ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 44/7

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 grudnia 2008 r. — Coop de France bétail et viande, dawniej Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV), Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL), Jeunes agriculteurs (JA) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Republice Francuskiej

(Sprawy połączone C-101/07 P i C-110/07 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Rynek wołowiny i cielęciny - Porozumienie zawarte między krajowymi federacjami hodowców i ubojni mające na celu zawieszenie przywozu wołowiny i cielęciny oraz ustalenie minimalnych cen skupu - Grzywny - Rozporządzenie nr 17 - Artykuł 15 ust. 2 - Uwzględnienie obrotów przedsiębiorstw będących członkami federacji)

(2009/C 44/11)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszące odwołanie: Coop de France bétail et viande, dawniej Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV) (przedstawiciel: adwokat M. Ponsard) (C-101/07 P), Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL), Jeunes agriculteurs (JA) (przedstawiciele: adwokaci V. Ledoux i B. Neouze) (C-110/07 P)

Druga strona postępowania: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i S. Ramet, pełnomocnicy), Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A. Bouquet i X. Lewis, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Odwołanie wniesione od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) wydanego w dniu 13 grudnia 2006 r. w sprawach połączonych T-217/03 i T-245/03 FNCBV i in. przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę wnoszącej odwołanie zmierzającą, tytułem żądania głównego, do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2003/600/WE z dnia 2 kwietnia 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (Dz.U. L 209, s. 12) oraz, tytułem żądania ewentualnego, do uchylenia albo obniżenia grzywny nałożonej w tej decyzji — Elementy składowe kartelu — Konieczność wyrażenia zgody przez strony — Sposób obliczania grzywien — Możliwość uwzględnienia obrotów członków związku, w sytuacji gdy nie ma on formalnie uprawnienia do nakładania zobowiązań na swoich członków — Obowiązek uzasadnienia i naruszenie prawa do obrony

Sentencja

1) Odwołania zostają oddalone.

2) Coop de France bétail et viande, dawniej Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV), Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL) i Jeunes agriculteurs (JA) zostają obciążeni kosztami postępowania.

3) Republika Francuska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 95 z 28.4.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 82/5

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 12 lutego 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Düsseldorf — Niemcy) — Dietmar Klarenberg przeciwko Ferrotron Technologies GmbH

(Sprawa C-466/07) (1)

(Polityka społeczna - Dyrektywa 2001/23/CE - Przejęcie przedsiębiorstwa - Ochrona praw pracowniczych - Pojęcie „przejęcia’ - Umowne przeniesienie własności części zakładu na inne przedsiębiorstwo - Niezależność organizacyjna po przeniesieniu własności)

(2009/C 82/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landesarbeitsgericht Düsseldorf — Niemcy

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dietmar Klarenberg

Strona pozwana: Ferrotron Technologies GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landesarbeitsgericht Düsseldorf — Wykładnia art. 1 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. L 82, str. 16) — Możliwość zastosowania dyrektywy 2001/23/WE do dokonanego na podstawie umowy przejęcia części zakładu przez inne przedsiębiorstwo, które włącza do swej struktury organizacyjnej przejmowaną część zakładu, przy jednoczesnym braku zachowania jej niezależności organizacyjnej — Pojęcie „przejęcia” w rozumieniu dyrektywy 2001/23/WE

Sentencja

Wykładni art. 1 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów, należy dokonywać w taki sposób, że może on być stosowany także w sytuacji, gdy część przejmowanego przedsiębiorstwa lub zakładu nie zachowuje niezależności organizacyjnej, pod warunkiem że funkcjonalne więzi pomiędzy poszczególnymi przejmowanymi czynnikami produkcji zostaną zachowane, co będzie pozwalało przejmującemu na ich wykorzystywanie do celu prowadzenia identycznej lub analogicznej działalności gospodarczej. Kwestia ta podlega ustaleniu przez sąd odsyłający.

(1) Dz.U. C 8 z dnia 8.12.2008 r..
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 82/3

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 lutego 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-45/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuły 10 WE, 71 WE i 80 ust. 2 WE - Bezpieczeństwo na morzu - Kontrola statków i obiektów portowych - Umowy międzynarodowe - Odpowiednie kompetencje Wspólnoty i państw członkowskich)

(2009/C 82/04)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: K. Simonsson, M. Konstantinidis, F. Hoffmeister i I. Zervas, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciele: A. Samoni-Rantou i S. Chala, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: I. Rao, pełnomocnik wspierany przez D. Andersona, QC)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 10 WE, 71 WE i 80 ust. 2 WE — Przedstawienie organizacji międzynarodowej propozycji należącej do dziedziny wyłącznej zewnętrznej kompetencji Wspólnoty — Bezpieczeństwo na morzu — Propozycja dotycząca kontroli zgodności statków i obiektów portowych z wymogami rozdziału XI-2 konwencji SOLAS i kodeksu ISPS

Sentencja

1) Przedstawiając Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) sporną propozycję (MSC 80/5/11) dotyczącą kontrolowania zgodności statków i obiektów portowych z wymogami rozdziału XI-2 Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, zawartej w Londynie w dniu 1 listopada 1974 r., i Międzynarodowego kodeksu ochrony statku i obiektu portowego, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 10 WE, 71 WE i 80 ust. 2 WE.

1) Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 82 z 14.4.2007.
1)

Okres przedawnienia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, ma zastosowanie do środków administracyjnych takich jak odzyskanie refundacji wywozowych nienależnie pobranych przez eksportera w związku z nieprawidłowościami, których się on dopuścił.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 69/8

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — STEKO Industriemontage GmbH przeciwko Finanzamt Speyer-Germersheim.

(Sprawa C-377/07) (1)

(Podatek dochodowy od osób prawnych - Przepisy przejściowe - Odliczenie utraconej wartości udziałów lub akcji posiadanych w spółkach niebędących rezydentami)

(2009/C 69/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: STEKO Industriemontage GmbH

Strona pozwana: Finanzamt Speyer-Germersheim

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładania art. 56 WE — Podatek dochodowy od osób prawnych — Przepisy przejściowe dotyczące roku 2001 zakazujące spółce odliczenia utraconej wartości posiadanych akcji zagranicznych

Sentencja

W okolicznościach takich jak te w postępowaniu przed sądem krajowym, w których spółka kapitałowa będąca rezydentem ma w innej spółce kapitałowej pakiet udziałów lub akcji mniejszy niż 10 %, art. 56 WE należy interpretować w sposób taki, że stoi on na przeszkodzie, aby zakaz odliczania zmniejszenia zysku związanego z takimi udziałami lub akcjami wchodził w życie wcześniej w stosunku do udziałów lub akcji w spółce niebędącej rezydentem aniżeli w stosunku do udziałów lub akcji w spółce będącej rezydentem.

(1) Dz.U. C 283 z dnia 24.11.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 69/5

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 października 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-230/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państw członkowskich - Dyrektywa 2002/22/WE - Komunikacja elektroniczna - Wspólny europejski numer alarmowy - Lokalizacja osoby wywołującej - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

(2009/C 69/07)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: W. Wils i M. Shotter, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C.M. Wissels, pełnomocnik)

Interwenient: Republika Litewska (przedstawiciel: D. Kriaučiūnas, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do art. 26 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (Dz.U. C 108, 24.4.2002, str. 51)

Sentencja

1) Nie udostępniając, w zakresie w jakim jest to technicznie możliwe, organom interweniującym w przypadkach niecierpiących zwłoki informacji o miejscu przebywania osoby wywołującej, w odniesieniu do wywołań wspólnego europejskiego numeru alarmowego 112, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 26 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)

2) Królestwo Niderlandów poniesie koszty postępowania.

3) Republika Litewska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 155 z 7.7.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 69/8

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 27 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Hein Persche przeciwko Finanzamt Lüdenscheid

(Sprawa C-318/07) (1)

(Swobodny przepływ kapitału - Podatki dochodowe - Możliwość odliczenia darowizn dokonanych na rzecz organizacji uznanych za organizacje pożytku publicznego - Ograniczenie możliwości odliczenia do darowizn dokonanych na rzecz organizacji krajowych - Darowizny rzeczowe - Dyrektywa 77/799/EWG - Wzajemna pomoc właściwych władz państw członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich)

(2009/C 69/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Hein Persche

Strona pozwana: Finanzamt Lüdenscheid

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 5 akapit trzeci WE i art. 56 WE oraz dyrektywy Rady nr 77/799/EWG z dnia 19 grudnia 1977 r. dotyczącej wzajemnej pomocy właściwych władz państw członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich (Dz.U. L 336, s. 15) — Uregulowanie krajowe uzależniające przyznanie ulgi podatkowej przewidzianej dla darowizn na rzecz organizacji pożytku publicznego od warunku, by darczyńca miał siedzibę na terytorium kraju — Stosowanie zasad traktatu WE dotyczących swobodnego przepływu kapitału do darowizn rzeczowych dokonanych przez obywatela państwa członkowskiego w postaci przedmiotów codziennego użytku na rzecz organizacji pożytku publicznego, które mają siedzibę w innym państwie członkowskim

Sentencja

1) Jeżeli podatnik ubiega się w państwie członkowskim o możliwość odliczenia od podatku darowizn dokonanych na rzecz organizacji mających siedzibę w innym państwie członkowskim i uznanych tam za organizacje pożytku publicznego, darowizny te wchodzą w zakres postanowień traktatu dotyczących swobodnego przepływu kapitału, nawet jeśli są dokonywane w naturze w postaci przedmiotów codziennego użytku.

2) Artykuł 56 WE sprzeciwia się przepisom państwa członkowskiego, na podstawie których, w odniesieniu do darowizn dokonanych na rzecz organizacji uznanych za organizacje pożytku publicznego, skorzystanie z odliczenia od podatku jest przyznane tylko w stosunku do darowizn dokonanych na rzecz organizacji mających siedzibę na terytorium kraju, bez jakiegokolwiek umożliwienia podatnikowi wykazania, że darowizna dokonana na rzecz organizacji mającej siedzibę w innym państwie członkowskim spełnia warunki nałożone przez te przepisy w celu przyznania tej korzyści.

(1) Dz.U. C 247 z 20.10.2007.
1)

Artykuł 2 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi zmienionej dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. należy interpretować w ten sposób, iż dyrektywa 2001/83 zmieniona dyrektywą 2004/27 nie znajduje zastosowania do produktu, co do którego nie stwierdzono naukowo, iż jest on produktem leczniczym wedle funkcji, gdy jednak nie można tego wykluczyć.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 55/3

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Patent- und Markensenat — Austria) — Silberquelle GmbH przeciwko Maselli Strickmode GmbH

(Sprawa C-495/07) (1)

(Znaki towarowe - Dyrektywa 89/104/EWG - Artykuły 10 i 12 - Wygaśnięcie - Pojęcie rzeczywistego używania znaku towarowego - Umieszczenie znaku towarowego na przedmiotach promocyjnych - Nieodpłatne oferowanie takich przedmiotów nabywcom towarów sprzedawanych przez właściciela znaku towarowego)

(2009/C 55/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberster Patent- und Markensenat

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Silberquelle GmbH

Strona pozwana: Maselli Strickmode GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberster Patent- und Markensenat — Wykładnia art. 10 ust. 1 i art. 12 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 1989 L 40, s. 1) — Wygaśnięcie praw właściciela znaku towarowego — Pojęcie rzeczywistego używania znaku towarowego — Towary (napoje bezalkoholowe) oferowane w charakterze reklamówki przy sprzedaży innych towarów (tekstyliów)

Sentencja

Artykuł 10 ust. 1 i art. 12 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że jeżeli właściciel znaku towarowego umieszcza ten znak na przedmiotach oferowanych przezeń nieodpłatnie nabywcom jego towarów, to znak ten nie jest rzeczywiście używany w odniesieniu do klasy towarów, do której należą wspomniane przedmioty.

(1) Dz.U. C 22 z 26.1.2008.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 44/6

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Liège — Belgia) — État belge — SPF Finances przeciwko Les Vergers du Vieux Tauves SA

(Sprawa C-48/07) (1)

(Podatek dochodowy od osób prawnych - Dyrektywa 90/435/EWG - Status spółki dominującej - Udział w kapitale - Użytkowanie udziałów)

(2009/C 44/09)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d'appel de Liège

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: État belge — SPF Finances

Strona pozwana: Les Vergers du Vieux Tauves SA

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour d'appel de Liège — Wykładnia art. 3, 4 i 5 dyrektywy nr 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, str. 6) — Pojęcie udziału w kapitale spółki zależnej z siedzibą w innym państwie członkowskim — Wystarczający charakter prawa użytkowania udziałów w kapitale lub konieczność, do celów odliczenia otrzymanych dywidend, dysponowania prawem własności udziału?

Sentencja

Pojęcie udziału w kapitale spółki w innym państwie członkowskim w rozumieniu art. 3 dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich nie obejmuje użytkowania udziałów.

Jednakże, zgodnie ze swobodami przepływu gwarantowanymi przez traktat WE, mającymi zastosowanie do sytuacji transgranicznych, gdy w celu unikania podwójnego opodatkowania otrzymanych dywidend państwo członkowskie zwalnia z podatku zarówno dywidendy, jakie spółka będąca rezydentem otrzymuje od innej spółki będącej rezydentem, w której posiada udziały jako pełnoprawny właściciel, jak i dywidendy otrzymane przez spółkę będącą rezydentem od innej spółki będącej rezydentem, w której posiada udziały jako użytkownik, dla celów zwolnienia otrzymanych dywidend powinno stosować to samo traktowanie w odniesieniu do dywidend otrzymanych od spółki mającej siedzibę w innym państwie członkowskim przez spółkę będącą rezydentem posiadającą udziały jako pełnoprawny właściciel i do dywidend otrzymanych przez spółkę będącą rezydentem, która posiada udziały jako użytkownik.

(1) Dz.U. C 82 z 14.4.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 44/14

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative d'appel de Lyon — Francja) — Regie Networks przeciwko Direction de contrôle fiscal Rhône-Alpes Bourgogne

(Sprawa C-333/07) (1)

(Pomoc państwa - Program pomocy na rzecz lokalnych stacji radiowych - Finansowanie w drodze opłaty parafiskalnej od sprzedaży czasu reklamowego - Przychylna decyzja Komisji w ramach wstępnego etapu badania przewidzianego w art. 93 ust. 3 traktatu WE (obecnie art. 88 ust. 3 WE) - Pomoc, która może być zgodna ze wspólnym rynkiem - Artykuł 92 ust. 3 traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 87 ust. 3 WE) - Zakwestionowanie zgodności decyzji z prawem - Obowiązek uzasadnienia - Ocena okoliczności faktycznych - Zgodność opłaty parafiskalnej z traktatem WE)

(2009/C 44/22)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour administrative d'appel de Lyon

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Regie Networks

Strona pozwana: Direction de contrôle fiscal Rhône-Alpes Bourgogne

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour administrative d'appel de Lyon — Ważność decyzji Komisji nr N 679/97 z dnia 10 listopada 1997 r., w której Komisja zdecydowała o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec zmian systemu pomocy dla radiofonii wprowadzonych przez dekret 92-1053 z dnia 30 września 1992 r. (JORF, nr 228 z dnia 1 października 1992 r.) (SG(97) D/9265) — Opłata parafiskalna od reklamy emitowanej drogą radiową i telewizyjną na terytorium Francji, z której wpływy są przeznaczone na fundusz pomocy dla radiofonii — System pomocy, z którego korzystają jedynie przedsiębiorcy krajowi — Możliwość zastosowania do tego systemu — oraz do zasilającego go podatku — odstępstwa ustanowionego przez art. 87 ust. 3 lit. c) WE

Sentencja

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 10 listopada 1997 r. o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec zmiany systemu pomocy na rzecz lokalnych stacji radiowych (pomoc państwa nr N 679/97 — Francja).

Należy zawiesić skutki stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 10 listopada 1997 r. do czasu wydania przez Komisję nowej decyzji na podstawie art. 88 WE. Skutki te zostają zawieszone na okres, który nie może przekroczyć dwóch miesięcy od daty ogłoszenia niniejszego wyroku, w sytuacji gdyby Komisja zdecydowała o wydaniu nowej decyzji na podstawie art. 88 ust. 3 WE i przez dodatkowy rozsądny okres, jeśli Komisja zdecyduje o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 WE. Spod tego ograniczenia w czasie skutków niniejszego wyroku zostają wyłączone jedynie te przedsiębiorstwa, które przed datą ogłoszenia niniejszego wyroku zaskarżyły przed sądem pobieranie opłaty parafiskalnej od reklamy emitowanej drogą radiową i telewizyjną, wprowadzoną w art. 1 dekretu nr 97-1263 z dnia 29 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia opłaty parafiskalnej na rzecz funduszu pomocy dla radiofonii lub wystąpiły z innym równoważnym środkiem prawnym w tym celu.

(1) Dz.U. C 211 z 8.9.2007.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 113/4

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 marca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Hartlauer Handelsgesellschaft mbH przeciwko Wiener Landesregierung, Oberösterreichische Landesregierung

(Sprawa C-169/07) (1)

(Swoboda przedsiębiorczości - Zabezpieczenie społeczne - Krajowy system opieki zdrowotnej finansowany ze środków państwowych - System świadczeń rzeczowych - System zwrotu kosztów wydatkowanych przez ubezpieczonego - Zezwolenie na utworzenie prywatnej przychodni świadczącej ambulatoryjną opiekę dentystyczną - Kryteria służące do oceny zapotrzebowania na utworzenie zakładu opieki zdrowotnej - Zapewnienie opieki medycznej lub szpitalnej odpowiedniej jakości, zrównoważonej i dostępnej dla wszystkich - Zapobieganie ryzyku poważnego naruszenia równowagi finansowej systemu zabezpieczenia społecznego - Spójność - Proporcjonalność)

2009/C 113/07

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Hartlauer Handelsgesellschaft mbH

Strona pozwana: Wiener Landesregierung, Oberösterreichische Landesregierung

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 43 i 48 WE — Zezwolenie na utworzenie prywatnej placówki szpitalnej w formie samodzielnego ambulatorium dentystycznego — Uzależnienie wydania zezwolenia od oceny zapotrzebowania rynku

Sentencja

Przepisy art. 43 WE i 48 WE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym — takim jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym — zgodnie z którymi do utworzenia prywatnego zakładu opieki zdrowotnej w formie samodzielnego ambulatorium dentystycznego wymagane jest uzyskanie zezwolenia, a zezwolenia tego nie udziela się, jeżeli w związku z istniejącą już ofertą świadczeń lekarzy, którzy zawarli umowy z kasami chorych, nie ma zapotrzebowania uzasadniającego utworzenie takiego zakładu, ze względu na to, że przepisy te nie poddają takiemu systemowi w równy sposób praktyk grupowych oraz że nie opierają się na warunku mogącym w wystarczający sposób zakreślić ramy uznania władz krajowych.

(1) Dz.U. C 155 z 7.7.2007.
1)

Artykuł 17 ust. 2 lit. a) dyrektywy Rady 86/653/EWG z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek należy interpretować w ten sposób, że nie zezwala on na to, aby wysokość świadczenia wyrównawczego dla przedstawiciela handlowego była z założenia ograniczona przez wartość prowizji utraconych przez niego w wyniku rozwiązania umowy agencyjnej, nawet gdy korzyści, które zleceniodawca nadal czerpie, należy uznać za mające wyższą wartość.