Jeżeli chodzi o porównywalność, przepisy krajowe zmierzają do jak największego zrównania spółki mającej klika zakładów z grupą składającą się ze spółki dominującej oraz ze spółek zależnych i pośrednio zależnych, poprzez umożliwienie jej konsolidacji podatkowej wyników wszystkich tych spółek. Także posiadanie spółek pośrednio zależnych za pośrednictwem spółki zależnej, która sama jest rezydentem, lub spółki zależnej, która sama nie jest rezydentem, jest obiektywnie porównywalne w zakresie, w jakim w obydwu przypadkach w odniesieniu do podmiotu utworzonego przez spółkę dominującą i jej spółki pośrednio zależne poszukiwane jest korzystanie z przywilejów systemu jednego podmiotu podatkowego.

Tymczasem ustawodawstwo to wprowadza w ten sposób odmienne traktowanie w odniesieniu do możliwości wyboru systemu jednego podmiotu podatkowego w zależności od tego, czy spółka dominująca sprawuje pośrednią kontrolę poprzez spółkę zależną mającą siedzibę w tym państwie członkowskim lub też w innym państwie członkowskim.

Artykuły 49 TFUE i 54 TFUE powinny być interpretowane w ten sposób, że sprzeciwiają się one ustawodawstwu państwa członkowskiego, na podstawie którego system jednego podmiotu podatkowego jest przyznawany spółce dominującej będącej rezydentem, która posiada spółki zależne będące rezydentami, lecz system taki wyłącza się w przypadku spółek siostrzanych będących rezydentami, których wspólna spółka dominująca nie ma siedziby w tym państwie członkowskim i nie posiada tam stałego zakładu.

W istocie to ustawodawstwo ustanawia odmienne traktowanie pomiędzy z jednej strony spółkami dominującymi mającymi siedzibę w tym państwie członkowskim, które dzięki systemowi jednego podmiotu podatkowego mogą w szczególności, w celu ustalenia ich podlegającego opodatkowaniu zysku, zaliczyć bezpośrednio straty deficytowych spółek zależnych na zyski spółek zależnych osiągających zyski, a z drugiej strony spółkami dominującymi posiadającymi również spółki zależne w tym państwie członkowskim, lecz mającymi siedzibę w innym państwie członkowskim i nieposiadającymi stałego zakładu w tym pierwszym państwie, które zostają wyłączone z korzystania z systemu jednego podmiotu podatkowego, a tym samym z korzyści podatkowej, do której system ten otwiera drogę.

Zatem w zakresie, w jakim owe przepisy traktują w sposób mniej korzystny sytuacje wspólnotowe w porównaniu z sytuacjami czysto krajowymi, stanowią one ograniczenie zasadniczo zakazane przez przepisy traktatu dotyczące swobody przedsiębiorczości.

Co się tyczy porównywalności sytuacji transgranicznej i sytuacji krajowej, cel systemu jednego podmiotu podatkowego, którym to celem jest umożliwienie spółkom tej samej grupy konsolidacji podatkowej, tak jakby tworzyły one tylko jednego podatnika, może być równie dobrze osiągnięty zarówno przez grupy, których spółka dominująca jest rezydentem, jak i przez grupy, których spółka dominująca nie jest rezydentem, przynajmniej w odniesieniu do opodatkowania samych spółek siostrzanych opodatkowanych w tym państwie. Wynika z tego, że odmienne traktowanie dotyczące możliwości podatkowego zintegrowania spółek siostrzanych nie jest zatem uzasadnione obiektywną różnicą sytuacji.

Nie jest ono również uzasadnione nadrzędnym względem interesu ogólnego związanym ze spójnością systemu podatkowego w związku z zapobieganiem podwójnemu opodatkowaniu strat, w braku jakiegokolwiek bezpośredniego związku pomiędzy tą korzyścią podatkową a zapłatą określonego podatku.

(por. pkt 47, 48, 50–54, 56; pkt 2 sentencji)