ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Keywords

Summary



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego –Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

Summary

Nie istnieje w odczuciu właściwego kręgu odbiorców składającego się z konsumentów przebywających na całym terytorium Wspólnoty, którzy są bardzo uważni, dobrze poinformowani i posiadają znajomość podstawowej angielskiej terminologii z zakresu finansów, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w przypadku oznaczenia graficznego CARBON CAPITAL MARKETS, o którego rejestrację wniesiono dla „usług finansowych; handlu towarowego; maklerstwa w zakresie surowców pierwotnych; finansów w zakresie surowców pierwotnych; usług inwestycyjnych w zakresie surowców pierwotnych; usług dotyczących handlu surowcami pierwotnymi; udostępniania informacji dotyczących cen surowców pierwotnych; inwestycji kapitałowych; usług inwestycyjnych; usług dotyczących handlu uprawnieniami na emisję gazów; handlu opcjami; handlu uprawnieniami na emisję gazów; handlu udziałami; handlu akcjami; maklerstwa w zakresie surowców pierwotnych; zarządzania ryzykiem; finansowania przejęć; usług informacyjnych, doradczych i konsultacyjnych w zakresie handlu uprawnieniami na emisję gazów”, należących do klasy 36 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, oraz graficznych znaków towarowych CM Capital Markets zarejestrowanych wcześniej jako wspólnotowy znak towarowy dla usług należących do klas 35, 36 i 42 oraz w Hiszpanii dla usług należących do klasy 36.

Ponieważ oznaczone wcześniejszymi znakami towarowymi usługi należące w szczególności do klasy 36 w rozumieniu porozumienia nicejskiego obejmują tę samą gamę usług sektora finansów co należące do tej samej klasy usługi oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym, rozpatrywane usługi są identyczne. Omawiane oznaczenia różnią się natomiast od siebie. W ramach całościowego wrażenia wywieranego przez rozpatrywane oznaczenia istniejące między nimi różnice wizualne i koncepcyjne są bowiem wystarczające, by znieść stwierdzone między nimi ograniczone podobieństwo fonetyczne, zwłaszcza z tego względu, że właściwy w niniejszej sprawie krąg odbiorców jest bardzo uważny i dobrze poinformowany. Zważywszy na brak podobieństwa między omawianymi oznaczeniami, mimo identyczności oznaczonych usług, nie istnieje w przypadku zgłoszonego znaku towarowego i wcześniejszych znaków towarowych prawdopodobieństwo bezpośredniego wprowadzenia w błąd.

(por. pkt 33, 34, 61, 64)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Postępowanie

–

Skarga o odszkodowanie (art. 225 ust. 1 WE, art. 235 WE, 238 WE, art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 60, 61)

Subject of the case

Przedmiot

Żądanie naprawienia szkody, jaka miała zostać poniesiona przez skarżącą z powodu tego, że Komisja doprowadziła do pewnych zmian umowy Muteis IST‑2000‑30117 zawartej w dniu 31 października 2001 r.

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Nexus Europe (Ireland) Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Kategorie pomocy, zdefiniowane w drodze rozporządzenia, które można uznać za zgodne ze wspólnym rynkiem – Rozporządzenie nr 68/2001 w sprawie pomocy szkoleniowej (art. 87 ust. 3 WE; rozporządzenie Rady nr 68/2001, art. 5) (por. pkt 36-39, 42-45)

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, w stosunku do której można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) WE – Pomoc operacyjna – Wyłączenie (art. 87 ust. 3 lit. c) WE) (por. pkt 46-48, 51, 52)

3. Akty instytucji – Rozporządzenia – Jednolita wykładnia prawa Unii – Wykładnia i stosowanie w świetle wersji sporządzonych w różnych językach urzędowych (por. pkt 53)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, która może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem – Ocena w świetle art. 87 WE (art. 87 ust. 3 lit. c) WE) (por. pkt 54)

5. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Pomoc szkoleniowa – Ocena konieczności pomocy (art. 87 ust. 3 WE, art. 88 ust. 2, 3 WE) (por. pkt 78, 80, 88)

6. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Brak uwag podmiotów zainteresowanych – Brak wpływu na ważność decyzji Komisji (art. 88 ust. 2 WE) (por. pkt 97)

7. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Okoliczności, jakie należy wziąć pod uwagę (art. 87 ust. 3 WE, art. 88 ust. 2, 3 WE) (por. pkt 107, 108)

8. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, w stosunku do której można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) WE – Przesłanki – Pomoc szkoleniowa – Kryterium konieczności pomocy (art. 87 ust. 3 lit. c) WE) (por. pkt 117)

9. Pomoc przyznawana przez państwa – Zakaz – Odstępstwa – Pomoc, w stosunku do której można zastosować odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) WE – Przesłanki – Pomoc szkoleniowa – Kryterium konieczności pomocy (art. 87 ust. 3 lit. c) WE) (por. pkt 130, 131, 133)

10. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja Komisji w dziedzinie pomocy państwa (art. 87 ust. 3 WE, art. 253 WE) (por. pkt 143, 144)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa, którą Niemcy zamierzają przyznać firmie DHL (Dz.U. L 312, s. 31).

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.
WYROK SĄDU (izba ds. odwołań)

z dnia 8 lipca 2010 r.





Sprawa T-12/08 P-RENV-RX





M

przeciwko

Europejskiej Agencji Leków (EMA)

Odwołanie – Służba publiczna – Poddanie wyroku Sądu wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania – Stan postępowania pozwalający na wydanie orzeczenia w sprawie

Przedmiot: Postępowanie wszczęte w następstwie wyroku Trybunału z dnia 17 grudnia 2009 r. wydanego w wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania w sprawie C-197/09 RX-II M przeciwko EMEA, Zb.Orz. s. I-12033, na mocy którego Trybunał stwierdził najpierw, że wyrok Sądu z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie T-12/08 P M przeciwko EMEA, Zb.Orz.SP s. I-B-1-31, II-B-1-159, mający za przedmiot odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 19 października 2007 r. w sprawie F-23/07 M przeciwko EMEA, Zb.Orz.SP s. I-A-1-311, II-A-1-1755, naruszył jedność i spójność prawa wspólnotowego, a następnie uchylił określone punkty sentencji wyżej wymienionego wyroku poddanego wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania i przekazał sprawę Sądowi do ponownego rozpoznania.

Orzeczenie: Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej w celu wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie żądań dotyczących zadośćuczynienia za krzywdę rzekomo doznaną przez M. Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.





Streszczenie





Odwołanie – Odwołanie uznane za zasadne – Wydanie orzeczenia co do istoty przez sąd odwoławczy – Przesłanka – Stan postępowania pozwalający na wydanie orzeczenia w sprawie – Pojęcie

(statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 61, załącznik I, art. 13 ust. 1)





Sąd odwoławczy może w pewnych okolicznościach orzekać co do istoty sprawy, nawet jeśli postępowanie w pierwszej instancji było ograniczone do zarzutu niedopuszczalności, który został uwzględniony przez sąd tej instancji.

Taki przypadek może mieć miejsce, po pierwsze, gdy uchylenie zaskarżonego wyroku lub postanowienia nieuchronnie pociąga za sobą pewne rozstrzygnięcie co do istoty rozpatrywanej sprawy lub, po drugie, gdy badanie co do istoty skargi o stwierdzenie nieważności opiera się na argumentach wymienianych przez strony w ramach odwołania następującego po przeprowadzeniu wywodu przez sąd pierwszej instancji.

Jeżeli nie istnieją takie szczególne okoliczności, stan postępowania nie pozwala na wydanie orzeczenia w rozumieniu art. 61 statutu Trybunału i art. 13 ust. 1 załącznika do wspomnianego statutu. W związku z powyższym sąd może wyłącznie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez rozpoznający sprawę sąd w pierwszej instancji w celu wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie żądań co do istoty.

(zob. pkt 37, 38)

Odesłanie: Trybunał, sprawa C-197/09 RX-II, wyjątkowa procedura ponownego rozpoznania, M przeciwko EMA, 17 grudnia 2009 r., Zb.Orz. s. I-12033, pkt 30, 32–34, 36, 37
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Pomoc przyznawana przez państwa – Pojęcie – Odszkodowanie przyznane jako rekompensata za wywłaszczenie majątku – Wyłączenie (art. 87 ust. 1 WE) (por. pkt 57, 60, 63, 72, 74, 99, 101)

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Postępowanie administracyjne – Obowiązek wezwania przez Komisję zainteresowanych do przedstawienia uwag – Uprawnienie beneficjenta pomocy do wzięcia w odpowiednim zakresie udziału w postępowaniu – Granice (art. 88 ust. 2 WE) (por. pkt 161-163, 166-168)

3. Prawo Unii – Zasady – Prawo do obrony – Zastosowanie do postępowania administracyjnego wszczętego przez Komisję – Badanie projektów pomocy – Zakres (art. 88 ust. 2 WE) (por. pkt 189)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Plany pomocy – Zgłoszenie Komisji – Zakres obowiązku – Konieczność zgłoszenia działań pomocowych na etapie planów (art. 88 ust. 3 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 2, 3) (por. pkt 228-230, 234-236)

5. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji stwierdzająca bezprawność pomocy i nakazująca jej odzyskanie – Pomoc jeszcze niewypłacona (art. 88 ust. 3 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 14 ust. 1) (por. pkt 239, 241, 250, 251)

6. Pomoc przyznawana przez państwa – Odzyskanie bezprawnie przyznanej pomocy – Pomoc przyznana z naruszeniem reguł proceduralnych art. 88 WE – Ewentualne uzasadnione oczekiwania beneficjentów – Ochrona – Przesłanki i granice (art. 88 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 14 ust. 1) (por. pkt 269-271, 275, 276)

7. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec środka krajowego – Uzasadnione oczekiwania beneficjenta co do zgodności z prawem przedłużenia okresu obowiązywania tego środka – Brak (art. 88 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 14 ust. 1) (por. pkt 283, 284, 288)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. 2008, L 144, s. 37).

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Cementir Italia Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Pomoc przyznawana przez państwa – Pojęcie – Odszkodowanie przyznane jako rekompensata za wywłaszczenie majątku – Wyłączenie (art. 87 ust. 1 WE) (por. pkt 57, 60, 63, 72, 74, 99, 101)

2. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie przez Komisję – Postępowanie administracyjne – Obowiązek wezwania przez Komisję zainteresowanych do przedstawienia uwag – Uprawnienie beneficjenta pomocy do wzięcia w odpowiednim zakresie udziału w postępowaniu – Granice (art. 88 ust. 2 WE) (por. pkt 161-163, 166-168)

3. Prawo Unii – Zasady – Prawo do obrony – Zastosowanie do postępowania administracyjnego wszczętego przez Komisję – Badanie projektów pomocy – Zakres (art. 88 ust. 2 WE) (por. pkt 189)

4. Pomoc przyznawana przez państwa – Plany pomocy – Zgłoszenie Komisji – Zakres obowiązku – Konieczność zgłoszenia działań pomocowych na etapie planów (art. 88 ust. 3 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 2, 3) (por. pkt 228-230, 234-236)

5. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji stwierdzająca bezprawność pomocy i nakazująca jej odzyskanie – Pomoc jeszcze niewypłacona (art. 88 ust. 3 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 14 ust. 1) (por. pkt 239, 241, 250, 251)

6. Pomoc przyznawana przez państwa – Odzyskanie bezprawnie przyznanej pomocy – Pomoc przyznana z naruszeniem reguł proceduralnych art. 88 WE – Ewentualne uzasadnione oczekiwania beneficjentów – Ochrona – Przesłanki i granice (art. 88 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 14 ust. 1) (por. pkt 269-271, 275, 276)

7. Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec środka krajowego – Uzasadnione oczekiwania beneficjenta co do zgodności z prawem przedłużenia okresu obowiązywania tego środka – Brak (art. 88 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 14 ust. 1) (por. pkt 283, 284, 288)

Subject of the case

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/408/WE z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 36/A/06 (ex NN 38/06) przyznanej przez Włochy na rzecz ThyssenKrupp, Cementir oraz Nuova Terni Industrie Chimiche (Dz.U. 2008, L 144, s. 37)

Sentencja

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Nuova Terni Industrie Chimiche SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.
Keywords

Summary



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit. b))

Summary

Nie istnieje w odczuciu właściwego kręgu odbiorców składającego się z konsumentów przebywających na całym terytorium Wspólnoty, którzy są bardzo uważni, dobrze poinformowani i posiadają znajomość podstawowej angielskiej terminologii z zakresu finansów, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w przypadku oznaczenia graficznego CARBON CAPITAL MARKETS Emissions Compliance Solutions & Carbon Finance, o którego rejestrację wniesiono dla „usług finansowych; handlu towarowego; maklerstwa w zakresie surowców pierwotnych; finansów w zakresie surowców pierwotnych; usług inwestycyjnych w zakresie surowców pierwotnych; usług dotyczących handlu surowcami pierwotnymi; udostępniania informacji dotyczących cen surowców pierwotnych; inwestycji kapitałowych; usług inwestycyjnych; usług dotyczących handlu uprawnieniami na emisję gazów; handlu opcjami; handlu uprawnieniami na emisję gazów; handlu udziałami; handlu akcjami; maklerstwa w zakresie surowców pierwotnych; zarządzania ryzykiem; finansowania przejęć; usług informacyjnych, doradczych i konsultacyjnych w zakresie handlu uprawnieniami na emisję gazów”, należących do klasy 36 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, oraz graficznych znaków towarowych CM Capital Markets zarejestrowanych wcześniej jako wspólnotowy znak towarowy dla usług należących do klas 35, 36 i 42 oraz w Hiszpanii dla usług należących do klasy 36.

Ponieważ oznaczone wcześniejszymi znakami towarowymi usługi należące w szczególności do klasy 36 w rozumieniu porozumienia nicejskiego obejmują tę samą gamę usług sektora finansów co należące do tej samej klasy usługi oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym, rozpatrywane usługi są identyczne. Omawiane oznaczenia różnią się natomiast od siebie. W ramach całościowego wrażenia wywieranego przez rozpatrywane oznaczenia istniejące między nimi różnice wizualne i koncepcyjne są bowiem wystarczające, by znieść stwierdzone między nimi ograniczone podobieństwo fonetyczne, zwłaszcza z tego względu, że właściwy w niniejszej sprawie krąg odbiorców jest bardzo uważny i dobrze poinformowany. Zważywszy na brak podobieństwa między omawianymi oznaczeniami, mimo identyczności oznaczonych usług, nie istnieje w przypadku zgłoszonego znaku towarowego i wcześniejszych znaków towarowych prawdopodobieństwo bezpośredniego wprowadzenia w błąd.

(por. pkt 33, 34, 63, 66)
Keywords

Summary



Keywords

1. Rolnictwo – Jednolite ustawodawstwo – Ochrona odmian roślin – Postępowanie odwoławcze

(rozporządzenie Rady nr 2100/94, art. 73; regulamin postępowania przed Sądem, art. 135 § 4)

2. Rolnictwo – Jednolite ustawodawstwo – Ochrona odmian roślin – Badanie techniczne

(rozporządzenie Rady nr 2100/94, art. 55 ust. 4)

Summary

1. Skarga do Sądu ma na celu kontrolę zgodności z prawem decyzji izb odwoławczych Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin w rozumieniu art. 73 rozporządzenia nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin, ze zmianami. Powinna ona być zatem przeprowadzana w odniesieniu do kwestii prawnych, które zostały podniesione przed izbą odwoławczą. Zadaniem Sądu nie jest zatem badanie nowych zarzutów przedstawionych w postępowaniu przed nim. Badanie takich nowych zarzutów byłoby bowiem niezgodne z art. 135 § 4 regulaminu postępowania przed Sądem, który stanowi, że pisma stron nie mogą zmieniać przedmiotu sporu przed izbą odwoławczą.

(por. pkt 34)

2. Swobodne uznanie przyznane Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin (CPVO) w art. 55 ust. 4 rozporządzenia nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin obejmuje bowiem prawo CPVO do określania, jeśli uzna to za konieczne, warunków, którym poddawane jest badanie wniosku o przyznanie wspólnotowej ochrony odmian roślin, o ile nie upłynął termin, w ciągu którego składający taki wniosek o objęcie ochroną powinien odpowiedzieć na skierowane do niego żądanie w indywidualnej sprawie.

W tym względzie zgodne jest z zasadą dobrej administracji oraz koniecznością zapewnienia właściwego przebiegu i skuteczności postępowań, że gdy CPVO uzna, iż można skorygować nieścisłość, którą zauważył, dysponuje on możliwością dalszego badania złożonego do niego wniosku i nie jest zobowiązany przy tym założeniu do jego odrzucenia. To swobodne uznanie, rozumiane w podany sposób, pozwala na uniknięcie wszelkiego zbędnego rozciągania czasu pomiędzy złożeniem wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin a decyzją rozstrzygającą w przedmiocie tego wniosku, do którego dochodziłoby, gdy wnioskodawca był zobowiązany do złożenia nowego wniosku.

Ponadto takie swobodne uznanie pozwala z jednej strony CPVO upewnić się co do tego, że jego żądania w indywidualnych sprawach są jasne i że wyłącznie wnioskodawca jest odpowiedzialny za ewentualną niezgodność swoich działań ze wspomnianymi żądaniami, a z drugiej strony wnioskodawcom dowiedzieć się w jednoznaczny sposób o swoich prawach i obowiązkach oraz podjąć odpowiednie działania, co stanowi nieodłączny wymóg zasady pewności prawa.

(por. pkt 63-65)
Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Termin do wniesienia odwołania i jego forma – Wniesienie na piśmie w terminie dwóch miesięcy – Przelanie kwoty odpowiadającej opłacie za wniesienie odwołania – Czynność niewystarczająca sama w sobie

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 59)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu wspólnotowego – Rola procesowa Urzędu

(regulamin postępowania przed Sądem, art. 134 § 3)

3. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu wspólnotowego – Właściwość Sądu – Kontrola zgodności z prawem decyzji izb odwoławczych

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 63 ust. 3)

Summary

1. Na podstawie art. 59 rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, odwołanie od decyzji instancji Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) wnosi się do Urzędu na piśmie w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia decyzji, której odwołanie dotyczy.

O ile stosownie do tego artykułu odwołanie uważa się za wniesione z chwilą uiszczenia opłaty, o tyle samo przelanie odpowiedniej kwoty nie może być uznane za równoznaczne z wniesieniem odwołania, wymaganym przez wyżej wskazany artykuł.

(por. pkt 22, 23)

2. Chociaż art. 134 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem stanowi, że interwenient może w odpowiedzi na skargę żądać uchylenia lub zmiany decyzji izby odwoławczej w zakresie nieuwzględnionym w skardze, to z przepisu tego wynika a contrario, że sam Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) nie może podnosić takich żądań.

(por. pkt 27)

3. Sąd przeprowadza kontrolę zgodności z prawem decyzji wydawanych przez instancje Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory). Jeżeli dojdzie do przekonania, że taka decyzja, zakwestionowana we wniesionej do niego skardze, narusza prawo, musi stwierdzić jej nieważność. Nie może on oddalić skargi, zastępując uzasadnienie przedstawione przez właściwą instancję Urzędu, która wydała zaskarżony akt, własnymi rozważaniami.

(por. pkt 29)
Keywords

Subject of the case

Sentencja



Keywords

Wspólnotowy znak towarowy – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Względne podstawy unieważnienia – Rejestracja z naruszeniem art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94 (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 5, art. 52 ust. 1 lit. a)) (por. pkt 40, 64, 79, 88)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela cieszącego się renomą wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego – Ochrona cieszącego się renomą wcześniejszego znaku towarowego rozszerzona na towary i usługi, które nie są podobne – Przesłanka – Związek między znakami towarowymi – Kryteria oceny (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 5) (por. pkt 65, 66)

3. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela cieszącego się renomą wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego – Ochrona cieszącego się renomą wcześniejszego znaku towarowego rozszerzona na towary i usługi, które nie są podobne – Dowody, jakie powinien przedstawić właściciel – Przyszłe niehipotetyczne ryzyko czerpania nienależnej korzyści lub działania na szkodę (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 5) (por. pkt 82)

4. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela cieszącego się renomą wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego – Ochrona cieszącego się renomą wcześniejszego znaku towarowego rozszerzona na towary i usługi, które nie są podobne – Przesłanki – Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego – Szkoda wyrządzona w zakresie charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego – Kryteria oceny (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 5) (por. pkt 83-85)

5. Wspólnotowy znak towarowy – Procedura – Uzasadnienie decyzji – Cel (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 73) (por. pkt 92)

Subject of the case

Przedmiot

W sprawie T‑345/08 skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 maja 2008 r. (sprawa R 863/2007‑1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między spółkami Allergan, Inc. a Helena Rubinstein SNC oraz w sprawie T‑357/08 skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 czerwca 2008 r. (sprawa R 865/2007‑1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między spółkami Allergan, Inc. a L’Oréal SA.

Informacje dotyczące sprawy

>lt>3

Sentencja

Sentencja

1) Skargi zostają oddalone.

2) Helena Rubinstein SNC zostaje obciążona kosztami postępowania w sprawie T‑345/08.

3) L’Oréal SA zostaje obciążona kosztami postępowania w sprawie T‑357/08.