Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej wszelkie zapasy produktów rolnych, prywatne, jak również publiczne, znajdujące się w swobodnym obrocie w dniu przystąpienia na terytorium nowych państw członkowskich, przekraczające ilości, które mogą być uznane za normalny poziom zapasów, muszą być usunięte na koszt nowego państwa członkowskiego.

Znaczenie i zakres terminu „usunięte” należy określić, uwzględniając ogólny kontekst, w którym jest używany, i zgodnie z jego znaczeniem przyjętym zwyczajowo w języku potocznym. Zatem co się tyczy produktów rolnych, w języku potocznym termin „usunięte”, tak jak użyto go w przytoczonym powyżej rozdziale 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia, oznacza „zniszczone” lub „wyeliminowane z rynku”. Ponadto przeznaczeniem produktów rolnych znajdujących się w swobodnym obrocie na terytorium państw członkowskich jest ich wchłonięcie przez rynek. Zatem sprecyzowania w rozdziale 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia, że nadwyżki należy usunąć, nie można rozumieć w ten sposób, by odnosiło się ono do wchłonięcia nadwyżek przez rynek.

Co się tyczy celu określonego w rozdziale 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia, w odniesieniu do produktów rolnych jest nim w szczególności uniknięcie zakłóceń funkcjonowania mechanizmów przewidzianych przez wspólną organizację rynku produktów rolnych, a przede wszystkim zakłóceń mających wpływ na kształtowanie cen, wywoływanych przez zgromadzenie nadwyżkowych ilości produktów rolnych w nowych państwach członkowskich przed ich przystąpieniem do Unii. Ponadto, aby zachować skuteczność rozdziału 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia, należy uznać, że celem tego przepisu jest również skorygowanie skutków zakłóceń spowodowanych zbyciem nadwyżek na rynku wewnętrznym.

W konsekwencji uzgodnienia, które Komisja ma wprowadzić na mocy pkt 4 tego samego rozdziału, pozwolą na zapobieżenie zakłóceniom spowodowanym przez zbycie wspomnianych nadwyżek na rynku wewnętrznym albo na skompensowanie skutków ekonomicznych tych zakłóceń. Zgodnie z omawianym unormowaniem nadwyżki znajdujące się na terytorium nowych państw członkowskich w dniu 1 maja 2004 r. są co do zasady eliminowane z rynku na ich koszt, w szczególności poprzez wywóz poza rynek wewnętrzny lub zniszczenie.

Wreszcie rozdział 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia nie przewiduje, że nowe państwa członkowskie są zobowiązane do tego, by same usunęły nadwyżki. Ponadto Komisja, korzystając z uprawnień, które akt przystąpienia przyznaje jej w dziedzinie wspólnej polityki rolnej w celu wykonania reguł ustanowionych w tym akcie, może uznać, że powinna skorzystać z szerokiego zakresu uznania, wobec czego jedynie oczywiście nieodpowiedni charakter środka przyjętego w tej dziedzinie względem celu, który właściwa instytucja zamierza osiągnąć, może podważać legalność takiego środka. Nie można więc wykluczyć, że unormowanie, na mocy którego z jednej strony zniszczenie lub wywóz poza rynek wewnętrzny nadwyżek znajdujących się na terytorium nowych państw członkowskich w dniu przystąpienia jest zapewniany przez Wspólnotę, a z drugiej strony koszt tych operacji jest następnie przenoszony na nowe państwa członkowskie, również jest zgodne z rozdziałem 4 pkt 2 załącznika IV do aktu przystąpienia.

(por. pkt 40, 41, 43, 46–48)