Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. — Komisja przeciwko Finlandii

(sprawa C-144/08)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 83/182/EWG — Zwolnienia od podatku — Czasowy przywóz pojazdów — Miejsce stałego pobytu”

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 29)

2. Akty instytucji — Dyrektywy — Wykonanie przez państwa członkowskie — Niewystarczający charakter zwyczajnych praktyk administracyjnych (art. 249 akapit trzeci WE) (por. pkt 32)

3. Postanowienia podatkowe — Harmonizacja ustawodawstw — Zwolnienia od podatku w zakresie czasowego przywozu środków transportu (dyrektywa Rady 83/182, art. 7 ust. 1) (por. pkt 35)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego (Dz.U. L 105, s. 59) — Niekompletna definicja zwykłego miejsca zamieszkania dla celów ustalenia ewentualnego prawa do zwolnienia.

Sentencja

1) Używając niepełnej definicji miejsca stałego pobytu dla celów określenia ewentualnych praw do zwolnienia od podatku w przypadku czasowego przywozu pojazdów, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego.

2) Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. — Komisja przeciwko Finlandii

(sprawa C-144/08)

„Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 83/182/EWG — Zwolnienia od podatku — Czasowy przywóz pojazdów — Miejsce stałego pobytu”

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Badanie zasadności przez Trybunał — Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę — Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 29)

2. Akty instytucji — Dyrektywy — Wykonanie przez państwa członkowskie — Niewystarczający charakter zwyczajnych praktyk administracyjnych (art. 249 akapit trzeci WE) (por. pkt 32)

3. Postanowienia podatkowe — Harmonizacja ustawodawstw — Zwolnienia od podatku w zakresie czasowego przywozu środków transportu (dyrektywa Rady 83/182, art. 7 ust. 1) (por. pkt 35)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego (Dz.U. L 105, s. 59) — Niekompletna definicja zwykłego miejsca zamieszkania dla celów ustalenia ewentualnego prawa do zwolnienia.

Sentencja

1) Używając niepełnej definicji miejsca stałego pobytu dla celów określenia ewentualnych praw do zwolnienia od podatku w przypadku czasowego przywozu pojazdów, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego.