ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (szósta izba) z dnia 11 czerwca 2009 r. — ERNI Electronics przeciwko OHIM (MaxiBridge)

(sprawa T-132/08)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego MaxiBridge — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Opis funkcji towarów oznaczonych w zgłoszeniu znaku towarowego — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009]”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 34, 47–50)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 stycznia 2008 r. (sprawa R 1530/2006-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego MaxiBridge jako wspólnotowego znaku towarowego.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: ERNI Electronics GmbH Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy MaxiBridge dla towarów i usług z klas 9 i 17 — zgłoszenie nr 4899647 Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) ERNI Electronics GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (szósta izba) z dnia 11 czerwca 2009 r. — ERNI Electronics przeciwko OHIM (MaxiBridge)

(sprawa T-132/08)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego MaxiBridge — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Opis funkcji towarów oznaczonych w zgłoszeniu znaku towarowego — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009]”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 34, 47–50)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 stycznia 2008 r. (sprawa R 1530/2006-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego MaxiBridge jako wspólnotowego znaku towarowego.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: ERNI Electronics GmbH Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy MaxiBridge dla towarów i usług z klas 9 i 17 — zgłoszenie nr 4899647 Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Termin „należyta staranność wymagana przez okoliczności” zawarty w art. 78 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego wymaga wprowadzenia systemu wewnętrznych kontroli i monitorowania terminów, który co do zasady wyklucza nieumyślne uchybienie terminu, jak to przewidują wytyczne Urzędu. Wynika stąd, że jedynie zdarzenia o wyjątkowym charakterze, a co za tym idzie, niedające się przewidzieć na podstawie doświadczenia, mogą uzasadniać przywrócenie stanu poprzedniego.

Jeżeli wyspecjalizowana spółka wprowadza zinformatyzowany system przypominania o terminach, zachowanie należytej staranności wymaganej przez okoliczności wiąże się z zapewnieniem, po pierwsze, by ogólna koncepcja tego systemu gwarantowała dotrzymywanie terminów, po drugie, by system ten pozwalał na wykrycie i skorygowanie wszelkich dających się przewidzieć błędów w wykonywaniu zadań przez pracowników wyspecjalizowanej spółki oraz w funkcjonowaniu systemu informatycznego i po trzecie, by pracownicy wyspecjalizowanej spółki, do których zadań należy wprowadzanie koniecznych danych i używanie wspomnianego systemu, zostali właściwie wyszkoleni, jak również by byli oni zobowiązani do weryfikacji dokonywanych przez siebie operacji oraz nadzorowani.

Nawet gdyby założyć, że koncepcja zinformatyzowanego systemu przypominania o terminach zapewnia co do zasady dotrzymywanie terminów, to błędu ludzkiego przy wprowadzaniu danych nie można wykluczyć nawet wówczas, gdy pracownicy są właściwie wyszkoleni, wykonują polecenia i są nadzorowani we właściwy sposób. Błąd ludzki przy wprowadzaniu danych nie może bowiem zostać uznany za zdarzenie o wyjątkowym charakterze czy też za zdarzenie, którego nie da się przewidzieć. W konsekwencji wspomniany system powinien zawierać mechanizm wykrywania i korygowania takich błędów. Ponieważ taki mechanizm nie został wprowadzony, należyta staranność wymagana przez okoliczności nie została zachowana.

(por. pkt 26–28)
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

Urzędnicy – Niezdolność do pracy – Personel tymczasowy – Wniosek o ponowne zbadanie odmownej decyzji dotyczącej wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia niepełnosprawności – Znaczne przedłużanie się zwolnienia chorobowego zainteresowanego po oddaleniu jego pierwszego wniosku – Nowa okoliczność uzasadniająca ponowne zbadanie i wszczęcie postępowania

(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 33)

W przypadku złożenia przez członka personelu tymczasowego wniosku o ponowne zbadanie decyzji organu upoważnionego do zawierania umów zatrudnienia oddalającej pierwszy wniosek tego pracownika o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa, wspomniany organ powinien przystąpić do ponownego badania tej decyzji, jeśli nowy wniosek opiera się na nowych istotnych okolicznościach faktycznych, i powinien przychylić się do tego wniosku, jeśli w świetle omawianych okoliczności nie można wykluczyć, na podstawie obiektywnych i niekwestionowanych informacji posiadanych przez ten organ, że istotne przesłanki art. 33 warunków zatrudnienia innych pracowników zostały spełnione.

Organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia jest zobowiązany przystąpić do takiego ponownego badania nie tylko w przypadku, gdy stan zdrowia członka personelu tymczasowego różni się od stanu, o jakim organ miał wiedzę w chwili wydawania decyzji, której dotyczy wniosek o ponowne zbadanie, czy w przypadku gdy niezdolność tego pracownika do pracy wynika z innej choroby niż stwierdzona i uwzględniona w tej samej decyzji. Nie można bowiem wykluczyć, że pewne nowe okoliczności mogą, nawet jeśli nie wskazują na inny stan zdrowia członka personelu tymczasowego, zmieniać w sposób istotny przesłanki wcześniejszej decyzji odmownej w sprawie zwołania komitetu ds. inwalidztwa, a tym samym, mogą zostać zakwalifikowane jako nowe istotne okoliczności faktyczne, wymagające ponownego zbadania omawianej decyzji.

Taką okoliczność stanowi między innymi przedłużanie się zwolnienia chorobowego zainteresowanego przez znaczny okres po oddaleniu pierwszego wniosku o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa, nawet jeśli uzasadnieniem tego nowego zwolnienia chorobowego była ta sama choroba, którą rozpatrywano przy oddalaniu pierwszego wniosku. O ile bowiem można oczywiście wyobrazić sobie sytuację, że dana instytucja może dojść do wniosku, że nieobecność członka personelu tymczasowego w jego miejscu pracy wskutek choroby nie uzasadnia zwołania komitetu ds. inwalidztwa, gdy omawiana instytucja posiada obiektywne i niekwestionowane informacje, że rozpatrywany pracownik będzie w stanie w stosunkowo niedalekiej przyszłości ponownie wykonywać swoje obowiązki, o tyle znaczne przedłużanie się nieobecności tej osoby wskutek choroby stanowi bezsprzecznie poważną wskazówkę mogącą powodować powstanie wątpliwości w przedmiocie perspektyw ponownego podjęcia obowiązków i podważyć w ten sposób zasadność pierwotnej odmowy zwołania komitetu ds. inwalidztwa w jego przypadku.

(zob. pkt 59, 63–66)
INFORMACJE DOTYCZ ĄCE ORZECZE Ń NIEPUBLIKOWANYCH 
2)  Bodegas Montebello SA zostaje obci ążona kosztami post ępowania. 
Wyrok S ądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 29 kwietnia 2009 r. —  
Enercon przeciwko OHIM (E-Ship)  
(sprawa T-81/08)  
Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie s łownego wspólnotowego znaku 
towarowego E-Ship — Bezwzgl ędna podstawa odmowy rejestracji — Charakter 
opisowy — Artyku ł 7 ust. 1 lit. c) rozporz ądzenia (WE) nr 40/94 
1.  Wspólnotowy znak towarowy — Procedura — Uzasadnienie decyzji (rozporz ą-
dzenie Rady nr 40/94, art. 73) (por. pkt 10) 
2.  Wspólnotowy znak towarowy — Skutki wspólnotowego znaku towarowego — 
Ograniczenia (rozporz ądzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c), art. 12 lit. b)) 
(por. pkt 24, 25) 
3.  Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku 
towarowego — Bezwzgl ędne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe 
składaj ące si ę wyłącznie z oznacze ń lub wskazówek mog ących s łużyć do 
oznaczania cech towaru (rozporz ądzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c)) 
(por. pkt 33 –35) 
Przedmiot 
Skarga na decyzj ę Pierwszej Izby Odwo ławczej OHIM z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa 
R 319/2007-1) dotycz ącą rejestracji oznaczenia E-Ship jako wspólnotowego znaku 
towarowego. 
II - 51* 
INFORMACJE DOTYCZ ĄCE ORZECZE Ń NIEPUBLIKOWANYCH 
Informacje dotycz ące sprawy 
Zgłaszaj ący wspólnotowy znak towarowy: Enercon GmbH 
Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy E-Ship dla towarów
i usług z klas 7, 9, 12 i 39 — zgłoszenie 
nr 5050539 
Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji 
Decyzja Izby Odwo ławczej: Oddalenie odwo łania 
Sentencja 
1) Skarga zostaje oddalona.  
2) Enercon GmbH zostaje obci ążona kosztami post ępowania.  
Postanowienie S ądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 29 kwietnia 2009 r. — 
S.F. Turistico Immobiliare przeciwko Radzie i Komisji 
(sprawa T-408/08) 
Skarga o stwierdzenie niewa żności — Brak przypisania zaskar żonego aktu Radzie — 
Częściowa niedopuszczalno ść 
Skarga o stwierdzenie niewa żności — Skarga na decyzj ę stosuj ącą wytyczne w sprawie 
krajowej pomocy regionalnej — Akt, który mo żna przypisa ć wyłącznie Komisji — Skarga 
przeciwko Radzie i Komisji — Częściowa niedopuszczalno ść (art. 230 WE) 
(por. pkt 9 –13) 
II - 52*
Staff case summary



Staff case summary

Streszczenie

1. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Usprawiedliwione nieobecności

(regulamin pracowniczy, art. 43)

2. Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie lub zadośćuczynienie – Stwierdzenie nieważności niezgodnego z prawem zaskarżonego aktu – Stosowne zadośćuczynienie za krzywdę

(regulamin pracowniczy, art. 91)

1. O ile usprawiedliwione nieobecności urzędnika nie mogą w ramach jego oceny być brane pod uwagę na jego niekorzyść, o tyle ocena jego wydajności może zostać podwyższona w taki sposób, aby uwzględnić warunki, w jakich wykonywał swoje obowiązki, chociaż, z uwagi na swą nieobecność, dysponował faktycznie krótszym czasem pracy. Jednakże takie uwzględnienie jako element ogólnej oceny wydajności nie jest automatyczne, ponieważ stanowi jedynie możliwość po stronie osób sporządzających sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej, które to osoby powinny taką możliwość rozważyć, jeśli uzasadniają to okoliczności.

W okolicznościach, gdy oceniający lub zatwierdzający nie mają żadnego powodu, by uznać, że usprawiedliwione nieobecności urzędnika mogły mieć znaczący wpływ na jego wydajność podczas okresu objętego sprawozdaniem z przebiegu kariery zawodowej, nie można im zarzucać braku wzmianki czy uwzględnienia takiej okoliczności w komentarzach zebranych w sprawozdaniu z przebiegu kariery zawodowej odnośnie do wydajności.

(zob. pkt 29, 39, 40)

Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑277/03 Vlachaki przeciwko Komisji, 8 marca 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑57, II‑243, pkt 83 i przytoczone tam orzecznictwo

2. Stwierdzenie nieważności aktu administracji zaskarżonego przez urzędnika stanowi samo w sobie stosowne i co do zasady wystarczające zadośćuczynienie wszelkiej krzywdy, jeśli omawiany akt nie zawiera wyraźnie negatywnej oceny zdolności skarżącego, która mogłaby go krzywdzić.

(zob. pkt 47)

Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawy połączone T‑155/03, T‑157/03 i T‑331/03 Cwik przeciwko Komisji, 13 grudnia 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑411, II‑1865, pkt 205 i przytoczone tam orzecznictwo
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 30 września 2009 r. — JOOP! przeciwko OHIM (!)

(sprawa T-75/08)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wykrzyknik — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Wyjątek — Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 3) (por. pkt 25–29, 41–47)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 listopada 2007 r. (sprawa R 1134/2007-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego jako wspólnotowego znaku towarowego.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: JOOP! GmbH Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający wykrzyknik dla towarów z klas 14, 18 i 25 — zgłoszenie nr 5332184 Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) JOOP! GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 30 września 2009 r. — JOOP! przeciwko OHIM (!)

(sprawa T-75/08)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wykrzyknik — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Wyjątek — Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 3) (por. pkt 25–29, 41–47)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 listopada 2007 r. (sprawa R 1134/2007-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego jako wspólnotowego znaku towarowego.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: JOOP! GmbH Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający wykrzyknik dla towarów z klas 14, 18 i 25 — zgłoszenie nr 5332184 Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 30 września 2009 r. — JOOP! przeciwko OHIM (Przedstawienie wykrzyknika wpisanego w prostokąt)

(sprawa T-191/08)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wykrzyknik wpisany w prostokąt — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Wyjątek — Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 3) (por. pkt 25–30, 42–47)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 marca 2008 r. (sprawa R 1822/2007-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego jako wspólnotowego znaku towarowego.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: JOOP! GmbH Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający wykrzyknik wpisany w prostokąt dla towarów z klas 14, 18 i 25 — zgłoszenie nr 5332176 Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) JOOP! GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 30 września 2009 r. — JOOP! przeciwko OHIM (Przedstawienie wykrzyknika wpisanego w prostokąt)

(sprawa T-191/08)

„Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wykrzyknik wpisany w prostokąt — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]”

Wspólnotowy znak towarowy — Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Znaki towarowe pozbawione charakteru odróżniającego — Wyjątek — Uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 3) (por. pkt 25–30, 42–47)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 marca 2008 r. (sprawa R 1822/2007-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego jako wspólnotowego znaku towarowego.

Informacje dotyczące sprawy

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: JOOP! GmbH Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający wykrzyknik wpisany w prostokąt dla towarów z klas 14, 18 i 25 — zgłoszenie nr 5332176 Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
Oznaczenie graficzne przedstawiające pół uśmiechu smiley, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono zasadniczo dla metali szlachetnych, wyrobów z metali szlachetnych, wyrobów jubilerskich i zegarmistrzowskich, wszystkich należących do klasy 14, różnych rodzajów toreb podróżnych i wyrobów skórzanych należących do klasy 18 oraz odzieży i dodatków do odzieży należących do klasy 25 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, jest pozbawione charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Zgłoszony znak towarowy nie zawiera bowiem żadnych elementów, które mogłyby zostać łatwo i szybko zapamiętane przez ogół odbiorców we Wspólnocie, nawet stosunkowo bardziej uważnych, i umożliwiałyby natychmiastowe dostrzeżenie w nim wskazania pochodzenia handlowego danych towarów. Znak ten będzie postrzegany wyłącznie jako element ozdobny, zarówno w przypadku towarów należących do klasy 14, jak i towarów należących do klas 18 i 25. W rezultacie zgłoszony znak towarowy nie będzie pozwalał na odróżnienie żadnego z oznaczonych nim towarów od towarów konkurentów. Okoliczność, że właściwy krąg odbiorców jest przyzwyczajony do postrzegania prostych oznaczeń graficznych zawierających linie lub paski jako znaków towarowych lub że liczni producenci zarejestrowali takie znaki towarowe w celu oznaczenia nimi towarów należących do klasy 25, nie pozwala na podważenie tego stwierdzenia.

A zatem zgłoszony znak towarowy stanowi bardzo prosty i zwyczajny motyw, który pełni wyłącznie funkcję ozdobną, i nie będzie postrzegany jako wskazanie pochodzenia handlowego rozpatrywanych towarów.

(por. pkt 17, 31, 32, 37)
1)

Zasądza się od Atlantic Energy Ltd zwrot na rzecz Komisji Wspólnot Europejskich kwoty 226010 EUR wraz z odsetkami określonymi w art. 23 ust. 1 ogólnych warunków umowy BU 183/95 UK/AT, za okres, po pierwsze — od dnia 1 czerwca 1996 r. do dnia , a po drugie — od dnia do dnia , z potrąceniem kwoty 3610,53 EUR; ta ostateczna kwota wierzytelności jest należna wraz z odsetkami przewidzianymi w art. 23 ust. 1 przytoczonych wyżej ogólnych warunków umowy, liczonych od dnia aż do dnia całkowitego uregulowania wierzytelności.
Jeśli chodzi o intensywność kontroli sądowej, w rozporządzeniu nr 423/2007 dotyczącym środków ograniczających wobec Iranu należy wyróżnić dwa rodzaje elementów. W istocie, z jednej strony, przepisy omawianego rozporządzenia określają ogólne zasady ustanowionych w nim środków ograniczających. Z drugiej strony załącznik V do tego rozporządzenia, w którym wymienione są podmioty objęte środkami w postaci zamrożenia funduszy, przyjętymi na podstawie art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia, zawiera wszystkie akty wykonawcze do tych przepisów ogólnych dla konkretnych podmiotów.

Co się tyczy pierwszego rodzaju elementów, Rada dysponuje szerokim zakresem uznania w odniesieniu do okoliczności podlegających uwzględnieniu w celu podjęcia środków w postaci sankcji ekonomicznych i finansowych na podstawie art. 60 WE i 301 WE, zgodnie ze wspólnym stanowiskiem przyjętym w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. W związku z tym, że Sąd w szczególności nie może zastąpić oceny Rady własną oceną dowodów, faktów i okoliczności uzasadniających przyjęcie takich środków, sprawowana przez Sąd kontrola musi być ograniczona do badania zgodności z wymogami proceduralnymi i obowiązkiem uzasadnienia, dokładności ustaleń faktycznych oraz tego, czy nie zachodzi oczywisty błąd w ocenie lub nadużycie władzy. Ograniczona kontrola znajduje zastosowanie w szczególności do oceny względów związanych ze stosownością wydania decyzji.

Jeśli chodzi o kontrolę zgodności z prawem decyzji, na mocy której podmiot jest umieszczany w wykazie załącznika V do rozporządzenia nr 423/2007, na podstawie art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia, do Sądu należy sprawdzenie w szczególności, biorąc pod uwagę zarzuty nieważności podniesione przez zainteresowany podmiot lub podniesione z urzędu, czy dany przypadek odpowiada jednej z czterech sytuacji określonych w art. 7 ust. 2 lit. a)–d) omawianego rozporządzenia. W konsekwencji sądowa kontrola legalności spornej decyzji obejmuje ocenę faktów i okoliczności wskazanych na dowód jej zgodności z prawem, jak również zbadanie dowodów i informacji, na których ocena ta została oparta. Sąd ma również obowiązek upewnić w kwestii przestrzegania prawa do obrony i wymaganego w tym względzie uzasadnienia, jak również w razie konieczności o zasadności nadrzędnych wymogów, jakie w drodze wyjątku wskazała Rada w celu uchylenia się od tego obowiązku.

(por. pkt 44–46)