ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 244/11

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2009 r. — Tilda Riceland przeciwko OHIM — Siam Grains (BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE)

(Sprawa T-304/09)

2009/C 244/18

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tilda Riceland Ltd (Gurgaon, Indie) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, D. Sills i N. Urwin, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Siam Grains Company Limited (Bangkok, Tajlandia)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie R 513/2008-1; oraz

— nakazanie stronie pozwanej i drugiej stronie w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą pokrycia ich kosztów własnych oraz kosztów poniesionych przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Siam Grains Company Limited

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE” dla towarów z klasy 30

Właściciel znaku lub oznaczenia,

na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie,

na które powołano się w sprzeciwie: Niezarejestrowany słowny znak towarowy „BASMATI” używany dla ryżu oraz oznaczenie składające się ze słowa „BASMATI” używane w obrocie handlowym do określania klasy towarów, a mianowicie ryżu

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ, po pierwsze, Izba Odwoławcza błędnie oparła swą decyzję wyłącznie na takiej wykładni przepisu, która nie uwzględnia krajowych zasad i orzeczeń sądowych wydanych w danym państwie członkowskim; po drugie, Izba Odwoławcza nie zastosowała przepisów prawnych państwa członkowskiego, a mianowicie Zjednoczonego Królestwa, odnoszących się do form powództwa nazywanego „extended form of passing off” (rozszerzonej formy powództwa opartego na bezprawnym używaniu znaku); po trzecie Izba Odwoławcza błędnie wymagała od skarżącej posiadania praw własności intelektualnej do oznaczenia „BASMATI”; wreszcie Izba Odwoławcza nie miała racji, utrzymując, że słowo „BASMATI” ma charakter rodzajowy.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 244/13

Skarga wniesiona w dniu 6 sierpnia 2009 r. — Earle Beauty przeciwko OHIM (NATURALLY ACTIVE)

(Sprawa T-307/09)

2009/C 244/21

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Liz Earle Beaty Co. Ltd (Ryde, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: M. Cover, Solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 maja 2009 r. w sprawie R 27/2009-2 i stwierdzenie, że rozpatrywany wspólnotowy znak towarowy może zostać opublikowany i zarejestrowany, oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „NATURALLY ACTIVE” dla towarów i usług z klas 3, 5, 16, 18, 35 i 44

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza błędnie uznała, że wyrażenie „Naturally Active” jest powszechne w j. angielskim i stanowi termin zachwalający łatwo zrozumiały dla ogółu społeczeństwa, nieposiadający więc samoistnego charakteru odróżniającego; naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady 40/94 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza: i) błędnie stwierdziła, że rozpatrywany znak wspólnotowy nie uzyskał charakteru odróżniającego w następstwie używania; i ii) należycie nie uwzględniła obiektywnych dowodów przedstawionych przez skarżącą, dlatego też Izba Odwoławcza nie miała dobrych i wystarczających powodów dla ustalenia dokonanego w związku z tym przepisem prawnym; naruszenie art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza błędnie zastosowała kryterium pozwalające na stosowanie tego przepisu w odniesieniu do jej ustalenia w sprawie art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady 40/94 do wszystkich państwa członkowskich UE zamiast zastosować odpowiednie kryterium jedynie do państw członkowskich w większości anglojęzycznych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 244/13

Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2009 r. — Fuller & Thaler Asset Management przeciwko OHIM (BEHAVIOURAL INDEXING)

(Sprawa T-310/09)

2009/C 244/22

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fuller & Thaler Asset Management, Inc. (San Mateo, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: S. Malynicz, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Wielkiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 kwietnia 2009 r. w sprawie R 323/2008-G; i

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „BEHAVIOURAL INDEXING” dla towarów i usług z klas 9 i 36

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na: i) popełnienie błędu przez Izbę Odwoławczą co do znaczenia i składni znaku towarowego oraz jego zdatności do stanowienia natychmiastowego i bezpośredniego określania opisowego rozpatrywanych towarów i usług; ii) niestwierdzenie przez Izbę Odwoławczą z urzędu okoliczności wskazujących na to, że rozpatrywany wspólnotowy znak towarowy jest opisowy dla właściwego kręgu odbiorców, mimo że Izba Odwoławcza słusznie stwierdziła, iż właściwy krąg odbiorców jest specjalistyczny; oraz iii) nieuwzględnienie przez Izbę Odwoławczą interesu ogólnego leżącego u źródła podstawy odmowy i niestwierdzenie na podstawie dowodów, że we właściwiej specjalistycznej dziedzinie istnieje zasadne prawdopodobieństwo, iż inni przedsiębiorcy z tej dziedziny będą chcieli używać rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego w przyszłości.
—

popełnienie przez Komisję oczywistego błędu w ocenie z naruszeniem art. 87 ust. 1 WE ze względu na to, że dobrowolne składki obowiązkowe nie stanowią zasobów państwowych, a podjętych działań nie można przypisać państwu i nie przysparzają one korzyści beneficjentom końcowym;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 244/4

Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2009 r. — Kavaklidere-Europe przeciwko OHIM — Yakult Honsha (Yakut)

(Sprawa T-276/09)

2009/C 244/07

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kavaklidere-Europe (Anvers, Belgia) (przedstawiciele: I.D. Tygat i J.A. Vercraeye, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Kabushiki Kaisha Yakult Honsha (Tokyo, Japonia)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 maja 2009 r. w sprawie R 1396/2008-4;

— uznanie, że należy dopuścić do rejestracji znaku towarowego „Yakut” jako wspólnotowego znaku towarowego; oraz

— obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Kavaklidere-Europe

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Yakut” dla towarów z klasy 33

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Kabushiki Kaisha Yakult Honsha

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: wspólnotowe zgłoszenie znaku towarowego „Yakult” dla towarów z klas 29 i 32; wcześniejszy znak towarowy „YAKULT” uznawany za powszechnie znany we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej w odniesieniu do towarów z klas 29 i 32; wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy „YAKULT” uznawany za podlegający ochronie we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej w odniesieniu do towarów z klas 29 i 32.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza błędnie stwierdziła, że zgłaszane towary należy uznać za podobne i że istnieje wysoki stopień podobieństwa wizualnego i fonetycznego w przypadku omawianych znaków towarowych; naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady 40/94 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady 207/2009), ponieważ Izba Odwoławcza błędnie uznała, że rozpatrywany wspólnotowy znak towarowy czerpie nienależną korzyść z odróżniającego charakteru lub renomy wspomnianego w postępowaniu w sprawie sprzeciwu znaku towarowego lub wyrządza im szkodę.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 244/6

Odwołanie od wyroku Sądu do Spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 18 maja 2009 r. w sprawach połączonych F-138/06 i F-37/08 Meister przeciwko OHIM, wniesione w dniu 17 lipca 2009 r. przez Herberta Miestera

(Sprawa T-284/09 P)

2009/C 244/10

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Herbert Meister (Muchamiel, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat H.J. Zimmermann)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

— uchylenie orzeczenia Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 18 maja 2009 r. w sprawie F-37/08 Meister przeciwko OHIM;

— obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie jest skierowane przeciwko wyrokowi Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 18 maja 2009 r. w sprawach połączonych F-138/06 i F-37/08 Meister przeciwko OHIM, na mocy którego między innymi oddalono skargę wnoszącego odwołanie w sprawie F-37/08.

Wnoszący odwołanie uzasadnia je, podnosząc w pierwszej kolejności, że Sąd do spraw Służby Publicznej nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku pozostania neutralnym i obiektywnym, nie przeprowadził pogłębionej analizy stanu faktycznego sprawy, a raczej dokonał jednostronnego badania, i przeinaczył okoliczności faktyczne. Ponadto wnoszący odwołanie zarzuca Sądowi do spraw Służby Publicznej, że ten dopuścił się niedozwolonego procesowego pomieszania przedmiotów sporu w sprawach F-138/06 i F-37/08. Następnie wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd do spraw Służby Publicznej naruszył prawo przy ocenie stanu faktycznego. Wreszcie wnoszący odwołanie kwestionuje wydane przez Sąd do spraw Służby Cywilnej rozstrzygnięcie o kosztach.

Zdaniem wnoszącego odwołanie z podnoszonych przez niego zarzutów wynika również, że Sąd do spraw Służby Publicznej naruszył obowiązek należytego uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 256/32

Skarga wniesiona w dniu 24 sierpnia 2009 r. — Colegio Oficial de Farmacéuticos de Valencia przeciwko Komisji

(Sprawa T-337/09)

2009/C 256/58

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Colegio Oficial de Farmacéuticos de Valencia (Walencja, Hiszpania) (przedstawiciel: E. Navarro Varona, abogada)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 230 i 231 traktatu WE, decyzji Komisji Europejskiej z dnia 15 czerwca 2009 r., w której instytucja ta częściowo odmówiła dostępu do informacji, o który zwróciło się MICOF w swoim pierwotnym wniosku z dnia 23 października 2008 r. i we wniosku potwierdzającym z dnia 19 stycznia 2009 r.

— obciążenie Komisji kosztami postępowania, które w związku z tym postępowaniem może ponieść MICOF.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga złożona została na decyzję Komisji Wspólnot Europejskich, w której udzieliła ona częściowej odmowy dostępu do niektórych dokumentów opracowanych przez firmę doradczą ECORYS Nederland BV do celów przygotowania sprawozdania pt.: „Study of regulatory restrictions in the field of pharmacies” z dnia 22 czerwca 2007 r., przeznaczonego dla dyrekcji generalnej ds. rynku wewnętrznego i usług pozwanej instytucji.

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi naruszenie art. 4 ust. 2 i art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1).

Skarżąca utrzymuje w tym względzie, że w zaskarżonej decyzji:

— brak jest uzasadnienia,

— dokonano nieprawidłowej oceny w zakresie wyjątku dotyczącego interesów handlowych osoby prawnej, w tym własności intelektualnej.

— dopuszczono się oczywistego braku uzasadnienia, ponieważ nie dokonano oceny, czy za udzieleniem dostępu przemawia interes publiczny.

— przekroczono termin na udzielenie odpowiedzi na wniosek potwierdzający o dostęp do dokumentów.

(1) Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 256/33

Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2009 r. — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Álava i in. przeciwko OHIM (TXAKOLI)

(Sprawa T-341/09)

2009/C 256/59

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Álava (Amurrio, Hiszpania), Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Bizkaia (Leioa, Hiszpania), Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Getaria (Getaria, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Grimau Muñoz i J. Villamor Muguerza)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 4 czerwca 2009 r. w sprawie R 197/2009-2 i dopuszczenie do rejestracji zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego „TXAKOLI” (słowny wspólny znak towarowy) w klasach 33, 35, 41 i 42;

— obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny wspólny znak towarowy „TXAKOLI” (zgłoszenie nr 6 952 014) dla towarów i usług z klas 33, 35, 41 i 42

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Nieprawidłowe zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ przepis ten nie ma zastosowania do terminu „Txakoli” z uwagi na uznanie go za termin tradycyjny przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 753/2002 z dnia 29 kwietnia 2002 r. ustanawiające niektóre zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 odnośnie do opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina (1).

(1) Dz.U. L 118, s. 1
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 256/32

Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2009 r. — E przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-326/09)

2009/C 256/56

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: E (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji przyjętych przez Prezydium Parlamentu w dniu 9 marca 2009 r. i w dniu 3 kwietnia 2009 r. w przedmiocie zmiany przepisów dotyczących systemu uzupełniających dobrowolnych świadczeń emerytalnych dla posłów do Parlamentu Europejskiego,

— obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W drodze niniejszej skargi strona skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2009 r. i z dnia 3 kwietnia 2009 r. w przedmiocie zmiany przepisów dotyczących systemu uzupełniających (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych, które to przepisy ujęte są w załączniku VIII do przepisów dotyczących zwrotu kosztów oraz diet posłów do Parlamentu Europejskiego. Zmiany dotyczą zasadniczo zniesienia możliwości przejścia na wcześniejszą emeryturę po ukończeniu 50 lat i możliwości skorzystania z emerytury w formie kapitałowej oraz podniesienia wieku emerytalnego z 60 do 63 lat.

Zarzuty i główne argumenty, które podnosi strona skarżąca są zasadniczo identyczne z tymi, które podniesione zostały w sprawie T-219/09 Balfe i in. przeciwko Parlamentowi (1) lub do nich podobne.

(1) Dz. U. 2009, C 205, s. 39.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 256/27

Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2009 r. — EFIM przeciwko Komisji

(Sprawa T-296/09)

2009/C 256/50

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: European Federation of Ink and Ink Cartridge Manufacturers (EFIM) (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat D. Ehle)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie COMP/C-3/39.391 EFIM;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca zwraca się przeciwko decyzji Komisji z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie COMP/C-3/39.391 EFIM. Decyzją tą Komisja oddaliła jej skargę, w której podniosła ona różne naruszenia art. 81 WE i 82 WE przez wielu producentów drukarek atramentowych na ich rynkach naboi do drukarek.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi w pierwszej kolejności, że Komisja nie uwzględniła szeregu istotnych okoliczności faktycznych i naruszyła w ten sposób zasady dobrej administracji, staranności, obowiązku uzasadnienia oraz prawa do bycia wysłuchanym. Skarżąca twierdzi ponadto, że oceny dokonane przez pozwaną w zaskarżonej decyzji, w szczególności w odniesieniu do kryteriów dotyczących pierwszeństwa w prowadzeniu postępowania w przedmiocie skargi, są w oczywisty sposób nieprawidłowe i naruszające zakres uznania. W końcu skarżąca podnosi, że skuteczna ochrona konkurencji przed zgłaszanymi przez nią ograniczeniami konkurencji może być zapewniona tylko przez pozwaną, gdyż krajowe organy ochrony konkurencji i sądy mają jedynie ograniczone miejscowo kompetencje.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 256/29

Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2009 r. — J & F Participações przeciwko OHIM — Fribo Foods (Friboi)

(Sprawa T-324/09)

2009/C 256/54

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: J & F Participações SA (Sorocaba, Brazylia) (przedstawiciel: A. Fernández Fernández Pacheco, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Fribo Foods Ltd (Wrexham, Zjednoczone Królestwo)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie R 824/2008-1; oraz

— obciążenie OHIM oraz Fribo Foods Ltd kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: J & F Participações SA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „Friboi” dla towarów z klasy 29

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Fribo Foods Ltd

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie słowny znak towarowy „FRIBO” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie graficzny znak towarowy „Fribo” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany w Niemczech słowny znak towarowy „FRIBO” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany w Niemczech graficzny znak towarowy „FRIBO” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany we Francji słowny znak towarowy „FRIBO” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany we Francji graficzny znak towarowy „FRIBO” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany we Włoszech słowny znak towarowy „FRIBO” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany we Włoszech graficzny znak towarowy „FRIBO” dla towarów z klasy 29.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uwzględnienie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie uznała, że nie było prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w przypadku rozpatrywanych znaków towarowych; naruszenie art. 42 rozporządzenia Rady 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza naruszyła prawo uwzględniając dowód używania przedstawiony przez Fribo Foods Ltd, który nie spełniał wymogów tego przepisu a mianowicie nie zawierał wskazania miejsca, czasu, zakresu oraz charakteru używania znaku towarowego.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 256/34

Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2009 r. — Hearst Communications przeciwko OHIM — Vida Estética (COSMOBELLEZA)

(Sprawa T-344/09)

2009/C 256/61

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hearst Communications, Inc. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vida Estética, S.L. (Barcelona, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 czerwca 2009 r. w sprawie R 770/2007-2; i

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Vida Estética, S.L.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „COSMOBELLEZA” dla towarów i usług z klas 35 i 41

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Francji znak towarowy „COSMOPOLITAN” dla towarów z klasy 16; międzynarodowy znak towarowy „COSMO TEST” dla towarów i usług z klas 25, 38 i 41; zarejestrowany w Portugalii znak towarowy „COSMO” dla usług z klasy 41; międzynarodowy znak towarowy „COSMOPOLITAN TELEVISION” dla towarów i usług z klas 38 i 41; międzynarodowy znak towarowy „COSMOPOLITAN” dla usług z klas 35 i 39; zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie znak towarowy „COSMOPOLITAN” dla usług z klas 35 i 39; zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie graficzny znak towarowy „COSMOPOLITAN SHOW” dla usług z klas 35 i 41; zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie znak towarowy „COSMO” dla usług z klas 35 i 41; zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie znak towarowy „COSMOPOLITAN TELEVISION” dla usług z klas 38 i 41; zarejestrowany w Irlandii znak towarowy „COSMOPOLITAN TELEVISION” dla usług z klas 38 i 41; znaki towarowe cieszące się renomą „COSMO” i „COSMOPOLITAN” we wszystkich państwach członkowskich dla towarów i usług z klas 16, 28 i 41; niezrejestrowane znaki towarowe „COSMO” i „COSMOPOLITAN” używane we wszystkich państwach członkowskich dla towarów i usług z klas 16, 28 i 41, a także nazwy handlowe „COSMO” i „COSMOPOLITAN” używane we wszystkich państwach członkowskich dla towarów i usług z tych samych klas.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady 207/2009 ze względu na błędne uznanie przez Izbę Odwoławczą, że sporne znaki towarowe nie są podobne, że rozpatrywane towary i usługi nie są podobne i tym samym w przypadku spornych znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.