POSTANOWIENIE PREZESA

SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 14 lipca 2010 r.





Sprawa F-41/10 R





Moises Bermejo Garde

przeciwko

Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu (EKES)

Służba publiczna – Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Wniosek o zawieszenie wykonania – Pilny charakter – Brak

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 278 TFUE i art. 157 EWEA, a także na podstawie art. 279 TFUE, mającego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy art. 106a EWEA, w której M. Bermejo Garde żąda zawieszenia wykonania, między innymi, decyzji przewodniczącego EKES z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie przeniesienia skarżącego z urzędu z dniem 6 kwietnia 2010 r., w charakterze kierownika wydziału, do dyrekcji logistyki EKES.

Orzeczenie: Wniosek skarżącego w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.





Streszczenie

1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – „Fumus boni iuris” – Pilny charakter – Charakter kumulatywny

(art. 278 TFUE, 279 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 39, załącznik I, art. 7 § 1; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 102 § 2)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Poważna i nieodwracalna szkoda – Ciężar dowodu

(art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 102 § 2)

3. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Poważna i nieodwracalna szkoda – Interes skarżącego w uzyskaniu objętego wnioskiem zawieszenia – Odmowna decyzja administracyjna

(art. 278 TFUE)

4. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Kompetencje sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych – Wydawanie tymczasowych nakazów

(art. 279 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 39)

5. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Zawieszenie wykonania decyzji w sprawie przeniesienia z urzędu

(art. 278 TFUE)





1. Na mocy postanowień art. 278 TFUE, 279 TFUE i art. 157 EWEA oraz art. 39 statutu Trybunału Sprawiedliwości, mającego zastosowanie do Sądu do spraw Służby Publicznej zgodnie z art. 7 ust. 1 załącznika I do wspomnianego statutu, Sąd do spraw Służby Publicznej może, jeżeli uzna, że wymagają tego okoliczności, orzec zawieszenie wykonania zaskarżonego aktu lub zastosować inne środki tymczasowe. Zgodnie z przepisami art. 102 § 2 regulaminu postępowania we wnioskach dotyczących środków tymczasowych należy wskazać w szczególności okoliczności dowodzące pilnego charakteru oraz zarzuty dotyczące stanu faktycznego i prawnego uzasadniające prima facie (fumus boni iuris) zastosowanie wnioskowanego środka. Przesłanki dotyczące pilnego charakteru i fumus boni iuris mają charakter kumulatywny, co oznacza, że wniosek o zastosowanie środków tymczasowych należy odrzucić, jeśli jedna z nich nie jest spełniona. W ramach takiej całościowej analizy sędziemu rozpatrującemu wniosek o zastosowanie środków tymczasowych przysługuje szeroki zakres swobodnej oceny i ma on – w świetle konkretnych okoliczności danego przypadku – swobodę w określeniu sposobu, w jaki poszczególne przesłanki powinny być zbadane oraz kolejności ich badania, gdyż żaden przepis prawa wspólnotowego nie narzuca mu z góry określonego schematu postępowania przy ocenie konieczności zarządzenia środków tymczasowych.

(zob. pkt 19–22)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-120/01 R De Nicola przeciwko EBI, 9 sierpnia 2001 r., RecFP s. I-A-171, II-783, pkt 12, 13

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-38/06 R Bianchi przeciwko ETF, 31 maja 2006 r., Zb.Orz.SP s. I-A-1-27, II-A-1-93, pkt 20, 22

2. Celem postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych nie jest zagwarantowanie naprawienia szkody, lecz zapewnienie pełnej skuteczności wyroku co do istoty sprawy. Aby cel ten został osiągnięty, żądane środki muszą być niecierpiące zwłoki, w tym znaczeniu, że zastosowanie tych środków i wywarcie przez nie skutku przed ogłoszeniem wyroku w postępowaniu głównym jest niezbędne dla uniknięcia poważnej i nieodwracalnej szkody dla interesów skarżącego. Do strony wnoszącej o zastosowanie środków tymczasowych należy wykazanie, że nie może oczekiwać na rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu głównym bez poniesienia szkody tego rodzaju. Podnoszona poważna i nieodwracalna szkoda może być brana pod uwagę przez sędziego rozpatrującego wniosek o zastosowanie środków tymczasowych tylko w zakresie, w jakim może być ona wyrządzona interesom strony, która wnosi o zastosowanie środków tymczasowych.

(zob. pkt 25, 28, 85)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C-65/99 P(R) Willeme przeciwko Komisji, 25 marca 1999 r., Rec. s. I-1857, pkt 62

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-173/99 R Elkaïm i Mazuel przeciwko Komisji, 10 września 1999 r., RecFP s. I-A-155, II-811, pkt 25; sprawa T-52/01 R Schaefer przeciwko Komisji, 21 maja 2001 r., RecFP s. I-A-115, II-543, pkt 47; sprawa T-320/02 R Esch-Leonhardt i in. przeciwko EBC, 19 grudnia 2002 r., RecFP s. I-A-325, II-1555, pkt 27

3. Wniosek o zawieszenie wykonania negatywnej decyzji administracyjnej w zasadzie nie przysługuje, ponieważ takie zawieszenie nie może skutkować zmianą sytuacji skarżącego. Niemniej jednak mogłoby być dopuszczalne zawieszenie wykonania negatywnej decyzji, jeżeli decyzja ta sprzeciwiałaby się utrzymaniu aktualnej sytuacji skarżącego, powodując tym samym zmianę jego sytuacji. Natomiast negatywna decyzja niepowodująca żadnej zmiany sytuacji skarżącego nie może być przedmiotem zawieszenia wykonania.

(zob. pkt 38, 40, 42)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 76/88 R La Terza przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 23 marca 1988 r., Rec. s. 1741, pkt 18; sprawa C-89/97 P(R) Moccia Irme przeciwko Komisji, 30 kwietnia 1997 r., Rec. s. I-2327, pkt 45

4. Sędzia orzekający w przedmiocie wniosku o zastosowanie środków tymczasowych może stosować różne rodzaje środków, aby dostosować się do konkretnych wymogów danej sprawy, a więc może stosować nie tylko nakazy, o ile nie przesądzają one o rozstrzygnięciu sądu orzekającego w postępowaniu głównym, lecz również wezwać po prostu do przestrzegania istniejących przepisów, przy czym wezwanie tego rodzaju może stanowić właściwy środek, odpowiadający zasadom postępowania w przedmiocie środków tymczasowych, mogący tymczasowo zapewnić właściwą ochronę praw skarżącego.

(zob. pkt 44)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-203/95 R Connolly przeciwko Komisji, 12 grudnia 1995 r., Rec. s. II-2919, pkt 25, 43, 44

5. Zważywszy na szerokie uprawnienia dyskrecjonalne instytucji w zakresie organizacji swoich służb w zależności od powierzonych im zadań, a jednocześnie – w zakresie obsadzania stanowisk personelem, decyzja o przeniesieniu z urzędu, nawet jeżeli powoduje ona pewne niedogodności po stronie zainteresowanych urzędników, nie stanowi niezwykłego i nieprzewidzianego zwrotu w ich karierze zawodowej. W tej sytuacji zawieszenie wykonania takiej decyzji można uzasadnić wyłącznie nadrzędnymi i wyjątkowymi okolicznościami, mogącymi wyrządzać zainteresowanemu urzędnikowi poważną i nieodwracalną szkodę.

(zob. pkt 47)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-93/96 R Presle przeciwko Cedefop, 12 lipca 1996 r., RecFP s. I-A-369, II-1093, pkt 45