Sprawy połączone C‑24/12 i C‑27/12

X BV

i

TBG Limited

przeciwko

Staatssecretaris van Financiën

(wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym

złożone przez Hoge Raad der Nederlanden)

„Swobodny przepływ kapitału — Ograniczenia — Wypłata dywidend z państwa członkowskiego do należących do niego krajów i terytoriów zamorskich — Zakres stosowania prawa Unii — Szczególny reżim UE–KTZ”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 5 czerwca 2014 r.

Swobodny przepływ kapitału i płatności – Ograniczenia – Uregulowanie krajowe ograniczające przepływ kapitału pomiędzy państwem członkowskim a należącymi do niego krajami lub terytoriami zamorskimi – Środek przyjęty w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania – Dopuszczalność – Względy uzasadniające – Przesłanki

(art. 56 WE; decyzja Rady nr 2001/822, art. 47 ust. 1, art. 55)

Prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ono środkowi podatkowemu państwa członkowskiego, który realizując w sposób skuteczny i proporcjonalny cel zwalczania uchylania się od opodatkowania, ogranicza przepływ kapitału pomiędzy owym państwem członkowskim a należącymi do niego krajami lub terytoriami zamorskimi (KTZ).

W istocie o ile art. 47 ust. 1 lit. b) decyzji 2001/822 w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską zabrania, pośród innych ograniczeń, również ograniczenia wypłat dywidend pomiędzy Unią a KTZ, podobnie jak ma to miejsce w przypadku zakazu tego rodzaju środków ustanowionego w art. 56 WE w zakresie dotyczącym w szczególności relacji pomiędzy państwami członkowskimi a państwami trzecimi, o tyle omawiana decyzja zawiera w art. 55 klauzulę wyłączenia, ustanawiającą w sposób wyraźny ochronę przed uchylaniem się od opodatkowania. W tym względzie środek podatkowy, którego celem jest zapobieganie nadmiernemu przepływowi kapitału do KTZ i zwalczanie w ten sposób atrakcyjności owego KTZ jako raju podatkowego, jest objęty wspomnianą klauzulą wyłączenia podatkowego i pozostaje w konsekwencji poza zakresem zastosowania art. 47 ust. 1 decyzji 2001/822, pod warunkiem że zmierza on do realizacji tego celu w sposób skuteczny i proporcjonalny, co podlega ocenie sądu krajowego.

(por. pkt 49, 51, 53, 54; sentencja)

Sprawy połączone C‑24/12 i C‑27/12

X BV

i

TBG Limited

przeciwko

Staatssecretaris van Financiën

(wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym

złożone przez Hoge Raad der Nederlanden)

„Swobodny przepływ kapitału — Ograniczenia — Wypłata dywidend z państwa członkowskiego do należących do niego krajów i terytoriów zamorskich — Zakres stosowania prawa Unii — Szczególny reżim UE–KTZ”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 5 czerwca 2014 r.

Swobodny przepływ kapitału i płatności — Ograniczenia — Uregulowanie krajowe ograniczające przepływ kapitału pomiędzy państwem członkowskim a należącymi do niego krajami lub terytoriami zamorskimi — Środek przyjęty w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania — Dopuszczalność — Względy uzasadniające — Przesłanki

(art. 56 WE; decyzja Rady nr 2001/822, art. 47 ust. 1, art. 55)

Prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ono środkowi podatkowemu państwa członkowskiego, który realizując w sposób skuteczny i proporcjonalny cel zwalczania uchylania się od opodatkowania, ogranicza przepływ kapitału pomiędzy owym państwem członkowskim a należącymi do niego krajami lub terytoriami zamorskimi (KTZ).

W istocie o ile art. 47 ust. 1 lit. b) decyzji 2001/822 w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską zabrania, pośród innych ograniczeń, również ograniczenia wypłat dywidend pomiędzy Unią a KTZ, podobnie jak ma to miejsce w przypadku zakazu tego rodzaju środków ustanowionego w art. 56 WE w zakresie dotyczącym w szczególności relacji pomiędzy państwami członkowskimi a państwami trzecimi, o tyle omawiana decyzja zawiera w art. 55 klauzulę wyłączenia, ustanawiającą w sposób wyraźny ochronę przed uchylaniem się od opodatkowania. W tym względzie środek podatkowy, którego celem jest zapobieganie nadmiernemu przepływowi kapitału do KTZ i zwalczanie w ten sposób atrakcyjności owego KTZ jako raju podatkowego, jest objęty wspomnianą klauzulą wyłączenia podatkowego i pozostaje w konsekwencji poza zakresem zastosowania art. 47 ust. 1 decyzji 2001/822, pod warunkiem że zmierza on do realizacji tego celu w sposób skuteczny i proporcjonalny, co podlega ocenie sądu krajowego.

(por. pkt 49, 51, 53, 54; sentencja)