Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze

(regulamin Sądu, art. 133 § 2)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Uwagi osób trzecich i sprzeciw – Rozpatrywanie sprzeciwu – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 43 ust. 2 i 3)

3. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

Summary

1. W ramach postępowania dotyczącego skargi na decyzję izby odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) wydaną w związku z postępowaniem w sprawie sprzeciwu nic nie stoi na przeszkodzie temu, ażeby Urząd przyłączył się do żądania strony skarżącej, tudzież nawet poprzestał na odwołaniu się w tym względzie do uznania Sądu, przedstawiając wszystkie argumenty, które uważa za właściwe celem dostarczenia informacji Sądowi. Nie może on natomiast formułować żądań mających na celu stwierdzenie nieważności lub zmianę decyzji izby odwoławczej w zakresie, w jakim nie została ona zaskarżona, ani też przedstawiać zarzutów, które nie zostały podniesione w skardze.

(por. pkt 13)

2. Artykuł 43 ust. 2 zdanie ostatnie rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, jak również art. 43 ust. 3 tego rozporządzenia, który reguluje stosowanie przepisu art. 43 ust. 2 w odniesieniu do wcześniejszych krajowych znaków towarowych, należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy znak towarowy został zarejestrowany dla danej kategorii towarów lub usług, która jest na tyle szeroka, aby można było wyróżnić w jej ramach kilka podkategorii mogących występować niezależnie od siebie, w postępowaniu w sprawie sprzeciwu dowód rzeczywistego używania znaku towarowego dla części tych towarów lub usług zapewnia ochronę jedynie dla tej lub tych podkategorii, do których należą towary lub usługi, w odniesieniu do których znak towarowy był faktycznie wykorzystywany. Natomiast jeżeli znak towarowy został zarejestrowany dla towarów lub usług zdefiniowanych w sposób na tyle precyzyjny, że dokonanie istotnych podziałów wewnątrz danej kategorii nie jest możliwe, wtedy, dla potrzeb postępowania w sprawie sprzeciwu, dowód rzeczywistego używania znaku towarowego dla wspomnianych towarów lub usług bezwzględnie obejmuje całą tę kategorię.

(por. pkt 26, 27)

3. Istnieje w odczuciu odbiorców francuskich, do których zaliczają się członkowie personelu medycznego i pacjenci jako końcowi konsumenci, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do oznaczenia słownego GALZIN, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla „preparatów farmaceutycznych do leczenia choroby Wilsona” należących do klasy 5 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, oraz słownego znaku towarowego CALSYN, zarejestrowanego wcześniej we Francji dla „preparatów farmaceutycznych i medycznych, a w szczególności preparatów na bazie wapna” należących do tej samej klasy. Jeśli chodzi bowiem o ogólne wrażenie, to z uwagi na podobieństwo między porównywanymi towarami i podobieństwo wizualne i fonetyczne między dwoma znakami towarowymi różnice je dzielące nie są wystarczające, aby wykluczyć prawdopodobieństwo wprowadzenia właściwego kręgu odbiorców w błąd.

(por. pkt 65, 66, 81)