Sprawa C‑687/13

Fliesen-Zentrum Deutschland GmbH

przeciwko

Hauptzollamt Regensburg

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München)

„Odesłanie prejudycjalne — Dumping — Cło antydumpingowe nałożone na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chin — Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 917/2011 — Ważność — Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009 — Artykuł 2 ust. 7 lit. a) — Wartość normalna — Ustalenie na podstawie ceny w państwie trzecim o gospodarce rynkowej — Wybór odpowiedniego państwa trzeciego — Obowiązek staranności — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Kontrola wyrywkowa”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 września 2015 r.

Pytania prejudycjalne – Wystąpienie do Trybunału – Określenie pytań, które mają być przedłożone – Wyłączna właściwość sądu krajowego – Obowiązek oceny przez Trybunał podstaw nieważności podnoszonych przez jedną ze stron w postępowaniu głównym, do których nie odniósł się sąd odsyłający – Brak

Zobacz tekst orzeczenia. (por. pkt 41–43)

Zobacz tekst orzeczenia. (por. pkt 44, 51)

Co się tyczy ustalania wartości normalnej produktu w wypadku przywozu z państwa nieposiadającego gospodarki rynkowej, wartość ta jest, zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, określa się co do zasady w oparciu o cenę lub wartość skonstruowaną w warunkach gospodarki rynkowej państwa trzeciego. Celem tego przepisu jest unikanie uwzględniania stosowanych cen i kosztów ponoszonych w państwach nieposiadających gospodarki rynkowej, gdyż czynniki te nie są wynikiem normalnych sił rynkowych. W tym względzie zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) akapit drugi rozporządzenia nr 1225/2009 odpowiednie państwo trzecie posiadające gospodarkę rynkową wyznaczane jest w oparciu o uzasadnioną metodę, z uwzględnieniem wiarygodnych informacji dostępnych w czasie wyznaczania. Instytucje Unii powinny bowiem dołożyć starań, by przy uwzględnieniu istniejących możliwości znaleźć państwo trzecie, w którym cena produktu podobnego kształtuje się w warunkach możliwie jak najbardziej porównywalnych do warunków istniejących w państwie wywozu, pod warunkiem że chodzi o państwo posiadające gospodarkę rynkową. Z brzmienia i systematyki wskazanego przepisu wynika, iż celem owego pierwszeństwa przyznanego metodzie podstawowej wyznaczonej w tym przepisie jest uzasadnione ustalenie wartości normalnej w państwie wywozu poprzez wybór państwa trzeciego, w którym cena produktu podobnego kształtuje się w warunkach możliwie jak najbardziej porównywalnych do warunków istniejących w państwie wywozu, pod warunkiem że chodzi o państwo posiadające gospodarkę rynkową. W tym kontekście gdy rynek państwa eksportu i państwa analogicznego różnią się w poziomie rozwoju technologicznego, instytucje mogą słusznie oprzeć się na wysokim poziomie konkurencji istniejącej na rynku produktu podobnego w państwie analogicznym do celów dokonania wyboru tego państwa jako odpowiedniego państwa trzeciego o gospodarce rynkowej. W istocie wysoki poziom konkurencji powoduje presję na obniżanie cen, a więc dane pochodzące z wysoce konkurencyjnego rynku nie będą koniecznie prowadzić do wyższego marginesu dumpingu niż dane pochodzące z państwa charakteryzującego się niższymi kosztami i jednocześnie niższym poziomem konkurencji. Ponadto wyższy poziom rozwoju może kompensować niższe koszty personelu, a więc wyższe koszty personelu nie muszą koniecznie stanowić wskazania co do istnienia wyższych cen i wyższej wartości normalnej. (por. pkt 48–50, 58, 59)

W ramach wyboru państwa analogicznego w celu określenia wartości normalnej importu pochodzącego z państwa nieposiadającego gospodarki rynkowej, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, ponieważ producenci z siedzibą w analogicznych państwach trzecich nie są zobowiązani do współpracy, okoliczność, że nie odpowiadają oni na wychodzące od Komisji zaproszenie do współpracy, nie stanowi o naruszeniu przez Komisję spoczywającego na niej obowiązku staranności. W tym względzie, gdy żadne z przedsiębiorstw, do których się zwrócono, nie wykazuje woli współpracy i gdy Komisja stosuje przewidzianą w art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia nr 1225/2209 metodę pomocniczą, polegającą na określeniu wartości normalnej produktu objętego postępowaniem „w oparciu o inną uzasadnioną metodę”, na instytucjach Unii spoczywa obowiązek przeprowadzenia z należytą starannością badania posiadanych danych, wśród których znajdują się w szczególności statystyki Eurostatu, w celu sprawdzenia, czy państwo analogiczne w rozumieniu tego przepisu może zostać określone. Tymczasem gdy przedsiębiorstwo, do którego się zwrócono, zgodziło się współpracować z Komisją, a Komisja z tego względu zastosowała podstawową metodę wyznaczoną przez ten przepis, polegającą na określeniu wartości normalnej w oparciu o cenę lub wartość skonstruowaną w warunkach gospodarki rynkowej państwa trzeciego lub cenę z takiego kraju przeznaczoną dla innych krajów, Komisja jest zwolniona od badania tych statystyk. (por. pkt 55, 56)

W wypadku importu pochodzącego z państw nieposiadających gospodarki rynkowej, rozporządzenie nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej, przewiduje w art. 2 ust. 7 szczególny reżim określania wartości normalnej, odrębny od tego przewidzianego w ust. 1–6 tego artykułu, a w rezultacie brzmienie tych ustępów jest bez znaczenia dla stwierdzenia, czy wartość normalną, której dotyczy postępowanie główne, należy konstruować w oparciu o ceny jednego czy więcej niż jednego producenta. W tym względzie co się tyczy wartości normalnej określanej w oparciu o art. 2 ust. 7 lit. a) owego rozporządzenia fakt, iż w państwie odniesienia istnieje tylko jeden producent, sam w sobie nie wyklucza możliwości, że ceny tam obowiązujące ukształtowały się na skutek rzeczywistej konkurencji, gdyż źródłem tej konkurencji, w braku kontroli cen, może być z powodzeniem istnienie znaczących przywozów z innych państw. W istocie do celów wyboru jednego lub więcej niż jednego producenta w państwie odniesienia rozstrzygające znaczenie ma to, czy ceny na rynku wewnętrznym państwa trzeciego są skutkiem rzeczywistej konkurencji. (por. pkt 65–67)

W ramach dochodzenia antydumpingowego, co do odwołania się przez Komisję do ekspertów zewnętrznych, w braku konkretnych przeciwnych powodów instytucje Unii co do zasady należy uznawać za kompetentne do samodzielnego dokonania odpowiedniej oceny danych. (por. pkt 69)

Zobacz tekst orzeczenia. (por. pkt 75–78)