Keywords

Summary



Keywords

1. Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Zwalczanie pryszczycy – Dyrektywa 85/511

(dyrektywa Rady 85/511, zmieniona dyrektywą 90/423, art. 11 ust. 1 tiret pierwsze, art. 13 ust. 1 tiret drugie i art. 17)

2. Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Zwalczanie pryszczycy – Dyrektywa 85/511

(dyrektywa Rady 85/511, zmieniona dyrektywą 90/423, i dyrektywa Rady 90/425, art. 10 ust. 1)

3. Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Zwalczanie pryszczycy – Dyrektywa 85/511

(dyrektywa Rady 85/511, zmieniona dyrektywą 90/423)

4. Rolnictwo – Zbliżanie ustawodawstw – Zwalczanie pryszczycy – Dyrektywa 85/511

(dyrektywa Rady 85/511, zmieniona dyrektywą 90/423, art. 5, i dyrektywa Rady 90/425, art. 10 ust. 1; decyzja Komisji 2001/246, art. 2)

Summary

1. Dyrektywę 85/511 wprowadzającą środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy, zmienioną dyrektywą 90/423, należy interpretować w ten sposób, że zmiany danych dotyczących laboratorium wymienionego w załączniku B do niej, które nie zostały wpisane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 tej dyrektywy, powodują utratę przez nie statusu laboratorium w rozumieniu wskazanego załącznika tylko wówczas, jeżeli zmiany te mogą mieć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo laboratorium w zakresie ryzyka rozprzestrzeniania się wirusa pryszczycy w czasie wykonywanych przez nie analiz i jeżeli zwiększają one w ten sposób ryzyko zarażenia miejscowych zwierząt podatnych.

W istocie wymóg wpisania zmian dotyczących laboratorium do załącznika B do dyrektywy 85/511 musi być rozważany w świetle głównego celu tej dyrektywy, jakim jest skuteczne zwalczanie pryszczycy, który wymaga w szczególności podjęcia określonych działań po wystąpieniu tej choroby. W tym kontekście dla skutecznego zwalczania pryszczycy niezbędne jest, by władze publiczne miały między innymi możliwość zlecenia w odpowiednim czasie diagnozy w celu wykrycia tej choroby. Jeśli zaś brak wpisania do ww. załącznika B zmian dotyczących laboratorium prowadziłby zawsze do utraty przez nie statusu laboratorium wpisanego, władze krajowe byłyby zobowiązane, z uwagi na art. 11 ust. 1 tiret pierwsze i art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511, do niezlecania już temu laboratorium przeprowadzania badań aż do chwili wpisania zmian. Tego rodzaju wymóg prowadziłby do formalizmu, który mógłby uniemożliwić władzom krajowym korzystanie z najbliższego laboratorium w celu wykrycia wirusa w odpowiednim czasie, co byłoby sprzeczne z celem dyrektywy, jakim jest skuteczne zwalczanie pryszczycy. Dlatego też wymóg wpisania zmian nie może rozciągać się ponad to, co niezbędne dla ochrony interesów, które ma on zabezpieczać, czyli dla zapobiegania ryzyku rozprzestrzeniania się wirusa w czasie analiz laboratoryjnych.

(por. pkt 34–36, 59 oraz pkt 1 sentencji)

2. Dyrektywa 85/511 wprowadzająca środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy, zmieniona dyrektywą 90/423, nie stoi na przeszkodzie podejmowaniu przez państwo członkowskie działań w celu zwalczania pryszczycy przewidzianych w art. 10 ust. 1 dyrektywy 90/425 dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego, w oparciu o wyniki pochodzące z laboratorium, które nie jest wymienione w załączniku B do dyrektywy 85/511.

W istocie biorąc pod uwagę cel, jakim jest skuteczne zwalczanie pryszczycy, należy stwierdzić, że sposoby diagnozowania wskazane w art. 2 akapit drugi lit. c) dyrektywy 85/511 powinny być interpretowane szeroko. Powołany art. 2 akapit drugi lit. c) posługuje się słowem „laboratoryjnego” bez żadnego bliższego doprecyzowania, a zatem jego brzmienie nie wskazuje, że przewidziane w nim działania mogą być podjęte wyłącznie w oparciu o wyniki pochodzące z laboratorium wpisanego do wykazu z załącznika B do dyrektywy 85/511.

Zatem działania w celu zwalczania pryszczycy przewidziane w art. 5 tej dyrektywy mogą zostać podjęte na podstawie wyników z laboratorium, które nie jest wskazane w załączniku B do tej dyrektywy. Uzupełniający charakter działań w celu zwalczania tej choroby, które właściwe władze mają kompetencje podjąć na podstawie art. 10 ust. 1 dyrektywy 90/425, oznacza, że właściwe władze mogą podjąć działania analogiczne do przewidzianych w art. 5 dyrektywy 85/511 na podstawie tych samych wyników analiz laboratoryjnych, które są podstawą podjęcia działań przewidzianych w tej dyrektywie, a zatem również na podstawie wyników pochodzących z laboratorium niewymienionego w załączniku B do dyrektywy 85/511.

(por. pkt 51, 52, 54, 59 oraz pkt 1 sentencji)

3. W kontekście dyrektywy 85/511 wprowadzającej środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy, zmienionej dyrektywą 90/423, właściwe władze krajowe zobowiązane są do uwzględnienia wyników analiz pochodzących z laboratorium, które nie jest wpisane do załącznika B do tej dyrektywy 85/511, oraz do podjęcia co do zasady działań przewidzianych w tej dyrektywie lub wszelkich innych działań niezbędnych ze względu na konieczność szybkiego i skutecznego zwalczania pryszczycy. Właściwe władze mogą powstrzymać się z natychmiastowym podjęciem tych działań tylko wówczas, gdy mają wskazówki pozwalające na powzięcie poważnych wątpliwości co do wiarygodności wyników pochodzących z takiego laboratorium. W takim przypadku mogą one w szczególności zwrócić się o inną diagnozę, która potwierdzi bądź podważy ten wynik.

Właściwe władze zobowiązane są do wzięcia pod uwagę również wyników pochodzących z laboratorium, które nie jest wpisane do załącznika B do dyrektywy 85/511, oraz do podjęcia w razie konieczności stosownych działań przewidzianych w przepisach wspólnotowych. Jednakże, jako że laboratorium to niekoniecznie zapewnia takie same gwarancje wiarygodności jak laboratorium wpisane do wspomnianego załącznika B, właściwe władze, przed podjęciem stosownych działań, muszą się upewnić co do wiarygodności tych wyników.

W każdym razie właściwe władze mogą podjąć działania w celu zwalczania pryszczycy wyłącznie z poszanowaniem zasad ogólnych prawa wspólnotowego, w szczególności takich jak zasada proporcjonalności oraz zasada ochrony praw podstawowych.

(por. pkt 67, 79 oraz pkt 2 sentencji)

4. Biorąc pod uwagę istotne następstwa, jakie dla hodowców wiążą się z decyzjami podjętymi przez właściwe władze na podstawie art. 5 dyrektywy 85/511 wprowadzającej środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy, zmienionej dyrektywą 90/423, na podstawie art. 2 decyzji 2001/246 określającej warunki zwalczania i eliminacji pryszczycy w Niderlandach w zastosowaniu art. 13 dyrektywy 85/511 oraz na podstawie art. 10 ust. 1 dyrektywy 90/425 dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego, zasada poszanowania prawa do obrony rozpatrywana w kontekście zwalczania pryszczycy wymaga, aby adresaci tych decyzji mieli możliwość przedstawienia w sposób użyteczny swego stanowiska na temat okoliczności uwzględnionych przy podejmowaniu spornych działań.

Jednak uznając, że prawa podstawowe, takie jak poszanowanie prawa do obrony, mogą podlegać ograniczeniom, pod warunkiem że ograniczenia te rzeczywiście odpowiadają celom interesu ogólnego, jakim służy omawiane działanie, i że nie stanowią z punktu widzenia realizowanych celów nieproporcjonalnej oraz niedopuszczalnej ingerencji w samą istotę praw w ten sposób gwarantowanych, ochrona zdrowia publicznego uzasadnia co do zasady podjęcie przez właściwe władze stosownych działań przeciwko pryszczycy bez uprzedniego zapoznania się ze stanowiskiem zainteresowanych osób na temat okoliczności uwzględnionych przy podejmowaniu tych działań. Tego rodzaju ograniczenie może stanowić nieproporcjonalną i niedopuszczalną ingerencję w samą istotę prawa do obrony tylko wówczas, gdy zainteresowane osoby zostałyby pozbawione możliwości zaskarżenia wspomnianych działań w późniejszym postępowaniu i przedstawienia w sposób użyteczny swojego stanowiska w ramach tego postępowania. Co więcej, biorąc pod uwagę potrzebę podjęcia szybkich działań przeciwko pryszczycy, zasada poszanowania prawa do obrony nie wymaga koniecznie zawieszenia ich wykonalności do czasu zakończenia postępowania.

(por. pkt 74–77)