17

W tych okolicznościach Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (regionalny sąd administracyjny Górnej Austrii) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym: „Czy w świetle wniosku przedstawionego przez Trybunał w sentencji (oraz w pkt 51) wyroku z dnia 13 lutego 2014 r., Sokoll-Seebacher (C‑367/12, EU:C:2014:68), zgodnie z którym art. 49 TFUE sprzeciwia się uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak § 10 ust. 2 pkt 3 ApG, które ustanawia jako podstawowe kryterium weryfikacji istnienia potrzeby utworzenia nowej apteki rygorystyczny limit liczby (dokładnie: 5500) »osób do zaopatrzenia na stałe«, art. 49 TFUE, a zwłaszcza wymóg spójności w realizacji wyznaczonego celu: a) należy interpretować w ten sposób, że okoliczność ustanowienia ograniczenia, które nie ma jedynie orientacyjnego charakteru, lecz jest dokładnie określone (to znaczy poprzez podanie wartości liczbowej i które zatem nie może zostać złagodzone w wyniku wykładni), czyni to uregulowanie całościowo niespójnym, a zatem sprzecznym z prawem Unii, ponieważ właściwe organy krajowe nie mają wobec tego, co do zasady, możliwości odstępstwa od tego ograniczenia w celu uwzględnienia szczególnych uwarunkowań lokalnych [zwłaszcza że kryteria przedstawione w pkt 24 wyroku z dnia 13 lutego 2014 r., Sokoll-Seebacher (C‑367/12, EU:C:2014:68) dla realizacji w sposób spójny i systematyczny wyznaczonego celu należy spełnić w każdym przypadku łącznie], co oznacza, że na płaszczyźnie krajowej nie należy stosować tego kryterium dotyczącego weryfikacji istnienia potrzeby aż do momentu zastąpienia go przez ustawodawcę krajowego bardziej elastycznymi przepisami zgodnymi z prawem Unii (analogicznie na przykład do § 10 ust. 6 ApG odnoszącego się do ograniczenia wynoszącego 500 m, ustalonego w § 10 ust. 2 pkt 2 ApG)? czy też b) należy interpretować w ten sposób, że ustalenie w § 10 ust. 2 pkt 3 ApG ograniczenia, które nie ma jedynie orientacyjnego charakteru, lecz jest dokładnie określone (to znaczy poprzez podanie wartości liczbowej i które zatem nie może zostać złagodzone w wyniku wykładni), jest sprzeczne z prawem Unii jedynie wtedy, gdy ograniczenie to znajduje zastosowanie w konkretnym wypadku, w sytuacji, w której rzeczywiście istnieje potrzeba utworzenia apteki ze względu na szczególne uwarunkowania lokalne lub na inne okoliczności faktyczne, zaś w przeciwnym wypadku istniałoby ryzyko niezapewnienia odpowiedniego dostępu do produktów leczniczych [zob. pkt 45 w związku z pkt 50 wyroku z dnia 13 lutego 2014 r., Sokoll-Seebacher (C‑367/12, EU:C:2014:68)] pewnym osobom (w szczególności »odwiedzającym«, nowo przybyłym itp.), nawet gdyby miało to w przyszłości rzeczywiście obniżyć potencjał zaopatrzeniowy jednej lub kilku istniejących aptek poniżej progu 5500, co oznacza, że na płaszczyźnie krajowej nie należy stosować tego kryterium dotyczącego weryfikacji istnienia potrzeby wyłącznie w owych wypadkach, czy to na obszarach wiejskich, miejskich, czy innych, aż do momentu przyjęcia przez ustawodawcę krajowego nowych przepisów objaśniających? czy też c) należy interpretować w ten sposób, że ustalenie w § 10 ust. 2 pkt 3 ApG ograniczenia, które nie ma jedynie orientacyjnego charakteru, lecz jest dokładnie określone (to znaczy poprzez podanie wartości liczbowej i które zatem nie może zostać złagodzone w wyniku wykładni), jest sprzeczne z prawem Unii jedynie wtedy, gdy ograniczenie to znajduje zastosowanie w konkretnym wypadku, w sytuacji dotyczącej obszaru wiejskiego, odizolowanego, nawet gdyby miało to w przyszłości rzeczywiście obniżyć potencjał zaopatrzeniowy jednej lub kilku istniejących aptek poniżej progu 5500 osób, co oznacza, że na płaszczyźnie krajowej nie należy stosować tego kryterium dotyczącego weryfikacji istnienia potrzeby wyłącznie wtedy, gdy ma to konsekwencje dla ludności żyjącej na obszarze wiejskim lub odizolowanym, aż do momentu przyjęcia przez ustawodawcę krajowego nowych przepisów objaśniających?”.