ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 209/42

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2008 r. — AC-Treuhand przeciwko Komisji

(Sprawa T-99/04) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Nadtlenki organiczne - Grzywny - Artykuł 81 WE - Prawo do obrony - Prawo do sprawiedliwego procesu - Pojęcie sprawcy naruszenia - Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar (nullum crimen, nulla poena sine lege) - Zasada pewności prawa - Uzasadnione oczekiwania)

(2008/C 209/72)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: AC-Treuhand AG (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci: M. Karl, C. Steinle i J. Drolshammer)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A. Bouquet, w charakterze pełnomocnika, wspierany przez adwokata A. Böhlke)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/349/WE z dnia 10 grudnia 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia o EOG (Sprawa COMP/E-2/37.857 — Nadtlenki organiczne) (Dz.U. 2005, L 110, s. 44).

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) AC-Treuhand AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 118 z 30.4.2004.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 180/42

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 czerwca 2009 r. — Polska przeciwko Komisji

(Sprawa T-257/04) (1)

(Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Środki przejściowe przyjęte ze względu na przystąpienie nowych państw członkowskich - Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1972/2003 w sprawie środków dotyczących handlu produktami rolnymi - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Rozpoczęcie biegu terminu - Przekroczenie terminu - Zmiana przepisu rozporządzenia - Otwarcie na nowo możliwości zaskarżenia tego przepisu i wszystkich przepisów stanowiących z nim całość - Dopuszczalność w części - Proporcjonalność - Zasada niedyskryminacji - Uzasadnione oczekiwania - Uzasadnienie)

2009/C 180/76

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: początkowo J. Pietras, następnie E. Ośniecka-Tamecka, T. Nowakowski, M. Dowgielewicz i B. Majczyna, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata M. Szpunara)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo A. Stobiecka-Kuik, L. Visaggio i T. van Rijn, następnie T. van Rijn, H. Tserepa-Lacombe i A. Szmytkowska, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności art. 3 i art. 4 ust. 3 i ust. 5 tiret ósme rozporządzenia Komisji (WE) nr 1972/2003 z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków przejściowych przyjętych w odniesieniu do handlu produktami rolnymi ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz.U. L 293, s. 3), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 230/2004 z dnia 10 lutego 2004 r. (Dz.U. L 39, s. 13) oraz rozporządzeniem Komisji nr 735/2004 z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 114, s. 13).

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję.

(1) Dz.U. C 251 z 9.10.2004.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 153/33

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 maja 2009 r. — KME Germany i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-127/04) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek miedzianych rur przemysłowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynku - Grzywny - Rzeczywisty wpływ na rynek - Rozmiar właściwego rynku - Czas trwania naruszenia - Okoliczności łagodzące - Współpraca)

2009/C 153/62

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: KME Germany AG, dawniej KM Europa Metal AG (Osnabruck, Niemcy), KME France SAS, dawniej Tréfimétaux SA (Courbevoie, Francja) i KME Italy SpA, dawniej Europa Metalli SpA (Florencja, Włochy) (przedstawiciele: M. Siragusa, A. Winckler, G.C. Rizza, T. Graf i M. Piergiovanni, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, pełnomocnik, wspierany przez adwokata C. Thomasa)

Przedmiot sprawy

Z jednej strony skarga o uchylenie lub obniżenie grzywien nałożonych na skarżące na mocy art. 2 lit. c), d) i e) decyzji Komisji C (2003) 4820 wersja ostateczna z dnia 16 grudnia 2003 r. w przedmiocie procedury stosowania art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/E-1/38.240 — Rury przemysłowe), a z drugiej strony żądanie wzajemne Komisji podwyższenia kwoty wspomnianych grzywien

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) KME Germany AG, KME France SAS i KME Italy SpA zostają obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 146 z 29.5.2004.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 32/25

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — HEG i Graphite India przeciwko Radzie

(Sprawa T-462/04) (1)

(Wspólna polityka handlowa - Cło antydumpingowe - Cło wyrównawcze - Przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii - Prawo do obrony - Zasada równości traktowania - Ustalenie szkody - Związek przyczynow y)

(2009/C 32/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: HEG Ltd (New Delhi, Indie); Graphite India Ltd (Kalkuta, Indie) (przedstawiciele: początkowo K. Adamantopoulos, avocat, i J. Branton, solicitor, następnie J. Branton)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: T. Scharf i K. TalabérRitz, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1628/2004 z dnia 13 września 2004 r. nakładającego ostateczne cło wyrównawcze i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii (Dz.U. L 295, s. 4) oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1629/2004 z dnia 13 września 2004 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii (Dz.U. L 295, s. 10)

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) HEG Ltd i Graphite India Ltd pokrywają własne koszty, jak również koszty poniesione przez Radę.

3) Komisja pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 69 z 19.3.2005.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 32/17

Wyrok Sądu z dnia 16 grudnia 2011 r. — Enviro Tech Europe i Enviro Tech International przeciwko Komisji

(Sprawa T-291/04) (1)

(Środowisko naturalne i ochrona konsumentów - Klasyfikacja, pakowanie i oznakowanie bromku n-propylu jako substancji niebezpiecznej - Dyrektywa 2004/73/WE - Dyrektywa 67/548/EWG - Rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 - Skarga o stwierdzenie nieważności - Spóźniony wniosek o dostosowanie żądań - Interes prawny - Akt niedotyczący skarżącego indywidualnie - Niedopuszczalność - Odpowiedzialność pozaumowna - Wyrok Trybunału dotyczący ważności dyrektywy 2004/73 - Identyczność przedmiotu)

2012/C 32/30

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Enviro Tech Europe Ltd (Kingston upon Thames, Zjednoczone Królestwo) i Enviro Tech International, Inc. (Melrose Park, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i K. Van Maldegem)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo X. Lewis, następnie P. Olivier i G. Wilms, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności dyrektywy Komisji 2004/73/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. dostosowującej po raz dwudziesty dziewiąty do postępu technicznego dyrektywę Rady 67/548/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. L 152, s. 1, sprostowanie Dz.U. L 216, s. 3) w zakresie, w jakim dyrektywa 2004/73 sklasyfikowała bromek n-propylu jako substancję posiadającą określone niebezpieczne właściwości, oraz po drugie, żądanie odszkodowawcze.

Sentencja

1) Skarga zostaje częściowo odrzucona, a częściowo oddalona.

2) Enviro Tech Europe Ltd i Enviro Tech International, Inc. zostają obciążone kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w sprawie zastosowania środków tymczasowych.

(1) Dz.U. C 273 z 6.11.2004.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 319/11

Wyrok Sądu z dnia 20 września 2011 r. — Arch Chemicals i in. przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-400/04 i od T-402/04 do T-404/04) (1)

(Uregulowania sanitarne - Wprowadzanie do obrotu produktów biobójczych - Inwentaryzacja substancji czynnych na rynku - Decyzja odmawiająca zmiany określonych przepisów rozporządzenia - Skarga na bezczynność - Obowiązek działania - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt niedotyczący skarżącego indywidualnie - Niedopuszczalność)

2011/C 319/20

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Arch Chemicals, Inc. (Norwalk, Connecticut, Stany Zjednoczone); Arch Timber Protection Ltd (Castleford, West Yorkshire, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-400/04); Rhodia UK Ltd, dawniej Rhodia Consumer Specialities Ltd (Watford, Hertfordshire, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-402/04), Sumitomo Chemical (UK) plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-403/04) i Troy Chemical Co. BV (Vlaardingen, Niderlandy) (sprawa T-404/04); (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i C. Mereu)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo X. Lewis i D. Recchia, nastepnie P. Oliver i G. Wilms, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, w ramach żądania głównego — wniosek o stwierdzenie bezczynności Komisji polegającej na tym, że niezgodnie z prawem nie dokonała ona zmiany określonych przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1896/2000 z dnia 7 września 2000 r. w sprawie pierwszej fazy programu określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produktów biobójczych (Dz.U. L 228, s. 6) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 2032/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1896/2000 (Dz.U. L 307, s. 1), w ramach żądania ewentualnego — wniosek o stwierdzenie nieważności pisma Komisji z dnia 20 lipca 2004 r., odmawiającego uwzględnienia wniosków skarżących, i po drugie, w ramach żądania głównego — wniosek o naprawienie szkody poniesionej przez skarżące na skutek bezczynności Komisji oraz, w ramach żądania ewentualnego — żądanie naprawienia szkody spowodowanej pismem z dnia 20 lipca 2004 r.

Sentencja

1) Skargi zostają odrzucone.

2) Arch Chemicals, Inc., Arch Timber Protection Ltd, Rhodia UK Ltd, Sumitomo Chemical (UK) plc i Troy Chemical Co. BV pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.

(1) Dz.U. C 19 z 22.1.2005
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 319/11

Wyrok Sądu z dnia 20 września 2011 r. — Arch Chemicals i in. przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-75/04 i od T-77/04 do T-79/04) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Uregulowania sanitarne - Wprowadzanie do obrotu produktów biobójczych - Rozporządzenie (WE) nr 2032/2003 - Akt niedotyczący skarżącego indywidualnie - Niedopuszczalność)

2011/C 319/19

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Arch Chemicals, Inc (Norwalk, Connecticut, Stany Zjednoczone) i Arch Timber Protection Ltd (Castleford, West Yorkshire, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-75/04); Rhodia UK Ltd, dawniej Rhodia Consumer Specialties Ltd (Watford, Hertfordshire, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-77/04; Sumitomo Chemical (UK) plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-78/04) oraz Troy Chemical Co. BV (Vlaardingen, Niderlandy) (sprawa T-79/04); (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i C. Mereu)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo X. Lewis i F. Simonetti, następnie P. Oliver i G. Wilms, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Europejska Rada Przemysłu Chemicznego (CEFIC) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci M. Bronckers, Y. van Gerven i P. Charro, następnie Y. van Gerven)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: poczatkowo A. Neergaard i M. Moore, następnie A. Neergaard i J. Rodrigues, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo B. Hoff-Nielsen, M. Sims i F. Ruggeri Laderchi, następnie M. Sims i F. Florindo Gijón, wreszcie F. Florindo Gijón i R. Liudvinaviciute-Cordeiro, pełnomocnicy) oraz Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: początkowo S. Terstal, nastepnie H. Sevenster, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności art. 3, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 3, art. 10 ust. 2 akapit drugi, art. 11 ust. 3, art. 13, art. 14 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2032/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1896/2000 (Dz.U. L 307, s. 1) oraz stwierdzenia nieważności załącznika II do tego rozporządzenia.

Sentencja

1) Skargi zostają odrzucone.

2) Arch Chemicals, Inc., Arch Timber Protection Ltd, Rhodia UK Ltd, Sumitomo Chemical (UK) plc i Troy Chemical Co. BV pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym, w przypadku Sumitomo Chemical (UK) plc, koszty związane z postępowaniem w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego.

3) Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej, Królestwo Niderlandów i Europejska Rada Przemysłu Chemicznego (CEFIC) pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 106 z 30.4.2004
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 238/14

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2011 r. — Valero Jordana przeciwko Komisji

(Sprawa T-161/04) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Lista rezerwy kadrowej wyłonionej w konkursie otwartym oraz decyzje indywidualne dotyczące powołania urzędników - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony prywatności i integralności osoby fizycznej - Ochrona danych osobowych - Rozporządzenie (WE) nr 45/2001)

2011/C 238/19

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Gregorio Valero Jordana (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Merola)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo P. Aalto i E. Adserá Ribera, pełnomocnicy, następnie E. Adserá Ribera i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Danii (przedstawiciele: B. Weis Fogh i J. Jørgensen Søren, pełnomocnicy); Królestwo Szwecji (przedstawiciele: początkowo A. Kruse i K. Norman, pełnomocnicy, następnie A. Falk, S. Johannesson, K. Petkovska i C. Meyer-Seitz, pełnomocnicy); Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) (przedstawiciele: H. Hijmans, H. Kranenborg i R. Barceló, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 10 lutego 2004 r. rozstrzygającej odmownie wniosek skarżącego o uzyskanie dostępu do listy rezerwy kadrowej wyłonionej w konkursie ogólnym A7/A6 COM/A/637 oraz decyzji indywidualnych dotyczących powołania urzędników do grupy zaszeregowania A6 począwszy od dnia 5 października 1995 r.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 10 lutego 2004 r. rozstrzygającej odmownie wniosek Gregoria Valera Jordany o udzielenie dostępu do listy rezerwy kadrowej wyłonionej w konkursie ogólnym A7/A6 COM/A/637 oraz decyzji indywidualnych dotyczących powołania urzędników do grupy zaszeregowania A6 począwszy od dnia 5 października 1995 r.

2) Komisja pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez G. Valera Jordanę.

3) Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty.

4) Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) pokrywa własne koszty.

5) Królestwo Danii występuje z postępowania w sprawie T-161/04, do którego wstąpiło w charakterze interwenienta.

6) Królestwo Danii pokrywa własne koszty.

7) G. Valero Jordana, Komisja, Królestwo Szwecji i EIOD pokrywają własne koszty związane z interwencją Królestwa Danii.

(1) Dz.U. C 168 z 26.6.2004.
C 288/28

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2010 r. — British Aggregates i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-359/04) (1)

(Pomoc państwa - Obowiązująca w Zjednoczonym Królestwie opłata środowiskowa od kruszywa - Wyłączenie mające zastosowanie do Irlandii Północnej - Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń - Poważne trudności - Wspólnotowe wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego)

(2010/C 288/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: British Aggregates Association (Lanark, Zjednoczone Królestwo); Healy Bros. Ltd (Middleton, Irlandia); oraz David K. Trotter & Sons Ltd (przedstawiciele: C. Pouncey, solicitor, i L. Van den Hende, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Flett i T. Scharf, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania pozwanej: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo M. Bethell, następnie E. Jenkinson i I. Rao, a wreszcie S. Ossowski, pełnomocnicy, wspierani przez M. Hall oraz G. Facennę, barristers)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2004) 1614 wersja ostateczna z dnia 7 maja 2004 r. o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec zmiany mającego zastosowanie do Irlandii Północnej wyłączenia z obowiązującej w Zjednoczonym Królestwie opłaty od kruszywa

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2004) 1614 wersja ostateczna z dnia 7 maja 2004 r. o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec zmiany mającego zastosowanie do Irlandii Północnej wyłączenia z obowiązującej w Zjednoczonym Królestwie opłaty od kruszywa.

2) Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez British Aggregates Association, Healy Bros. Ltd i David K. Trotter & Sons Ltd.

3) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 284 z 20.11.2004.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 256/21

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 września 2009 r. — Clearstream przeciwko Komisji

(Sprawa T-301/04) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Usługi finansowe - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE - Odmowa świadczenia transgranicznych usług rozliczeniowych i rozrachunkowych - Ceny dyskryminujące - Rynek właściwy - Odpowiedzialność za bezprawne zachowanie)

2009/C 256/35

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Clearstream Banking AG (Frankfurt nad Menem, Niemcy) i Clearstream International SA (Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci H. Satzky i B. Maassen)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo T. Christoforou, A. Nijenhuis i M. Schneider, a następnie A. Nijenhuis i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2004) 1958 wersja ostateczna z dnia 2 czerwca 2004 r. odnosząca się do procedury przewidzianej w art. 82 [WE] [sprawa COMP/38.096 — Clearstream (usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe)]

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Clearstream Banking AG i Clearstream International SA zostają obciążone kosztami.

(1) Dz.U. C 262 z 23.10.2004.
1)

Stwierdza się nieważność art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/2004 z dnia 24 września 2004 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz glifosatu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie, w jakim dotyczy ono Zhejiang Xinan Chemical Industrial Group Co. Ltd.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 8/13

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 listopada 2007 r. — Tegometall International przeciwko OHIM — Wuppermann (TEK)

(Sprawa T-458/05) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego TEK - Przedmiot sporu - Poszanowanie prawa do obrony - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), c) i g) oraz artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 8/25)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Tegometall International AG (Lengwil-Oberhofen, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat H. Timmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Weberndörfer, pełnomocnik)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Wuppermann AG (Leverkusen, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo H. Huisken, a następnie I. Friedhoff, adwokaci)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 października 2005 r. (sprawa R 1063/2004-2), sprostowaną w dniu 16 listopada 2005 r., dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia znaku towarowego między Wuppermann AG a Tegometall International AG.

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Skarżąca zostaje obciążona kosztami, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez interwenienta.

3) Interwenient ponosi koszty własne.

(1) Dz.U. C 60 z 11.3.2006.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 209/45

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 lipca 2008 r. — Coffee Store przeciwko OHIM (THE COFFEE STORE)

(Sprawa T-323/05) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego THE COFFEE STORE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2008/C 209/78)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: The Coffee Store GmbH (Mannheim, Niemcy) (przedstawiciel: M. Buddeberg, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo T. Eichenberg, następnie G. Schneider, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 czerwca 2005 r. (sprawa R 855/2004-2) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego THE COFFEE STORE jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) The Coffee Store GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 281 z 12.11.2005.
1)

Environmental Management Consultants Ltd ma obowiązek zwrócić Komisji Wspólnot Europejskich kwotę 31 965,28 EUR powiększoną o odsetki: — w wysokości 9,26 % rocznie od 1 do 31 sierpnia 2001 r.; — w wysokości 8,62 % rocznie od 1 września do 31 grudnia 2001 r.; — w wysokości 10,57 % rocznie od 1 stycznia do 30 czerwca 2002 r.; — w wysokości 10,47 % rocznie od 1 lipca do 31 grudnia 2002 r.; — w wysokości 9,97 % rocznie od 1 stycznia do 30 czerwca 2003 r.; — w wysokości 9,22 % rocznie od 1 lipca do 31 grudnia 2003 r.; — w wysokości 9,14 % rocznie od 1 stycznia do 30 czerwca 2004 r.; — w wysokości 9,13 % rocznie od 1 lipca do 31 grudnia 2004 r.; — w wysokości 9,21 % rocznie od 1 stycznia do 31 stycznia 2005 r.; — w wysokości ustawowej obliczonej zgodnie z art. 288 Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny), która nie może jednak przekraczać 9,21 %, od dnia 1 lutego 2005 r. do chwili całkowitego uregulowania długu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 51/41

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 stycznia 2008 r. — Scippacercola i Terezakis przeciwko Komisji

(Sprawa T-306/05) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Zarzut nadmiernych opłat stosowanych przed podmiot zarządzający międzynarodowym portem lotniczym w Atenach - Oddalenie skargi złożonej do Komisji - Brak interesu wspólnotowego)

(2008/C 51/76)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Isabella Scippacercola (Bruksela, Belgia) i Ioannis Terezakis (Bruksela) (przedstawiciele: A. Krystallidis i G. Stylianakis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele P. Hellström, A. Nijenhuis i F. Amato, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji z dnia 2 maja 2005 r. wydanej na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszącego się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 traktatu WE (Dz.U. L 123, str. 18), w sprawie oddalenia skargi COMP/D3/38469 dotyczącej niektórych opłat pobieranych przez podmiot zarządzający międzynarodowym portem lotniczym Ateny — Spata i przez Olympic Fuel Company.

Sentencja wyroku

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Isabella Scippacercola i Ioannis Terezakis zostają obciążeni kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 271 z 29.10.2005.