ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 64/10

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — The Queen, Egzi Payir, Burhan Akyuz, Birol Ozturk przeciwko Secretary of State for the Home Department

(Sprawa C-294/06) (1)

(Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja - Swobodny przepływ pracowników - Decyzja nr 1/80 Rady Stowarzyszenia - Artykuł 6 ust. 1 tiret pierwsze - Pracownik legalnie zatrudniony na rynku pracy - Zezwolenie na wjazd w charakterze studenta lub osoby zatrudnionej jako au pair - Wpływ na prawo pobytu)

(2008/C 64/13)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: The Queen, Egzi Payir, Burhan Akyuz, Birol Ozturk

Strona pozwana: Secretary of State for the Home Department

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Court of Appeal — Wykładnia art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia EWG/Turcja — Pojęcie legalnego zatrudnienia na rynku pracy państwa członkowskiego — Obywatelka turecka, zatrudniona w charakterze au pair, która uzyskała pozwolenie na pobyt na okres dwóch lat w celu kontynuowania tego zatrudnienia — Obywatele tureccy, posiadający pozwolenie na pobyt w celu odbycia studiów i pozwolenie na pracę w wymiarze nieprzekraczającym dwudziestu godzin tygodniowo w czasie trwania roku akademickiego

Sentencja

Okoliczność, że obywatel turecki uzyskał zezwolenie na wjazd na terytorium państwa członkowskiego w charakterze osoby zatrudnionej jako au pair, bądź studenta nie pozbawia go przymiotu „pracownika” i nie uniemożliwia mu „legalnego zatrudnienia na rynku pracy” tego państwa członkowskiego w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia. W konsekwencji okoliczność ta nie uniemożliwia mu powoływania się na ten przepis w celu uzyskania odnowienia pozwolenia na pracę i skorzystania ze związanego z nim prawa pobytu.

(1) Dz.U. C 237 z 30.9.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 64/9

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione — Włochy) — Roby Profumi Srl przeciwko Comune di Parma

(Sprawa C-257/06) (1)

(Artykuł 28 WE - Dyrektywa 76/768/EWG - Ochrona zdrowia - Produkty kosmetyczne - Przywóz - Przekazanie władzom państwa przywozu informacji dotyczących produktów kosmetycznych)

(2008/C 64/11)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Roby Profumi Srl

Strona pozwana: Comune di Parma

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Corte suprema di cassazione — Wykładania art. 28 WE oraz art. 7 dyrektywy Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących produktów kosmetycznych (Dz. U. L 262, str. 169) zmienionej dyrektywą Rady 93/35/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. (Dz. U. L 151, str. 32) — Produkty gotowe do sprzedaży pochodzące z innych państw członkowskich — Przepisy krajowe zobowiązujące importerów do przedstawienia zupełnego i szczegółowego wykazu substancji zawartych w produkcie

Sentencja

Artykuł 7 dyrektywy Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących produktów kosmetycznych, zmienionej dyrektywą Rady 93/35/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r., nie sprzeciwia się obowiązywaniu przepisu krajowego, który w celu natychmiastowego i właściwego leczenia w przypadku wystąpienia zaburzeń zobowiązuje importera produktów kosmetycznych do przekazania ministerstwu zdrowia i władzom regionu nazwy lub firmy przedsiębiorstwa, informacji o jego siedzibie i siedzibie zakładu produkcyjnego oraz pełnego i szczegółowego wykazu substancji stosowanych i substancji zawartych w rzeczonych produktach.

(1) Dz.U. C 212 z 2.9.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 64/6

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Viamex Agrar Handels GmbH (C-37/06), Zuchtvieh-Kontor GmbH (ZVK) (C-58/06) przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Sprawy połączone C-37/06 i C-58/06) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 615/98 - Dyrektywa 91/628/EWG - Refundacje wywozowe - Ochrona bydła podczas transportu - Uzależnienie wypłaty refundacji do wywozu bydła od zastosowania się do przepisów dyrektywy 91/628/EWG - Zasada proporcjonalności - Utrata prawa do refundacji)

(2008/C 64/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Viamex Agrar Handels GmbH (C-37/06), Zuchtvieh-Kontor GmbH (ZVK) (C-58/06)

Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Hamburg — Ważność art. 1 i art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 615/98 z dnia 18 marca 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady dotyczące przyznania refundacji wywozowych odnośnie do ochrony żywego bydła podczas transportu (Dz.U. L 82, str. 19) — Uzależnienie wypłaty refundacji do wywozu żywych zwierząt od zastosowania się do przepisów dyrektywy Rady 91/628/EWG z dnia 19 listopada 1991 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i zmieniającej dyrektywy 90/425/EWG oraz 91/496/EWG (Dz.U. L 340, str. 17) — Utrata prawa do refundacji z powodu niezachowania podczas transportu wymaganych okresów odpoczynku

Sentencja

1) Analiza pytania pierwszego nie wykazała niczego, co naruszałoby ważność art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 615/98 z dnia 18 marca 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady dotyczące przyznania refundacji wywozowych odnośnie do ochrony żywego bydła podczas transportu.

2) Analiza pytania drugiego nie wykazała niczego, co naruszałoby ważność art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 615/98 w świetle zasady proporcjonalności. Do sądu krajowego należy ocena, czy właściwe organy zastosowały odnośne przepisy rozporządzenia nr 615/98 w sposób zgodny z tą zasadą.

(1) Dz.U. C 96 z 22.4.2006 r.
1)

Nie uchylając dekretu ustawodawczego nr 48051 z dnia 21 listopada 1967 r., który uzależnia przyznanie odszkodowania osobom, które doznały uszczerbku w wyniku naruszenia prawa wspólnotowego w zakresie zamówień publicznych lub krajowych przepisów transponujących to prawo, od udowodnienia winy lub umyślnego działania, Republika Portugalska nie przyjęła niezbędnych środków prowadzących do wykonania wyroku z dnia 14 października 2004 r. w sprawie C-275/03 Komisja przeciwko Portugalii i uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 228 ust. 1 WE.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 64/8

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Theodor Jäger przeciwko Finanzamt Kusel-Landstuhl

(Sprawa C-256/06) (1)

(Swobodny przepływ kapitału - Artykuły 73 b i 73 d traktatu WE (obecnie art. 56 WE i CE 58 WE) - Podatek od spadków - Wycena majątku objętego spadkiem - Majątek rolniczy i leśny położony w innym państwie członkowskim - Mniej korzystna metoda wyceny majątku i obliczenia należnego podatku)

(2008/C 64/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Theodor Jäger

Strona pozwana: Finanzamt Kusel-Landstuhl

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 56 traktatu WE — Przepisy krajowe dotyczące podatku od spadków — Stosowanie różnych sposobów wyceny gruntów rolnych i leśnych w zależności od tego, czy położone są one na terytorium kraju, czy w innym państwie członkowskim, oraz kwoty wolnej od podatku w przypadku nabycia gruntów położonych na terytorium kraju, prowadzące do większego obciążenia podatkowego majątku obejmującego grunty rolne i leśne położone w innym państwie członkowskim w porównaniu w stosunku do majątku położonego w całości na terytorium kraju

Sentencja

Artykuł 73 b ust. 1 traktatu WE (obecnie art. 56 ust. 1 WE) w związku z art. 73 d traktatu WE (obecnie art. 58 WE) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie stosowania przepisów państwa członkowskiego, które dla celów obliczenia podatku od spadku obejmującego majątek położony na terytorium tego państwa oraz majątek rolniczy i leśny położony w innym państwie członkowskim:

— przewidują, że majątek położony w owym innym państwie członkowskim jest uwzględniany do wysokości jego wartości rynkowej, podczas gdy w przypadku takiego samego majątku położonego na terytorium kraju zastosowanie znajduje szczególna procedura wyceny, której wynik odpowiada przeciętnie jedynie 10 % wartości rynkowej tego majątku, oraz

— ograniczają stosowanie kwoty wolnej od podatku przyznawanej ze względów przedmiotowych do majątków rolniczych i leśnych położonych na terytorium kraju oraz uwzględniają w ich przypadku pozostałą wartość tylko do wysokości 60 %.

(1) Dz.U. C 224 z 16.9.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 51/23

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 grudnia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Per Grønfeldt, Tatiana Grønfeldt przeciwko Finanzamt Hamburg-Am Tierpark

(Sprawa C-436/06) (1)

(Swobodny przepływ kapitału - Opodatkowanie - Podatki dochodowe - Przepisy krajowe dotyczące opodatkowania zysków osiągniętych ze zbycia udziałów (akcji) spółek kapitałowych)

(2008/C 51/36)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Per Grønfeldt, Tatiana Grønfeldt

Strona pozwana: Finanzamt Hamburg-Am Tierpark

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Hamburg — Wykładnia art. 56 WE — Opodatkowanie zysków ze zbycia udziałów w spółkach kapitałowych — Przepisy krajowe uzależniające opodatkowanie od warunku posiadania udziału kapitałowego w spółce wynoszącego co najmniej 10 %, jeżeli spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w tym państwie członkowskim, a wynoszącego co najmniej 1 %, gdy spółka ma siedzibę w innym państwie członkowskim

Sentencja

Artykuł 56 WE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie stosowaniu przepisów państwa członkowskiego, takich jak rozpatrywane w sprawie przed sądem krajowym, na mocy których zyski osiągnięte z tytułu zbycia udziałów lub akcji w spółce kapitałowej z siedzibą w innym państwie członkowskim są niezwłocznie opodatkowane w 2001 r. w przypadku, gdy w ciągu ostatnich pięciu lat zbywca posiadał — bezpośrednio lub pośrednio — udział w kapitale spółki wynoszący co najmniej 1 %, podczas gdy zyski osiągnięte z tytułu zbycia na takich samych warunkach udziałów lub akcji w spółce kapitałowej z siedzibą w tym pierwszym państwie członkowskim, podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku od osób prawnych, są opodatkowane w 2001 r. tylko w przypadku posiadania istotnego udziału wynoszącego przynajmniej 10 %.

(1) Dz.U. C 326 z 30.12.2006.
—

nie są nieproporcjonalne do tego celu, co wymaga, by sposób ich stosowania podlegał przejrzystej procedurze i opierał się na obiektywnych, niedyskryminacyjnych i z góry znanych kryteriach.
1)

Utrzymując w mocy system odliczeń kosztów związanych z działalnością badawczą i rozwojową oraz innowacjami technologicznymi mniej korzystny w odniesieniu do kosztów poniesionych za granicą niż do kosztów poniesionych w Hiszpanii — który to system został ustanowiony na mocy art. 35 ustawy o podatku od spółek, zmienionej przez królewski dekret ustawodawczy nr 4/2004 z dnia 5 marca 2004 r. — Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom w zakresie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, które na nim ciążą na mocy art. 43 i 49 traktatu WE oraz odpowiednich artykułów Porozumienia z dnia 2 maja 1992 r. o Europejskim Obszarze Gospodarczym, czyli art. 31 i 36.
1)

Nakłaniając podmioty gospodarcze pragnące sprzedawać w Belgii wyroby budowlane legalnie wyprodukowane lub sprzedawane w innym państwie członkowskim do uzyskiwania belgijskich znaków zgodności Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 28 WE i 30 WE.
1)

Artykuł 52 traktatu (po zmianie art. 43 WE) w związku z art. 58 traktatu (po zmianie art. 48 WE) sprzeciwia się temu, aby państwo członkowskie nie uwzględniało straty kursowej ponoszonej przez spółkę mającą statutową siedzibę na terytorium tego państwa, przy transferze kapitału do kraju jej pochodzenia, w który wyposażyła ona należący do niej stały zakład położony w innym państwie członkowskim, w celu ustalenia krajowej podstawy opodatkowania.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 107/4

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 11 marca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Schwerin — Niemcy) — Rüdiger Jager przeciwko Amt für Landwirtschaft Bützow

(Sprawa C-420/06) (1)

(Wspólna polityka rolna - Rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 i (WE) nr 1782/2003 - Wołowina i cielęcina - Zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy - Rozporządzenia (EWG) nr 3887/92, (WE) nr 2419/2001 i (WE) nr 796/2004 - Wniosek o premię zwierzęcą - Premia za krowy mamki - Nieprawidłowość - Naruszenie przepisów obowiązujących w zakresie identyfikacji i rejestracji bydła niewykazanego we wniosku o pomoc - Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 - Wyłączenie prawa do pomocy - Artykuł 2 ust. 2 rozporządzenia (CE, Euratom) nr 2988/95 - Zasada stosowania z mocą wsteczną kary łagodniejszej)

(2008/C 107/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgericht Schwerin

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Rüdiger Jager

Strona pozwana: Amt für Landwirtschaft Bützow

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgericht Schwerin — Wykładnia art. 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, s. 1) — Oddalenie wniosku o przyznanie premii zwierzęcej z powodu przekraczającej 20 % różnicy między liczbą zwierząt zadeklarowanych a liczbą zwierząt stwierdzoną podczas kontroli — Stosowanie z mocą wsteczną późniejszych łagodniejszych kar administracyjnych dotyczących premii zwierzęcych obowiązujące dopiero po zniesieniu systemu premii zwierzęcych w zainteresowanym państwie członkowskim

Sentencja

Artykuł 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich należy interpretować w ten sposób, że przepisy art. 66 i 67 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, zmienionego i sprostowanego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 239/2005 z dnia 11 lutego 2005 r., nie mogą być stosowane z mocą wsteczną do wniosku o premię zwierzęcą, który objęty jest ratione temporis zakresem stosowania rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2801/1999 z dnia 21 grudnia 1999 r., którego art. 10c dał podstawę do wyłączenia prawa do pomocy.

(1) Dz.U. C 326 z 30.12.2006 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 107/5

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 28 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven — Niderlandy) — A. G. Winkel przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-446/06) (1)

(Wołowina - Wspólna organizacja rynków - Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 - Artykuł 3 lit. f) - Przyznanie premii na hodowlę krów mamek - Wymogi odpowiadające powszechnej praktyce hodowli)

(2008/C 107/07)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: A. G. Winkel

Strona pozwana: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Wykładnia art. 3 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 160, str. 21) — Zgodność z prawem wspólnotowym przepisów krajowych uzależniających uzyskanie prawa do premii na hodowlę krów mamek od przestrzegania wymogów zgodnych z powszechną praktyką przyjętą w hodowli bydła

Sentencja

Przepisy krajowe, które uzależniają uzyskanie prawa do premii na hodowlę krów mamek od przestrzegania wymogów zgodnych z powszechną praktyką przyjętą w hodowli bydła, zgodnie z którą z jednej strony, krowy mamki winny cielić się z określoną częstotliwością, a z drugiej strony, cielaki winny być karmione przez matkę w okresie czterech miesięcy po urodzeniu, są zgodne z art. 3 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 1512/2001 z dnia 23 lipca 2001 r.

(1) Dz.U. C 326z 30.12.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 92/5

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Włochy) — Telecom Italia SpA przeciwko Ministero dell'Economia e delle Finanze, Ministero delle Comunicazioni

(Sprawa C-296/06) (1)

(Usługi telekomunikacyjne - Dyrektywa 97/13/WE - Artykuły 6, 11, 22 i 25 - Opłaty i należności mające zastosowanie do zezwoleń ogólnych i indywidualnych - Zobowiązanie nałożone na dawnego uprawnionego z tytułu prawa wyłącznego - Czasowe utrzymanie w mocy)

(2008/C 92/07)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Telecom Italia SpA

Strona pozwana: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Ministero delle Comunicazioni

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Wykładnia art. 11, 22 i 25 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/13/WE z dnia 10 kwietnia 1997 r. w sprawie wspólnych postanowień ramowych dotyczących ogólnych zezwoleń i indywidualnych licencji [zezwoleń] w dziedzinie usług telekomunikacyjnych (Dz.U. L 117, str. 15) — Możliwość nałożenia obciążeń i opłat innych niż przewidziane w dyrektywie

Sentencja

Artykuły 6, 11, 22 i 25 dyrektywy 97/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 kwietnia 1997 r. w sprawie wspólnych przepisów ramowych dotyczących ogólnych zezwoleń i indywidualnych licencji [zezwoleń] w dziedzinie usług telekomunikacyjnych stoją na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie wymagało od operatora będącego dawnym uprawnionym z tytułu prawa wyłącznego w zakresie publicznych usług telekomunikacyjnych, który stał się posiadaczem ogólnego zezwolenia, ponoszenia takiego obciążenia finansowego, jak należność będąca przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym, odpowiadającego sumie wymaganej uprzednio w zamian za przyznanie tego prawa wyłącznego, przez rok po upływie ostatecznego terminu wyznaczonego na dokonanie transpozycji tej dyrektywy do prawa krajowego, tj. do dnia 31 grudnia 1998 r.

(1) Dz.U. C 224 z 16.9.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 92/8

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Innsbruck — Austria) — Malina Klöppel przeciwko Tiroler Gebietskrankenkasse

(Sprawa C-507/06) (1)

(Prawo do austriackiego zasiłku z tytułu opieki nad dzieckiem - Nieuwzględnienie okresów pobierania świadczeń rodzinnych w innym państwie członkowskim - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71)

(2008/C 92/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Innsbruck

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Malina Klöppel

Strona pozwana: Tiroler Gebietskrankenkasse

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Innsbruck — Wykładnia art. 72 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, str. 2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1386/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 czerwca 2001 r. (Dz.U. L 187, str. 1) oraz art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 74, str. 1) zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 410/2002 z dnia 27 lutego 2002 r. (Dz.U. L 62, str. 17) — Zasiłek z tytułu opieki nad dzieckiem — Możliwość przedłużenia pobierania zasiłku z trzydziestu miesięcy do trzydziestu sześciu miesięcy w przypadku przeniesienia opieki i prawa do zasiłku na drugiego rodzica — Brak uwzględnienia uzyskanych przez ojca wspólnie z matką pobierania podobnego zasiłku wypłacanego drugiemu rodzicowi w innym państwie członkowskim.

Sentencja

Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, zmienionego i uaktualnionego przez rozporządzenie Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionego rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 czerwca 2001 r., stoi na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie odmówiło na potrzeby uzyskania uprawnienia do pobierania świadczenia rodzinnego takiego jak austriacki zasiłek z tytułu opieki nad dzieckiem uwzględnienia okresu pobierania porównywalnego świadczenia w innym państwie członkowskim w ten sam sposób, jak gdyby było ono pobierane na terytorium tego państwa.

(1) Dz.U. C 56 z 10.3.2007.
2)

Artykuły 2 ust. 1 oraz 5 ust. 1 dyrektywy Rady z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy, stoją na przeszkodzie zwolnieniu pracownicy, która w okolicznościach takich, jak te w postępowaniu przed sądem krajowym, znajduje się w zaawansowanym stadium zabiegu zapłodnienia in vitro, to znaczy pomiędzy punkcją w celu pobrania komórek jajowych a bezpośrednim transferem zapłodnionych in vitro komórek jajowych do macicy tej pracownicy, o ile zostanie wykazane, iż zwolnienie to spowodowane jest w istocie tym, iż zainteresowana poddała się takiemu zabiegowi.
1)

Art. 88 ust. 3 zdanie ostatnie WE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy nie ma obowiązku nakazać odzyskania pomocy wprowadzonej w życie z naruszeniem tego postanowienia, jeżeli Komisja wydała końcową decyzję stwierdzającą zgodność tej pomocy ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 WE. Na podstawie prawa wspólnotowego sąd krajowy ma jednak obowiązek nakazać beneficjentowi pomocy zapłatę odsetek za okres, w jakim utrzymywała się sytuacja bezprawności. Sąd krajowy na podstawie prawa krajowego może w danym przypadku nakazać ponadto zwrot bezprawnie przyznanej pomocy, bez uszczerbku dla prawa państwa członkowskiego do późniejszego ponownego wprowadzenia jej w życie. Sąd krajowy może również stanąć przed koniecznością rozstrzygnięcia w przedmiocie odszkodowania za szkodę poniesioną wskutek bezprawnego charakteru pomocy.