Keywords

Summary



Keywords

1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Przedmiot sporu – Określenie w trakcie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi

(art. 226 WE)

2. Środki własne Wspólnot Europejskich – Ustalenie i udostępnienie przez państwa członkowskie

(rozporządzenie Rady nr 1150/2000, art. 6 ust. 3 lit. a) i b) i art. 10)

3. Środki własne Wspólnot Europejskich – Ustalenie i udostępnienie przez państwa członkowskie

(rozporządzenie Rady nr 1150/2000, art. 10 i 11)

Summary

1. W ramach postępowania w przedmiocie stwierdzenia uchybienia o ile wnioski zawarte w skardze nie mogą co do zasady zostać rozszerzone ponad uchybienia zarzucane w wezwaniu do usunięcia uchybienia i w sentencji uzasadnionej opinii, o tyle jednak w przypadku zmiany prawa wspólnotowego w trakcie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi dopuszczalna jest skarga Komisji o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom, które wynikają z pierwotnej wersji aktu prawa wspólnotowego, następnie zmienionego lub uchylonego, i które zostały utrzymane w nowych przepisach. Z drugiej strony przedmiot sporu nie może zostać rozszerzony o zobowiązania wynikające z nowych przepisów, które nie mają odpowiedników w pierwotnej wersji danego aktu prawa, co stanowiłoby istotne naruszenie prawidłowości postępowania o stwierdzenie uchybienia.

(por. pkt 21)

2. Jeżeli zaistnieją przesłanki dające możliwość dokonania wstępnego zapisu kwoty długu celnego na odrębnym rachunku przewidzianym w art. 6 ust. 3 lit. b) rozporządzenia nr 1150/2000 wykonującego decyzję 94/728 w sprawie systemu środków własnych Wspólnot między innymi dla tytułów, które nie zostały jeszcze uzyskane (rachunek B), należy udostępnić Komisji środki własne w terminie ustanowionym w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 1150/2000, który jest liczony od chwili ich „odzyskania”, a nie od chwili ustalenia tytułów dochodowych, tak jak w przypadku kwot, które należy zapisać na rachunku A. Zatem nałożenie na władze celne obowiązku przesunięcia na rachunek A kwoty płatności ratalnych wypłaconej celem rozliczenia długu celnego, który został prawidłowo zapisany na rachunku B, skutkowałoby paradoksalnie tym, że w stosunku do tych kwot obowiązywałby termin udostępnienia tytułów dochodowych zapisanych na rachunku A, co skutkowałoby w oczywisty sposób opóźnionym przeniesieniem na rachunek Komisji wszystkich kwot pobranych po upływie tego terminu, biegnącego od daty ustalenia długu celnego, mimo że te same kwoty można było prawidłowo zapisać na rachunku B jeszcze przed ich pobraniem przez władze celne.

(por. pkt 43, 44)

3. Zważywszy, po pierwsze, na wymóg, szybkiego i skutecznego udostępnienia środków własnych, po drugie, należycie uwzględniając ochronę interesów finansowych państw członkowskich, art. 10 rozporządzenia nr 1150/2000 wykonującego decyzję 94/728 w sprawie systemu środków własnych Wspólnot należy interpretować w ten sposób, że kwoty pobrane w przypadku ratalnej spłaty długu celnego na mocy ugody powinny zostać w rozumieniu tego przepisu uznane za odzyskane, co oznacza, że należy je wpisać na rachunek Komisji w pierwszym dniu roboczym po 19 dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały one pobrane. Na mocy art. 11 tego rozporządzenia nr 1150/2000 każda zwłoka w dokonaniu wpisu na rachunku określonym w art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia powoduje po stronie zainteresowanego państwa członkowskiego obowiązek zapłaty odsetek za zwłokę za cały okres zwłoki. Odsetki są wymagalne bez względu na przyczynę opóźnienia, z którym te środki zostały wpłacone na rachunek Komisji.

(por. pkt 51, 53)