2

Okoliczności faktyczne leżące u podstaw sporu zostały przedstawione w pkt 1–19 zaskarżonego wyroku w następujący sposób: „1 Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2321/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. dotyczącym zasad udziału przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i uniwersytetów oraz zasad upowszechniania wyników badań celem realizacji szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej (2002–2006) (Dz.U. [2002], L 355, s. 23) i w zakresie określonym decyzją nr 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. dotyczącą szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006) (Dz.U. [2002], L 232, s. 1) Komisja Wspólnot Europejskich zawarła trzy umowy w sprawie dotacji z, między innymi, skarżącą [Ludwig-Bölkow-Systemtechnik], spółką doradztwa technologicznego i strategicznego, prowadzącą działalność głównie w dziedzinach energii, mobilności i zrównoważonego rozwoju. 2 W przypadku umowy pierwszej, dotyczącej projektu zatytułowanego »Development of a harmonised ‘European Hydrogen Energy RoAdmap’ by a balanced group of partners from industry, European regions and technical and socio-economic scenario and modelling experts« (opracowanie zharmonizowanego »europejskiego planu działania w zakresie energii wodorowej« przez zrównoważoną grupę partnerów z przemysłu, regionów europejskich oraz ekspertów ds. scenariusza technicznego i społeczno‑gospodarczego oraz modelowania, zwanego dalej »projektem HyWays«), oraz umowy drugiej, dotyczącej projektu zatytułowanego »Handbook for Approval of Hydrogen Refuelling Stations« (podręcznik do zatwierdzania stacji tankowania wodoru, zwanego dalej »projektem HyApproval«), wnosząca odwołanie działała jako koordynator. W przypadku umowy trzeciej, dotyczącej projektu »Harmonisation of Standards and Regulations for a sustainable Hydrogen and Fuel Cell Technology« (harmonizacja norm i przepisów dotyczących zrównoważonej technologii wodorowej i ogniw paliwowych (zwanego dalej »projektem HarmonHy«), była ona tylko jednym z kontrahentów konsorcjum. 3 Zgodnie z art. 12 każdej z umów podlegają one prawu belgijskiemu. 4 Artykuł 13 tych umów przewiduje klauzulę arbitrażową, zgodnie z którą Sąd ma wyłączną jurysdykcję w sporach między Komisją i jej kontrahentami, dotyczących ich obowiązywania, ich stosowania lub ich wykładni. 5 Ogólne warunki, które zgodnie z art. 14 każdej z umów stanowią integralną część tych umów, obejmują część pierwszą, dotyczącą w szczególności wykonania przedmiotowych projektów, zakończenia umowy i odpowiedzialności (pkt II.2–II.18), część drugą, dotyczącą postanowień finansowych oraz kontroli, audytu, zwrotów i sankcji (pkt II.19–II.31) oraz część trzecią, dotycząca praw własności intelektualnej (pkt II.32–II.36). 6 Punkt II.19 ust. 1 ogólnych warunków określa wydatki kwalifikujące się do współfinansowania przez Unię Europejską i stanowi, co następuje: »Koszty kwalifikowalne poniesione w ramach realizacji projektu powinny spełniać następujące warunki: a) muszą być rzeczywiste, ekonomicznie racjonalne i niezbędne do wykonania projektu; b) muszą być ustalone zgodnie ze zwykłymi zasadami rachunkowości danego kontrahenta; c) muszą być poniesione w czasie trwania projektu określonym w art. 4 ust. 2 […]; d) muszą zostać zaksięgowane przez kontrahenta, który je poniósł, najpóźniej w dniu sporządzenia potwierdzenia audytu przewidzianego w pkt II.26. Procedury księgowe stosowane w celu zaksięgowania wydatków i przychodów muszą być zgodne z zasadami rachunkowości obowiązującymi w państwie siedziby kontrahenta, a także muszą umożliwiać ustalenie bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami i przychodami dotyczącymi wykonania projektu oraz ogólnymi oświadczeniami odnoszącymi się do ogółu działań kontrahenta […]«. 7 Punkt II.19 ust. 2 lit. a)–h) ogólnych warunków wymienia osiem kategorii wydatków niekwalifikowalnych. W pkt II.19 ust. 2 lit. i) zostało dodane, że niekwalifikowalne są wszystkie koszty, które nie spełniają wymogów określonych w ust. 1. 8 Punkty II.20 i II.21 ogólnych warunków określają dwa rodzaje kosztów kwalifikowalnych przy spełnieniu przesłanek określonych w pkt II.19, a mianowicie, po pierwsze, koszty bezpośrednie, związane bezpośrednio z projektem, oraz po drugie, koszty pośrednie, niezwiązane bezpośrednio z projektem, ale dające się określić i uzasadnić przy użyciu systemu księgowego kontrahenta jako poniesione w związku z kosztami bezpośrednimi. 9 Punkt II.22 ust. 1 ogólnych warunków przewiduje trzy modele deklaracji kosztów, w tym model kosztu całkowitego wykorzystywany w celu przypisania kontrahentom kosztów kwalifikowalnych bezpośrednich i pośrednich oraz model kosztu całkowitego-stawki ryczałtowej wykorzystywany przez kontrahentów w celu przypisania kosztów kwalifikowalnych bezpośrednich i stawki ryczałtowej w odniesieniu do kosztów pośrednich. Ta stawka ryczałtowa jest równa 20% wszystkich kosztów bezpośrednich umów o podwykonawstwo, co ma pokrywać wszystkie koszty pośrednie poniesione przez kontrahenta w ramach projektu. 10 Punkt II.24 ust. 2 akapit drugi ogólnych warunków stanowi, że wkład finansowy Unii nie może być źródłem korzyści dla kontrahentów. 11 Zgodnie z pkt II.29 ust. 1 ogólnych warunków w każdej chwili w trakcie obowiązywania umowy i do pięciu lat po zakończeniu projektu Komisja może przeprowadzić audyty. Mogą one dotyczyć kwestii naukowych, finansowych, technologicznych lub innych, takich jak zasady księgowości i zarządzania, dotyczących prawidłowego wykonania projektu i umowy. 12 Punkt II.30 ogólnych warunków ma następujące brzmienie: »Z zastrzeżeniem innych środków przewidzianych w niniejszej umowie kontrahenci zgadzają się, że [Unia] w celu ochrony swoich interesów finansowych ma prawo zażądać odszkodowania ryczałtowego od kontrahenta, którego wydatki okazały się przesadne i który w konsekwencji otrzymał nieuzasadniony wkład finansowy od [Unii]. Ryczałtowe odszkodowanie jest należne oprócz zwrotu nieuzasadnionego wkładu finansowego, którego powinien dokonać kontrahent. 1. Wysokość odszkodowania ryczałtowego powinna być proporcjonalna do przesadnego wydatku i do nieuzasadnionej części wkładu [Unii]. Wysokość odszkodowania ryczałtowego jest obliczana według następującego wzoru: Odszkodowanie ryczałtowe = nieuzasadniony wkład finansowy × (przesadny wydatek/całość żądanej kwoty) Obliczenie wszelkich odszkodowań ryczałtowych uwzględnia wyłącznie okres, który odnosi się do wkładu [Unii] żądanego przez kontrahenta za ten okres. Nie jest ona obliczana w odniesieniu do całego wkładu [Unii]. 2. Komisja wysyła żądanie zapłaty listem poleconym za potwierdzeniem odbioru do kontrahenta, którego uważa za zobowiązanego do zapłaty odszkodowania ryczałtowego. Kontrahent ma 30 dni na odpowiedź na żądanie odszkodowania [Unii]. 3. Postępowanie, które należy przeprowadzić w celu zwrotu nieuzasadnionego wkładu finansowego i w celu zapłaty odszkodowania ryczałtowego, zostanie określone zgodnie z postanowieniami pkt II.31. 4. Komisja jest uprawniona do tego, aby żądać odszkodowania za wszelkie przesadne wydatki stwierdzone po wygaśnięciu umowy, zgodnie z postanowieniami ust. 1–6. 5. Postanowienia niniejszego artykułu pozostają bez uszczerbku dla kar administracyjnych lub finansowych, które Komisja może nałożyć na każdego niewywiązującego się z umowy kontrahenta zgodnie z rozporządzeniem finansowym lub dla wszelkich innych cywilnych środków zaradczych, do jakich [Unia] lub inny kontrahent byłby uprawniony. Ponadto wspomniane postanowienia nie wykluczają wszczęcia postępowania karnego przez władze państw członkowskich. 6. Ponadto, jak przewiduje rozporządzenie finansowe, na każdego kontrahenta uznanego za winnego poważnego uchybienia jego zobowiązaniom umownym może zostać nałożona kara finansowa o wartości pomiędzy 2 a 10% wysokości wkładu finansowego, jaki otrzyma od [Unii]. Stawka może wynieść od 4 do 20% w przypadku kolejnego naruszenia mającego miejsce w ciągu pięciu lat od pierwszego naruszenia«. 13 W lutym 2008 r. Komisja przeprowadziła, na podstawie pkt II.29 ogólnych warunków audyt dotyczący prawidłowego wykonania spornych umów. 14 w dniu 17 marca 2011 r. Komisja przedstawiła skarżącej projekt raportu z audytu. Pismami z dnia 21 i 22 kwietnia 2011 r. skarżąca ustosunkowała się do wspomnianego projektu. 15 W dniu 25 lipca 2011 r. Komisja przekazała skarżącej końcową wersję raportu z audytu. W raporcie zostało stwierdzone, że skarżąca ustaliła zbyt wysoki poziom poniesionych kwalifikowalnych kosztów personelu. Ponadto według tego raportu koszty dotyczące badań zostały błędnie zakwalifikowane jako koszty zarządzania. Wreszcie odsetki od zaliczek w całkowitej wysokości 1707,40 EUR nie zostały zgłoszone. 16 W odniesieniu do trzech umów, które w tym dniu były zakończone i dla których całkowite saldo udziału finansowego Unii zostało wypłacone, Komisja powiadomiła skarżącą, że wyśle do niej noty obciążeniowe. 17 Od dnia 10 sierpnia 2011 r. do dnia 11 listopada 2013 r. kontynuowana była wymiana korespondencji pomiędzy skarżącą i Komisją, podczas której strony spierały się w przedmiocie wniosków raportu końcowego z audytu. 18 W dniu 9 grudnia 2013 r. Komisja wysłała do skarżącej szereg not obciążeniowych. Z not tych wynika, że kwota pokryta przez Komisję wyniosła 218539,62 EUR z tytułu projektu HyWays, 75407,06 EUR z tytułu projektu HyApproval i 47128,39 EUR z tytułu projektu HarmonHy. Ponadto Komisja zażądała od skarżącej odszkodowań ryczałtowych na postawie pkt II.30 ogólnych warunków, mianowicie 60402,30 z tytułu projektu HyWays, 11019,61 z tytułu projektu HyApproval i 10002,17 z tytułu projektu HarmonHy. 19 Po wniesieniu skargi Komisja wystawiła na korzyść skarżącej noty uznaniowe nr 3233150004, 3233150005 i 3233150006, w wysokości, odpowiednio, 108753,52 EUR, 10875,35 EUR i 23404,88 EUR”.