Sprawa T-150/04

Mülhens GmbH & Co. KG

przeciwko

Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego TOSCA BLU — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy TOSCA — Względne podstawy odmowy rejestracji — Znak towarowy powszechnie znany w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94”

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 11 lipca 2007 r. II - 2357

Streszczenie wyroku

Z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego wynika, iż prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do dwóch identycznych lub podobnych znaków towarowych może zostać stwierdzone jedynie w granicach zasady specjalizacji, to znaczy jeśli dane towary lub usługi są odbierane przez właściwy krąg odbiorców jako identyczne lub podobne, i to niezależnie od odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego, wynikającego ewentualnie z faktu, że jest on znany danemu kręgowi odbiorców. (por. pkt 34)

Dla dokonania oceny podobieństwa między danymi towarami lub usługami w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy wziąć pod uwagę wszelkie istotne czynniki, które charakteryzują wzajemny stosunek tych towarów lub usług, przy czym do czynników tych należy zaliczyć w szczególności charakter towarów, ich przeznaczenie, sposób ich użycia, jak również to, czy konkurują one ze sobą, czy też się uzupełniają. Środków perfumeryjnych jako takich nie można uznać za podobne do wyrobów ze skóry należących do klasy 18 w rozumieniu porozumienia nicejskiego oraz do artykułów odzieżowych należących do klasy 25 w rozumieniu tego porozumienia. W istocie zdecydowanie różnią się one od wyrobów ze skóry oraz artykułów odzieżowych zarówno z uwagi na ich naturę, jak i z uwagi na ich przeznaczenie lub sposób używania. Poza tym brak jest dowodów na to, że towary te konkurują ze sobą, czy też że funkcjonalnie się uzupełniają. W szczególności w sektorach mody i produktów przeznaczonych do pielęgnacji urody nie można wykluczyć, że towary, których charakter, przeznaczenie i sposób używania są całkowicie różne, mogą stanowić w oczach właściwego kręgu odbiorców towary uzupełniające się pod względem estetycznym, bez względu na ich funkcjonalną komplementarność. Jednak taka estetyczna komplementarność, która powinna wynikać z autentycznej potrzeby estetycznej przejawiającej się w tym, że dany produkt uważany jest za niezbędny lub istotny dla używania innego produktu, a konsumenci traktują używanie tych dwóch produktów łącznie za normalne i zwyczajne, nie wystarczy dla stwierdzenia podobieństwa między nimi w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94. Konieczne jest jeszcze, by konsumenci uważali za powszechne sprzedawanie tych towarów pod jednakowym znakiem towarowym, co zwykle oznacza, że produkty te mają w znacznej części tych samych wytwórców lub dystrybutorów. Okoliczność, że odbiorcy przywykli do tego, iż artykuły z sektora mody sprzedawane są pod znakami towarowymi perfum, nie pozwala stwierdzić, że między produktami perfumeryjnymi a wyrobami ze skóry i odzieżą zachodzi stosunek komplementarności estetycznej, polegający na tym, że jedne są niezbędne lub istotne dla używania innych, a konsumenci traktują używanie tych produktów łącznie za normalne i zwyczajne. (por. pkt 29, 31, 32, 35–38)

Nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku kolidujących ze sobą oznaczeń — oznaczenia graficznego TOSCA BLU, o którego rejestrację w charakterze wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla wyrobów ze skóry i artykułów odzieżowych należących odpowiednio do klasy 18 i 25 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, oraz oznaczenia słownego TOSCA, będącego niezarejestrowanym znakiem towarowym, który ma być powszechnie znany w Niemczech dla „perfum, wód toaletowych, wód kolońskich, lotionów do pielęgnacji ciała, mydeł toaletowych, żelów pod prysznic itp.” — ponieważ środków perfumeryjnych nie można uznać za podobne do wyrobów ze skóry należących do klasy 18 oraz do artykułów odzieżowych należących do klasy 25. (por. pkt 31, 32)