Keywords

Summary



Keywords

1. Współpraca sądowa w sprawach karnych – Decyzja ramowa w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi – Nakaz aresztowania wydany w celu wykonania kary pozbawienia wolności lub środka zabezpieczającego polegającego na pozbawieniu wolności – Dalsze przekazanie – Warunek – Zgoda państwa członkowskiego wykonującego nakaz – Pojęcie państwa członkowskiego wykonującego nakaz w sytuacji licznych przekazań pomiędzy państwami członkowskimi na podstawie kolejnych europejskich nakazów aresztowania – Państwo członkowskie, które dokonało ostatniego przekazania

(decyzja ramowa Rady 2002/584, zmieniona decyzją ramową 2009/299, art. 28 ust. 2)

2. Współpraca sądowa w sprawach karnych – Decyzja ramowa w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi – Przedmiot – Zastąpienie systemu ekstradycji między państwami członkowskimi systemem przekazywania między organami

(decyzja ramowa Rady 2002/584, zmieniona decyzją ramową 2009/299)

3. Współpraca sądowa w sprawach karnych – Decyzja ramowa w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi – Zasada wzajemnego uznawania – Zakres

(decyzja ramowa Rady 2002/584, zmieniona decyzją ramową 2009/299, art. 1 ust. 2)

Summary

1. Zgodnie z art. 28 ust. 2 decyzji ramowej nr 2002/584 w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, zmienionej decyzją ramową 2009/299, jeżeli nie znajduje zastosowania żaden z wyjątków w nim przewidzianych, osoba, która została przekazana na podstawie europejskiego nakazu aresztowania państwu członkowskiemu wydającemu nakaz, może zostać przekazana państwu członkowskiemu innemu niż „państwo członkowskie wykonujące nakaz” na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego z powodu przestępstwa popełnionego przed jej przekazaniem temu państwu członkowskiemu wydającemu nakaz jedynie „za zgodą państwa członkowskiego wykonującego nakaz”. Nawet jeżeli artykuł ten nie obejmuje wprost sytuacji, w której przeciwko osobie poszukiwanej wydano kolejno wnioski o przekazanie, to w systemie wprowadzonym tym przepisem, dotyczącym dalszego przekazania przez państwo członkowskie wydające nakaz osoby, która już została mu przekazana, pojęcie „państwo członkowskie wykonujące nakaz” odsyła do tego państwa członkowskiego, które wykonało europejski nakaz aresztowania, na podstawie którego dana osoba została przekazana temu państwu członkowskiemu wydającemu nakaz i który przyznaje temu ostatniemu, jako państwu członkowskiemu wykonującemu nakaz, prawo do przekazania tej osoby innemu państwu członkowskiemu.

W związku z tym wykładni art. 28 ust. 2 decyzji ramowej należy dokonywać w ten sposób, że kiedy jedna osoba była kilkakrotnie przekazywana między państwami członkowskimi na podstawie kolejnych europejskich nakazów aresztowania, dalsze przekazanie tej osoby państwu członkowskiemu innemu niż to, które przekazało ją jako ostatnie, jest uzależnione wyłącznie od zgody państwa członkowskiego, które dokonało ostatniego przekazania. Wykładnia taka wzmacnia system przekazywania wprowadzony decyzją ramową na rzecz przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości zgodnie z wzajemnym zaufaniem, jakie powinno istnieć między państwami członkowskimi.. Ograniczając sytuacje, w których organy sądowe państw członkowskich uczestniczących w kolejnych przekazaniach tej samej osoby mogą odmówić wyrażenia zgody na wykonanie europejskiego nakazu aresztowania, wykładnia tak jedynie ułatwia przekazywanie osób poszukiwanych, zgodnie z zasadą wzajemnego uznawania, sformułowaną w art. 1 ust. 2 decyzji ramowej i stanowiącą podstawową zasadę wprowadzoną tą decyzją.

(por. pkt 50, 51, 62, 80; sentencja)

2. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 54)

3. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 54, 55, 62)