41

W tych okolicznościach Bundesverwaltungsgericht (federalny sąd administracyjny) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) a) Czy art. 65, 66, 69 rozporządzenia [nr 1580/2007] oraz (od dnia 2[2] czerwca 2011 r.) art. 64, 65, 68 rozporządzenia [wykonawczego nr 543/2011] wymagają, aby decyzja dotycząca zatwierdzenia programu operacyjnego i kwot funduszy tudzież zmiana tej decyzji oraz decyzja dotycząca »zatwierdzonej kwoty pomocy« nie były wydawane jako zwykłe powiadomienie, lecz formalnie (przynajmniej tymczasowo) jako wiążąca decyzja, zaskarżalna przez wnioskodawcę już a priori, to jest niezależnie od zaskarżenia decyzji końcowej (zgodnie z art. 70 rozporządzenia nr 1580/2007 lub art. 69 rozporządzenia wykonawczego nr 543/2011) w sprawie wniosku o (ostatecznie obliczoną) wypłatę pomocy? b) Czy przywołane w [pytaniu pierwszym lit. a)] przepisy prawa Unii należy interpretować w ten sposób, że przy wydawaniu tych decyzji (w części normatywnej decyzji) należy również ustalić w wiążący sposób wartość produkcji wprowadzonej na rynek? c) Czy prawo Unii, w szczególności art. 69 i 70 rozporządzenia [wykonawczego nr 543/2011], należy interpretować w ten sposób, że sąd, który ma rozstrzygnąć w przedmiocie środka odwoławczego od decyzji organu administracji, mocą której dokonano, w odniesieniu do określonej rocznej transzy programu operacyjnego, ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wypłatę pomocy finansowej w ramach programu operacyjnego zgodnie z art. 103g ust. 5 rozporządzenia [nr 1234/2007], jest pozbawiony, w związku z już istniejącą decyzją dotyczącą zatwierdzenia programu operacyjnego i kwoty funduszy oraz w związku z decyzją dotyczącą »zatwierdzonej kwoty funduszy«, możliwości weryfikowania kwestii zgodności z prawem obliczenia wartości produkcji wprowadzonej do obrotu jako podstawy pułapu pomocy? d) W razie udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie [pierwsze lit. a), b) lub c)]: czy rozporządzenie [nr 1234/2007], w szczególności część IX załącznika I do niego (»Warzywa i owoce«, w szczególności »Kod CN ex 0709 […] Pozostałe warzywa, świeże lub schłodzone […]«) oraz część X tego załącznika (»Przetwory owocowe i warzywne« – »Kod CN ex 0710 […] Warzywa […] zamrożone«), należy interpretować w ten sposób, że produkty z warzyw, które powstają wskutek sumy działań odbywających się po zbiorach składających się z czyszczenia, obierania, blanszowania i zamrażania, należy klasyfikować nie jako produkty w rozumieniu części IX załącznika I, lecz jako produkty w rozumieniu części X załącznika I? e) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na [pytanie pierwsze lit. d)]: czy użyty w art. 103d ust. 2 rozporządzenia [nr 1234/2007] termin »wartość produkcji wprowadzonej do obrotu« należy interpretować w ten sposób, iż wartość tę trzeba obliczać w ten sposób, że ustaleniu podlega tylko wartość produkcji, jednakże z odliczeniem wartości, która przypada na etap przetwarzania, to jest z odliczeniem wartości tego procesu, który polega na przerobieniu zebranych, oczyszczonych, pokrojonych i zblanszowanych warzyw w warzywa głęboko mrożone? f) Czy art. 51 ust. 7 rozporządzenia [wykonawczego nr 543/2011] należy interpretować w ten sposób, że organizacja producentów, która przedstawiła program operacyjny obejmujący lata 2010–2014, zatwierdzony przed dniem 20 stycznia 2010 r., w odniesieniu do którego jednakże w późniejszym momencie (w dniu 13 grudnia 2013 r.) dokonano zmiany zatwierdzenia w zakresie, w jakim program został zmieniony na inny sposób obliczania wartości produkcji wprowadzonej do obrotu, może powołać się jeszcze odnośnie do warunków obliczania wartości produkcji wprowadzonej do obrotu także po tej zmianie programu operacyjnego (a więc w odniesieniu do pomocy podlegającej wypłaceniu w 2014 r.) na »przepisy obowiązujące w 2008 r.«? g) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na [pytanie pierwsze lit. e) i f)]: czy art. 52 ust. 6 lit. a) i art. 21 ust. 1 lit. i) rozporządzenia [nr 1580/2007] są nieważne w zakresie, w jakim w ich wyniku etapy przetwarzania zebranych warzyw, w ramach których warzywa te są przetwarzane »w inny produkt wymieniony w załączniku I do traktatu WE«, są uwzględniane przy obliczaniu wartości produkcji wprowadzonej do obrotu? h) W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na [pytanie pierwsze lit. f)] (i niezależnie od odpowiedzi na pozostałe pytania): czy art. 50 ust. 3 lit. d) rozporządzenia [wykonawczego nr 543/2011] jest nieważny? 2) a) Czy art. 103c rozporządzenia [nr 1234/2007] należy interpretować w ten sposób, że w ramach »program[u] operacyjn[ego] w sektorze owoców i warzyw« dopuszczalne jest tylko promowanie produkcji produktów, które mogą zostać zaklasyfikowane jako produkty w rozumieniu części IX załącznika I [do tego rozporządzenia], jednak nie jest dopuszczalne również promowanie inwestycji w przetwórstwo takich produktów? b) W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na [pytanie drugie lit. a)]: w jakich okolicznościach i w jakim zakresie art. 103c rozporządzenia [nr 1234/2007] dopuszcza takie promowanie inwestycji w przetwórstwo? c) Czy art. 60 ust. 7 rozporządzenia [wykonawczego nr 543/2011] jest nieważny. 3) a) Czy pkt 23 załącznika IX do rozporządzenia [wykonawczego nr 543/2011] należy interpretować w ten sposób, że wyłączenie z promocji wynika wyłącznie z miejscowej lokalizacji na obcej nieruchomości? b) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na [pytanie trzecie lit. a)]: czy pkt 23 załącznika IX do rozporządzenia [wykonawczego nr 543/2011] jest nieważny? c) W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na [pytanie trzecie lit. a)] i przeczącej na [pytanie trzecie lit. b)]: czy uregulowanie w pkt 23 załącznika IX do rozporządzenia [wykonawczego nr 543/2011] stanowi jasny lub jednoznaczny przepis w zakresie, w jakim nie są chronione uzasadnione oczekiwania podmiotu gospodarczego w odniesieniu do promocji działań, które były realizowane na obcej nieruchomości, a które jednakże należą do jego zakładu, mimo zapewnienia lub zgody udzielonej na promocję przez organy państwowe mające wiedzę na temat tych okoliczności? 4) Czy okoliczność, że Trybunał nie dokonuje korzystnego dla zainteresowanego ograniczenia skutków wyroku (w rozumieniu art. 264 akapit drugi TFUE), który przez nową wykładnię prawa Unii lub stwierdzenie nieważności aktu prawnego Unii dotychczas uznawanego za ważny jest niekorzystny pod względem prawnym dla zainteresowanego, wywołuje taki skutek, że zainteresowany nie może powołać się przed sądem krajowym w indywidualnym przypadku na zasadę pewności prawa, jeżeli wykazana została jego dobra wiara?”.