Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Procedura – Decyzje Urzędu – Poszanowanie prawa do obrony

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 63 ust. 2, art. 75, 76)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów Urzędu – Badanie przez izbę odwoławczą – Zakres – Poszanowanie prawa do obrony

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 63 ust. 2, art. 64 ust. 1, art. 75, 76)

3. Wspólnotowy znak towarowy – Uwagi osób trzecich i sprzeciw – Rozpatrywanie sprzeciwu – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Zastosowanie znaku w innym kształcie przy wykorzystaniu elementów niezmieniających charakteru odróżniającego znaku

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1 lit. a), art. 42 ust. 2, 3)

4. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Nieznacznie odróżniający charakter wcześniejszego znaku towarowego – Wpływ

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b))

5. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b))

6. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Słowne znaki towarowe BELLRAM i RAM

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b))

7. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Podobieństwo rozpatrywanych towarów lub usług – Kryteria oceny

(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 8 ust. 1 lit. b))

Summary

1. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 23, 24)

2. Z art. 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego wynika, że po rozpatrzeniu odwołania co do istoty izba odwoławcza podejmuje decyzję w sprawie odwołania i może, czyniąc to, w szczególności „skorzystać z uprawnień w granicach kompetencji posiadanych przez instancję, która podjęła zaskarżoną decyzję”, co znaczy, że izba odwoławcza może rozstrzygnąć sama w przedmiocie sprzeciwu, oddalając go bądź uwzględniając, i utrzymując w ten sposób w mocy decyzję wydaną w pierwszej instancji w postępowaniu przed Urzędem Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) lub ją uchylając. Z przepisu tego wynika zatem, że izba odwoławcza wskutek wniesionego do niej odwołania jest zobowiązana dokonać ponownej i całkowitej oceny sprzeciwu pod względem merytorycznym, pod kątem zarówno okoliczności faktycznych, jak i prawnych.

W konsekwencji, ponieważ sprzeciw opierał się w szczególności na jednym z wcześniejszych znaków towarowych, a izba odwoławcza mogła skorzystać z przysługującego jej zgodnie z art. 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 uprawnienia do przeprowadzenia oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd jedynie w odniesieniu do tego wcześniejszego znaku towarowego i zgłoszonego znaku towarowego, to jeżeli skarżąca życzyła sobie, by izba odwoławcza odniosła się w zaskarżonej decyzji do uwag dotyczących tego wcześniejszego znaku towarowego, to powinna była, zgodnie z art. 76 ust. 1 tego rozporządzenia, przedłożyć takie uwagi w postępowaniu przed izbą odwoławczą.

Ani z art. 63 ust. 2 i z art. 75 i 76 rozporządzenia nr 207/2009, które przewidują prawo do bycia wysłuchanym, ani z orzecznictwa nie wynika bowiem, że izba odwoławcza jest zobowiązana wezwać strony do przedstawienia uwag dotyczących prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w przypadku zgłoszonego znaku towarowego i wcześniejszych znaków, gdy izba odwoławcza dokonuje oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w oparciu o wcześniejszy znak towarowy, którego nie wziął pod uwagę Wydział Sprzeciwów, ale na który skutecznie powołano się na poparcie wspomnianego sprzeciwu. Zatem izba odwoławcza nie narusza przysługującego skarżącej prawa do bycia wysłuchaną, nie wzywając jej wyraźnie do przedłożenia uwag dotyczących wcześniejszego znaku towarowego, który nie został wzięty pod uwagę przez Wydział Sprzeciwów.

(por. pkt 25, 27–29)

3. Zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. a) w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego za dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego, krajowego lub wspólnotowego, który stanowi uzasadnienie sprzeciwu wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego, należy uznać również dowód używania wcześniejszego znaku towarowego w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają charakteru odróżniającego tego znaku w postaci, w jakiej został on zarejestrowany.

(por. pkt 61)

4. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 78, 83)

5. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 80–82, 92)

6. Istnieje w odczuciu przeciętnych hiszpańskich konsumentów prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w przypadku oznaczenia słownego BELLRAM, o którego rejestracje jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla towarów „sery” należących do klasy 29 w rozumieniu porozumienia nicejskiego oraz w przypadku słownego znaku towarowego RAM zarejestrowanego wcześniej w Hiszpanii dla „świeżego mleka, mleka skondensowanego i mleka w proszku, serów, masła, jogurtów, kefirów i innych przetworów mlecznych” oraz „produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego; jadalnych olei i tłuszczy; roślinnych, strączkowych i innych warzyw preparowanych do konsumpcji lub konserwowanych; galaretek i marmolad; mięsa, drobiu i dziczyzny; jaj; sosów do sałatek; napoi mlecznych na bazie mleka; z wyraźnym wykluczeniem ryb i konserwowanych owoców morza” należących do tej samej klasy w rozumieniu wspomnianego porozumienia, ponieważ towary „mleko” i „sery” są do siebie wysoce podobne oraz rozpatrywane oznaczenia są podobne, zważywszy na ich podobieństwo wizualne i fonetyczne.

(por. pkt 84, 90, 102, 105)

7. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 86)