6

Okoliczności poprzedzające powstanie sporu zostały przedstawione w pkt 1–75 zaskarżonego wyroku w następujący sposób: „I – Spółki, których dotyczy niniejsza sprawa 1 H. Lundbeck A/S […] jest spółką prawa duńskiego, która kontroluje grupę spółek, w tym Lundbeck Ltd, z siedzibą w Zjednoczonym Królestwie, specjalizującą się w badaniach, opracowywaniu, produkcji, marketingu, sprzedaży i dystrybucji produktów farmaceutycznych służących leczeniu chorób centralnego systemu nerwowego, w tym depresji. 2 [H. Lundbeck] jest laboratorium innowacyjnym, mianowicie przedsiębiorstwem, którego działalność skoncentrowana jest na badaniach nad nowymi produktami leczniczymi i na wprowadzaniu ich do obrotu. 3 Merck KGaA jest spółką prawa niemieckiego, specjalizującą się w dziedzinie farmacji, która w chwili zawarcia przedmiotowych porozumień posiadała pośrednio, poprzez grupę Merck Generics Holding GmbH, 100% udziałów w spółce zależnej Generics UK Ltd (zwanej dalej »GUK«), odpowiedzialnej za opracowywanie i wprowadzanie do obrotu generycznych produktów leczniczych w Zjednoczonym Królestwie. 4 Merck i GUK zostały uznane przez Komisję […] za jedno przedsiębiorstwo w rozumieniu prawa konkurencji w momencie zaistnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy [zwane dalej »Merck (GUK)«]. 5 Arrow Group A/S, po zmianie firmy w sierpniu 2003 r. – Arrow Group ApS (zwana dalej, bez rozróżniania nazw, »Arrow Group«), jest spółką prawa duńskiego stojącą na czele grupy spółek działającej w szeregu państw członkowskich i zajmującej się od 2001 [roku] opracowywaniem i sprzedażą generycznych produktów leczniczych. 6 Arrow Generics [Ltd] jest spółką prawa Zjednoczonego Królestwa, będącą spółką zależną od Arrow Group, początkowo w 100%, a następnie od lutego 2002 r. w 76%. 7 Resolution Chemicals Ltd jest spółką prawa Zjednoczonego Królestwa specjalizującą się w produkcji aktywnych składników farmaceutycznych (zwanych dalej »API«) niezbędnych do wytworzenia generycznych produktów leczniczych. Do września 2009 r. była ona kontrolowana przez Arrow Group. 8 Arrow Group, Arrow Generics i Resolution Chemicals zostały uznane przez Komisję za jedno przedsiębiorstwo (zwane dalej »Arrow«) w momencie zaistnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy. 9 Alpharma Inc. [była] spółką prawa amerykańskiego prowadzącą działalność na skalę światową w sektorze farmaceutycznym, w szczególności w segmencie generycznych produktów leczniczych. Do grudnia 2008 r. była kontrolowana przez spółkę prawa norweskiego A.L. Industrier AS. Następnie została zakupiona przez przedsiębiorstwo farmaceutyczne ze Zjednoczonego Królestwa, które z kolei zostało zakupione przez przedsiębiorstwo farmaceutyczne ze Stanów Zjednoczonych. W ramach tej restrukturyzacji Alpharma Inc. stała się najpierw, w kwietniu 2010 r., spółką Alpharma LLC, a następnie w dniu 15 kwietnia 2013 r. spółką Zoetis Products LLC. 10 Alpharma ApS była spółką prawa duńskiego pośrednio kontrolowaną w 100% przez Alpharma Inc. Dysponowała ona szeregiem spółek zależnych w [EOG]. W wyniku szeregu restrukturyzacji w dniu 31 marca 2008 r. Alpharma ApS stała się spółką Axellia Pharmaceuticals ApS, a po zmianie firmy w 2010 r. – Xellia Pharmaceuticals ApS […]. 11 Alpharma Inc., A.L. Industrier AS i Alpharma ApS zostały uznane przez Komisję za jedno przedsiębiorstwo (zwane dalej »Alpharmą«) w momencie zaistnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy. 12 Ranbaxy Laboratories Ltd jest spółką prawa indyjskiego, specjalizującą się w opracowywaniu i produkcji API oraz generycznych produktów leczniczych. 13 Ranbaxy (UK) Ltd jest spółką prawa angielskiego, będącą spółką zależną od spółki Ranbaxy Laboratories, odpowiedzialną za sprzedaż jej produktów w Zjednoczonym Królestwie. 14 Ranbaxy Laboratories i Ranbaxy (UK) zostały uznane przez Komisję za jedno przedsiębiorstwo (zwane dalej »Ranbaxy«) w momencie zaistnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy. II – Produkt będący przedmiotem niniejszej sprawy i dotyczące go patenty 15 Produkt, którego dotyczy niniejsza sprawa, to przeciwdepresyjny produkt leczniczy zawierający API pod nazwą citalopram. 16 W 1977 r. [H. Lundbeck] złożył w Danii zgłoszenie patentowe na API citalopram, a także na dwa procesy, alkilowania i cyjanacji, stosowane w produkcji rzeczonego API. Patenty obejmujące ów API i te dwa procesy (zwane dalej [»oryginalnymi patentami Lundbecka«]) zostały wydane w Danii i w szeregu państw Europy Zachodniej [pomiędzy rokiem] 1977 [a rokiem] 1985. 17 Jeśli chodzi o EOG, ochrona wynikająca z oryginalnych patentów [Lundbecka] oraz, w stosownych przypadkach, z dodatkowych świadectw ochronnych […], przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczącym stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (Dz.U. [1992,] L 182, s. 1), wygasła między rokiem 1994 (w odniesieniu do Niemiec) i rokiem 2003 (w odniesieniu do Austrii). W szczególności w przypadku Zjednoczonego Królestwa oryginalne patenty [Lundbecka] wygasły w styczniu 2002 r. 18 Z upływem czasu [H. Lundbeck] opracował inne, bardziej wydajne procesy wytwarzania citalopramu, w odniesieniu do których zgłosił – i często uzyskał – patenty w kilku krajach EOG, a także w ramach Układu o współpracy patentowej Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) oraz w Europejskim Urzędzie Patentowym (EPO) [(zwane dalej »nowymi patentami na proces Lundbecka«)]. 19 W szczególności, po pierwsze, w 1998 r. i w 1999 r. [H. Lundbeck] wniósł dwa zgłoszenia patentowe do EPO dotyczące wytwarzania citalopramu w procesach z wykorzystaniem odpowiednio jodu i amidu. W dniu 19 września 2001 r. EPO udzielił [H. Lundbeckowi] patentu chroniącego proces z wykorzystaniem amidu […], a następnie, w dniu 26 marca 2003 r., patentu chroniącego proces w wykorzystaniem jodu […]. 20 Po drugie, w dniu 13 marca 2000 r. [H. Lundbeck] złożył do duńskich organów zgłoszenie patentowe dotyczące procesu produkcji citalopramu, które przewidywało metodę oczyszczania wykorzystywanych soli w drodze krystalizacji. Takie same zgłoszenia zostały złożone w innych krajach EOG, a także w WIPO i EPO. [H. Lundbeck] uzyskał patenty chroniące proces z wykorzystaniem krystalizacji w kilku państwach członkowskich w pierwszej połowie roku 2002, w szczególności w dniu 30 stycznia 2002 r. w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa (zwan[y] dalej »patentem na krystalizację«). EPO udzielił patentu na krystalizację w dniu 4 września 2002 r. Ponadto [H. Lundbeck] uzyskał już w Niderlandach w dniu 6 listopada 2000 r. wzór użytkowy dotyczący tego procesu […], czyli patent ważny przez okres sześciu lat, przyznawany bez realnego uprzedniego badania. 21 Po trzecie, w dniu 12 marca 2001 r. [H. Lundbeck] złożył do organów Zjednoczonego Królestwa [Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej] zgłoszenie patentowe dotyczące procesu produkcji citalopramu, które przewidywało metodę oczyszczania wykorzystywanych soli w drodze destylacji cienkowarstwowej. Organy Zjednoczonego Królestwa przyznały [H. Lundbeckowi] patent dotyczący tej metody destylacji cienkowarstwowej w dniu 3 października 2001 r. (zwany dalej »patentem na destylację cienkowarstwową«). Jednakże w dniu 23 czerwca 2004 r. ów patent został unieważniony w związku z brakiem cechy nowości w stosunku do innego patentu [H. Lundbecka]. [H. Lundbeck] uzyskał analogiczny patent w Danii w dniu 29 czerwca 2002 r. 22 Wreszcie, Lundbeck miał zamiar wprowadzić pod koniec 2002 r. lub z początkiem 2003 r. nowy przeciwdepresyjny produkt leczniczy Cipralex, oparty na API o nazwie escitalopram (lub S-citalopram). Ów nowy produkt leczniczy był skierowany do tych samych pacjentów co pacjenci, którzy mogli być leczeni opatentowanym produktem leczniczym Cipramil [H. Lundbecka], opartym na [(active pharmaceutical ingredient, zwanym dalej »API«] citalopram. API escitalopram był chroniony za pomocą patentów ważnych przynajmniej do 2012 r. III – Sporne porozumienia 23 W 2002 r. spółka Lundbeck zawarła sześć porozumień w sprawie citalopramu (zwanych dalej »spornymi porozumieniami«) z czterema przedsiębiorstwami prowadzącymi działalność w zakresie wytwarzania lub sprzedaży generycznych produktów leczniczych, a mianowicie z Merck (GUK), Alpharmą, Arrow i Ranbaxy (zwanymi dalej »[wytwórcami] generycznych produktów leczniczych«). A – Porozumienia z Merck (GUK) 24 [H. Lundbeck] zawarł z Merck (GUK) dwa porozumienia. 25 Pierwsze porozumienie weszło w życie w dniu 24 stycznia 2002 r., pierwotnie na okres jednego roku, i obejmowało jedynie terytorium Zjednoczonego Królestwa (zwane dalej »porozumieniem z GUK na Zjednoczone Królestwo«). Zostało ono podpisane przez spółkę zależną [H. Lundbecka] w Zjednoczonym Królestwie, czyli spółkę prawa Zjednoczonego Królestwa – Lundbeck Ltd. Porozumienie to zostało następnie przedłużone na okres sześciu miesięcy upływający w dniu 31 lipca 2003 r. Następnie, po krótkim wejściu Merck (GUK) na rynek w okresie między 1 i 4 sierpnia, drugie przedłużenie porozumienia zostało podpisane przez strony w dniu 6 sierpnia 2003 r. na maksymalny okres sześciu miesięcy, który mógł jednak zostać skrócony w razie braku wystąpienia na drogę sądową przez [H. Lundbecka] przeciwko innym [wytwórcom] generycznych produktów leczniczych, któr[zy] próbowa[li]by wejść na rynek, lub w razie rozstrzygnięcia sporu pomiędzy [H. Lundbeckiem] i Lagap Pharmaceuticals Ltd, kolejnym [wytwórcą] generycznych produktów leczniczych (zwanego dalej »sporem z Lagapem«). 26 W myśl tego porozumienia strony przewidują między innymi, że: – istnieje ryzyko, że niektóre przewidziane przez GUK działania dotyczące wprowadzenia do obrotu, dystrybucji i sprzedaży »Produktów« mogą stanowić naruszenie praw własności intelektualnej [H. Lundbecka] i że mogą one prowadzić do roszczeń ze strony tej spółki (pkt 2.1 [p]orozumienia [z] GUK na Zjednoczone Królestwo), przy czym »Produkty« te zostały zdefiniowane w pkt 1.1 porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo jako »produkty z citalopramem opracowane przez GUK w formie surowca luzem lub w postaci tabletek, takie jak określone w załączniku, wytwarzane zgodnie ze specyfikacją produktów przedstawioną przez GUK w dniu podpisania, stanowiącą załącznik 2«; – biorąc pod uwagę porozumienie zawarte między stronami, [H. Lundbeck] zapłaci na rzecz GUK kwotę 2 mln funtów szterlingów (GBP) w zamian za dostawę »Produktów«, w ilościach przewidzianych w porozumieniu, w dniu 31 stycznia 2002 r. (pkt 2.2 porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo); – GUK zobowiązuje się ponadto w zamian za dodatkową płatność w wysokości 1 mln GBP do dostarczenia »Produktów« określonych w załączniku w dniu 2 kwietnia 2002 r. (pkt 2.3 porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo); – dokonane płatności i dostawy »Produktów« przez GUK zgodnie z pkt 2.2 i 2.3 porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo będą stanowić pełne i ostateczne zaspokojenie roszczeń, które [H. Lundbeck] może mieć przeciwko GUK z tytułu naruszenia praw własności intelektualnej w odniesieniu do »Produktów« dostarczonych przez GUK do tej daty (pkt 2.4 porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo); – [H. Lundbeck] zobowiązuje się do sprzedaży swoich »Produktów Gotowych« na rzecz GUK, a GUK zobowiązuje się nabywać rzeczone »Produkty Gotowe« wyłącznie od [H. Lundbecka], na potrzeby ich odsprzedaży przez GUK i jego spółki zależne w Zjednoczonym Królestwie przez czas obowiązywania porozumienia i zgodnie z jego treścią (pkt 3.2 porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo), przy czym »Produkty Gotowe« zostały zdefiniowane w pkt 1.1 porozumienia jako »produkty zawierające citalopram w postaci wyrobów gotowych, przeznaczonych do dostarczenia przez [H. Lundbecka] na rzecz GUK zgodnie z niniejszym porozumieniem«; – [H. Lundbeck] zobowiązuje się do zapłaty na rzecz GUK kwoty 5 mln GBP zagwarantowanych zysków netto, pod warunkiem że GUK zamówi od tej spółki uzgodnioną ilość »Produktów Gotowych« w czasie obowiązywania porozumienia (lub niższej kwoty obliczonej proporcjonalnie do złożonych zamówień) (pkt 6.2 porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo). 27 Pierwsze przedłużenie porozumienia przewidywało, między innymi, płatność kwoty w wysokości 400000 GBP miesięcznie za wykonanie przez GUK pkt 6.2 porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo i zmieniało definicję »zysków netto«. 28 Drugie przedłużenie porozumienia z GUK na Zjednoczone Królestwo przewidywało, między innymi, płatność kwoty w wysokości 750000 GBP miesięcznie za wykonanie przez GUK art. 6.2 porozumienia. 29 Porozumienie z GUK na Zjednoczone Królestwo wygasło w dniu 1 listopada 2003 r. w wyniku polubownego zakończenia sporu z Lagapem. Ogółem przez cały czas obowiązywania porozumienia [H. Lundbeck] przekazał na rzecz (GUK) równowartość 19,4 mln EUR. 30 Drugie porozumienie zostało zawarte pomiędzy [H. Lundbeckiem] a GUK w dniu 22 października 2002 r. i dotyczyło EOG z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa (zwane dalej »porozumieniem z GUK na EOG«). Porozumienie to przewidywało zapłatę kwoty 12 mln EUR, w zamian za którą GUK zobowiązał się do niesprzedawania i niedostarczania produktów leczniczych zawierających citalopram na całym terytorium EOG (z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa) i do podjęcia wszelkich racjonalnych starań, aby spółka Natco Pharma Ltd […], wytwórca API citalopram wykorzystywanego przez Merck (GUK) do sprzedaży jego wersji generycznego citalopramu […] zaprzestała dostarczania citalopramu lub produktów zawierających citalopram w EOG w okresie obowiązywania porozumienia (pkt 1.1 i 1.2 porozumienia z GUK na EOG). [H. Lundbeck] zobowiązał się do tego, że nie wystąpi z powództwem przeciwko GUK, pod warunkiem że spółka ta będzie respektować swoje zobowiązania wynikające z pkt 1.1 porozumienia z GUK na EOG (pkt 1.3 porozumienia z GUK na EOG). 31 Porozumienie z GUK na EOG wygasło w dniu 22 października 2003 r. Ogółem na mocy tego porozumienia [H. Lundbeck] przekazał na rzecz GUK równowartość 12 mln EUR. B – Porozumienia z Arrow 32 [H. Lundbeck] podpisał z Arrow dwa porozumienia. 33 Pierwsze z nich, dotyczące terytorium Zjednoczonego Królestwa, zostało zawarte w dniu 24 stycznia 2002 r. pomiędzy [H. Lundbeckiem], z jednej strony, oraz Arrow Generics i Resolution Chemicals (zwanymi dalej łącznie »Arrow UK«), z drugiej strony (zwane dalej »porozumieniem z Arrow UK«). 34 Okres obowiązywania porozumienia z Arrow UK miał początkowo trwać aż do dnia 31 grudnia 2002 r. lub, gdyby miało to miejsce wcześniej, do dnia wydania prawomocnego orzeczenia sądowego w przedmiocie powództwa, które [H. Lundbeck] miał zamiar wnieść przeciwko Arrow UK do sądów Zjednoczonego Królestwa w zakresie zarzucanego tej spółce naruszenia patentów Lundbecka (zwanego dalej »powództwem o stwierdzenie naruszenia przeciwko Arrow«) (pkt 4.1 porozumienia z Arrow UK). Porozumienie to zostało następnie przedłużone dwukrotnie przez podpisanie aneksów. Pierwsze przedłużenie obejmowało okres między dniem 1 stycznia i dniem 1 marca 2003 r. (pkt 3.1 pierwszego aneksu do porozumienia z Arrow UK), podczas gdy drugie przewidywało, że porozumienie to zakończy się albo w dniu 31 stycznia 2004 r., albo siedem dni po podpisaniu orzeczenia sądowego kończącego spór z Lagapem (pkt 4.1 drugiego aneksu do porozumienia z Arrow UK). Ponieważ spór ten został rozstrzygnięty polubownie w dniu 13 października 2003 r., porozumienie z Arrow UK zakończyło się w dniu 20 października [tego samego roku]. Wynika stąd, że łącznie porozumienie to obowiązywało od dnia 24 stycznia 2002 r. do dnia 20 października 2003 r. (czas zwany dalej »czasem obowiązywania porozumienia z Arrow UK«). 35 W odniesieniu do treści porozumienia z Arrow należy zaznaczyć, że: – motyw pierwszy preambuły tego porozumienia (zwanej dalej »preambułą Arrow UK«) odnosi się w szczególności do faktu, że [H. Lundbeck] jest podmiotem uprawnionym z [patentu] na krystalizację i [patentu na] destylację cienkowarstwową; – w motywie czwartym preambuły Arrow UK uściślono, że »Arrow [UK] uzyskał od osoby trzeciej licencję na przywóz do Zjednoczonego Królestwa citalopramu niewyprodukowanego przez [H. Lundbecka] ani za zezwoleniem [H. Lundbecka] »rzeczony Citalopram«, definicja ta obejmuje, w celu uniknięcia wszelkich wątpliwości, tylko citalopram przeznaczony do wprowadzania do obrotu i sprzedaży w Zjednoczonym Królestwie, z wyłączeniem citalopramu przeznaczonego do wprowadzania do obrotu i sprzedaży w innych krajach)«; – w motywie szóstym preambuły Arrow UK wskazano, iż [H. Lundbeck] poddał »rzeczony Citalopram« badaniom laboratoryjnym, które dały mu istotne powody, by sądzić, że naruszał on w szczególności patenty, o których mowa w tiret pierwszym powyżej; – w motyw[ie] siódmym preambuły Arrow UK wyjaśniono, że Arrow UK nie przyznaje się do naruszenia tych patentów, ani zgadza się, że są one ważne, lecz akceptuje fakt, iż [H. Lundbeck] żywi takie przekonanie, którego Arrow UK nie może obalić za pomocą niezbitych dowodów; – w motywie ósmym preambuły Arrow UK przypomniano, że [H. Lundbeck] groził żądaniem wydania nakazu tymczasowego i że miał zamiar wnieść powództwa o stwierdzenie naruszenia przeciwko Arrow; – punkt 1.1 tego porozumienia stanowi, że »Arrow [UK], w swoim własnym imieniu oraz w imieniu wszystkich podmiotów z nim stowarzyszonych i powiązanych, zobowiązuje się do tego, że w [czasie obowiązywania porozumienia z Arrow UK] na terytorium Zjednoczonego Królestwa nie będzie produkować, zbywać, oferować zbycia, używać ani, po drugiej dacie dostawy, przywozić lub przechowywać do sprzedaży lub innego celu (1) [‘]rzeczonego Citalopramu[’] ani (2) jakiegokolwiek innego citalopramu, który według [H. Lundbecka] narusza jego prawa własności [intelektualnej], oraz, aby umożliwić [H. Lundbeckowi] ustalenie występowania lub braku naruszenia, do dostarczenia mu w [czasie obowiązywania porozumienia z Arrow UK] wystarczających próbek do celów analizy, co najmniej jeden miesiąc przed rozpoczęciem jakiegokolwiek wytwarzania, przywozu, sprzedaży lub oferty sprzedaży, których Arrow [UK] miałby zamiar dokonać w oczekiwaniu na orzeczenie końcowe niepodlegające zaskarżeniu w [ramach powództwa o stwierdzenie naruszenia prawa własności intelektualnej przeciwko Arrow] […]«; – punkt 1.2 tego porozumienia mówi o zgodzie Arrow UK na to, aby zobowiązania z jego strony, o których mowa w pkt 1.1 porozumienia z Arrow UK, zostały powtórzone w postanowieniu, o wydanie którego [H. Lundbeck] zwróci się do sądu Zjednoczonego Królestwa; – w pkt 2.1 tego porozumienia przypomniano, że [H. Lundbeck] wniesie powództwo o stwierdzenie naruszenia przeciwko Arrow jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 31 marca 2002 r.; – punkt 2.2 tego porozumienia stanowi, że w świetle zobowiązań, o których mowa w pkt 1.1 porozumienia z Arrow UK, oraz faktu, iż Arrow UK nie zażąda »cross-undertaking in damages« (kwoty, którą na podstawie prawa angielskiego [H. Lundbeck] powinien złożyć w sądzie, gdyby zażądał wydania nakazu w ramach powództwa o stwierdzenie naruszenia prawa własności intelektualnej przeciwko Arrow), [H. Lundbeck] wypłaci na rzecz Arrow UK 5 mln GBP w czterech ratach, przy czym kwota ta została następnie zwiększona o 450000 GBP, zgodnie z pkt 2.1 pierwszego aneksu do porozumienia z Arrow UK, i o 1,350 mln GBP, zgodnie z pkt 2.1 i 3 drugiego aneksu do tego porozumienia; – punkt 2.3 tego porozumienia stanowi, że w przypadku, gdyby w orzeczeniu końcowym wydanym w ramach powództwa o stwierdzenie naruszenia przeciwko Arrow stwierdzono, że Arrow UK nie naruszył praw własności intelektualnej [H. Lundbecka], kwota przewidziana w pkt 2.2 tego porozumienia stanowić będzie pełne odszkodowanie, które Arrow UK mógłby uzyskać od [H. Lundbecka] za straty poniesione w związku ze zobowiązaniami wynikającymi z pkt 1.1 porozumienia z Arrow UK; – punkt 3.4 porozumienia przewiduje, że Arrow UK dostarczy [H. Lundbeckowi] swoje zapasy »rzeczonego citalopramu« w dwóch etapach, z których pierwszy, dotyczący około 3,975 mln tabletek w opakowaniach kartonowych, powinien nastąpić najpóźniej w dniu 6 lutego 2002 r., a drugi, dotyczący około 1,1 mln tabletek luzem, najpóźniej w dniu 15 lutego 2002 r. 36 Ponadto należy wyjaśnić, że w dniu 6 lutego 2002 r. [|H. Lundbeck] uzyskał postanowienie, o którym mowa w pkt 1.2 porozumienia z Arrow UK […]. 37 Drugie porozumienie, dotyczące terytorium Danii, zostało zawarte w dniu 3 czerwca 2002 r. pomiędzy [H. Lundbeckiem] i Arrow Group (zwane dalej »duńskim porozumieniem z Arrow«). 38 Okres obowiązywania duńskiego porozumienia z Arrow miał trwać od jego podpisania w dniu 3 czerwca 2002 r. do dnia 1 kwietnia 2003 r. lub, gdyby okres ten był krótszy, do dnia wydania prawomocnego orzeczenia sądowego w przedmiocie powództwa o stwierdzenie naruszenia przeciwko Arrow. Ponieważ takie orzeczenie nie zostało wydane, porozumienie to pozostawało w mocy w okresie od dnia 3 czerwca 2002 r. do dnia 1 kwietnia 2003 r. […]. 39 W odniesieniu do treści duńskiego porozumienia z Arrow należy zaznaczyć, że: – motywy pierwszy, trzeci i od piątego do dziewiątego preambuły tego porozumienia odpowiadają zasadniczo motywom pierwszemu, czwartemu i od szóstego do ósmego preambuły Arrow UK, przy czym motyw dziewiąty duńskiej preambuły Arrow odwołuje się do postanowienia [o którym mowa w 1.2 porozumienia z Arrow UK]; – punkt 1.1 tego porozumienia stanowi, że »Arrow [Group] zgadza się na anulowanie i zaprzestanie przywozu, wytwarzania, produkcji, sprzedaży lub wprowadzania do obrotu w inny sposób produktów zawierających citalopram, naruszających zdaniem [H. Lundbecka] jego prawa własności intelektualnej na terytorium [duńskim] w czasie obowiązywania [duńskiego porozumienia z Arrow]«; – punkt 2.1 tego porozumienia stanowi, że tytułem wynagrodzenia za zobowiązania podjęte przez Arrow Group [H. Lundbeck] zapłaci na rzecz tej grupy kwotę 500000 dolarów amerykańskich (USD); – punkt 2.2 tego porozumienia stanowi, że w przypadku, gdyby w orzeczeniu końcowym wydanym w ramach powództwa o stwierdzenie naruszenia przeciwko Arrow stwierdzono, że Arrow Group nie naruszyła praw własności intelektualnej [H. Lundbecka], kwota przewidziana w pkt 2.1 tego porozumienia stanowić będzie pełne odszkodowanie, które Arrow Group mogłaby uzyskać od [H. Lundbecka] za straty poniesione przez grupę w związku ze zobowiązaniami wynikającymi z pkt 1.1 duńskiego porozumienia z Arrow; – w pkt 3.1 owego porozumienia dodano, iż [H. Lundbeck] nabywa za cenę 147000 USD zapasy citalopramu posiadane przez Arrow Group, wynoszące około 1 mln tabletek. C – Porozumienie z Alpharmą 40 [H. Lundbeck] podpisał porozumienie z Alpharmą w dniu 22 lutego 2002 r. (zwane dalej »porozumieniem z Alpharmą«) na okres od tego dnia do dnia 30 czerwca 2003 r. […] 41 Przed zawarciem tego porozumienia, w styczniu 2002 r. Alpharma zakupiła od spółki Alfred E. Tiefenbacher GmbH & Co. […] zapasy tabletek generycznego citalopramu stworzonego na bazie API citalopram, wyprodukowanych przez indyjską spółkę Cipla przy zastosowaniu jej procesów […], a także zamówiła ich kolejne dostawy. 42 W odniesieniu do preambuły porozumienia z Alpharmą należy stwierdzić w szczególności, że: – w motywie pierwszym przypomniano, że »[H. Lundbeck] jest właścicielem praw własności intelektualnej, które obejmują w szczególności patenty dotyczące produkcji […] API ‘Citalopram’ (pisanego z wielkiej litery ‘C’ w całym tekście umowy), w tym patenty wymienione w załączniku A« do tego porozumienia […]; – w motywie drugim stwierdzono, iż [H. Lundbeck] produkuje i sprzedaje produkty farmaceutyczne zawierające »Citalopram« we wszystkich państwach członkowskich, a także w Norwegii i Szwajcarii, a kraje te są łącznie zwane »Terytorium«; – motywy trzeci i czwarty odnoszą się do faktu, że Alpharma wyprodukowała lub zakupiła produkty farmaceutyczne zawierające »Citalopram« na »Terytorium«, i to bez zgody [H. Lundbecka]; – w motywach piątym i szóstym zwrócono uwagę na fakt, że produkty Alpharmy zostały poddane przez [H. Lundbecka] badaniom laboratoryjnym, których wyniki dały uzasadnione powody do tego, by przypuszczać, iż metody produkcji wykorzystane do wytworzenia tych produktów naruszają jego prawa własności intelektualnej; – w motywie siódmym przypomniano, że w dniu 31 stycznia 2002 r. [H. Lundbeck] wniósł powództwo do sądu Zjednoczonego Królestwa (zwane dalej »powództwem o stwierdzenie naruszenia [praw własności intelektualnej] przeciwko Alpharmie«) w celu uzyskania zakazu skierowanego przeciwko »sprzedaży przez Alpharmę produktów zawierających Citalopram z powodu naruszenia praw własności intelektualnej [H. Lundbecka]«; – motyw ósmy wskazuje, iż Alpharma przyznaje, że ustalenia [H. Lundbecka] są prawidłowe, i zobowiązuje się ona nie wprowadzać do obrotu »takich produktów«; – w motywach dziewiątym i dziesiątym wyjaśniono, że [H. Lundbeck]: – »zgadza się zapłacić Alpharmie rekompensatę w celu uniknięcia sporu patentowego«, którego wynik nie może zostać przewidziany z całkowitą pewnością i który byłby kosztowny i czasochłonny; – »w celu rozstrzygnięcia sporu, zgadza się na zakupienie od Alpharmy jej całych zapasów produktów zawierających Citalopram i na zapłacenie jej rekompensaty za owe produkty«. 43 W odniesieniu do treści porozumienia z Alpharmą, należy zauważyć w szczególności, że: – punkt 1.1 stanowi, że Alpharma i jej spółki zależne »anulują, zatrzymają i zaniechają przywozu, […] produkcji […] i sprzedaży produktów farmaceutycznych zawierających Citalopram na Terytorium […] w [odpowiednim okresie]« i że [H. Lundbeck] wycofa powództwo o stwierdzenie naruszenia przeciwko Alpharmie; – w tym samym punkcie uściślono, że nie ma on zastosowania do escitalopramu; – punkt 1.2 stanowi, że »[w] przypadku jakiegokolwiek naruszenia obowiązku ustanowionego w [pkt 1.1] lub na wniosek [H. Lundbecka] Alpharma […] podda się dobrowolnie tymczasowemu zakazowi wydanemu przez dowolny właściwy sąd w jakimkolwiek państwie znajdującym się na Terytorium« i że [H. Lundbeck] może uzyskać taki nakaz bez złożenia zabezpieczenia; – w pkt 1.3 wyjaśniono, że tytułem rekompensaty za zobowiązania przewidziane w tym porozumieniu oraz w celu uniknięcia kosztów i długotrwałego sporu [H. Lundbeck] zapłaci Alpharmie kwotę 12 mln USD, z czego 11 mln za produkty Alpharmy zawierające »Citalopram«, w trzech transzach w wysokości 4 mln każda, podlegających zapłacie w odpowiednio w dniach 31 marca 2002 r., 31 grudnia 2002 r. i 30 czerwca 2003 r.; – punkt 2.2 stanowi, że najpóźniej do dnia 31 marca 2002 r. Alpharma dostarczy [H. Lundbeckowi] wszystkie zapasy produktów zawierających »Citalopram«, którymi dysponuje w tym dniu, to jest 9,4 mln tabletek znajdujących się już w jej posiadaniu w chwili zawarcia porozumienia z Alpharmą oraz 16 mln tabletek, które zostały przez nią zamówione. 44 Załącznik A [porozumienia z Alpharmą] zawiera listę 28 zgłoszeń praw własności intelektualnej złożonych przez [H. Lundbecka] przed podpisaniem owego [porozumienia], z których dziewięć zostało już do tego dnia uwzględnionych. Rzeczone prawa własności intelektualnej dotyczyły procesów służących produkcji API citalopram, objętych [patentem] na krystalizację i [patentem na] destylację cienkowarstwową. 45 Ponadto należy wyjaśnić, że w dniu 2 maja 2002 r. sąd Zjednoczonego Królestwa wydał postanowienie ugodowe przewidujące, że postępowanie w przedmiocie powództwa o stwierdzenie naruszenia przeciwko Alpharmie zostaje zawieszone ze względu na zawarcie porozumienia pomiędzy [H. Lundbeckiem] i między innymi Alpharmą, zgodnie z którym ta ostatnia i jej spółki zależne »anulują, zatrzymają i zaniechają przywozu, […] produkcji […] i sprzedaży […] w [państwach członkowskich], w Norwegii i w Szwajcarii (»Odnośne Terytoria«) produktów farmaceutycznych zawierających citalopram wyprodukowany za pomocą procesów będących przedmiotem [patentu na krystalizację i patentu na destylację cienkowarstwową przyznanych przez władze Zjednoczonego Królestwa] lub innych równoważnych patentów uzyskanych lub objętych żądaniem na Odnośnych Terytoriach do dnia 30 czerwca 2002 r.«. […] D – Porozumienie z Ranbaxy 46 W dniu 16 czerwca 2002 r. [H. Lundbeck] podpisał porozumienie z Ranbaxy Laboratories (zwane dalej »porozumieniem z Ranbaxy«) na okres 360 dni. Na podstawie aneksu podpisanego w dniu 19 lutego 2003 r. (zwanego dalej »aneksem Ranbaxy«) porozumienie to zostało przedłużone do dnia 31 grudnia 2003 r. Tak więc obowiązywało ono w sumie od dnia 16 czerwca 2002 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. […] 47 Zgodnie z preambułą porozumienia z Ranbaxy (zwaną dalej »preambułą Ranbaxy«): – Spółka Ranbaxy Laboratories dokonała w Indiach dwóch zgłoszeń patentowych dotyczących citalopramu i wytwarzała produkty lecznicze zawierające citalopram z zamiarem wprowadzenia ich na rynek, w szczególności w EOG (motywy drugi i trzeci preambuły Ranbaxy oraz załącznik A do porozumienia z Ranbaxy); – [H. Lundbeck] przeprowadził badania laboratoryjne dotyczące owego citalopramu i stwierdził na ich podstawie, że stosowane procesy naruszają patent na amid i patent na jod [o których mowa w pkt 19 zaskarżonego wyroku], przy czym ten ostatni [patent] nie został jeszcze przyznany (zob. pkt [19 zaskarżonego wyroku]), podczas gdy spółka Ranbaxy Laboratories kwestionuje istnienie takich naruszeń (motywy piąty i ósmy preambuły Ranbaxy); – [H. Lundbeck] i Ranbaxy Laboratories doszły do porozumienia w celu uniknięcia sporu patentowego, który byłby kosztowny i czasochłonny, a którego wynik nie mógł zostać przewidziany z całkowitą pewnością (motyw dziewiąty preambuły). 48 W treści porozumienia z Ranbaxy wskazano w szczególności, co następuje: – »[z] zastrzeżeniem warunków i płatności ze strony [H. Lundbecka] przewidzianych w [tym porozumieniu] Ranbaxy Laboratories nie rości sobie żadnego prawa do [z]głoszenia [p]atentowego [wskazanego w jego preambule] ani do żadnej metody produkcji stosowanej przez Ranbaxy Laboratories, a także anuluje, wstrzymuje i kończy produkcję lub sprzedaż opartych na nich produktów farmaceutycznych [w szczególności w EOG] w okresie obowiązywania tego porozumienia (pkt 1.1 porozumienia z Ranbaxy i pkt 1.0 aneksu Ranbaxy); – ‘w wypadku naruszenia zobowiązań ustanowionych w pkt 1.1 lub na wniosek spółki [H. Lundbeck]’ Ranbaxy Laboratories i Ranbaxy (UK) zgadzają się poddać się nakazom tymczasowym wydanym przez właściwe sądy krajowe, przyjmując, iż [H. Lundbeck] nie ma obowiązku złożenia gwarancji ani podjęcia żadnego zobowiązania innego niż te, które wynikają z niniejszego porozumienia (pkt 1.2 porozumienia z Ranbaxy); – biorąc pod uwagę porozumienie zawarte między stronami, [H. Lundbeck] zapłaci na rzecz Ranbaxy Laboratories kwotę 9,5 mln USD w transzach rozłożonych w odnośnym okresie (pkt 1.3 porozumienia z Ranbaxy i pkt 2.0 aneksu Ranbaxy); – [H. Lundbeck] będzie sprzedawał na rzecz Ranbaxy Laboratories lub Ranbaxy (UK) tabletki citalopramu z rabatem w wysokości 40% od ceny fabrycznej w celu ich sprzedaży przez powyższe spółki na rynku Zjednoczonego Królestwa (pkt 1.3 i załącznik B do porozumienia z Ranbaxy); – [H. Lundbeck] i Ranbaxy Laboratories zobowiązują się nie wnosić przeciwko sobie wzajemnych powództw sądowych opartych na którymkolwiek z patentów, o których mowa powyżej w samym porozumieniu (pkt 1.4 porozumienia z Ranbaxy)«. IV – Działania Komisji w sektorze farmaceutycznym oraz postępowanie administracyjne 49 W październiku 2003 r. Komisja została poinformowana przez Konkurrence- og Forbrugerstyrelsen (KFST, duński organ ochrony konkurencji i konsumentów) o istnieniu [spornych] porozumień. 50 Ponieważ większość z nich dotyczyła całości EOG lub w każdym razie państw członkowskich innych niż Królestwo Danii, uzgodniono, że Komisja zbada ich zgodność z prawem konkurencji, natomiast KFST nie będzie kontynuować badania tego zagadnienia. 51 Między 2003 r. a 2006 r. Komisja przeprowadziła kontrole, w rozumieniu art. 20 ust. 4 rozporządzenia [nr 1/2003] w [H. Lundbecku] i w innych spółkach prowadzących działalność w sektorze farmaceutycznym. Komisja skierowała również do [H. Lundbecka] i do innej spółki żądania udzielenia informacji w rozumieniu art. 18 ust. 2 tego rozporządzenia. 52 W dniu 15 stycznia 2008 r. Komisja wydała decyzję w sprawie wszczęcia dochodzenia dotyczącego sektora farmaceutycznego zgodnie z art. 17 rozporządzenia nr 1/2003 (sprawa COMP/D2/39514). Jedyny artykuł tej decyzji wskazywał, że prowadzone dochodzenie dotyczyło wprowadzenia na rynek innowacyjnych i generycznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi. 53 W dniu 8 lipca 2009 r. Komisja wydała komunikat mający za przedmiot syntezę sprawozdania z dochodzenia w sektorze farmaceutycznym. Komunikat ten zawierał w załączniku technicznym pełną wersję tego sprawozdania z dochodzenia w postaci dokumentu roboczego Komisji, dostępnego wyłącznie w języku angielskim. 54 W dniu 7 stycznia 2010 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie przeciwko [H. Lundbeckowi]. 55 W ciągu 2010 r. i pierwszego półrocza 2011 r. Komisja skierowała żądania udzielenia informacji do [H. Lundbecka] i do innych spółek będących stronami spornych porozumień. 56 W dniu 24 lipca 2012 r. Komisja wszczęła postępowanie przeciwko spółkom będącym stronami spornych porozumień i wysłała do nich, a także do [H. Lundbecka], pismo w sprawie przedstawienia zarzutów. […] 60 W dniu 19 czerwca 2013 r. Komisja wydała [sporną] decyzję. V – [Sporna] decyzja 61 W [spornej] decyzji Komisja uznała, iż sporne porozumienia stanowiły ograniczenie konkurencji ze względu na cel w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE i art. 53 ust. 1 porozumienia [o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. (Dz.U. 1994, L 1, s. 3)] (art. 1 ust. 1 [spornej] decyzji). 62 Oba porozumienia zawarte pomiędzy przedsiębiorstwami [H. Lundbeck] i Merck (GUK) zostały uznane za jednolite i ciągłe naruszenie trwające od dnia 24 stycznia 2002 r. do dnia 1 listopada 2003 r. 63 Jak wynika ze streszczenia zawartego w motywach 824–874 [spornej] decyzji, Komisja oparła się w tym względzie w szczególności na następujących elementach: – w chwili zawarcia porozumień [H. Lundbeck] i Merck (GUK) byli konkurentami, przynajmniej potencjalnymi, w Zjednoczonym Królestwie i w EOG, a przed drugim przedłużeniem porozumienia brytyjskiego – także rzeczywistymi konkurentami w Zjednoczonym Królestwie; – na podstawie tych porozumień [H. Lundbeck] dokonał na rzecz Merck (GUK) transferu istotnych wartości majątkowych; – ów transfer wartości majątkowych był związany z akceptacją przez Merck (GUK) ograniczeń w wejściu na rynek zawartych we wspomnianych porozumieniach, a w szczególności z jego zobowiązaniem do niesprzedawania [API citalopramu produkowanego przez Natco Pharma] lub jakiegokolwiek innego citalopramu generycznego w Zjednoczonym Królestwie i w EOG w odnośnym okresie obowiązywania tych porozumień; – ów transfer wartości majątkowych odpowiadał w przybliżeniu zyskom, które Merck (GUK) miał nadzieję osiągnąć, gdyby udało mu się wejść na rynek z powodzeniem; – [H. Lundbeck] nie mógłby uzyskać takich ograniczeń, powołując się na swoje patenty dotyczące procesu uzyskiwania związku chemicznego, zważywszy, że zobowiązania spoczywające na Merck (GUK) na mocy tych porozumień wykraczały poza zakres praw przyznanych podmiotom uprawnionym z patentów na procesy; – porozumienia te nie przewidywały po stronie [H. Lundbecka] żadnego zobowiązania do powstrzymania się od wniesienia powództwa o stwierdzenie naruszenia praw własności intelektualnej przeciwko Merck (GUK) w sytuacji, gdyby Merck (GUK) wszedł na rynek z generycznym citalopramem po ich wygaśnięciu. 64 Oba porozumienia zawarte pomiędzy Arrow i [H. Lundbeckiem] zostały uznane za jednolite i ciągłe naruszenie trwające od dnia 24 stycznia 2002 r. do dnia 20 października 2003 r. 65 Jak wynika ze streszczenia zawartego w motywach 962 i 1013 [spornej] decyzji, które odnoszą się, odpowiednio, do porozumienia z Arrow UK i duńskiego porozumienia z Arrow, Komisja oparła się w szczególności na następujących elementach: – w chwili zawarcia tych porozumień [H. Lundbeck] i Arrow byli konkurentami, przynajmniej potencjalnymi, w Zjednoczonym Królestwie i w Danii; – na podstawie tych porozumień [H. Lundbeck] dokonał na rzecz Arrow transferu istotnych wartości majątkowych; – ów transfer wartości majątkowych był związany z akceptacją przez Arrow ograniczeń w wejściu na rynek citalopramu w Zjednoczonym Królestwie i w Danii, zawartych we wspomnianych porozumieniach, a w szczególności ze zobowiązaniem się przez Arrow do niesprzedawania citalopramu generycznego, który – zdaniem [H. Lundbecka] – naruszał jego patenty, w odnośnych okresach obowiązywania tych porozumień; – ów transfer wartości majątkowych odpowiadał w zasadzie zyskom, jakie Arrow mógłby osiągnąć, gdyby udało się mu wejść na rynek z powodzeniem; – [H. Lundbeck] nie mógłby uzyskać takich ograniczeń na podstawie swoich nowych patentów, zważywszy, że zobowiązania spoczywające na Arrow na mocy tych porozumień wykraczały poza zakres praw przyznanych podmiotowi uprawnionemu z patentów na procesy; – porozumienia te nie przewidywały po stronie [H. Lundbecka] żadnego zobowiązania do powstrzymania się od wniesienia powództwa o stwierdzenie naruszenia praw własności intelektualnej przeciwko Arrow w sytuacji, gdyby po wygaśnięciu jednego z tych porozumień Arrow wszedł na rynek Zjednoczonego Królestwa lub Danii z generycznym citalopramem. 66 Co się tyczy porozumienia z Alpharmą, jak wynika ze streszczenia zawartego w motywie 1087 [spornej] decyzji, Komisja oparła się w szczególności na następujących elementach: – w chwili zawarcia tego porozumienia [H. Lundbeck] i Alpharma byli konkurentami, przynajmniej potencjalnymi, w szeregu państw EOG; – na podstawie tego porozumienia [H. Lundbeck] dokonał na rzecz Alpharmy transferu istotnych wartości majątkowych; – ów transfer wartości majątkowych był związany z akceptacją przez Alpharmę ograniczeń w zakresie jej wejścia na rynek, zawartych we wspomnianym porozumieniu, a w szczególności ze zobowiązaniem się przez Alpharmę do niesprzedawania jakiegokolwiek citalopramu generycznego w EOG w odnośnym okresie; – ów transfer wartości majątkowych odpowiadał w zasadzie zyskom, jakie Alpharma mogłaby osiągnąć, gdyby udało jej się wejść na rynek z powodzeniem; – [H. Lundbeck] nie mógłby uzyskać takich ograniczeń na podstawie swoich patentów na procesy krystalizacji i destylacji cienkowarstwowej, zważywszy, że zobowiązania spoczywające na Alpharmie na mocy tego porozumienia wykraczały poza zakres praw przyznanych podmiotowi uprawnionemu z patentów na procesy; – porozumienie to nie przewidywało po stronie [H. Lundbecka] żadnego zobowiązania do powstrzymania się od wniesienia powództwa o stwierdzenie naruszenia praw własności intelektualnej przeciwko Alpharmie w sytuacji, gdyby Alpharma weszła na rynek z generycznym citalopramem po wygaśnięciu porozumienia. 67 Co się tyczy porozumienia z Ranbaxy, jak wynika ze streszczenia zawartego w motywie 1174 [spornej] decyzji, Komisja oparła się w szczególności na następujących elementach: – w chwili zawarcia tego porozumienia [H. Lundbeck] i Ranbaxy byli konkurentami, przynajmniej potencjalnymi, w szeregu państw EOG; – na podstawie tego porozumienia [H. Lundbeck] dokonał na rzecz Ranbaxy transferu istotnych wartości majątkowych; – ów transfer wartości majątkowych był związany z akceptacją przez Ranbaxy ograniczeń w zakresie jego wejścia na rynek, zawartych we wspomnianym porozumieniu, a w szczególności ze zobowiązaniem się przez Ranbaxy do nieprodukowania i niesprzedawania citalopramu w EOG w odnośnym okresie, czy to za pośrednictwem jego spółek zależnych, czy też poprzez osoby trzecie; – ów transfer wartości majątkowych znacznie przekraczał zyski, jakie Ranbaxy mogło uzyskać ze sprzedaży generycznego citalopramu, który dotychczas produkowało; – [H. Lundbeck] nie mógłby uzyskać takich ograniczeń, powołując się na swoje patenty dotyczące procesu uzyskiwania związku chemicznego, zważywszy, że zobowiązania spoczywające na Ranbaxy na mocy tego porozumienia wykraczały poza zakres praw przyznanych podmiotowi uprawnionemu z patentów na procesy; – porozumienie to nie przewidywało po stronie [H. Lundbecka] żadnego zobowiązania do powstrzymania się od wniesienia powództwa o stwierdzenie naruszenia praw własności intelektualnej przeciwko Ranbaxy w sytuacji, gdyby Ranbaxy weszło na rynek ze swoim generycznym citalopramem po wygaśnięciu [tego] porozumienia. 68 Komisja nałożyła ponadto grzywny na wszystkie strony spornego porozumienia. Oparła się ona w tym zakresie na wytycznych [w sprawie metody ustalania grzywien] z 2006 r. Komisja zastosowała wobec [H. Lundbecka] ogólną metodę przedstawioną w wytycznych [w sprawie metody ustalania grzywien] z 2006 r., opartą na wartości sprzedaży rozpatrywanego produktu, zrealizowanej przez każdego uczestnika kartelu (motywy 1316–1358 [spornej] decyzji). Natomiast w odniesieniu do pozostałych stron spornych porozumień, to znaczy [wytwórców] generycznych produktów leczniczych, Komisja skorzystała z przewidzianej w pkt 37 owych wytycznych możliwości odstąpienia od wspomnianej metody z uwagi na szczególne okoliczności sprawy odnoszące się do tych stron (motyw 1359 [spornej] decyzji). 69 I tak, co się tyczy innych niż [H. Lundbeck] stron spornych porozumień, Komisja uznała, że w celu ustalenia kwoty podstawowej grzywny i zapewnienia jej wystarczająco odstraszającego skutku należy uwzględnić wartości kwot, które [H. Lundbeck] przekazał im na mocy tych porozumień, i to bez rozróżniania naruszeń w zależności od ich charakteru i zasięgu geograficznego, czy też na podstawie udziałów w rynku zainteresowanych przedsiębiorstw, które to czynniki zostały poruszone w [spornej] decyzji jedynie w trosce o jej zupełność (motyw 1361 [spornej] decyzji). 70 Natomiast w stosunku do [H. Lundbecka] Komisja zastosowała ogólną metodę przedstawioną w wytycznych [w sprawie metody ustalania grzywien] z 2006 r., opierając się na wartości sprzedaży na odnośnym rynku. Mając na uwadze okoliczność, że sprzedaż citalopramu [H. Lundbecka] znacznie spadła w okresie obowiązywania spornych porozumień i że owe porozumienia nie obejmowały pełnego roku obrotowego, Komisja obliczyła średnią roczną wartość sprzedaży. W tym celu obliczyła najpierw średnią miesięczną wartość sprzedaży citalopramu przez [H. Lundbecka] w czasie obowiązywania każdego ze spornych porozumień, a następnie pomnożyła tak uzyskaną wartość przez dwanaście (motyw 1326 i przypis nr 2215 [spornej] decyzji). 71 Ponadto Komisja nałożyła na [H. Lundbecka] cztery odrębne grzywny, ponieważ uznała, iż sześć spornych porozumień implikuje cztery odrębne naruszenia, w zakresie w jakim dwa porozumienia pomiędzy [H. Lundbeckiem] i Merck (GUK) doprowadziły do jednolitego i ciągłego naruszenia, podobnie jak dwa porozumienia pomiędzy [H. Lundbeckiem] i Arrow. Aby uniknąć nałożenia nieproporcjonalnej grzywny, Komisja zastosowała jednak, w świetle okoliczności sprawy, współczynnik korygujący w dół oparty na metodzie odzwierciedlającej pokrywanie się zasięgu geograficznego i czasowego poszczególnych naruszeń (motyw 1329 [spornej] decyzji). Ta metoda doprowadziła do obniżki w wysokości 15% w odniesieniu do każdego naruszenia, w przypadku którego stwierdzono takie pokrywanie się (przypis nr 2218 [spornej] decyzji). 72 Ze względu na wagę stwierdzonych naruszeń, które Komisja zakwalifikowała jako »poważne«, ponieważ [według spornego porozumienia] wiązały się one z wykluczeniem z rynku, na duży udział rynkowy [H. Lundbecka] w zakresie produktów, których naruszenia dotyczyły, na bardzo szeroki zakres geograficzny spornych porozumień i na fakt, iż wszystkie te porozumienia zostały wprowadzone w życie, Komisja uznała, że część wartości sprzedaży, którą należy zastosować, musi zostać ustalona na 11% w odniesieniu do naruszeń, których zakres geograficzny obejmował cały EOG, i na 10% w przypadku pozostałych naruszeń (motywy 1331 i 1332 [spornej] decyzji). 73 Komisja zastosowała do tej kwoty mnożnik w celu uwzględnienia czasu trwania naruszeń (motywy 1334–1337 [spornej] decyzji) i kwotę dodatkową w wysokości 10% za pierwsze popełnione naruszenie, mianowicie naruszenie dotyczące porozumień zawartych z Arrow, na podstawie [pkt] 25 wytycznych [w sprawie metody ustalania grzywien] z 2006 r., celem zapewnienia, że grzywny nałożone na [H. Lundbecka i Lundbeck Ltd] będą miały wystarczający skutek odstraszający (motyw 1340 [spornej] decyzji). 74 Biorąc pod uwagę łączny czas trwania dochodzenia, Komisja przyznała jednak obniżkę o 10% kwoty grzywien nałożonych na wszystkich adresatów [spornej] decyzji (motywy 1349 i 1380 [spornej] decyzji). 75 Na podstawie tych rozważań i zważywszy na fakt, iż porozumienie z GUK na Zjednoczone Królestwo zostało podpisane przez Lundbeck Ltd, Komisja nałożyła na [H. Lundbecka] grzywnę w łącznej wysokości 93766000 EUR, z czego kwota 5306000 EUR podlegała zapłacie na zasadzie odpowiedzialności solidarnej z Lundbeck Ltd; grzywna ta rozkłada się w następujący sposób (motywy 1238, 1358 i art. 2 [spornej] decyzji): – 19893000 EUR z tytułu porozumień zawartych z Merck (GUK), z czego kwota 5306000 EUR podlega zapłacie na zasadzie odpowiedzialności solidarnej z Lundbeck Ltd; – 12951000 EUR z tytułu porozumień zawartych z Arrow; – 31968000 EUR z tytułu porozumienia zawartego z Alpharmą; – 28954000 EUR z tytułu porozumienia zawartego z Ranbaxy”.