Sprawa C-421/05

City Motors Groep NV

przeciwko

Citroën Belux NV

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank van koophandel te Brussel)

„Konkurencja — Porozumienie w sprawie dystrybucji pojazdów silnikowych — Zwolnienie grupowe — Rozporządzenie (WE) nr 1400/2002 — Artykuł 3 ust. 4 i 6 — Rozwiązanie przez dostawcę — Prawo zwrócenia się do eksperta lub arbitra oraz wystąpienia do sądu krajowego — Wyraźna klauzula rozwiązania — Zgodność ze zwolnieniem grupowym — Ważność przyczyn rozwiązania — Skuteczna kontrola”

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 stycznia 2007 r. I - 655

Streszczenie wyroku

Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Zakaz – Wyłączenie w zależności od kategorii – Porozumienia w sektorze motoryzacyjnym – Rozporządzenie nr 1400/2002 – Porozumienie zawierające wyraźną klauzulę rozwiązania

(art. 81 ust. 3 WE; rozporządzenie Komisji nr 1400/2002, art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 6)

Żaden z przepisów rozporządzenia nr 1400/2002 w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych w sektorze motoryzacyjnym nie zakazuje stronom porozumienia, objętego zakresem jego zastosowania, zawarcia w nim na rzecz dostawcy wyraźnej klauzuli rozwiązania z mocy prawa i bez wypowiedzenia w przypadku niewywiązania się przez dystrybutora z jednego z obowiązków umownych wskazanych w tej klauzuli, a w związku z tym ważność takiej klauzuli zależy w zasadzie nie od wspomnianego rozporządzenia, lecz wyłącznie od prawa krajowego.

Jeżeli dostawca rozwiązuje porozumienie w sprawie dystrybucji pojazdów silnikowych na podstawie wyraźnej klauzuli rozwiązania, przestrzeganie przesłanek stosowania zwolnienia grupowego ustanowionego w rozporządzeniu nr 1400/2002 wymaga nie tylko pisemnego wskazania przez tego dostawcę powodów tego rozwiązania, lecz również tego, by niezależny ekspert, arbiter lub sąd krajowy, do których dystrybutor ma prawo się zwrócić na podstawie art. 3 ust. 6 tego rozporządzenia w celu podważenia ważności tego rozwiązania, mogli wykonać skuteczną kontrolę jego przyczyn.

W braku właściwych uregulowań wspólnotowych w kwestii, czy interwencja niezależnego eksperta, arbitra lub też sądu krajowego ma mieć miejsce przed rozwiązaniem porozumienia lub czy jego skutki należy zawiesić do czasu rozstrzygnięcia w kwestii ważności takiego rozwiązania, ponieważ wymogu takiego nie zawiera żaden z przepisów rozporządzania nr 1400/2002, do wewnętrznego porządku prawnego każdego państwa członkowskiego należy wyznaczenie właściwych sądów i ustalenie zasad proceduralnych dotyczących środków prawnych, które mają zapewnić uprawnionym podmiotom ochronę praw wynikających z bezpośredniej skuteczności prawa wspólnotowego, przy czym zasady te nie mogą być mniej korzystne od zasad proceduralnych odnoszących się do odpowiednich środków prawnych w ramach prawa krajowego (zasada równoważności) oraz nie mogą czynić wykonywania praw przyznanych przez wspólnotowy porządek prawny praktycznie niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym (zasada skuteczności).

W konsekwencji art. 3 ust. 6 rozporządzenia nr 1400/2002 należy interpretować w ten sposób, że sam fakt, iż porozumienie objęte zakresem stosowania tego rozporządzenia przewiduje wyraźną klauzulę rozwiązania, na podstawie której tego rodzaju porozumienie może zostać rozwiązane przez dostawcę z mocy prawa i bez wypowiedzenia w przypadku niewywiązania się przez dystrybutora z jednego z obowiązków umownych wskazanych w tej klauzuli, nie powoduje niestosowania do tego porozumienia zwolnienia grupowego przewidzianego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia.

(por. pkt 27, 28, 30, 34, 37 i sentencja)