Zakazem przewidzianym w art. 81 ust. 1 WE objęte jest porozumienie, którego „celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji wewnątrz wspólnego rynku”. Alternatywny charakter tej przesłanki wyrażony przy pomocy spójnika „lub” skutkuje w pierwszej kolejności koniecznością zbadania samego celu porozumienia z uwzględnieniem kontekstu gospodarczego, w jakim ma być ono stosowane. By dokonać oceny, czy porozumienie jest zakazane na mocy art. 81 ust. 1 WE, uwzględnienie jego konkretnych skutków jest więc zbędne, jeśli okazuje się, że ma ono na celu zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji wewnątrz wspólnego rynku. Jednakże w wypadku, gdy analiza klauzul tego porozumienia nie wskazuje na wystarczający stopień szkodliwości dla konkurencji, należy wówczas zbadać skutki porozumienia, a do objęcia go zakazem wymagane jest spełnienie przesłanek, które wskazują na faktyczne zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji w odczuwalny sposób. Rozróżnienie „naruszeń ze względu na cel” i „naruszeń ze względu na skutek” jest związane z okolicznością, że pewne formy zmowy między przedsiębiorstwami można uznać, z uwagi na sam ich charakter, za szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania normalnej konkurencji.

Nie można uwzględnić argumentacji, w myśl której celem porozumienia między przedsiębiorstwami nie jest naruszenie konkurencji i dobra konsumentów, ale racjonalizacja sektora działalności dla zwiększenia jego konkurencyjności poprzez ograniczenie nadwyżek zdolności produkcyjnych, aczkolwiek bez ich eliminowania. Jedynie w ramach art. 81 ust. 3 WE stosownie do okoliczności elementy takie mogą być zbadane w celu uzyskania zwolnienia z zakazu przewidzianego w ust. 1 tego artykułu.

W celu określenia, czy porozumienie podlega zakazowi przewidzianemu w art. 81 ust. 1 WE, należy skupić się na treści jego postanowień i na celach, do osiągnięcia których ono zmierza. Zakładając nawet w tym względzie, że zostanie wykazane, iż strony porozumienia działały bez jakiegokolwiek subiektywnego zamiaru ograniczenia konkurencji, ale w celu zaradzenia skutkom kryzysu w branży, takie rozważania nie mają znaczenia przy stosowaniu rzeczonego przepisu. Można bowiem uznać, że porozumienie ma na celu ograniczenie konkurencji, nawet gdy nie jest to jego jedyny cel, ale gdy ma także inne dozwolone cele.

Porozumienia mające na celu umożliwienie szeregowi konkurencyjnych przedsiębiorstw wdrożenia wspólnej polityki, która ma na celu istotnie zmienić strukturę rynku dzięki mechanizmowi służącemu do zachęcania niektórych z nich do opuszczenia rynku i w konsekwencji ograniczenia nadwyżki zdolności produkcyjnych, która wywiera wpływ na ich rentowność, uniemożliwiając im poczynienie oszczędności skali, są wyraźnie sprzeczne z koncepcją właściwą postanowieniom traktatu WE dotyczącym konkurencji, zgodnie z którą każdy podmiot gospodarczy winien określać w sposób autonomiczny politykę, jaką zamierza realizować na rynku. Artykuł 81 ust. 1 WE ma w istocie na celu zakazanie wszelkiej formy koordynacji, która pozwala świadomie na zastąpienie konkurencji wraz z jej zagrożeniami praktyczną współpracą przedsiębiorstw. W sytuacji konkurencji przedsiębiorstwa, które zawarły takie porozumienia, nie miałyby — w razie braku tych porozumień — innych środków służących zwiększeniu ich rentowności, jak tylko zwiększenie rywalizacji handlowej między nimi lub przeprowadzenie koncentracji. Ze względu na te porozumienia omawiane przedsiębiorstwa mogłyby uniknąć takiej operacji i wspólnie ponieść znaczną część kosztów koniecznych do zwiększenia stopnia koncentracji rynku.

Co się tyczy wdrożenia takich porozumień, ustalenie zapłaty uiszczanej odchodzącym przez przedsiębiorstwa pozostające na rynku stanowi przeszkodę w naturalnym rozwoju udziałów w rynku względem niektórych z pozostających, którzy są nakłaniani do nieprzekraczania swojej zwykłej wielkości produkcji lub wręcz do zamrożenia swojej produkcji, i stanowi ograniczenie, które ma antykonkurencyjny charakter. To samo dotyczy ograniczeń nałożonych na odchodzących w odniesieniu do rozmieszczenia i korzystania z ich zakładów produkcyjnych, ponieważ ograniczenia takie zmierzają do uniemożliwienia korzystania z tych zakładów przez nowe podmioty gospodarcze wchodzące na rynek celem konkurowania z pozostającymi. Okoliczność, iż owe ograniczenia, jak również klauzula o zakazie konkurencji narzucona odchodzącym, są ograniczone w czasie, nie pozwala na podważenie stwierdzenia, że ich cel ma antykonkurencyjny charakter.

W branży przetwórstwa mięsa wołowego porozumienie mające takie cechy zawarte między dziesięcioma głównymi konkurencyjnymi przedsiębiorstwami z jednego państwa członkowskiego i przewidujące w szczególności ograniczenie zdolności przetwórczych o 25%, ma na celu zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji w rozumieniu art. 81 ust. 1 WE.

(por. pkt 31, 33–40 i sentencja)