Artykuł 6 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 1367/2006 w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty zobowiązuje do ujawnienia dokumentu, jeżeli wnioskowane informacje dotyczą emisji do środowiska, nawet w wypadku zagrożenia interesów chronionych przez art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przy czym nie można podważyć tej interpretacji pod przykrywką interpretacji spójnej lub harmonijnej z przepisami art. 16 i 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej lub interpretacji zgodnej z przepisami, art. 39 ust. 2 i 3 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (porozumienia TRIPS) zawartego w załączniku 1C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, z przepisami dyrektywy 91/414 dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin lub rozporządzenia nr 1107/2009 dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin.

W pierwszej kolejności bowiem rozporządzenie nr 1367/2006 zawiera przepisy, które zastępują, zmieniają lub uszczegółowiają niektóre przepisy rozporządzenia nr 1049/2001.

W drugiej kolejności art. 6 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 1367/2006 przewiduje niewzruszalne domniemanie prawne, zgodnie z którym ujawnienie leży w nadrzędnym interesie publicznym wówczas, gdy wnioskowane informacje dotyczą emisji do środowiska, chyba że informacje te dotyczą dochodzenia, zwłaszcza w sprawie ewentualnego uchybienia prawu Unii Europejskiej. Ten sam przepis wymaga, aby dana instytucja ujawniła dany dokument, gdy złożono wniosek o udzielenie do niego dostępu w przypadku, gdy wnioskowane informacje dotyczą emisji do środowiska, nawet jeśli takie ujawnienie może zagrażać ochronie interesów handlowych określonej osoby fizycznej lub prawnej. W tym względzie ani dyrektywa 91/414, ani rozporządzenie nr 1107/2009 nie pozwalają sprzeciwić się temu niewzruszalnemu domniemaniu i przyznać pierwszeństwa chronionym przez nie interesom publicznym i prywatnym nad nadrzędnym interesem publicznym wymienionym w omawianym art. 6 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 1367/2006.

W trzeciej kolejności nie można ponadto odrzucić stosowania omawianego art. 6 ust. 1 pod przykrywką słusznej równowagi pomiędzy ochroną podstawowego prawa własności, do którego należą prawa związane z własnością intelektualną ustanowione w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej i w porozumieniu TRIPS, a ochroną innych praw podstawowych. Takie podejście, skutkowałoby niezastosowaniem jednoznacznego i bezwarunkowego przepisu rozporządzenia Unii, co do którego nawet nie podnosi się, aby był on sprzeczny z nadrzędną zasadą prawną.

Wreszcie, chociaż nie ulega wątpliwości, że przepisy porozumienia TRIPS są integralną częścią porządku prawnego Unii i że w sytuacji, gdy w dziedzinie objętej porozumieniem istnieją już przepisy prawa Unii, istnieje obowiązek dokonywania wykładni zgodnej z tym porozumieniem, to jednak nie może być mowy, do celów interpretacji właściwego prawa zgodnej z art. 39 ust. 2 i 3 porozumienia TRIPS, o doprowadzeniu do niestosowania przepisów art. 6 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 1367/2006, gdyż takie podejście prowadziłoby w rzeczywistości do podważenia zgodności z prawem art. 6 ust. 1 w świetle omawianych przepisów porozumienia TRIPS.

(por. pkt 35–38, 40, 41, 44–46)