Keywords

Summary



Keywords

1. Postępowanie – System językowy – Składanie pism procesowych i dokumentów w języku innym niż język postępowania – Przesłanki dopuszczalności

(regulamin Trybunału Sprawiedliwości, art. 29 § 2 lit. a), art. 3)

2. Postępowanie – Powaga rzeczy osądzonej – Zakres

3. Środowisko naturalne – Ochrona wód przed zanieczyszczeniami azotanami pochodzenia rolniczego – Dyrektywa 91/676

(dyrektywa Rady 91/676, art. 4, 5, załącznik IIA, pkt 1, 2, 5, 6, załącznik III, ust. 1 pkt 1, 2)

Summary

1. Zgodnie z art. 29 § 2 lit. a) oraz art. 29 § 3 akapity pierwszy i drugi regulaminu postępowania przed Trybunałem pisma procesowe i załączniki do nich powinny być składane w języku postępowania. Do dokumentów sporządzonych w innym języku powinno zatem zostać dołączone tłumaczenie na język postępowania.

Jednakże zgodnie z art. 29 § 3 akapit trzeci regulaminu postępowania w przypadku obszernych pism procesowych i dokumentów można składać przekłady wyciągów. Ponadto w każdej chwili Trybunał może z urzędu lub na wniosek stron zażądać pełniejszego lub całościowego przekładu.

W związku z tym nie należy wyłączyć z akt dwóch załączników, które zostały złożone w języku innym niż język postępowania w chwili wniesienia skargi, a których tłumaczenie na język postępowania zostało złożone na późniejszym etapie zgodnie z wnioskiem sekretariatu Trybunału.

(por. pkt 16, 17, 19, 20)

2. Zasada powagi rzeczy osądzonej ma zastosowanie w postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Powaga rzeczy osądzonej obejmuje jednak jedynie okoliczności faktyczne i prawne, które w rzeczywistości lub w konieczny sposób zostały rozstrzygnięte w danym orzeczeniu sądowym. W przypadku postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego zasada powagi rzeczy osądzonej nie może być skutecznie podnoszona przez to państwo członkowskie w oparciu o wcześniejszy wyrok jeżeli nie istnieje w tych dwóch sprawach tożsamość okoliczności faktycznych i prawnych to ze względu na treść zarzutów podniesionych przez Komisję.

(por. pkt 27, 34)

3. Nie wprowadzając w swoich uregulowania krajowych okresów zakazów rolniczego wykorzystania każdego rodzaju nawozów, w tym nawozów chemicznych, przewidując, że żaden z okresów, podczas których zabronione jest rolnicze wykorzystywanie określonych nawozów, nie obowiązuje dla łąk, przyznając właściwym ministrom swobodne uznanie przy rozpatrywaniu indywidualnych wniosków o przyznanie wyjątków od okresów zakazu rolniczego wykorzystania w wyjątkowych sytuacjach klimatycznych lub w przypadkach nadzwyczajnych zdarzeń mających wpływ na gospodarstwo rolne, nie przewidując w odniesieniu do instalacji do przechowywania odchodów zwierzęcych, które nie są przedmiotem modernizacji, zasad dotyczących pojemności zbiorników do przechowywania odchodów zwierzęcych ani, że pojemność ta musi przekraczać pojemność wymaganą do przechowywania w najdłuższym okresie, podczas którego rolnicze wykorzystanie w strefie zagrożenia jest zabronione, chyba że można wykazać, iż wszelkie ilości odchodów zwierzęcych przekraczające rzeczywistą pojemność przechowywania zostaną usunięte w sposób, który nie będzie szkodliwy dla środowiska, zakazując wykorzystania na gruntach o dużym nachyleniu jedynie nawozów pochodzenia organicznego nie włączając w to nawozów chemicznych i nie przyjmując przepisów dotyczących rolniczego wykorzystania nawozów chemicznych, jak również odchodów zwierzęcych, w szczególności dotyczące jego częstotliwości i równomierności, aby móc utrzymać na dopuszczalnym poziomie przeciekanie do wód substancji odżywczych, państwo członkowskie uchybia zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 4 i 5 dyrektywy 91/676 dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego w związku z częścią A pkt 1, 2, 5 i 6 załącznika II oraz ust. 1 pkt 1 i 2 załącznika III do tej dyrektywy.

(por. pkt 54, 55, 58, 60, 62–66, 68, 70, 71; sentencja)