ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja przeciwko Republice Czeskiej

(sprawa C-115/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/27/WE — Leki gotowe — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 9)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie wszelkich przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 136, str. 34)

Sentencja

1) Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 tej dyrektywy.

2) Republika Czeska pokrywa koszty postępowania.

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja przeciwko Republice Czeskiej

(sprawa C-115/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/27/WE — Leki gotowe — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 9)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie wszelkich przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 136, str. 34)

Sentencja

1) Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 tej dyrektywy.
Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja przeciwko Portugalii

(sprawa C-4/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 9)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz.U. L 321, str. 26)

Sentencja

1) Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 10 ust. 1 tej dyrektywy.

2) Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja przeciwko Portugalii

(sprawa C-4/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 9)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz.U. L 321, str. 26)

Sentencja

1) Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 10 ust. 1 tej dyrektywy.
Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja przeciwko Portugalii

(sprawa C-35/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/28/WE — Weterynaryjne produkty lecznicze — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 7)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/82/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz.U. L 136, str. 58)

Sentencja

1) Nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/82/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.

2) Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja przeciwko Portugalii

(sprawa C-35/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/28/WE — Weterynaryjne produkty lecznicze — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 7)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/82/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz.U. L 136, str. 58)

Sentencja

1) Nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/82/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.
Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja przeciwko Irlandii

(sprawa C-66/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/27/WE — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 7)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 136, str. 34)

Sentencja

1) Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

2) Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja przeciwko Irlandii

(sprawa C-66/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/27/WE — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 7)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 136, str. 34)

Sentencja

1) Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.
Sama okoliczność, że spółka będąca rezydentem otrzymuje pożyczkę od spółki powiązanej mającej siedzibę w innym państwie członkowskim, nie może uzasadniać ogólnego domniemania nadużycia i usprawiedliwiać przepisu naruszającego wykonywanie swobód podstawowych zagwarantowanych przez traktat. Natomiast przepis krajowy ograniczający swobodę działalności gospodarczej może być usprawiedliwiony motywami zwalczania praktyk stanowiących nadużycie, jeżeli dotyczy on czysto sztucznych struktur, w oderwaniu od przyczyn ekonomicznych, których to struktur celem jest uniknięcie stosowania przepisów danego państwa członkowskiego i w szczególności unikanie podatku należnego z tytułu dochodu osiągniętego z działalności na terytorium krajowym.

Artykuły 43 WE i 48 WE sprzeciwiają się przepisom krajowym, na mocy których odsetki wypłacane przez spółkę z siedzibą w jednym państwie członkowskim członkowi zarządu, który jest spółką mającą siedzibę w innym państwie członkowskim, podlegają przekwalifikowaniu na dywidendy, a tym samym podlegają opodatkowaniu, jeśli na początku okresu podatkowego suma oprocentowanych pożyczek jest wyższa niż wpłacony kapitał wraz z opodatkowanymi rezerwami, podczas gdy w tych samych okolicznościach odsetki wypłacane członkowi zarządu, który jest spółką mającą siedzibę w tym samym państwie członkowskim, nie podlegają przekwalifikowaniu na dywidendy, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu.

W istocie taka różnica w traktowaniu spółek zależnych będących rezydentami w zależności od miejsca siedziby spółki, która będąc członkiem zarządu, udziela im pożyczki, stanowi ograniczenie swobody działalności gospodarczej, ponieważ czyni ona mniej atrakcyjnym korzystanie ze swobody działalności gospodarczej przez spółki mające siedzibę w innych państwach członkowskich, które w konsekwencji mogą zrezygnować z zarządzania spółką w państwie członkowskim, które przyjęło te przepisy, a nawet zrezygnować z nabycia, utworzenia lub utrzymania spółki zależnej w tym państwie członkowskim.

Nawet jeżeli stosowanie limitu takiego jak ten przewidziany we wspomnianych przepisach krajowych ma na celu zwalczanie nadużyć, to w każdym razie wykracza ono poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu, ponieważ wpływa ono również na sytuacje, w których dana czynność nie może być uważana za czysto sztuczną strukturę. Jeżeli odsetki wypłacane spółkom niebędącym rezydentami są kwalifikowane jako dywidendy, gdy przekraczają taki limit, nie można wykluczyć, że ta kwalifikacja ma zastosowanie także w odniesieniu do odsetek wypłacanych tytułem wynagrodzenia za pożyczki udzielone w warunkach pełnej konkurencji.

(por. pkt 23, 32–34; sentencja)
Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 18 grudnia 2007 r. — Komisja przeciwko Portugalii

(sprawa C-284/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2005/51/WE — Zamówienia publiczne — Procedury udzielania zamówień publicznych — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 8)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa — Nieprzyjęcie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych (Dz.U. L 257, s. 127)

Sentencja

1) Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

2) Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 18 grudnia 2007 r. — Komisja przeciwko Portugalii

(sprawa C-284/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2005/51/WE — Zamówienia publiczne — Procedury udzielania zamówień publicznych — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 8)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa — Nieprzyjęcie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych (Dz.U. L 257, s. 127)

Sentencja

1) Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.
1)

Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/82/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych, Republika Francuska uchybiła swoim zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 tej dyrektywy.
4.

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzestrzeganie decyzji Komisji w sprawie koncentracji — Środki obrony — Podanie w wątpliwość zgodności decyzji z prawem — Niedopuszczalność — Granice — Akt nieistniejący (art. 226 WE, 227 WE, 230 WE, 232 WE) por. pkt 34–38)
Artykuł 10 ust. 1 oraz art. 3 ust. 2, 4 i 6 dyrektywy 2002/21 w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, by zadania przydzielania krajowych zasobów numeracyjnych oraz zarządzania krajowymi planami numeracyjnymi były rozdzielone między kilka niezależnych organów regulacyjnych, pod warunkiem że informacja o podziale zadań jest podana do publicznej wiadomości, łatwo dostępna i przekazana Komisji.

(por. pkt 27; pkt 2 sentencji)
Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 26 lutego 2008 r. — Komisja przeciwko Luksemburgowi

(sprawa C-273/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa — Dyrektywa 2005/51/WE — Zamówienia publiczne — Procedury udzielania zamówień publicznych”

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 9)

2. Państwa członkowskie — Zobowiązania — Wykonanie dyrektyw — Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Względy uzasadniające wynikające z wewnętrznego porządku prawnego — Niedopuszczalność (art. 226 WE) (por. pkt 10)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa — Nieprzyjęcie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych (Dz.U. L 257, s. 127)

Sentencja

1) Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

2) Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 26 lutego 2008 r. — Komisja przeciwko Luksemburgowi

(sprawa C-273/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa — Dyrektywa 2005/51/WE — Zamówienia publiczne — Procedury udzielania zamówień publicznych”

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 9)

2. Państwa członkowskie — Zobowiązania — Wykonanie dyrektyw — Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Względy uzasadniające wynikające z wewnętrznego porządku prawnego — Niedopuszczalność (art. 226 WE) (por. pkt 10)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa — Nieprzyjęcie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych (Dz.U. L 257, s. 127)

Sentencja

1) Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.
O ile umowa podpisana między władzą publiczną, spółką działającą w zakresie rozwoju i promocji lotniska oraz spółką zajmującą się lotniczym transportem towarów, przewidująca pewne roboty budowlane związane ze zmianą infrastruktury tego portu lotniczego w celu umożliwienia jego wykorzystywania przez 24 godziny na dobę oraz przez 365 dni w roku, nie jest przedsięwzięciem w rozumieniu dyrektywy w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, to do sądu krajowego należy ustalenie, na podstawie właściwych przepisów krajowych, czy umowa taka zawiera zezwolenie na inwestycję w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 85/337. W tym kontekście należy zbadać, czy to zezwolenie na inwestycję wpisuje się w wieloetapową procedurę obejmującą decyzję główną i decyzje wykonawcze oraz czy należy uwzględnić łączny skutek kilku przedsięwzięć, których oddziaływanie na środowisko naturalne powinno zostać ocenione całościowo.

(por. pkt 28; pkt 1 sentencji)
Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja przeciwko Hiszpanii

(sprawa C-58/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 7)

2. Państwa członkowskie — Zobowiązania — Wykonanie dyrektyw — Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Względy uzasadniające wynikające z wewnętrznego porządku prawnego — Niedopuszczalność (art. 226 WE) (por. pkt 8)

3. Akty instytucji — Dyrektywy — Wykonanie przez państwa członkowskie (art. 249 akapit trzeci WE) (por. pkt 11, 13)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz.U. L 321, s. 26)

Sentencja

1) Nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

2) Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 lutego 2008 r. — Komisja przeciwko Hiszpanii

(sprawa C-58/07)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie”

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 7)

2. Państwa członkowskie — Zobowiązania — Wykonanie dyrektyw — Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Względy uzasadniające wynikające z wewnętrznego porządku prawnego — Niedopuszczalność (art. 226 WE) (por. pkt 8)

3. Akty instytucji — Dyrektywy — Wykonanie przez państwa członkowskie (art. 249 akapit trzeci WE) (por. pkt 11, 13)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz.U. L 321, s. 26)

Sentencja

1) Nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.