Keywords

Summary



Keywords

1. EWWiS – Pomoc dla hutnictwa żelaza i stali – Termin ustanowiony w art. 6 ust. 5 szóstego kodeksu pomocy dla hutnictwa żelaza i stali do wydania decyzji Komisji dotyczącej zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem – Termin niebędący terminem zawitym pod rygorem utraty właściwości.

(decyzja ogólna nr 2496/96, art. 6 ust. 5)

2. EWWiS – Pomoc dla hutnictwa żelaza i stali – Postępowanie wyjaśniające dotyczące projektów pomocy – Obowiązki Komisji – Przestrzeganie rozsądnego terminu do przyjęcia ostatecznej decyzji

(decyzja ogólna nr 2496/96, art. 6)

3. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja EWWiS

(art. 4 lit. c) i art. 15 EWWiS)

4. EWWiS – Pomoc – Pojęcie– Przyznanie niektórym przedsiębiorstwom ulgi podatkowej przez organy publiczne– Zaliczenie

(art. 4 lit. c) i art. 67 EWWiS)

5. EWWiS – Pomoc – Pojęcie – Przepisy dążące do realizacji celu wspierania międzynarodowej wymiany handlowej za pomocą wsparcia dla inwestycji zagranicznych – Zaliczenie

(art. 4 lit. c) EWWiS)

6. EWWiS – Pomoc – Pojęcie – Wpływ na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi lub na konkurencję – Brak istotności dla sprawy

(art. 4 lit. c) EWWiS)

7. EWWiS – Pomoc – Dopuszczenie przez Komisję – Dopuszczenie w drodze indywidualnej decyzji – Przesłanka – Uprzedni wniosek danego Państwa Członkowskiego

(art. 95 EWWiS)

Summary

1. W ramach szóstego kodeksu pomocy dla hutnictwa żelaza i stali, zgodnie z którym Państwo Członkowskie może legalnie wprowadzić w życie środek pomocowy wyłącznie na mocy wyraźnej decyzji Komisji w tym względzie, trzymiesięczny termin określony w art. 6 ust. 5 na wydanie powyższej decyzji nie może być postrzegany jako termin zawity pod rygorem utraty właściwości, którego upływ pozbawiałby Komisję możliwości wydania decyzji w przedmiocie zgodności takiego planowanego środka z Traktatem EWWiS.

Mając bowiem na względzie kontekst ogólny, w który ten trzymiesięczny termin się wpisuje, oraz jego cel, niewydanie decyzji przez Komisję w tym terminie skutkowałoby z jednej strony niemożnością wprowadzenia w życie przez Państwo Członkowskie takiego środka pomocowego, a z drugiej strony niemożnością uzyskania przez nie ze strony Komisji decyzji dopuszczającej taką pomoc, wydanej w ramach wszczętego przez nią postępowania. Taka sytuacja byłaby sprzeczna z prawidłowym funkcjonowaniem przepisów odnoszących się do pomocy państwa, jako że zgoda Komisji mogłaby zostać uzyskana wyłącznie w wyniku nowego postępowania wszczętego na podstawie kodeksu pomocy, co opóźniłoby wydanie decyzji przez Komisję, bez udzielenia danemu Państwu Członkowskiemu jakichkolwiek dodatkowych gwarancji.

(por. pkt 50-51)

2. Po wszczęciu postępowania wyjaśniającego dotyczącego projektów pomocy, przewidzianego w szóstym kodeksie pomocy dla hutnictwa żelaza i stali, Komisja ma obowiązek, zgodnie z zasadą dobrej administracji, wydać w rozsądnym terminie, liczonym od otrzymania uwag danego Państwa Członkowskiego, zainteresowanych podmiotów i ewentualnie innych Państw Członkowskich, ostateczną decyzję. Nadmierny czas trwania postępowania wyjaśniającego przyczynia się bowiem zarówno do utrudnienia Państwu Członkowskiemu, będącemu jego podmiotem, odparcia argumentów Komisji, jak i do naruszenia w ten sposób prawa do obrony.

W odniesieniu do powyższego ocena, czy czas trwania postępowania administracyjnego ma rozsądny charakter powinna być dokonywana w oparciu o okoliczności właściwe każdej sprawie, a zwłaszcza przy uwzględnieniu kontekstu sprawy, różnych etapów procedury, przez które Komisja przeszła, zachowania stron w jej toku, stopnia złożoności sprawy oraz jej znaczenia dla zainteresowanych podmiotów.

(por. pkt 52-53)

3. Uzasadnienie, jakiego wymaga art. 15 EWWiS powinno być dostosowane do charakteru aktu i przedstawiać w sposób jasny i jednoznaczny rozumowanie instytucji, która wydała akt, pozwalając zainteresowanym poznać podstawy podjętej decyzji, a sądowi wspólnotowemu dokonać jej kontroli. Nie ma wymogu, by uzasadnienie wyszczególniało wszystkie istotne elementy faktyczne i prawne, ponieważ ocena, czy uzasadnienie aktu spełnia wymogi art. 15 EWWiS winna opierać się nie tylko na jego brzmieniu, ale także uwzględniać okoliczności jego wydania, jak również całość przepisów prawa regulującego daną dziedzinę

(por. pkt 73)

4. Termin „pomoc” w rozumieniu art. 4 lit. c) EWWiS zakłada koniecznie istnienie korzyści przyznanych bezpośrednio lub pośrednio ze środków państwa albo stanowiących dodatkowe obciążenie dla państwa lub jednostek wyznaczonych lub utworzonych w tym celu, zaś art. 67 EWWiS, przewidując w ust. 2 pierwsze tiret sytuacje umożliwiające Komisji udzielenie Państwom Członkowskim zgody, na zasadzie odstępstwa od art. 4 EWWiS, na przyznanie pomocy, nie przeprowadza rozróżnienia na pomoc specjalnie skierowaną do sektora hutnictwa węgla i stali oraz pomoc mającą do niego zastosowanie tylko w ramach środka o charakterze bardziej ogólnym.

Wynika z tego, że środek, za pomocą którego organy publiczne przyznają niektórym przedsiębiorstwom ulgę podatkową stawiającą beneficjentów w sytuacji finansowej bardziej korzystnej niż sytuacja pozostałych podatników, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 4 lit. c) EWWiS.

(por. pkt 91-92 i 116)

5. Pomoc państwa nie podlega definiowaniu za pomocą motywów lub celów danego środka, lecz przez pryzmat jej skutków. Również okoliczność, że przepisy krajowe dążą do realizacji takiego celu polityki przemysłowej i handlowej jak wspieranie międzynarodowej wymiany handlowej za pomocą wsparcia dla inwestycji zagranicznych, nie wystarcza aby z góry pozbawić je kwalifikacji jako „pomoc” w rozumieniu art. 4 lit. c) EWWiS.

(por. pkt 125)

6. Aby uznać, że przepisy krajowe objęte są zakazem pomocy państwa przewidzianym w art. 4 lit. c) Traktatu EWWiS, Komisja nie jest zobowiązana do wykazania wpływu tych przepisów na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi lub na konkurencję, co byłoby wymagane na gruncie Traktatu WE

(por. pkt 129)

7. Logika właściwa systemowi dopuszczania, na zasadzie odstępstwa, pomocy niezbędnej dla prawidłowego funkcjonowania wspólnego rynku węgla i stali wymaga w przypadku wydania indywidualnej decyzji przez Komisję, aby dane Państwo Członkowskie skierowało do niej wniosek o wszczęcie postępowania przewidzianego w art. 95 EWWiS zanim Komisja przystąpi do badania niezbędności pomocy do realizacji celów Traktatu.

(por. pkt 153 i 155)