14.

Artykuł 137 kodeksu celnego wprowadzonego na mocy ustawy nr 2960/2001, zatytułowany „Naruszenia przepisów i kary”, składa się z części A — Pojazdy pochodzące ze Wspólnoty, B — Pojazdy z krajów trzecich oraz C — Pojazdy pochodzące ze Wspólnoty oraz pojazdy z krajów trzecich. Przepisy części A i C brzmią następująco: „A — Pojazdy pochodzące ze Wspólnoty 1. Posiadanie lub używanie pojazdów pochodzących ze Wspólnoty przez osoby mające miejsce zamieszkania w Grecji bez dopełnienia którejś z formalności określonych w art. 129 i 130 niniejszego kodeksu stanowi wykroczenie celne w rozumieniu art. 142 ust. 1 niniejszego kodeksu. W opisanych powyżej przypadkach nakłada się karę grzywny, której wysokość ustala się zgodnie z kwotą opłat fiskalnych mających zastosowanie do danego pojazdu. 2. Postanowienia ustępu poprzedzającego mają także zastosowanie, jeżeli złożono deklarację przywozu pojazdu, ale osoba zobowiązana do zapłaty podatku nie zgłosiła się do organów celnych w ciągu trzech miesięcy od daty terminu płatności opłaty rejestracyjnej celem uregulowania sytuacji pojazdu. 3. Postanowień części A ust. 1 nie stosuje się, jeżeli przed stwierdzeniem przez właściwe organy wspomnianego naruszenia przepisów osoby zainteresowane dobrowolnie zgłoszą się organów celnych, aby dopełnić odpowiednich formalności. W takich przypadkach nakłada się grzywny, o których mowa w części A ust. 4 niniejszego artykułu. Jeżeli zainteresowany nie przedstawi dokumentów, z których wynika data przywozu pojazdu do kraju, zamiast grzywny określonej w części A ust. 4 niniejszego artykułu nakłada się grzywnę w wysokości 1500 EUR. 4. Dopuszczenie się opisanych powyżej naruszeń przepisów stanowi wykroczenie celne podlegające, stosownie do okoliczności sprawy, następującym karom grzywny: a) Za niezłożenie deklaracji, o której mowa w art. 129 ust. 1 i 2 — grzywna w wysokości 300 EUR za każdy pojazd. b) Za używanie pojazdu po terminie określonym w art. 129 ust. 3 — grzywna w wysokości 1500 EUR, którą to kwotę zmniejsza się o jedną piątą, jeżeli właścicielowi pojazdu przysługuje stałe zwolnienie na podstawie postanowień art. 132. c) Za niespełnienie warunków określonych w art. 136 ust. 2 — grzywna w wysokości 150 EUR. d) W przypadku złożenia po terminie specjalnej deklaracji, o której mowa w art. 130 ust. 2 niniejszego kodeksu, oraz w przypadku zwrotu, wywozu, opuszczenia, zniszczenia lub unieruchomienia pojazdu po wyznaczonym terminie — grzywna za każdy dzień przekroczenia terminu ustalana zgodnie z następującymi zasadami: Samochody osobowe i pojazdy typu Jeep: — pojemność silnika do 1600 cm3 — 30 EUR; — pojemność silnika od 1601 cm3 do 2000 cm3 — 30 EUR; — pojemność silnika powyżej 2001 cm3 — 60 EUR; — samochody ciężarowe, bez względu na pojemność silnika — 20 EUR; — motocykle, bez względu na pojemność silnika — 10 EUR. e) W przypadku niespełnienia warunku określonego w art. 136 ust. 4 lub przekroczenia terminu obecności lub ruchu pojazdu określonego w zezwoleniu na dopuszczenie pojazdu do ruchu, o którym mowa w art. 139 ust. 1 i 2 niniejszego kodeksu — grzywna określona w część A ust. 4 lit. d) niniejszego artykułu za każdy dzień przekroczenia terminu określonego w zezwoleniu na tymczasowe dopuszczenie pojazdu do ruchu. f) W przypadku wniesienia po terminie opłaty rejestracyjnej odnoszącej się do specjalnej deklaracji, o której mowa w art. 130 ust. 2 niniejszego kodeksu, która została złożona w terminie lub po jego upływie — grzywna określona w powyższej lit. d) za każdy dzień przekroczenia terminu. Grzywny nie nakłada się, jeżeli wniesienie opłaty rejestracyjnej po terminie nie wynika z winy odbiorcy pojazdu. g) Prowadzenie pojazdu używanego w kraju na podstawie art. 133 ust. 2 niniejszego kodeksu przez inną, nieupoważnioną osobę podlega karze grzywny w wysokości 700 EUR, jeżeli w chwili popełnienia tego wykroczenia osoba upoważniona przebywała w kraju. Używanie wspomnianego powyżej pojazdu przez inną, nieupoważnioną osobę jest równoznaczne z utratą możliwości objęcia pojazdu systemem wynikającym z art. 133 niniejszego kodeksu, jeżeli w momencie stwierdzenia popełnienia tego wykroczenia osoba upoważniona przebywała poza granicami kraju; do osoby nieupoważnionej mają zastosowanie postanowienia części A ust. 1 niniejszego artykułu. Żadna z grzywien określonych w części A ust. 4 niniejszego artykułu nie może przekraczać kwoty opłat fiskalnych mających zastosowanie do danego pojazdu. 5. Ciężar udowodnienia organom celnym, iż warunki, od których uzależnione jest korzystanie z ulg określonych w art. 132 i 133 niniejszego kodeksu, zostały spełnione, spoczywa na zainteresowanych podmiotach. B.— Pojazdy z krajów trzecich […] C.— Pojazdy pochodzące ze Wspólnoty oraz pojazdy z krajów trzecich 1. Obok grzywien określonych w części A ust. 1, części A ust. 4, części B ust. 4 i części B ust. 5, do pojazdów stosuje się również tymczasowe zajęcie przez organy celne, które stwierdziły dane wykroczenie. Pojazdy zwalnia się po uiszczeniu należnych grzywien i opłat. Pojazd, który nie zostanie odebrany w ciągu sześciu miesięcy od uprawomocnienia się aktu prowadzącego do nałożenia grzywien, staje się z mocy prawa własnością państwa, a nałożone grzywny ulegają zmniejszeniu o 100%. 2. W przypadku używania pojazdów, o których mowa w art. 125 ust. 1 niniejszego kodeksu, przed uiszczeniem należnej opłaty rejestracyjnej właściwe organy celne nakładają na właścicieli lub posiadaczy takich pojazdów grzywnę w wysokości pięciokrotności podatku drogowego należnego z tytułu użytkowania tych pojazdów. 3. Przepisy dotyczące przestępstw i wykroczeń celnych oraz przemytu zawarte w art. 142 i nn. niniejszego kodeksu stosuje się również w przypadku złożenia nieprawidłowych deklaracji lub sfałszowania dokumentów wskazujących rok pierwszej rejestracji pojazdów oraz ich wyposażenia w instalacje chroniące środowisko naturalne, w celu uniknięcia opłaty rejestracyjnej lub uiszczenia tej opłaty w zaniżonej wysokości. 4. Typy przestępstw i wykroczeń określone w art. 155 ust. 2 lit. g) i h) niniejszego kodeksu znajdują odpowiednie zastosowanie w przypadku opłaty rejestracyjnej, a ich popełnienie skutkuje nałożeniem kar grzywny zgodnie z przepisami niniejszego kodeksu dotyczącymi przemytu. 5. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się również do przestępstw i wykroczeń, które zostały wykryte przed datą publikacji niniejszego kodeksu w dzienniku urzędowym, w odniesieniu do których toczy się postępowanie przed sądami administracyjnymi lub karnymi albo innymi właściwymi organami, o ile w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania urzędowego wezwania osoby, których sprawa dotyczy, wystąpią z wnioskiem o stosowanie w ich przypadku wspomnianych przepisów, zrzekną się korzystania ze środków zaskarżenia oraz uiszczą grzywny lub opłaty powiększone przewidziane postanowieniami niniejszych artykułów. 6. Minister Finansów może w drodze rozporządzenia wprowadzić dodatkowe środki kontroli wewnętrznej niezbędne dla właściwego stosowania niniejszego kodeksu”.