ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/20

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Othman przeciwko Radzie

(Sprawa T-601/14)

2014/C 361/30

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Razan Othman (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie stwierdzenie nieważności decyzji 2014/309/WPZiB z dnia 28 maja 2014 r. oraz wszystkich wykonujących ją aktów w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-432/11 Makhlouf/Rada (1) lub do nich podobne.

(1) Dz.U. C 290, s. 13.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/24

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Laverana przeciwko OHIM (ORGANIC PROTEIN RICH PLANT COMPLEX FROM OUR OWN PRODUCTION)

(Sprawa T-609/14)

2014/C 361/36

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Wachinger, M. Zöbisch i D. Chatterjee)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 czerwca 2014 r. w sprawie R 123/2014-4;

— obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „ORGANIC PROTEIN RICH PLANT COMPLEX FROM OUR OWN PRODUCTION” dla towarów i usług z klas 3, 5 i 35 – zgłoszenie nr 11 922 986

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

— naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

— naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009;

— naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/21

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Drex Technologies przeciwko Radzie

(Sprawa T-603/14)

2014/C 361/31

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Drex Technologies SA (Tortola, Brytyjskie Wyspy Dziewicze) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie zasądzenie od Unii Europejskiej obowiązku naprawienia wszystkich szkód poniesionych przez stronę skarżącą w kwocie 10 000 EUR;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej koszami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-592/14 Makhlouf/Rada lub do nich podobne.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/17

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Makhlouf przeciwko Radzie

(Sprawa T-594/14)

2014/C 361/24

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Rami Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie zasądzenie od Unii Europejskiej obowiązku naprawienia wszystkich szkód poniesionych przez stronę skarżącą w kwocie 5 00 000 EUR;

— tytułem subsydiarnym, wydanie postanowienia o zasięgnięciu opinii biegłego w celu ustalenia wielkości szkody poniesionej przez stronę skarżącą;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej koszami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-592/14 Makhlouf/Rada lub do nich podobne.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/22

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Makhlouf przeciwko Radzie

(Sprawa T-606/14)

2014/C 361/34

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Ehab Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie stwierdzenie nieważności decyzji 2014/309/WPZiB z dnia 28 maja 2014 r. oraz wszystkich wykonujących ją aktów w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-432/11 Makhlouf/Rada (1) lub do nich podobne.

(1) Dz.U. C 290, s. 13.
—

Strona skarżąca podnosi w powyższym względzie, że na podstawie wymienionych powyżej przepisów na Komisji ciąży obowiązek ponownego zbadania czasowego odstępstwa wprowadzonego w Załączniku V nr 2 do rozporządzenia nr 999/2001 i przedstawienia komitetowi regulacyjnemu na podstawie procedury przewidzianej w art. 5o decyzji nr 1999/468/WE propozycji działań mających na celu zmianę wspomnianego Załącznika V. Ma to służyć zapewnieniu poszanowania międzynarodowych norm zdrowotnych przyjętych przez OIE [Międzynarodowy Urząd Chorób Odzwierzęcych], które nie przewidują sporządzenia wykazu określonego materiału niebezpiecznego dla państw takich jak Włochy, które zostały uznane za państwa o znikomym ryzyku, to jest państwa o najniższym ryzyku w międzynarodowej klasyfikacji przyjętej przez OIE.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/21

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Almashreq Investment Fund przeciwko Radzie

(Sprawa T-604/14)

2014/C 361/32

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Almashreq Investment Fund (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie stwierdzenie nieważności decyzji 2014/309/WPZiB z dnia 28 maja 2014 r. oraz wszystkich wykonujących ją aktów w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-432/11 Makhlouf/Rada (1) lub do nich podobne.

(1) Dz.U. C 290, s. 13.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/18

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Syriatel Mobile Telecom przeciwko Radzie

(Sprawa T-596/14)

2014/C 361/26

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Syriatel Mobile Telecom (Joint Stock Company) (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie stwierdzenie nieważności decyzji 2014/309/WPZiB z dnia 28 maja 2014 r. oraz wszystkich wykonujących ją aktów w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej koszami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-432/11 Makhlouf/Rada (1) lub do nich podobne.

(1) Dz.U. C 290, s. 13.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/23

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Laverana przeciwko OHIM (ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION)

(Sprawa T-608/14)

2014/C 361/35

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Wachinger, M. Zöbisch i D. Chatterjee)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 czerwca 2014 r. w sprawie R 121/2014-4;

— obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający element słowne „ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION” dla towarów i usług z klas 3, 5 i 35 – zgłoszenie nr 11 922 697

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

— naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

— naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009;

— naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/18

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Othman przeciwko Radzie

(Sprawa T-595/14)

2014/C 361/25

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Razan Othman (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie zasądzenie od Unii Europejskiej obowiązku naprawienia wszystkich szkód poniesionych przez stronę skarżącą w kwocie 10 000 EUR;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej koszami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-592/14 Makhlouf/Rada lub do nich podobne.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 361/20

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Syriatel Mobile Telecom przeciwko Radzie

(Sprawa T-600/14)

2014/C 361/29

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Syriatel Mobile Telecom (Joint Stock Company) (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie zasądzenie od Unii Europejskiej obowiązku naprawienia wszystkich szkód poniesionych przez stronę skarżącą w kwocie 48 8 8 29 000 EUR;

— tytułem subsydiarnym, wydanie postanowienia o zasięgnięciu opinii biegłego w celu ustalenia wielkości szkody poniesionej przez stronę skarżącą;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej koszami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-592/14 Makhlouf/Rada lub do nich podobne.
—

Pominięcia nowych uwag i komentarzy z powołaniem się na punkt II.22.5. załącznika do umowy w sytuacji, gdy to Komisja występowała do beneficjenta o ich przedstawienie, wyznaczając w tym celu termin.
1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że decyzja o wstrzymaniu biegu terminu i o uruchomieniu procedury prowadzącej do zawieszenia narusza art. 87 ust. 2, w związku z art. 91 i 92 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210, s. 25). — W tej kwestii strona skarżąca twierdzi, że termin przewidziany we wspomnianym art. 87 ust. 2 jest terminem prekluzyjnym uniemożliwiającym Komisji wydanie decyzji o wstrzymaniu biegu terminu zapłaty po upływie dwóch miesięcy, a zatem również uniemożliwiającym uruchomienie procedury prowadzącej do zawieszenia płatności.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 380/17

Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2014 r. – Frinsa del Noroeste przeciwko OHIM – Frisa Frigorífico Rio Doce (FRISA)

(Sprawa T-638/14)

2014/C 380/23

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Frinsa del Noroeste, SA (Santa Eugenia de Riveira, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Botella Reyna)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Frisa Frigorífico Rio Doce, SA (Espirito Santo, Brazylia)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— wydanie orzeczenia odmawiającego wpisu do rejestru wspólnotowego znaku towarowego nr 1 0 3 29 721 FRISA dla towarów z klasy 29 i usług z klas 35 i 39.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Frisa Frigorífico Rio Doce, SA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „FRISA” dla towarów i usług z klas 29, 35 i 39 – zgłoszenie nr 1 0 3 29 721

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „Frinsa” dla towarów z klasy 29

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów i oddalenie sprzeciwu w całości

Podniesione zarzuty: W decyzji z dnia 1 lipca 2014 r. w sprawach połączonych R 1547/2013-4 i R 1851/2013-4 Czwarta Izba Odwoławcza Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) nie przystąpiła do zbadania argumentów skarżącej, ponieważ poprzestała na analogicznym ustosunkowaniu się do nich, ograniczając się do zbadania wyłącznie przedstawionego w postępowaniu dowodu używania znaku towarowego.
—

W tym zakresie skarżąca wskazuje, że niezależnie od niewystarczającego uzasadnienia decyzji o wykluczeniu, można stwierdzić zmianę kryterium przez administrację, co sprawiło, że skarżąca stała się bezsilna, ponieważ gdyby od początku poinformowano ją, że powodem wykluczenia było to, że zmiana rubryki 20 powodowała niekompletność oferty, argumenty skarżącej we wniosku o przeprowadzenie dodatkowego badania jej oferty byłyby inne, a mianowicie bazujące na takim uzasadnieniu.
—

przekazanie sprawy Sądowi do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpatrzenia co do istoty;
4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa do obrony i prawa do bycia wysłuchanym — Komisja nie poinformowała skarżącej, przed sporządzeniem omawianego pisma, o okolicznościach faktycznych i prawnych, na których opiera się jej decyzja, co stanowi naruszenie prawa do obrony i prawa do bycia wysłuchanym.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 372/21

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Cham i Bena Properties przeciwko Radzie

(Sprawa T-597/14)

2014/C 372/26

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Cham Holding Co. SA i Bena Properties Co. SA (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżące wnoszą do Sądu o:

— uznanie skargi wniesionej przez skarżące za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie, nakazanie Unii Europejskiej naprawienia związanej z zawieszeniem projektu „Yasmeen Rotana” szkody poniesionej przez skarżące w wysokości 4 3 0 00 000 EUR;

— zarządzenie wyznaczenia biegłego w celu ustalenia całkowitego rozmiaru szkody poniesionej przez skarżące;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą trzy zarzuty, które są co do istoty identyczne z podniesionymi w sprawie T-592/14 Makhlouf przeciwko Radzie lub podobne do nich.
3.

Zarzut trzeci: Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji. Komisja wydając zaskarżoną decyzję naruszyła zasadę dobrej administracji, ponieważ, po pierwsze, nie dokonała ona starannej oceny i nie uwzględniła wszystkich danych przedstawionych przez skarżącą, po drugie, nie sprawdziła, czy spełnione zostały wszystkie przytoczone przesłanki do wydania jej decyzji, po trzecie, wszystkie inwestycje przeprowadzone w celu doprowadzenia zamortyzowanych statków rybackich do lepszego stanu zaliczyła automatycznie do bieżących kosztów remontów i po czwarte błędnie przyjęła, że inwestycje te nie przyczyniły się do osiągnięcia celów określonych w art. 25 ust. 2.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 372/22

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Bena Properties przeciwko Radzie

(Sprawa T-602/14)

2014/C 372/27

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bena Properties Co. SA (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Ruchat i C. Cornet d’Elzius)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— uznanie skargi wniesionej przez skarżącą za dopuszczalną i zasadną;

— w rezultacie, stwierdzenie nieważności decyzji 2014/309/WPZiB z dnia 28 maja 2014 r. i aktów wykonawczych do niej w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

— obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które są co do istoty identyczne z podniesionymi w sprawie T-432/11 Makhlouf przeciwko Radzie (1) lub podobne do nich.

(1) Dz.U. C 290, s. 13.
—

Skarżąca utrzymuje, co następuje: a) jak wynika z samej zaskarżonej decyzji, Komisja doszła do swoich wniosków dotyczących badanych środków podjętych przez władze greckie, nie dysponując wystarczającymi informacjami w tym względzie. W szczególności, jeśli chodzi o środki 2, 4 i 6 (odpowiednio gwarancje państwowe z lat 2008, 2010 i 2011), w zaskarżonej decyzji Komisja wyraźnie przyznaje, że nie dysponuje informacjami na temat uruchomienia takich gwarancji. Ponadto jeśli chodzi o środek 3 (podwyższenie kapitału w 2009 r.), Komisja przyznaje, że nie wie, kiedy znaczna część tego podwyższenia kapitału miała miejsce; b) zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia, gdyż nie zdefiniowano w niej w ogóle właściwego rynku produktowego, aby ustalić, czy doszło do powstania korzyści po stronie NEA LARKO oraz stworzenia niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej po stronie pozostałych podmiotów gospodarczych; c) w rzeczywistości w związku ze środkami 4 i 6 jedynym podmiotem, który w niniejszym przypadku uzyskał korzyść, jest państwo greckie, które zamiast zwrócić NEA LARKO zapłacone przez nią podatki (podatek dochodowy i podatek od wartości dodanej), udzieliło jej gwarancji związanych z obciążeniami.
C 395/61

Skarga wniesiona w dniu 21 września 2014 – Hamas przeciwko Radzie

(Sprawa T-702/14)

(2014/C 395/74)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Hamas (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat L. Glock)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2014/483/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. dotyczącej aktualizacji i zmiany wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji 2014/72/WPZiB w zakresie, w jakim dotyczy ona organizacji Hamas (w tym Hamas-Izz-al-Din-al-Quassem);

— stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) z dnia 22 lipca 2014 r. dotyczące wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 125/2014 w zakresie, w jakim dotyczy ona organizacji Hamas (w tym Hamas-Izz-al-Din-al-Quassem);

— obciążenie Rady kosztami postępowania w całości.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-531/11, Hamas przeciwko Radzie (1) lub do nich podobne

(1) Dz.U. 2012, C 126, s. 18.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 388/17

Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2014 r. – Novartis Europharm przeciwko Komisji

(Sprawa T-511/14)

2014/C 388/21

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Novartis Europharm Ltd (Horsham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: C. Schoonderbeek, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; oraz

— nakazanie Komisji Europejskiej pokrycia kosztów własnych oraz kosztów poniesionych przez Novartis.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2014) 2155 wersja ostateczna z dnia 27 marca 2014 r. przyznającej Teva Generics pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dla produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Zoledronic acid Teva Generics – Zoledronic Acid”.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut, co do zasady taki sam lub podobny do zarzutu podniesionego w sprawach T-472/12 Novartis Europharm/Komisja (1) i T-67/13 Novartis Europharm/Komisja (2).

(1) Dz.U. 2012 C 389, s. 8.

(2) Dz.U. 2013 C 101, s. 24.
—

w tym zakresie utrzymuje się, że mimo tego, że podczas procedury wydawania spornego ogłoszenia Komisja udzielała formalnych zapewnień rządowi włoskiemu, iż ww. dyskryminacja językowa zostanie usunięta, to przyjęła jednak inne postępowanie przy redagowaniu ogłoszenia i przy przygotowywaniu zasad funkcjonowania strony internetowej, do której ogłoszenie odsyła odnośnie do prezentacji kandydatur.
1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i niedziałania prawa wstecz. — Skarżąca podnosi, że zasady legalności i niedziałania prawa wstecz, stosowane do rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro (Dz.U. L 306, s. 1) oraz decyzji 2012/678/UE oznaczają, że nie można wydawać sądów w przedmiocie okoliczności faktycznych, które miały miejsce przez dniem 13 grudnia 2011 r., w którym okoliczności faktyczne będące przedmiotem sprawy nie podlegały sankcjom. Jedynymi danymi, których mogłyby dotyczyć sankcje, są dane przekazane w kwietniu 2012 r. Okres objęty postępowaniem wyjaśniającym powinien bowiem być ograniczony do danych zawartych w powiadomieniach począwszy od 2012 r. Objęty postępowaniem wyjaśniającym okres powinien być ograniczony do danych zawartych w powiadomieniach począwszy od 2012 r., gdy dotyczą one okoliczności faktycznych zaistniałych od grudnia 2011 r., kiedy to weszło w życie ww. rozporządzenie. Zatem nie ma podstaw prawnych do wszczęcia postępowania wyjaśniającego dotyczącego okoliczności faktycznych zaistniałych przed dniem 13 grudnia 2011 r.
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 8 lipca 2014 r. w zakresie w jakim ograniczyła ona dostęp skarżącego do dokumentów określonych w załączniku 3 do niej poprzez odwołanie się do ochrony stosunków międzynarodowych i postępowań sądowych oraz usunięcie z tego względu wnioskowanych dokumentów;
4.

Zarzut czwarty, podniesiony tytułem dalszego żądania ewentualnego, dotyczący naruszenia art. 108 ust. 2 TFUE, art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 i zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań w zakresie, w jakim oczekiwania, jakie strony w sposób uzasadniony mogły mieć co do zgodności z prawem środka pomocy, sprzeciwiają się żądaniu przez Komisję odzyskania pomocy.
—

stwierdzenie, że strona pozwana naruszyła art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (Dz.U. L 404/09) poprzez zaniechanie zlecenia Europejskiemu Urzędowi do spraw Bezpieczeństwa Żywności dokonania naukowej oceny oświadczeń zdrowotnych dotyczących substancji roślinnych celem ustanowienia zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 wspólnotowego wykazu dopuszczalnych oświadczeń dla substancji roślinnych oraz wszelkich niezbędnych warunków stosowania tych oświadczeń,