WYROK TRYBUNAŁU (ósma izba)

z dnia 19 marca 2009 r.( )

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 2006/73/WE – Brak transpozycji w przewidzianym terminie

W sprawie C‑143/08

mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, wniesioną w dniu 7 kwietnia 2008 r.,

Komisja Wspólnot Europejskich, reprezentowana przez P. Dejmek oraz M. Kaduczaka, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu,

strona skarżąca,

przeciwko

Rzeczypospolitej Polskiej, reprezentowanej przez M. Dowgielewicza, działającego w charakterze pełnomocnika,

strona pozwana,

TRYBUNAŁ (ósma izba),

w składzie: T. von Danwitz, prezes izby, R. Silva de Lapuerta (sprawozdawca) i E. Juhász, sędziowie,

rzecznik generalny: M. Poiares Maduro,

sekretarz: R. Grass,

uwzględniając procedurę pisemną,

podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,

wydaje następujący

Wyrok

1 W swojej skardze Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o stwierdzenie, że poprzez nieprzyjęcie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych do wykonania dyrektywy Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającej środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241, s. 26, zwanej dalej „dyrektywą”), a w każdym razie poprzez niepoinformowanie Komisji o tych przepisach Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wymienionej dyrektywy.

2 Artykuł 53 ust. 1 dyrektywy przewiduje, że państwa członkowskie są zobowiązane do przyjęcia i opublikowania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy najpóźniej do dnia 31 stycznia 2007 r., a także do niezwłocznego przekazania treści tych przepisów Komisji wraz z tabelą korelacji między tymi przepisami a dyrektywą.

3 Ponieważ Komisja nie została poinformowana o przepisach przyjętych przez Rzeczpospolitą Polską w celu wykonania dyrektywy w przewidzianym terminie, wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przewidziane w art. 226 WE.

4 Po wezwaniu powyższego państwa członkowskiego do przedstawienia swoich uwag Komisja przekazała mu w dniu 29 czerwca 2007 r. uzasadnioną opinię z wezwaniem do podjęcia środków niezbędnych w celu zastosowania się do tej opinii w terminie dwóch miesięcy od jej otrzymania.

5 Uznając, że po upływie powyższego terminu Rzeczpospolita Polska nie podjęła odpowiednich środków, Komisja postanowiła wnieść niniejszą skargę.

6 Rzeczpospolita Polska podnosi, że część przepisów dyrektywy została już transponowana do prawa polskiego. Ponadto przygotowane zostały projekty nowelizacji, a intensywne prace legislacyjne dotyczące tych projektów są w toku. Podjęte zostały także inne działania mające na celu zapewnienie skutecznej realizacji celów tej dyrektywy.

7 Rzeczpospolita Polska twierdzi, że szczegółowy wykaz środków zapewniających transponowanie przepisów dyrektywy do prawa krajowego został przekazany Komisji w dniu 16 maja 2008 r.

8 W replice Komisja podnosi, że chociaż zdaniem Rzeczypospolitej Polskiej część przepisów dyrektywy została już transponowana do prawa polskiego i że zostało jej to notyfikowane, jednak państwo to w dalszym ciągu nie podjęło środków niezbędnych do pełnego wykonania dyrektywy.

9 W tym zakresie wystarczy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem ocena wystąpienia uchybienia powinna być dokonywana według stanu faktycznego w państwie członkowskim w chwili upływu terminu określonego w uzasadnionej opinii, a zmiany, które nastąpiły w okresie późniejszym, nie mogą być uwzględniane przez Trybunał (wyroki: z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie C‑266/03 Komisja przeciwko Luksemburgowi, Zb.Orz. s. I‑4805, pkt 36; z dnia 27 września 2007 r. w sprawie C‑117/07 Komisja przeciwko Republice Czeskiej, pkt 6).

10 Tymczasem należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na dzień upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii Rzeczpospolita Polska nie podjęła wszystkich środków niezbędnych do wykonania dyrektywy.

11 W tych okolicznościach skargę wniesioną przez Komisję należy uznać za uzasadnioną.

12 W konsekwencji należy stwierdzić, że poprzez nieprzyjęcie w przewidzianym terminie wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych do wykonania dyrektywy Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.

W przedmiocie kosztów

13 Zgodnie z art. 69 § 2 regulaminu kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ Komisja wniosła o obciążenie Rzeczypospolitej Polskiej kosztami postępowania, a Rzeczpospolita Polska przegrała sprawę, należy obciążyć ją kosztami postępowania.

Z powyższych względów Trybunał (ósma izba) orzeka, co następuje:

1) Poprzez nieprzyjęcie w przewidzianym terminie wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych do wykonania dyrektywy Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającej środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wymienionej dyrektywy.

2) Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

Podpisy