ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 26/45

Postanowienie Sądu z dnia 23 listopada 2012 r. — Crocs przeciwko OHIM — Holey Soles Holdings i PHI (Przedstawienie obuwia)

(Sprawa T-302/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Wniosek o unieważnienie prawa do wzoru - Wycofanie wniosku o unieważnienie - Umorzenie postępowania)

2013/C 26/87

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Crocs, Inc. (Niwot, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: I.R. Craig, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM były również: Holey Soles Holdings Ltd (Vancouver, Kanada) i Partenaire Hospitalier International (La Haie Foissière, Francja)

Przedmiot

Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 marca 2010 r. (sprawa R 9/2008-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru pomiędzy Holey Shoes Holdings Ltd i Partenaire Hospitalier International a Crocs, Inc.

Sentencja

1) Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

2) Strona skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez stronę pozwaną.

(1) Dz.U. C 260 z 25.9.2010.
Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Nickel Institute przeciwko Komisji

(Sprawa T-180/10) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Klasyfikacja, pakowanie i etykietowanie niektórych związków węglanu niklu jako substancji niebezpiecznych - Dyrektywy 2008/58/WE i 2009/2/WE - 30 i 31 dostosowanie do postępu technicznego dyrektywy 67/548/EWG - Częściowa odmowa dostępu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania)

(2012/C 331/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nickel Institute (Toronto, Kanada) (przedstawiciele: początkowo, K. Nordlander, lawyer i H. Pearson, solicitor, a następnie, K. Nordlander)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Finlandii (przedstawiciele: J. Heliskoski i M. Pere, pełnomocnicy) oraz Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, K. Petkovska, C. Meyer-Seitz i S. Johannesson, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 8 lutego 2010 r. [SG.E3/HP/psi — Ares(2010)65824] odmawiającej Nickel Institute pełnego dostępu do niektórych dokumentów wewnętrznych, w szczególności opinii Służby Prawnej Komisji sporządzonych w ramach dwóch kolejnych postępowań prowadzących do klasyfikacji między innymi niektórych związków węglanu niklu w załączniku I do dyrektywy Rady 67/548/WE z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. 196, s. 1).

Sentencja

1) Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

2) Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Nickel Institute.

3) Nickel Institute pokrywa połowę kosztów własnych.

4) Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają koszty własne.

(1) Dz.U. C 161 z 19.6.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 151/28

Postanowienie Sądu z dnia 29 marca 2012 r. — Asociación Española de Banca przeciwko Komisji

(Sprawa T-236/10) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - System pomocy umożliwiający amortyzację podatkową finansowej wartości firmy w związku z nabyciem udziałów w zagranicznych przedsiębiorstwach - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nienakazująca jej odzyskania - Stowarzyszenie - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)

2012/C 151/46

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Asociaciôn Española de Banca (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñioz de Juan i R. Calvo Salinero)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności art. 1 ust. 1 decyzji Komisji 2011/5/WE z dnia 28 października 2009 r. w sprawie amortyzacji podatkowej finansowej wartości firmy w związku z nabyciem udziałów w zagranicznych przedsiębiorstwach C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) wdrożonej przez Hiszpanię (Dz.U. 2011, L 7, s. 48).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Asociación Española de Banca zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 195 z 17.7.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 409/37

Postanowienie Sądu z dnia 17 września 2014 r. – ATC i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-333/10) (1)

((Odpowiedzialność pozaumowna - Przywóz ptaków - Ugoda dotycząca kwot odszkodowania - Umorzenie postępowania))

2014/C 409/53

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Animal Trading Company (ATC) BV (Loon op Zand, Niderlandy); Avicentra NV (Malle, Belgia); Borgstein Birds and Zoofood Trading vof (Wamel, Niderlandy); Bird Trading Company Van der Stappen BV (Dongen, Niderlandy); New Little Birds Srl (Anagni, Włochy); Vogelhuis Kloeg (Zevenbergen, Niderlandy) i Giovanni Pistone (Westerlo, Belgia) (przedstawiciele: M. Osse et J. Houdijk, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Jimeno Fernández i B. Burggraaf, następnie F. Jimeno Fernández i H. Kranenborg, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o odszkodowanie zmierzająca do naprawienia szkody, którą skarżący mieli ponieść z uwagi na przyjęcie w pierwszej kolejności decyzji Komisji 2005/760/WE z dnia 27 października 2005 r. dotyczącej niektórych środków ochronnych odnoszących się do wysoce zjadliwej grypy ptaków w określonych państwach trzecich w zakresie przywozu ptaków żyjących w niewoli (Dz.U. L 285, s. 60), której okres obowiązywania został przedłużony, a następnie rozporządzenia Komisji (WE) nr 318/2007 z dnia 23 marca 2007 r., ustanawiającego warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Wspólnoty i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (Dz.U. L 84, s. 7).

Sentencja

1) Postępowanie w przedmiocie niniejszej skargi zostaje umorzone.

2) Animal Trading Company (ATC) BV, Avicentra NV, Borgstein Birds and Zoofood Trading vof, Bird Trading Company Van der Stappen BV, New Little Birds Srl, Vogelhuis Kloeg i Giovanni Pistone pokrywają własne koszty.

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 274 z 9.10.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 315/48

Postanowienie Sądu z dnia 24 czerwca 2014 r. – PPG i SNF przeciwko ECHA

(Sprawa T-1/10 RENV) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - REACH - Sklasyfikowanie akrylamidu jako substancji budzącej szczególnie duże obawy - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność))

2014/C 315/81

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) (Bruksela, Belgia) i SNF SAS (Andrézieux-Bouthéon, Francja) (przedstawiciele: początkowo K. Van Maldegem i R. Cana, a następnie R. Cana, adwokaci)

Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä, W. Broere i T. Zbihlej, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów J. Stuycka i A.-M. Vandromme)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Niderlandów (przedstawiciel: B. Koopman, pełnomocnik) i Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Manhaeve i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECHA dotyczącej klasyfikacji akrylamidu (WE nr 201-173-7) jako substancji spełniającej wymogi ustanowione w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396,s. 1) wydanej na podstawie art. 59 tego rozporządzenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) i SNF SAS pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA)

3) SNF pokrywa koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

4) Królestwo Niderlandów i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 63 z 13.3.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 135/34

Postanowienie Sądu z dnia 10 marca 2014 r. – Magnesitas de Rubián i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-430/10) (1)

((Środowisko naturalne - Zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich zmniejszanie - Dokument referencyjny w sprawie najlepszych dostępnych technik w przemyśle cementowym, przemyśle wapienniczym i przemyśle tlenku magnezu - Wniosek o umorzenie postępowania - Oddalenie - Cofnięcie skargi - Wykreślenie))

2014/C 135/43

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Magnesitas de Rubián, SA (Incio, Hiszpania); Magnesitas Navarras, SA (Zubiri, Hiszpania) i Ellinikoi Lefkolithoi Anonymos Metalleftiki, Viomichaniki, Naftiliaki kai Emporiki Etaireia (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci H. Brokelmann i P. Martínez-Lage Sobredo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Alcover San Pedro, S. Petrova i E. Sanfrutos Cano, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, żądanie stwierdzenia nieważności rozdziału 3 dokumentu referencyjnego w sprawie najlepszych dostępnych technik w przemyśle cementowym, przemyśle wapienniczym i przemyśle tlenku magnezu (Dz.U. C 166, s. 5), zatytułowanego „Przemysł tlenku magnezu (produkcja metodą suchą z wydobywanego naturalnego magnezytu)”, a także odesłań do przemysłu tlenku magnezu we wspomnianym dokumencie oraz, tytułem ewentualnym, żądanie stwierdzenia nieważności pkt 3.5.5.4 wspomnianego dokumentu.

Sentencja

1) Wniosek o umorzenie postępowania zostaje oddalony.

2) Sprawa T-430/10 zostaje wykreślona z rejestru Sądu.

3) Magnesitas de Rubián, SA, Magnesitas Navarras, SA i Ellinikoi Lefkolithoi Anonymos Metalleftiki, Viomichaniki, Naftiliaki kai Emporiki Etaireia pokrywają poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Komisję Europejską.

(1) Dz.U. C 317 z 20.11.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 156/42

Postanowienie Sądu z dnia 9 kwietnia 2013 r. — Zuckerfabrik Jülich przeciwko Komisji

(Sprawa T-66/10) (1)

(Rolnictwo - Cukier - Opłaty produkcyjne - Stwierdzenie nieważności części rozporządzenia (WE) nr 1193/2009 po wniesieniu skargi - Umorzenie postępowania)

2013/C 156/78

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Zuckerfabrik Jülich GmbH (dawniej Zuckerfabrik Jülich AG) (Jülich, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H.J. Prieß i B. Sachs)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi i B. Schima, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo F. Díez Moreno, następnie A. Rubio González, abogados del Estado) i Republika Litewska (przedstawiciele: początkowo R. Janeckaitė i R. Krasuckaitė, następnie R. Krasuckaitė i R. Mackevičienè, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonującego sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 (Dz.U. L 321, s. 1).

Sentencja

1) Postępowanie zostaje umorzone.

2) Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Zuckerfabrik Jülich GmbH.

3) Królestwo Hiszpanii i Republika Litewska pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 113 z 1.5.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 156/42

Postanowienie Sądu z dnia 9 kwietnia 2013 r. — British Sugar przeciwko Komisji

(Sprawa T-86/10) (1)

(Rolnictwo - Cukier - Opłaty produkcyjne - Stwierdzenie nieważności części rozporządzenia (WE) nr 1193/2009 po wniesieniu skargi - Umorzenie postępowania)

2013/C 156/79

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: British Sugar plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo K. Lasok, QC, G. Facenna, barrister, W. Robinson, P. Doris i D. Das, solicitors, następnie K. Lasok, G. Facenna, W. Robinson i D. Das)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Banks i P. Rossi, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo F. Díez Moreno, następnie A. Rubio González, abogados del Estado) i Republika Litewska (przedstawiciele: R. Janeckaitė i R. Krasuckaitė, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Łotewska (przedstawiciele: K. Drēviņa i K. Krasovska, pełnomocnicy) i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo S. Behzadi-Spencer i S. Hathaway, następnie S. Behzadi-Spencer i A. Robinson, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonującego sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 (Dz.U. L 321, s. 1).

Sentencja

1) Postępowanie zostaje umorzone.

2) Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez British Sugar plc.

3) Królestwo Hiszpanii, Republika Litewska, Republika Łotewska i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 113 z 1.5.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 156/43

Postanowienie Sądu z dnia 9 kwietnia 2013 r. — Südzucker i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-102/10) (1)

(Rolnictwo - Cukier - Opłaty produkcyjne - Stwierdzenie nieważności części rozporządzenia (WE) nr 1193/2009 po wniesieniu skargi - Umorzenie postępowania)

2013/C 156/80

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt (Mannheim, Niemcy); Agrana Zucker GmbH (Wiedeń, Austria); Südzucker Polska S.A. (Wrocław, Polska); Raffinerie tirlemontoise (Bruksela, Belgia) i Saint Louis Sucre SA, (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci H.-J. Prieß i B. Sachs)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi i B. Schima, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo F. Díez Moreno, następnie A. Rubio González, abogados del Estado) i Republika Litewska (przedstawiciele: początkowo R. Janeckaitė i R. Krasuckaitė, następnie R. Krasuckaitė i R. Mackevičienè, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo S. Behzadi-Spencer i S. Hathaway, następnie S. Behzadi-Spencer i A. Robinson, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonującego sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 (Dz.U. L 321, s. 1).

Sentencja

1) Postępowanie zostaje umorzone.

2) Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt, Agrana Zucker GmbH, Südzucker PoIska S.A., Raffinerie tirlemontoise i Saint Louis Sucre SA.

3) Królestwo Hiszpanii, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Republika Litewska pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 113 z 1.5.2010.
1)

Punkt 174 wyroku z dnia 11 kwietnia 2018 r., H/Rada (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), ma następujące brzmienie: „Zgodnie z art. 134 § 1 regulaminu kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Niemniej jednak zgodnie z art. 133 regulaminu postępowania w związku z art. 219 tego regulaminu Sąd orzeka o całości kosztów postępowania odwoławczego oraz postępowania przed Sądem w wyroku kończącym postępowanie w sprawie. Poza tym, na mocy art. 134 § 3 wspomnianego regulaminu w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań każdej ze stron, każda z nich pokrywa własne koszty. Jednakże jeżeli jest to uzasadnione okolicznościami sprawy, Sąd może orzec, że jedna ze stron pokrywa, oprócz własnych kosztów, część kosztów poniesionych przez stronę przeciwną. W okolicznościach niniejszej sprawy należy orzec, po pierwsze, że Rada pokrywa koszty poniesione przez skarżącą oraz przez nią samą do czasu wydania wyroku w przedmiocie odwołania wyłącznie w zakresie, w jakim dotyczą one kwestii dopuszczalności skargi, a po drugie, że skarżąca pokrywa wszystkie pozostałe koszty poniesione przez Radę oraz przez nią samą zarówno przed jak i po wydaniu wspomnianego wyroku”.
Sprawa T-393/10 INTP: Postanowienie Sądu z dnia 17 maja 2018 r. – Westfälische Drahtindustrie i in./Komisja (Postępowanie — Wykładnia wyroku — Sprostowanie — Brak rozstrzygnięcia)

Postanowienie Sądu z dnia 17 maja 2018 r. – Westfälische Drahtindustrie i in./Komisja

(Sprawa T-393/10 INTP) ( 1 )

„(Postępowanie — Wykładnia wyroku — Sprostowanie — Brak rozstrzygnięcia)”

Strony

Strona skarżąca: Westfälische Drahtindustrie GmbH (Hamm, Niemcy), Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG (Hamm), Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (Iserlohn, Niemcy) (przedstawiciel: C. Stadler, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka, H. Leupold i G. Meessen, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem głównym, żądanie dokonania wykładni wyroku z dnia 15 lipca 2015 r., Westfälische Drahtindustrie i in./Komisja (T-393/10, EU:T:2015:515), a pomocniczo, żądanie sprostowania i uzupełnienia tego wyroku.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Westfälische Drahtindustrie GmbH, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG i Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG zostają obciążone kosztami postępowania.

( 1 ) Dz.U. C 301 z 6.11.2010.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 178/12

Postanowienie Sądu z dnia 26 marca 2015 r. – Conte i in./Rada

(Sprawa T-121/10) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Rybołówstwo - Ochrona zasobów rybołówstwa - Ustanowienie wspólnotowego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania - Pojęcie aktu regulacyjnego - Pojęcie aktu ustawodawczego - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność))

(2015/C 178/13)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Giovanni Conte (Pomezia, Włochy); Casa del Pescatore Soc. coop. rl, Civitanova Marche (Włochy); Guidotti Giovanni & Figli Snc (Termoli, Włochy); Organizzazione di produttori della pesca di Civitanova Marche Soc. coop. rl (Civitanova Marche); Consorzio gestione mercato ittico Manfredonia Soc. coop. rl (Cogemim) (Manfredonia, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci P. Cavasola, G. Micucci i V. Cannizzaro)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo A. Westerhof Löfflerová i A. Lo Monaco, następnie A. Westerhof Löfflerová i S. Barbagallo, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Banks i D. Bianchi, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2013, L 355, s. 94), a w szczególności art. 9, 10, art. 14 ust. 1–5, art. 15, art. 17 ust. 1, art. 58 ust. 1–3, 5, art. 59 ust. 2, 3, art. 60 ust. 4, 5, art. 62 ust. 1, art. 63 ust. 1, art. 64, 65, art. 66 ust. 1, 3, art. 67 ust. 1, art. 68, art. 73 ust. 8, art. 92 ust. 2, art. 103 tego rozporządzenia.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Giovanni Conte, Casa del Pescatore Soc. coop. rl, Guidotti Giovanni & Figli Snc, Organizzazione di produttori della pesca di Civitanova Marche Soc. coop. rl i Consorzio gestione mercato ittico Manfredonia Soc. coop. rl (Cogemim) pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

3) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 134 z 22.5.2010.
C 73/31

Postanowienie Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. – Trefilerías Quijano/Komisja

(Sprawy połączone T-427/10, T-576/10 i T-439/12) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek stali sprężającej - Ustalanie cen, podział rynku i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE - Decyzja zmieniająca decyzję pierwotną i pozostająca bez wpływu na kwotę nałożonej na skarżącą grzywny - Brak interesu prawnego - Częściowa oczywista niedopuszczalność)

(2015/C 073/41)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Trefilerías Quijano, SA (Los Corrales de Buelna, Hiszpania) (przedstawiciele: w sprawach T-427/10 i T-576/10, F. González Díaz i A. Tresandi Blanco, oraz, w sprawie T-439/12, początkowo F. González Díaz a P. Herrero Prieto, a następnie F. González Díaz i A. Tresandi Blanco, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i V. Bottka oraz, w sprawie T-439/12, C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy, wspierani przez L. Ortiza Blanca, adwokata)

Przedmiot

Żądania stwierdzenia nieważności i zmiany decyzji Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia EOG (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca), zmienionej decyzją Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r. oraz decyzją Komisji C (2011) 2269 wersja ostateczna z dnia 4 kwietnia 2011 r., a także pismem dyrektora generalnego ds. konkurencji Komisji COMP/G2/DVE/nvz/79465 z dnia 25 lipca 2012 r.

Sentencja

1) Przedstawione w sprawie T-427/10 żądania stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca) zostają odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne.

2) Skarga w sprawie T-576/10 zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

3) Rozstrzygnięcie w przedmiocie pozostałych zarzutów i żądań nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

4) Trefilerías Quijano, SA ponosi koszty związane z zarzutami i żądaniami skierowanymi wobec decyzji Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r., zmieniającej decyzję Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca) przedstawionymi w sprawie T-427/10, a także koszty związane ze sprawą T-576/10.

(1) Dz.U. C 317 z 20.11.2010.