Keywords

Summary



Keywords

1. Zbliżanie ustawodawstw – Prawo autorskie i prawa pokrewne – Dyrektywa 2001/29 – Harmonizacja niektórych aspektów prawa autorskiego i praw pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym – Publiczne rozpowszechnianie – Pojęcie – Reklama kopii utworów niechronionych prawem autorskim w jednym państwie członkowskim skierowana z tego państwa członkowskiego do odbiorców mających swą siedzibę lub miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim przyznającym im ochronę przez prawo autorskie i utworzenie systemu dostawy tych kopii w tym drugim państwie członkowskim – Włączenie

(dyrektywa 2001/29 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 4 ust. 1)

2. Swobodny przepływ towarów – Własność przemysłowa i handlowa – Prawo autorskie – Ochrona – Sprzedaż bez zezwolenia kopii utworów niechronionych prawem autorskim w państwie członkowskim sprzedawcy a chronionych przez to prawo w państwie członkowskim nabywcy – Postępowania karne wszczęte w państwie członkowskim rozpowszechniania chronionych utworów przeciwko pomocnikowi w tym rozpowszechnianiu – Dopuszczalność

(art. 34 TFUE, 36 TFUE)

Summary

1. Handlowiec, który kieruje swoją reklamę do odbiorców mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w określonym państwie członkowskimi i tworzy lub udostępnia im szczególny system dostawy oraz szczególny sposób zapłaty lub zezwala na takie działanie osobie trzeciej, umożliwiając w ten sposób tym odbiorcom dostawę na ich rzecz kopii utworów chronionych prawem autorskim w tym państwie członkowskim, dokonuje w państwie członkowskim, w którym dostawa miała miejsce, publicznego rozpowszechniania w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy 2001/29 w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym.

Publiczne rozpowszechnianie charakteryzuje się bowiem szeregiem następujących po sobie transakcji, począwszy od zawarcia umowy sprzedaży, do jej wykonania w drodze dostawy na rzecz jednego z klientów. W ten sposób w kontekście sprzedaży transgranicznej transakcje prowadzące do publicznej dystrybucji w rozumieniu tego przepisu mogą mieć miejsce w kilku państwach członkowskich. W tym kontekście taka transakcja może stanowić zagrożenie dla wyłącznego prawa do zezwolenia lub zakazania wszelkiej formy publicznego rozpowszechniania w kilku państwach członkowskich.

W związku z tym handlowiec jest odpowiedzialny za każdą dokonaną przez siebie lub na swój rachunek transakcję prowadzącą do publicznego rozpowszechniania w państwie członkowskim, gdzie rozpowszechniane towary są chronione prawem autorskim. Można mu również przypisać każdą transakcję o podobnym charakterze dokonaną przez osobę trzecią, jeżeli ów handlowiec w szczególności ukierunkował się na klientów państwa przeznaczenia i nie mógł nie wiedzieć o działaniach owej osoby trzeciej.

W sytuacji gdy dostawa na rzecz jednego z odbiorców innego państwa członkowskiego nie jest dokonywana przez danego handlowca lub na jego rachunek, to do sądów krajowych należy ocena w konkretnym przypadku, czy istnieją przesłanki pozwalające na stwierdzenie, że rzeczony handlowiec, po pierwsze, rzeczywiście ukierunkował się na odbiorców mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim, w którym dokonał transakcji prowadzącej do publicznego rozpowszechniania w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy 2001/29, i po drugie, że nie mógł nie wiedzieć o działaniach odnośnych osób trzecich. Elementy takie jak istnienie strony internetowej w języku państwa członkowskiego dostawy, treść i sposób rozpowszechniania materiałów reklamowych sprzedawcy oraz jego współpraca z tym handlowcem jako przedsiębiorstwem wykonującym dostawy przeznaczone do tego ostatniego państwa członkowskiego mogą stanowić konkretne przesłanki takiej ukierunkowanej działalności.

(por. pkt 26–30; pkt 1 sentencji)

2. Artykuły 34 TFUE i 36 TFUE powinny być interpretowane w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby państwo członkowskie ścigało na podstawie krajowego prawa karnego pomocnictwo w rozpowszechnianiu bez zezwolenia kopii utworów chronionych przez prawo autorskie, w przypadku gdy kopie takich utworów są publicznie rozpowszechniane na terytorium tego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży skierowanej w szczególności do klientów rzeczonego państwa, do której dochodzi w innym państwie członkowskim, gdzie towary te nie są chronione prawem autorskim lub na ich ochronę nie można skutecznie powoływać się wobec osób trzecich.

Ograniczenie swobodnego przepływu towarów, które wynika bowiem z takiej ochrony prawa autora do rozpowszechniania jest uzasadnione i proporcjonalne do zamierzonego celu w okolicznościach, w których oskarżony umyślnie, a przynajmniej świadomie, uwikłał się w transakcje prowadzące do publicznego rozpowszechniania chronionych utworów na terytorium państwa członkowskiego, na którym prawo autora korzystało z pełnej ochrony, stanowiąc tym samym naruszenie wyłącznego prawa posiadacza tego prawa.

(por. pkt 36, 37; pkt 2 sentencji)