ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 61/25

Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Vanda Pharmaceuticals/Komisja

(Sprawa T-211/18) (1)

(Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Wniosek o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Fanaptum - iloperydon - Decyzja odmowna Komisji - Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 - Naukowa ocena ryzyka i korzyści związanych z produktem leczniczym - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Proporcjonalność - Równość traktowania)

(2020/C 61/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vanda Pharmaceuticals Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci M. Meulenbelt, B. Natens, A.S. Melin i C. Muttin)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Haasbeek i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, z jednej strony, decyzji wykonawczej Komisji C(2018) 252 final z dnia 15 stycznia 2018 r. w sprawie odmowy, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 13, t. 34, s. 229), wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Fanaptum – iloperydon”, a z drugiej strony, opinii oraz sprawozdania oceniającego Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi Europejskiej Agencji ds. Produktów Leczniczych (EMA) z dnia 9 listopada 2017 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Vanda Pharmaceuticals Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 190 z 4.6.2018.
Wyrok Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Barata / Parlament

(Sprawa T-81/18) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Procedura certyfikacji - Postępowanie w sprawie awansu (2016) - Nieuwzględnienie na ostatecznej liście urzędników wybranych do celów programu szkoleniowego - Artykuł 45a regulaminu pracowniczego - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Równość traktowania - Prawo do obrony)

(2020/C 175/14)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: João Miguel Barata (Evere, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci G. Pandey, D. Rovetta i V. Villante)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: J. Steele i I. Terwinghe, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie zmierzające do stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 30 października 2017 r., na mocy której oddalono zażalenie skarżącego; po drugie, pisma z dnia 20 marca 2017 r. zawierającego opinię Wspólnego Komitetu ds. Procedury Poświadczania, w której zalecono, aby organ powołujący oddalił skargę skarżącego; po trzecie, pisma z dnia 14 lutego 2017 r., w którym powiadomiono skarżącego o jego wynikach i poinformowano go o sporządzeniu projektu listy zawierającej nazwiska siedmiu osób wybranych do celów programu szkoleniowego; po czwarte, pisma z dnia 8 grudnia 2016 r., w którym powiadomiono skarżącego o wynikach, jakie uzyskał w pierwszym etapie procedury certyfikacji w 2016 r.; po piąte, pisma z dnia 21 grudnia 2016 r., w którym poinformowano skarżącego o wyniku jego wniosku o ponowne rozpatrzenie; oraz po szóste, wewnętrznego ogłoszenia o naborze 2016/014 z dnia 7 października 2016 r., podanego do wiadomości personelu w dniu 20 października 2016.r, oraz całego projektu listy urzędników wybranych do wzięcia udziału w programie szkoleniowym.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) João Miguel Barata pokrywa koszty postępowania.

(1) Dz.U. C 142 z 23.4.2018.
C 175/14

Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – QB/EBC

(Sprawa T-215/18) (1)

(Służba publiczna - Personel EBC - Postępowanie w sprawie oceny - Sprawozdanie z oceny za 2016 r. - Autor sprawozdania z oceny - Oczywisty błąd w ocenie - Zwolnienie chorobowe - Przeniesienie z urzędu - Wynagrodzenie - Decyzja odmowna w sprawie przyznania awansu płacowego - Właściwość organu wydającego akt niekorzystny - Odpowiedzialność)

(2020/C 175/15)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: QB (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: F. von Lindeiner i M. Rötting, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zmierzająca, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny skarżącej za 2016 r. oraz decyzji odmownej EBC z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie przyznania jej awansu płacowego, a także o ile zajdzie taka potrzeba, do stwierdzenia nieważności decyzji EBC z dnia 18 września 2017 r. i dorozumianej decyzji EBC oddalającej odpowiednio skargę administracyjną i zażalenie skarżącej oraz, po drugie, do naprawienia szkody, jaką skarżąca w swej ocenie poniosła.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji odmownej Europejskiego Banku Centralnego z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie przyznania QB awansu płacowego.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) QB pokrywa dwie trzecie swoich kosztów postępowania.

4) EBC pokrywa własne koszty postępowania oraz jedną trzecią kosztów poniesionych przez QB.

(1) Dz.U. C 211 z 18.6.2018.
C 175/16

Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – LL-Carpenter / Komisja

(Sprawa T-531/18) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek pojazdów silnikowych w Republice Czeskiej - Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji - Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 - Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Obowiązek uzasadnienia)

(2020/C 175/18)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: LL-CARPENTER s. r. o. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: M. Nedelka, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Dawes, M. Farley oraz K. Walkerová, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 4138 final z dnia 26 czerwca 2018 r. dotyczącej odrzucenia skargi do Komisji wniesionej przez skarżącą w przedmiocie naruszeń art. 101 i 102 TFUE, jakich miały się dopuścić przedsiębiorstwa grupy Subaru w sektorze sprzedaży pojazdów silnikowych (sprawa AT.40037 – Carpenter/Subaru).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) LL-CARPENTER s. r. o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 399 z 5.11.2018.
C 175/16

Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Teeäär/BCE

(Sprawa T-547/18) (1)

(Służba publiczna - Personel EBC - Program wspierania rozwoju kariery zawodowej poza EBC - Oddalenie wniosku o dopuszczenie do udziału - Przesłanki kwalifikujące - Odmienne wymagania dotyczące stażu pracy w zależności od tego, czy członek personelu jest zaklasyfikowany do pojedynczego czy podwójnego przedziału płacowego - Zaszeregowanie do przedziału płacowego w zależności od rodzaju stanowiska pracy - Równość traktowania - Proporcjonalność - Oczywisty błąd w ocenie)

(2020/C 175/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Raivo Teeäär (Tallin, Estonia) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: D. Camilleri Podestà i F. Malfrère, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji EBC z dnia 27 lutego 2018 r. odrzucającej zgłoszenie skarżącego do programu pilotażowego wspierania kariery zawodowej poza EBC oraz, w razie potrzeby, decyzji EBC z dnia 3 lipca 2018 r. oddalającej szczególne odwołanie skarżącego od wspomnianej decyzji z dnia 27 lutego 2018 r., a po drugie, o naprawienie szkody, jaką miał ponieść z powodu tej decyzji.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Raivo Teeäär zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 427 z 26.11.2018.
C 137/46

Wyrok Sądu z dnia 10 marca 2020 r. – IFSUA / Rada

(Sprawa T-251/18) (1)

(Rybołówstwo - Ochrona żywych zasobów morza - Rozporządzenie (UE) 2018/120 - Środki dotyczące połowów labraksa (Dicentrarchus labrax) - Skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przez stowarzyszenie - Artykuł 263 TFUE - Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych - Bezpośrednie oddziaływanie na sytuację członków stowarzyszenia - Dopuszczalność - Kompetencje Unii do regulacji połowów rekreacyjnych - Pewność prawa - Ochrona zaufania - Równość traktowania - Zasada niedyskryminacji - Proporcjonalność - Zasada ostrożności - Wolność zrzeszania się i prowadzenia działalności gospodarczej)

(2020/C 137/72)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: International Forum for Sustainable Underwater Activities (IFSUA) (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: T. Gui Mori i R. Agut Jubert, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Naert i P. Plaza García, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Morales Puerta, F. Moro i A. Stobiecka-Kuik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2018/120 z dnia 23 stycznia 2018 r. ustalającego uprawnienia do połowów na rok 2018 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/127 (Dz.U. 2018, L 27, s. 1).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) International Forum for Sustainable Underwater Activities (IFSUA) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 221 z 25.6.2018.
Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Agrochem-Maks / Komisja

(Sprawa T-574/18) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna o nazwie oksasulfuron - Nieodnowienie zatwierdzenia do celów wprowadzenia do obrotu - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 41 ust. 2 lit. c) karty praw podstawowych - Oczywisty błąd w ocenie - Artykuł 6 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i pkt 2.2. załącznika II do rozporządzenia nr 1107/2009 - Zasada ostrożności)

(2020/C 230/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Agrochem-Maks d.o.o. (Zagrzeb, Chorwacja) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Lewis, I. Naglis i G. Koleva, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, C. Meyer-Seitz, H. Shev, J. Lundberg i H. Eklinder, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1019 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej oksasulfuron zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2018, L 183, s. 14).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Agrochem-Maks d.o.o. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszego postępowania i postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

3) Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 427 z 26.11.2018.
Wyrok Sądu z dnia 13 maja 2020 r. – Talanton / Komisja

(Sprawa T-195/18) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji (2007-2013) - Umowa Perform - Koszty kwalifikowalne - Częściowy zwrot wypłaconych kwot - Nadużycie uprawnień wynikających z umowy - Zasada dobrej wiary - Uzasadnione oczekiwania - Ciężar dowodu - Żądanie wzajemne)

(2020/C 215/33)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Talanton Anonymi Emporiki – Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon (Palaio Faliro, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci K. Damis i M. Angelopoulos)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i A. Kyratsou, pełnomocnicy, których wspierał adwokat G. Gerapetritis)

Przedmiot

Z jednej strony, oparte na art. 272 TFUE żądanie stwierdzenia, że wydatki, które skarżąca zgłosiła w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 215952 dotyczącej wykonania projektu zatytułowanego „A sophisticated multi-parametric system for the continuous-effective assessment and monitoring of motor status in parkinson’s disease and other neurodegenerative diseases”, zawartej w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji (2007-2013), były kwalifikowalne oraz że zażądanie przez Komisję zwrotu kwot 481 835,56 i 29 694,10 EUR z tytułu wspomnianej umowy o udzielenie dotacji stanowiło naruszenie obowiązków umownych tej instytucji, a z drugiej strony, żądanie wzajemne mające na celu zasądzenie od skarżącej zapłaty kwoty 481 835,56 EUR wraz z odsetkami.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Od Talanton Anonymi Emporiki – Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon zasądza się na rzecz Komisji Europejskiej zapłatę – tytułem kosztów niekwalifikowalnych – kwoty 481 835,56 EUR wraz z odsetkami za opóźnienie według stawki 3,5 % począwszy od dnia 26 lutego 2018 r.

3) Od Talanton Anonymi Emporiki – Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon zasądza się na rzecz Komisji zapłatę – tytułem odszkodowania ryczałtowego – kwoty 29 694,10 EUR wraz z odsetkami za opóźnienie według stawki 3,5 % począwszy od dnia 26 lutego 2018 r.

4) Talanton Anonymi Emporiki – Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 211 z 18.6.2018.
Wyrok Sądu z dnia 13 maja 2020 r. – Peek & Cloppenburg / EUIPO – Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)

(Sprawa T-444/18) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku i stwierdzenia jego wygaśnięcia - Słowny unijny znak towarowy Peek & Cloppenburg - Wcześniejsza krajowa nazwa handlowa Peek & Cloppenburg - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 i art. 60 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Współistnienie krajowej nazwy handlowej i unijnego znaku towarowego - Porozumienie o wytyczeniu stref - Stosowanie prawa krajowego przez EUIPO - Zawieszenie postępowania administracyjnego - Artykuł 70 rozporządzenia 2017/1001 - Zasada 20 ust. 7 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 71 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625] - Oczywisty błąd w ocenie)

(2020/C 215/36)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Peek & Cloppenburg KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Lange)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Peek & Cloppenburg KG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Renck, M. Petersenn i C. Stöber)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 kwietnia 2018 r. (sprawa R 522/2006-1) dotyczącą postępowania w sprawie w sprawie unieważnienia prawa do znaku i stwierdzenia jego wygaśnięcia między Peek & Cloppenburg (Hamburg) a Peek & Cloppenburg (Düsseldorf)

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Peek & Cloppenburg KG (Düsseldorf) zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 311 z 3.9.2018.
C 209/23

Wyrok Sądu z dnia 29 kwietnia 2020 r. – Tilly-Sabco / Rada i Komisja

(Sprawa T-707/18) (1)

(Rolnictwo - Refundacje wywozowe - Mięso drobiowe - Rozporządzenie (UE) 2018/1277 wydane w następstwie stwierdzenia nieważności w wyroku Trybunału rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 689/2013 - Właściwość organu wydającego akt - Nadużycie proceduralne - Obowiązek uzasadnienia - Odpowiedzialność pozaumowna - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Szkoda)

(2020/C 209/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Tilly-Sabco (Guerlesquin, Francja) (przedstawiciele: R. Milchior i S. Charbonnel, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: D. Komilaki i M. Alver, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Lewis i B. Hofstötter, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2018/1277 z dnia 18 września 2018 r. w sprawie określenia refundacji wywozowych w odniesieniu do mięsa drobiowego (Dz.U. 2018, L 239, s. 1), a po drugie, oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody, jaką skarżąca miała ponieść wskutek ustalenia na poziomie zero EUR kwoty rzeczonych refundacji wywozowych w okresie od dnia 19 lipca do dnia 31 grudnia 2013 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Tilly-Sabco zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 54 z 11.2.2019.
C 378/27

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – BNP Paribas / EBC

(Sprawy połączone T-150/18 i T-345/18) (1)

(Polityka gospodarcza i pieniężna - Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi - Składki na rzecz systemu gwarancji depozytów lub jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w postaci nieodwołalnych zobowiązań do zapłaty - Zadania powierzone EBC - Szczególne uprawnienia nadzorcze EBC - Artykuł 4 ust. 1 lit. f), art. 16 ust. 1 lit. c) i art. 16 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 - Środek nakładający obowiązek odliczenia skumulowanej kwoty wartości nieodwołalnych zobowiązań do zapłaty od kapitału podstawowego Tier I - Brak przeprowadzenia indywidualnego przeglądu)

(2020/C 378/32)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: BNP Paribas (Paryż, Francja) (przedstawiciele: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi i M. Dalon, avocats)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: E. Koupepidou, R. Bax i F. Bonnard, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji EBC: ECB/SSM/2017-R0MUWSFPU8MPRO8K5P83/248 z dnia 19 grudnia 2017 r., ECB-SSM-2018-FRBNP-17 z dnia 26 kwietnia 2018 r. oraz ECB-SSM-2019-FRBNP-12 z dnia 14 lutego 2019 r.

Sentencja

1) Sprawy T-150/18 i T-345/18 zostają połączone do celów wydania niniejszego wyroku.

2) Stwierdzona zostaje nieważność pkt 9.1-9.3 decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) ECB/SSM/2017-R0MUWSFPU8MPRO8K5P83/248 z dnia 19 grudnia 2017 r., pkt 9.1-9.3 decyzji EBC ECB-SSM-2018-FRBNP-17 z dnia 26 kwietnia 2018 r. oraz pkt 8.1-8.4 decyzji EBC SSM-2019-FRBNP-12 z dnia 14 lutego 2019 r.

3) EBC zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 161 z 7.5.2018.
Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – BRF i SHB Comercio e Industria de Alimentos / Komisja

(Sprawa T-429/18) (1)

(Zdrowie publiczne - Szczegółowe przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi - Zmiana wykazu zakładów z państw trzecich, z których dozwolony jest przywóz określonych produktów pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do niektórych zakładów z Brazylii - Artykuł 12 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 854/2004 - Komitologia - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Uprawnienia Komisji - Równość traktowania - Proporcjonalność)

(2020/C 339/12)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: BRF SA (Itajaí, Brazylia) i SHB Comércio e Indústria de Alimentos SA (Itajaí) (przedstawiciele: adwokaci D. Arts i G. van Thuyne)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Lewis, B. Eggers i B. Hofstötter, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/700 z dnia 8 maja 2018 r. zmieniającego wykazy zakładów z państwa trzeciego, z których dozwolony jest przywóz wymienionych produktów pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do niektórych zakładów z Brazylii (Dz.U. 2018, L 118, s. 1).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) BRF SA i SHB Comércio e Indústria de Alimentos SA zostają obciążone kosztami Komisji, w tym kosztami postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych.

(1) Dz.U. C 341 z 24.9.2018.
Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Siberia Oriental / CPVO (Siberia)

(Sprawa T-737/18) (1)

(Odmiany roślin - Wniosek o zmianę daty wygaśnięcia wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin dla odmiany Siberia gatunku Lilium L. - Odwołanie do Izby Odwoławczej CPVO - Niedopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 - Skuteczna ochrona sądowa - Artykuł 67 ust. 1 i art. 87 rozporządzenia nr 2100/94 - Sprostowanie oczywistych pomyłek - Artykuł 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 874/2009)

(2020/C 271/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Siberia Oriental BV (‘t Zand, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat T. Overdijk)

Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (przedstawiciele: M. Ekvad, F. Mattina i O. Lamberti, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 15 października 2018 r. (sprawa A 009/2017) dotyczącą wniosku o zmianę daty wygaśnięcia wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin dla odmiany Siberia gatunku Lilium L.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Siberia Oriental BV pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO).

(1) Dz.U. C 54 z 11.2.2019.
Wyrok Sądu z dnia z dnia 10 czerwca 2020 r. – Boyer / EUIPO – Philicon-97 (PHILIBON DEPUIS 1957 www.philibon.com)

(Sprawa T-718/18) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy PHILIBON DEPUIS 1957 www.philibon.com - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy PHILICON - Względna podstawa odmowy rejestracji - Znak towarowy powszechnie znany w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej - Artykuł 8 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2020/C 255/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Boyer (Moissac, Francja) (przedstawiciel: adwokat E. Junca)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Lapinskaite, A. Folliard-Monguiral, H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Philicon-97 AD (Płowdiw, Bułgaria) (przedstawiciele: adwokaci V. Pavlov i M. Lazarov)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 października 2018 r. (sprawa R 374/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Philicon 97 a Boyer.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Boyer zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 54 z 11.2.2019.
Wyrok Sądu z dnia z dnia 10 czerwca 2020 r. – B.D. / EUIPO – Philicon-97 (PHILIBON)

(Sprawa T-717/18) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy PHILIBON - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy PHILICON - Względna podstawa odmowy rejestracji - Znak towarowy powszechnie znany w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej - Artykuł 8 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2020/C 255/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: B.D. — Boyer Developpement (Moissac, Francja) (przedstawiciel: adwokat E. Junca)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Lapinskaite, A. Folliard-Monguiral, H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Philicon-97 AD (Płowdiw, Bułgaria) (przedstawiciele: adwokaci V. Pavlov i M. Lazarov)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 października 2018 r. (sprawa R 375/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Philicon 97 a B.D. – Boyer Developpement.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) B.D. – Boyer Developpement zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 54 z 11.2.2019.