ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a, 170b) (zob. pkt 15, 16, 21)
3.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a § 1, art. 170b) (zob. pkt 16–22)
1.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a, 170b) (zob. pkt 18, 22, 23, 26)
3.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Sprzeczność z orzecznictwem Trybunału – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a, 170b) (zob. pkt 15)
3.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a, 170b) (zob. pkt 16, 17)
2)

Artykuł 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 261/2004 należy interpretować w ten sposób, że – w wypadku odwołania przewidzianego pierwotnie lotu ze względu na zaistnienie nadzwyczajnej okoliczności – zmiana przez przewoźnika lotniczego planu podróży pasażera na lot prowadzący tego pasażera do miejsca docelowego w następny dzień po dniu przewidzianym pierwotnie stanowi „racjonalny środek”, zwalniający tego przewoźnika lotniczego z obowiązku zapłaty odszkodowania przewidzianego w art. 5 ust. 1 lit. c) i w art. 7 ust. 1 tego rozporządzenia, chyba że istniała inna możliwość bezpośredniej lub łączonej zmiany planu podróży w ramach lotu wykonywanego przez niego samego lub przez każdego innego przewoźnika lotniczego, zapewniającego wcześniejsze dotarcie do miejsca docelowego niż w przypadku kolejnego lotu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, z wyjątkiem sytuacji, gdy ten ostatni wykaże, że dokonanie takiej zmiany planu podróży stanowiłoby dla niego poświęcenie, jakiego nie można od niego wymagać, mając na uwadze możliwości jego przedsiębiorstwa w danym momencie, co powinien ustalić sąd odsyłający.
3.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a § 1, art. 170b) (zob. pkt 19–21, 23, 25)
Postanowienie wiceprezes Trybunału z dnia 8 grudnia 2020 r. –

Price/Rada

[sprawa C‑298/20 P(R)]

Odwołanie – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Porozumienie w sprawie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i z Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej – Decyzja (UE) 2020/135 – Utrata obywatelstwa Unii Europejskiej – Utrata prawa do głosowania – Wybory lokalne w państwie członkowskim miejsca zamieszkania – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak prawa do złożenia repliki – Badanie dopuszczalności skargi co do istoty – Oczywista niedopuszczalność skargi co do istoty

1. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Postępowanie – Możliwość ustnego przedstawienia uwag przez strony – Możliwość dopuszczenia uwag i dodatkowych dokumentów po zakończeniu procedury pisemnej lub po zakończeniu procedury ustnej – Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych (art. 278 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 39 akapit pierwszy, art. 53 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Sądem, art. 157 §§ 1, 2) (zob. pkt 24–27)

2. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Przesłanki dopuszczalności – Skarga – Wymogi formalne – Przedstawienie zarzutów uprawdopodabniających konieczność zastosowania żądanych środków – Możliwość uzupełnienia informacji i dowodów przedstawionych w skardze – Swobodna ocena przysługująca sądowi Unii (zob. pkt 29–32, 34)

3. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zawieszenie wykonania – Przesłanki dopuszczalności – Dopuszczalność prima facie skargi głównej – Wstępne badanie skargi głównej przez sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych (zob. pkt 51, 52, 53)

4. Odwołanie – Zarzuty – Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem – Brak określenia podnoszonego naruszenia prawa – Niedopuszczalność [art. 256 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 168 ust. 1 lit. d)] (zob. pkt 68, 69)

5. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Indywidualne oddziaływanie aktu o charakterze generalnym – Przesłanki – Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i z Euratomu i związana z nią decyzja Rady – Skarga wniesiona przez obywatela brytyjskiego będącego ekspatriantem w innym państwie członkowskim i który utracił swoje prawo głosowania i kandydowania w wyborach w tym państwie – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność (art. 263 akapit czwarty TFUE) (zob. pkt 75–80)

Sentencja

1) Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone.
3.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Sprzeczność z orzecznictwem Trybunału – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a, 170b) (zob. pkt 16)
2.

Ochrona konsumentów – Umowy o kredyt konsumencki – Dyrektywa Rady 2008/48 – Wymóg co do formy umowy o kredyt konsumencki – Uregulowanie krajowe nakładające obowiązek stosowania czcionki tego samego rodzaju, tego samego formatu i tej samej wielkości we wszystkich elementach umowy o kredyt – Dopuszczalność – Przesłanka – Przestrzeganie zasad zharmonizowanych w tej dyrektywie (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48, art. 10 ust. 2, art. 22 ust. 1) (zob. pkt 27, 28, 33, 35–37; sentencja)
4.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a, 170b) (zob. pkt 16, 18, 19, 21–24)
Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 marca 2021 r. –

Koppány 2007

(sprawa C‑523/20) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Zabezpieczenie społeczne – Rozporządzenie (UE) nr 1231/2010 – Właściwe ustawodawstwo – Zaświadczenie A1 – Artykuł 1 – Rozszerzenie prawa do uzyskania zaświadczenia A 1 na obywateli państw trzecich zamieszkujących legalnie na terytorium państwa członkowskiego – Legalne zamieszkiwanie – Pojęcie

Zabezpieczenie społeczne – Pracownicy migrujący – Uregulowania Unii – Podmiotowy zakres stosowania – Rozszerzenie na obywateli państw trzecich, którzy ze względu na swoje obywatelstwo nie korzystają z tych uregulowań – Warunek – Legalne zamieszkiwanie – Pojęcie – Zakres – Obywatele państw trzecich przebywający tymczasowo w państwie członkowskim i legalnie pracujący w różnych państwach członkowskich dla pracodawcy mającego siedzibę w pierwszym państwie członkowskim – Włączenie – Ustalenie dotyczącego zabezpieczenia społecznego ustawodawstwa mającego zastosowanie zgodnie z uregulowaniem Unii

(rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: nr 883/2004; nr 987/2009; nr 1231/2010, motyw 10, 11, art. 1)

(zob. pkt 23–29, 31, 32; sentencja)

Sentencja

Artykuł 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. rozszerzającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 i rozporządzenie (WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo należy interpretować w ten sposób, że obywatele państw trzecich przebywający tymczasowo w państwie członkowskim w oparciu o dokument pobytowy i dysponujący formularzem zgłoszenia miejsca zamieszkania potwierdzonym przez organ właściwy ds. cudzoziemców w tym państwie członkowskim mogą powoływać się na przepisy koordynujące przewidziane przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 465/2012 z dnia 22 maja 2012 r. i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego dla celów ustalenia prawa właściwego w zakresie zabezpieczenia społecznego, któremu podlegają, jeżeli zamieszkują i pracują legalnie na terytorium państw członkowskich.

( 1 ) Dz.U. C 28 z 25.1.2021.
2)

Peter Sabo, Lesoochranárske zoskupenie VLK, Hasso Krull, 2 Celsius, Bernard Auric, Tony Lowes, Kent Roberson, Hiite Maja SA, l’Association de lutte contre toutes formes de nuisance et de pollutions sur les communes de Meyreuil et Gardanne (ALNP Meyreuil – Gardanne) oraz Friends of the Irish Environment CLG pokrywają własne koszty.
1)

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do orzekania w skardze w zakresie, w jakim ma ona na celu zobowiązanie Rumunii do naprawienia szkody rzekomo poniesionej przez XX i in., członków Uniunea Revoluţionarilor din Români, oraz przyznanie im statusu osób politycznie prześladowanych w Rumunii.
1)

Punkt 53 wyroku z dnia 19 grudnia Amoena (C‑677/18, EU:C:2019:1142), w jego wersji angielskiej, należy interpretować w ten sposób, że: – w pierwszym zdaniu tego punktu słowa „them” i „their” odnoszą się do protez piersi, zaś słowa „they” odnoszą się do biustonoszy po mastektomii, – w drugim zdaniu tego punktu słowo „their” oraz dwa pierwsze wystąpienia słowa „they” odnoszą się do biustonoszy po mastektomii, podczas gdy ostatnie wystąpienie słowa „they” odnosi się do protez piersi.
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 14 kwietnia 2021 r. –

Casa di Cura Città di Parma

(sprawa C‑573/20) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Podatki – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Szósta dyrektywa 77/388/EWG – Artykuł 17 ust. 2 lit. a) – Podatnik mieszany – Proporcja podlegająca odliczeniu – Publiczne lub prywatne struktury zdrowotne wykonujące działalność objętą zwolnieniem – Uregulowanie krajowe wyłączające odliczenie VAT związanego z kupnem towarów lub usług wykorzystywanych na potrzeby działalności zwolnionej z podatku

1. Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Odliczenie podatku naliczonego – Powstanie i zakres prawa do odliczenia podatku – Towary i usługi służące wykonywaniu przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu – Publiczne lub prywatne struktury zdrowotne wykonujące działalność objętą zwolnieniem z podatku – Odmowa odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów lub usług wykorzystywanych na potrzeby tej działalności zwolnionej z podatku – Dopuszczalność [dyrektywa Rady 77/388, art. 17 ust. 2 lit. a)] (zob. pkt 20–23, 25–27; sentencja)

2. Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Pytania zadane bez wystarczającego wyjaśnienia kontekstu faktycznego i prawnego – Oczywista niedopuszczalność (art. 267 TFUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 53 § 2) (zob. pkt 32–34, 36)

Sentencja

Artykuł 17 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu, które nie zezwala na odliczenie podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego w związku z nabyciem towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby działalności zwolnionej z podatku i przewidujące w konsekwencji, że prawo podatnika mieszanego do odliczenia tego podatku jest obliczane na podstawie proporcji odpowiadającej stosunkowi pomiędzy kwotą transakcji dających prawo do odliczenia i kwotą transakcji dokonanych w ciągu roku, włączając świadczenia medyczno-sanitarne objęte zwolnieniem.

( 1 ) Dz.U. C 35 z 1.2.2021.
1.

Odwołanie – System wstępnego przyjęcia odwołania do rozpoznania – Kwestia mająca znaczenie dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania niewykazujący znaczenia kwestii prawnej – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58a; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 170a) (zob. pkt 16, 18–20, 24, 28–30)
Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 22 kwietnia 2021 r. –

British Airways

(sprawa C‑592/20)

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Artykuł 2 lit. b) i art. 7 ust. 1 – Odszkodowanie w przypadku dużego opóźnienia lotu łączonego do miejsca docelowego – Lot łączony zawierający liczne etapy lotu – Jedna rezerwacja – Odwołanie jednego z etapów lotu przez przewoźnika innego niż ten, u którego została dokonana jedna rezerwacja – Obsługujący przewoźnik lotniczy – Odległość, którą należy uwzględnić w celu określenia kwoty odszkodowania

1. Transport – Transport lotniczy – Rozporządzenie nr 261/2004 – Odszkodowanie i pomoc dla pasażerów – Obsługujący przewoźnik lotniczy – Pojęcie – Przewoźnik lotniczy, który nie zawarł umowy z danym pasażerem i który odwołał etap lotu, który miał przeprowadzić w ramach lotu łączonego będącego przedmiotem tej umowy – Włączenie [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 261/2004, art. 2, art. 3 ust. 5 zdanie drugie) (zob. pkt 22, 24, 26–28)

2. Transport – Transport lotniczy – Rozporządzenie nr 261/2004 – Wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów – Prawo do odszkodowania w przypadku opóźnienia – Lot łączony, składający się z dwóch lotów przeprowadzanych przez różnych przewoźników lotniczych i które były przedmiotem jednej rezerwacji – Duże opóźnienie wynikające z odwołania drugiego lotu, który miał być przeprowadzony przez przewoźnika lotniczego, z którym pasażer nie zawarł umowy przewozu – Możliwość wniesienia przez pasażera będącego ofiarą opóźnienia skargi odszkodowawczej przeciwko temu przewoźnikowi – Obliczanie kwoty odszkodowania – Odległość, którą należy wziąć pod uwagę – Uwzględnienie całkowitej odległości lotu od miejsca pierwszego odlotu do końcowego miejsca docelowego [rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 261/2004, art. 2 lit. b), art. 7 ust. 1] (zob. pkt 29, 32, 33, 35, 36; sentencja)

Sentencja

Artykuł 2 lit. b) i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, należy interpretować w ten sposób, że w ramach lotu łączonego składającego się z dwóch etapów, na który dokonano jednej rezerwacji, pasażer, który przyleciał do miejsca docelowego z opóźnieniem wynoszącym trzy godziny lub więcej, wynikającym z odwołania drugiego etapu lotu, który miał być przeprowadzony przez innego przewoźnika lotniczego niż przewoźnik, z którym pasażer zawarł umowę przewozu, może wytoczyć powództwo o odszkodowanie na podstawie art. 7 ust. 1 tego rozporządzenia przeciw temu przewoźnikowi lotniczemu i zażądać od niego zapłaty odszkodowania przewidzianego w tym przepisie, które ustalane jest na podstawie całkowitej długości lotu łączonego mierzonej od miejsca wylotu pierwszego etapu lotu do miejsca przylotu drugiego etapu lotu.
2)

Artykuł 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym przewidującym bezwzględnie, w przypadku udostępnienia do celów handlowych zakazanych loterii: – nałożenie minimalnej grzywny od każdego niedozwolonego automatu do gier, bez górnego limitu łącznej kwoty nałożonych grzywien, pod warunkiem że łączna kwota nałożonych grzywien nie będzie niewspółmierna do korzyści gospodarczej, jakiej mogłyby przysporzyć podlegające karze wykroczenia; – wymierzenie zastępczej kary pozbawienia wolności od każdego niedozwolonego automatu do gier, bez górnej granicy wymiaru orzeczonych zastępczych kar pozbawienia wolności, pod warunkiem że wymiar faktycznie nałożonej zastępczej kary pozbawienia wolności nie jest nadmierny w stosunku do wagi stwierdzonych wykroczeń, oraz – udział w kosztach postępowania wynoszący 10% nałożonych grzywien, pod warunkiem że udział ten nie jest nadmierny w stosunku do rzeczywistego kosztu takiego postępowania ani nie narusza prawa dostępu do sądu ustanowionego w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.
2)

Stwierdza się nieważność decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji wydanej podczas jej sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r., w sprawie obliczenia składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w odniesieniu do Hypo Vorarlberg Bank AG. Stwierdza się nieważność decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji wydanej podczas jej sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r., w sprawie obliczenia składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w odniesieniu do Hypo Vorarlberg Bank AG.
1.

Prawo Unii Europejskiej – Zasady – Prawo do obrony – Zasada kontradyktoryjności – Przestrzeganie w ramach postępowania sądowego – Zakres – Zarzut prawny podniesiony przez sąd z urzędu – Brak uwierzytelnienia decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) w sprawie obliczenia składek ex ante na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) – Brak skierowanego do stron zaproszenia do przedstawienia uwag w kwestii tego zarzutu – Naruszenie tej zasady (Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47) (zob. pkt 38–40, 45, 49–54, 60)
3)

Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że zobowiązuje on sąd krajowy do zaoferowania konsumentowi wyboru pomiędzy z jednej strony rewizją umowy poprzez zastąpienie warunku umownego ustalającego zmienną stopę procentową, który został uznany za nieuczciwy, warunkiem odwołującym się do wskaźnika przewidzianego w ustawie jako warunek zastępczy, a z drugiej strony unieważnieniem umowy kredytu hipotecznego w całości, jeżeli umowa nie może dalej obowiązywać bez tego warunku.
Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 9 listopada 2021 r.–

Agenzia delle dogane e dei monopoli – Ufficio delle dogane di Gaeta

(sprawa C‑255/20) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Podatki – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki akcyzowe – Dyrektywa 92/12/EWG – Artykuł 3 ust. 2 – Dyrektywa 2008/118/WE – Artykuł 1 ust. 2 – Dodatkowe podatki pośrednie nakładane na wyroby akcyzowe – Podatek regionalny od sprzedaży paliwa do pojazdów silnikowych – Szczególne cele – Brak

Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki akcyzowe – Dyrektywa 2008/118 – Wyroby objęte podatkiem akcyzowym – Ustawodawstwo krajowe ustanawiające podatek regionalny od sprzedaży paliwa do pojazdów silnikowych – Podatek mający na celu wyłącznie stanowić wkład do budżetu jednostek samorządu terytorialnego – Brak szczególnego celu – Niedopuszczalność

(dyrektywa Rady 2008/118, art. 1 ust. 2)

(zob. pkt 28, 32–37, 40; sentencja)

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym ustanawiającym podatek regionalny od sprzedaży benzyny do pojazdów silnikowych, gdyż – zważywszy, że wpływy z tego podatku mają wyłącznie na celu stanowić w sposób ogólny wkład do budżetu jednostek samorządu terytorialnego – nie można uznać, że podatek ten dąży do realizacji „szczególnego celu” w rozumieniu tego przepisu.

( 1 ) Dz.U. C 279 z 24.8.2020.
Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 17 listopada 2021 r. –

AKZ – Burgas

(sprawa C‑602/20) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Składki na zabezpieczenie społeczne – Zwrot nienależnie wpłaconych składek – Ograniczenie odsetek przy zwrocie – Krajowa autonomia proceduralna – Zasada równoważności – Zasada skuteczności – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Oczywista niedopuszczalność

Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Konieczność dostarczenia Trybunałowi wystarczających wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego i prawnego – Wskazanie przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne – Brak wyjaśnień co do związku między przepisami i zasadami prawa Unii podnoszonymi przez sąd odsyłający a ustawodawstwem krajowym mającym zastosowanie do sporu w postępowaniu głównym – Oczywista niedopuszczalność

[art. 267 TFUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 94 lit. a)]

(zob. pkt 20–28)

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad (najwyższy sąd administracyjny, Bułgaria), postanowieniem z dnia 30 września 2020 r., jest oczywiście niedopuszczalny.

( 1 ) Dz.U. C 28 z 25.1.2021.
17

Mimo iż sąd odsyłający wskazuje, iż jego zdaniem pojęcie „miejsca zamieszkania konsumenta” w rozumieniu rozporządzenia nr 1215/2012 należy rozumieć jako odsyłające do miejsce zamieszkania konsumenta w dniu wniesienia powództwa, zwraca się on do Trybunału z zapytaniem, czy pojęcie to należy interpretować w ten właśnie sposób, czy też pojęcie to odsyła do miejsca zamieszkania konsumenta w dniu powstania stosunku zobowiązaniowego między konsumentem a jego kontrahentem, co w kontekście postępowania głównego oznaczałoby dzień zawarcia przedmiotowej umowy kredytu.
15

W dniu 27 kwietnia 2020 r. sekretariat Trybunału wezwał wnoszącą odwołanie do zajęcia stanowiska w kwestii dochowania przewidzianego w regulaminie postępowania terminu do wniesienia odwołania, co też uczyniła w piśmie złożonym w sekretariacie Trybunału w dniu 7 maja 2020 r.