*
PL
ZbiórOrzeczeń
*
ECLI:EU:C:2013 :718 1WYROK TRYBUNAŁU (piąta izba)
z dnia 7 listopada 2013 r. 
Język postępowania: włoski.Krajowe postępowanie administracyjne — Sytuacja czysto wewnętrzna — Akty administracyjne — 
Obowiązek uzasadnienia — Możliwość uzupełnienia braku u zasadnienia w toku p ostępowania 
sądowego wszczętego w zakresie aktu ad ministracyjnego — Wykładnia ar t. 296 a kapit drugi TFUE 
i art. 41 u st. 2 lit. c) Karty praw podstawow ych Unii Europejskiej — Brak właściwości Trybunału
W sprawie C-313/12
mającej za przedmiot wniosek o w ydanie, na podstawie ar t. 267 TFUE, orzeczenia w trybie 
prejudycjalnym, złożony przez C orte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana 
(Włochy) postanowieniem z dnia 19 czerwca 2012 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 28 czerwca 
2012 r., w postępowaniu:
Giuseppa Romeo
przeciwko
Regione Siciliana,
TRYBUNAŁ (piąta izba),
w składzie: T. von D anwitz (sprawozdawca), prezes izby, E. Juhász, A . Rosas, D. Šváby i C. Vajda, 
sędziowie,
rzecznik generalny: Y. Bot,
sekretarz: A. Calot Escobar,
uwzględniając pisemny etap postępowania,
rozważy wszy uwagi przedstawione:
— w imieniu G. Romeo przez M. Viaggio, avvocatessa,
— w imieniu Komisji Europejskiej przez C. Cattabrigę oraz H. Krämera, działających w charakterze 
pełnomocników,
podjąwszy, po w y słuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu spraw y b ez opinii,
w ydaje następujący
2 ECLI:EU:C:2013 :718WYROK Z DNIA 7.11.2013 R.–SPRAWAC-313/12
ROMEO
Wyrok
1 Wniosek o w ydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym d otyczy w y kładni zasady uzasadniania aktów 
administracji publicznej, o której mowa w art. 296 a kapit drugi TFUE oraz w art. 41 u st. 2 lit. c) Karty 
praw podstawow ych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”).
2 Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy G. Romeo a Regione Siciliana w przedmiocie 
decyzji przewidującej obniżenie eme rytury G. Romeo i odzyskanie kw ot w y płaconych za poprzednie 
okresy.
Prawo włoskie
3 Ustawa nr 241 z dnia 7 sierpnia 1990 r. w sprawie no w ych zasad d otyczących postępowania 
administracyjnego oraz prawa dostępu do dokumentów ad ministracyjnych (G URI nr 192 z dnia 
18 sierpnia 1990 r., s. 7), zmieniona ustawą nr 15 z dnia 11 lutego 2005 r. (G URI nr 42 z dnia 
21 lutego 2005 r., s. 4) (zwana dalej „ustawą nr 241/1990 ”) w art. 1 ust. 1 przewiduje:
„Działalność ad ministracyjna służy celom o kreślonym u stawą i jest regulowana kr yteriami ekono mii, 
skuteczności, bezstronno ści, jawności i przejrzystości zgodnie z zasadami przewidzianymi przez 
niniejszą ustawę i inne przepisy regulujące odrębne postępowania, jak również przez zasady oparte na 
wspólnotow ym porządku p rawnym”.
4 Artykuł 3 ust. 1 i 2 ustaw y n r 241/1990 w zakresie obowiązku u zasadnienia stanowi:
„1.Każda d ecyzja ad ministracyjna [...] w y maga uzasadnienia, z w yjątkiem w y padków przewidzianych 
w ust. 2. Uzasadnienie powinno w skazy wać okoliczności faktyczne i argumenty prawne, które skłoniły 
organ ad ministracyjny do w y dania tej decyzji, z uwzględnieniem w y ników u przedniej analizy akt 
spraw y.
2. Uzasadnienie nie jest w y magane dla aktów no rmaty wnych i aktów powszechnie obowiązujących”.
5 Artykuł 21g ust. 2 akapit pierwszy ustaw y n r 241/1990 m a następujące brzmienie:
„Decyzja w y dana z naruszeniem z asad p ostępowania lub zasad d otyczących formy aktów nie może być 
uchylona, jeżeli ze względu na okoliczność, że wchodzi on a w zakres ograniczonej ko mpe tencji 
administracji, jest oczy wiste, iż jej osnowa nie mogła być inna od faktycznie w y danej”.
6 Artykuł 3 regionalnej ustaw y S ycylii nr 10 z dnia 30 kwietnia 1991 r. w sprawie przepisów dotyczących 
decyzji ad ministracyjnych, p rawa d ostępu d o d okumentów ad ministracyjnych i popraw y 
funkcjonowania działalności administracyjnej (zwanej dalej „sycylijską ustawą regionalną nr 10/1991 ”) 
dosłownie przejmuje treść art. 3 ustaw y n r 241/1990 .
7 Artykuł 37 sycylijskiej ustaw y r egionalnej nr 10/1991 s tanowi:
„W s prawach nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się w zakresie, w jakim s ą on e zgodne, 
przepisy ustaw y n r 241/1990 , łącznie ze zmianami i późniejszymi uzupełnieniami, a także związanymi 
z tym przepisami w ykonawczymi”.
ECLI:EU:C:2013 :718 3WYROK Z DNIA 7.11.2013 R.–SPRAWAC-313/12
ROMEO
Postępowanie główne i pytania prejudycjalne
8 Giuseppa Romeo, która była zatrudniona przez Regione Siciliana, jest uprawniona do w y płacanej przez 
tę ad ministrację eme rytury. Zawiadomieniem z 2007 r. Regione Siciliana poinformował G. Romeo, że 
kwota jej eme rytury ustalona wcześniejszym d ekretem r egionalnym b yła w y ższa od faktycznie jej 
należnej oraz że kw ota ta zostanie obniżona, a nienależnie w y płacone sumy zostaną jednocześnie 
odzyskane.
9 Giuseppa Romeo wniosła skargę o stwierdzenie nieważności tego zawiadomienia do Corte dei conti, 
sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana, powołując się na całkowity brak uzasadnienia aktu, 
niepozwalający w szczególności ustalić okoliczności faktycznych i prawnych uzasadniających obniżenie 
jej eme rytury i odzyskanie nienależnie w y płaconych kw ot. W trakcie postępowania sądowego Regione 
Siciliana, w oparciu o art. 21g ust. 2 akapit pierwszy ustaw y n r 241/1990 , podniósł, że zaskarżone 
zawiadomienie jest zgodne z prawem i przedłożył uzupełniające uzasadnienie zaskarżonego aktu.
10 Corte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana z urzędu zajął się kw estią, czy art. 21g 
ust. 2 akapit pierwszy ustaw y n r 241/1990 j est zgodny z prawem U nii oraz zasadą uzasadniania aktów 
administracyjnych ujętą w art. 3 tej samej ustaw y o raz w art. 3 sycylijskiej ustaw y r egionalnej 
nr 10/1991 .
11 W p ostanowieniu odsyłającym C orte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana uznał 
argumenty dotyczące ko mpe tencji Trybunału do udzielenia o dpowiedzi na zadane pytania. Przede 
wszystkim sąd ten wskazuje, że w kontekście postępowania głównego sprawuje on f unkcje sądownicze. 
Przysługuje mu bowiem w y łączna właściwość materialna w dziedzinie eme rytur oraz jest właściw y d o 
stwierdzania n ieważności aktów ad ministracyjnych. Z atem w przeciwieństwie do tego, co zostało 
orzeczone w sprawach, kt óre doprowadziły do w y dania p ostanowień z dnia 26 listopada 1999 r. 
w sprawie C-192/98 A NAS, Rec. s. I-8583 i w sprawie C-440/98 R AI, Rec. s. I-8597 , w których 
Trybunał uznał się za niewłaściw y d o orzekania w przedmiocie pytań zadanych przez Corte dei conti, 
w ramach niniejszego sporu należy uważać go nie za organ ad ministracyjny, lecz za sąd w rozumieniu 
art. 267 TFUE.
12 Ponadto w świetle odesłania do prawa Unii zawartego w art. 1 ust. 1 ustaw y n r 241/1990 n iniejsze 
odesłanie p rejudycjalne z najduje u zasadnienie w konieczności jednolitego s tosowania z asady 
uzasadniania w obec w szystkich a któw ad ministracji, jako z asady e uropejskiego p rawa 
administracyjnego. Prawdą jest, że Trybunał, do którego Corte dei conti skierował pytania id entyczne 
z pytaniami drugim i trzecim w niniejszej sprawie, orzekł w y rokiem z dnia 21 grudnia 2011 r. 
w sprawie C-482/10 C icala, Zb.Orz. s. I-14139 , że ar t. 1 ust. 1 ustaw y n r 241/1990 n ie zawiera 
bezpośredniego i bezwarunkowego odesłania do art. 296 a kapit drugi TFUE i art. 41 u st. 2 lit. c) kar ty 
i z tego względu uznał się za niewłaściw y d o udzielenia odpowiedzi na przedłożone pytania.
13 Jednak zdaniem C orte dei conti ponowne w y stąpienie do Trybunału z tymi samymi pytaniami, jak 
również z pytaniem d odatkow ym jest kon ieczne w świetle decyzji Consiglio di S tato z dnia 10 maja 
2011 r. (decyzji nr 2755 /2011 ) dotyczącej skutków p rawnych n iezgodności z prawem a ktu 
administracyjnego w dziedzinie planowania faunistycznego i łowieckiego. Ten ostatni sąd, na podstawie 
art. 1 ko deksu postępowania ad ministracyjnego, załączonego do dekretu ustawodawczego nr 104 z dnia 
2 lipca 2010 r. i stanowiącego, że „sąd ad ministracyjny zapewnia pe łną i skuteczną ochronę zgodnie 
z postanowieniami kon stytucji i prawa e uropejskiego”, zastosował w sposób b ezpośredni 
i bezwarunkow y ar t. 264 TFUE w sytuacji czysto wewnętrznej i odstąpił od stosowania kra jow ych no rm 
procesow ych.
14 Corte dei conti, sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana, w ysnuwa stąd wniosek, że Consiglio di 
Stato odstąpił od w w . w yroku w sprawie Cicala, orzekając, że art. 264 TFUE m a zastosowanie oraz 
zastanawia się, czy sąd ten prawidłowo zastosował orzecznioctwo Trybunału dotyczące tego artykułu.
4 ECLI:EU:C:2013 :718WYROK Z DNIA 7.11.2013 R.–SPRAWAC-313/12
ROMEO
15 W ś wietle w y żej wspomnianej decyzji Consiglio di S tato w opinii C orte dei conti, sezione 
giurisdizionale pe r la Regione Siciliana powstaje pytanie, czy na m ocy kra jowego uregulowania 
odsyłającego w sposób bezpośredni i bezwarunkow y d o prawa Unii sąd kra jow y j est uprawniony do 
interpretowania i stosowania tego prawa w sposób błędny.
16 Co się tyczy niniejszej spraw y, to Corte dei Conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana, 
uważa, że art. 21g ustaw y n r 241/1990 z godnie z w ykładnią nadaną mu w orzecznictwie kra jow ym 
pozostaje w sprzeczności z orzecznictwem T rybunału w dziedzinie u zasadniania a któw 
administracyjnych. S tosując tenże ar t. 21g rozumiany w ten sposób, Corte dei Conti, sezione 
giurisdizionale pe r la R egione Siciliana oddaliłby się od o rzecznictwa T rybunału d otyczącego 
obowiązku u zasadnienia, nawet jeśli miałby obowiązek – w świetle ar t. 1 ustaw y n r 241/1990 , 
stosować orzecznictwo Trybunału.
17 Ponadto, skoro w niniejszej sprawie chodzi bez wątpienia o sytuację czysto wewnętrzną, to w świetle 
pow yższych u wag należałoby ustalić, czy zasada p rawa U nii dotycząca obowiązku u zasadnienia 
powinna być stosowana również do kra jow ych aktów ad ministracyjnych w dziedzinie kra jow ych rent 
i emerytur.
18 W t ych okolicznościach Corte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana postanowił 
zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)Czy na mocy kra jowego uregulowania, które w odniesieniu do w y łącznie wewnętrznych sytuacji 
odsyła do prawa europejskiego, sąd kra jow y m oże interpretować i stosować przepisy i zasady tego 
prawa, odstępując od nich lub stosując je nieprawidłowo w świetle ich w y kładni przyjętej 
w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości?
2) Czy w związku z tym, że ar t. 1 [ustaw y n r 241/1990 ] zobowiązuje włoską ad ministrację do 
stosowania z asad p orządku p rawnego U nii Europejskiej oraz biorąc pod uwagę obowiązek 
uzasadnienia aktów prawnych w y dawanych przez ad ministrację publiczną w y nikający z art. 296 
akapit drugi TFUE i art. 41 u st. 2 lit. c) [karty], za zgodne z prawem U nii Europejskiej należy 
uważać interpretację i stosowanie ar t. 3 [ustaw y n r 241/1990 ] oraz ar t. 3 [sycylijskiej ustaw y 
regionalnej nr 10/1991 ], kt óre w skazują, że akty m ieszane, tj. akty, kt óre dotyczą praw 
subiekty wnych i w każdym w y padku n ależą d o o graniczonej ko mpe tencji ad ministracji 
w dziedzinie eme rytur, nie muszą podlegać obowiązkowi uzasadnienia i czy taka sytuacja stanowi 
naruszenie podstawow ych w y mogów dotyczących formy decyzji administracyjnej?
3) Czy ar t. 21g ust. 2 akapit pierwszy ustaw y [ nr] 241 /1990 , w świetle jego w y kładni dokonanej 
w orzecznictwie ad ministracyjnym, w odniesieniu d o o bowiązku u zasadnienia a ktu 
administracyjnego, o którym m owa w art. 3 tej ustaw y i [w art. 3] sycylijskiej ustaw y r egionalnej 
[nr] 10 /1991 , w związku z obowiązkiem u zasadnienia aktów organów publicznych wskazanym 
w art. 296 a kapit drugi [TFUE] oraz art. 41 u st. 2 lit. c) [karty], jest zgodny z art. 1 ustaw y [ nr] 
241/1990 , który zobowiązuje organy ad ministracji do stosowania zasad p rawa Unii Europejskiej, 
a w konsekwencji czy dopuszczalne i zgodne z prawem j est interpretowanie i stosowanie 
możliwości uzupełnienia przez organy ad ministracji uzasadnienia decyzji administracyjnej w toku 
postępowania sądowego?”.
ECLI:EU:C:2013 :718 5WYROK Z DNIA 7.11.2013 R.–SPRAWAC-313/12
ROMEO
W p r zedmiocie pytań prejudycjalnyc h
W p rzedmiocie pytań drugiego i trzeciego
19 Na wstępie należy stwierdzić, że pytania dr ugie i trzecie dotyczą w y kładni postanowień traktatu FUE 
oraz kar ty w sytuacji, która, jak wskazuje sam C orte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione 
Siciliana jest sytuacją czysto wewnętrzną.
20 W tych okolicznościach do Trybunału należy zbadanie jego własnej właściwości do w y dania orzeczenia 
w przedmiocie w y kładni rzeczonych przepisów (zob. podobnie w y rok z dnia 22 grudnia 2010 r. 
w sprawie C-245/09 O malet, Zb.Orz. s. I-13771 , pkt 10 i przytoczone tam orzecznictwo).
21 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem T rybunał jest właściw y d o orzekania w przedmiocie wniosków 
o w ydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym d otyczących przepisów p rawa U nii w sytuacjach, 
w których stan faktyczny postępowania przed sądem kra jow ym sytuuje się poza zakresem s tosowania 
prawa Unii, lecz w których prawo kra jowe odsyła do treści rzeczonych przepisów prawa Unii w celu 
ustalenia no rm m ających zastosowanie do sytuacji czysto wewnętrznych (zob. w szczególności w y roki: 
z dnia 16 marca 2006 r. w sprawie C-3/04 P oseidon Ch artering, Zb.Orz. s. I-2505 , pkt 15; z dnia 
11 grudnia 2007 r. w sprawie C-280/06 ETI i in., Zb.Orz. s. I-10893 , pkt 22, 26; z dnia 2 marca 
2010 r. w sprawach połączonych C-175/08, C-176/08, C-178/08 i C-179/08 S alahadin Abdulla i in., 
Zb.Orz. s. I-1493 , pkt 48; w w . w yrok w sprawie Cicala, pkt 17; a także w y rok z dnia 18 października 
2012 r. w sprawie C-583/10 N olan, pkt 45).
22 Istnieje bowiem o kreślony interes Unii w tym, by celem u niknięcia przyszłych rozbieżności w w ykładni 
przepisy lub p ojęcia p rzejęte z prawa U nii b yły interpretowane w  sposób jednolity, jeżeli 
ustawodawstwo kra jowe d ostosowuje się w zakresie rozwiązań sytuacji nieobjętych z akresem 
stosowania da nego aktu Unii do rozwiązań przyjętych przez ten akt, w celu zapewnienia id entycznego 
traktowania sytuacji wewnętrznych i sytuacji regulowanych prawem U nii, bez względu na warunki, 
w jakich m ają być stosowane (zob. podobnie w w . w y rok w sprawach połączonych Salahadin Abdulla 
i in., pkt 48; w y rok z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie C-602/10 S C V olksbank România, pkt 87, 88; 
w w. w yrok w sprawie Nolan, pkt 46 i przytoczone tam orzecznictwo; w y rok z dnia 14 marca 2013 r. 
w sprawie C-32/11 A llianz Hungária B iztosító i in., pkt 20, 21).
23 Tak jest w przypadku, gdy rozpatry wane przepisy prawa Unii znalazły zastosowanie do takich sytuacji 
poprzez prawo kra jowe w sposób bezpośredni i bezwarunkow y ( zob. podobnie w w . w yroki: w sprawie 
Cicala, pkt 19; w sprawie Nolan, pkt 47).
24 Jeżeli chodzi o ustawodawstwo, którego dotyczy postępowanie główne, to należy wskazać, że Trybunał, 
do kt órego C orte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la R egione Siciliana zwrócił się już 
w porówny walnej sprawie z pytaniami identycznymi z pytaniami drugim i trzecim p rzedłożonymi 
w niniejszej sprawie, rozstrzygnął już kw estię, czy art. 1 ustaw y n r 241/1990 z awiera takie odesłanie do 
prawa Unii w rozumieniu w w . orzecznictwa Trybunału, które umożliwia m u udzielenie odpowiedzi na 
pytania o w ykładnię prawa Unii w ramach sporów czysto wewnętrznych (zob. w w . w y rok w sprawie 
Cicala).
25 W w y roku w y danym w tej ostatniej sprawie T rybunał – n a podstawie informacji zawartych 
w postanowieniu odsyłającym o raz na podstawie uwag na piśmie przedłożonych Trybunałowi przez 
Regione Siciliana, rząd w łoski o raz K omisję Europejską – o rzekł w szczególności, że ustawa 
nr 241/1990 n ie zawiera dostatecznie dokładnych wskazówek, z których można byłoby w y w nioskować, 
że odsyłając w jej art. 1 do zasad o partych na prawie Unii, ustawodawca kra jow y w odniesieniu do 
obowiązku u zasadnienia zamierzał dokonać odesłania do treści przepisów ar t. 296 a kapit drugi TFUE 
i art. 41 u st. 2 lit. c) kar ty, bądź też do innych zasad p rawa Unii dotyczących obowiązku u zasadnienia 
aktów w celu zastosowania id entycznego traktowania sytuacji kra jow ych i sytuacji wchodzących
6 ECLI:EU:C:2013 :718WYROK Z DNIA 7.11.2013 R.–SPRAWAC-313/12
ROMEO
 w zakres prawa Unii. W tych okolicznościach Trybunał stwierdził, że nie jest właściw y d o udzielenia 
odpowiedzi na pytania p rzedłożone przez Corte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione 
Siciliana.
26 W p kt 23–25 w w . w yroku w sprawie Cicala Trybunał stwierdził w szczególności, że po pierwsze ustawa 
nr 241/1990 o raz sycylijska u stawa regionalna nr 10/1991 p rzewidują szczególne zasady w odniesieniu 
do o bowiązku u zasadnienia a któw ad ministracyjnych, o raz w odniesieniu d o n aruszenia t ego 
obowiązku, a po dr ugie – ż e art. 1 ustaw y n r 241/1990 o dsyła w sposób ogólny do „zasad o partych na 
wspólnotow ym p orządku p rawnym”, a nie kon kretnie do ar t. 296 a kapit drugi TFUE i art. 41 u st. 2 
lit. c) kar ty, których dotyczą pytania prejudycjalne, czy też do innych zasad p rawa Unii dotyczących 
obowiązku u zasadnienia aktów prawnych.
27 W p kt 26, 27 r zeczonego w y roku T rybunał w y snuł stąd wniosek, że nie można uznać, by art. 296 
akapit drugi TFUE i art. 41 u st. 2 lit. c) kar ty stały się możliwe do zastosowania na podstawie prawa 
włoskiego w sposób bezpośredni i bezwarunkow y w celu zapewnienia id entycznego traktowania 
sytuacji kra jow ych i sytuacji regulowanych prawem U nii.
28 W p kt 28 tego samego w y roku T rybunał dodał, że la Corte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la 
Regione Siciliana nie w y kazał, iż skutkiem o desłania zawartego w art. 1 ustaw y n r 241/1990 j est 
niestosowanie zasad kra jow ych dotyczących obowiązku u zasadnienia n a ko rzyść ar t. 296 a kapit 
drugi TFUE i art. 41 u st. 2 lit. c) kar ty.
29 W n iniejszej sprawie sąd odsyłający nie wspomina – n a co zwróciła uwagę Komisja w przedłożonych 
Trybunałowi uwagach na piśmie – o powodach m ogących podważyć wniosek, zgodnie z którym 
Trybunał nie jest właściw y d o udzielenia odpowiedzi na przedłożone pytania.
30 Powołanie się na decyzję Consiglio di S tato przytoczoną w postanowieniu odsyłającym n ie m a dla 
spraw y z naczenia. Decyzja ta dotyczy bowiem z agadnień i norm p rawa włoskiego odmiennych od 
tych, kt órych dotyczy postępowanie główne; decyzja ta nie ma też związku z kwestią, czy art. 1 ustaw y 
nr 241/1990 z awiera o desłanie – w rozumieniu orzecznictwa T rybunału – d o ar t. 296 a kapit 
drugi TFUE i art. 41 u st. 2 lit. c) kar ty.
31 Ponadto z uzasadnienia przedstawionego przez Corte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione 
Siciliana na poparcie decyzji o skierowaniu do Trybunału tych samych pytań, które zostały przedłożone 
w sprawie Cicala zakończonej w w . w y rokiem, nie w y nika, by zawarte w art. 1 ustaw y n r 241/1990 
odesłanie do zasad o partych na prawie Unii m iało rzeczy wiście na celu zapewnienie id entycznego 
traktowania sytuacji kra jow ych i sytuacji regulowanych prawem U nii.
32 Tymczasem z godnie z rozważaniami zamieszczonymi w szczególności w pkt 24 n iniejszego w y roku, 
jeżeli przepisy uregulowania kra jowego powinny być stosowane w celu uregulowania da nej sytuacji 
wewnętrznej, jak przepisy szczególne prawa w łoskiego rozpatry wane w postępowaniu głównym, 
a dotyczące obowiązku u zasadnienia oraz kon sekwencji naruszenia tego obowiązku, okazuje się, że 
przepis tego samego uregulowania kra jowego odsyłający do prawa U nii, taki jak rozpatry wany 
w postępowaniu głównym, nie ma na celu zapewnienia takiego identycznego traktowania.
33 Identyczne traktowanie jest bowiem z apewnione jedynie wówczas, gdy przeprowadzone w prawie 
krajow ym o desłanie do no rm p rawa U nii jest bezpośrednie i bezwarunkowe, a przepisy prawa 
krajowego nie pozwalają na odstąpienie od tych no rm w rozumieniu nadanym im p rzez Trybunał, 
których (zob. podobnie w y rok z dnia 28 marca 1995 r. w sprawie C-346/93 K leinwort Benson, Rec. 
s. I-615, pkt 16; w w . w yroki: w sprawie Poseidon Ch artering, pkt 17, 18; w sprawie ETI i in., pkt 25; 
a także w sprawie Allianz Hungária B iztosító i in., pkt 21).
ECLI:EU:C:2013 :718 7WYROK Z DNIA 7.11.2013 R.–SPRAWAC-313/12
ROMEO
34 Tak więc w sytuacji, gdy uregulowanie kra jowe zawiera jednocześnie przepisy szczególne, takie jak 
przytoczone w pkt 4–7 niniejszego w y roku w odniesieniu do obowiązku u zasadnienia, w celu 
rozwiązania kw estii prawa wewnętrznego oraz przepis odsyłający do zasad o partych na prawie Unii, co 
ma miejsce w uregulowaniu kra jow ym rozpatry wanym w postępowaniu głównym, z tego uregulowania 
krajowego powinno j asno w y nikać, że to nie kra jowe przepisy szczególne, lecz zasady prawa Unii 
powinny być stosowane w celu rozwiązania tej kw estii prawa wewnętrznego.
35 W n iniejszej sprawie względy, o których wspomina w postanowieniu odsyłającym C orte dei conti, 
sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana, nie wskazują na to, by włoski u stawodawca m iał 
zamiar – w odniesieniu do obowiązku u zasadnienia – p oddać sytuacje czysto wewnętrzne rządom 
art. 296 a kapit drugi TFUE i art. 41 u st. 2 lit. c) kar ty w miejsce poddania ich przepisom szczególnym 
prawa włoskiego dotyczącym obowiązku u zasadnienia i konsekwencji naruszenia tego obowiązku.
36 La Corte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana nie wskazał również elementów, 
z których m ożna by było w y w nioskować, że odesłanie do zasad o partych na prawie Unii zawarte 
w art. 1 ustaw y n r 241/1990 o dnosi się rzeczy wiście do treści przepisów ar t. 296 a kapit drugi TFUE 
i art. 41 u st. 2 lit. c) kar ty, bądź też do innych zasad p rawa Unii dotyczących obowiązku u zasadnienia 
aktów.
37 W tych okolicznościach nie sposób uznać, że art. 296 a kapit drugi TFUE i art. 41 u st. 2 lit. c) kar ty, 
bądź też inne zasady prawa Unii dotyczące obowiązku u zasadnienia aktów same w sobie stały się 
możliwe d o z astosowania n a p odstawie ar t. 1 u staw y n r 241/1990 w sposób b ezpośredni 
i bezwarunkow y w celu z apewnienia id entycznego traktowania s ytuacji kra jow ych i sytuacji 
regulowanych prawem U nii. Należy więc stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest określonego 
interesu Unii w zachowaniu jednolitości w w ykładni przepisów lub pojęć przejętych z prawa Unii, bez 
względu na warunki, w jakich miałyby być stosowane.
38 W kon sekwencji Trybunał nie jest właściw y d o udzielenia o dpowiedzi na dr ugie i trzecie pytania 
prejudycjalne.
W p rzedmiocie pytania pierwszego
39 Z pow yższych rozważań w y nika, że pytanie pierwsze ma w rzeczy wistości na celu skłonienie Trybunału 
do w y dania d oradczej opinii w odniesieniu d o p ytania o charakterze o gólnym, kt óra j est 
bezprzedmiotowa dla rozstrzygnięcia sporu zawisłego przed Corte dei conti, sezione giurisdizionale 
per la Regione Siciliana.
40 Tymczasem z godnie z utrwalonym orzecznictwem T rybunału uzasadnieniem z wrócenia się z pytaniem 
prejudycjalnym n ie jest bowiem z amiar u zyskania d oradczych o pinii w odniesieniu d o p ytań 
o charakterze ogólnym c zy hipotetycznym, lecz potrzeba związana nierozerwalnie z rzeczy wistym 
rozstrzygnięciem s poru dotyczącego prawa Unii (zob. w y roki: z dnia 12 marca 1998  r. w sprawie 
C-314/96 D jabali, Rec. s. I-1149 , pkt 19; z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie C-147/02 A labaster, Rec. 
s. I-3101 , pkt 54; z dnia 26 lutego 2013 r. w sprawie C-617/10 Å kerberg Fransson, pkt 42).
41 Wynika stąd, że pytanie pierwsze należy zatem u znać za niedopuszczalne.
42 W t ych okolicznościach nie m a potrzeby badania kw estii, czy w kontekście sporu przed sądem 
krajow ym C orte dei conti, sezione giurisdizionale pe r la Regione Siciliana jest sądem w rozumieniu 
art. 267 TFUE.
8 ECLI:EU:C:2013 :718WYROK Z DNIA 7.11.2013 R.–SPRAWAC-313/12
ROMEO
W p r zedmiocie kosztów
43 Dla stron w postępowaniu głównym n iniejsze postępowanie m a charakter incydentalny, dotyczy 
bowiem kw estii podniesionej przed sądem o dsyłającym, do n iego zatem n ależy rozstrzygnięcie 
o kosztach. K oszty poniesione w związku z przedstawieniem u wag Trybunałowi, inne niż ko szty stron 
w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.
Z pow yższych względów Trybunał (piąta izba) orzeka, co następuje:
1) Pytanie pierwsze pr zedłożone pr zez Corte de i conti, sezione gi urisdizionale per la Regione 
Siciliana (Włoc hy) postanowieniem z dnia 1 9 c zerwca 2 0 1 2 r. jest niedopusz c zalne.
2) T rybunał Sprawiedliwości Un ii Europejskiej nie jest właściwy do udzielenia o dpowiedzi na 
pytania d rugie i tr zecie pr zedłożone mu pr zez Corte de i conti, sezione giurisdizionale per la 
Regione Siciliana postanowieniem z dnia 1 9 c zerwca 2 0 1 2 r.
Podpisy