1.

Zarzut pierwszy dotyczący nieodpowiedniego wykonania przez Komisję uprawnienia do wyłączenia pewnych kwot z finansowania Unii na podstawie art. 52 rozporządzenia nr 1306/2013 (2). Komisja w niewłaściwy sposób przeprowadziła procedurę rozliczania zgodności w odniesieniu do lat składania wniosków 2017 i 2018: Komisja popełniła błąd, uznając, że wystąpiła nieprawidłowość dotycząca kontroli administracyjnych obejmujących płatności z tytułu zazieleniania, mająca wpływ na fundusze. Nawet przy założeniu, że taka nieprawidłowość wystąpiła, zachowanie instytucji Unii – w szczególności wyjątkowo niejasne sformułowanie ustaleń i zbieżność w czasie dochodzeń z 2017 r. i 2018 r. – uniemożliwiło przedstawienie odpowiednich obliczeń skutków z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 34 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia nr 908/2014 (3). W tym kontekście Komisja odmówiła, bez uzasadnienia i z naruszeniem art. 34 ust. 6 tego rozporządzenia, przeanalizowania danych i obliczeń przedstawionych przez władze rumuńskie we wniosku o polubowne załatwienie sprawy w odniesieniu do dochodzenia z 2018 r. (wniosek z dnia 5 lutego 2020 r.). W żadnym wypadku Komisja nie powinna była zastosować korekt ryczałtowych w wysokości 5 %. Zachowanie instytucji Unii w ramach dochodzenia z 2018 r. w odniesieniu do nieprawidłowości dotyczących aktualizacji LPIS (4)– jakości i prawidłowej identyfikacji działek referencyjnych w LPIS-GIS (5), w szczególności fakt, że w jej ostatecznym stanowisku dotyczącym dochodzenia z 2017 r. wyjaśniono istotne aspekty (stanowisko przekazane w dniu 20 grudnia 2019 r.), uniemożliwiło ustalenie zakresu tych nieprawidłowości i przedstawienie odpowiednich obliczeń skutków z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 34 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia nr 908/2014. W tym kontekście Komisja odmówiła, bez uzasadnienia i z naruszeniem art. 34 ust. 6 tego rozporządzenia, przeanalizowania danych i obliczeń przedstawionych przez władze rumuńskie we wniosku o polubowne załatwienie sprawy w odniesieniu do dochodzenia z 2018 r. (wniosek z dnia 5 lutego 2020 r.). Zachowanie instytucji Unii w ramach dochodzenia z 2018 r. w odniesieniu do nieprawidłowości dotyczącej maksymalnej powierzchni kwalifikującej się do objęcia pomocą obszarową finansowaną przez EFRROW, które polegało na narzuceniu własnej metody obliczania, nie może zastąpić analizy danych i obliczeń przedstawionych przez władze rumuńskie w dniu 10 czerwca 2019 r. Ponadto zachowanie to uniemożliwiło władzom rumuńskim zidentyfikowanie w terminie przewidzianym w art. 34 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia nr 908/2014 koniecznych dostosowań danych i obliczeń. W tym kontekście Komisja odmówiła, bez uzasadnienia i z naruszeniem art. 34 ust. 6 tego rozporządzenia, przeanalizowania danych i obliczeń przedstawionych przez władze rumuńskie we wniosku o polubowne załatwienie sprawy w odniesieniu do dochodzenia z 2018 r. (wniosek z dnia 5 lutego 2020 r.). Komisja niesłusznie uznała, że wystąpiła nieprawidłowość dotycząca przeprowadzenia wystarczającej liczby kontroli na miejscu w ramach systemu płatności z tytułu zazieleniania, odwołując się błędnie do danych i statystyk kontrolnych przekazanych na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 809/2014 (6). Nawet przy założeniu, że taka nieprawidłowość wystąpiła, Komisja nie powinna była zastosować korekt ryczałtowych w wysokości 5 %.