ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Jak należy interpretować art. 22 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (1) („po raz pierwszy podejmują działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący gospodarstwem”) oraz art. 13 ust. 4 i 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 (2), gdy działalność rolnicza stanowi część działalności spółki? Czy w ramach badania, czy ktoś po raz pierwszy podejmuje działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący gospodarstwem, dla oceny wcześniejszej działalności należy odnieść się do tego, że zainteresowany na podstawie swojego udziału miał dominujący wpływ w spółce, czy do tego, jak wysoki był jego zysk z gospodarstwa rolnego, czy też do tego, czy jego działalność w spółce może stanowić prowadzenie funkcjonalnie i gospodarczo samodzielnej jednostki produkcyjnej. Czy też kierowanie gospodarstwem rolnym należy oceniać jako całość i przy tym oprócz wyżej wymienionych okoliczności należy wziąć pod uwagę stanowisko zainteresowanego w spółce, a także pytanie, czy faktycznie ponosi on ryzyko przedsiębiorcy?
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 73/18

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Cypryjskiej

(Sprawa C-662/11)

2012/C 73/33

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Montaguti i G. Zavvos)

Strona pozwana: Republika Cypryjska

Żądania strony skarżącej

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

— stwierdzenie, iż nie wydając do dnia 1 maja 2009 r. przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu dostosowania się do postanowień art. 24 Aktu przystąpienia Republiki Cypryjskiej w związku z załącznikiem VII do tego Aktu dotyczących zniesienia ograniczeń, od których uregulowanie krajowe uzależnia nabycie drugiego domu przez obywateli UE/EOG bądź w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach, Republika Cypryjska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy tego aktu;

— obciążenie Republiki Cypryjskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja stoi na stanowisku, że w świetle postanowień art. 24 Aktu przystąpienia Republiki Cypryjskiej do Unii Europejskiej w związku z załącznikiem VII do tego Aktu władze cypryjskie powinny były wprowadzić w życie najpóźniej do dnia 1 maja 2009 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne konieczne w celu zniesienia ograniczeń, od których uregulowanie krajowe uzależnia nabycie drugiego domu przez obywateli UE/EOG. Sporne ograniczenia stanowią bezpośrednie naruszenie swobodnego przepływu kapitału, który został przewidziany w art. 63 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Rząd cypryjski przesłał projekt ustawy dotyczący zmiany obowiązujących ograniczeń i zauważa, że projekt ustawy został przedłożony do zatwierdzenia radzie ministrów w celu zbadania go możliwie najszybciej i poddania go pod głosowanie parlamentu.

Komisja podkreśla, że jeżeli przepisy prawa krajowego państwa członkowskiego naruszają swobodę ustanowioną w traktacie, to naruszenie to może zostać usunięte jedynie w drodze wydania równie wiążących przepisów. Wobec tego fakt, że Republika Cypryjska załączyła do swojej odpowiedzi jedynie projekt ustawy, który nie ma żadnej mocy prawnej, nie może zostać uznany za wiążący akt znoszący ograniczenia obowiązujące w przypadku nabycia drugiego domu przez obywateli UE/EOG.

Komisja utrzymuje, iż nie wydając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu zniesienia ograniczeń, od których uregulowanie krajowe uzależnia nabycie drugiego domu przez obywateli UE/EOG bądź w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach, Republika Cypryjska uchybiła ciążącym na niej zobowiązaniom do dostosowania się do postanowień art. 24 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Cypryjskiej w związku z załącznikiem VII do tego Aktu w sprawie środków przejściowych dotyczących Cypru.
5)

Czy istnieje możliwe do dochodzenia na drodze sądowej przez osobę ubiegającą się o azyl roszczenie o zbadanie przez państwo członkowskie przejęcia właściwości na podstawie art. 3 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 343/200303 i wydanie rozstrzygnięcia co do podstaw decyzji?
2)

Do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zwrócono się konkretnie o rozstrzygnięcie następujących kwestii: 1) Czy sądy państwa A winny wstrzymać się do czasu oczekiwanego wystąpienia do sądów państwa B i rozstrzygnięcia przez te sądy kwestii, czy sądy państwa B winny zawiesić drugie postępowanie czy też odrzucić będące jego przedmiotem powództwo na podstawie art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001, przed podjęciem przez sądy państwa A decyzji w przedmiocie zawieszenia trzeciego postępowania bądź też odrzucenia będącego jego przedmiotem powództwa? 2) Jeżeli sądy państwa A nie muszą wstrzymywać się do czasu oczekiwanego wystąpienia do sądów państwa B i rozstrzygnięcia przez te sądy kwestii, czy sądy państwa B winny zawiesić drugie postępowanie czy też odrzucić będące jego przedmiotem powództwo na podstawie art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001, przed podjęciem przez sądy państwa A decyzji w przedmiocie zawieszenia trzeciego postępowania bądź odrzucenia będącego jego przedmiotem powództwa, to czy sądy państwa A są uprawnione do wzięcia pod uwagę pierwszego postępowania, w celu rozstrzygnięcia kwestii, czy zawiesić trzecie postępowanie bądź odrzucić będące jego przedmiotem powództwo? 3) W razie gdyby sądy państwa B uznały, że posiadają jurysdykcję w odniesieniu do drugiego postępowania, to czy sądy państwa A są uprawnione do wzięcia pod uwagę pierwszego postępowania, w celu rozstrzygnięcia kwestii, czy zawiesić trzecie postępowanie bądź odrzucić będące jego przedmiotem powództwo, na podstawie art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001? 4) Czy znaczenie ma okoliczność, że trzecie postępowanie mogło być (ale nie zostało) wszczęte jako powództwo wzajemne wobec pierwszego postępowania przez stronę powodową w trzecim postępowaniu, a jeśli tak to jakie wnioski powinny wyciągnąć z tej okoliczności sądy państwa A przy dokonywaniu oceny, czy powinny one stwierdzić brak [swej] jurysdykcji w odniesieniu do trzeciego postępowania lub zawiesić to postępowanie, na podstawie art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001?
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 65/3

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 28 listopada 2011 r. — ITV Broadcasting Limited i in. przeciwko TV Catch Up Limited

(Sprawa C-607/11)

2012/C 65/06

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

High Court of Justice (Chancery Division)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: ITV Broadcasting Limited i in.

Strona pozwana: TV Catch Up Limited

Pytania prejudycjalne

W przedmiocie wykładni dyrektywy 2001/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym:

1) Czy prawo do zezwalania lub zabraniania „na jakiekolwiek publiczne udostępnianie ich utworów, drogą przewodową lub bezprzewodową”, o którym mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy dotyczy przypadku, w którym: (i) autorzy zezwalają na zawarcie swoich utworów w niekodowanym przekazie telewizyjnym nadawanym w ramach sieci naziemnej, który jest przeznaczony do odbioru bądź to na całym terytorium państwa członkowskiego, bądź też na określonym obszarze geograficznym państwa członkowskiego; (ii) osoba trzecia (tj. organizacja niebędąca nadawcą pierwotnym) świadczy usługę polegającą na tym, że poszczególni abonenci w zamierzonym obszarze odbioru przekazu, którzy mogliby zgodnie z prawem odbierać przekaz za pomocą odbiornika telewizyjnego w swoich własnych domach, mogą logować się na serwerze osoby trzeciej oraz odbierać treść przekazu za pomocą sieci internetowej?

Czy odpowiedź na pytanie przedstawione powyżej byłaby inna, jeśli:

a) serwer osoby trzeciej umożliwia każdemu abonentowi jedynie połączenie „jeden na jeden”, za pomocą którego poszczególni abonenci nawiązują własne połączenie internetowe z serwerem, a każdy pakiet danych przesyłany przez serwer do Internetu adresowany jest wyłącznie do indywidualnego abonenta?

b) usługa osoby trzeciej finansowana jest przez reklamy emitowane w trybie „pre-roll” (tzn. w okresie po zalogowaniu się przez abonenta, jednakże przed rozpoczęciem odbierania przez niego treści przekazu) lub „in-skin” (tzn. w ramce oprogramowania umożliwiającego odtwarzanie odebranego programu na należącym do abonenta odtwarzaczu, ale poza obrazem programu), jednakże reklamy zawarte pierwotnie w przekazie przedstawiane są abonentowi w miejscu, w którym zostały zamieszczone w programie przez nadawcę?

c) organizacja biorąca udział [w przekazie]: (i) świadczy usługę alternatywną względem usługi świadczonej przez pierwotnego nadawcę, bezpośrednio konkurując w ten sposób o widzów z pierwotnym nadawcą, lub (ii) bezpośrednio konkuruje z pierwotnym nadawcą o dochody z reklam?

(1) Dz.U. L 167, s. 10
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 65/7

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 6 października 2011 r. w sprawie T-176/10 Seven SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory),wniesione w dniu 20 grudnia 2011 r. przez Seven for all mankind LLC

(Sprawa C-655/11 P)

2012/C 65/14

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Seven for all mankind LLC (przedstawiciel: A. Gautier-Sauvagnac, adwokat)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

— uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 6 października 2011 r., doręczonego dnia 7 października 2011 r. (sprawa T-176/10)

— utrzymanie w mocy decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 stycznia 2010 r., doręczonej dnia 15 lutego 2010 r. (sprawa R 1514/2008-2)

— obciążenie Seven SpA własnymi kosztami oraz kosztami postępowania poniesionymi przez Seven for All Mankind w ramach niniejszego postępowania i postępowania przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku na następujących podstawach:

— po pierwsze, Sąd naruszył przepisy procedury, co doprowadziło do naruszenia interesów wnoszącego odwołanie przy badaniu charakteru odróżniającego słowa SEVEN;
—

uchylenie wyroku wydanego przez Sąd (piąta izba) w dniu 29 września 2011 r. w sprawie T-442/07 Ryanair Ltd przeciwko Komisji Europejskiej i podanego do wiadomości Komisji w dniu 30 września 2011 r. w zakresie, w jakim sąd ten stwierdził, że Komisja Wspólnot Europejskich uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy traktatu WE nie wydając decyzji w przedmiocie transferu 100 pracowników Alitalii, o którym mowa była w skierowanym do niej piśmie Ryanair Ltd. z dnia 16 czerwca 2006 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 65/4

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 30 listopada 2011 r. — Postępowanie karne przeciwko Vincenzo Veneruso

(Sprawa C-612/11)

2012/C 65/07

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Milano

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

Vincenzo Veneruso

Pytania prejudycjalne

Czy w odniesieniu do swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w sektorze organizowania zakładów na imprezach sportowych art. 43 WE i 49 WE zezwalają na funkcjonowanie uregulowań krajowych ustanawiających monopol oraz system koncesji i zezwoleń, który dla określonej liczby koncesjonariuszy przewiduje:

a) istnienie ogólnej tendencji do ochrony posiadaczy koncesji przyznanych w okresie wcześniejszym, w ramach procedury, która w sposób niezgodny z prawem wykluczała część uczestników rynku;

b) istnienie przepisów, które praktycznie gwarantują utrzymanie pozycji handlowych uzyskanych w wyniku przeprowadzenia procedury, która w sposób niezgodny z prawem wykluczała część podmiotów (jak na przykład zakaz otwierania przez nowych koncesjonariuszy nowych okienek w określonej odległości od okienek już istniejących); oraz
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 65/6

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 19 grudnia 2011 r. — Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs przeciwko Paulowi Neweyowi prowadzącemu działalność pod nazwą Ocean Finance

(Sprawa C-653/11)

2012/C 65/13

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

Strona pozwana: Paul Newey prowadzący działalność pod nazwą Ocean Finance

Pytania prejudycjalne

1) Jaką wagę w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie powinien przykładać sąd krajowy do umów przy określaniu tego, która osoba świadczyła usługi, dla celów podatku VAT? A w szczególności, czy wynikająca z umowy sytuacja prawna ma decydujące znaczenie dla określenia sytuacji w zakresie podatku VAT z tytułu świadczenia usług?

2) Jeśli w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie wynikająca z umowy sytuacja prawna nie ma decydującego znaczenia, w jakich okolicznościach sąd krajowy powinien odejść od wynikającej z umowy sytuacji prawnej?

3) W szczególności, w jakim stopniu istotne jest w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie: a) czy osoba, która świadczy usługę przewidzianą umową, jest pod pełną kontrolą innej osoby? b) czy wiedza biznesowa, stosunki handlowe i doświadczenie związaną są z inną osobą niż ta, która zawiera umowę? c) czy wszystkie lub większość z decydujących elementów usługi świadczone są przez inną osobę niż ta, która zawiera umowę? d) czy wynikające ze świadczenia usług ryzyko handlowe dotyczące strat finansowych oraz nadszarpnięcia reputacji ponosi ktoś inny niż ten, kto zawiera umowę? e) czy osoba świadcząca usługę przewidzianą umową podzleca decydujące elementy konieczne dla świadczenia tej usługi osobie, która ją kontroluje, a ustaleniom umownym w przedmiocie podwykonawstwa brak pewnych cech komercyjnych?

4) Czy w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie sąd krajowy powinien odejść od analizy postanowień umownych?

5) Jeśli odpowiedź na pytanie 4 jest przecząca, czy skutek podatkowy ustaleń umownych takich jak w niniejszej sprawie stanowi korzyść podatkową, której przyznanie byłoby sprzeczne z celem szóstej dyrektywy (1) w rozumieniu pkt 74–86 wyroku z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie C-255/02 Halifax plc i in. przeciwko Commissioners of Customs and Excise?

6) Jeśli odpowiedź na pytanie 5 jest twierdząca, w jaki sposób ustalenia umowne takie jak w niniejszej sprawie powinny być przekwalifikowane?

(1) Szósta dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 65/8

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Zjednoczone Królestwo) w dniu 22 grudnia 2011 r. — Anita Chieza przeciwko Secretary of State for Work and Pensions

(Sprawa C-680/11)

2012/C 65/15

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Upper Tribunal

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Anita Chieza

Strona pozwana: Secretary of State for Work and Pensions

Pytania prejudycjalne

1) Czy zróżnicowane traktowanie ze względu na płeć w ramach systemu zasiłku z tytułu niezdolności do pracy wiąże się nieuchronnie i obiektywnie z różnicą w wieku emerytalnym, wobec czego wchodzi w zakres odstępstwa przewidzianego w art. 7 ust. 1 lit. a) dyrektywy 79/7 (1) w okolicznościach, w których strona wnioskująca: a) jest kobietą; b) zachorowuje przed osiągnięciem wieku emerytalnego (który dla kobiet wynosi 60 lat); c) otrzymuje od pracodawcy ustawowy zasiłek chorobowy („statutory sick pay”, zwany dalej „SSP”) przez 28 tygodni, osiągając w międzyczasie wiek emerytalny; d) po osiągnięciu wieku emerytalnego wnioskuje o przyznanie jej krótkookresowego świadczenia z tytułu niezdolności do pracy; e) zapłaciła składki wymagane do nabycia uprawnienia do krótkookresowego świadczenia z tytułu niezdolności do pracy; f) odmówiono jej wypłaty krótkookresowego świadczenia z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ w świetle prawa „okres niezdolności do pracy” rozpoczął się po osiągnięciu wieku emerytalnego (ponieważ przepisy prawa stanowią, że okresu uprawniającego do SSP nie zalicza się do okresu niezdolności do pracy),

ale w których wnioskujący płci męskiej, który zachorowuje wkrótce przed osiągnięciem wieku 60 lat otrzymuje od pracodawcy SSP przez okres 28 tygodni i wnioskuje o przyznanie mu krótkookresowego świadczenia z tytułu niezdolności do pracy w wieku 60 lat, może co do zasady uzyskać krótkookresowe świadczenie z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ jego okres niezdolności do pracy rozpoczął się przed osiągnięciem wieku emerytalnego, choć po osiągnięciu wieku 60 lat?

(1) Dyrektywa Rady z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 6, s. 24)
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 65/6

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 19 grudnia 2011 r. — MA, BT, DA przeciwko Secretary of State for the Home Department

(Sprawa C-648/11)

2012/C 65/12

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: MA, BT, DA

Strona pozwana: Secretary of State for the Home Department

Uczestnik: Aire Centre

Pytania prejudycjalne

Które państwo członkowskie jest na podstawie art. 6 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50, z dnia 25 lutego 2003 r., s. 1), odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosku o udzielenie azylu, w przypadku gdy osoba ubiegająca się o azyl będąca małoletnim pozbawionym opieki, którego żaden członek rodziny nie przebywa zgodnie z prawem w innym państwie członkowskim, złożyła wnioski o udzielenie azylu w więcej niż jednym państwie członkowskim?
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 65/3

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 28 listopada 2011 r. — Grattan plc przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

(Sprawa C-606/11)

2012/C 65/05

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Grattan plc

Strona pozwana: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Pytania prejudycjalne

Jeżeli Trybunał Sprawiedliwości uzna, że na pierwsze pytanie przedstawione w sprawie C-591/10 Littlewoods Retail Limited przeciwko The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs należy udzielić odpowiedzi przeczącej:

1) Czy wynikające z prawa Unii zasady skuteczności lub równoważności wymagają, aby środek zaradczy umożliwiający zwrot nadpłaty podatku VAT pobranego z naruszeniem prawa UE miał postać pojedynczego środka zaradczego umożliwiającego zwrot zarówno nadpłaconych należności głównych, jak i wartości użytkowej nadpłaconej kwoty lub odsetek?;

2) Czy w sytuacji, gdy w prawie krajowym istnieją także inne środki zaradcze, okoliczność, że nie są one uregulowane w przepisach krajowych dotyczących występowania z żądaniami zwrotu należności głównych i wnoszenia odwołań od decyzji administracyjnych w przedmiocie tych żądań, stanowi naruszenie zasady skuteczności lub równoważności?
1)

Czy naruszenia art. 101 TFUE przez przedsiębiorstwo mogą być zagrożone grzywną, jeżeli przedsiębiorstwo było w błędzie co do zgodności z prawem swojego działania, a nie można mu było zarzucić tego błędu? W wypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: 1a) Czy nie można zarzucić błędu co do zgodności z prawem zachowania, jeżeli przedsiębiorstwo postępowało zgodnie z poradą radcy prawnego mającego doświadczenie w prawie konkurencji, a nieprawidłowość porady nie była ani oczywista, ani rozpoznawalna na podstawie analizy, jakiej można wymagać od przedsiębiorstwa? 1b) Czy nie można zarzucić błędu co do zgodności z prawem zachowania, jeżeli przedsiębiorstwo zaufało prawidłowości rozstrzygnięcia krajowego organu ochrony konkurencji, który zbadał podlegające ocenie zachowanie wyłącznie na podstawie krajowego prawa konkurencji i uznał je za dopuszczalne?
2.1)

Czy art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy właściciel zarejestrowanego znaku towarowego wypowiada swoje zobowiązanie wobec osoby trzeciej, by nie korzystać ze znaku towarowego w odniesieniu do określonych towarów, a co za tym idzie, zamierza ponownie korzystać z tego znaku towarowego samemu, sąd krajowy mimo to może w sposób ostateczny zakazać temu właścicielowi ponownego korzystania ze znaku towarowego na tej podstawie, że stanowiłoby to czyn nieuczciwej konkurencji ze względu na korzyść, jaką właściciel uzyskałby z renomy zdobytej uprzednio dla znaku towarowego przez tę osobę trzecią oraz ze względu na możliwe wprowadzenie w błąd klientów, czy też przepisy te należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy powinien zastosować odmienną sankcję, która nie będzie polegać na ostatecznym zakazaniu właścicielowi powrotu do posługiwania się spornym znakiem towarowym?
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 89/11

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 29 grudnia 2011 r. — Doux Élevage SNC, Coopérative agricole UKL-AREE przeciwko Ministère de l'Agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire, Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)

(Sprawa C-677/11)

2012/C 89/16

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Doux Élevage SNC, Coopérative agricole UKL-AREE

Strona pozwana: Ministère de l'Agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire, Comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF)

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 107 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zgodnie z wykładnią zastosowaną w wyroku z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-345/02 Pearle BV i in. należy interpretować w ten sposób, iż, ze względu na charakter rozpatrywanych działań, sposób ich finansowania oraz warunki ich przeprowadzania, dotyczy pomocy państwa decyzja organu władzy krajowej rozszerzająca na wszystkie należące do danej branży przedsiębiorstwa zakres stosowania porozumienia, które, tak jak ma to miejsce w przypadku porozumienia zawartego przez comité interprofessionnel de la dinde française (CIDEF, międzybranżowe zrzeszenie francuskich hodowców i przetwórców indyków), ustanawia składkę w ramach uznanej przez organ władzy krajowej organizacji międzybranżowej, która to składka stała się w ten sposób obowiązkowa, a jej celem jest umożliwienie prowadzenia działań informacyjnych, promocyjnych, z zakresu stosunków zewnętrznych, zapewnienie jakości i badań, działań mających na celu obronę interesów sektora, a także prowadzenie studiów i odbywanie spotkań panelowych z konsumentami?