WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(druga izba)

z dnia 12 marca 2009 r.

Sprawa F-4/08

Johannes Hambura

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu

Służba publiczna – Personel tymczasowy – Nabór – Postępowanie w sprawie naboru – Niedopuszczenie do udziału – Ogłoszenie o naborze PE/95/S – Nieskorzystanie z formularza zgłoszenia zawartego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – Dopuszczalność – Uprzednie postępowanie administracyjne

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której J. Hambura żąda stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 5 grudnia 2007 r. w sprawie odrzucenia jego kandydatury, jako członka personelu tymczasowego, na stanowisko lekarza, określone w ogłoszeniu o naborze PE/95/S (Dz.U. C 244 A z 18.10.2007, s. 5).

Orzeczenie: Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. Skarżący zostaje obciążony całością kosztów postępowania.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Konkurs – Warunki dopuszczenia – Ustalenie w ogłoszeniu o konkursie – Uznanie administracyjne

(regulamin pracowniczy, załącznik III)

2. Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Szczegółowe przedstawienie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem do spraw Służby Publicznej

(statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21 akapit pierwszy; załącznik I, art. 7 ust. 3; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 35 § 1 lit. e))

1. Niezależnie od przysługującego komisji konkursowej zakresu uznania, jest ona związana treścią ogłoszenia o konkursie, a w szczególności ustalonymi w nim warunkami dopuszczenia do udziału w konkursie. To samo odnosi się zasadniczo do administracji, która również ma obowiązek przestrzegania warunków dopuszczenia zgłoszeń, gdyż w przeciwnym razie dopuszczałaby się naruszenia zasady równego traktowania.

(zob. pkt 46)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑145/02 Petrich przeciwko Komisji, 25 marca 2004 r., RecFP s. I‑A‑101, II‑447, pkt 34

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑12/05 Tas przeciwko Komisji, 11 lipca 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑79, II‑A‑1‑285, pkt 43

2. Na podstawie art. 35 § 1 lit. e) regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej skarga powinna wskazywać powołane zarzuty i argumenty co do prawa i stanu faktycznego. Elementy te winny być na tyle jasne i precyzyjne, by umożliwiały stronie pozwanej przygotowanie obrony, a Sądowi rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi, jeśli zajdzie taka potrzeba bez dodatkowych informacji. W celu zagwarantowania pewności prawa i prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości, aby skarga była dopuszczalna, konieczne jest, by istotne okoliczności faktyczne i prawne, będące podstawą jej złożenia, wynikały w sposób spójny i zrozumiały z samej treści skargi. Jest tak tym bardziej, że zgodnie z art. 7 ust. 3 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości część pisemna postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej obejmuje zasadniczo tylko jedną wymianę pism procesowych, chyba że Sąd ten postanowi inaczej. Ta specyficzna cecha postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej wyjaśnia, dlaczego – w odróżnieniu od rozwiązań przyjętych w postępowaniu przed Sądem Pierwszej Instancji lub Trybunałem Sprawiedliwości zgodnie z art. 21 akapit pierwszy statutu Trybunału – zarzuty i argumenty nie mogą być przedstawione w skardze w streszczonej formie. Takie mało restrykcyjne rozwiązanie powodowałoby bowiem w praktyce pozbawienie w znacznym stopniu skuteczności późniejszego przepisu szczególnego zawartego w załączniku do statutu Trybunału Sprawiedliwości.

(zob. pkt 49, 50)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑85/92 De Hoe przeciwko Komisji, 28 kwietnia 1993 r., Rec. s. II‑523, pkt 20; sprawa T‑154/98 Asia Motor France i in. przeciwko Komisji, 21 maja 1999 r., Rec. s. II‑1703, pkt 42; sprawa T‑277/97 Ismeri Europa przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 15 czerwca 1999 r., Rec. s. II‑1825, pkt 29

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑1/08 Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 26 czerwca 2008 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 25; sprawa T‑376/08 P odwołanie w toku przed Sądem Pierwszej Instancji