ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 319/11

Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2012 r. — Vuitton Malletier przeciwko OHIM — Nanu-Nana (wzór w szachownicę)

(Sprawa T-360/12)

2012/C 319/20

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Louis Vuitton Malletier (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci P. Roncaglia, G. Lazzaretti i N. Parrotta)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG (Berlin, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 maja 2012 r. w sprawie R 1854/2011-1;

— obciążenie OHIM kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu; oraz

— obciążenie Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Wydziałem Unieważnień i Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Graficzny znak towarowy przedstawiający wzór w szachownicę dla towarów z klasy 18 — wspólnotowy znak towarowy nr 6587851

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co.KG złożyła wniosek o unieważnienie prawa do wspomnianego znaku z powodu zaistnienia bezwzględnej podstawy unieważnienia określonej w art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b), c), d), e) ppkt (iii) oraz lit. f) rozporządzenia Rady nr 207/2009 oraz bezwzględnej podstawy unieważnienia określonej w art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: Uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

— Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009; oraz
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 319/11

Skarga wniesiona w dniu 6 sierpnia 2012 r. — Premiere Polish przeciwko OHIM — Donau Kanol (ECOFORCE)

(Sprawa T-361/12)

2012/C 319/21

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Premiere Polish Co., Ltd (Cheltenham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Jones i M. Carter, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Donau Kanol GmbH & Co KG (Ried im Traunkreis, Austria)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 czerwca 2012 r. w sprawie R 851/2011-4;

— dopuszczenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 8777005 w całości lub, posiłkowo, przekazanie sprawy do Izby Odwoławczej; oraz

— obciążnie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „ECOFORCE” dla towarów z klasy 3 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 8777005

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Donau Kanol GmbH & Co KG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 7243173 „ECO FORTE” dla towarów z klas 1, 3 i 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 355/30

Skarga wniesiona w dniu 5 września 2012 r. — Lifted Research i LRG Europe przeciwko OHIM — Fei Liangchen (Lr geans)

(Sprawa T-390/12)

2012/C 355/65

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lifted Research Group, Inc (Irvine, Stany Zjednoczone) i LRG Europe Ltd (Hertfordshire, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: M. Edenborough, QC)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Fei Liangchen (Zhejiang, Chiny)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie R 1199/2010-2; oraz

— zasądzenie od OHIM na rzecz skarżących kosztów poniesionych przez nich w związku z niniejszym postępowaniem; ewentualnie, jeśli Fei Liangchen przystąpi do postępowania, wówczas zobowiązanie OHIM i Fei Liangchen solidarnie do pokrycia kosztów poniesionych przez skarżącą w związku z niniejszym postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Fei Liangchen

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „Lr geans” dla towarów i usług należących do klas 3, 18 i 25 — zgłoszenie nr 5572631

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Skarżące

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny wspólnotowy znak towarowy nr 2473627 „LIFTED RESEARCH GROUP” dla towarów należących do klasy 8; Słowny wspólnotowy znak towarowy nr 1591478 „LIFTED RESEARCH GROUP” dla towarów należących do klasy 25; słowny wspólnotowy znak towarowy nr 4709325 „L R G” dla towarów i usług należących do klas 3, 9, 16, 25, 28, 35, 41 i 42; słowny wspólnotowy znak towarowy nr 2473601 „L R G” dla towarów należących do klasy 18; słowny wspólnotowy znak towarowy nr 1591452 „L R G” dla towarów należących do klasy 25; graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 4708897 przedstawiający drzewo z krzyżem dla towarów należących do klas 3, 9 i 25; graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 4709218 „L” dla towarów należących do klas 9, 18 i 25; zgłoszony graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 4988127 „L” dla towarów i usług należących do klas 3, 18, 25 i 35; niezarejestrowane oznaczenia używane w obrocie handlowym w Unii Europejskiej „LIFTED RESEARCH GROUP”, „LRG”, „L r geans”, „L”, „Lrg”, „Lr geans” dla towarów należących do klas 3, 18 i 25.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

— Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009; oraz
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 319/15

Skarga wniesiona w dniu 4 września 2012 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-387/12)

2012/C 319/28

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności, w części będącej przedmiotem niniejszej skargi, decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z dnia 22 czerwca 2012 r. nr 2012/336/UE (notyfikowanej jako dokument nr C(2012) 3838) wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW);

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiot niniejszej skargi ograniczony jest do ryczałtowych korekt finansowych dotyczących Republiki Włoskiej i odnoszących się do systemu pomocy dla producentów pomidorów przeznaczonych do przetworzenia na lata 2006, 2007 i 2008.

W uzasadnieniu skarżąca podnosi tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia art. 7 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 160, s. 103) i art. 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1).

W ramach tego zarzutu skarżąca kwestionuje zastosowanie korekt finansowych dokonanych w drodze zaskarżonej decyzji w wysokości 2 % zrealizowanych wydatków, podnosząc, iż korekty te zostały dokonane, mimo że przedstawiono uznany przez Komisję dowód na brak znacznej szkody finansowej.

Ponadto skarżąca kwestionuje wysokość tych korekt, w zakresie, w jakim ich konkretne ustalenie ma nieproporcjonalny i oczywiście nielogiczny charakter, ponieważ jest znacznie wyższe od potencjalnej szkody wynikającej z przypisanych władzom włoskim zachowań.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 355/30

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2012 r. — Elite Licensing przeciwko OHIM — Aguas De Mondariz Fuente del Val (elite BY MONDARIZ)

(Sprawa T-386/12)

2012/C 355/64

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Elite Licensing Company SA (Fryburg, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat J. Albrecht)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Aguas de Mondariz Fuente del Val, SL (Madryt, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 czerwca 2012 r. w sprawie R 9/2011-5; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Aguas de Mondariz Fuente del Val, SL

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „elite BY MONDARIZ” dla towarów i usług należących do klas 32, 38 i 39 — zgłoszenie nr 6957872

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny wspólnotowy znak towarowy nr 4995114 „ELITE MODEL LOOK” dla towarów i usług należących do klas 8, 9, 11, 21 i 38; zgłoszony graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 5765185 „elite” dla towarów i usług należących do klas 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 32, 35, 38, 41,43 i 44; graficzny międzynarodowy znak towarowy nr 949195 „elite” dla towarów i usług należących do klas 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 32, 35, 38, 41, 43 i 44

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu

Podniesione zarzuty:

— Naruszenie zasady 48 ust. 2, zasady 49 ust. 1 i zasady 96 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95; oraz
—

uwzględnienie skargi i stwierdzenie niezgodności z rozporządzeniem Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego [obecnie rozporządzeniem (WE) nr 207/2009] decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 21 maja 2012 r. w sprawie R 2265/2010-2, oddalającej odwołanie wniesione przez wnoszących o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku od decyzji Wydziału Unieważnień z dnia 24 września 2010 r., na mocy której oddalono wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego nr 4 602 454„PALMA MULATA”, zarejestrowanego dla „rumu”, należącego do klasy 33;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 311/15

Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2012 r. — France Télécom przeciwko Komisji

(Sprawa T-385/12)

2012/C 311/20

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: France Télécom (Paryż, Francja) (przedstawiciele: S. Hautbourg i S. Cochard-Quesson, avocats)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

— obciążenie Komisji całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi o twierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2011) 9403 wersja ostateczna z dnia 20 grudnia 2011 r., stwierdzającej zgodność z rynkiem wewnętrznym, pod pewnymi warunkami, pomocy państwa udzielonej przez Republikę Francuską na rzecz France Télécom dotyczącej reformy finansowania emerytur urzędników państwowych zatrudnionych we France Télécom [pomoc państwa nr C 25/2008 (ex NN 23/2008)].

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

1) Zarzut pierwszy, podniesiony tytułem głównym, dotyczy naruszeń prawa i błędów w ocenie oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia towarzyszących uznaniu przez Komisję za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE obniżenia składki pracodawcy płatnej na rzecz państwa z tytułu emerytur przyznanych urzędnikom France Télécom. Strona skarżąca wskazuje, że owe naruszenia prawa i błędy w ocenie Komisja popełniła: — stwierdzając istnienie korzyści ekonomicznej; — uznając, że przedmiotowy środek ma charakter selektywny; — uznając, że środek ten może powodować zakłócenia konkurencji; — stwierdzając istnienie pomocy państwa, pomimo iż Komisja przyznaje, że korzyść była zneutralizowania co najmniej do dnia 31 grudnia 2010 r. przez zryczałtowaną składkę o charakterze wyjątkowym.

2) Zarzut drugi, podniesiony tytułem posiłkowym, dotyczy naruszeń prawa i błędów w ocenie towarzyszących uzależnieniu przez Komisję zgodności rzekomej pomocy państwa od spełnienia warunków określonych w art. 2 spornej decyzji. Strona skarżąca wskazuje, iż owe naruszenia i błędy Komisja popełniła przy uznaniu, że strona skarżąca ponosi niższe niż jej konkurenci obciążenia socjalne, i przy odmowie zastosowania precedensu „La Poste” w postępowaniu dotyczącym France Télécom.

3) Zarzut trzeci, podniesiony tytułem posiłkowym, dotyczy błędów w ocenie i naruszenia obowiązku uzasadnienia towarzyszących ocenie okresu, w jakim pomoc określona w spornej decyzji była zneutralizowania przez zryczałtowana składka o charakterze wyjątkowym. Strona skarżąca wskazuje, iż błędy te Komisja popełniła: — uwzględniając obciążenia z tytułu odszkodowania i nadmiernej rekompensaty przy obliczeniu obciążeń wynikających z obniżenia składki pracodawcy oraz — stwierdzając, że stopa dyskontowa zryczałtowanej składki o charakterze wyjątkowym powinna wynosić 5,53% a nie 7 %.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 355/28

Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2012 r. — Electric Bike World przeciwko OHIM — Brunswick (LIFECYCLE)

(Sprawa T-379/12)

2012/C 355/61

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Electric Bike World Ltd (Southampton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: S. Malynicz, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Brunswick Corp. (Lake Forest, Stany Zjednoczone)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 maja 2012 r. w sprawie R 2308/2011-1; oraz

— obciążenie OHIM i Brunswick Corp. własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „LIFECYCLE” dla towarów należących do klas 12, 18 i 15 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 8546401

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Brunswick Corp.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „LIFECYCLE” zarejestrowany w Hiszpanii pod nr. 1271758 dla towarów należących do klasy 28

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalono w niej sprzeciw w odniesieniu do towarów należących do klasy 12, odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego dla tych towarów i oddalenie odwołania w odniesieniu do pozostałych towarów należących do klasy 12

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 75 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.
1)

Zarzut pierwszy dotyczący niewydania decyzji przez Komisję na wniosek skarżącego o dostęp do określonego dokumentu w terminie przewidzianym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001 (1). Na podstawie art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia stanowi to dorozumianą odmowną i nieuzasadnioną decyzję a zatem narusza odpowiednie przepisy dotyczące dostępu do dokumentów.
1)

Zarzut pierwszy dotyczy niezgodności zaskarżonego aktu z prawem ze względu na oczywiste błędy w ocenie. Komisja naruszyła prawo poprzez oparcie uzasadnienia zaskarżonego aktu na hipotetycznych obawach dotyczących: (i) trzech nierozpoznanych metabolitów oraz (ii) produktów przetworzonych. Jeśli chodzi o te obawy, Komisja naruszyła prawo również poprzez żądanie od skarżących przedstawienia probatio diablica, to znaczy żądanie określenia nierozpoznanych metabolitów w przechowywanych jabłkach, co było technicznie niemożliwe, i żądanie, aby skarżące wykazały brak zagrożenia w odniesieniu do związków o niskim ryzyku znalezionych w ilościach poniżej granicy kwantyfikacji (ang. limits of quantification — LOQ) w przetworzonych produktach.
1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady obowiązku uzasadnienia, uzasadnionych oczekiwań i prawa do obrony, ponieważ skarżący został ustnie poinformowany o spornej decyzji w sprawie odebrania mu ze skutkiem natychmiastowym przepustek do budynków Komisji, która to decyzja znajduje się wyłącznie w protokole z wysłuchania skarżącego przez służby ds. zasobów ludzkich i ochrony Komisji. Skarżący podnosi, że sporna decyzja nie podaje, co skłoniło Komisję do podjęcia takiej decyzji, oraz że podstawa prawna decyzji została skarżącemu podana w sprostowaniu, po tym, jak decyzja wywarła skutki.
1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszeń prawa i oczywistych błędów w ocenie oraz braku uzasadnienia przy stosowaniu art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (2) i art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 (3) ze względu na to, że: — procedura przewidziana w dyrektywie 98/34/WE nie jest objęta ustanowionym w art. 4 ust. 2 tiret trzecie wyjątkiem od ogólnej zasady ujawniania w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001; — Komisja niewłaściwie zastosowała art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 twierdząc, że ujawnienie żądanych dokumentów stanowiłoby konkretne i rzeczywiste zagrożenie dla interesu Komisji w ramach procedury przewidzianej w dyrektywie 98/34/WE.
2)

Podniesiony tytułem ewentualnym w stosunku do poprzedniego zarzutu zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo w zaskarżonej decyzji, uznając za niezgodną z prawem pomoc zawartą w „Umowie o gruntach”, w zakresie w jakim w decyzji nie uwzględniono tego, że umowa ta wyraźnie stanowi, iż jej wykonanie uzależnione jest od spełnienia wymogu zgodności z prawem („jeżeli jest to możliwe pod względem prawnym”), naruszając zatem przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisy art. 108 ust. 3 TFUE i art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (2).
1)

Zarzut pierwszy dotyczy tego, że pozwana dopuściła się oczywistego błędu w ocenie oraz naruszenia art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 2009 L 343, s. 51) odrzucając, ze względu na rzekome zniekształcenie ceny surowca benzenu, wniosek skarżącej o traktowanie jej na zasadach rynkowych. Zdaniem skarżącej instytucje Unii dopuściły się oczywistego błędu w ocenie porównując ceny benzenu wytwarzanego z koksu z cenami benzenu wytwarzanego z ropy naftowej i oparcie ich oceny na kwotach należności wywozowych uznanych przez nie za nieobowiązujące. Instytucje te naruszyły ponadto art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 uznając, że brak zwrotu podatku VAT w odniesieniu do wywozu benzenu stanowi znaczną interwencję państwa w decyzje rynkowe skarżącej.
—

stwierdzenie nieważności art. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 626/2012 z dnia 26 czerwca 2012 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu winowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (1) (zwanego dalej „zaskarżonym rozporządzeniem”) w zakresie w jakim cło antydumpingowe nałożone na Ninghai Organic Chemical Factory i Changmao Biochemical Engineering Company Co. Ltd zostało ustanowione bezprawnie, ze względu na oczywiste błędy w ocenie skutkujące bezprawnością środka, naruszenie art. 2 i art. 11 ust. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (2) (zwanego dalej „podstawowym rozporządzeniem antydumpingowym”) oraz naruszenie prawa skarżących do obrony i brak wystarczającego uzasadnienia zaskarżonego rozporządzenia;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 379/25

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2012 r. — Deutsche Rockwool Mineralwoll przeciwko OHIM — Ceramicas del Foix (Rock & Rock)

(Sprawa T-436/12)

2012/C 379/43

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deustche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (Gladbeck, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Krenzel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Ceramicas del Foix, SA (Barcelona, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 10 lipca 2012 r. w sprawie R 495/2011-2; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: graficzny znak towarowy „Rock & Rock” dla towarów należących do klas 2, 19 i 27 — wspólnotowy znak towarowy nr 3468774

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Ceramicas del Foix, SA

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Wniosek o unieważnienie prawa do znaku opierał się na względnych podstawach odmowy rejestracji zgodnie z art. 53 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009. Skarżąca podniosła następujące wcześniejsze prawa do znaku: słowny znak towarowy „Rock” zarejestrowany w Niemczech pod nr. 30229274 dla towarów i usług z klas 1, 6, 7, 8, 17, 19, 37 i 42; słowny znak towarowy „MASTERROCK” zarejestrowany w Niemczech pod nr. 30212141 dla towarów i usług z klas 17, 19 i 37; słowny znak towarowy „FIXROCK” zarejestrowany w Niemczech pod nr. 39920622 dla towarów z klas 6, 7 i 19; słowny znak towarowy „FLEXIROCK” zarejestrowany w Niemczech pod nr. 2078534 dla towarów z klasy 19; słowny znak towarowy „COVERROCK” zarejestrowany w Niemczech pod nr. 39732094 dla towarów z klas 17 i 19; słowny znak towarowy „CEILROCK” zarejestrowany w Niemczech pod nr. 30306452 dla towarów z klas 6, 17 i 19

Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.