PL
ZbiórOrzeczeń
ECLI:EU:F:2010 :115 1WYROK SĄDU D O SPRAW S ŁUŻBY PU BLICZNEJ
(druga izba)
z dnia 30 września 2010 r.
Sprawa F-36/05
Gudrun Sc hulze
pr zeciwko
Komisji Europejskiej
Służba publiczna — Urzędnicy — Powołanie — Kandydaci wpisani na listę rezerw y kadr owej przed 
wejściem w życie no wego regulaminu pracowniczego — Przepisy przejściowe dotyczące zaszeregowania 
do grupy w chwili zatrudnienia — Zaklasyfikowanie na stopień — Artykuł 32 regulaminu 
pracowniczego — Artykuły 2, 5 i 12 załącznika XIII d o regulaminu pracowniczego — Dyskryminacja ze 
względu na wiek — Jednakowe w y nagrodzenie za pracę jednakowej wartości — Zasada d obrej 
administracji — Obowiązek staranności
Pr zedmiot:Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której G. Schulze żąda: 
tytułem ż ądania głównego – stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 8 lutego 
2005 r. w sprawie oddalenia jej zażalenia oraz decyzji Komisji z dnia 11 października 
2004 r. w sprawie zaszeregowania jej do grupy A*6 s topień 2; pomocniczo – z asądzenia 
od Komisji odszkodowania na jej rzecz.
Or zec zenie:Skarga zostaje oddalona. Każda strona pokry wa własne ko szty
Stresz c zenie
1. Urzędnicy — Status urzędnika — Warunki nabycia
(regulamin pracowniczy, art. 3)
2. Urzędnicy — Zatrudnienie — Powołanie do grupy zaszeregowania — Wprowadzenie nowej struktury 
zatrudnienia rozporządzeniem n r 723/2004 — Przepisy przejściowe dotyczące powołania do grupy 
zaszeregowania
(regulamin pracowniczy, art. 7 ust. 1, art. 27 a kapit pierwszy, art. 29 u st. 1, załącznik XIII, art. 12 
ust. 3; rozporządzenie Rady nr 723/2004 )
3. Urzędnicy — Zatrudnienie — Powołanie do grupy zaszeregowania — Wprowadzenie nowej struktury 
zatrudnienia rozporządzeniem n r 723/2004 — Przepisy przejściowe dotyczące powołania do grupy 
zaszeregowania
(regulamin pracowniczy, załącznik XIII, art. 12 u st. 3; rozporządzenie Rady nr 723/2004 )
2 ECLI:EU:F:2010 :115STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-36/05
SCHULZEPRZECIWKOKOMISJI
4. Urzędnicy — Obsadzanie stanowisk — Zgodność między grupą zaszeregowania a stanowiskiem — 
Określenie poziomu stanowiska do obsadzenia
(regulamin pracowniczy, art. 5 ust. 4, art. 7 ust. 1, art. 62 a kapit pierwszy, załącznik I; rozporządzenie 
Rady nr 723/2004 )
5. Urzędnicy — Zasady — Obowiązek staranności ciążący na a dministracji — Zasada d obrej 
administracji — Granice
(regulamin pracowniczy, załącznik XIII, art. 12 u st. 3)
1. Jak w y nika z art. 3 regulaminu p racowniczego, powołanie n a u rzędnika m usi w y nikać 
z jednostronnego aktu organu powołującego określającego da tę, z którą powołanie staje się skuteczne, 
oraz stanowisko, jakie m a zajmować zainteresowany. Zatem d opiero po tym, jak zostanie w y dana 
dotycząca go d ecyzja, laureat otwartego kon kursu m oże p owoły wać się n a status urzędnika 
i w związku z tym żądać stosowania w stosunku d o niego przepisów regulaminu.
(zob. pkt 48)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-58/05 C enteno M ediavilla i in. przeciwko K omisji, 11 lipca 2007 r., Zb.Orz. 
s. II-2523 , pkt 54, 55
2. Pod rygorem c ałkowitego zablokowania procesu zmian prawa, zasada r ówności nie może stanowić 
bariery dla wprowadzenia do przepisów regulaminu pracowniczego przez prawodawcę w dowolnym 
momencie zmian, które uzna on z a zgodne z interesem s łużby, choćby zmienione przepisy były mniej 
korzystne w porównaniu z dawnymi.
W z wiązku z tym prawodawca mógł w ramach reformy regulaminu pracowniczego ustanowić przepisy 
stanowiące, że laureaci kon kursu, którzy przed dniem 1 maja 2004 r. mieli zostać zatrudnieni w grupie 
zaszeregowania A 7 lub A 6, będą od tej daty zatrudniani w grupie zaszeregowania A*6 , oraz obniżyć 
jednocześnie przysługujące w tych grupach zaszeregowania w y nagrodzenie.
Swoim p ostępowaniem p rawodawca n ie n aruszył zasady równości, a w szczególności zakazu 
dyskryminacji ze względu na wiek, ponieważ tabela ko relacji stopni zaszeregowania zawarta w art. 12 
ust. 3 załącznika XIII d o regulaminu p racowniczego o raz kw oty m iesięcznego w y nagrodzenia 
podstawowego w sposób oczy wisty pozostają bez związku, bezpośredniego lub pośredniego, z wiekiem 
zainteresowanych.
Ponadto zgodnie z zasadą w y nikającą z przepisów ar t. 7 ust. 1, art. 27 akapit pierwszy oraz art. 29 u st. 1 
regulaminu pracowniczego, która s tanowi, że poziom s tanowisk ustala się w zależności od ich 
charakteru, wagi i znaczenia, niezależnie od kw alifikacji zainteresowanych, tabela ko relacji stopni 
zaszeregowania zawarta w art. 12 u st. 3 załącznika XIII d o regulaminu pracowniczego wprowadza 
rozróżnienie m iędzy podstawową grupą zaszeregowania A*5 a w yższą grupą A*6 , co m a na celu 
uwzględnienie w y maganego na tym poziomie stanowisk doświadczenia.
ECLI:EU:F:2010 :115 3STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-36/05
SCHULZEPRZECIWKOKOMISJI
Nie można zatem u trzymy wać, że art. 12 u st. 3 załącznika XIII d o regulaminu pracowniczego stoi na 
przeszkodzie uwzględnieniu doświadczenia zawodowego; wręcz przeciwnie, zobowiązuje on o rgan 
powołujący do w zięcia g o pod uwagę w interesie służby przy określaniu w sposób obiekty wny 
poziomu stanowisk do obsadzenia.
(zob. pkt 58–62)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa C-443/07 P Centeno M ediavilla i in. przeciwko K omisji, 22 grudnia 2008 r., Zb.Orz. s. I-10945 , 
pkt 83
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-121/97 R yan przeciwko T rybunałowi Obrachunkowemu, 30 września 1998 r., Rec. 
s. II-3885 , pkt 98, 104; sprawa T-135/05 C ampoli przeciwko K omisji, 29 listopada 2006 r., Zb.Orz.SP s. I-A-2-297, 
II-A-2-1527 , pkt 105; ww . sprawa Centeno M ediavilla i in. przeciwko K omisja, pkt 86, 89, 113
Sąd do spraw S łużby Publicznej: sprawa F-54/06 D avis i in. przeciwko R adzie, 19 czerwca 2007 r., Zb.Orz.SP 
s. I-A-1-165, II-A-1-911, pkt 81
3. Prawo zatrudnionych u tego samego pracodawcy pracowników, w ykonujących pracę o takiej samej 
wartości, do otrzymy wania jednakowego w y nagrodzenia stanowi kon kretny w y raz ogólnej zasady 
równości. Zapewnienie poszanowania tej zasady jest zadaniem S ądu do spraw S łużby Publicznej. 
Prawo to statuują ponadto ar t. 7 M iędzynarodowego p aktu p raw g ospodarczych, s połecznych 
i kulturalnych oraz kon wencja nr 111 M iędzynarodowej Organizacji Pracy.
Niemniej zasada r ównego traktowania nie zabrania odmiennego traktowania porówny walnych sytuacji, 
jeżeli rozróżnienie uzasadnione jest obiekty wnymi i istotnymi względami, podlegającymi kon troli sądu.
Tymczasem w ramach reformy regulaminu p racowniczego p rawodawca m ógł dokonać zmian 
w korelacji grup zaszeregowania i stanowisk, w szczególności poprzez przyjęcie przepisów ar t. 12 
ust. 3 z ałącznika XIII d o regulaminu p racowniczego, ponieważ n ieodłączną cechą p rzepisu 
przejściowego jest to, że wprowadza on w y jątki od określonych przepisów regulaminu pracowniczego, 
na których stosowanie zmiana systemu musi z konieczności wpły wać.
W t ych okolicznościach sytuacji prawnej, w której znalazły się osoby powołane w charakterze 
urzędników po wejściu w życie reformy regulaminu pracowniczego, nie można postrzegać jako takiej 
samej sytuacji prawnej, jak ta, w której znajdowały się osoby zatrudnione przed dniem 1 maja 2004 r., 
których powołanie odbyło się pod rządami dawnego regulaminu pracowniczego.
Zważy wszy na reformę struktury stopni zaszeregowania, prawodawca nie postąpił również wbrew 
zasadzie jednakowego w y nagrodzenia z a p racę jednakowej w artości, przyznając u rzędnikom 
zatrudnionym p o wejściu w życie omawianej reformy w y nagrodzenie przysługujące grupie, do kt órej 
zostali on i zaszeregowani na podstawie art. 12 u st. 3 załącznika XIII d o regulaminu pracowniczego, 
niższe niż w y nagrodzenie przysługujące da wnym grupom, do których zostali zaszeregowani urzędnicy 
zatrudnieni przed dniem 1 maja 2004 r.
4 ECLI:EU:F:2010 :115STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-36/05
SCHULZEPRZECIWKOKOMISJI
W z wiązku z pow yższym okoliczność, że asystenci lub ad ministratorzy zatrudnieni przed dniem 1 maja 
2004 r. otrzymują w y ższe w y nagrodzenie niż asystenci lub ad ministratorzy zatrudnieni w charakterze 
urzędników p o tej da cie, nie narusza zasady jednakowego w y nagrodzenia z a pracę jednakowej 
wartości.
(zob. pkt 74–79)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa C-381/99 B runnhofer, 26 czerwca 2001 r., Rec. s. I-4961 , pkt 28; ww . sprawa Centeno M ediavilla 
i in. przeciwko K omisji, Rec. pkt 77–79, 105
Sąd Pierwszej Instancji: ww . sprawa Centeno M ediavilla i in. przeciwko K omisji, pkt 75, 80,114, 126 , 129
4. Z ar t. 7 ust. 1 w związku z art. 62 a kapit pierwszy regulaminu pracowniczego, stanowiącym, że 
urzędnik jest uprawniony do w y nagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi, 
w ynika, iż po tym, jak zostanie ustalone jego zaszeregowanie, a tym samym w y nagrodzenie, urzędnik 
nie może zostać obsadzony na stanowisku, które nie odpowiada t emu zaszeregowaniu. Innymi słow y, 
grupa zaszeregowania, a więc i w ynagrodzenie, do kt órego uprawniony jest urzędnik, p rzesądzają 
o zakresie obowiązków, jaki m oże mu zostać powierzony. W związku z tym zasada z godności między 
grupą z aszeregowania a stanowiskiem da je u rzędnikowi prawo o dmow y o bjęcia s tanowiska 
nieodpowiadającego jego grupie zaszeregowania i – w ostatecznej kon sekwencji – odmow y pe łnienia 
obowiązków nieodpowiadających jego w y nagrodzeniu.
Pow yższego nie zmienia okoliczność, że w art. 5 ust. 4 regulaminu pracowniczego i w załączniku I do 
regulaminu p racowniczego w brzmieniu n adanym r ozporządzeniem n r 723/2004 z mieniającym 
regulamin pracowniczy urzędników i warunki z atrudnienia innych pracowników n ie ustanowiono 
stałej ko relacji między określoną funkcją a daną grupą zaszeregowania. W ymienione przepisy nie 
zmieniają bowiem w y nikającej z art. 7 ust. 1 regulaminu pracowniczego zasady, że o poziomie 
stanowiska d o o bsadzenia n ależy p ostanowić p rzy u względnieniu w agi zadań z wiązanych 
z rozpatry waną funkcją oraz w y łącznie w świetle interesu służby. Oznaczają on e jedynie, że organ 
powołujący nie m a obowiązku o kreślenia p rzy publikacji ogłoszenia o naborze dokładnej grupy 
zaszeregowania n a stanowisku d o o bsadzenia. O mawiany o rgan p owinien jednak, w ramach 
przysługującego m u szerokiego zakresu uznania, zadbać po pierwsze o to, by podany w ogłoszeniu 
o naborze zakres grup zaszeregowania dostatecznie dobrze odzwierciedlał wagę zadań, a po dr ugie, by 
powołanie do kt órejkolwiek z tych grup zachow y w ało obiekty wny charakter, w szczególności pod 
kątem w agi oczekujących zadań.
(zob. pkt 80, 81)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-18/90 Jon gen przeciwko K omisji, 7 maja 1991 r., Rec. s. II-187, pkt 27; sprawa 
T-56/07 P Komisja przeciwko E conomidis, 8 lipca 2008 r., Zb.Orz.SP s. I-B-1-31, II-B-1-213, pkt 82–86; sprawa 
T-572/08 P Komisja przeciwko T raore, 18 czerwca 2009 r., Zb.Orz.SP s. I-B-1-39, II-B-1-223, pkt 38, 40, 41
5. Zasada d obrej administracji nie przew yższa swoją mocą wiążącą rozporządzenia. Dotyczy to również 
obowiązku s taranności organu ad ministracji w stosunku d o jego pracowników, odzwierciedlającego 
równowagę w zajemnych praw i obowiązków, którą regulamin p racowniczy stworzył w zakresie 
stosunków m iędzy organem p ublicznym a pracownikami służby publicznej. Obowiązek ten m usi 
zatem z awsze pozostawać w granicach zgodności z obowiązującymi unormowaniami.
ECLI:EU:F:2010 :115 5STRESZCZ ENIE–SPRAWAF-36/05
SCHULZEPRZECIWKOKOMISJI
W z wiązku z tym, zważy wszy na pozycję zajmowaną przez zasadę dobrej administracji i obowiązek 
staranności w hierarchii no rm, urzędnik powołany w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 
30 kwietnia 2006 r. nie może na ich podstawie domagać się innego rezultatu, niż to w y nika z art. 12 
ust. 3 załącznika XIII d o regulaminu p racowniczego, ponieważ instytucja związana jest jego 
przepisami.
(zob. pkt 86, 87)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T-123/89 Ch omel przeciwko K omisji, 27 marca 1990 r., Rec. s. II-131, pkt 32; sprawa 
T-65/92 A rauxo-Dumay przeciwko K omisji, 17 czerwca 1993 r., Rec. s. II-597, pkt 37; sprawy p ołączone T-97/92 
i T-111/92 R ijnoudt i Hocken przeciwko K omisji, 22 czerwca 1994 r., RecFP s. I-A-159, II-511, pkt 104; ww . sprawa 
Campoli przeciwko K omisji, pkt 149
Sąd do spraw S łużby Publicznej: sprawa F-43/05 Ch assagne przeciwko K omisji, 23 stycznia 2007 r., Zb.Orz.SP 
s. I-A-1-27, II-A-1-139, pkt 111