Keywords

Summary



Keywords

1. Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Dostęp do akt – Przedmiot – Poszanowanie prawa do obrony

(rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 27 ust. 2)

2. Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Poszanowanie prawa do obrony – Przesłuchanie przedsiębiorstwa – Zakres obowiązku po stwierdzeniu nieważności pierwszej decyzji Komisji

(art. 81 ust. 1 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 27)

Summary

1. Prawo dostępu do akt sprawy w sprawach dotyczących konkurencji oznacza, że Komisja zapewnia zainteresowanemu przedsiębiorstwu możliwość zbadania wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach dochodzenia, które mogą mieć znaczenie dla jego obrony. Dokumenty te obejmują zarówno dokumenty obciążające, jak i odciążające, z zastrzeżeniem tajemnicy handlowej innych przedsiębiorstw, dokumentów wewnętrznych Komisji oraz innych poufnych informacji.

Naruszenie prawa dostępu do akt w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji może, co do zasady, doprowadzić do stwierdzenia nieważności tej decyzji, jeżeli naruszone zostało prawo do obrony. W takim wypadku zaistniałe naruszenie nie zostaje naprawione przez samo umożliwienie dostępu do akt w postępowaniu sądowym mającym na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji. W istocie analiza Sądu ograniczona jest do kontroli zarzutów prawnych, a jej celem ani skutkiem nie jest zastąpienie pełnej analizy sytuacji dokonywanej w ramach postępowania administracyjnego. Ponadto spóźnione zapoznanie się z niektórymi dokumentami zawartymi w aktach nie sprawi, że przedsiębiorstwo, które wniosło skargę na decyzję Komisji, znajdzie się w sytuacji, w której znajdowałoby się, gdyby miało możliwość posłużenia się tymi samymi dokumentami, by zaprezentować tej instytucji swe uwagi ustne i na piśmie.

W sytuacji gdy dostęp do akt, a w szczególności dokumentów odciążających, jest zapewniony na etapie postępowania sądowego, zainteresowane przedsiębiorstwo nie musi wykazywać, że gdyby miało dostęp do nieprzekazanych dokumentów, Komisja wydałaby decyzję o innej treści, a jedynie, że wspomniane dokumenty mogły być przydatne dla jego obrony. W tym względzie ponieważ dane przedsiębiorstwo nie miało dostępu do brakujących dokumentów, w których – czego nie można wykluczyć – mogło odnaleźć informacje pozwalające mu na przedstawienie interpretacji faktów odmiennej od tej, której dokonała Komisja,, a treść nie została ustalona ani nie jest możliwa do ustalenia, nie można żądać od owego przedsiębiorstwa wskazania argumentów, jakie mogłoby podnieść, gdyby dysponowało dokumentami, z którymi w rzeczywistości nie miało możliwości się zapoznać.

(por. pkt 54–57, 62, 63)

2. Jeżeli po stwierdzeniu nieważności decyzji Komisji wymierzającej karę przedsiębiorstwom, które naruszyły art. 81 ust. 1 WE, z powodu uchybienia proceduralnego dotyczącego wyłącznie sposobu ostatecznego wydania tej decyzji przez kolegium komisarzy Komisja wydaje nową decyzję, której treść jest zasadniczo identyczna i która opiera się na tych samych zarzutach, nie ma ona obowiązku przeprowadzenia ponownego przesłuchania zainteresowanych przedsiębiorstw.

Nie jest tak jednak w wypadku, gdy pierwszą decyzję przyjęto z uchybieniem jakim jest naruszenie prawa do obrony, poprzez nieudzielenie przez Komisję danemu przedsiębiorstwu w postępowaniu administracyjnym, które doprowadziło do wydania tej pierwszej decyzji, wystarczającego dostępu do dokumentów, w szczególności zaś dokumentów przydatnych dla obrony owego przedsiębiorstwa, które to uchybienie poprzedzało wspomniane uchybienie proceduralne. W takich okolicznościach wydając taką samą decyzję jak decyzja, której nieważność została stwierdzona ze względu na wspomniane uchybienie proceduralne, bez wszczynania nowego postępowania administracyjnego, w ramach którego wysłuchałaby skarżącej, udzieliwszy jej uprzednio dostępu do akt, Komisja narusza prawo do obrony owego przedsiębiorstwa.

(por. pkt 67–71)