24

Uznając, iż spółka KBC nie poniosła straty podlegającej przeniesieniu ani w roku podatkowym 2000, ani w roku podatkowym 2001, oraz uznając, iż organy skarbowe działały zgodnie z prawem belgijskim i wspólnotowym, państwo belgijskie złożyło apelację od powyższego wyroku do Hof van Beroep te Brussel (sądu apelacyjnego w Brukseli), który postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) Czy dyrektywę [90/435], a w szczególności jej art. 4 ust. 1 tiret pierwsze, należy interpretować w ten sposób, że niezgodna z nią jest sytuacja, w której państwo członkowskie zwalniało z opodatkowania podzielony zysk, który spółka z tego państwa członkowskiego uzyskała od własnej spółki zależnej z siedzibą w innym państwie członkowskim, inaczej aniżeli w wyniku likwidacji spółki zależnej, w ten sposób, iż najpierw wlicza ten podzielony zysk w pełnej wysokości do podstawy opodatkowania, by następnie odliczyć go od tej podstawy do wysokości 95%, przy czym to państwo członkowskie ogranicza wskazane odliczenie do wysokości zysku osiągniętego w okresie rozliczeniowym, w którym zysk ten został podzielony (po odliczeniu pewnych, ustawowo określonych kwot) (art. 205 § 2 [kodeksu z 1992 r.] w związku z art. 77 [dekretu wykonawczego do kodeksu z 1992 r.]), ponieważ takie ograniczenie odliczenia podzielonego zysku skutkuje tym, że spółka dominująca zostaje opodatkowana z tytułu otrzymanego przez nią zysku podzielonego w późniejszym okresie rozliczeniowym, jeśli nie osiągnie żadnego zysku podlegającego opodatkowaniu albo osiągnie niewystarczający zysk podlegający opodatkowaniu w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymała wypłaty zysku podzielonego, a co najmniej tym, że straty poniesione w okresie rozliczeniowym są potrącane z zyskiem podzielonym, który na podstawie art. 4 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 4 ust. 2 tej dyrektywy musi pozostać zwolniony od opodatkowania w wysokości 95% i z tego powodu tym, że straty te, do wysokości uzyskanych przez spółkę dominującą wypłat zysku podzielonego, nie mogą zostać przeniesione na późniejszy okres rozliczeniowy? 2) Jeżeli dyrektywę [90/435] należy interpretować w ten sposób, że przepisy belgijskie są niezgodne z art. 4 ust. 1 tiret pierwsze [tej dyrektywy] w odniesieniu do wypłat zysku podzielonego, które belgijska spółka dominująca otrzymała od spółki zależnej mającej siedzibę w UE, to czy z tym przepisem dyrektywy również niezgodne będzie zastosowanie przepisów belgijskich do wypłat zysku podzielonego otrzymywanych przez belgijską spółkę dominująca od belgijskiej spółki zależnej, gdy, tak jak w niniejszym przypadku, wdrażając dyrektywę do prawa belgijskiego ustawodawca belgijski postanowił traktować czysto wewnętrzne stany faktyczne w taki sam sposób jak stany faktyczne regulowane przez dyrektywę i z tego względu dopasował prawo belgijskie do dyrektywy również dla czysto wewnętrznych stanów faktycznych? 3) Jeżeli dyrektywę [90/435] należy interpretować w ten sposób, że przepisy belgijskie są niezgodne z art. 4 ust. 1 tiret pierwsze [tej dyrektywy] w odniesieniu do wypłat zysku podzielonego, które belgijska spółka dominująca otrzymała od spółki zależnej mającej siedzibę w Unii Europejskiej, i jeżeli rozstrzygnięciem wyroku [Trybunału z dnia 17 lipca 1997 r. w sprawie C-28/95 Leur–Bloem, Rec. s. I-4161] zostaną objęte również podziały zysku dokonywane przez spółkę zależną, mającą siedzibę w Belgii, to czy w takim przypadku niezgodne z art. 56 ust. 1 WE jest stosowanie w Belgii spornych przepisów nadal, w niezmienionej treści, do wypłat dywidend przez spółkę zależną mającą siedzibę w państwie trzecim, jako że w takim wypadku dywidendy te są traktowane mniej korzystnie aniżeli dywidendy krajowe lub dywidendy europejskie? 4) Czy z art. 43 WE niezgodne są przepisy ustawowe państwa członkowskiego, zgodnie z którymi dla potrzeb określania wymiaru podatku od osób prawnych zwolnienie z opodatkowania wypłat zysku podzielonego, które w okresie rozliczeniowym dana spółka otrzymała od swej spółki zależnej z siedzibą w innym państwie członkowskim, jest ograniczone w tym pierwszym państwie członkowskim do wysokości zysku osiągniętego w tym okresie rozliczeniowym, w którym nastąpił podział zysku (po odliczeniu pewnych, ustawowo określonych kwot), podczas gdy całkowite zwolnienie z opodatkowania zysku podzielonego byłoby możliwe, gdyby spółka ta ustanowiła stały zakład w innym państwie członkowskim?”.