Dostawa towarów lub usług na warunkach preferencyjnych może stanowić pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE. W przypadku sprzedaży rzeczy osobie prywatnej przez podmiot publiczny zasada ta skutkuje koniecznością ustalenia, czy w normalnych warunkach rynkowych nabywca mógłby uzyskać tę samą cenę. W tej perspektywie Komisja winna zastosować kryterium inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej, aby sprawdzić, czy cena zapłacona przez domniemanego beneficjenta pomocy odpowiada cenie, jaką inwestor prywatny działający w normalnych warunkach konkurencji mógłby ustalić. Konkretne zastosowanie tego kryterium pociąga za sobą zasadniczo złożoną ocenę ekonomiczną.

Cena rynkowa przedsiębiorstwa, która generalnie stanowi funkcję gry podaży i popytu, odpowiada najwyższej cenie, jaką byłby w stanie za nie zapłacić inwestor prywatny działający w normalnych warunkach konkurencji. Gdy podmiot publiczny zamierza sprzedać należące do niego przedsiębiorstwo i sięga w tym celu do procedury przetargu o charakterze otwartym, przejrzystym i bezwarunkowym można stąd domniemywać, że cena rynkowa odpowiada najwyższej ofercie, mając na uwadze, że należy ustalić, po pierwsze, że ta oferta ma walor zobowiązania i że jest wiarygodna oraz, po drugie, czy uwzględnienie czynników ekonomicznych innych niż cena, takich jak pozabilansowe istniejące między ofertami, nie jest uzasadnione. Stąd Komisja nie popełnia oczywistego błędu w ocenie, wnioskując, że element pomocy można oceniać według ceny rynkowej, która sama w sobie zasadniczo jest funkcją ofert konkretnie złożonych w ramach przetargu. W takich okolicznościach nie można zarzucać Komisji, że nie wzięła pod uwagę niezależnych ekspertyz.

Sięgnięcie bowiem po takie ekspertyzy celem ustalenia ceny rynkowej przedsiębiorstwa miałoby sens jedynie w przypadku, kiedy nie przeprowadzono żadnego postępowania przetargowego w celu jego sprzedaży lub, ewentualnie, w przypadku gdyby przyjęto, że przeprowadzony przetarg nie miał charakteru otwartego, przejrzystego i bezwarunkowego. W tym względzie jest niezaprzeczalne, że oferty złożone faktycznie oraz zgodnie z procedurą w ramach postępowania w przedmiocie przetargu wszczętego celem prywatyzacji danego przedsiębiorstwa zasadniczo stanowią najlepszą wartość w przybliżeniu ceny rynkowej tego podmiotu w porównaniu z niezależnymi ekspertyzami. Takie ekspertyzy niezależnie od wybranych czynników i metody w celu ich opracowania opierają się na prognozowanej analizie i prowadzą stąd do oceny ceny rynkowej danego przedsiębiorstwa o wartości mniejszej niż ta wynikająca z ofert złożonych konkretnie oraz zgodnie z procedurą w ramach prawidłowo zorganizowanego przetargu. Z tych samych powodów nie można zarzucić Komisji, że nie uznała za konieczne zlecenia opracowania analizy ex post przez niezależnego eksperta ani że uchybiła swojemu obowiązkowi przeprowadzenia starannej i bezstronnej analizy środków, do których znajomości jest zobowiązana.

Ponadto z perspektywy prywatnego sprzedawcy działającego w warunkach gospodarki rynkowej nie mają decydującego znaczenia subiektywne względy strategiczne, które doprowadziły danego oferenta do przedstawienia oferty określonej kwoty. Prywatny sprzedawca działający w warunkach gospodarki rynkowej będzie optował zasadniczo na rzecz najwyższej oferty zakupu i to niezależnie od powodów, które doprowadziły potencjalnych nabywców do złożenia ofert na pewną kwotę.

(por. pkt 69–73, 89)