Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 14 czerwca 2018 r. –

GS

(sprawa C‑440/17) ( 1 )

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Podatki bezpośrednie – Swoboda przedsiębiorczości – Dyrektywa 2011/96/UE – Artykuł 1 ust. 2 – Spółka dominująca – Holding – Pobranie podatku u źródła od zysków wypłacanych na rzecz spółki dominującej niebędącej rezydentem – Zwolnienie – Oszustwo podatkowe, unikanie opodatkowania i nadużycie podatkowe – Domniemanie

1. Zbliżanie ustawodawstw–Wspólny system opodatkowania stosowany w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich–Dyrektywa 2011/96–Harmonizacja wyczerpująca–Brak–Możliwość oceny zgodności uregulowania krajowego w tej samej dziedzinie, w oparciu o prawo pierwotne (dyrektywa Rady 2011/96, zmieniona dyrektywą 2013/13, art. 1 ust. 2) (zob. pkt 31)

2. Zbliżanie ustawodawstw–Wspólny system opodatkowania stosowany w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich–Dyrektywa 2011/96–Wyłączenie z poboru podatku u źródła w państwie członkowskim spółki zależnej wypłaty zysków na rzecz jej spółki dominującej–Dywidendy wypłacane przez spółkę zależną będącą rezydentem na rzecz spółki dominującej niebędącej rezydentem–Ogólna zasada zwolnienia z poboru u źródła–Odstępstwo od tej zasady w wypadku oszustwa podatkowego lub unikania opodatkowania–Udziały w spółce dominującej niebędącej rezydentem będące w posiadaniu osób, którym nie przysługuje tego rodzaju zwolnienie–Uregulowanie krajowe wykluczające w sposób ogólny możliwość korzystania przez te osoby z takiego zwolnienia–Niewzruszalne domniemanie oszustwa podatkowego lub unikania opodatkowania–Niedopuszczalność (art. 49 TFUE; dyrektywa Rady 2011/96, zmieniona dyrektywą 2013/13, art. 1 ust. 2) (zob. pkt 43–45, 48, 63, 64, 66, 77–81; sentencja)

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich po zmianach wprowadzonych dyrektywą Rady 2013/13/UE z dnia 13 maja 2013 r. oraz art. 49 TFUE należy interpretować w taki sposób, że sprzeczne z nimi są krajowe przepisy podatkowe takie jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym, na mocy których pobierany jest podatek u źródła od zysków wypłacanych przez zależną spółkę będącą rezydentem na rzecz jej spółki dominującej niebędącej rezydentem, lecz wyłączone zostaje w przypadku tej spółki zależnej uprawnienie do zwrotu takiego pobranego u źródła podatku bądź do zwolnienia z niego, wówczas gdy, po pierwsze, udziały w tej spółce dominującej niebędącej rezydentem posiadają osoby, którym taki zwrot lub takie zwolnienie z poboru podatku u źródła nie przysługiwałyby, gdyby uzyskały one bezpośrednio dywidendy od spółki zależnej będącej rezydentem, a ta spółka dominująca nie uzyskała w danym roku gospodarczym przychodu brutto z własnej działalności gospodarczej i, po drugie, spełniony został jeden z dwóch ustanowionych w tych przepisach warunków, czyli albo gdy brak jest gospodarczych lub innych znaczących powodów dla włączenia do struktury spółki dominującej niebędącej rezydentem albo spółka ta nie uczestniczy w ogólnym obrocie gospodarczym przy wykorzystaniu zakładu urządzonego odpowiednio do jej przedmiotu działalności, bez uwzględniania cech organizacyjnych, gospodarczych lub innych istotnych cech przedsiębiorstw mających związki z tą niebędącą rezydentem spółką dominującą.

( 1 ) Dz.U. C 374 z 6.11.2017.