą pomocą – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność (art. 230 akapit czwarty WE) (por. pkt 61–90)

2. Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej – Właściwość Sądu określona na mocy klauzuli arbitrażowej – Właściwość stanowiąca odstępstwo od prawa powszechnego – Wykładnia zawężająca – Wniosek o wypłatę salda wspólnotowej pomocy finansowej – Wniosek niepodlegający zakresowi stosowania klauzuli arbitrażowej – Brak właściwości Sądu (art. 238 WE) (por. pkt 99–102)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C (2007) 3772 z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie zmniejszenia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) dotyczącej dotacji globalnej na pomoc w zakresie inwestycji lokalnych w Portugalii na podstawie decyzji Komisji C (95) 1769 z dnia 28 lipca 1995 r. oraz żądanie nakazania Komisji wypłaty salda pomocy na podstawie art. 238 WE.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Caixa Geral de Depósitos, SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.
1)

Stwierdza się nieważność art. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 452/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Ukrainy w zakresie, w jakim nakładają one ostateczne cło antydumpingowe i stanowią o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na deski do prasowania produkowane przez Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd.