ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Obowiązek staranności ciążący na administracji – Obowiązek przedstawienia urzędnikowi decyzji indywidualnej sformułowanej w języku, który opanował on bardzo dobrze

(art. 21 WE; karta praw podstawowych, art. 41 ust. 4; regulamin wewnętrzny Komisji, załącznik, pkt 4)

Na podstawie ciążącego na instytucjach obowiązku staranności mają one obowiązek kierowania do urzędnika decyzji indywidualnej sporządzonej w języku, którym włada on bardzo dobrze.

Ani z art. 21 akapit trzeci WE, ani z pkt 4 Kodeksu dobrej praktyki administracyjnej, ani z art. 41 ust. 4 karty praw podstawowych nie można wywodzić, że wszystkie decyzje skierowane przez instytucję wspólnotową do urzędnika powinny być sporządzone w języku, w którym pierwotnie prowadzona była korespondencja. Wskazane przepisy mają bowiem zastosowanie w relacjach instytucji z ich pracownikami jedynie wówczas, gdy ci ostatni zwracają się do instytucji z pismem, występując w charakterze obywatela Unii, a nie w charakterze urzędnika lub pracownika Wspólnot. Gdyby w każdym przypadku instytucje były zobowiązane do udzielenia odpowiedzi na wniosek urzędnika w tym samym języku, którego użyto we wniosku, rodziłoby to dla instytucji niemożliwe do pokonania trudności.

(zob. pkt 29–33)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑197/98 Rudolph przeciwko Komisji, 23 marca 2000 r., RecFP s. I‑A‑55, II‑241, pkt 46; sprawa T‑118/99 Bonaiti Brighina przeciwko Komisji, 7 lutego 2001 r., RecFP s. I‑A‑25, II‑97, pkt 13; sprawa T‑95/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, 17 maja 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑121, II‑A‑2‑569, pkt 48

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawy połączone F‑51/05 i F‑18/06 Duyster przeciwko Komisji, 13 grudnia 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 58, 59
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 15 lipca 2008 r.

Sprawa F-28/08

Michel Pouzol

przeciwko

Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Emerytury – Przeniesienie uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby we Wspólnotach – Decyzje potwierdzające – Niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona w trybie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M. Pouzol żąda w szczególności, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Trybunału Obrachunkowego z dnia 29 listopada 2007 r. oddalającej jego zażalenie na decyzje z dnia 10 maja 2007 r. ustalające liczbę dodatkowych lat uprawniających do emerytury wspólnotowej wynikającą z przeniesienia uprawnień emerytalnych nabytych we Francji w uzupełniających systemach emerytalnych, a po drugie, stwierdzenia, że na podstawie tego przeniesienia ogólna liczba dodatkowych lat uprawniających do emerytury wspólnotowej wynosi dziesięć lat, trzy miesiące i dwadzieścia cztery dni.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Skarżący zostaje obciążony całością kosztów postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Pojęcie – Akt wyłącznie potwierdzający – Wyłączenie

(regulamin pracowniczy, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 1)

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji potwierdzającej jedynie wcześniejszą decyzję, która nie została zaskarżona w wymaganym terminie, jest niedopuszczalna. Z decyzją stanowiącą jedynie potwierdzenie wcześniejszej decyzji mamy do czynienia wówczas, gdy nie zawiera w stosunku do wcześniejszego aktu żadnego nowego elementu, a jej wydanie nie było poprzedzone ponownym, rzeczywistym i gruntownym zbadaniem sytuacji adresata tego wcześniejszego aktu ani oparte na nowych okolicznościach. Sprostowanie błędu pisarskiego, niemającego wpływu na samą treść aktu, nie może samo w sobie stanowić przyjęcia nowej decyzji.

(zob. pkt 45, 47, 60)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 54/77 Herpels przeciwko Komisji, 9 marca 1978 r., Rec. s. 585, pkt 11–14; sprawa 23/80 Grasselli przeciwko Komisji, 10 grudnia 1980 r., Rec. s. 3709, pkt 18; sprawa 294/84 Adams i in. przeciwko Komisji, 11 marca 1986 r., Rec. s. 977, pkt 14–16; sprawa C‑30/93 AC‑ATEL Electronics Vertriebs, 2 czerwca 1994 r., Rec. s. I‑2305, pkt 24

Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T‑191/96 i T‑106/97 CAS Succhi di Frutta przeciwko Komisji, 14 października 1999 r., Rec. s. II‑3181, pkt 60; sprawy połączone od T‑83/99 do T‑85/99 Ripa di Meana i in. przeciwko Parlamentowi, 26 października 2000 r., Rec. s. II‑3493, pkt 33, 34

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑78/06 Suhadolnik przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 19 grudnia 2006 r., dotychczas nieopublikowana w Zbiorze, pkt 31, 32
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 3 lipca 2008 r.

Sprawa F-52/08 R

Wolfgang Plasa

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Postępowanie w sprawie zastosowania środków tymczasowych – Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji o przeniesieniu z urzędu – Pilny charakter – Brak

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 242 WE, 243 WE, 157 EWEA i 158 EWEA, w której W. Plasa żąda zawieszenia decyzji Komisji z dnia 8 maja 2008 r. o jego przeniesieniu z urzędu z dniem 1 sierpnia 2008 r. do Brukseli (Belgia), w interesie służby.

Orzeczenie: Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony. Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Streszczenie

Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania –Przesłanki zastosowania – Poważna i nieodwracalna szkoda

(art. 242 WE; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 102 § 2)

Celem postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych nie jest zagwarantowanie naprawienia szkody, lecz zapewnienie pełnej skuteczności wyroku co do istoty sprawy. Aby cel ten został osiągnięty, żądane środki muszą być niecierpiące zwłoki, w tym znaczeniu, że zastosowanie tych środków i wywarcie przez nie skutku przed ogłoszeniem wyroku w postępowaniu głównym jest niezbędne dla uniknięcia poważnej i nieodwracalnej szkody dla interesów skarżącego. Do strony wnoszącej o zastosowanie środków tymczasowych należy wykazanie, że nie może oczekiwać na rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu głównym bez poniesienia szkody tego rodzaju.

W tym względzie okoliczność, że urzędnik nie został przeniesiony na stanowisko odpowiadające jego aspiracjom zawodowym, nie może powodować jego szkody. O przeniesieniu z urzędu decyduje bowiem organ powołujący w interesie służby, a urzędnik nie ma roszczenia o zatrudnienie na konkretnym stanowisku. Urzędnik ma jedynie prawo do zatrudnienia na stanowisku odpowiadającym jego grupie zaszeregowania.

(zob. pkt 34, 35)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑65/99 P(R) Willeme przeciwko Komisji, 25 marca 1999 r., Rec. s. I‑1857, pkt 62

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑173/99 R Elkaïm i Manuel przeciwko Komisji, 10 września 1999 r., RecFP s. I‑A‑155, II‑811, pkt 25; sprawa T‑320/02 R Esch‑Leonhardt i in. przeciwko EBC, 19 grudnia 2002 r., RecFP s. I‑A‑325, II‑1555, pkt 27
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 29 października 2009 r.

Sprawa F-94/08

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Wykonanie wyroku – Zwrot wydatków – Zamiar wstrzymania urzędnikowi wypłaty renty inwalidzkiej przez administrację – Brak niekorzystnego aktu – Skarga odszkodowawcza – Oczywista niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda w istocie stwierdzenia nieważności pisma Komisji z dnia 28 marca 2008 r. informującego go o zamiarze wstrzymania przez Komisję wypłacania mu renty inwalidzkiej w celu uzyskania pokrycia kosztów poniesionych w jednym z wcześniejszych postępowań.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako wyraźnie niedopuszczalna. Skarżący zostaje obciążony kosztami.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Pojęcie – Pismo administracji informujące zainteresowanego o zamiarze wstrzymania wypłacania mu renty inwalidzkiej – Wyłączenie

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

Pismo administracji informujące urzędnika o zamiarze wstrzymania wypłacania mu renty inwalidzkiej, w sytuacji gdy nie wystąpi on do sądu wspólnotowego z wnioskiem o ustalenie kosztów, którymi został obciążony we wcześniejszej sprawie, nie oznacza zajęcia ostatecznego stanowiska przez administrację i nie może zostać uznane za akt wpływający bezpośrednio i natychmiastowo na jego interesy, zmieniając w istotny sposób jego sytuację prawną.

(zob. pkt 21, 24)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 7 października 2009 r.

Sprawa F-3/08

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Odmowa przetłumaczenia przez instytucję decyzji – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej – Artykuł 94 regulaminu pracowniczego

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji w sprawie przesłania mu tłumaczenia na język włoski wcześniejszej decyzji oraz żąda zasądzenia od Komisji odszkodowania.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona jako wyraźnie pozbawiona podstawy prawnej. Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania. Zasądza się od skarżącego na rzecz Sądu kwotę 1000 EUR.

Streszczenie

Urzędnicy – Obowiązek staranności ciążący na administracji – Obowiązek przedstawienia urzędnikowi decyzji indywidualnej sformułowanej w języku, który opanował on bardzo dobrze

(art. 21 WE; karta praw podstawowych, art. 41 ust. 4; regulamin wewnętrzny Komisji, załącznik, pkt 4)

Na podstawie ciążącego na instytucjach obowiązku staranności mają one obowiązek kierowania do urzędnika decyzji indywidualnej sporządzonej w języku, którym włada on bardzo dobrze.

Ani z art. 21 akapit trzeci WE, ani z pkt 4 Kodeksu dobrej praktyki administracyjnej, ani z art. 41 ust. 4 karty praw podstawowych nie można wywodzić, że wszystkie decyzje skierowane przez instytucję wspólnotową do urzędnika powinny być sporządzone w języku, w którym pierwotnie prowadzona była korespondencja. Wskazane przepisy mają bowiem zastosowanie w relacjach instytucji z ich pracownikami jedynie wówczas, gdy ci ostatni zwracają się do instytucji z pismem, występując w charakterze obywatela Unii, a nie w charakterze urzędnika lub pracownika Wspólnot. Gdyby w każdym przypadku instytucje były zobowiązane do udzielenia odpowiedzi na wniosek urzędnika w tym samym języku, którego użyto we wniosku, rodziłoby to dla instytucji niemożliwe do pokonania trudności.

(zob. pkt 29–33)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑197/98 Rudolph przeciwko Komisji, 23 marca 2000 r., RecFP s. I‑A‑55, II‑241, pkt 46; sprawa T‑118/99 Bonaiti Brighina przeciwko Komisji, 7 lutego 2001 r., RecFP s. I‑A‑25, II‑97, pkt 13; sprawa T‑95/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, 17 maja 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑121, II‑A‑2‑569, pkt 48

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawy połączone F‑51/05 i F‑18/06 Duyster przeciwko Komisji, 13 grudnia 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 58, 59
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(druga izba)

z dnia 2 lipca 2009 r.

Sprawa F‑98/08

Bart Nijs

przeciwko

Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu za 2008 r. – Skarga w sposób oczywisty bezzasadna i w sposób oczywisty niedopuszczalna

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której B. Nijs żąda przede wszystkim, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Trybunału Obrachunkowego o nieawansowaniu go w 2008 r., co wynika z listy urzędników awansowanych w ramach postępowania za 2008 r., sporządzonej przez sekretarza generalnego Trybunału Obrachunkowego (Komunikat do personelu nr 32‑2008 z dnia 5 maja 2008 r.), ponieważ jego nazwisko nie jest na niej zawarte, oraz aktów przygotowawczych do tej decyzji i wydanych w jej następstwie, a także po drugie, zasądzenia od Trybunału Obrachunkowego odszkodowania.

Orzeczenie: Skarga zostaje częściowo odrzucona jako w sposób oczywisty niedopuszczalna, a częściowo oddalona jako w sposób oczywisty bezzasadna. Skarżący zostaje obciążony całością kosztów postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Skarga o stwierdzenie nieważności – Żądania odszkodowawcze – Niedopuszczalność w braku postępowania poprzedzającego wniesienie skargi dotyczącego odszkodowania

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

Żądania odszkodowawcze są w sposób oczywisty niedopuszczalne ze względu na nieprzestrzeganie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi, określonego w art. 90 i 91 regulaminu postępowania, jeśli urzędnik nie złożył wcześniej wniosku o naprawienie szkody, którą jakoby poniósł.

(zob. pkt 27)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(trzecia izba)

z dnia 11 czerwca 2009 r.

Sprawa F-81/08

Zoe Ketselidou

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Skarga – Wyrok sądu wspólnotowego – Nowa istotna okoliczność faktyczna – Brak

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której Z. Ketselidou żąda stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji z dnia 10 stycznia 2008 r. w sprawie jej wniosku o zmianę wyliczenia lat służby uprawniających do emerytury, wynikającej z przeniesienia do systemu wspólnotowego ekwiwalentu aktuarialnego uprawnień nabytych w Grecji.

Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna. Skarżąca pokrywa całość kosztów postępowania.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Skarga – Termin – Ponowne badanie ostatecznej decyzji administracyjnej

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

2. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Termin – Prekluzja – Otwarcie na nowo – Przesłanka – Nowa okoliczność faktyczna

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

1. Zaistnienie nowej istotnej okoliczności faktycznej może uzasadniać złożenie wniosku o ponowne zbadanie decyzji, która stała się ostateczna po upływie terminu do wniesienia środków zaskarżenia. Dana okoliczność powinna móc zmienić w istotny sposób sytuację osoby, która zmierza do ponownego zbadania takiej decyzji. Ponadto na zainteresowanej osobie ciąży obowiązek złożenia wniosku w drodze administracyjnej w rozsądnym terminie. Jej interes w żądaniu dostosowania sytuacji administracyjnej do nowego uregulowania powinien bowiem być rozpatrywany w zestawieniu z wymogiem pewności prawa.

(zob. pkt 32–36)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 231/84 Valentini przeciwko Komisji, 26 września 1985 r., Rec. s. 3027, pkt 14; sprawa 232/85 Becker przeciwko Komisji, 13 listopada 1986 r., Rec. s. 3401, pkt 10

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑495/93 Carrer i in. przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 22 września 1994 r., RecFP s. I‑A‑201, II‑651, pkt 20; sprawa T‑202/97 Koopman przeciwko Komisji, 25 marca 1998 r., RecFP s. I‑A‑163, II‑511, pkt 24; sprawa T‑42/97 Lebedef przeciwko Komisji, 14 lipca 1998 r., RecFP s. I‑A‑371, II‑1071, pkt 25; sprawa T‑186/98 Inpesca przeciwko Komisji, 7 lutego 2001 r., Rec. s. II‑557, pkt 51

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑92/05 Genette przeciwko Komisji, 16 stycznia 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 62

2. Stwierdzenie w wyroku sądu wspólnotowego, że decyzja administracyjna o charakterze generalnym narusza regulamin pracowniczy, nie może stanowić względem urzędników, którzy nie skorzystali w stosownym czasie z zapewnionych w regulaminie pracowniczym możliwości zaskarżenia, nowej okoliczności uzasadniającej złożenie wniosku o ponowne zbadanie decyzji indywidualnych wydanych przez organ powołujący w ich sprawie.

(zob. pkt 47)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑16/97 Chauvin przeciwko Komisji, 11 lipca 1997 r., RecFP s. I‑A‑237, II‑681, pkt 39–45; sprawa T‑165/97 Gómez de la Cruz Talegón przeciwko Komisji, 9 lutego 2000 r., RecFP s. I‑A‑19, II‑79, pkt 51
POSTANOWIENIE PREZESA TRZECIEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 4 czerwca 2009 r.

Sprawa F-78/08

Carlo Locchi

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Ugoda z inicjatywy Sądu – Wykreślenie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której C. Locchi żąda zasadniczo stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 15 lutego 2008 r. wykluczającej go z końcowej listy urzędników, którzy przeszli etap preselekcji do procedury certyfikacji w 2007 r. i w rezultacie – wciąż w odniesieniu do procedury certyfikacji w 2007 r. – stwierdzenia nieważności listy kandydatów, którzy przeszli etap preselekcji i otrzymali największą liczbę punktów, a także listy kandydatów dopuszczonych do udziału w programie szkoleniowym oraz stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45a regulaminu pracowniczego urzędników.

Orzeczenie: Sprawa F‑78/08 Locchi przeciwko Komisji zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Komisja wypłaci skarżącemu jednorazowo kwotę 4000 EUR, a skarżący w zamian odstąpi od wszystkich roszczeń, w tym dotyczących kosztów postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Ugoda przed Sądem do spraw Służby Publicznej – Wykreślenie z rejestru

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 69,74)
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY

SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 18 grudnia 2008 r.

Sprawa F‑14/08

X

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu

Wykreślenie – Cofnięcie skargi – Koszty – Dopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której X żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności opinii Komitetu ds. Inwalidztwa w jej sprawie, wydanej w dniu 22 czerwca 2007 r. oraz decyzji dyrektora ds. kadr Parlamentu z dnia 27 czerwca 2007 r. stwierdzającej, że skarżąca nie jest trwale niezdolna do pracy w stopniu całkowitym, co skutkowałoby niezdolnością do wykonywania obowiązków, a po drugie, przekazania sprawy Komitetowi ds. Inwalidztwa celem ponownego zajęcia stanowiska.

Orzeczenie: Sprawa F‑14/08 X przeciwko Parlamentowi zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Parlament pokrywa, poza własnymi kosztami, trzy czwarte kosztów poniesionych przez skarżącą. Skarżąca pokrywa jedną czwartą swoich kosztów.

Streszczenie

1. Postępowanie – Koszty – Cofnięcie skargi uzasadnione postępowaniem strony przeciwnej

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 89 § 5)

2. Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Pojęcie – Decyzja stwierdzająca zdolność urzędnika do pracy i wzywająca go do powrotu do pracy – Dopuszczalność

(regulamin pracowniczy, art. 59 ust. 4, art. 90, 91)

1. Zgodnie z art. 89 § 5 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej strona cofająca skargę zostaje obciążona kosztami postępowania, jeżeli strona przeciwna wniosła o to w swoich uwagach dotyczących cofnięcia skargi. Jednakże, na żądanie strony cofającej skargę, koszty pokrywa strona przeciwna, jeśli wydaje się to uzasadnione ze względu na jej postępowanie. W przypadku zaskarżenia przez urzędnika decyzji odmawiającej uznania go za niezdolnego do pracy należy uważać, że instytucja, która nie udzieliła odpowiedzi na uprzednie zażalenie w terminie czterech miesięcy, po których zapada dorozumiana decyzja odmowna, oraz przyjęła niejednoznaczne podejście w odniesieniu do sytuacji zainteresowanego po wniesieniu skargi, przyczyniła się swoim zachowaniem do skierowania sprawy na drogę sądową, a zatem można ją obciążyć częścią kosztów poniesionych przez skarżącego urzędnika.

(zob. pkt 6–10)

2. Decyzja organu powołującego wynikająca z opinii Komitetu ds. Inwalidztwa i zawierająca, oprócz oceny zdolności do pracy urzędnika, która sama w sobie nie zmienia dotychczasowej sytuacji prawnej zainteresowanego, nakaz powrotu do pracy, stanowi akt niekorzystny, którego zakwestionowanie przez urzędnika jest dopuszczalne.

(zob. pkt 14, 17, 19)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 22 czerwca 2010 r.





Sprawa F-78/09





Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Urzędnicy – Skarga odszkodowawcza – Zwrot wydatków – Zarzut skargi równoległej – Oczywista niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda w szczególności zasądzenia od Komisji odszkodowania za szkodę, której jakoby doznał ze względu na odmowę Komisji zwrócenia kosztów podlegających zwrotowi, poniesionych jakoby przez niego w sprawie T-18/04.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokrywa swoje koszty.





Streszczenie





1. Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie lub zadośćuczynienie – Wniosek o stwierdzenie nieważności poprzedzającej wniesienie skargi decyzji oddalającej wniosek o odszkodowanie – Wniosek niemający autonomicznego charakteru w stosunku do żądań o odszkodowanie

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

2. Postępowanie – Koszty – Ustalenie – Przedmiot

(regulamin postępowania przed Sądem, art. 92 § 1; regulamin pracowniczy, art. 91)





1. Odmowna decyzja instytucji w sprawie wniosku o odszkodowanie stanowi integralną część postępowania administracyjnego poprzedzającego wniesienie do Sądu skargi o stwierdzenie odpowiedzialności odszkodowawczej. W rezultacie żądania stwierdzenia nieważności nie mogą być oceniane w oderwaniu od wniosku o odszkodowanie.

Akt, w którym instytucja zajmuje stanowisko w fazie poprzedzającej wniesienie skargi, skutkuje bowiem wyłącznie umożliwieniem stronie, która jakoby poniosła szkodę, zwrócenia się do Sądu z wnioskiem o odszkodowanie.

(zob. pkt 17)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-90/95 Gill przeciwko Komisji, 18 grudnia 1997 r., RecFP s. I-A-471, II-1231, pkt 45; sprawa T-77/99 Ojha przeciwko Komisji, 6 marca 2001 r., RecFP s. I-A-61, II-293, pkt 68; sprawa T-209/99 Hoyer przeciwko Komisji, 5 grudnia 2002 r., RecFP s. I-A-243, II-1211, pkt 32

2. Procedura szczególna, przewidziana w art. 92 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem, mająca na celu ustalenie kosztów, wyklucza roszczenie zwrotu tych samych sum lub sum poniesionych w tych samych celach w ramach skargi mającej na celu stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Unii.

Tym samym art. 92 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem nie zezwala na to, by skarżący wniósł na podstawie art. 91 regulaminu pracowniczego skargę odszkodowawczą, która w rzeczywistości ma ten sam przedmiot co wniosek o ustalenie kosztów.

(zob. pkt 20, 22)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-351/03 Schneider Electric przeciwko Komisji, 11 lipca 2007 r., Zb.Orz. s. II-2237, pkt 297

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F-70/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 10 listopada 2009 r., Zb.Orz.SP s. I-A-1-423, II-A-1-2293, pkt 17, 18
POSTANOWIENIE PREZESA DRUGIEJ IZBY

SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 5 maja 2010 r.





Sprawa F-94/09





Władimir Nikołczow

przeciwko

Komisji Europejskiej

Ugoda z inicjatywy Sądu – Wykreślenie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której W. Nikołczow, członek personelu kontraktowego Komisji w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 15 stycznia 2009 r., a następnie urzędnik tej instytucji od dnia 16 stycznia 2009 r., żąda zasadniczo stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie przyznania mu, po podjęciu służby w charakterze urzędnika, diet dziennych przewidzianych na podstawie art. 10 ust. 2 załącznika VII do Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

Orzeczenie: Sprawa F-94/09 Nikołczow przeciwko Komisji zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Skarżący odstępuje od skargi, w tym w zakresie kosztów postępowania. Komisja wypłaci skarżącemu zryczałtowaną kwotę 2500 EUR jako częściowe pokrycie jego kosztów postępowania. Skarżący pokrywa pozostałą część swoich kosztów. Komisja pokrywa własne koszty.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Ugoda przed Sądem do spraw Służby Publicznej – Wykreślenie z rejestru

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 69, 74)