ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Prawo Komisji do wniesienia skargi – Wykonywanie uprawnień dyskrecjonalnych – Prawo jednostek do domagania się od Komisji zajęcia stanowiska – Brak – Związek z uprawnieniem Komisji do przyznania zwolnień – Brak (art. 226 WE, art. 141 EWEA) (por. pkt 42-43, 56, 67)

2. Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Niezgodność z prawem Bezprawność – Niewszczęcie przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Czyn niezawierający znamion bezprawności (art. 226 WE, art. 288 akapit drugi WE, art. 141 EWEA) (por. pkt 52-53)

3. EWEA – Traktat – Zakres stosowania – Działania wojskowe – Wyłączenie – Skutki dla zdrowia publicznego wypadku nuklearnego, który wydarzył się w dziedzinie wojskowej – Brak wpływu (traktat EWEA) (por. pkt 66)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołania od postanowień Sądu (czwarta izba) z dnia 24 marca 2010 r. w sprawach T‑516/08 Eriksen przeciwko Komisji, T‑6/09 Hansen przeciwko Komisji i T‑5/09 Lind przeciwko Komisji, w których Sąd odrzucił jako oczywiście pozbawione jakiejkolwiek podstawy prawnej skargi o odszkodowanie i zadośćuczynienie mające na celu uzyskanie naprawienia szkody, którą swoim zdaniem ponieśli skarżący w następstwie niepodjęcia przez Komisję środków niezbędnych w celu zobowiązania Danii do przestrzegania dyrektywy 96/29 ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego (Dz.U. L 159, s. 1) i do zastosowania tych przepisów do pracowników narażonych na skutki wypadku jądrowego w Thule (Grenlandia), co stanowiło naruszenie uchwały Parlamentu Europejskiego w sprawie konsekwencji tej katastrofy dla zdrowia ludności podjętej w dniu 20 kwietnia 2007 r. [petycja 720/2002, 2006/2012 (INI)]

Sentencja

Sentencja

1) Odwołania zostają oddalone.

2) Heinz Helmuth Eriksen, Bent Hansen i Brigit Lind zostają obciążeni kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy

–

Procedura

–

Uzasadnienie decyzji

–

Artykuł 73 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 40/94

–

Zakres identyczny z zakresem art. 253 WE (art. 253 WE; rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 73 zdanie pierwsze) (por. pkt 39, 40)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) z dnia 3 marca 2010 r. w sprawie T‑321/07 Lufthansa AirPlus Servicekarten przeciwko OHIM i Applus Servicios Tecnológicos, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez właściciela słownego wspólnotowego znaku towarowego „AirPlus International”, zarejestrowanego dla towarów i usług należących do klas 9, 35, 36 i 42, na decyzję R 310/2006‑2 Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 7 czerwca 2007 r. oddalającą odwołanie do decyzji Wydziału Sprzeciwów, na mocy której nie uwzględniono sprzeciwu wnoszącej odwołanie wobec rejestracji graficznego znaku towarowego „A+” dla towarów i usług należących do klas 9, 35, 36, 37, 40, 41 i 42.

Sentencja

Sentencja

1) Odwołanie zostaje odrzucone.

2) Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Bezwzględna przesłanka procesowa – Rozpoczęcie biegu terminu – Data publikacji danego aktu – Akt, który nadal wywołuje skutki – Brak wpływu (art. 263 akapit szósty TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 45 akapit drugi; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 81 § 1, 2) (por. pkt 8-9)

2. Postępowanie – Skarga osoby fizycznej lub prawnej o stwierdzenie naruszenia prawa Unii przez państwo członkowskie – Oczywisty brak właściwości sądu Unii – Niedopuszczalność (art. 258 TFUE, 259 TFUE, 267 TFUE) (por. pkt 13-15)

3. Odwołanie – Zarzuty – Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem – Brak określenia podnoszonego naruszenia prawa – Niedopuszczalność (art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 112 § 1 lit. c)) (por. pkt 18)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 30 września 2010 r. w sprawie T‑311/10 Platis przeciwko Radzie i Grecji, w którym to postanowieniu Sąd oddalił skargę mającą na celu stwierdzenie nieważności wielu rozporządzeń Rady wydanych w 1997, 1998, 1999 i 2000 r. w sprawie określonych przepisów odnoszących się do wprowadzenia euro, nominałów i specyfikacji technicznych monet denominowanych w euro przeznaczonych do obrotu oraz do kursów wymiany między euro a walutami państw członkowskich przyjmujących euro, jak również stwierdzenie nieważności ustaw krajowych 2842/2000 i 2948/2001 transponujących do greckiego porządku prawnego zakwestionowane rozporządzenia – Oczywista niedopuszczalność – Oczywisty brak kompetencji

Sentencja

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.

2) M. Platis ponosi własne koszty.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Prawo wspólnotowe – Zasady – Równość traktowania – Dyskryminacja ze względu na przynależność państwową – Związek pomiędzy art. 12 WE a art. 43 WE i 56 WE (art. 12 WE, 43 WE, 56 WE) (por. pkt 23, 24)

2. Swobodny przepływ kapitału – Ograniczenia – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy od osób prawnych – Opodatkowanie dywidend (art. 56 WE, art. 58 WE) (por. pkt 36-38, 40, 41, 43; sentencja)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Supremo Tribunal Administrativo – Zgodność z art. 12 WE, 43 WE, 56 WE, art. 58 ust. 3 WE (obecnie art. 18, 49, 63 i art. 65 ust. 3 TFUE) oraz z art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, s. 6) krajowego ustawodawstwa podatkowego dotyczącego opodatkowania dywidendy wypłacanej przez spółkę będącą rezydentem spółce nie będącej rezydentem, której udział w kapitale zakładowym spółki wypłacającej dywidendę jest niższy niż 25% – Opodatkowanie poprzez pobranie u źródła według stawki 15% przewidziane w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez oba zainteresowane państwa – Zwolnienie dywidendy wypłacanej spółkom będącym rezydentami

Sentencja

Sentencja

Artykuły 56 WE i 58 WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu systemu podatkowego wynikającego z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między dwoma państwami członkowskim, która przewiduje pobranie u źródła podatku w wysokości 15% dywidendy wypłaconej przez spółkę mającą siedzibę w jednym z tych państw członkowskich spółce mającej siedzibę w drugim z tych państw członkowskich, podczas gdy uregulowania krajowe pierwszego z tych państw członkowskich zwalniają z tego opodatkowania dywidendę wypłacaną spółce będącej rezydentem. Inna wykładnia byłaby możliwa tylko w przypadku, gdyby podatek pobrany u źródła mógł zostać zaliczony na podatek należny w drugim państwie członkowskim w wysokości równej różnicy w traktowaniu spółek. Zadaniem sądu krajowego jest ustalić, czy całość postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu zawartej w dniu 26 października 1993 r. między Republiką Portugalską a Królestwem Hiszpanii pozwala wyrównać w ten sposób ową nierówność traktowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postanowienia podatkowe

–

Podatki wewnętrzne

–

Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdu samochodowego na terytorium kraju

–

Podatek mający zastosowanie do przywożonych pojazdów używanych i niemający żadnego odpowiednika w odniesieniu do znajdujących się na rynku krajowym pojazdów w tym samym wieku i o takim samym stopniu zużycia

–

Niedopuszczalność (art. 110 TFUE) (por. pkt 22

–

23, 25; sentencja)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Curtea de Apel Timişoara – Rejestracja pojazdów używanych wcześniej zarejestrowanych w innym państwie członkowskim – Podatek ekologiczny nakładany na pojazdy samochodowe przy ich pierwszej rejestracji w państwie członkowskim – Zgodność przepisów krajowych z art. 110 TFUE – Ważność zwolnienia z zapłaty podatku ustanowionego dla niektórych kategorii pojazdów

Sentencja

Sentencja

Artykuł 110 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustanowieniu przez państwo członkowskie podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy samochodowe, pobieranego przy pierwszej rejestracji pojazdu w tym państwie członkowskim, jeżeli ten środek podatkowy zostaje ukształtowany w sposób zniechęcający do wprowadzania do ruchu w tymże państwie członkowskim pojazdów używanych nabytych w innych państwach członkowskich, nie zniechęcając równocześnie do nabywania na rynku krajowym pojazdów używanych w tym samym wieku i o takim samym stopniu zużycia.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postanowienia podatkowe

–

Podatki wewnętrzne

–

Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdu samochodowego na terytorium kraju

–

Podatek mający zastosowanie do przywożonych pojazdów używanych i niemający żadnego odpowiednika w odniesieniu do znajdujących się na rynku krajowym pojazdów w tym samym wieku i o takim samym stopniu zużycia

–

Niedopuszczalność (art. 110 TFUE) (por. pkt 20, 21, 23; sentencja)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Curtea de Apel Craiova - Rejestracja używanych pojazdów uprzednio zarejestrowanych w innych państwach członkowskich – Podatek ekologiczny nakładany na pojazdy samochodowe przy ich pierwszej rejestracji w danym państwie członkowskim – Zgodność przepisów krajowych z art. 110 TFUE – Czasowe zwolnienie dotyczące pojazdów o określonych parametrach

Sentencja

Sentencja

Artykuł 110 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustanowieniu przez państwo członkowskie podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy samochodowe, pobieranego przy pierwszej rejestracji pojazdu w tym państwie członkowskim, jeżeli ten środek podatkowy zostaje ukształtowany w sposób zniechęcający do wprowadzania do ruchu w tymże państwie członkowskim pojazdów używanych nabytych w innych państwach członkowskich, nie zniechęcając równocześnie do nabywania na rynku krajowym pojazdów używanych w tym samym wieku i o takim samym stopniu zużycia.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postanowienia podatkowe

–

Podatki wewnętrzne

–

Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdu samochodowego na terytorium kraju (art. 110 TFUE) (por. pkt 20

–

22; sentencja)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Curtea de Apel Bacău Secţia Comercială, Contencios Administrativ şi Fiscal – Rejestracja używanych pojazdów uprzednio zarejestrowanych w innym państwie członkowskim – Podatek ekologiczny obciążający pojazdy samochodowe podczas ich pierwszej rejestracji w państwie członkowskim – Zgodność przepisów krajowych z art. 110 TFUE – Dyskryminacja w stosunku do używanych pojazdów uprzednio zarejestrowanych na terytorium tego państwa członkowskiego i niepodlegających temu podatkowi przy późniejszej sprzedaży i nowej rejestracji

Sentencja

Sentencja

Artykuł 110 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustanowieniu przez państwo członkowskie podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy samochodowe, pobieranego przy pierwszej rejestracji pojazdu w tym państwie członkowskim, jeżeli ten środek podatkowy zostaje ukształtowany w sposób zniechęcający do wprowadzania do ruchu w tymże państwie członkowskim pojazdów używanych nabytych w innych państwach członkowskich, nie zniechęcając równocześnie do nabywania na rynku krajowym pojazdów używanych w tym samym wieku i o takim samym stopniu zużycia.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Odwołanie – Zarzuty – Zarzut skierowany wobec przyjętego przez Sąd postanowienia o niedopuszczalności skargi – Dopuszczalność niezależnie od argumentacji przedstawionej Sądowi (art. 230 akapit czwarty WE) (por. pkt 25)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Odmowa przez Komisję wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Wykluczenie (art. 226 WE, 230 WE) (por. pkt 29)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (druga izba) z dnia 24 sierpnia 2010 r. w sprawie T‑386/09 Grúas Abril Asistencia przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności pisma Komisji z dnia 7 sierpnia 2009 r., w którym instytucja ta poinformowała skarżącą, że fakty będące przedmiotem wniesionej przez nią do Komisji skargi nie pozwalają na wyciągnięcie wniosku, iż doszło do naruszenia art. 81 WE, 82 WE i 86 WE i że sprawie tej nie zostanie nadany dalszy bieg.

Sentencja

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.

2) Grúas Abril Asistencia, SL, zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Polityka społeczna

–

Porozumienie ramowe dotyczące pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC

–

Dyrektywa 97/81

–

Uregulowania krajowe wprowadzające obowiązek przechowywania i ogłaszania umów o pracę oraz rozkładów czasu pracy pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin (dyrektywa Rady 97/81, załącznik, klauzula 4, klauzula 5 ust. 1) (por. pkt 45-46, 49-50, 55-56; sentencja)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Arbeidshof te Antwerpen (Afdeling Hasselt) – Wykładnia dyrektywy Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotyczącej Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. 1998, L 14, s. 9) – Uregulowania krajowe wprowadzające system ogłaszania i kontroli rozkładów czasu pracy pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin, przewidujący obowiązkowe sporządzanie i przechowywanie, pod rygorem sankcji karnych lub administracyjnych, dokumentów ewidencjonujących dokładny czas pracy każdego z pracowników

Sentencja

Sentencja

Klauzulę 4 porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin załączonego do dyrektywy Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotyczącej porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które nakładają na pracodawców obowiązek przechowywania i ogłaszania umów o pracę oraz rozkładów czasu pracy pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin, o ile dowiedzione zostanie, że uregulowania te nie prowadzą do traktowania takich pracowników w sposób mniej korzystny niż pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin, znajdujących się w porównywalnej sytuacji lub – jeśli występuje różnica w traktowaniu – o ile dowiedzione zostanie, że jest ona uzasadniona względami obiektywnymi i nie wykracza poza to, co konieczne do osiągnięcia celów, których realizacji służy jej istnienie.

Zadaniem sądu krajowego jest dokonanie niezbędnych ustaleń faktycznych i prawnych, w szczególności na gruncie właściwego prawa krajowego, w celu dokonania oceny, czy w rozpatrywanej przezeń sprawie przesłanki te są spełnione.

Gdyby sąd krajowy doszedł do wniosku, że rozpatrywane w toczącym się przed nim postępowaniu uregulowania krajowe są niezgodne z klauzulą 4 porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin załączonego do dyrektywy 97/81, klauzulę 5 pkt 1 tego porozumienia należałoby interpretować w ten sposób, że także ona stoi ona na przeszkodzie takim uregulowaniom.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Właściwość Sądu – Kontrola zgodności z prawem decyzji izb odwoławczych – Kontrola kwalifikacji prawnej nadanej okolicznościom faktycznym sporu – Zaliczenie (rozporządzenie nr 40/94, art. 63) (por. pkt 47, 48)

2. Odwołanie – Zarzuty – Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów – Niedopuszczalność – Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia – Zarzut przeinaczenia okoliczności faktycznych (art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 112 § 1 akapit pierwszy lit. c)) (por. pkt 66, 67)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie T‑60/09 Herhof przeciwko OHIM – Stabilator, na mocy którego Sąd oddalił skargę właściciela słownego wspólnotowego znaku towarowego STABILAT, zarejestrowanego dla towarów i usług należących do klas 1, 7, 11, 20, 37, 40 i 42, na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 grudnia 2008 r. oddalającą jego sprzeciw wobec rejestracji graficznego wspólnotowego znaku towarowego stabilator dla towarów i usług należących do klas 19, 37 i 42 – Błędna ocena podobieństwa usług oznaczonych kolidującymi ze sobą znakami towarowymi – Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym

Sentencja

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.

2) Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Summary



Keywords

Zbliżanie ustawodawstw – Jednolite ustawodawstwo – Własność przemysłowa i handlowa – Prawo do patentu – Dodatkowe świadectwo ochronne dla produktów leczniczych – Warunki przyznania – Produkt objęty patentem podstawowym pozostającym w mocy

(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 469/2009, art. 3 lit. a))

Summary

Artykuł 3 lit. a) rozporządzenia nr 469/2009 dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, by służby państwa członkowskiego właściwe w dziedzinie własności przemysłowej wydały dodatkowe świadectwo ochronne, jeżeli aktywny czynnik wskazany we wniosku, choć jest wymieniony w zastrzeżeniach do patentu podstawowego jako aktywny składnik wchodzący w skład mieszaniny z innym aktywnym składnikiem, nie jest przedmiotem zastrzeżenia dotyczącego wyłącznie tego aktywnego czynnika.

(por. pkt 39; sentencja)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Odwołanie

–

Zarzuty

–

Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem

–

Brak określenia podnoszonego naruszenia prawa

–

Niedopuszczalność (art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 112 § 1 akapit pierwszy lit. c)) (por. pkt 41)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 8 września 2010 r. w sprawie T‑369/09 Quinta do Portal przeciwko OHIM – Vallegre, którym Sąd oddalił skargę na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 czerwca 2009 r. (sprawa R 1012/2008–1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Vallegre i Vinhos do Porto, SA a Sociedade Quinta do Portal, SA

Sentencja

Sentencja

1) Odwołanie zostaje odrzucone.

2) Quanta do Portal SA zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Zbliżanie ustawodawstw

–

Wzory

–

Dyrektywa 98/71

–

Zasada kumulacji ochrony wzorów z ochroną prawa autorskiego

–

Przepisy krajowe wykluczające całkowicie, albo w granicach wcześniejszego używania, spod ochrony na podstawie prawa autorskiego wzory, które stały się własnością publiczną przed ich wejściem w życie w odniesieniu do osób trzecich, które wytworzyły i wprowadziły do obrotu produkty wykonane zgodnie z tymi wzorami

–

Niedopuszczalność (dyrektywa nr 98/71 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 17) (por. pkt 24

–

28, 32

–

34; sentencja)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Corte d’Appello di Milano – Wykładnia art. 17 oraz 19 dyrektywy 98/71/WE Parlamentu i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów – Przepisy krajowe dokonujące transpozycji dyrektywy przez wprowadzenie ochrony praw autorskich do wzorów – Przysługująca państwu członkowskiemu możliwość rozszerzenia warunków przyznawania rzeczonej ochrony

Sentencja

Sentencja

Wykładni art. 17 dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów należy dokonywać w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, wykluczającym albo całkowicie, albo w granicach wcześniejszego używania, spod ochrony na podstawie prawa autorskiego tego państwa członkowskiego wzory, które stały się własnością publiczną przed wejściem w życie tych przepisów w odniesieniu do wszystkich osób trzecich, które wytworzyły już lub wprowadziły do obrotu w tym państwie członkowskim produkty wykonane zgodnie ze wspomnianymi wzorami przed tą datą.
Keywords

Summary



Keywords

Umowy międzynarodowe – Porozumienie tworzące Europejski Obszar Gospodarczy – Swobodny przepływ kapitału – Ograniczenia

(Porozumienie EOG, art. 40, załącznik XII; dyrektywa Rady 88/361, art. 6 ust 4)

Summary

Artykuł 40 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) z dnia 2 maja 1992 r. należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które – opierając się na art. 6 ust. 4 dyrektywy 88/361 w sprawie wykonania art. 67 traktatu [artykuł uchylony przez traktat z Amsterdamu] – zakazują obywatelowi Księstwa Lichtensteinu nabycia drugiego miejsca zamieszkania położonego w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej, wobec czego organ krajowy nie powinien zastosować takich przepisów krajowych.

W istocie od dnia 1 maja 1995 r. – daty wejścia w życie porozumienia EOG w stosunku do Księstwa Lichtensteinu – i we wskazanych w nim dziedzinach państwa członkowskie mogą utrzymywać w mocy przepisy ograniczające swobodny przepływ kapitału w stosunku do Księstwa Lichtensteinu i powoływać się na nie jedynie wtedy, gdy na mocy prawa Unii przepisy te mogą być stosowane wobec innych państw członkowskich Unii.

(por. pkt 39, 51; sentencja)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Odwołanie

–

Zarzuty

–

Błąd w ustaleniach faktycznych

–

Niedopuszczalność

–

Kontrola oceny dowodów przez Trybunał

–

Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia (art. 256 ust. 1 akapit drugi TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy) (por. pkt 31)

Subject of the case

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 9 września 2010 r. w sprawie T‑106/09 adp Gauselmann przeciwko OHIM, którym Sąd oddalił wniesioną przez właściciela słownego krajowego znaku towarowego „Merkur” zarejestrowanego dla towarów należących do klas 6, 9, 28, 35, 37, 41 i 42 skargę o stwierdzenie nieważności decyzji R 1266/2007–1 Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 12 stycznia 2009 r., oddalającej odwołanie wniesione od decyzji Wydziału Sprzeciwów, który oddalił sprzeciw wniesiony przez skarżącą wobec rejestracji graficznego znaku towarowego „Archer Maclean’s Merkury” dla towarów należących do klas 9, 16 i 28 – Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Kryteria oceny

Sentencja

Sentencja

1) Odwołanie zostaje oddalone.

2) adp Gauselmann GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.