Keywords

Summary



Keywords

1. Konkurencja – Koncentracje – Badanie przez Komisję – Obowiązek rozpoznania w terminie dziesięciu dni wniosku o odesłanie

(rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 22 ust. 3)

2. Konkurencja – Koncentracje – Badanie przez Komisję

(rozporządzenie Rady nr 139/2004)

3. Konkurencja – Koncentracje – Badanie przez Komisję – Uprawnienia Komisji ograniczone do koncentracji o wymiarze wspólnotowym

(art. 10 WE; rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 1 ust. 1 i art. 21)

4. Konkurencja – Koncentracje – Badanie przez Komisję – Obowiązki Komisji względem podmiotu składającego skargę na naruszenie obowiązku zgłoszenia

(rozporządzenie Rady nr 139/2004)

5. Konkurencja – Koncentracje – Koncentracja o wymiarze wspólnotowym – Kryteria oceny

(rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 5)

6. Konkurencja – Koncentracje – Koncentracja o wymiarze wspólnotowym – Kryteria oceny

(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1606/2002, art. 4; rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 5; rozporządzenie Komisji nr 707/2004)

7. Konkurencja – Koncentracje – Koncentracja o wymiarze wspólnotowym – Kryteria oceny

(rozporządzenie Rady nr 139/2004; komunikat Komisji 98/C 66/04)

8. Konkurencja – Koncentracje – Koncentracja o wymiarze wspólnotowym – Kryteria oceny

(art. 95 ust. 1 WE; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1606/2002; rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 1 i 5)

9. Konkurencja – Koncentracje – Koncentracja o wymiarze wspólnotowym – Kryteria oceny

(rozporządzenie Rady nr 139/2004; komunikat Komisji 98/C 66/04, pkt 26 i 27)

10. Konkurencja – Koncentracje – Koncentracja o wymiarze wspólnotowym – Kryteria oceny

(rozporządzenie Rady nr 139/2004; komunikat Komisji 98/C 66/04, pkt 26 i 27)

11. Konkurencja – Koncentracje – Koncentracja o wymiarze wspólnotowym – Kryteria oceny

(rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 5 ust. 1; komunikat Komisji 98/C 66/04, pkt 9 i 13)

Summary

1. Artykuł 22 ust. 3 rozporządzenia nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw nakłada na Komisję obowiązek rozpoznania w terminie dziesięciu dni wniosku o odesłanie i przewiduje, że brak tego rozpoznania oznacza domniemaną decyzję o uwzględnieniu wniosku o odesłanie.

W przypadku sporu incydentalnego w przedmiocie wspólnotowego wymiaru koncentracji Komisja nie powinna orzekać o wymiarze wspólnotowym przed wydaniem decyzji w przedmiocie wniosku o odesłanie, bowiem gdyby tak postąpiła, nie byłaby ona w stanie zbadać tej kwestii z wymaganą starannością.

(por. pkt 64)

2. Rozporządzenie nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw nie przewiduje szczególnej procedury w celu ustalenia wspólnotowego wymiaru koncentracji. Okoliczność, że Komisja nie poinformowała składającego skargę o procedurze, którą zamierzała stosować w celu stwierdzenia, czy koncentracja ma wymiar wspólnotowy, może wpłynąć na zgodność z prawem decyzji wydanej w wyniku tego postępowania wyłącznie wtedy, gdyby prowadziła ona do naruszenia prawa do obrony.

(por. pkt 72, 73)

3. Z faktu, że Komisja ma wyłączną kompetencję do badania koncentracji o wymiarze wspólnotowym, nie wynika jednak automatycznie, że ma ona wyłączną kompetencję do rozstrzygania o wymiarze wspólnotowym koncentracji.

W tym względzie zgodnie z rozporządzeniem nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw to przede wszystkim zainteresowane przedsiębiorstwa mają obowiązek dokonania wstępnej oceny wspólnotowego wymiaru koncentracji, a w konsekwencji ustalenia, jakiemu organowi należy zgłosić zamiar koncentracji. Następnie – jeżeli koncentracja nie jest zgłaszana Komisji, lecz organom jednego państwa członkowskiego lub kilku państw członkowskich, z uwagi między innymi na zobowiązanie do lojalnej współpracy wynikające z art. 10 WE i art. 21 wyżej wymienionego rozporządzenia przewidującego wyłączną kompetencję Komisji do badania zgodności koncentracji o wymiarze wspólnotowym ze wspólnym rynkiem oraz zakaz stosowania przez państwa członkowskie przepisów krajowych w sprawie konkurencji do takich koncentracji – państwa członkowskie mają obowiązek sprawdzić, czy zgłoszona im koncentracja nie ma wymiaru wspólnotowego, przy czym Komisja może nadal stwierdzić, że wbrew opinii organów państw członkowskich koncentracja ma wymiar wspólnotowy i podlega jej wyłącznej kompetencji.

(por. pkt 98, 99)

4. Rozporządzenie nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw nie zawiera szczególnego przepisu przewidującego w sposób wyraźny obowiązek Komisji do sprawdzenia z urzędu, czy każda koncentracja, która nie została jej zgłoszona, rzeczywiście nie ma wymiaru wspólnotowego. Jednakże Komisja jest co do zasady zobowiązana do rozstrzygnięcia kwestii swojej kompetencji jako organ kontrolny, gdy przedsiębiorstwo, które uważa, że niezgłoszona Komisji koncentracja ma wymiar wspólnotowy, złoży do niej skargę. W tym przypadku to zasadniczo składający skargę do Komisji musi wykazać jej zasadność, natomiast Komisja – w interesie dobrej administracji – musi należycie i bezstronnie rozpatrzyć skargi, które do niej wpłyną, i uzasadnić odpowiedzi na argumenty przedstawione przez składającego skargę w celu ustalenia, że koncentracja podlega wyłącznej kompetencji Komisji.

(por. pkt 100)

5. W ramach określania wymiaru wspólnotowego koncentracji Komisja nie ma obowiązku upewniać się w każdym przypadku z urzędu, że skontrolowane sprawozdania finansowe, które zostały jej przedstawione, odzwierciedlają wiernie rzeczywistość, i przeprowadzać oceny wszystkich możliwych korekt. Jedynie wtedy gdy uwaga Komisji zostaje skierowana na szczególne problemy, musi je ona zbadać.

(por. pkt 115)

6. W ramach określania wymiaru wspólnotowego koncentracji rozporządzenie nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw ze względów praktycznych odwołuje się w sposób konieczny do obrotu za poprzedni rok finansowy. Jest to spowodowane faktem, że w normalnych warunkach skontrolowane sprawozdania finansowe dotyczą jedynie pełnego poprzedniego roku finansowego, a sprawozdania finansowe za późniejsze okresy są pozbawione gwarancji, jakie oferują skontrolowane sprawozdania finansowe.

Jeśli chodzi o koncentrację, która miała miejsce w 2005 r. sprawozdaniami finansowymi za poprzedni rok finansowy w rozumieniu art. 5 rozporządzenia są te, które dotyczą roku 2004. Przedsiębiorstwo, które ma obowiązek sporządzić roczne sprawozdania finansowe podlegające kontroli, dysponuje tylko jednym rodzajem oficjalnych sprawozdań finansowych, to jest sprawozdaniami sporządzonymi i skontrolowanymi zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 1606/2002 w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości standardy MSSF są stosowane i obowiązują dopiero od roku obrotowego 2005. „Uzgodnienie” sprawozdań finansowych za rok 2004 z zasadami MSSF jest przewidziane w rozporządzeniu nr 707/2004 zmieniającym rozporządzenie nr 1725/2003 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem nr 1606/2002 wyłącznie w celu ułatwienia przejścia od starych do nowych standardów poprzez wskazanie akcjonariuszom i inwestorom punktu odniesienia, z którym mogą porównać sprawozdania finansowe za 2005 r., po raz pierwszy sporządzone zgodnie z nowymi standardami. Ponadto „uzgodnione” sprawozdania finansowe za 2004 r., sporządzone wyłącznie do celów porównawczych, nie dają takich samych gwarancji co oficjalne sprawozdania finansowe sporządzone zgodnie z ogólnymi zasadami rachunkowości, a następnie poddane kontroli. Z powyższego wynika, że okoliczność, iż nowe uregulowania w dziedzinie rachunkowości MSSF obowiązywały w dniu ogłoszenia publicznej oferty przejęcia w 2005 r., jest pozbawiona znaczenia.

(por. pkt 128, 129)

7. O ile system wspólnotowy w dziedzinie koncentracji pozwala uwzględniać wydarzenia, które miały miejsce w życiu przedsiębiorstwa po zamknięciu roku finansowego, na przykład zbycie lub nabycie przedsiębiorstw w trakcie trwającego roku finansowego, o tyle – jak wynika z komunikatu w sprawie obliczania obrotu zgodnie z rozporządzeniem nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw – chodzi tu zasadniczo o uwzględnienie zmian w sytuacji gospodarczej przedsiębiorstwa, a nie o przeprowadzenie całkowitego przeglądu zasad rachunkowości zastosowanych do rzeczywistości gospodarczej, która nie uległa zmianie. Każdorazowe uzależnienie możliwości stosowania rozporządzenia wspólnotowego w sprawie koncentracji od pełnego badania przez Komisję rachunkowości zainteresowanych przedsiębiorstw byłoby sprzeczne z celami pewności prawa i szybkości, które przyświecają prawodawcy wspólnotowemu.

(por. pkt 132)

8. Cel polegający na zmierzeniu siły gospodarczej przedsiębiorstw nie zobowiązuje Komisji – w poszczególnych przypadkach stosowania art. 1 i 5 rozporządzenia nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw – do dokonania ogólnej oceny zalet różnych systemów rachunkowości przewidzianych w prawie wspólnotowym, w szczególności jeżeli istnieje sprawozdanie finansowe skontrolowane na podstawie jednego z tych standardów, a standard ten był właśnie wymagany obowiązującym wówczas prawem krajowym i wspólnotowym.

Z drugiej strony okoliczność, że prawodawca wspólnotowy uznał, iż międzynarodowe standardy rachunkowości przyjęte rozporządzeniem nr 1606/2002 w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości powinny umożliwić uzyskanie wiernego obrazu sytuacji finansowej przedsiębiorstw, nie przesądza ipso facto o nadrzędności technicznej tych standardów dla celów stosowania art. 5 rozporządzenia nr 139/2004 w sprawie koncentracji nad standardami rachunkowości obowiązującymi na mocy prawa państw członkowskich do dnia 1 stycznia 2005 r. Rozporządzenie nr 1606/2002, wydane na podstawie art. 95 ust. 1 WE, jest środkiem harmonizującym i nie zawiera żadnej oceny różnych standardów krajowych.

(por. pkt 144, 145)

9. Zgodnie z komunikatem w sprawie obliczania obrotu zgodnie z rozporządzeniem nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw obrót zainteresowanych przedsiębiorstw powinien być obliczany na podstawie wiarygodnych, obiektywnych i łatwych do identyfikacji danych liczbowych. O ile pkt 26 komunikatu precyzuje, że Komisja „jako generalną zasadę […] przyjęła, że korzystać będzie ze skontrolowanych lub innych ostatecznych sprawozdań finansowych” i „nie jest skłonna opierać się na zestawieniach przygotowywanych w ramach rachunkowości zarządczej czy innych prowizorycznych sprawozdaniach finansowych poza sytuacjami wyjątkowymi”, nie oznacza to jednak, że komunikat stawia znak równości między skontrolowanymi sprawozdaniami finansowymi a „innymi ostatecznymi sprawozdaniami finansowymi”. Nie można uznać, że pkt 26 komunikatu przedstawia kilka wariantów, spośród których można dokonać swobodnego wyboru, lecz ma na celu określenie specyficznych sytuacji, w których nie istnieją skontrolowane sprawozdania finansowe za ostatni rok obrotowy. Punkt 27 komunikatu odnosi się zresztą jedynie do skontrolowanych sprawozdań finansowych za ostatni rok obrotowy, a nie do „innych ostatecznych sprawozdań finansowych”.

(por. pkt 146)

10. Okoliczności wyjątkowe, które pozwalają Komisji na oparcie się na zestawieniach przygotowywanych w ramach rachunkowości zarządczej czy innych prowizorycznych sprawozdaniach finansowych, o których mowa w pkt 26 i 27 komunikatu w sprawie obliczania obrotu zgodnie z rozporządzeniem nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw, odnoszą się wyłącznie – z wyjątkiem różnic między rachunkowości standardami wspólnotowymi a standardami rachunkowości w państwach niebędących członkami Unii Europejskiej – do konieczności uwzględnienia istotnych i trwałych zmian rzeczywistości gospodarczej zainteresowanych przedsiębiorstw (nabycie i zbycie mające miejsce po skontrolowaniu sprawozdań finansowych, zamknięcie zakładu).

(por. pkt 179)

11. Zgodnie z pkt 9 komunikatu w sprawie obliczania obrotu zgodnie z rozporządzeniem nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw pojęcie obrotu, o którym mowa w art. 5 tego rozporządzenia, odnosi się wyraźnie do „kwot uzyskiwanych ze sprzedaży produktów i świadczenia usług”.

W drodze wyjątku komunikat przewiduje w niektórych okolicznościach możliwość ustalania obrotu inaczej niż przez odniesienie do całej wielkości sprzedaży produktów lub świadczenia usług. W tym zakresie pkt 13 komunikatu precyzuje, że obrót przedsiębiorstwa usługowego działającego jako pośrednik może składać się wyłącznie z kwot prowizji, które ono otrzymuje. Ten punkt komunikatu dotyczy szczególnej kategorii pośredników prowadzących działalność wyłącznie w sektorze usług i uzyskujących dochód wyłącznie z pobieranych prowizji. Chodzi zatem o wyjątek od ogólnej reguły, zgodnie z którą właściwy obrót musi zostać ustalony na podstawie całkowitej kwoty sprzedaży. W konsekwencji pojęcie pośrednika musi być interpretowane ściśle.

Z powyższego wynika, że działalność dystrybutorów polegająca między innymi na kupowaniu energii elektrycznej lub gazu od dostawców oraz zapewnieniu ich dystrybucji i sprzedaży na rzecz konsumentów końcowych nie może zostać uznana za świadczenie usług ograniczające się do dostarczenia produktu na rzecz producentów i innych podmiotów. Z prawnego punktu widzenia przedsiębiorstwo takie nie może zostać zatem uznane za zwykłego pośrednika w rozumieniu pkt 13 komunikatu i – zasadniczo – nie może zostać objęte wyjątkiem, który został w nim przewidziany, ponieważ dochody uzyskiwane przez nie z dystrybucji wynikają z jego normalnej działalności w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004.

(por. pkt 203, 208, 210, 211, 216)