Sprawa C‑507/12

Jessy Saint Prix

przeciwko

Secretary of State for Work and Pensions

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom)

„Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 45 TFUE — Dyrektywa 2004/38/WE — Artykuł 7 — Pojęcie „pracownika” — Obywatelka Unii Europejskiej, która zaprzestała pracy ze względu na ograniczenia związane z ciążą i okresem poporodowym”

Streszczenie – wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 czerwca 2014 r.

Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Pojęcie – Kobieta, która zaprzestała pracy lub poszukiwania pracy z uwagi na fizyczne ograniczenia wynikające z zaawansowanej ciąży i okresu poporodowego – Zachowanie statusu pracownika – Przesłanka – Powrót do pracy w rozsądnym okresie – Badanie przez sąd krajowy [art. 45 TFUE; dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 7 ust. 1, art. 7 ust. 3 lit. a), art. 16 ust. 3] Obywatelstwo Unii – Prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich – Dyrektywa 2004/38 – Osoba okresowo niezdolna do pracy w wyniku choroby – Pojęcie – Kobieta, która tymczasowo zaprzestała pracy z uwagi na zaawansowaną ciążę i okres poporodowy – Wyłączenie – Możliwość dalszego korzystania ze statusu pracownika [dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 7 ust. 3 lit. a)]

Artykuł 45 TFUE należy interpretować w ten sposób, że kobieta, która zaprzestaje pracy lub poszukiwania pracy z uwagi na fizyczne ograniczenia wynikające z zaawansowanej ciąży i okresu poporodowego, zachowuje status „pracownika” w rozumieniu tego artykułu, pod warunkiem że powróci do pracy lub znajdzie inną pracę w rozsądnym okresie po urodzeniu dziecka. W tym względzie ani z rozpatrywanego jako całość art. 7 dyrektywy 2004/38 w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, ani z pozostałych przepisów tej dyrektywy nie wynika, że w takich okolicznościach obywatel Unii niespełniający przesłanek przewidzianych w rzeczonym artykule jest z tego względu systematycznie pozbawiany statusu „pracownika” w rozumieniu art. 45 TFUE. W istocie kodyfikacja instrumentów prawa Unii poprzedzających tę dyrektywę, która to kodyfikacja wyraźnie służy ułatwieniu wykonywania prawa obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, nie może sama w sobie ograniczyć zakresu pojęcia pracownika w rozumieniu traktatu FUE. W celu ustalenia, czy okres, jaki upłynął od porodu do powrotu do pracy, może być uznany za rozsądny, do danego sądu krajowego należy uwzględnienie wszystkich szczególnych okoliczności sprawy w postępowaniu głównym i właściwych przepisów krajowych regulujących okres urlopu macierzyńskiego zgodnie art. 8 dyrektywy 92/85 w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią. W istocie obywatelka Unii zostałaby zniechęcona do wykonywania przysługującego jej prawa swobodnego przemieszczania się, jeżeli, w sytuacji gdyby była w ciąży w państwie przyjmującym i zrezygnowałaby z tego względu z zatrudnienia, choćby na krótki okres, mogłaby stracić status pracownika w tym państwie. Tymczasem na podstawie szczególnej ochrony zapewnianej kobietom z uwagi na macierzyństwo i w szczególności art. 16 ust. dyrektywy 2004/38, jeżeli nieobecność uzasadniona ważnym zdarzeniem, takim jak ciąża lub poród, nie narusza ciągłości pięcioletniego pobytu w przyjmującym państwie członkowskim wymaganej w celu przyznania prawa stałego pobytu, fizyczne ograniczenia wynikające z zaawansowanej ciąży i bezpośredniego okresu poporodowego, które to ograniczenia zmuszają kobietę do tymczasowego zaprzestania pracy, nie mogą, a fortiori, doprowadzić do utracenia przez tę kobietę statusu pracownika. (por. pkt 31, 32, 42, 44, 46, 47; sentencja) Kobieta, która zaprzestaje tymczasowo pracy z uwagi na zaawansowaną ciążę i okres poporodowy, nie może być uznana za osobę okresowo niezdolną do pracy w wyniku choroby zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38 w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich. Jednakże nie można stwierdzić, że wspomniany ustęp wymienia w sposób wyczerpujący przesłanki, po których spełnieniu pracownik migrujący, niepozostający już w stosunku pracy, może jednak dalej korzystać ze wspomnianego statusu. (por. pkt 30, 38)

Sprawa C‑507/12

Jessy Saint Prix

przeciwko

Secretary of State for Work and Pensions

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom)

„Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 45 TFUE — Dyrektywa 2004/38/WE — Artykuł 7 — Pojęcie „pracownika” — Obywatelka Unii Europejskiej, która zaprzestała pracy ze względu na ograniczenia związane z ciążą i okresem poporodowym”

Streszczenie – wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 czerwca 2014 r.

Swobodny przepływ osób — Pracownicy — Pojęcie — Kobieta, która zaprzestała pracy lub poszukiwania pracy z uwagi na fizyczne ograniczenia wynikające z zaawansowanej ciąży i okresu poporodowego — Zachowanie statusu pracownika — Przesłanka — Powrót do pracy w rozsądnym okresie — Badanie przez sąd krajowy [art. 45 TFUE; dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 7 ust. 1, art. 7 ust. 3 lit. a), art. 16 ust. 3] Obywatelstwo Unii — Prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich — Dyrektywa 2004/38 — Osoba okresowo niezdolna do pracy w wyniku choroby — Pojęcie — Kobieta, która tymczasowo zaprzestała pracy z uwagi na zaawansowaną ciążę i okres poporodowy — Wyłączenie — Możliwość dalszego korzystania ze statusu pracownika [dyrektywa 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 7 ust. 3 lit. a)]