ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Rozporządzenie Komisji ustalające dwa współczynniki opłaty dodatkowej – Podstawa prawna – Rozporządzenie nr 1260/2001 – Niedopuszczalność (rozporządzenie Rady nr 1260/2001, art. 16 ust. 2, 5; rozporządzenie Komisji nr 1686/2005, zmienione rozporządzeniem nr 1193/2009, art. 2) (por. pkt 61–65)

2. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe w sektorze cukru – Rozporządzenie Komisji ustalające dwa współczynniki opłaty dodatkowej – Podstawa prawna – Artykuł 41 akapit pierwszy aktu o przystąpieniu – Dopuszczalność (Akt o przystąpieniu z 2003 r., art. 41 akapit pierwszy; rozporządzenia Komisji: nr 60/2004; nr 1686/2005, zmienione rozporządzeniem nr 1193/2009, art. 2) (por. pkt 70–72, 77–79)

3. Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Rozporządzenie Komisji ustalające dwa współczynniki opłaty dodatkowej – Podstawa prawna – Obowiązek wyraźnego wskazania w uzasadnieniu aktu – Zakres – Brak wyraźnego wskazania bez możliwości ustalenia na podstawie innych elementów uzasadnienia – Stwierdzenie nieważności właściwego przepisu (Akt o przystąpieniu z 2003 r., art. 41 akapit pierwszy; rozporządzenie Komisji nr 1686/2005, zmienione rozporządzeniem nr 1193/2009, art. 2) (por. pkt 80, 82–87, 90–93)

Subject of the case

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1686/2005 z dnia 14 października 2005 r. ustalającego kwoty opłat produkcyjnych oraz współczynnik dodatkowej opłaty w sektorze cukru na rok gospodarczy 2004/2005 (Dz.U. L 271, s. 12), zmienionego przez art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonującego sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 (Dz.U. L 321, s. 1).

Sentencja

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1686/2005 z dnia 14 października 2005 r. ustalającego kwoty opłat produkcyjnych oraz współczynnik dodatkowej opłaty w sektorze cukru na rok gospodarczy 2004/2005 (Dz.U. L 271, s. 12), zmienionego przez art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonującego sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006.

2) Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Określenie przedmiotu sporu – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów – Skarga o naprawienie szkód wyrządzonych przez instytucję Unii – Brak wskazówek co do charakteru i zakresu szkody oraz związku przyczynowego – Niedopuszczalność (regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 44 § 1 lit. c)) (por. pkt 30–32)

2. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Procedura przetargowa – Wyznaczenie terminu do wystąpienia o udzielenie dodatkowych informacji – Nieuwzględnienie terminu składania ofert – Nieprawidłowość postępowania poprzedzającego wniesienie skargi – Skutki – Stwierdzenie nieważności spornej decyzji – Przesłanki – Ciężar dowodu (por. pkt 61–68)

3. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Procedura przetargowa – Obowiązek przestrzegania zasady równego traktowania oferentów – Konieczność całkowitego zneutralizowania przewagi oferenta będącego działającym już wykonawcą – Brak (por. pkt 74–77)

4. Zamówienia publiczne Wspólnot Europejskich – Udzielenie zamówienia w wyniku przetargu – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji – Kontrola sądowa – Granice (por. pkt 180, 195)

Subject of the case

Przedmiot

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 czerwca 2006 r., na mocy której odrzucono ofertę konsorcjum utworzonego przez skarżącą i inne spółki w ramach procedury przetargowej dotyczącej specyfikacji, opracowania, konserwacji i utrzymania systemów informatycznych służb celnych w związku z projektami informatycznymi „CUST-DEV”, jak również udzielono zamówienia innemu oferentowi oraz, po drugie, żądanie odszkodowania.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE pokrywa własne kosztami oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2005) 4634 z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu [WE] (sprawa COMP/F/38.354 – Worki przemysłowe) w zakresie, w jakim w decyzji tej uznano, że FLSmidth & Co. A/S ponosi odpowiedzialność za jednolite i ciągłe naruszenie, o którym mowa w art. 1 ust. 1 tego aktu, w okresie od dnia 31 grudnia 1990 r. do dnia 31 grudnia 1991 r.
Keywords



Keywords

Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do wdrażanego środka krajowego uznanego tymczasowo za nową pomoc – Dopuszczalność (art. 87 ust. 1 WE, art. 88 ust. 2, 3 WE, art. 230 WE) (por. pkt 37–39, 41)

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Pomoc nowa i pomoc istniejąca – Przystąpienie nowego państwa członkowskiego do Unii Europejskiej – Rozróżnienie w zależności od przepisów szczególnych zawartych w załączniku IV do aktu przystąpienia – Możliwość zakwalifikowania jako nowej pomocy środka niestanowiącego początkowo pomocy państwa – Korzystne warunki przyznane niektórym węgierskim producentom energii elektrycznej– Kwalifikacja jako nowej pomocy (art. 87 ust. 1 WE, art. 88 ust. 1, 3 WE; akt przystąpienia z 2003 r., załącznik IV; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 1) (por. pkt 50, 51, 54–56, 59)

3. Pomoc przyznawana przez państwa – Pojęcie – Ocena według kryterium inwestora prywatnego – Umowy kupna energii elektrycznej gwarantujące producentom energii elektrycznej minimalną ilość zakupu i wynagrodzenie kosztów stałych i kapitału – Włączenie (art. 87 ust. 1 WE) (por. pkt 65, 66, 69, 71, 77–79, 82)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi – Naruszenie konkurencji – Kryteria oceny – Sektor, który został zliberalizowany (art. 87 ust. 1 WE) (por. pkt 95–97)

5. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej zwrot –Uprawnienie Komisji do pozostawienia władzom krajowym zadania dokładnego obliczenia kwot podlegających zwrotowi – Wskazanie metodologii dokonywania zwrotu w ostatecznej decyzji – Pomoc państwa na rynku energii elektrycznej (art. 88 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 14 ust. 1) (por. pkt 106–110, 113–115)

6. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Umowy kupna energii elektrycznej gwarantujące producentom energii elektrycznej minimalną ilość zakupu i wynagrodzenie kosztów stałych i kapitału – Wydanie jednej decyzji w stosunku do wszystkich umów kupna po zbadaniu podobieństw wszystkich umów i ich specyficznych elementów– Dopuszczalność (art. 87 ust. 1 WE) (por. pkt 129–131)

7. Skarga o stwierdzenie nieważności – Zarzuty – Nadużycie władzy – Pojęcie (art. 230 WE) (por. pkt 140)

8. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w sprawie pomocy państwa – Obowiązek uzasadnienia – Zakres (art. 88 ust. 2, 3 WE, art. 253 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 6) (por. pkt 143)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Skarga o stwierdzenie nieważności – Wyrok stwierdzający nieważność – Skutki – Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji stwierdzającej naruszenie reguł konkurencji – Skutki wobec adresatów, którzy nie wnieśli skargi – Brak (art. 81 WE, 230 WE, 249 WE) (por. pkt 20)

2. Postępowanie – Podnoszenie nowych zarzutów w toku postępowania – Przesłanki – Zarzut oparty na okolicznościach podniesionych w toku postępowania – Wejście w życie traktatu z Lizbony – Nowa okoliczność faktyczna uzasadniająca opóźnione wysunięcie zarzutu opartego na naruszeniu zasady domniemania niewinności – Wykluczenie (art. 6 TUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 48; statut trybunału Sprawiedliwości, art. 21; regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c), art. 48 § 2) (por. pkt 27–30)

3. Konkurencja – Reguły wspólnotowe – Naruszenia – Przypisanie – Spółka dominująca i spółki zależne – Jednostka gospodarcza – Kryteria oceny – Domniemanie decydującego wpływu wywieranego na spółki zależne przez spółkę dominującą posiadającą 100% ich kapitału – Obowiązek przedstawienia dowodów przez spółkę chcącą obalić to domniemanie (art. 81 ust. 1 WE) (por. pkt 66–71, 92)

4. Konkurencja – Grzywny – Kwota – Ustalenie – Kwota maksymalna – Obliczanie – Obrót, jaki należy uwzględnić – Łączny obrót wszystkich spółek tworzących podmiot gospodarczy działający jako przedsiębiorstwo – Obowiązek wykazania przez Komisję braku samodzielności każdej ze spółek zależnych danej grupy – Brak (art. 81 ust. 1 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23 ust. 2) (por. pkt 106–115)

5. Konkurencja – Grzywny – Kwota – Ustalenie – Kryteria – Waga naruszenia – Ustalenie grzywny proporcjonalnie do elementów oceny wagi naruszenia (art. 81 ust. 1 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23 ust. 2; komunikat Komisji 98/C 9/03) (por. pkt 128, 130, 131)

Subject of the case

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/F/38.354 – Worki przemysłowe) w sprawie kartelu na rynku worków przemysłowych z plastiku i żądanie zmiany tej decyzji.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Groupe Gascogne SA zostaje obciążona kosztami postępowania.
Oznacza to, że nawet przy założeniu, iż – zmiana właściciela całości aktywów stanowiących przedmiot naruszenia nie spowodowała dodatkowej szkody dla konkurencji, okoliczność ta nie pozwalałaby uznać, że kolejni właściciele przyczynili się do jednej wagi naruszenia i że w związku z tym kwota wyjściowa grzywny powinna zostać pomiędzy nimi podzielona w celu uniknięcia dwukrotnego uwzględnienia oddziaływania noszącego znamiona naruszenia zachowania każdego z nich na konkurencję.

Wreszcie kryterium rzeczywistego wpływu noszącego znamiona naruszenia zachowania każdego z przedsiębiorstw na konkurencję, wymienione w pkt 1 A akapit przedostatni wytycznych, jest kryterium fakultatywnym, pozwalającym odpowiednio dostosować kwotę wyjściową grzywny w przypadku naruszeń, w których uczestniczy kilka przedsiębiorstw, nie kryterium rozstrzygającym przy ustalaniu wspomnianej kwoty. Ponadto kryterium to nie dotyczy ilościowego ujęcia antykonkurencyjnych skutków własnego zachowania każdego z przedsiębiorstw uczestniczących w danym naruszeniu, lecz odnosi się do uwzględnienia, dla potrzeb określenia kwoty wyjściowej grzywny, obiektywnych różnic, jakie mogą między nimi występować, takich jak w szczególności znaczna różnica ich rozmiarów.

W dziedzinie konkurencji całkowity obrót przedsiębiorstwa stanowi wskazówkę, aczkolwiek przybliżoną i niedoskonałą, dotyczącą wielkości tego przedsiębiorstwa i jego siły gospodarczej. Zatem Komisja ma wszelkie podstawy, aby w celu ustalenia grzywny za naruszenie reguł konkurencji na takim poziomie, który zapewni jej odpowiednio odstraszający efekt, uwzględnić całkowity obrót przedsiębiorstwa, którego sytuacja jest rozpatrywana.

Tak więc, choć całkowity obrót przedsiębiorstwa stanowi wskazówkę dotyczącą wielkości tego przedsiębiorstwa i jego siły gospodarczej, która to wskazówka może być niedoskonała i przybliżona, to kryterium może być jednocześnie wykorzystane w ramach określania podwyższenia grzywny tytułem zapewnienia skutku odstraszającego. Niezaprzeczalną zaletą tego rozwiązania jest to, że umożliwia ono Komisji odwołanie się w ramach określania kwot grzywien do obiektywnego kryterium i zastosowanie go w jednakowy sposób do wszystkich przedsiębiorstw, których grzywny te dotyczą.

Z powyższego wynika, że twierdzenie, jakoby obrót przedsiębiorstwa odzwierciedlał jedynie w sposób niedoskonały lub przybliżony jego siłę gospodarczą, samo w sobie nie wystarcza, aby podważyć znaczenie tego kryterium w kontekście określania podwyższenia kwoty grzywny tytułem zapewnienia skutku odstraszającego.

Oczywiście nie należy zapominać o celu, któremu służy zastosowanie tego podwyższenia, a mianowicie o odpowiednim dostosowaniu grzywny, tak aby nie stała się ona pomijalna ani – przeciwnie – nadmierna, w szczególności w odniesieniu do możliwości finansowych danego przedsiębiorstwa. Niemniej jednak do przedsiębiorstwa, które podnosi takie argumenty należy przedstawienie takich dowodów, które pozwalają stwierdzić, że uwzględnienie przez Komisję jego obrotu daje na tyle mylący obraz jego możliwości finansowych, iż spowodowało to, że cel ten zostaje w niniejszym wypadku pominięty.

(por. pkt 145–149)
1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2006 z dnia 17 stycznia 2006 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii w zakresie dotyczącym Marine Harvest Norway AS, która wstąpiła w prawa Fjord Seafood Norway AS, w odniesieniu do ceł antydumpingowych stosowanych wobec przywozu pochodzącego od tej ostatniej spółki do dnia 18 września 2007 r., oraz w zakresie dotyczącym Alsaker Fjordbruk AS.
Keywords



Keywords

Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Podmiot przejęty przez inną osobę prawną – Ustanie bytu lub zaprzestanie działalności tego podmiotu – Wstąpienie następcy prawnego pod tytułem ogólnym do postępowań prawnych z udziałem jego poprzednika (art. 230 akapit czwarty WE) (por. pkt 27, 28)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Rozporządzenie nakładające cła antydumpingowe – Różne cła nałożone na różne przedsiębiorstwa – Dopuszczalność ograniczona w odniesieniu do każdego z przedsiębiorstw do przepisów, które go konkretnie dotyczą (art. 230 akapit czwarty WE; rozporządzenie Rady nr 384/96) (por. pkt 34–37)

3. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Szkoda – Ocena będącego wynikiem przywozu wpływu na produkcję wspólnotową – Błąd w zdefiniowaniu podobnego produktu – Brak reprezentatywności próby producentów wspólnotowych – Naruszenie art. 3 i art. 4 rozporządzenia Rady nr 384/96 (rozporządzenie Rady nr 384/96, art. 3 ust. 1, 2, art. 4, 21) (por. pkt 46–48, 52, 53, 58–63, 71–74)
1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2006 z dnia 17 stycznia 2006 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii w zakresie dotyczącym Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening, Norske Sjømatbedrifters Landsforening, Salmar Farming AS, Hydroteck AS, Hallvard Lerøy AS i Lerøy Midnor AS.
Keywords



Keywords

Konkurencja – Zasady Unii – Naruszenia – Przypisanie – Spółka dominująca i spółki zależne – Jednostka gospodarcza – Kryteria oceny – Domniemanie decydującego wpływu wywieranego na spółki zależne przez spółkę dominującą posiadającą 100% ich kapitału – Spółka holdingowa posiadająca 100% kapitału spółki występującej w roli łącznika, która posiada całość kapitału należącej do grupy spółki zależnej – Obowiązek przedstawienia dowodów przez spółkę chcącą obalić to domniemanie (art. 81 ust. 1 WE) (por. pkt 22–24, 26–40)

2. Konkurencja – Grzywny – Ocena w zależności od indywidualnego zachowania przedsiębiorstwa – Wpływ braku zastosowania sankcji wobec innego podmiotu gospodarczego – Brak (art. 81 ust. 1 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23 ust. 2) (por. pkt 35)

3. Konkurencja – Grzywny – Kwota – Ustalenie – Kryteria – Waga naruszenia – Okoliczności łagodzące – Bierna rola przedsiębiorstwa lub pójście przez nie w ślad za liderem – Kryteria oceny (art. 81 ust. 1 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23 ust. 2; komunikat Komisji 98/C 9/03, pkt 3 tiret pierwsze) (por. pkt 57–59, 63)

4. Konkurencja – Grzywny – Kwota – Ustalenie – Kwota maksymalna – Obliczanie – Obrót, jaki należy uwzględnić – Łączny obrót wszystkich spółek tworzących podmiot gospodarczy działający jako przedsiębiorstwo – Granice (art. 81 ust. 1 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23 ust. 2; komunikat Komisji 98/C 9/03, pkt 5) (por. pkt 78,79)

5. Konkurencja – Grzywny – Kwota – Ustalenie – Nienałożenie lub obniżenie grzywny w zamian za współpracę przedsiębiorstwa, któremu zarzucono naruszenie – Przesłanki – Spółka dominująca i spółki zależne – Indywidualna ocena współpracy tych spółek (art. 81 ust. 1 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23 ust. 2; komunikat Komisji 96/C 207/04, tytuł D, pkt 2) (por. pkt 83–86, 88–96)
1.

Konkurencja — Zasady Unii — Naruszenia — Przypisanie — Spółka dominująca i spółki zależne — Jednostka gospodarcza — Kryteria oceny — Domniemanie decydującego wpływu wywieranego na spółki zależne przez spółkę dominującą posiadającą całość lub prawie całość ich kapitału — Dodatkowe informacje i dowody zgromadzone przez Komisję — Spółka dominująca i spółka zależna, które zaprezentowały się jako jeden partner do rozmów w trakcie postępowania administracyjnego — Delegowanie uprawnień nadzorczych przez spółkę dominującą — Ocena (art. 81 WE, 82 WE) (por. pkt 32–38, 56, 64)
5.

Konkurencja — Zasady Unii — Naruszenia — Przypisanie — Spółka dominująca i spółki zależne — Jednostka gospodarcza — Kryteria oceny — Domniemanie decydującego wpływu wywieranego na spółki zależne przez spółkę dominującą posiadającą 100% ich kapitału — Obowiązek przedstawienia dowodów przez spółkę chcącą obalić to domniemanie (art. 81 WE, 82 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 2) (por. pkt 45–47)
3.

Konkurencja — Postępowanie administracyjne — Decyzja Komisji stwierdzająca naruszenie — Ciężar udowodnienia naruszenia i czasu jego trwania spoczywający na Komisji — Zakres ciężaru dowodu — Jednolite i ciągłe naruszenie — Brak dowodu w odniesieniu do określonych odcinków czasu w ramach rozpatrywanego całościowego okresu — Brak wpływu (art. 81 WE, 82 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 2) (por. pkt 42, 45)
3.

Konkurencja — Zasady Unii — Naruszenia — Przypisanie — Spółka dominująca i spółki zależne — Jednostka gospodarcza — Kryteria oceny — Domniemanie decydującego wpływu wywieranego na spółki zależne przez spółkę dominującą posiadającą 100% ich kapitału — Obowiązek przedstawienia dowodów przez spółkę chcącą obalić to domniemanie (art. 81 WE, 82 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 2) (por. pkt 34, 44–50)
1.

Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Analogiczne wymogi w odniesieniu do argumentów podniesionych na poparcie zarzutów — Argumenty niepodniesione w skardze — Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi — Niedopuszczalność — Odesłanie do skargi wniesionej przez innego skarżącego — Niedopuszczalność [regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c), art. 48 § 2] (por. pkt 21–26)
1.

Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Analogiczne wymogi w odniesieniu do argumentów podniesionych na poparcie zarzutów — Argumenty niepodniesione w skardze — Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi — Niedopuszczalność — Odesłanie do skargi wniesionej przez innego skarżącego — Niedopuszczalność [regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c), art. 48 § 2] (por. pkt 22–27)
1.

Postępowanie sądowe — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów — Analogiczne wymogi w odniesieniu do argumentów podniesionych na poparcie zarzutów — Argumenty niepodniesione w skardze — Ogólne odesłanie do innych pism załączonych do skargi — Niedopuszczalność — Odesłanie do skargi wniesionej przez innego skarżącego — Niedopuszczalność [regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c), art. 48 § 2] (por. pkt 21–26, 29)
Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie handlowym – Przesłanki – Używanie oznaczenia w obrocie handlowym – Oznaczenie o zasięgu lokalnym – Kryteria oceny

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 4)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Decyzje Urzędu – Zasada równego traktowania – Zasada dobrej administracji – Wcześniejsza praktyka decyzyjna Urzędu

3. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie handlowym – Słowny i graficzny znak towarowy BUD – Nazwy „bud”

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 4)

Summary

1. Celem przewidzianej w art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego przesłanki dotyczącej używania w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny jest ograniczenie kolizji między oznaczeniami, co ma zapobiec temu, by prawo wcześniejsze, które nie jest wystarczająco kwalifikowane, czyli ważne i znaczące w obrocie handlowym, mogło stanąć na przeszkodzie rejestracji nowego wspólnotowego znaku towarowego. Taka możliwość sprzeciwu musi zostać zastrzeżona dla oznaczeń, które są faktycznie i rzeczywiście obecne na właściwym dla nich rynku. Aby móc przeszkodzić w rejestracji nowego oznaczenia, oznaczenie przywołane na poparcie sprzeciwu musi być faktycznie używane w sposób wystarczająco znaczący w obrocie handlowym i mieć zasięg geograficzny większy niż lokalny, co oznacza, w przypadku gdy terytorium ochrony tego oznaczenia może zostać uznane za większe niż lokalne, że owo używanie musi mieć miejsce na istotnej części tego terytorium. W celu ustalenia, czy jest tak faktycznie, należy uwzględnić okres i intensywność używania tego oznaczenia jako elementu odróżniającego z punktu widzenia jego adresatów, którymi są zarazem nabywcy i konsumenci, jak również dostawcy i konkurenci. W tym zakresie szczególne znaczenie mają przypadki używania oznaczenia w reklamie i korespondencji handlowej. Ponadto oceny przesłanki dotyczącej używania w obrocie handlowym należy dokonywać oddzielnie dla każdego z terytoriów, na których chronione jest prawo przywoływane na poparcie sprzeciwu. Wreszcie używanie danego oznaczenia w obrocie handlowym musi zostać wykazane dla okresu przed dokonaniem zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego.

(por. pkt 47)

2. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 53)

3. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 55–57, 64, 66)