Sprawa C-406/08

Uniplex (UK) Ltd

przeciwko

NHS Business Services Authority

[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division]

„Dyrektywa 89/665/EWG — Procedury odwoławcze w zakresie udzielania zamówień publicznych — Termin do wniesienia skargi — Początek biegu terminu do wniesienia skargi”

Opinia rzecznika generalnego J. Kokott przedstawiona w dniu 29 października 2009 r. I ‐ 820

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 28 stycznia 2010 r. I ‐ 840

Streszczenie wyroku

Artykuł 1 ust. 1 dyrektywy 89/665 w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą 92/50, wymaga, aby bieg terminu na wniesienie powództwa o stwierdzenie naruszenia przepisów o zamówieniach publicznych lub o odszkodowanie z tytułu naruszenia tych przepisów rozpoczynał się od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub powinien był dowiedzieć się o tym naruszeniu. W istocie cel założony w art. 1 ust. 1 dyrektywy 89/665, jakim jest zagwarantowanie skutecznych środków odwoławczych w razie naruszenia przepisów obowiązujących w zakresie zamówień publicznych, może zostać osiągnięty, wyłącznie jeżeli bieg terminów wyznaczonych do wniesienia takich środków odwoławczych rozpoczyna się od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub powinien był dowiedzieć się o podnoszonym naruszeniu rzeczonych przepisów. Tymczasem fakt, że kandydat lub oferent dowiaduje się, że jego kandydatura lub oferta zostały odrzucone, nie pozwala mu na skuteczne wniesienie odwołania. Wyłącznie po poinformowaniu zainteresowanego kandydata lub oferenta o motywach wykluczenia go z postępowania o udzielenie zamówienia, może on nabrać wyraźnego przekonania co do wystąpienia ewentualnego naruszenia obowiązujących przepisów, jak też co do możliwości wniesienia odwołania. (por. pkt 30–32, 35; sentencja)

Artykuł 1 ust. 1 dyrektywy 89/665 w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą 92/50, sprzeciwia się obowiązywaniu przepisu krajowego, który umożliwia sądowi krajowemu odrzucenie, ze względu na wniesienie po terminie, powództwa o stwierdzenie naruszenia przepisów o zamówieniach publicznych lub o odszkodowanie z tytułu naruszenia tych przepisów, na podstawie ocenianego uznaniowo kryterium, zgodnie z którym takie powództwa powinny być wniesione bezzwłocznie. W tym względzie przepis krajowy zgodnie z którym powództwo nie może być wniesione, chyba że „powództwo to zostanie wniesione bezzwłocznie, a w żadnym wypadku nie później niż w ciągu 3 miesięcy”, wywołuje niepewność. Nie można wykluczyć, że taki przepis upoważnia sądy krajowe do odrzucenia powództwa jako wniesionego po terminie, nawet przed upływem terminu 3 miesięcy, jeżeli uznają one, że powództwo nie zostało wniesione „bezzwłocznie” w rozumieniu tego przepisu. Termin zawity, którego długość pozostawiona jest swobodnej ocenie właściwego sądu, nie jest możliwy do przewidzenia. W związku z tym przepis krajowy przewidujący taki termin nie zapewnia skutecznej transpozycji dyrektywy 89/665. (por. pkt 41–43; sentencja)