Keywords

Summary



Keywords

1. Stowarzyszenie krajów i terytoriów zamorskich – Środki ochronne – Przesłanki wprowadzenia – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji wspólnotowych – Kontrola sądowa – Granice

(decyzja Rady 91/482, art. 109)

2. Stowarzyszenie krajów i terytoriów zamorskich – Środki ochronne przy przywozie z krajów i terytoriów zamorskich – Przesłanki wprowadzenia – Trudności wynikające z zastosowania decyzji 91/482 – Sytuacje wymagające wykazania związku przyczynowego

(decyzja Rady 91/482, art. 109 ust. 1)

3. Stowarzyszenie krajów i terytoriów zamorskich – Środki ochronne przy przywozie z krajów i terytoriów zamorskich produktów z sektora cukru z kumulacją pochodzenia WE/KTZ – Przesłanki wprowadzenia – Trudności mogące spowodować znaczniejsze obniżenie dochodów gwarantowanych wspólnotowych producentów –Popełniony przez Komisję oczywisty błąd w ocenie – Brak

(rozporządzenie Komisji nr 465/2000)

4. Stowarzyszenie krajów i terytoriów zamorskich – Środki ochronne przy przywozie z krajów i terytoriów zamorskich – Środki ochronne, które nie dają podstaw do kwestionowania preferencyjnego statusu towarów pochodzących z tych krajów – Wyjątkowy i tymczasowy charakter tych środków

(decyzja Rady nr 91/482, art. 109 ust. 1)

5. Stowarzyszenie krajów i terytoriów zamorskich – Środki ochronne przy przywozie z krajów i terytoriów zamorskich produktów z sektora cukru z kumulacją pochodzenia WE/KTZ – Zasada proporcjonalności – Kontrola sądowa – Granice

(rozporządzenie Komisji nr 465/2000)

6. Stowarzyszenie krajów i terytoriów zamorskich – Środki ochronne przy przywozie z krajów i terytoriów zamorskich produktów z sektora cukru z kumulacją pochodzenia WE/KTZ – Nałożenie kwoty zabezpieczenia o znacznej wysokości dla przywozu do Wspólnoty cukru o tym pochodzeniu – Zabezpieczenie, które nie pozbawia rzeczywiście zainteresowanych przedsiębiorstw możliwości przywozu cukru do Wspólnoty

(rozporządzenie Komisji nr 465/2000)

7. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Rozporządzenie wprowadzające środki ochronne w odniesieniu do przywozu z krajów i terytoriów zamorskich produktów z sektora cukru z kumulacją pochodzenia WE/KTZ

(art. 253 WE; rozporządzenie Komisji nr 465/2000)

Summary

1. Instytucje wspólnotowe korzystają z szerokiego zakresu swobodnego uznania przy stosowaniu art. 109 decyzji 91/482 w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich, który upoważnia je do podjęcia bądź zezwolenia na podjęcie środków ochronnych, jeśli spełnione zostały określone przesłanki. W tych okolicznościach sąd wspólnotowy musi ograniczyć się do zbadania, czy przy wykonywaniu tych uprawnień nie popełniono oczywistego błędu bądź nie dopuszczono się nadużycia władzy, a ponadto, czy instytucje wspólnotowe nie przekroczyły w rażący sposób granic tej swobody. Takie ograniczenie natężenia kontroli wykonywanej przez sąd wspólnotowy jest szczególnie istotne, gdy instytucje wspólnotowe muszą godzić rozbieżne interesy i podejmują w ten sposób decyzje o charakterze politycznym należące do ich kompetencji własnych.

(por. pkt 53–55)

2. W pierwszym przypadku wskazanym w art. 109 ust. 1 decyzji 91/482 w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich (KTZ), stosownie do którego można ustanowić środki ochronne, gdy w wyniku zastosowania tej decyzji wystąpią poważne zakłócenia w sektorze gospodarki Wspólnoty lub jednego, lub większej liczby jej państw członkowskich, lub zagrożona będzie ich zewnętrzna stabilność finansowa, należy wykazać istnienie związku przyczynowego, jako że celem środków ochronnych musi być usunięcie lub złagodzenie trudności powstałych w przedmiotowym sektorze. Natomiast w drugim przypadku wskazanym w tym ustępie, stosownie do którego Komisja może ustanowić środki ochronne w sytuacji, gdy wystąpią trudności mogące prowadzić do pogorszenia sytuacji w sektorze działalności Wspólnoty bądź w jednym z jej regionów, nie jest konieczne, by trudności uzasadniające ustanowienie środka ochronnego wynikały z zastosowania decyzji KTZ.

(por. pkt 56)

3. Komisja nie popełniła oczywistego błędu w ocenie, przedstawiając jako motyw dla uzasadnienia przyjęcia rozporządzenia nr 465/2000 wprowadzającego środki ochronne w odniesieniu do przywozu z krajów i terytoriów zamorskich produktów z sektora cukru o skumulowanym pochodzeniu WE/KTZ, że sporny przywóz mógł spowodować znaczniejsze obniżenie dochodów gwarantowanych wspólnotowych producentów cukru.

Przede wszystkim jest oczywiste, że zakłócenie bądź groźba zakłóceń we wspólnej organizacji cukru może uczynić koniecznym obniżenie kwot produkcji i w ten sposób mieć bezpośredni wpływ na dochody producentów wspólnotowych. Następnie refundacje wywozowe są w znacznym stopniu finansowane przez producentów wspólnotowych za pomocą ustalanych corocznie przez Komisję opłat produkcyjnych. Tak więc mogła ona zasadnie uznać, że przedmiotowy przywóz mógł spowodować ilościowy wzrost subwencjonowanego wywozu, a w konsekwencji wzrost opłat produkcyjnych obciążających producentów wspólnotowych. Wreszcie nawet zakładając, że pewni producenci mogli osiągnąć znaczne zyski ze sprzedaży cukru C przedsiębiorcom z KTZ, stosując ceny znacznie wyższe od cen na rynku światowym, twierdzenie to, nie może podważyć oceny Komisji, zgodnie z którą sporny przywóz zagrażał zakłóceniami w sektorze cukru, które mogły w szczególności spowodować wzrost kwoty subwencji wywozowych lub zmniejszenie kwot produkcji.

(por. pkt 77–81)

4. Artykuł 109 decyzji 91/482 w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) przewiduje możliwość ustanowienia przez Komisję środków ochronnych we wskazanych w nim okolicznościach. Fakt, że Komisja ustanowiła taki środek w stosunku do niektórych produktów pochodzących z KTZ, nie podważa preferencyjnego statusu, z którego produkty pochodzące z tych krajów korzystają na podstawie art. 101 ust. 1 tej decyzji. Środek ochronny jest bowiem ze swej natury wyjątkowy i tymczasowy.

(por. pkt 97)

5. Co się tyczy sądowej kontroli poszanowania zasady proporcjonalności, to z uwagi na szeroki zakres swobodnego uznania, którym dysponuje Komisja w dziedzinie środków ochronnych, wyłącznie środek przyjęty w danej dziedzinie, który jest oczywiście nieodpowiedni w stosunku do celu zamierzonego przez właściwą instytucję, można uznać za bezprawny.

Jeśli chodzi o rozporządzenie nr 465/2000 wprowadzające środki ochronne w odniesieniu do przywozu z krajów i terytoriów zamorskich produktów z sektora cukru o skumulowanym pochodzeniu WE/KTZ, to do Trybunału nie należy badanie, czy przyjęty przez Komisję przepis stanowi jedyny bądź najlepszy środek, który można było przyjąć, lecz czy był on w sposób oczywisty nieodpowiedni. W tym przedmiocie skarżący nie przedstawił dowodu na to, że ograniczenie do 3 340 ton ilości cukru o skumulowanym pochodzeniu WE/KTZ, który mógł zostać przywieziony do Wspólnoty w okresie objętym tym rozporządzeniem ze zwolnieniem od należności celnych, było oczywiście nieodpowiednie do zamierzonego celu.

(por. pkt 103–106)

6. W ramach rozporządzenia nr 465/2000 wprowadzającego środki ochronne w odniesieniu do przywozu z krajów i terytoriów zamorskich produktów z sektora cukru o skumulowanym pochodzeniu WE/KTZ cel realizowany przez Komisję poprzez nałożenie kwoty zabezpieczenia o znacznej wysokości dla przywozu tego cukru polegał na uniknięciu zachowań spekulacyjnych. Zabezpieczenie takie nie pozbawia rzeczywiście zainteresowanych przedsiębiorstw możliwości przywozu cukru do Wspólnoty. O ile bowiem dla uzyskania pozwolenia na przywóz niewątpliwie niezbędna jest wpłata kwoty zabezpieczenia, to jest ona zwracana, jeśli operacja przywozowa zostanie dokonana.

(por. pkt 108, 109)

7. Uzasadnienie, jakiego wymaga art. 253 WE, powinno być dostosowane do charakteru aktu i przedstawiać w sposób jasny i jednoznaczny rozumowanie instytucji, która wydała akt, pozwalając zainteresowanym poznać podstawy podjętej decyzji, a właściwemu sądowi dokonać jej kontroli. Nie ma wymogu, by uzasadnienie wyszczególniało wszystkie istotne elementy faktyczne i prawne, ponieważ ocena, czy uzasadnienie aktu spełnia wymogi tego artykułu, winna opierać się nie tylko na jego brzmieniu, ale także uwzględniać okoliczności jego wydania, jak również całość przepisów prawa regulującego daną dziedzinę.

Przesłanki te spełnia rozporządzenie nr 465/2000 wprowadzające środki ochronne w odniesieniu do przywozu z krajów i terytoriów zamorskich produktów z sektora cukru o skumulowanym pochodzeniu WE/KTZ. W istocie w preambule tego rozporządzenia Komisja przedstawiła trudności, które powstały na wspólnotowym rynku cukru, powody, dla których trudności te mogły spowodować zakłócenie funkcjonowania wspólnej organizacji rynku i szkodliwe skutki dla przedsiębiorstw wspólnotowych, w szczególności z powodu poważnego zagrożenia koniecznością redukcji kwot produkcji wspólnotowej, a także powody, które doprowadziły ją do ustanowienia spornego kontyngentu.

(por. pkt 124, 125)