Keywords

Summary



Keywords

1. Zbliżanie ustawodawstw – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Usługa powszechna i prawa użytkowników – Dyrektywa 2002/22 – Pozasądowe rozwiązywanie sporów

(dyrektywa 2002/22 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 34)

2. Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawo do skutecznej ochrony sądowej

Summary

1. Artykuł 34 dyrektywy 2002 w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej) powinien być interpretowany w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisom państwa członkowskiego, na mocy których spory w zakresie usług łączności elektronicznej pomiędzy użytkownikami końcowymi i dostawcami rzeczonych usług dotyczące praw przyznanych w tej dyrektywie muszą być przedmiotem obligatoryjnej pozasądowej próby zawarcia ugody jako warunku dopuszczalności powództwa sądowego.

W istocie art. 34 ust. 1 omawianej dyrektywy jako cel dla państw członkowskich wyznacza utworzenie pozasądowych procedur rozpatrywania nierozwiązanych sporów, w których stroną są konsumenci, związanych z zagadnieniami wymienionymi w tej dyrektywie. W tej sytuacji fakt, iż prawo krajowe nie tylko ustanowiło pozasądową procedurę pojednawczą, ale co więcej, wprowadziło obowiązek skorzystania z niej przed odwołaniem się do organu sądowego, nie stoi na przeszkodzie realizacji wyżej wspomnianego celu. Przeciwnie, takie uregulowanie, zapewniając każdorazowe korzystanie z pozasądowej procedury rozpatrywania sporów, sprzyja wzmocnieniu skuteczności dyrektywy o usłudze powszechnej.

(por. pkt 45, 67; pkt 1 sentencji)

2. Zasady równoważności i skuteczności, a także zasada skutecznej ochrony sądowej, nie sprzeciwiają się przepisom krajowym narzucającym dla sporów w zakresie usług łączności elektronicznej pomiędzy użytkownikami końcowymi i dostawcami tych usług dotyczącym praw przyznanych w dyrektywie 2002/22 w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej) uprzednie przeprowadzenie postępowania pojednawczego, o ile postępowanie to nie prowadzi do wydania decyzji wiążącej dla stron, nie opóźnia w istotny sposób wniesienia powództwa sądowego, powoduje zawieszenie biegu przedawnienia dochodzonych praw i nie wiąże się z ponoszeniem kosztów przez strony, chyba że koszty te są nieznaczne, pod warunkiem wszakże, iż droga elektroniczna nie stanowi jedynego sposobu dostępu do rzeczonego postępowania pojednawczego i że dopuszczalne jest zastosowanie środków tymczasowych w szczególnych przypadkach, kiedy wymaga tego nagła sytuacja.

Niewątpliwie poprzez uzależnienie dopuszczalności powództwa sądowego z zakresu usług łączności elektronicznej od podjęcia obligatoryjnej próby ugodowej takie przepisy wprowadzają dodatkowy etap w dostępie do sądu. Ten warunek może mieć wpływ na zasadę skutecznej ochrony sądowej, potwierdzoną również w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

Niemniej jednak prawa podstawowe nie mają charakteru bezwzględnego. Mogą one podlegać ograniczeniom, pod warunkiem że ograniczenia te rzeczywiście odpowiadają celom interesu ogólnego, jakim służy omawiane działanie, i że nie powodują z punktu widzenia realizowanych celów nieproporcjonalnej oraz niedopuszczalnej ingerencji w samą istotę praw w ten sposób gwarantowanych. W tym względzie gdy przepisy krajowe mają na celu szybsze i mniej kosztowne rozpatrywanie sporów z zakresu łączności elektronicznej, jak również odciążenie sądów, odpowiadają one tym samym słusznym celom interesu ogólnego. Wprowadzenie takiego obligatoryjnego postępowania pojednawczego, ze względu na szczegółowe zasady tego postępowania, o których mowa powyżej, nie jest nieproporcjonalne w stosunku do zakładanych celów, jeżeli po pierwsze, nie istnieje alternatywa mniej restrykcyjna niż wprowadzenie obligatoryjnego postępowania, ponieważ wprowadzenie czysto fakultatywnego pozasądowego postępowania pojednawczego nie stanowi równie skutecznego sposobu osiągnięcia wspomnianych celów, i po drugie, brak jest wyraźnej dysproporcji pomiędzy tymi celami i ewentualnymi negatywnymi skutkami obligatoryjnego charakteru pozasądowego postępowania pojednawczego.

(por. pkt 54–59, 61–65, 67; pkt 2 sentencji)