Jeżeli chodzi o postępowanie na podstawie art. 81 WE, należy rozróżnić dwie fazy postępowania administracyjnego, to jest fazę dochodzenia poprzedzającego pismo w sprawie przedstawienia zarzutów i fazę odpowiadającą pozostałemu postępowaniu administracyjnemu. Każdy z tych następujących po sobie okresów odpowiada własnej wewnętrznej logice, z których pierwszy powinien pozwolić Komisji na zajęcie stanowiska co do kierunku postępowania, a drugi na ostateczne zajęcie stanowiska w kwestii zarzucanego naruszenia.

W konsekwencji rozmiar rynku właściwego nie jest co do zasady kryterium obowiązkowym, lecz jedynie jednym spośród wielu istotnych kryteriów oceny wagi naruszenia i ustalenia wysokości grzywny.

W ramach ustalania wysokości grzywny nakładanej w związku z naruszeniem wspólnotowych reguł konkurencji, chociaż rzeczywisty wpływ na rynek jest kryterium, jakie należy uwzględnić w ocenie wagi naruszenia, to jest ono tylko jednym spośród pozostałych, takich jak charakter naruszenia i zakres rynku geograficznego. Podobnie z pkt 1 część A akapit pierwszy wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 oraz art. 65 ust. 5 traktatu EWWiS wynika, że wpływ ten należy uwzględnić wyłącznie, jeżeli można go zmierzyć.

W odniesieniu do porozumień horyzontalnych dotyczących cen lub podziałów rynków wspomniane wytyczne stanowią, że porozumienia te mogą być kwalifikowane jako bardzo poważne naruszenia na podstawie samego ich charakteru, a Komisja nie ma obowiązku wykazywania rzeczywistego wpływu naruszenia na rynek. W takim wypadku rzeczywisty wpływ naruszenia na rynek stanowi jedno z kryteriów, które — jeżeli można je zmierzyć — może pozwolić Komisji na podwyższenie kwoty wyjściowej grzywny.

Gdy Komisja uznaje, że można zmierzyć rzeczywisty wpływ naruszenia na rynek, oraz ma ona zamiar uwzględnić to kryterium w celu obliczenia wysokości grzywny, Komisja nie może ograniczyć się do powołania się na wprowadzenie w życie porozumienia w celu ustalenia rzeczywistego wpływu naruszenia na rynek. Takie powołanie się bez innego dodatkowego wykazania sprowadza się bowiem do domniemania, iż wprowadzenie w życie porozumienia wywarło wpływ na rynek.

Choć istnienie rzeczywistego wpływu naruszenia nie jest kryterium koniecznym do zakwalifikowania naruszenia jako bardzo poważnego w przypadku porozumienia mającego cel antykonkurencyjny, dodatkowe uwzględnienie tego kryterium umożliwia Komisji zwiększenie kwoty wyjściowej grzywny powyżej przewidzianej kwoty minimalnej ustalonej w przywołanych wytycznych, bez innego pułapu niż limit maksymalnie 10% całkowitego obrotu uzyskanego przez dane przedsiębiorstwo w poprzedzającym roku obrotowym, ustalonego dla całkowitej wysokości grzywny w art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003.

W odniesieniu do tych skutków, jeżeli Komisja uzna za stosowne, by w celu obliczenia grzywny uwzględnić to fakultatywne kryterium rzeczywistego wpływu naruszenia na rynek, nie może ona ograniczyć się do zgłoszenia zwykłego domniemania, lecz powinna przedstawić konkretne, wiarygodne i wystarczające wskazówki pozwalające ocenić, jaki rzeczywisty wpływ na konkurencję na rynku mogło mieć naruszenie.

(por. pkt 74, 75, 78–82)