ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
183

Odnosząc się do warunków wypłaty płatności jednolitej w ramach wspólnej polityki rolnej, Irlandia podnosi, że różne wymogi normatywne w dziedzinie zarządzania — będące pierwszym kluczowym elementem tych warunków — o których mowa w art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, str. 1) i których wykaz zawiera załącznik III do tego rozporządzenia, zostaną stopniowo wprowadzone w okresie trzech lat, poczynając od dnia 1 stycznia 2005 r. Państwo to precyzuje, że wykaz tych wymogów normatywnych zawiera odwołanie do dyrektywy ptasiej. Z tych samych powodów co wskazane w pkt 74 niniejszego wyroku, stopniowe wprowadzenie tych wymogów do prawa wewnętrznego nie może być uwzględnione.
40

W braku tego rodzaju harmonizacji wspólnotowej do państw członkowskich należy zasadniczo decyzja, na jakim poziomie chcą zapewnić ochronę określonych uzasadnionych interesów oraz co do sposobu, w jaki ten poziom ochrony ma zostać osiągnięty. Mogą to one jednak uczynić jedynie w ramach wytyczonych w traktacie i w szczególności w poszanowaniu zasady proporcjonalności, która wymaga, aby przedsięwzięte środki były właściwe do zagwarantowania realizacji zamierzonego przez nie celu i nie wykraczały poza to, co jest konieczne do jego osiągnięcia (ww. wyrok w sprawie Komisja przeciwko Niemcom, pkt 73 i przywołane tam orzecznictwo).
10

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, str. 1, i sprostowanie Dz.U. 2004, L 94, str. 70) zastąpiło rozporządzenie nr 1259/1999 z dniem 1 maja 2004 r.
59

Co się tyczy innych gatunków ptactwa, mianowicie kormorana czubatego, ostrosępa brodatego, sępa kasztanowatego, orlika krzykliwego, orła cesarskiego, orzełka południowego, sokoła skalnego oraz raroga górskiego, należy stwierdzić, że odsyłając do programu ponownej analizy oraz badań dziesięciu terenów pilotażowych, z których żadne nie zostało ukończone oraz nie dostarczając wyników badań EOE dotyczących sępa kasztanowatego, rząd grecki nie przedłożył rezultatów badań naukowych, które mogłyby podważyć wyniki IBA 2000 i wykazać, że obszary na których przedstawiciele tych gatunków nie występują w uzasadniającej to liczbie, znalazły się w obrębie OSO.
8

W następstwie skargi wniesionej przez podmiot prywatny z sektora zakładów na wyścigi konne w dniu 24 lipca 2001 r. Komisja skierowała do władz włoskich wezwanie do usunięcia uchybienia zgodnie z art. 226 WE, zwracając uwagę na niezgodność włoskiego systemu przyznawania koncesji na zakłady na wyścigi konne, a w szczególności odnawiania bez przetargu 329 starych koncesji udzielonych przez UNIRE, przewidzianego w zaskarżonej decyzji, z ogólną zasadą przejrzystości i obowiązkiem ogłaszania wynikającymi z art. 43 i 49 WE. W odpowiedzi na to rząd włoski zapowiedział w pismach z dnia 30 listopada 2001 r. i 15 stycznia 2002 r. projekt i przyjęcie ustawy nr 16 z dnia 27 lutego 2002 r.
2

Wniosek ten został złożony w ramach postępowania toczącego się pomiędzy Hutchison 3G UK Ltd, mm02 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd i Vodafone Group Services Ltd a Commissioners of Customs and Excise (organem do spraw podatków pośrednich) właściwym w sprawach poboru podatku od wartości dodanej (zwanego dalej „podatkiem VAT”) w Zjednoczonym Królestwie, w przedmiocie uzyskania prawa do odliczenia kwoty podatku VAT, który zdaniem powyższych spółek zapłaciły one w związku z udzieleniem im w 2000 r. przez Secretary of State for Trade and Industry (sekretarza stanu do spraw handlu i przemysłu, zwanego dalej „sekretarzem stanu”) zezwoleń dotyczących telekomunikacji komórkowej trzeciej generacji, zwanej „UMTS”, w drodze licytacji.
63

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem art. 49 WE wymaga nie tylko wyeliminowania wszelkiej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo w stosunku do usługodawców z siedzibą w innym państwie członkowskim, lecz również zniesienie jakichkolwiek ograniczeń, nawet gdy obowiązują one bez różnicy zarówno w stosunku do krajowych usługodawców, jak i usługodawców z innych państw członkowskich, jeżeli są w stanie wstrzymać, ograniczyć lub uczynić mniej atrakcyjną działalność usługodawcy mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, gdzie zgodnie z przepisami świadczy on takie same usługi (zob. wyroki z dnia 25 lipca 1991 r. w sprawie C-76/90 Säger, Rec. str. I-4221, pkt 12; z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-272/94 Guiot, Rec. str. I-1905, pkt 10, i z dnia 19 stycznia 2006 r. w sprawie C-244/04 Komisja przeciwko Niemcom, Zb.Orz. str. I-885, pkt 30).
21

Artykuł 9 tej ostatniej dyrektywy stanowi: „[…] 3. Państwa członkowskie mogą przyjąć przepisy umożliwiające przedsiębiorstwom przekazanie praw do użytkowania [korzystania z] częstotliwości innym przedsiębiorstwom. 4. Państwa członkowskie zapewnią, by zamiar przedsiębiorstw przekazania praw do użytkowania [korzystania z] częstotliwości radiowych był notyfikowany krajowym organom regulacyjnym odpowiedzialnym za rozdział spektrum oraz by takie przekazanie odbywało się zgodnie z procedurami określonymi przez krajowy organ regulacyjny, a także by było ono jawne. Krajowe organy regulacyjne zapewnią, by w wyniku takiej transakcji nie nastąpiło zniekształcenie konkurencji. Jeżeli użytkowanie [korzystanie z] częstotliwości radiowych zostało zharmonizowane w wyniku wdrożenia decyzji 676/2002/WE [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (decyzji o spektrum radiowym) (Dz.U. L 108, str. 1)] lub innych środków podjętych na szczeblu Wspólnoty, takie przekazanie praw nie powinno pociągać za sobą zmiany użytkowania [korzystania z] danej częstotliwości radiowej”.
173

Komisja podnosi w pierwszej kolejności, że § 9 ust. 2 KrntJagdVO ustala dla niektórych gatunków okresy polowań, które wypadają w różnych fazach reprodukcji i wychowu młodych, nie odwołując się w sposób odpowiedni do warunków wprowadzenia odstępstwa przewidzianych w art. 9 dyrektywy. Gatunki, których to dotyczy, to głuszec (na którego wolno polować od 10 do 31 maja, podczas gdy zdaniem Komisja powinien to być okres od 1 października do 28 lutego), cietrzew (na którego wolno polować od 10 do 31 maja zamiast od 21 września do 31 marca), słonka (na którą wolno polować od 1 września do 31 grudnia i od 16 marca do 10 kwietnia zamiast od 11 września do 19 lutego), łyska (na którą wolno polować od 16 sierpnia do 31 stycznia zamiast od 21 września do 10 marca), gołąb grzywacz (na którego wolno polować od 1 sierpnia do 31 grudnia i od 16 marca do 10 kwietnia zamiast od 1 września do 31 stycznia) i sierpówka (na którą wolno polować od 1 sierpnia do 31 grudnia i od 16 marca do 10 kwietnia zamiast od 21 października do 20 lutego).
15

W ramach postępowania o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom w rozumieniu art. 226 WE Trybunał zobowiązany jest bowiem wyłącznie do stwierdzenia, że doszło do naruszenia przepisu prawa wspólnotowego. Zgodnie z art. 228 ust. 1 WE zainteresowane państwo członkowskie zobowiązane jest następnie podjąć środki, które zapewniają wykonanie wyroku Trybunału (zob. podobnie wyrok z dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie C-126/03 Komisja przeciwko Niemcom, Zb.Orz. str. I-11197, pkt 26). Ponieważ kwestia środków zapewniających wykonanie wyroku stwierdzającego uchybienie w rozumieniu art. 226 WE nie jest przedmiotem tego wyroku, nie może stanowić ona przedmiotu wniosku o wykładnię tego wyroku (zob. podobnie postanowienie z dnia 20 kwietnia 1988 r. w sprawach połączonych 146/85 INT i 431/85 INT Maindiaux i in. przeciwko CES i in., Rec. str. 2003, pkt 6).
6

Ponieważ Komisja uznała przekazane w dniach od 18 maja 2000 r. do dnia 10 stycznia 2001 r. odpowiedzi władz hiszpańskich, dostarczone przez nie informacje oraz propozycje wyznaczenia nowych OSO za nieprzekonujące, w dniu 31 stycznia 2001 r. wydała ona uzasadnioną opinię, wzywając Królestwo Hiszpanii do podjęcia środków niezbędnych do zastosowania się do niej w terminie dwóch miesięcy od notyfikacji tej opinii, który to termin upływał w dniu 3 maja 2001 r.
Keywords

Summary



Keywords

Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Właściwe ustawodawstwo – Pracownicy delegowani do państwa członkowskiego innego niż państwo prowadzenia działalności przez pracodawcę

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 14 ust. 1 lit. a) i rozporządzenie Rady nr 574/72, art. 11 ust. 1 lit. a))

Summary

Formularz E-101, wydany zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 574/72 w sprawie wykonywania rozporządzenia nr 1408/71, zmienionego i uaktualnionego rozporządzeniem nr 2001/83, zmienionego rozporządzeniem nr 2195/91, jest wiążący dla właściwej instytucji i sądów państwa członkowskiego, do którego pracownicy zostali delegowani, do momentu cofnięcia lub stwierdzenia jego nieważności przez władze państwa członkowskiego, które go wydały.

Tym samym sąd państwa członkowskiego przyjmującego takich pracowników nie jest uprawniony do badania ważności formularza E‑101 w zakresie poświadczenia faktów, w oparciu o które formularz taki został wydany, w szczególności istnienia bezpośredniego związku – w rozumieniu art. 14 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1408/71, zmienionego i uaktualnionego rozporządzeniem nr 2001/83, zmienionego rozporządzeniem nr 2195/91, w związku z pkt 1 decyzji nr 128 komisji administracyjnej ds. zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących z dnia 17 października 1985 r. dotyczącej stosowania art. 14 ust. 1 lit. a) i art. 14b ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71 – pomiędzy przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w jednym państwie członkowskim a pracownikami przez nie delegowanymi na terytorium innego państwa członkowskiego w okresie ich delegowania.

(por. pkt 33 i sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi – Wezwanie do usunięcia uchybienia – Przesłanka – Wcześniejsze uchybienie zobowiązaniu ciążącemu na państwie członkowskim – Uwagi tego państwa – Istotny wymóg formalny – Wezwanie do usunięcia uchybienia mające za przedmiot brak transpozycji dyrektywy zanim upłynął termin jej wdrożenia – Niedopuszczalność

(art. 226 WE)

Summary

Sformułowanie wezwania do usunięcia uchybienia wymaga, by zarzucono dokonanie wcześniejszego uchybienia zobowiązaniu ciążącemu na danym państwie członkowskim. Dla takiego państwa członkowskiego możliwość przedstawienia swych uwag – nawet jeżeli ocenia ono, że nie ma obowiązku skorzystania z tej możliwości – stanowi podstawową gwarancję, zapisaną w traktacie, której przestrzeganie stanowi istotny wymóg proceduralny prawidłowości procedury stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Przedmiotem wezwania nie może w konsekwencji być brak transpozycji dyrektywy, do wdrożenia której termin jeszcze nie upłynął.

(por. pkt 7)
Keywords

Summary



Keywords

1. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice

(art. 234 WE)

2. Wspólna Taryfa Celna – Pozycje taryfowe – Mozzarella w blokach do pizzy, przechowywana po wyprodukowaniu przez okres od jednego do dwóch tygodni w stanie schłodzonym – Klasyfikacja do podpozycji 0406 10 Nomenklatury Scalonej

Summary

1. Zadanie Trybunału związane ze skierowanym do niego odesłaniem prejudycjalnym w zakresie klasyfikacji taryfowej polega na wyjaśnieniu sądowi krajowemu kryteriów, których zastosowanie pozwoli mu na prawidłowe zaklasyfikowanie omawianych produktów w ramach Nomenklatury Scalonej, a nie na dokonaniu tej klasyfikacji we własnym zakresie, tym bardziej że Trybunałowi nie zawsze są znane wszystkie dane niezbędne w tym celu. Zatem sąd krajowy wydaje się w każdym razie być w sytuacji bardziej dogodnej do dokonania tej klasyfikacji.

(por. pkt 19)

2. Podpozycję 0406 10 Nomenklatury Scalonej, znajdującą się w załączniku I do rozporządzenia nr 2658/87, w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionej rozporządzeniem nr 1832/2002, należy interpretować w ten sposób, że ma ona zastosowanie do mozzarelli w blokach do pizzy, która po wyprodukowaniu była przechowywana przez okres od jednego do dwóch tygodni w temperaturze 2–4°C, chyba że przechowywanie to wystarczy, by mozzarella ta uległa procesowi przetwórczemu, po którym nabyłaby nowych obiektywnych cech (czy też jedną cechę) i właściwości, w szczególności w zakresie składu, wyglądu i smaku. Do sądu krajowego należy ustalenie, czy warunki te są spełnione.

(por. pkt 37 i sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki obrotowe – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Podstawa opodatkowania

(dyrektywa Rady 77/388, art. 11 część A ust. 2 lit. a) i ust. 3 lit. c))

Summary

W ramach umowy sprzedaży – przewidującej, że zgodnie z użytkiem, do którego kupujący przeznacza pojazd, sprzedawca dostarcza pojazd już zarejestrowany za cenę obejmującą opłatę rejestracyjną, zapłaconą przez sprzedawcę przed dostawą – opłata ta, w przypadku której zdarzeniem powodującym powstanie zobowiązania nie jest dostawa, lecz pierwsza rejestracja pojazdu na terytorium kraju, nie wchodzi w zakres pojęcia „podatków, ceł, opłat i innych należności” w rozumieniu art. 11 część A ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, które należy wliczyć do podstawy opodatkowania. Opłata ta odpowiada kwocie otrzymanej przez podatnika od nabywcy pojazdu tytułem zwrotu wydatków poniesionych w jego imieniu i na jego rachunek w rozumieniu ust. 3 lit. c) przywołanego przepisu, którą należy wyłączyć z podstawy opodatkowania.

(por. pkt 14, 16, 30 i sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

Zbliżanie ustawodawstw – Prawo autorskie i prawa pokrewne – Dyrektywa 93/83 – Przekaz satelitarny i retransmisja drogą kablową

(dyrektywa Rady 93/83, art. 9 ust. 2)

Summary

Artykuł 9 ust. 2 dyrektywy 93/83 w sprawie koordynacji niektórych zasad dotyczących prawa autorskiego oraz praw pokrewnych stosowanych w odniesieniu do przekazu satelitarnego oraz retransmisji drogą kablową należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy organizacja zbiorowego zarządzania uważana jest za uprawnioną do zarządzania prawami podmiotu prawa autorskiego lub praw pokrewnych, który nie powierzył zarządu swymi prawami żadnej organizacji zbiorowego zarządzania, taka organizacja jest upoważniona do wykonywania prawa tego podmiotu polegającego na udzielaniu lub odmowie udzielenia operatorowi kablowemu zezwolenia na retransmisję audycji drogą kablową, a w konsekwencji wykonywany przez wspomnianą organizację zarząd nie ogranicza się wyłącznie do zarządzania prawami majątkowymi tego podmiotu.

Jednakże dyrektywa ta nie stoi na przeszkodzie przeniesieniu prawa retransmisji, które może nastąpić zarówno na podstawie umowy, jak i na podstawie domniemania prawnego, i nie stoi zatem na przeszkodzie temu, by autor, artysta wykonawca lub producent utracił – na mocy przepisu prawa krajowego – swój status „podmiotu” tego prawa w rozumieniu art. 9 ust. 2 dyrektywy, ze skutkiem zerwania jakiegokolwiek związku prawnego istniejącego na mocy tego przepisu między nim a organizacją zbiorowego zarządzania.

(por. pkt 24, 25 i sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólna Taryfa Celna – Pozycje taryfowe – Pojazdy, które mogą ciągnąć ciężar przynajmniej trzykrotnie większy od ich ciężaru własnego – Rozporządzenie Komisji nr 2518/98

(rozporządzenie Komisji nr 2518/98)

2. Wspólna Taryfa Celna – Pozycje taryfowe – Nowe pojazdy czterokołowe przeznaczone do poruszania się w każdego rodzaju terenie, które mogą pchać ciężar przynajmniej dwukrotnie większy od ich ciężaru własnego

Summary

1. Punkt 5 tabeli załączonej do rozporządzenia nr 2518/98 dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej jest nieważny z tego względu, że przyjmuje dla pojazdów opisanych w podpozycji 8703 21 10 Nomenklatury Scalonej zdolność ciągnięcia ciężaru przynajmniej trzykrotnie większego od ich ciężaru własnego, odmienną od zdolności wskazanej w opinii klasyfikacyjnej Komitetu Systemu Zharmonizowanego Oznaczania i Kodowania Towarów z 1999 r., i rozszerza tym samym zakres pozycji odnoszącej się do pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób.

(por. pkt 51 oraz pkt 1 sentencji)

2. Nowe pojazdy czterokołowe – przeznaczone do poruszania się w każdego rodzaju terenie, mające jedno siedzenie, wyposażone w mechanizm kierowniczy skonstruowany w oparciu o zasadę Ackermana, poruszany za pomocą kierownicy, oraz w hak holowniczy, odznaczające się charakterystyką techniczną umożliwiającą pchanie ciężaru przynajmniej dwukrotnie większego od ich ciężaru własnego – należy sklasyfikować do podpozycji 8701 90 Nomenklatury Scalonej. Do sądu krajowego należy dokonanie klasyfikacji wskazanych pojazdów do podpozycji odpowiednich dla mocy silnika tych pojazdów.

(por. pkt 59 oraz pkt 2 sentencji)
Keywords

Summary



Keywords

Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Prawo członków rodziny do podjęcia pracy zarobkowej

(rozporządzenie Rady nr 1612/68, art. 11)

Summary

Artykuł 11 rozporządzenia nr 1612/68 w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty nie przyznaje obywatelowi państwa trzeciego prawa do zatrudnienia w innym państwie członkowskim niż to państwo, w którym jego małżonek, obywatel wspólnotowy korzystający ze swojego prawa do swobodnego przemieszczania, jest lub był zatrudniony.

(por. pkt 28 i sentencja)
Keywords

Summary



Keywords

1. Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin – Dyrektywa 91/414

(dyrektywa Rady 91/414; decyzja Rady 2003/199, art. 2 akapit pierwszy pkt 3)

2. Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin – Dyrektywa 91/414

(dyrektywa Rady 91/414, art. 8 ust. 2; decyzja Rady 2003/199, art. 2 akapit pierwszy pkt 3)

3. Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin – Dyrektywa 91/414

(dyrektywa Rady 91/414; decyzja Rady 2003/199, art. 2 akapit pierwszy pkt 3)

Summary

1. Wykładnia art. 2 akapit pierwszy pkt 3 decyzji 2003/199 dotyczącej niewłączenia aldikarbu do załącznika I do dyrektywy 91/414 dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną, pozwalająca państwom członkowskim na udzielanie nowych zezwoleń na dopuszczenie do obrotu takich środków, mimo odmowy wpisu substancji czynnej „aldikarb” do załącznika I do dyrektywy 91/414, byłaby zarazem niezgodna z generalna logiką i celami tej dyrektywy oraz sprzeczna z jej art. 8 ust. 2 akapit czwarty, który w przypadku decyzji o niewłączeniu substancji czynnej do załącznika nakazuje państwom członkowskim cofnięcie lub modyfikację obowiązujących zezwoleń w wyznaczonym terminie. Takiej wykładni art. 2 akapit pierwszy pkt 3 decyzji 2003/199 przeczą ponadto inne wersje językowe tego przepisu.

W konsekwencji art. 2 akapit pierwszy pkt 3 decyzji 2003/199 należy interpretować w ten sposób, że umożliwia on państwom członkowskim wymienionym w kolumnie A załącznika do tej decyzji, pod pewnymi warunkami, utrzymanie w mocy do dnia 30 czerwca 2007 r. zezwoleń na dopuszczenie do obrotu, do istotnych zastosowań, środków ochrony roślin zawierających substancję czynną „aldikarb”.

(por. pkt 22–24)

2. Artykuł 2 akapit pierwszy pkt 3 decyzji 2003/199 dotyczącej niewłączenia aldikarbu do załącznika I do dyrektywy 91/414 dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, który wyznacza termin wycofania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancję czynną „aldikarb”, jest przepisem wykonawczym w stosunku do art. 8 ust. 2 tej dyrektywy.

Ponieważ dyrektywa 91/414 nie zawiera żadnych ograniczeń w tej mierze, wyznaczenia różnych terminów na wycofanie wyżej wymienionych zezwoleń na środki zawierające substancję czynną „aldikarb” w zależności od przeznaczenia środka ochrony roślin, nie można uznać za niezgodne z przepisami tej dyrektywy.

(por. pkt 25–27)

3. Ustanawiając art. 2 akapit pierwszy pkt 3 decyzji 2003/199 dotyczącej niewłączenia aldikarbu do załącznika I do dyrektywy 91/414 dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną, Rada dokonała generalnej oceny korzyści i strat ustanawianego systemu, który nie jest oczywiście niewłaściwy w stosunku do zamierzonego celu.

(por. pkt 32)
Keywords

Summary



Keywords

Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki obrotowe – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Świadczenie usług

(dyrektywa Rady 77/388, art. 9 ust. 2 lit. c) tiret pierwsze)

Summary

Artykuł 9 ust. 2 lit. c) tiret pierwsze szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych jako miejsce świadczenia usług, których przedmiotem jest działalność kulturalna, artystyczna, sportowa, naukowa, edukacyjna, rozrywkowa lub podobna, włączając w to działalność organizatorów takiej działalności oraz usługi pomocnicze, określa miejsce, gdzie usługi te faktycznie są wykonywane. Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że kompleksowe świadczenie usług na rzecz wystawców przez organizatora targów lub wystawy należy uznać za działalność, o której w mowa w tym przepisie.

W istocie cechy charakterystyczne wspólne dla różnych kategorii działalności wskazanych w art. 9 ust. 2 lit. c) tiret pierwsze szóstej dyrektywy wynikają ze złożonego charakteru tej działalności, która obejmuje różnorodne usługi, jak również z okoliczności, że usługi te są zazwyczaj świadczone na rzecz wielu odbiorców, a mianowicie na rzecz ogółu osób uczestniczących, w różnorakim charakterze, w działalności kulturalnej, artystycznej, sportowej, naukowej, dydaktycznej lub rozrywkowej. Te różnorodne kategorie działalności charakteryzuje także to, że z reguły realizowane są w ramach jednej prezentacji, a miejsce, gdzie te złożone usługi są faktycznie wykonywane, jest zasadniczo łatwe do ustalenia, gdyż działalność ta odbywa się w ściśle określonej lokalizacji. Otóż wystawa lub targi, niezależnie od tematyki, jakiej są poświęcone, mają na celu dostarczenie wielu odbiorcom, co do zasady w jednym miejscu i w ramach jednorazowej prezentacji, różnorodnych usług o złożonym charakterze, służących w szczególności przedstawieniu informacji, dóbr lub wydarzeń w celu ich promocji.

W tych okolicznościach wystawę lub targi należy uznać za działalność podobną, określoną w art. 9 ust. 2 lit. c) tiret pierwsze szóstej dyrektywy.

(por. pkt 23–25, 29 i sentencja)