Keywords

Summary



Keywords

1. Unia celna – Wygaśnięcie długu celnego – Towary, które zostały zajęte w chwili ich nielegalnego wprowadzenia i wobec których równocześnie lub w późniejszym terminie orzeczono przepadek – Pojęcie – Towary, które zostały zatrzymane w chwili ich wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty i które równocześnie lub w późniejszym terminie zostały zniszczone – Zaliczenie

(rozporządzenie Rady nr 2913/92, art. 233 akapit pierwszy lit. d))

2. Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki akcyzowe – Dyrektywa 92/12 – Towary, które zostały zajęte w chwili ich nielegalnego wprowadzenia i wobec których równocześnie lub w późniejszym terminie orzeczono przepadek – Brak zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego – Towary, które zostały zajęte po ich nielegalnym wprowadzeniu i wobec których równocześnie lub w późniejszym terminie orzeczono przepadek – Pojawienie się zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego i wymagalność owego podatku

(rozporządzenia: Rady nr 2913/92, art. 84 ust. 1 lit. a), art. 98; Komisji nr 2454/93, art. 867a; dyrektywa Rady 92/12, art. 5 ust. 1 akapit trzeci, art. 5 ust. 2 akapit pierwszy, art. 6 ust. 1 lit. c))

3. Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki obrotowe – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Podatki w przywozie – Towary, które zostały zajęte w chwili ich nielegalnego wprowadzenia i wobec których równocześnie lub w późniejszym terminie orzeczono przepadek – Brak zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania podatkowego – Towary, które zostały zajęte po ich nielegalnym wprowadzeniu i wobec których równocześnie lub w późniejszym terminie orzeczono przepadek – Pojawienie się zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania podatkowego i wymagalność owego podatku

(rozporządzenie Komisji nr 2454/93, art. 867a; dyrektywa Rady 77/388, art. 2 pkt 2, art. 7, art. 10 ust. 3 akapit drugi, art. 16 ust. 1 pkt (B) lit. c))

4. Unia celna – Dług celny – Podatek od wartości dodanej – Podatki akcyzowe – Dyrektywa 92/12 – Państwo członkowskie właściwe w przedmiocie pokrycia

(rozporządzenie Rady nr 2913/92, art. 202, art. 215 ust. 1, 3, art. 217; dyrektywy Rady: 77/388, art. 7 ust. 2, art. 10 ust. 3; 92/12, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1)

Summary

1. Okoliczności, w których towary, które zostały zatrzymane podczas ich wprowadzania na wspólnotowy obszar celny przez lokalne organy celne i podatkowe na terenie, na którym znajduje się pierwszy urząd celny położony na zewnętrznej granicy Wspólnoty, i które zostają równocześnie lub następnie zniszczone przez te organy, pozostając cały czas w ich posiadaniu, wchodzą w zakres pojęcia towarów, które zostały „zajęte i równocześnie lub w późniejszym terminie orzeczono ich przepadek”, zawartego w art. 233 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 955/1999 w związku z czym dług celny wygasa na podstawie tego przepisu.

(por. pkt 66; pkt 1 sentencji)

2. Wykładni art. 5 ust. 1 akapit trzeci i art. 6 ust. 1 dyrektywy 92/12, w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 96/99 należy dokonywać w ten sposób, że w stosunku do towarów zajętych przez lokalne organy celne i podatkowe podczas ich wprowadzenia na obszar Wspólnoty i równocześnie bądź w późniejszym terminie zniszczonych przez te organy, pozostających przez cały czas w ich posiadaniu, należy uznać, iż nie zostały one przywiezione do Wspólnoty, wobec czego brak jest zdarzenia podatkowego prowadzącego do powstania obowiązku w zakresie podatku akcyzowego. Towary zajęte po ich nielegalnym wprowadzeniu na ten obszar, to jest od chwili opuszczenia przez nie terenu, na którym znajduje się pierwszy urząd celny położony wewnątrz tego obszaru, i równocześnie bądź w późniejszym terminie zniszczone przez te organy, pozostając cały czas w ich posiadaniu, nie są uważane za towary, w stosunku do których „podatek akcyzowy uznaje się za zawieszony” w rozumieniu art. 5 ust. 2 akapit pierwszy i art. 6 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy w związku z art. 84 ust. 1 lit. a) i art. 98 rozporządzenia nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 955/99, oraz art. 876a rozporządzenia nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 1662/1999, z tym skutkiem, że ma miejsce zdarzenie podatkowe w zakresie podatku akcyzowego dotyczące tych towarów, a zatem podatek akcyzowy w stosunku do nich staje się wymagalny.

(por. pkt 86; pkt 2 sentencji)

3. Artykuł 2 ust. 2, art. 7 i art. 10 ust. 3 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 1999/85, należy interpretować w ten sposób, że towary zajęte przez lokalne organy celne i podatkowe podczas ich wprowadzenia na obszar Wspólnoty i równocześnie lub w późniejszym terminie zniszczone przez te organy, pozostając przez cały czas w ich posiadaniu, należy uznać za towary, które nigdy nie zostały przywiezione do Wspólnoty, wobec czego brak jest zdarzenia podatkowego w zakresie podatku VAT i nie powstaje obowiązek podatkowy w zakresie tego podatku. Jednakże przepisy art. 10 ust. 3 akapit drugi w związku z art. 16 ust. 1 (B) lit. c) tej dyrektywy i art. 867a rozporządzenia nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 1622/1999, należy interpretować w ten sposób, że w przypadku towarów zajętych przez organy po ich nielegalnym wprowadzeniu na ten obszar, to jest od chwili opuszczenia przez nie terenu, na którym znajduje się pierwszy urząd celny położony wewnątrz tego obszaru, i równocześnie lub w późniejszym okresie zniszczonych przez te organy, pozostając przez cały czas w posiadaniu tych organów, ma miejsce zdarzenie podatkowe i powstaje obowiązek podatkowy w zakresie podatku VAT, nawet jeśli towary te zostaną następnie objęte procedurą celną.

(por. pkt 99; pkt 3 sentencji)

4. Artykuł 202, art. 215 ust. 1 i 3 i art. 217 rozporządzenia nr 2913/92,ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 955/1999, oraz art. 7, ust. 2 i art. 10 ust. 3 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 1999/85, należy interpretować w ten sposób, że władze państwa członkowskiego, które znajduje się na zewnętrznej granicy Wspólnoty, przez którą towary zostały nielegalnie wprowadzone na obszar celny Wspólnoty, są właściwe w zakresie pokrycia długu celnego i dochodzenia należności z tytułu podatku VAT i to również wtedy, gdy towary te zostały następnie przewiezione do innego państwa członkowskiego, w którym zostały wykryte i zajęte. Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy 92/12 w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 96/99, należy interpretować w ten sposób, że władze tego ostatniego państwa członkowskiego są właściwe w zakresie odzyskania należności akcyzowych, pod warunkiem że towary były przechowywane do celów handlowych. Do sądu krajowego należy ustalenie, czy przesłanka ta została spełniona w przedstawionym mu sporze.

(por. pkt 116; pkt 4 sentencji)