Z art. 25 załącznika IX do regulaminu pracowniczego wynika, że organ powołujący nie może rozstrzygnąć ostatecznie na gruncie odpowiedzialności dyscyplinarnej sytuacji urzędnika, podejmując decyzję co do faktów będących przedmiotem postępowania karnego, do czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu karnego rozpatrującego sprawę. Tym samym przepis ten nie przyznaje wspomnianemu organowi, odpowiedzialnemu za ostateczne rozstrzygnięcie sytuacji urzędnika, wobec którego wszczęto postępowanie dyscyplinarne, zakresu uznania co do możliwości zawieszenia postępowania w sprawie sytuacji tego urzędnika, jeśli toczy się wobec niego postępowanie przed sądem karnym.

Artykuł 25 załącznika IX do regulaminu pracowniczego ma podwójne uzasadnienie. Z jednej strony przepis ten ma na celu uniknięcie wywierania wpływu na sytuację zainteresowanego urzędnika w ramach wszczętego przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie czynów będących jednocześnie przedmiotem postępowania dyscyplinarnego w zatrudniającej go instytucji. Z drugiej strony, zawieszenie postępowania dyscyplinarnego do czasu zakończenia postępowania karnego pozwala uwzględnić, w postępowaniu dyscyplinarnym, ustalenia faktyczne poczynione przez sąd karny, po uprawomocnieniu się orzeczenia. Artykuł 25 załącznika IX do regulaminu pracowniczego ustanawia bowiem zasadę, zgodnie z którą „postępowanie karne wiąże postępowanie dyscyplinarne”, co znajduje uzasadnienie między innymi w fakcie, że krajowe organy wymiaru sprawiedliwości posiadają szersze uprawnienia w zakresie postępowania przygotowawczego niż organ powołujący. Zatem, w przypadku gdy te same zdarzenia stanowią zarazem czyn zabroniony i naruszenie obowiązków pracowniczych urzędnika, administracja jest związana ustaleniami co do faktów dokonanymi przez sąd karny w ramach postępowania karnego. Po ustaleniu przez ten sąd zajścia okoliczności faktycznych danej sprawy administracja może następnie dokonać ich kwalifikacji prawnej jako przewinienia dyscyplinarnego, badając między innymi, czy stanowią one uchybienia obowiązkom pracowniczym wynikającym z regulaminu.

Ponadto do danego urzędnika należy dostarczenie organowi powołującemu informacji umożliwiających dokonanie oceny, czy okoliczności faktyczne obciążające go w ramach postępowania dyscyplinarnego są jednocześnie przedmiotem wszczętego wobec niego postępowania karnego. Aby zrealizować ten obowiązek, dany urzędnik powinien zasadniczo wykazać, że postępowanie karne wobec niego zostało wszczęte w czasie, gdy toczyło się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. Tylko bowiem wtedy, gdy takie postępowanie karne zostało wszczęte, objęte nim czyny mogą zostać zidentyfikowane i porównane z czynami, w związku z którymi zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne, w celu określenia ich ewentualnej zbieżności.

(zob. pkt 66–70)

Sąd Pierwszej Instancji, wyroki: z dnia 19 marca 1998 r., Tzoanos/Komisja, T‑74/96, EU:T:1998:58, pkt 32–34; z dnia 21 listopada 2000 r., A/Komisja, T‑23/00, EU:T:2000:273, pkt 37; z dnia 30 maja 2002 r., Onidi/Komisja, T‑197/00, EU:T:2002:135, pkt 81; z dnia 13 marca 2003 r., Pessoa e Costa/Komisja, T‑166/02, EU:T:2003:73, pkt 45; z dnia 10 czerwca 2004 r., François/Komisja, T‑307/01, EU:T:2004:180, pkt 75; z dnia 8 lipca 2008 r., Franchet i Byk/Komisja, T‑48/05, EU:T:2008:257, pkt 341, 342