9

Artykuł 4 decyzji ramowej 2005/667 ma brzmienie następujące: „1. Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne w celu zapewnienia, [by] przestępstwa, o których mowa w art. 2 i 3, podlega[ły] skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom karnym, obejmującym, co najmniej w poważnych przypadkach, sankcje karne o maksymalnym [wymiarze] od roku do trzech lat pozbawienia wolności. 2. W przypadkach mniejszej wagi, jeżeli popełniony czyn nie powoduje pogorszenia jakości wody, państwo członkowskie może ustanowić sankcje innego typu niż określone w ust. 1. 3. Sankcjom karnym ustanowionym w ust. 1 mogą towarzyszyć inne sankcje lub środki, w szczególności grzywny lub zakaz podejmowania przez osobę fizyczną działalności wymagającej oficjalnego zezwolenia lub zgody lub zakaz zakładania, zarządzania lub kierowania spółką lub fundacją, w przypadku gdy fakty prowadzące do skazania tej osoby wskazują na oczywiste ryzyko ponownego prowadzenia działań przestępczych takiego samego rodzaju. 4. Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne w celu zapewnienia, [by] przestępstwo popełnione umyślnie, o którym mowa w art. 2, jest zagrożone sankcją karną o maksymalnym [wymiarze] od pięciu do dziesięciu lat pozbawienia wolności, w przypadku gdy przestępstwo spowodowało znaczące i rozległe szkody w stanie jakości wody, gatunków zwierzęcych lub roślinnych lub ich części i spowodowało śmierć lub poważne obrażenia osób. 5. Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne w celu zapewnienia, [by] przestępstwo popełnione umyślnie, o którym mowa w art. 2, [było] zagrożone sankcją karną o maksymalnym [wymiarze] od dwóch do pięciu lat pozbawienia wolności, w przypadku gdy: a) przestępstwo spowodowało znaczące i rozległe szkody w stanie jakości wody, gatunków zwierzęcych lub roślinnych lub ich części; lub b) przestępstwo zostało popełnione w ramach organizacji przestępczej w rozumieniu określonym we wspólnym działaniu 98/733/WSiSW z dnia 21 grudnia 1998 r. w sprawie uznawania za przestępstwa karne uczestnictwa w organizacji przestępczej w państwach członkowskich Unii Europejskiej [Dz.U. L 351, str. 1], niezależnie od poziomu sankcji, o której mowa w tym wspólnym działaniu. 6. Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne w celu zapewnienia, [by] przestępstwo, o którym mowa w art. 2, jeżeli zostało popełnione w drodze poważnego zaniedbania [rażącego niedbalstwa], [było] zagrożone sankcją karną o maksymalnym [wymiarze] od dwóch do pięciu lat pozbawienia wolności, w przypadku gdy przestępstwo to spowodowało znaczące i rozległe szkody w stanie jakości wody, gatunków zwierzęcych lub roślinnych lub ich części i spowodowało śmierć lub poważne obrażenia osób. 7. Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne w celu zapewnienia, [by] przestępstwo, o którym mowa w art. 2, jeżeli zostało popełnione w drodze poważnego zaniedbania [rażącego niedbalstwa], [było] zagrożone sankcją karną o maksymalnym [wymiarze] od roku do trzech lat pozbawienia wolności, w przypadku gdy przestępstwo to spowodowało znaczące i rozległe szkody w stanie jakości wody, gatunków zwierzęcych lub roślinnych lub ich części. 8. W odniesieniu do kar pozbawienia wolności niniejszy artykuł ma zastosowanie bez uszczerbku dla prawa międzynarodowego, w szczególności dla art. 230 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r.”.