Keywords

Summary



Keywords

1. Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Przepisy wspólnotowe – Konwencja o zabezpieczeniu społecznym zawarta pomiędzy Republiką Czeską a Republiką Słowacką przed ich przystąpieniem w związku z podziałem Czeskiej i Słowackiej Republiki Federacyjnej – Emerytura – Uwzględnienie okresów składkowych ukończonych przed podziałem

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, załącznik III część A pkt 6, art. 7 ust 2 lit. c))

2. Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Równość traktowania – Przepisy państwa członkowskiego pozwalające na wypłatę dodatkowego świadczenia emerytalnego jedynie osobom posiadającym jego przynależność państwową zamieszkałym na jego terytorium – Niedopuszczalność – Skutki

(rozporządzenie Rady nr 1408/71, art. 3 ust 1, 10)

Summary

1. Przepisy pkt 6 części A załącznika III do rozporządzenia nr 1408/71 w brzmieniu zmienionym i zaktualizowanym rozporządzeniem nr 118/97, w brzmieniu nadanym mu rozporządzeniem nr 629/2006 w związku z art. 7 ust. 2 lit. c) tego rozporządzenia nie stoją na przeszkodzie istnieniu normy krajowej, która przewiduje wypłatę dodatkowego świadczenia emerytalnego, jeżeli kwota tego świadczenia przyznana na podstawie art. 20 dwustronnego porozumienia między Republiką Czeską a Republiką Słowacką zawartego w dniu 29 października 1992 r. w celu uregulowania sytuacji po podziale Czeskiej i Słowackiej Republiki Federacyjnej w dniu 21 grudnia 1992 r. jest niższa niż kwota, jaka byłaby pobierana, gdyby emerytura została obliczona na podstawie przepisów prawa Republiki Czeskiej.

Biorąc pod uwagę, że takie dostosowanie ma miejsce jedynie wówczas gdy wysokość świadczenia emerytalnego jest wyższa od uzyskanej na podstawie postanowień porozumienia, nie chodzi zatem o przyznanie czeskiego świadczenia emerytalnego o charakterze równoległym ani o podwójne uwzględnienie tego samego okresu ubezpieczenia, lecz jedynie o wypełnienie obiektywnie stwierdzonej różnicy między świadczeniami o różnym pochodzeniu.

(por. pkt 37, 38, 40; pkt 1 sentencji)

2. Przepisy art. 3 ust. 1 w związku z art. 10 rozporządzenia nr 1408/71, w brzmieniu zmienionym i zaktualizowanym rozporządzeniem nr 118/97, w brzmieniu nadanym mu rozporządzeniem nr 629/2006, stoją na przeszkodzie istnieniu normy krajowej, która pozwala na wypłatę dodatkowego świadczenia emerytalnego jedynie obywatelom czeskim mającym miejsce zamieszkania na terytorium Republiki Czeskiej, przy czym z punktu widzenia prawa Unii nie jest nieuniknioną konsekwencją takiego stwierdzenia pozbawienie takiego dodatkowego świadczenia osoby, która spełnia obie te przesłanki.

W istocie z jednej strony zasada taka powoduje dyskryminację ze względu na przynależność państwową. Z drugiej strony taka przesłanka miejsca zamieszkania dotyczy głównie pracowników migrujących, zamieszkałych na terytorium państw członkowskich innych niż ich państwo pochodzenia. Narusza ona zatem zasadę równego traktowania, o której stanowi art. 3 ust. 1, która zakazuje nie tylko otwartej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową osób korzystających z systemu zabezpieczenia społecznego, ale również wszelkich ukrytych form dyskryminacji, które przez zastosowanie innych kryteriów rozróżnienia prowadzą do takiego samego rezultatu.

Jeżeli chodzi o praktyczne konsekwencje nieprzestrzegania zasady równości traktowania dla osób, które zostały poszkodowane w wyniku zastosowania tej normy, tak długo, dopóki nie zostaną przyjęte środki zmierzające do przywrócenia równego traktowania, poszanowanie zasady równego traktowania może zostać zapewnione jedynie w drodze przyznania osobom należącym do grupy gorzej traktowanej tych samych korzyści, jakie przysługują osobom uprzywilejowanym, który to reżim prawny, w braku prawidłowego stosowania prawa Unii stanowi jedyny ważny system referencyjny. Co się tyczy wpływu dla osób, które należą do kategorii osób faworyzowanych dzięki owej dyskryminacji, chociaż prawo Unii nie stoi na przeszkodzie – z zastrzeżeniem przestrzegania zasad ogólnych prawa Unii – środkom, które przywracają równość traktowania poprzez zmniejszenie korzyści osób wcześniej uprzywilejowanych to jednak prawo Unii w żaden sposób nie wymaga przed przyjęciem takich środków pozbawienia dodatkowej ochrony socjalnej, kategorii osób, które już z niej korzystają.

(por. pkt 43, 44, 46, 49, 51, 53, 54; pkt 2 sentencji)