ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Decyzja o zamrożeniu środków finansowych – Przyjęcie lub utrzymanie w oparciu o postępowanie sądowe prowadzone przez władze państwa trzeciego w zakresie sprzeniewierzenia środków publicznych – Dopuszczalność – Przesłanka – Decyzja krajowa przyjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej – Obowiązek sprawdzenia spoczywający na Radzie – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Państwo trzecie, które przystąpiło do europejskiej konwencji praw człowieka – Brak wpływu (art. 6 ust. 3 TUE; decyzja Rady 2014/119/WPZiB, zmieniona decyzją (WPZiB) 2019/354; rozporządzenia Rady: nr 208/2014; nr 2019/352) (zob. pkt 76–81)
3.

Prawo Unii Europejskiej – Zasady – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Środki ograniczające podjęte wobec Demokratycznej Republiki Konga – Zamrożenie środków finansowych osób, które odpowiadają za podważanie praworządności lub przyczyniających się do popełnienia czynów stanowiących poważne przypadki łamania praw człowieka – Obowiązek podania do wiadomości indywidualnych i szczególnych powodów uzasadniających wydane decyzje – Obowiązek umożliwienia zainteresowanemu skutecznego przedstawienia jego stanowiska w odniesieniu do podnoszonych wobec niego powodów umieszczenia w wykazie – Zakres [Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 41 ust. 2 lit. a); decyzja Rady 2010/788/WPZiB, zmieniona decyzją (WPZiB) 2018/1940, załącznik II] (zob. pkt 69–71)
3.

Prawo Unii Europejskiej – Zasady – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Środki ograniczające podjęte wobec Demokratycznej Republiki Konga – Zamrożenie środków finansowych osób, które odpowiadają za podważanie praworządności lub przyczyniających się do popełnienia czynów stanowiących poważne przypadki łamania praw człowieka – Obowiązek podania do wiadomości indywidualnych i szczególnych powodów uzasadniających wydane decyzje – Obowiązek umożliwienia zainteresowanemu skutecznego przedstawienia jego stanowiska w odniesieniu do podnoszonych wobec niego powodów umieszczenia w wykazie – Zakres [Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 41 ust. 2 lit. a); decyzja Rady 2010/788/WPZiB, zmieniona decyzją (WPZiB) 2018/1940, załącznik II; rozporządzenie Rady 2018/1931, załącznik] (zob. pkt 67–69)
17.

Prawo Unii Europejskiej – Zasady – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w ramach walki z terroryzmem – Decyzja o zamrożeniu środków finansowych – Prawo dostępu do dokumentów – Prawo uzależnione od złożenia w tym celu wniosku do Rady – Brak naruszenia [wspólne stanowisko Rady 2001/931; decyzje Rady: (WPZiB) 2019/25, (WPZiB) 2019/1341] (zob. pkt 367–371, 380)
3.

Prawo Unii Europejskiej – Zasady – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Środki ograniczające wobec Syrii – Zamrożenie środków finansowych osób, podmiotów lub organów związanych z reżimem syryjskim – Obowiązek podania do wiadomości indywidualnych i szczególnych powodów uzasadniających wydane decyzje – Zakres – Powiadomienie zainteresowanego w drodze publikacji w Dzienniku Urzędowym – Dopuszczalność [Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 41 ust. 2 lit. a), art. 52 ust. 1; decyzja Rady (WPZiB) 2019/87; rozporządzenie Rady 2019/85] (zob. pkt 56–65)
5.

Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin – Rozporządzenie nr 1107/2009 – Substancje czynne kwalifikujących się do zastąpienia – Kryteria – Substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne – Stosowanie tych kryteriów do substancji nieorganicznych – Oczywisty błąd w ocenie – Brak – Obowiązek harmonizacji ram regulacyjnych mających zastosowanie do tej samej substancji – Brak – Naruszenie zasady ostrożności – Brak (rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: nr 1107/2009, art. 24, załącznik II; nr 1272/2008) (zob. pkt 76, 77, 91, 96, 102, 106, 107, 124, 126, 127)
3.

Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin – Rozporządzenie nr 1107/2009 – Odnowienie zatwierdzenia – Prawo do obrony – Zakres – Ogólne lub bezwzględne prawo do ustnego przedstawienia uwag – Brak (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1107/2009; rozporządzenie Komisji nr 844/2012) (zob. pkt 103)
1.

Parlament Europejski – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów – Uzupełniający dobrowolny system emerytalny – Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego zmieniająca środki wykonawcze do statutu posłów dotyczące niektórych warunków sytemu dodatkowych świadczeń emerytalnych – Uprawnienie prezydium Parlamentu do przyjęcia tej decyzji (decyzje: Parlamentu Europejskiego 2005/684; Prezydium Parlamentu Europejskiego ustanawiająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego, art. 76; regulamin Parlamentu Europejskiego, art. 25 ust. 3; przepisy dotyczące zwrotu kosztów oraz diet posłów do Parlamentu Europejskiego, załącznik VII) (zob. pkt 33–38)
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 12 czerwca 2019 r. (sprawa R 341/2018‑5) w zakresie, w jakim dotyczy towarów i usług z klas 1, 5 i 44 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, odpowiadających dla każdej z tych klas następującemu opisowi: – Klasa 1 „Komórki macierzyste do celów naukowych”, „Komórki macierzyste do celów badawczych”; – Klasa 5 „Preparaty weterynaryjne”, „Komórki macierzyste do celów medycznych”, „Środki aktywujące czynność komórkową do celów medycznych”, „Komórki macierzyste do celów weterynaryjnych”, „Implanty chirurgiczne powstałe z komórek macierzystych”; – Klasa 44 „Usługi medyczne dotyczące poboru, przetwarzania komórek macierzystych oraz leczenia z ich wykorzystaniem”, „Usługi medyczne związane z usuwaniem, leczeniem i przetwarzaniem krwi ludzkiej, krwi pępowinowej, komórek ludzkich, komórek macierzystych i szpiku kostnego”.
Wyrok Sądu (dziewiąta izba) z dnia 23 lutego 2022 r. –

Govern d’Andorra/EUIPO (Andorra)

(sprawa T‑806/19) ( 1 )

Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Andorra – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

1. Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Ocena charakteru opisowego oznaczenia – Nazwy geograficzne [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 15–22, 32)

2. Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Postrzeganie oznaczenia przez właściwy krąg odbiorców [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 28–30)

3. Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi – Graficzny znak towarowy Andorra [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 39, 47, 51–53, 60, 61, 69, 70, 79, 90, 91)

4. Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie odwoławcze – Odwołanie do izby odwoławczej – Właściwość izb odwoławczych – Ponowna całkowita ocena pod względem merytorycznym (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 64 ust. 1) (zob. pkt 49)

5. Znak towarowy Unii Europejskiej – Decyzje Urzędu – Zgodność z prawem – Wcześniejsza praktyka decyzyjna Urzędu (rozporządzenie Rady nr 207/2009) (zob. pkt 103)

Sentencja

1) Skarga zostaje w części odrzucona jako niedopuszczalna i w części oddalona jako bezzasadna.

2) Govern d’Andorra zostaje obciążony kosztami postępowania.

( 1 ) Dz.U. C 27 z 27.1.2020.
Wyrok Sądu (dziewiąta izba) z dnia 9 lutego 2022 r. –

Heitec/EUIPO – Hetec Datensysteme (HEITEC)

(sprawa T‑520/19)

Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy HEITEC – Słowny unijny znak towarowy HEITEC – Nieuwzględnienie dowodów przedstawionych przed Wydziałem Unieważnień i przed Izbą Odwoławczą – Artykuł 95 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001] – Zasada 40 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625]

1. Znak towarowy Unii Europejskiej – Przepisy proceduralne – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Okoliczności faktyczne i dowody nieprzedstawione w wyznaczonym w tym celu terminie – Uwzględnienie – Uznanie przysługujące izbie odwoławczej [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 95 ust. 2; rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 51 ust. 1 lit. a); rozporządzenia Komisji: nr 2868/95, art. 1, zasada 40 ust. 3, 5; 2018/625, art. 27 ust. 4] (zob. pkt 30–35, 67, 71, 73)

2. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Podstawy wygaśnięcia – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Dowód używania – Rzeczywiste używanie – Badanie z urzędu przez Urząd – Brak (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15, art. 42 ust. 2, art. 51 ust. 1, art. 57 ust. 2; rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1, zasada 40 ust. 5) (zob. pkt 47, 51)

3. Znak towarowy Unii Europejskiej – Przepisy proceduralne – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Okoliczności faktyczne i dowody nieprzedstawione w wyznaczonym w tym celu terminie – Należyta staranność wymagana przez okoliczności [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 95 ust. 2, art. 120 ust. 1, art. 120 ust. 2 lit. c); rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1, zasada 40 ust. 5] (zob. pkt 78)

4. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Podstawy wygaśnięcia – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Dowód używania – Rzeczywiste używanie – Pojęcie – Kryteria oceny – Wymóg przedstawienia konkretnych i obiektywnych dowodów [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1, art. 51 ust. 1 lit. a); rozporządzenie Komisji nr 2868/95, art. 1, zasada 22 ust. 3, 4, zasada 40 ust. 5] (zob. pkt 94–96, 107)

5. Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Podstawy wygaśnięcia – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Słowny znak towarowy HEITEC [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1, art. 51 ust. 1 lit. a)] (zob. pkt 108, 109)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 kwietnia 2019 r. (sprawa R 1171/2018‑2), dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Hetec Datensysteme a Heitec.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
3.

Instytucje Unii Europejskiej – Prawo publicznego dostępu do dokumentów – Decyzja 2004/258 Europejskiego Banku Centralnego (EBC) – Wyjątki od prawa dostępu do dokumentów – Wyjątek dotyczący ochrony poufności informacji chronionych jako takie na mocy prawa unijnego – Obowiązek przeprowadzenia przez instytucję konkretnego i indywidualnego badania dokumentów – Zakres – Możliwość oparcia się na ogólnych domniemaniach dotyczących pewnych kategorii dokumentów – Brak [decyzja Europejskiego Banku Centralnego 2004/258, zmieniona decyzjami: 2011/342; 2015/529, art. 4 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 75, 76)
2.

Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Badanie skarg składanych do Komisji – Ustalenie priorytetów przez Komisję – Obowiązek wydania przez Komisję w drodze decyzji rozstrzygnięcia w przedmiocie istnienia naruszenia – Brak – Uwzględnienie interesu Unii związanego z badaniem sprawy – Kryteria oceny – Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji – Zakres – Obowiązek zbadania elementów stanu faktycznego i prawnego podanych do wiadomości Komisji przez składającego do niej skargę – Kontrola sądowa – Zakres (art. 101, 102, art. 105 ust. 1 TFUE; rozporządzenie Rady nr 1/2003; rozporządzenie Komisji nr 773/2004, art. 7) (zob. pkt 38–51, 54–56, 71, 74, 92, 99)
Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 6 kwietnia 2022 r. –

FC/AUEA

(sprawa T‑634/19) ( 1 )

Służba publiczna – Personel tymczasowy – Postępowanie poprzedzające postępowanie dyscyplinarne – Zawieszenie, wstrzymanie wypłaty wynagrodzenia oraz zakaz wstępu do pomieszczeń AUEA i korzystania z jej narzędzi – Raport OLAF – Zasada dobrej administracji – Prawo do bycia wysłuchanym – Zasada bezstronności – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Odpowiedzialność – Ścisły związek z żądaniami stwierdzenia nieważności

1. Urzędnicy – Środki dyscyplinarne – Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków – Obowiązek uprzedniego wysłuchania urzędnika – Zakres – Naruszenie – Skutki [Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 41 ust. 2 lit. a); regulamin pracowniczy urzędników, załącznik IX, art. 23 ust. 2] (zob. pkt 47–52, 71, 75, 143, 156)

2. Urzędnicy – Środki dyscyplinarne – Dochodzenie przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego – Prawo do dobrej administracji – Wymóg bezstronności – Zakres – Możliwość przychylenia się przez administrację do wniosków zawartych w raporcie Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć (OLAF) – Dopuszczalność (Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 41 ust. 1; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 883/2013, art. 11 ust. 4) (zob. pkt 80–85)

3. Urzędnicy – Środki dyscyplinarne – Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków – Obowiązek uzasadnienia – Zakres (regulamin pracowniczy urzędników, załącznik IX, art. 23 ust. 1) (zob. pkt 89–92, 96)

4. Urzędnicy – Środki dyscyplinarne – Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków – Wymogi – Kontrola sądowa – Granice (regulamin pracowniczy urzędników, załącznik IX, art. 23 ust. 1) (zob. pkt 115–117)

5. Urzędnicy – Prawa i obowiązki – Obowiązek poinformowania przełożonych o tym, że wydane przez nich polecenie może być niezgodne z prawem – Polecenie wydane przez bezpośredniego przełożonego – Obowiązek odniesienia się bezpośrednio do wyższego przełożonego (regulamin pracowniczy urzędników, art. 12a ust. 1) (zob. pkt 126, 127)

6. Urzędnicy – Środki dyscyplinarne – Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków – Skutki – Zakaz dostępu do pomieszczeń i sprzętu informatycznego – Dopuszczalność – Naruszenie zasady proporcjonalności – Brak (regulamin pracowniczy urzędników, załącznik IX, art. 23) (zob. pkt 160–165, 172–176)

7. Skargi urzędników – Żądanie odszkodowawcze powiązane z żądaniem stwierdzenia nieważności – Oddalenie żądania stwierdzenia nieważności powodujące oddalenie żądania odszkodowawczego (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91) (zob. pkt 183)

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) FC zostaje obciążona kosztami postępowania.

( 1 ) Dz.U. C 399 z 25.11.2019.
3.

Instytucje Unii Europejskiej – Prawo publicznego dostępu do dokumentów – Rozporządzenie nr 1049/2001 – Wyjątki od prawa dostępu do dokumentów – Odmowa dostępu – Możliwość oparcia się na ogólnych domniemaniach mających zastosowanie do pewnych kategorii dokumentów – Przedmiot (rozporządzenie nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 4) (zob. pkt 51, 54)
31

Skarżący twierdzi, że na posiedzeniu z dnia 10 kwietnia 2018 r. komisja lekarska nie dysponowała licznymi dokumentami, które zostały przez niego przedstawione w ramach postępowań w sprawie uznania zawodowego podłoża jego chorób. Dodaje, że w dniu 12 kwietnia 2018 r. lekarz B przekazał te dokumenty lekarzowi C, który jednak odmówił ich przekazania komisji lekarskiej, działając na podstawie „polecenia”, które miał otrzymać od Parlamentu, aby nie uwzględniać dokumentów przekazanych po dniu 30 marca 2017 r. Tymczasem zdaniem skarżącego organ powołujący nie ma kompetencji do oceny przydatności dokumentów do sporządzenia opinii, ponieważ uprawnienie to leży w wyłącznej gestii komisji lekarskiej.
88

W konsekwencji należy uwzględnić zarzut trzeci i stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym „preparatów biocydowych do użytku w produkcji; preparatów chemicznych stosowanych w produkcji biocydów; środków owadobójczych (dodatków chemicznych do -)”, ujętych w klasie 1, oraz „środków odkażających; preparatów do niszczenia robactwa; środków przeciw pasożytom; preparatów bakteriologicznych do celów medycznych i weterynaryjnych; sprayów leczniczych; sprayów antybakteryjnych; insektycydów; środków wabiących owady; sprayów przeciw owadom; środków odstraszających owady; preparatów do zwalczania insektów; regulatorów wzrostu owadów [IGR]; chusteczek nasączonych środkiem odstraszającym owady; proszków do zabijania pcheł; rozpylaczy przeciwpchelnych; obroży przeciwpchelnych; środków do tępienia pcheł; obroży przeciw pchłom dla zwierząt; proszków do zwalczania pcheł na zwierzętach; biocydów; środków odstraszających zwierzęta; preparatów weterynaryjnych; szczepionek weterynaryjnych; preparatów sanitarnych do celów weterynaryjnych”, ujętych w klasie 5.
18

Odmowa dostępu do dokumentu należącego do pierwszej kategorii, to jest decyzji z dnia 1 stycznia 2019 r., opiera się na wyjątku określonym w art. 4 ust. 1 lit. c) decyzji 2004/258, który przewiduje, że „EBC odmawia dostępu do dokumentu, jeżeli jego ujawnienie naruszyłoby ochronę poufności informacji, które są chronione jako takie na podstawie prawa Unii”.
92

Tymczasem takie orzeczenia, które mogą służyć co najwyżej wykazaniu istnienia wystarczająco solidnej podstawy faktycznej, to jest faktu, że zgodnie z kryterium umieszczenia w wykazie wobec skarżącego toczyło się postępowanie karne dotyczące w szczególności przestępstwa sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego należących do państwa ukraińskiego, z natury rzeczy nie mogą same w sobie dowodzić, że decyzja ukraińskiego organu wymiaru sprawiedliwości wszczęciu i prowadzeniu wspomnianego postępowania karnego, na której opiera się zasadniczo utrzymanie środków ograniczających wobec skarżącego, została podjęta z poszanowaniem praw skarżącego do obrony i do skutecznej ochrony sądowej.
106

Jak wynika bowiem z pkt 38 zaskarżonej decyzji, Izba Odwoławcza opisuje kolidujące ze sobą wzory jako odnoszące się do części, która umożliwia połączenie kompresora urządzenia chłodniczego i bloku silnika pojazdu. Wskazuje ona ponadto, że rozpatrywana część jest przykręcana do bloku silnika, a następnie kompresor zasilający następnie urządzenie chłodnicze jest przykręcany do tej części. Z opisu tego można zatem wywnioskować, że Izba Odwoławcza nie rozpatrywała używania części, w której zastosowano zakwestionowany wzór, innego niż łączenie systemu chłodniczego lub klimatyzacyjnego z blokiem silnika pojazdu, do którego ma on zostać dostosowany. Ponadto nic w tym opisie nie wskazuje na to, że Izba Odwoławcza odrzuciła przyjętą w zawiadomieniu z dnia 16 maja 2018 r. kwalifikację produktu złożonego w rozumieniu art. 3 lit. c) rozporządzenia nr 6/2002 do scharakteryzowania zespołu składającego się z silnika, części będącej przedmiotem zakwestionowanego wzoru oraz kompresora.
82

Co się tyczy dwunastej zaskarżonej decyzji, rozpatrywanej w sprawie T‑96/19, okoliczność, że w decyzji tej porównania oznaczeń dokonano na podstawie wcześniejszego znaku towarowego innego niż dwa wcześniejsze znaki towarowe będące przedmiotem postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku, nie oznacza jednak, że popełniony przez Izbę Odwoławczą błąd dotyczący braku zawieszenia odnośnego postępowania w tej sprawie jest pozbawiony konkretnego znaczenia. W pkt 78 powyżej stwierdzono bowiem, że z własnych rozważań tej Izby zawartych we wspomnianej decyzji wynika, iż inne równoległe postępowanie, dotyczące rejestracji czysto graficznego znaku towarowego €$, może mieć wpływ na jej ocenę. Ponadto, jak wynika z pkt 31 powyżej, wspomniana Izba stwierdziła również w tej zaskarżonej decyzji, że choć uwzględniła ona do celów porównania oznaczeń wcześniejszy znak towarowy inny niż ten, którego dotyczą równoległe postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku, to mimo wszystko wskazane jest zawieszenie postępowania w sprawie sprzeciwu do czasu wydania ostatecznej, prawnie wiążącej decyzji w przedmiocie ważności wcześniejszych znaków towarowych zakwestionowanych w postępowaniach w sprawie unieważnienia prawa do znaku.
70

Należy też przypomnieć, że Sąd musi przestrzegać zasad dotyczących ciężaru dowodu i postępowania dowodowego w dziedzinie środków ograniczających, co oznacza, że musi on postępować zgodnie z zasadą określoną w orzecznictwie przytoczonym w pkt 31 powyżej i przypomnianą przez Trybunał w wyroku z dnia 11 września 2019 r., HX/Rada (C‑540/18 P, niepublikowanym, EU:C:2019:707, pkt 48–50), której istota sprowadza się do tego, że w razie zakwestionowania zasadności powodów umieszczenia w wykazie ciężar dowodu spoczywa na instytucji. Trybunał orzekł w związku z tym, że ciężar dowodu istnienia wystarczających informacji w rozumieniu art. 27 ust. 3 i art. 28 ust. 3 decyzji 2013/255 wskazujących, że skarżąca nie jest lub przestała być powiązana z reżimem syryjskim, że nie wywiera na niego wpływu ani nie wiąże się z nią rzeczywiste ryzyko omijania środków ograniczających przyjętych w odniesieniu do tego reżimu, nie spoczywa na stronie skarżącej (zob. podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2018 r., Makhlouf/Rada, C‑458/17 P, niepublikowany, EU:C:2018:441, pkt 86; z dnia 11 września 2019 r., HX/Rada, C‑540/18 P, niepublikowany, EU:C:2019:707, pkt 50, 51).
76

Co więcej, należy zauważyć, że skarżąca, po tym jak w drugim piśmie z dnia 26 listopada 2018 r. została poinformowana przez EUIPO o nieuiszczeniu opłaty za odwołanie w przepisanym terminie i o ryzyku, że jej odwołanie zostanie uznane w konsekwencji za niewniesione, nie była pozbawiona możliwości wniesienia środka zaskarżenia do samego EUIPO. W istocie, zakładając nawet, że skarżąca próbuje podnosić, iż mimo zachowania należytej staranności wymaganej przez okoliczności nie była w stanie dotrzymać terminu do uiszczenia opłaty za odwołanie, miała ona do dyspozycji procedurę restitutio in integrum przed EUIPO i mogła wnieść wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego w trybie art. 104 rozporządzenia 2017/1001 (zob. wyrok z dnia 21 maja 2014 r., NUEVA, T‑61/13, EU:T:2014:265, pkt 43 i przytoczone tam orzecznictwo). Tymczasem skarżąca nie wystąpiła z odpowiednim wnioskiem na podstawie tego przepisu.
36

O ile interwenientka nie kwestionuje tego, że właściwym kręgiem odbiorców jest szeroki krąg odbiorców, którego poziom uwagi jest przeciętny, w odniesieniu do „odzieży”, „nakryć głowy” i „obuwia” należących do klasy 25, o tyle uważa ona, w odniesieniu do „obuwia zdrowotnego” należącego do klasy 25, jak również „obuwia ortopedycznego” i „obuwia do użytku medycznego”, należących do klasy 10, że nie są one skierowane do szerokiego kręgu odbiorców, lecz do profesjonalistów z sektora opieki zdrowotnej specjalizujących się w ortopedii oraz do szczególnej kategorii konsumentów cierpiących na szczególne problemy fizyczne związane z noszeniem obuwia ortopedycznego, którzy będą wykazywali wysoki poziom uwagi, w odniesieniu do towarów związanych ze zdrowiem.
81

W tym względzie należy zauważyć, że w odniesieniu do uprawnienia Rady Trybunał uznał, iż art. 16 TUE może służyć za podstawę pewnych uprawnień Rady (wyrok z dnia 28 lipca 2016 r., Rada/Komisja, C‑660/13, EU:C:2016:616, pkt 40). Zatem, jeśli miało to miejsce w przypadku art. 16 TUE, nie ma powodu, by taka wykładnia nie została przyjęta w odniesieniu do art. 17 TUE, który stanowi równoważny przepis odnoszący się do Komisji. W konsekwencji, wbrew temu, co twierdzi Królestwo Hiszpanii, okoliczność, że art. 17 TUE jest przepisem ogólnym, nie oznacza, że nie może on stanowić wystarczającej podstawy prawnej.