Keywords

Summary



Keywords

1. Postępowanie sądowe – Interwencja – Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Przesłanki dopuszczalności – Interes w rozstrzygnięciu w przedmiocie środka tymczasowego – Ocena w zależności od konsekwencji dla sytuacji ekonomicznej lub prawnej wnioskujących o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenientów

(statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 40)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Charakter kumulatywny – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych

(art. 256 ust. 1 TFUE, 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2)

3. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Wyważenie wszystkich spornych interesów – Zawieszenie wykonania decyzji Komisji dotyczącej zachowania poufności informacji zawartych w jednej z jej decyzji – Konieczność zachowania skuteczności orzeczenia wydanego przez Sąd w postępowaniu głównym

(art. 278 TFUE)

4. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Ciężar dowodu – Poważna i nieodwracalna szkoda po stronie skarżącego – Naruszenie jego własnego interesu – Naruszenie interesu pracowników skarżącej spółki – Wykluczenie

(art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2)

5. Prawa podstawowe – Poszanowanie życia prywatnego – Pojęcie życia prywatnego – Zastosowanie do przedsiębiorstw – Zakres

(Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 7)

6. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Ryzyko naruszenia praw podstawowych w sposób poważny i nieodwracalny

(art. 6 ust. 1 akapit pierwszy TUE; art. 278 TFUE, 279 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 7, 47)

7. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Poważna i nieodwracalna szkoda – Szkoda wynikająca z decyzji Komisji oddalającej wniosek o objęcie poufnością dokumentów skopiowanych podczas kontroli w trybie art. 14 rozporządzenia nr 17 – Brak

(art. 278 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 2)

8. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki zastosowania – Fumus boni iuris – Analiza prima facie zarzutów podniesionych na poparcie skargi głównej – Skarga na decyzję Komisji odmawiającą zachowania poufności informacji zawartych w jednej z jej decyzji stwierdzających naruszenie art. 81 WE – Zarzuty dotyczące poufności informacji objętych tajemnicą handlową – Zarzuty niepozbawione prima facie podstaw

(art. 278 TFUE, 339 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 7, 47)

9. Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Spółki – Ustalenie informacji chronionych tajemnicą zawodową – Wyważenie ogólnego interesu w zachowaniu przejrzystości działania Unii ze słusznymi interesami sprzeciwiającymi się ujawnieniu

(art. 339 TFUE; rozporządzenie nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady)

Summary

1. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 15–17, 20)

2. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 24, 25, 36)

3. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 28–33)

4. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 40)

5. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 44)

6. Mając na uwadze przesłankę pilnego charakteru i z zastrzeżeniem zbadania przesłanki dotyczącej fumus boni iuris wnioskowane środki tymczasowe powinny zostać przyznane wówczas, gdy prawa podstawowe skarżącego mogą zostać poważnie i nieodwracalnie naruszone w wyniku oddalenia wniosku w przedmiocie środka tymczasowego.

Najpóźniej bowiem od wejścia w życie traktatu z Lizbony, który podniósł kartę praw podstawowych do rangi prawa pierwotnego Unii i stanowi, że karta ma tę samą moc prawną co traktaty, immanentne ryzyko ciężkiego i nieodwracalnego naruszenia praw podstawowych należy zakwalifikować samo w sobie jako szkodę uzasadniającą przyznanie wnioskowanych środków ochrony tymczasowej.

(por. pkt 45, 53)

7. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 56)

8. W postępowaniu w przedmiocie środka tymczasowego przesłanka związana z fumus boni iuris jest spełniona, jeżeli co najmniej jeden z zarzutów powołanych przez stronę żądającą zastosowania środków tymczasowych na poparcie skargi głównej wydaje się na pierwszy rzut oka istotny, a w każdym razie niepozbawiony solidnych podstaw, ponieważ ujawnia istnienie złożonych kwestii prawnych, których rozwiązanie nie nasuwa się od razu i w związku z tym wymaga dokładnego badania, którego nie może przeprowadzić sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych, lecz powinno się ono odbyć w toku postępowania głównego, lub jeżeli prowadzona między stronami debata ujawnia istnienie istotnej kontrowersji prawnej, której rozwiązanie nie nasuwa się od razu.

W ramach wniosku o zawieszenie wykonania decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącego zmierzający do powstrzymania jej od opublikowania poufnych informacji zawartych w jednej z jej decyzji, sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych pod groźbą nieznajomości czysto akcesoryjnego i tymczasowego charakteru postępowania w przedmiocie środka tymczasowego, jak również pod groźbą immanentnego ryzyka unicestwienia praw podstawowych powołanych przez stronę występującą o uzyskanie ich tymczasowej ochrony, zasadniczo powinien wnioskować co do braku wystąpienia fumus boni iuris wyłącznie w przypadku, gdy poufny charakter danych informacji jest ewidentnie nieprawdziwy. Tak byłoby np. w przypadku, gdyby informacja stanowiąca tajemnicę handlową i której poufność podlega ochronie znajdowała się w publicznym rocznym bilansie skarżącego lub w akcie publikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

(por. pkt 58, 59)

9. Sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych nie może wykluczyć prima facie, że ujawnienie informacji dotyczących przedsiębiorstwa, które są znane wyłącznie przez wąskie grono osób może spowodować poważną szkodę dla skarżącego i to nawet, jeśli informacje te są datowane na okres pięciu lat lub więcej. Zainteresowana osoba może bowiem wykazać, że pomimo ich wieku te informacje wciąż stanowią zasadnicze elementy jej pozycji handlowej. Nie można również wykluczyć w sposób oczywisty, że art. 4 ust. 7 rozporządzenia nr 1049/2001, zgodnie z którym poufność interesów handlowych lub dokumentów wrażliwych może wyjątkowo obejmować okres 30 lat, a nawet wykraczać poza ten okres, jeśli to konieczne, może mieć wpływ na ocenę, którą należy dokonać w niniejszej sprawie.

W tym względzie, przy założeniu, że informacje mogą być uznane za stanowiące tajemnicę handlową skarżącego, rozstrzygnięcie kwestii, czy obiektywnie zasługują na ochronę, wymaga wyważenia między interesem skarżącego do ich niepublikowania i interesem ogólnym, zgodnie z którym działalność instytucji Unii powinna odbywać się w możliwie największym poszanowaniu zasady otwartości. Tymczasem takie wyważenie różnych interesów wymaga delikatnych ocen zarezerwowanych dla sędziego orzekającego w sprawie głównej.

(por. pkt 70–72)