Keywords

Summary



Keywords

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom – Skarga o stwierdzenie naruszenia umowy mieszanej zawartej przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie – Protokół dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych – Właściwość Trybunału – Dopuszczalność

(art. 226 WE; konwencja barcelońska, art. 4 ust. 1 i art. 8; Protokół dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych, art. 6 ust. 1 i 3)

2. Umowy międzynarodowe – Umowy zawarte przez Wspólnotę – Protokół dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych – Ciążące na Państwach Członkowskich zobowiązanie ograniczania takiego zanieczyszczenia – Zakres

(Protokół dotyczący ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych, art. 6 ust. 1 i 3)

Summary

1. Stosowanie art. 4 ust. 1 i art. 8 konwencji barcelońskiej oraz art. 6 ust.1 i 3 Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych do zrzutów do słonego zalewu słodkiej wody i aluwiów, choć zrzuty te nie są przedmiotem szczególnej regulacji wspólnotowej, wpisuje się w ramy wspólnotowe wtedy, gdy artykuły te znajdują się w umowach mieszanych zawartych przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie i dotyczą dziedziny szeroko objętej prawem wspólnotowym. Zatem Trybunał, do którego wpłynęła skarga na podstawie art. 226 WE, jest właściwy do dokonania oceny, czy Państwo Członkowskie zastosowało się do tych przepisów.

Umowy mieszane zawarte przez Wspólnotę, Państwa Członkowskie i państwa trzecie posiadają taką samą rangę we wspólnotowym porządku prawnym, co umowy o charakterze wyłącznie wspólnotowym, tzn. których postanowienia dotyczą dziedziny objętej kompetencją Wspólnoty. Zapewniając przestrzeganie zobowiązań wynikających z umowy zawartej przez instytucje wspólnotowe Państwa Członkowskie wypełniają zatem w ramach porządku wspólnotowego zobowiązanie w stosunku do Wspólnoty, która wzięła na siebie odpowiedzialność za należyte wykonanie umowy.

(por. pkt 25–26, 31)

2. Zobowiązanie, które ciąży na umawiających się stronach na mocy art. 6 ust. 1 w związku z art. 1 Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych jest zobowiązaniem, które wymaga ścisłego przestrzegania, tj. strony mają obowiązek ściśle ograniczać zanieczyszczenia pochodzenia lądowego w obszarze, do którego stosują się postanowienia wyżej wskazanego protokołu będące wynikiem między innymi zrzutów wszelkich substancji, które choć nie mają właściwości toksycznych, mogą stać się szkodliwe w środowisku morskim. Surowość tego przepisu odpowiada charakterowi tego środka, którego celem jest zwłaszcza uniknięcie zanieczyszczenia z powodu bezczynności ze strony władz publicznych. Zakres tego zobowiązania należy wyznaczyć biorąc pod uwagę art. 6 ust. 3 ww. protokołu, który ustanawiając system uprzednich zezwoleń na dokonywanie zrzutów substancji określonych w jego załączniku II, stawia wymóg kontroli przez Państwa Członkowskie zanieczyszczeń ze źródeł lądowych w obszarze zastosowania tego protokołu.

Dlatego też Państwo Członkowskie, które nie podejmuje wszelkich stosownych środków w celu zapobiegania masowemu i długotrwałemu zanieczyszczaniu oraz zmniejszania i zwalczania takiego zanieczyszczenia w obszarze Morza Śródziemnego i które nie uwzględnia należycie przepisów załącznika III do protokołu dotyczących systemu zezwoleń na zrzuty takich substancji nie dokonując zmian w systemie krajowym w następstwie zawarcia tego protokołu, uchybia zobowiązaniom ciążącym na nim między innymi na mocy art. 6 ust. 1 i 3 ww. protokołu.

(por. pkt 50–51 i sentencja)