PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 44/57

Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2008 r. — Sasol i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-541/08)

(2009/C 44/99)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sasol Ltd (Johannesburg, Republika Południowej Afryki), Sasol Holding in Germany GmbH (Hamburg, Niemcy), Sasol Wax International AG (Hamburg, Niemcy), Sasol Wax GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: W. Bosch, U. Denzel i C. von Köckritz, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— Uchylenie lub znaczne obniżenie wysokości grzywny nałożonej na Sasol Limited, Sasol Holding in Germany GmbH, Sasol Wax International AG i Sasol Wax GmbH na podstawie art. 2 decyzji oraz

— obciążenie Komisji poniesionymi przez skarżące kosztami obsługi prawnej oraz innymi kosztami i wydatkami związanymi z niniejszą sprawą.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze w imieniu skarżących wniesiono o częściowe stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 230 WE, decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r., dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG w sprawie COMP/39.181 — Woski parafinowe.

W swej decyzji Komisja uznała, że szereg producentów wosków parafinowych i gaczy parafinowej utworzyła kartel funkcjonujący w latach 1992 - 2005, w ramach którego producenci ci regularnie odbywali spotkania w celu omówienia poziomu cen, podziału rynków lub klientów oraz wymiany ważnych informacji handlowych dotyczących parafiny i gaczy parafinowej sprzedawanych na rzecz docelowych odbiorców w Niemczech.

Skarżące opierają swą skargę na następujących zarzutach i głównych argumentach:

Według skarżących Komisja błędnie uznała, że Sasol Limited (spółka dominująca grupy Sasol), Sasol Holding in Germany oraz Sasol Wax International AG ponoszą odpowiedzialność za „okres realizacji wspólnego przedsięwzięcia” (od dnia 1 maja 1995 r. do dnia 30 czerwca 2002 r.). Skarżące podnoszą, iż przyjęte przez Komisję założenie, że Sasol Limited (za pośrednictwem swej spółki zależnej Sasol International Holding in Germany) wywierała decydujący wpływ na spółkę Schümann Sasol International AG, stanowi oczywisty błąd w zakresie oceny dostępnych Komisji materiałów dowodowych.

Skarżące podnoszą dalej, że Komisja popełniła błąd, uznając Sasol Limited, Sasol Holding in Germany oraz Sasol Wax International AG za ponoszące odpowiedzialność za „okres Sasol” od dnia 1 lipca 2002 r. do dnia 28 kwietnia 2005 r. Twierdzą one nadto, iż Komisja błędnie zastosowała prawo i pominęła dowody przedstawione przez Sasol (1), z których wynikało, że Sasol Wax działała na rynku w sposób autonomiczny, co obala wszelkie domniemania dotyczące odpowiedzialności spółki dominującej.

Ponadto skarżące podnoszą, że Komisja błędnie uznała, iż spółka VARA nie ponosi solidarnej odpowiedzialności za „okres Schümanna” (od dnia 3 września 1992 r. do dnia 30 kwietnia 1995 r.). Zamiast uznania odpowiedzialności spółki VARA (2), która sprawowała kontrolę nad podmiotem uczestniczącym w naruszeniach, Komisja przypisała całą odpowiedzialność wyłącznie Sasol, uniemożliwiając jej przez to ewentualne występowanie z roszczeniami wobec spółki VARA.

Skarżące utrzymują, że Komisja popełniła także oczywiste błędy przy ustalaniu kwoty podstawowej nałożonej na Sasol grzywny, polegające na zawyżeniu wysokości podlegającego uwzględnieniu obrotu oraz wzięciu pod uwagę wartości obrotu odnoszącej się do produktów, których naruszenie nie dotyczyło ani pośrednio, ani bezpośrednio w rozumieniu art. 23 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (3). Komisja naruszyła również prawo poprzez wybranie niewłaściwej metodologii dla ustalenia kwoty podstawowej, jaka winna być stosowana w przypadkach, gdy decyzja w sprawie grzywny skierowana jest do różnych odbiorców i dotyczy różnych okresów naruszenia.

Skarżące twierdzą ponadto, że Komisja popełniła błąd polegający na przyjęciu założenia o wiodącej roli Sasol w sektorze wosków parafinowych i niesłusznie podwyższyła nałożoną na Sasol grzywnę o nadmierną i nieproporcjonalną wartość wynoszącą 50 %.

Skarżące podnoszą dalej, że Komisja błędnie nie zastosowała wynoszącego 10 % pułapu przewidzianego w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 i naruszyła zasadę indywidualnej odpowiedzialności prawnej poprzez nieograniczenie grzywny wymierzonej w odniesieniu do tego okresu do poziomu 10 % obrotu uzyskanego przez Schümanna, który, według skarżących, ostatecznie kontrolował spółkę bezpośrednio zaangażowaną w popełnienie naruszenia.

Skarżące utrzymują wreszcie, że Komisja popełniła błąd polegający na niezwolnieniu Sasol z obowiązku uiszczenia tych części grzywny, w odniesieniu do których Komisja polegała przede wszystkim na materiałach dowodowych dobrowolnie udostępnionych przez Sasol w ramach jej współpracy z Komisją.

(1) O ile nie wskazano inaczej, termin ten odnosi się do spółek grupy Sasol, którym zarzuca się uczestnictwo w kartelu.

(2) Partnera w realizacji wspólnego przedsięwzięcia Schümann Sasol International AG, łącznie z Sasol Ltd, który nabył pośrednio dwie trzecie udziałów w spółce Hans-Otto Schümann GmbG & Co KG.

(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).