Keywords

Summary



Keywords

1. Zbliżanie ustawodawstw – Znaki towarowe – Dyrektywa 89/104 – Ograniczenie skutków znaku towarowego – Używanie znaku towarowego przez osobę trzecią w celu wskazania przeznaczenia towaru – Przesłanka zgodności z prawem – Niezbędny charakter używania – Kryteria oceny – Badanie przez sąd krajowy – Stosowanie tych samych kryteriów do akcesoriów i części zamiennych co w przypadku innych rodzajów możliwego przeznaczenia

(dyrektywa Rady 89/104, art. 6 ust. 1 lit. c))

2. Zbliżanie ustawodawstw – Znaki towarowe – Dyrektywa 89/104 – Ograniczenie skutków znaku towarowego – Używanie znaku towarowego przez osobę trzecią w celu wskazania przeznaczenia towaru – Przesłanka zgodności z prawem – Używanie zgodnie z uczciwymi praktykami w handlu i przemyśle – Kryteria oceny – Badanie przez sąd krajowy

(dyrektywa Rady 89/104, art. 6 ust. 1 lit. c))

3. Zbliżanie ustawodawstw – Znaki towarowe – Dyrektywa 89/104 – Ograniczenie skutków znaku towarowego – Używanie znaku towarowego przez osobę trzecią w celu wskazania przeznaczenia towaru – Sprzedaż nie tylko części zamiennych i akcesoriów, ale również towaru podstawowego – Przesłanki zgodności z prawem – Niezbędny charakter i zgodność używania znaku towarowego z uczciwymi praktykami w handlu i przemyśle

(dyrektywa Rady 89/104, art. 6 ust. 1 lit. c))

Summary

1. Zgodność z prawem użycia znaku towarowego przez osobę trzecią w celu wskazania przeznaczenia towaru lub usługi na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) pierwszej dyrektywy 89/104 w sprawie znaków towarowych uzależniona jest od tego, czy jest ono niezbędne do wskazania przeznaczenia towaru. Ma to miejsce, gdy użycie to stanowi w praktyce jedyny sposób podania odbiorcom zrozumiałej i kompletnej informacji o jego przeznaczeniu w celu zachowania systemu niezakłóconej konkurencji na rynku tego towaru. Do sądu krajowego należy dokonanie badania, czy warunek ten został spełniony, przy czym powinien on wziąć pod uwagę charakter kręgu odbiorców, dla których przeznaczony jest towar sprzedawany przez osobę trzecią.

Ponieważ wspomniany przepis nie dokonuje ponadto rozróżnienia między możliwymi rodzajami przeznaczenia towarów, kryteria tej oceny w przypadku przeznaczenia towarów jako części zamiennych lub akcesoriów nie różnią się zatem od kryteriów oceny w przypadku innych rodzajów możliwego przeznaczenia.

(por. pkt 39 oraz pkt 1 sentencji)

2. Warunek „uczciwych praktyk” w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy 89/104 w sprawie znaków towarowych stanowi w istocie wyraz obowiązku poszanowania słusznych interesów właściciela znaku towarowego.

Użycie znaku towarowego jest niezgodne z uczciwymi praktykami w handlu i przemyśle w szczególności wtedy, gdy:

‑ jest dokonywane w taki sposób, że może sprawiać wrażenie istnienia powiązań gospodarczych między osobą trzecią a właścicielem znaku towarowego,

‑ narusza wartość znaku poprzez osiąganie nieuzasadnionych korzyści wynikających z jego charakteru odróżniającego albo renomy,

‑ prowadzi do dyskredytacji lub oczerniania znaku,

‑ osoba trzecia przedstawia swój towar jako imitację lub replikę towaru oznaczonego znakiem towarowym, którego nie jest właścicielem.

Okoliczność, że osoba trzecia używa znaku towarowego, którego nie jest właścicielem, w celu wskazania przeznaczenia swojego towaru, nie oznacza koniecznie, że przedstawia swój towar jako będący takiej samej jakości lub posiadający podobne właściwości co towar oznaczony tym znakiem. Takie przedstawienie uzależnione jest od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy i ocena jego ewentualnego zaistnienia należy do sądu krajowego na podstawie okoliczności danej sprawy.

Ewentualne przedstawienie towaru sprzedawanego przez osobę trzecią jako dorównującego jakością lub posiadającego podobne właściwości co towar oznaczony użytym przez tę osobę trzecią znakiem towarowym jest okolicznością, którą sąd krajowy winien wziąć pod uwagę przy ocenie, czy znak użyty został w zgodzie z uczciwymi praktykami w handlu i przemyśle.

(por. pkt 49 oraz pkt 2 sentencji)

3. W sytuacji gdy osoba trzecia używająca znaku towarowego, którego nie jest właścicielem, sprzedaje nie tylko części zamienne lub akcesoria, ale również sam towar, do którego części lub akcesoria te są przeznaczone, użycie znaku towarowego mieści się w zakresie stosowania art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy 89/104 w sprawie znaków towarowych, pod warunkiem że użycie przez osobę trzecią znaku towarowego jest niezbędne do wskazania przeznaczenia sprzedawanego przez nią towaru i zgodne z uczciwymi praktykami w handlu i przemyśle.

(por. pkt 53 oraz pkt 3 sentencji)