Keywords

Summary



Keywords

1. Konkurencja – Koncentracje – Badanie przez Komisję – Obowiązek zgłaszania przez Państwa Członkowskie każdego rodzaju interesu publicznego, o którym mowa w art. 21 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia nr 4064/89 – Uprawnienie Komisji do wydawania decyzji w przedmiocie zgodności tego typu interesu z zasadami ogólnymi i innymi przepisami prawa wspólnotowego, mimo braku zgłoszenia

(rozporządzenie Rady nr 4064/89, art. 21 ust. 3, akapity drugi i trzeci)

2. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja wpisująca się w kontekst znany jej adresatowi – Dopuszczalność zwięzłego uzasadnienia

(art. 253 WE)

Summary

1. Artykuł 21 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw nie może być interpretowany w ten sposób, że wobec braku zgłoszenia interesów innych niż te, o których mowa w akapicie drugim tego ustępu, chronionych przepisami krajowymi, Komisja nie mogła wydać decyzji w sprawie zgodności tych interesów z prawem wspólnotowym.

W istocie, jeśli w razie braku zgłoszenia przez zainteresowane Państwo Członkowskie kompetencja Komisji byłaby ograniczona do wniesienia skargi o stwierdzenie uchybienia na podstawie art. 226 WE, niemożliwe byłoby uzyskanie decyzji w krótkich terminach narzuconych przez rozporządzenie nr 4064/89 w sprawie koncentracji. W konsekwencji wzrosłoby niebezpieczeństwo, że taka decyzja mogłaby zostać wydana już po ostatecznym zatwierdzeniu koncentracji o wymiarze wspólnotowym środkami krajowymi. Ponadto taka interpretacja pozbawiłaby art. 21 ust. 3 akapit trzeci tego rozporządzenia skuteczności, dając Państwom Członkowskim możliwość łatwego uchylenia się od kontroli przewidzianej w tym przepisie.

Wynika z tego, że aby kontrola interesów publicznych innych niż przewidziane w art. 21 ust. 3 akapit drugi tegoż rozporządzenia, powierzona Komisji w trzecim akapicie, była skuteczna, należy przyznać tej instytucji uprawnienie do wydawania decyzji w przedmiocie zgodności tych interesów z zasadami ogólnymi i innymi przepisami prawa wspólnotowego, niezależnie od tego, czy rzeczone interesy zostały jej zgłoszone, czy nie.

O ile rzeczywiście brak zgłoszenia przez Państwo Członkowskie może spowodować, że zadanie Komisji będzie bardziej niepewne i złożone, ponieważ może ona napotkać przeszkody w ustaleniu interesów chronionych aktami krajowymi, o tyle jednak Komisja ma zawsze możliwość domagania się informacji od zainteresowanego Państwa Członkowskiego. Jeżeli, pomimo takiego wniosku, państwo to nie dostarczy żądanych informacji, Komisja może wydać decyzję, opierając się na materiale, którym dysponuje.

(por. pkt 54-58)

2. Uzasadnienie, jakiego wymaga art. 253 WE, powinno być dostosowane do charakteru aktu i przedstawiać w sposób jasny i jednoznaczny rozumowanie instytucji, która wydała akt, pozwalając zainteresowanym poznać podstawy podjętej decyzji, a właściwemu sądowi dokonać jej kontroli. Wymóg uzasadnienia należy oceniać w odniesieniu do konkretnej sytuacji, w szczególności do treści aktu, charakteru powołanych argumentów, a także interesu, jaki w uzyskaniu informacji mogą mieć adresaci aktu lub inne osoby, których dotyczy on bezpośrednio i indywidualnie. Nie ma wymogu, by uzasadnienie wyszczególniało wszystkie istotne elementy faktyczne i prawne, ponieważ ocena, czy uzasadnienie aktu spełnia wymogi art. 253 WE, winna opierać się nie tylko na jego brzmieniu, ale także uwzględniać okoliczności jego wydania, jak również całość przepisów prawa regulującego daną dziedzinę.

Zatem podjęta w okolicznościach dobrze znanych (zainteresowanemu Państwu Członkowskiemu), to jest w ramach toczącego się przeciwko niemu postępowania dotyczącego uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, decyzja Komisji w sprawie postępowania w ramach art. 21 rozporządzenia nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw, podczas którego przedmiotowe Państwo Członkowskie nie dostarczyło Komisji najmniejszej wskazówki odnośnie do zgodności interesów publicznych chronionych aktami krajowymi z prawem wspólnotowym, które mają na celu ochronę środków stanowiących przedmiot rzeczonej decyzji, może zostać uzasadniona w sposób zwięzły.

(por. pkt 66 i 69-70)