Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Odwołanie do izby odwoławczej – Zakwestionowanie zaskarżonej decyzji przez stronę pozwaną w jej odpowiedzi na odwołanie

(rozporządzenie Komisji nr 216/96, art. 8 ust. 3)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

3. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

Summary

1. Z brzmienia art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 216/96 ustanawiającego regulamin wewnętrzny izb odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), ze zmianami, wynika, że w postępowaniu przed izbą odwoławczą strona pozwana może w swej odpowiedzi na odwołanie skorzystać z prawa do zakwestionowania decyzji, która została zaskarżona. Już sama okoliczność, że strona jest pozwaną, pozwala jej zatem na zakwestionowanie ważności decyzji Wydziału Sprzeciwów. Ponadto art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 216/96 nie ogranicza tego prawa do zarzutów podniesionych już w odwołaniu. Przewiduje on bowiem, że żądania powinny dotyczyć kwestii nieporuszonych w odwołaniu. Co więcej, wspomniany przepis w żaden sposób nie odnosi się do możliwości wniesienia przez stronę pozwaną odrębnego odwołania od zaskarżonej decyzji. W istocie oba te środki prawne służą zakwestionowaniu decyzji o uwzględnieniu sprzeciwu i odrzuceniu zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego.

(por. pkt 23)

2. W ramach rozpatrywania sprzeciwu wniesionego przez właściciela wcześniejszego znaku towarowego na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego nic nie stoi na przeszkodzie dokonaniu oceny istnienia podobieństwa wizualnego między słownym a graficznym znakiem towarowym, ponieważ te dwa rodzaje znaków mają postać graficzną mogącą wywierać wrażenie wizualne.

(por. pkt 37)

Istnieje w odczuciu przeciętnego niemieckiego konsumenta prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku oznaczenia słownego COMIT, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla usług należących do klas 35, 36, 41 i 42 w rozumieniu porozumienia nicejskiego oraz graficznego znaku towarowego Comet zarejestrowanego wcześniej w Niemczech dla identycznych usług.

Z uwagi bowiem na duże podobieństwo rozpatrywanych oznaczeń, zwłaszcza pod względem wizualnym i fonetycznym, oraz na stwierdzoną tożsamość rozpatrywanych usług jest prawdopodobne, że odbiorcy pomylą omawiane znaki, gdyż konsument rzadko kiedy ma sposobność bezpośredniego porównania poszczególnych znaków i musi polegać na ich niedoskonałym obrazie, jaki zachował w pamięci. Zatem mimo pewnych różnic na płaszczyźnie koncepcyjnej i poziomu uwagi wykazywanej przez przeciętnych konsumentów niemieckich istnieje ryzyko uznania przez odbiorców, iż rozpatrywane usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo.

(por. pkt 33, 34, 45-47)