ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

zasądzenie od pozwanej zapłaty kwoty wynikającej z różnicy w wynagrodzeniu wypłacanym na podstawie wskazanych powyżej decyzji Rady Dyrektorów EBI z dnia 18 grudnia 2012 r. i Komitetu Zarządzającego EBI z dnia 29 stycznia 2013 r. w stosunku do stosowania siatki osiągnięć „4-3-2-1-0” i siatki „żółtej”„5-4-3-1-0” lub, pomocniczo, dla skarżących, którzy uzyskali ocenę A, w stosunku do stosowania siatki osiągnięć „3-2-1-0-0 i”, dla skarżących, do których stosuje się siatkę „żółtą”, w stosunku do siatki żółtej „4-3-2-0-1”; tę różnicę w wynagrodzeniu należy podwyższyć o odsetki za zwłokę począwszy od dnia 12 kwietnia 2013 r. i, następnie, od 12 każdego miesiąca a do chwili całkowitej zapłaty. Wysokość odsetek podlega ustaleniu zgodnie ze stopą EBC podwyższoną o 3 pkt;
—

zasądzenie od pozwanego zapłaty na rzecz każdego ze skarżących, tytułem naprawienia szkody (i) niewypłaconej kwoty wynagrodzenia, odpowiadającej wynikowi zastosowania corocznej waloryzacji za rok 2013, bądź podwyżki wynagrodzenia w wysokości 1,8 % za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.; (ii) niewypłaconej kwoty wynagrodzenia będącej konsekwencją zastosowania corocznej waloryzacji w wysokości 1,8 % za rok 2013 do kwot wynagrodzenia, które zostaną wypłacone począwszy od stycznia 2014 r.; (iii) odsetek za zwłokę od niewypłaconych kwot należnego wynagrodzenia do momentu całkowitego wypłacenia należnych kwot, przy czym stawkę odsetek za zwłokę należy obliczyć w oparciu o stawkę odsetek stosowanych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, obowiązujących w odnośnym okresie, podwyższonych o trzy punkty i (iv) odszkodowania z tytułu utraty siły nabywczej, przy czym tymczasowo wartość tej szkody dla każdego skarżącego zostaje określona jako 30 000 EUR;
—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 czerwca 2012 r. wydanej przez trójczłonowy organ powołujący w sprawie MS 08/058, zgodnie z którą „przewidziana w art. 9 ust. 1 lit. f) załączniku IX do regulaminu pracowniczego sankcja przeniesienia do niższej grupy zaszeregowania zostaje nałożona (na skarżącego)” i to „ze skutkiem od następnego miesiąca po podpisaniu”;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 czerwca 2012 r. dotyczącej przyznania dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury, nabytych przez skarżącą przed rozpoczęciem służby, w ramach przeniesienia uprawnień emerytalnych do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 § 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 156/55

Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2013 r. — ZZ i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-23/13)

2013/C 156/102

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ i in. (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.N. Louis i E. Marchal)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji powiadamiającej o ostatecznym obliczaniu lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury dla celów przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżących do systemu emerytalnego Unii według nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników.

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji o przeniesieniu uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżących przed podjęciem służby w Komisji;

— w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji oddalających ich zażalenia mających na celu spowodowanie, by zostały zastosowane ogólne przepisy wykonawcze i współczynniki aktuarialne obowiązujące w chwili złożenia wniosków o przeniesienie praw emerytalnych;
—

stwierdzenie niezgodności z prawem ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 regulaminu pracowniczego, przyjętych w dniu 3 marca 2011 r., w szczególności art. 9 oraz orzeczenie, iż nie mają one zastosowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 277 traktatu WE z dnia 25 marca 1957 r.;
—

w rezultacie stwierdzenie nieważności decyzji sekretariatu generalnego Rady z dnia 23 maja 2012 r. ustanawiającej propozycję przeniesienia uprawnień emerytalnych w wykonaniu art. 11 § 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych z dnia 11 października 2011 r. w odniesieniu do skarżącej, którą to propozycję podpisała ona w dniu 19 lipca 2012 r.;
—

stwierdzenie nieważności decyzji o zastosowaniu wobec skarżących decyzji Rady Dyrektorów EFI z dnia 4 lutego 2013 r. w sprawie ustalenia awansu płacowego z ograniczeniem do 2,3%, decyzji dyrektora generalnego EFI w sprawie ustalenia nowej siatki osiągnięć wiążącej się z utratą, w zależności od skarżącego, od 1 do 2 % wynagrodzenia, które to decyzje wynikają z decyzji Rady Dyrektorów EBI z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia awansu płacowego z ograniczeniem do 2,3% oraz decyzji Komitetu Zarządzającego EBI z dnia 29 stycznia 2013 r. określającej siatkę osiągnięć powodującą utratę, w zależności od skarżącego, od 1 do 2 % wynagrodzenia (wyżej wymienione decyzje EFI zostały ujawnione w rozliczeniach wynagrodzenia za kwiecień 2013 r.) oraz stwierdzenie nieważności w tym samym zakresie wszystkich decyzji EFI zawartych w kolejnych rozliczeniach wynagrodzenia;
—

stwierdzenie nieważności decyzji o obliczeniu lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury z systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej (zwanego dalej „SEIUE”) w przypadku przeniesienia uprawnień emerytalnych do tego systemu na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych (zwanych dalej „OPW”) do art. 11 § 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

Stwierdzenie nieważności decyzji o przeniesieniu jej uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem przez nią służby do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej zgodnie z obliczeniami dokonanymi w oparciu o ogólne przepisy wykonawcze do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

stwierdzenie nieważności: a) decyzji z dnia 18 grudnia 2012 r., w której komitet ds. zażaleń oddalił, na podstawie art. 22 regulaminu pracowniczego BEI oraz noty do personelu nr HR/P&O/2012-0103 z dnia 29 marca 2013 r., zażalenie wniesione przez skarżącego na dotyczące go sprawozdanie z oceny za rok 2011; b) sprawozdania z oceny za rok 2011, w zakresie w jakim nie zawiera ono oceny łącznej w postaci „celujące wyniki w pracy” albo „bardzo dobre wyniki w pracy” i, w końcu, w zakresie, w jakim nie proponuje ono skarżącego do awansu do grupy funkcyjnej D oraz w odniesieniu do celów wyznaczonych na rok 2012; c) wszystkich aktów powiązanych, wydanych w następstwie lub w ramach przygotowania, a w szczególności decyzji w sprawie awansów wydanych na podstawie noty dyrektora ds. zasobów ludzkich z maja 2012 r., zatytułowanej „Postępowanie w sprawie oceny personelu za rok 2011, przyznanie awansów i tytułów”, jako że, w świetle oceny przełożonych skarżącego, którą to ocenę skarżący obecnie kwestionuje, przyznając „awanse z grupy funkcyjnej E do D” EBI nie wziął pod uwagę skarżącego;
—

zasądzenie od pozwanego zapłaty tytułem naprawienia szkody (i) niewypłaconej kwoty wynagrodzenia, odpowiadającej wynikowi zastosowania corocznej waloryzacji za rok 2013, bądź podwyżki wynagrodzenia w wysokości 1,8 % za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.; (ii) niewypłaconej kwoty wynagrodzenia będącej konsekwencją zastosowania corocznej waloryzacji w wysokości 1,8 % za rok 2013 do kwot wynagrodzenia, które zostaną wypłacone począwszy od stycznia 2014 r.; (iii) odsetek za zwłokę od niewypłaconych kwot należnego wynagrodzenia do momentu całkowitego wypłacenia należnych kwot, przy czym stawkę odsetek za zwłokę należy obliczyć w oparciu o stawkę odsetek stosowanych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, obowiązujących w odnośnym okresie, podwyższonych o trzy punkty i (iv) odszkodowania z tytułu utraty siły nabywczej;
—

stwierdzenie nieważności decyzji o przystąpieniu do odzyskania w drodze potrącenia kwoty 1 600 EUR, do której skarżący jest uprawniony względem Komisji z kwotą 4 875 EUR, którą skarżący jest jej zdaniem Komisji dłużny, co skarżący kwestionuje;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 11 października 2012 r. potwierdzającej zastosowanie parametrów określonych w ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 § 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r. w odniesieniu do uprawnień emerytalnych skarżącej.
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 28 września 2012 r. i z dnia 4 października 2012 r. o zaliczeniu uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed wstąpieniem do służby, w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej, na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 § 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 9 stycznia 2013 r., na mocy której oddaliła ona żądanie skarżącego oraz wniesione przez niego zażalenie dotyczące uzyskania zwrotu pozostałej do wypłacenia kwoty, którą Komisja powinna była wypłacić skarżącemu, jako że podał się on do dymisji. W niezbędnym zakresie przedmiotem skargi jest również stwierdzenie nieważności pisma Komisji z dnia 13 kwietnia 2012 r., w którym Komisja zajmuje po raz pierwszy stanowisko w przedmiocie żądania strony skarżącej dotyczącego ponownego obliczenia kwoty, którą Komisja powinna wypłacić skarżącemu;
—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 4 lutego 2013 r., którą skarżąca otrzymała w dniu 5 lutego 2013 r., oraz rozliczenia wynagrodzenia za miesiąc luty 2013 r, w zakresie w jakim odnosi się ono do [kodu korekty RRV] dotyczącego ww. szkody do dnia 1 marca 2007 r., utrzymując jednocześnie w mocy skutki tego rozliczenia do momentu przyjęcia nowego rozliczenia, dokonującego prawidłowego zastosowania art. 10 regulaminu pracowniczego z dnia 31 grudnia 2011 r., do dnia 22 września 2002 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 336/32

Skarga wniesiona w dniu 23 września 2013 r. — ZZ przeciwko Radzie

(Sprawa F-94/13)

2013/C 336/73

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci E. Marchal, J.N. Louis, D. Abreu Caldas i A. Coolen)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o przystąpieniu do obliczenia dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury przepracowanych przed podjęciem służby w oparciu o nowe ogólne przepisy wykonawcze do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 30 stycznia 2013 r. w sprawie obliczenia dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury przepracowanych przez stronę skarżącą przed podjęciem służby w Radzie;

— o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 11 czerwca 2013 r. oddalającej zażalenie mające na celu zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych i dwóch stóp aktuarialnych obowiązujących w chwili składania wniosku o przeniesienie uprawnień emerytalnych;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 3 października 2012 r. w sprawie dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury przepracowanych przez skarżącego przed podjęciem służby w ramach przeniesienia jego uprawnień emerytalnych do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 lutego 2013 r. w sprawie dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury przepracowanych przez skarżącą przed podjęciem służby w ramach przeniesienia jej uprawnień emerytalnych do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 listopada 2012 r. oraz podtrzymującej ją z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury przepracowanych przez skarżącą przed podjęciem służby w ramach przeniesienia jej uprawnień emerytalnych do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 325/52

Skarga wniesiona w dniu 4 września 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-82/13)

2013/C 325/84

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżącego do systemu emerytalnego Unii, w którym obowiązują nowe ogólne przepisy wykonawcze do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie, że art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego jest niezgodny z prawem;

— stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżącego na podstawie parametrów określonych w ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

stwierdzenie niezgodności z prawem ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników przyjętych w dniu 3 marca 2011 r., w szczególności przepisów art. 9 i stwierdzenie, że nie mają one zastosowania w niniejszej sprawie;
—

stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury nabytych przez skarżącą przed podjęciem służby w ramach przeniesienia jej uprawnień emerytalnych do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
—

zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego następujących kwot: 1) 504,67 EUR, powiększonej o odsetki w wysokości 10 % w stosunku rocznym z roczną kapitalizacją, począwszy od 1 lutego 2013 r. do dnia faktycznej zapłaty; 2) 504,67 EUR, powiększonej o odsetki w wysokości 10 % w stosunku rocznym z roczną kapitalizacją, począwszy od 1 marca 2013 r. do dnia faktycznej zapłaty; 3) 504,67 EUR, powiększonej o odsetki w wysokości 10 % w stosunku rocznym z roczną kapitalizacją, począwszy od 1 kwietnia 2013 r. do dnia faktycznej zapłaty;
—

w konsekwencji nakazanie przywrócenia skarżącej do pracy oraz wypłaty wszelkich świadczeń pieniężnych, jakie powinna była pobierać od chwili rozwiązania umowy o pracę do chwili jej przywrócenia do pracy z potrąceniem ewentualnych dochodów otrzymywanych w tym samym okresie, powiększonych o odsetki w wysokości ustalonej przez Europejski Bank Centralny plus 3 punkty procentowe;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 377/24

Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-65/13)

2013/C 377/56

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: L. Mansullo, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej w sprawie wniosku skarżącego skierowanego do Komisji o to, by ta wypłaciła mu kwotę 10 000 EUR tytułem rzekomo poniesionej szkody w związku z przesłaniem pisma informującego go, między innymi o tym, że Komisja dokonała potrącenia jego roszczeń o zwrot kosztów, którymi została obciążona, o kwoty, które on był winien Komisji.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej, bez względu na sposób jej sformułowania, w sprawie wniosku o odszkodowanie z dnia 20 czerwca 2012 r., zawartego w piśmie z dnia 20 czerwca 2012 r.;

— stwierdzenie nieważności pisma z dnia 27 sierpnia 2012 r., otrzymanego przez skarżącego w dniu 9 października 2012 r., zawierającego wzmiankę na górze po prawej stronie pierwszej z trzech składających się nań stron „Ref.Ares(2012)1003126 — 27 sierpnia 2012 r.”;

— o ile zajdzie potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji odmownej, bez względu na sposób jej sformułowania, w sprawie zażalenia z dnia 24 października 2012 r.;

— o ile zajdzie potrzeba, stwierdzenie nieważności pisma z dnia 11 lutego 2013 r., otrzymanego przez skarżącego w dniu 22 marca 2013 r., oznaczonego sygnaturą HR.D.2/MB/ac 170184, sporządzonego w języku włoskim, składającego się z dwóch jednostronnie zapisanych kartek papieru maszynowego;

— zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 10 000,00 EUR, powiększonej o odsetki w wysokości 10 % rocznie z roczną kapitalizacją od dnia 21 czerwca 2012 r. do dnia całkowitej spłaty powyższej kwoty;
—

nakazanie Komisji zwrotu na rzecz skarżącego następujących kwot: (1) 500 EUR wraz z odsetkami w wysokości 10 % rocznie z kapitalizacją roczną od dnia 1 sierpnia 2012 r. do dnia rzeczywistej zapłaty; (2) 504, 67 EUR wraz z odsetkami w wysokości 10 % rocznie z kapitalizacją roczną od dnia 1 września 2012 r. do dnia rzeczywistej zapłaty; (3) 504, 67 EUR wraz z odsetkami w wysokości 10 % rocznie z kapitalizacją roczną od dnia 1 października 2012 r. do dnia rzeczywistej zapłaty (4) 504, 67 EUR wraz z odsetkami w wysokości 10 % rocznie z kapitalizacją roczną od dnia 1 listopada2012 r. do dnia rzeczywistej zapłaty; (5) 504, 67 wraz z odsetkami w wysokości 10 % rocznie z kapitalizacją roczną od dnia 1 grudnia 2012 r. do dnia rzeczywistej zapłaty; (6) 504, 67 wraz z odsetkami w wysokości 10 % rocznie z kapitalizacją roczną od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia rzeczywistej zapłaty;
—

zasądzenie od strony pozwanej: — tytułem głównym: odsetek należnych od strony pozwanej od kwot uiszczonych w ramach polisy WBA&I 2600914 w dniu 3 maja 2010 r., mianowicie: — odsetek liczonych od powstania wierzytelności z tytułu uszkodzenia słuchu (5 % AMA, 11 344,50 EUR), za okres od 11 grudnia 2002 r., bez 15 dni (sekcja 4B polisy), do 3 maja 2010 r., które to odsetki wynoszą 4 875,28 EUR; — odsetek liczonych od powstania wierzytelności z tytułu uszkodzenia kostki (9 % AMA, 20 420,12 EUR), za okres od daty zaistnienia odpowiedzialności Europolu w dniu 27 stycznia 2004 r., bez 15 dni (sekcja 4B polisy), do 3 maja 2010 r., które to odsetki wynoszą 6 878,71 EUR; — odsetek liczonych od powstania wierzytelności z tytułu uszkodzenia zdolności poznawczych (16 % AMA, 36 302,41 EUR), za okres od daty zaistnienia odpowiedzialności Europolu w dniu 27 stycznia 2004 r., bez 15 dni (sekcja 4B polisy), do 3 maja 2010 r., które to odsetki wynoszą 12 228,81 EUR; — posiłkowo: przyznanie skarżącemu obciążającej stronę pozwaną kwoty odszkodowania za szkodę, uwzględniającej uchybienia strony pozwanej;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 52/53

Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-121/13)

2014/C 52/104

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: D. de Abreu Caldas i J.N. Louis, avocats)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżącego do systemu emerytalnego Unii, w którym obowiązują nowe ogólne przepisy wykonawcze do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 kwietnia 2013 r. dotyczącej obliczenia uprawnień emerytalnych nabytych przed rozpoczęciem służby w Komisji;
—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 czerwca 2013 r. dotyczącej uwzględnienia uprawnień emerytalnych skarżącego nabytych przed rozpoczęciem służby w ramach ich przenoszenia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 31/22

Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-111/13)

2014/C 31/39

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat F. Moyse)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji EPSO w sprawie niedopuszczenia skarżącego do etapu selekcji konkursu EPSO/AD/231/12 (AD7) i o zakwalifikowaniu go zamiast tego do konkursu EPSO/AD/230/12 (AD5) oraz decyzji o umieszczeniu go na liście rezerwy kadrowej ww. konkursu AD5 oraz przyznanie odszkodowania i zadośćuczynienia.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 lipca 2012 r., 3 września 2012 r., 3 grudnia 2012 r., z 13 lutego 2013 r., 15 marca 2013 r. i w razie potrzeby decyzji oddalających zażalenia skarżącego z dni 21 sierpnia 2013 r. i 2 października 2013 r.;

— Zasądzenie od Komisji odszkodowania na rzecz skarżącego, szacowanego na 300 580 EUR;
—

posiłkowo, w razie nieuwzględnienia przedstawionego powyżej żądania dotyczącego przywrócenia na stanowisko, nakazanie stronie pozwanej wypłacenia skarżącej odszkodowania za poniesioną szkodę materialną, szacowaną tymczasowo i ex aequo et bono na różnicę pomiędzy wynagrodzeniem, które otrzymywała jako członek personelu kontraktowego w EEA przez co najmniej okres równoważny okresowi obowiązywania jej pierwotnej umowy o pracę (trzy lata);
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 24/40

Skarga wniesiona w dniu 18 września 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-90/13)

2014/C 24/74

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: L. Mansullo, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej wniosek skarżącego o naprawienie szkody poniesionej w związku z rzekomym naruszeniem jego prawa do poufności, spowodowanym przesłaniem przez pozwaną pisma dotyczącego jego sytuacji do adwokata, który go nie reprezentował.

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na jej formę, oddalającej wniosek z dnia 26 października 2012 r., przekazany przez skarżącego Komisji, która go prawidłowo otrzymała;

— stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na jej formę, oddalającej wniosek z dnia 4 lipca 2012 r., przekazany przez skarżącego Komisji, która go prawidłowo otrzymała;

— stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na jej formę, oddalającej zażalenie z dnia 26 września 2012 r., złożone na decyzję oddalającą wniosek z dnia 9 marca 2012 r., przekazane przez skarżącego Komisji, która je prawidłowo otrzymała;

— stwierdzenie nieważności pisma z dnia 12 listopada 2012 r., zawierającego w prawym górnym rogu strony wzmiankę „HR.D.2/MB/ac/Ares (2012) 1332162”;

— stwierdzenie nieważności pisma z dnia 27 września 2012 r., zawierającego w prawym górnym rogu pierwszej z dwóch stron wzmiankę „Ref. Ares (2012) 1131229 — 27.09.2012”;

— stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na jej formę, oddalającej zażalenie z dnia 10 marca 2013 r.;

— stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na jej formę, oddalającej zażalenie z dnia 2 stycznia 2013 r.;

— o ile zajdzie potrzeba, stwierdzenie nieważności pisma z dnia 29 kwietnia 2013 r., zawierającego w prawym górnym rogu pierwszej z trzech stron wzmiankę „Ref. Ares (2013) 977767 — 29.04.2013”;

— zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 10 000 EUR, wraz z odsetkami naliczonymi od tej kwoty w wysokości 10 % rocznie, z roczną kapitalizacją od dnia 28 lutego 2013 r. do dnia faktycznej zapłaty tej kwoty;

— zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 25 000 EUR, wraz z odsetkami naliczonymi od tej kwoty w wysokości 10 % rocznie, z roczną kapitalizacją od dnia 5 listopada 2012 r. do dnia faktycznej zapłaty tej kwoty;