ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 10 września 2007 r.

Sprawa F‑83/07 R

Brigitte Zangerl-Posselt

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Postępowanie w sprawie zastosowania środka tymczasowego – Konkurs – Niedopuszczenie do egzaminów – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Pilny charakter – Brak

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 242 WE, 243 WE, 157 EWEA i 158 EWEA, w której B. Zangerl-Posselt, zgłoszona jako kandydatka w konkursie otwartym EPSO/AST/27/06 zorganizowanym przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) w celu utworzenia listy rezerwowej asystentów z językiem niemieckim, żąda, aby sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych nakazał Komisji dopuszczenie jej tymczasowo do egzaminów konkursowych.

Orzeczenie: Wniosek o przyznanie środka tymczasowego zostaje oddalony. Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Streszczenie

1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Warunki przyznania – Środki nieprzesądzające orzeczenia co do istoty – Wniosek o tymczasowe dopuszczenie do egzaminów konkursowych – Niespełnienie przesłanki

(art. 242 WE, 243 WE; regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 104 § 2)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Warunki przyznania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda – Odrzucenie kandydatury w konkursie – Brak

(art. 242 WE;regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 104 § 2)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 11 września 2007 r.

Sprawa F-12/07

Elizabeth O’Connor

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Inni pracownicy – Kolejne umowy członka personelu tymczasowego, personelu pomocniczego i pracownika kontraktowego – Maksymalny okres przyznawania zasiłku dla bezrobotnych – Dopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której E. O’Connor żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 5 kwietnia 2006 r. ustalającej maksymalny okres przyznawania jej zasiłku dla bezrobotnych na 11 miesięcy i 25 dni.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona w części jako oczywiście niedopuszczalna, a w części jako oczywiście bezzasadna. Komisja pokryje wszystkie koszty, w tym koszty, które skarżąca ewentualnie poniosła w ramach wniosku o pomocy prawnej w zakresie kosztów postępowania.

Streszczenie

1. Urzędnicy – Członkowie personelu tymczasowego i pracownicy kontraktowi – Zasiłek dla bezrobotnych – Maksymalny okres wypłacania

(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 28a ust. 4, art. 70, art. 96 ust. 4)

2. Postępowanie – Koszty – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna i w części oczywiście bezzasadna

(regulamin Sądu, art. 87 § 3 akapit pierwszy, art. 94 § 3)

1. Postanowienia art. 28a ust. 4 i art. 96 ust. 4 warunków zatrudnienia innych pracowników określające maksymalny okres, w którym, odpowiednio, były członek personelu tymczasowego i były pracownik kontraktowy mogą otrzymywać wypłacany przez Wspólnoty zasiłek dla bezrobotnych, nie mają zastosowania do byłego członka personelu pomocniczego, który zgodnie z art. 70 tych warunków zatrudnienia innych pracowników jest zgłoszony przez zatrudniającą go instytucję do krajowego ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego i tym samym zasiłek dla bezrobotnych może otrzymywać jedynie z tego ostatniego systemu. Artykuł 28a ust. 4 i art. 96 ust. 4 warunków zatrudnienia innych pracowników nie zobowiązują więc instytucji do uwzględnienia, w celu określenia maksymalnego okresu wypłacania zasiłku dla bezrobotnych Wspólnot, okresów zatrudnienia pracownika w charakterze członka personelu pomocniczego.

(zob. pkt 20)

2. W przypadku, gdy Sąd oddali wniosek o pomoc w zakresie kosztów postępowania zgodnie z art. 94 § 3 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji ze względu na to, że skarga wydaje się oczywiście niedopuszczalna lub oczywiście bezzasadna, może on mimo to w ramach postępowania co do istoty sprawy zastosować art. 87 § 3 akapit pierwszy regulaminu Sądu i wyjątkowo obciążyć administrację, poza jej własnymi kosztami, wszystkimi kosztami poniesionymi przez skarżącego, włącznie z kosztami poniesionymi ewentualnie w ramach wniosku o pomoc w zakresie kosztów postępowania, z uwagi na sytuację finansową skarżącego oraz okoliczność, że w danym przypadku sporna decyzja zaprzeczała, bez żadnych wyjaśnień, wskazówkom udzielonym wcześniej przez właściwe służby.

(zob. pkt 32, 33)
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 13 marca 2007 r.

Sprawa F-1/07 R

Olivier Chassagne

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Wniosek o zawieszenie wykonania – Pilny charakter – Brak

Przedmiot: Skarga, wniesiona na podstawie art. 242 WE, 243 WE, art. 157 EWEA i 158 EWEA, w której O. Chassagne żąda zawieszenia wykonania decyzji Komisji z dnia 17 listopada 2006 r. ustalającej listę urzędników awansowanych do grupy A*11 w postępowaniu w sprawie awansu za 2006 r., opublikowanej w tym samym dniu w Informacjach administracyjnych nr 55-2006.

Orzeczenie: Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony. Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Streszczenie

Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Przesłanki przyznania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda

(art. 242 WE; regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 104 § 2)
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 27 marca 2007 r.

Sprawa F-11/07 AJ

António Henriques Montes Dória

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Pomoc w zakresie kosztów postępowania

Przedmiot: Wniosek, w którym A. Montes Dória wnosi o przyznanie mu pomocy w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 94 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, który zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, s. 7) znajduje zastosowanie odpowiednio do Sądu do spraw Służby Publicznej do czasu wejścia w życie regulaminu tego Sądu.

Orzeczenie: Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania zostaje oddalony.

Streszczenie

Postępowanie – Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania – Przesłanki przyznania

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 94 § 3; regulamin pracowniczy urzędników, art. 48; decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4)

Na podstawie art. 94 § 3 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji należy odrzucić wniosek o pomoc w zakresie kosztów postępowania, jeśli czynności, dla których wnosi się o jej przyznanie, są oczywiście bezzasadne. Dotyczy to skargi urzędnika, którego rezygnację przyjęto i który domaga się stwierdzenia nieważności odmowy przywrócenia go do służby, chociaż w stosunku do oświadczenia o rezygnacji nie został wcześniej złożony wniosek o stwierdzenie jego nieważności zgodnie z procedurą z art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego. Taki wniosek o przywrócenie można bowiem uznać albo za wycofanie oświadczenia o rezygnacji, które wobec tego nie może wywołać żadnego skutku prawnego w odniesieniu do ostatecznej rezygnacji, albo też za kandydaturę spontaniczną w sprawie zatrudnienia, której odrzucenie, jako że chodzi o kandydaturę, która zachowuje charakter nieformalny, nie stanowi aktu, z którym wiążą się niekorzystne skutki.

(zob. pkt 3–10, 12)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T‑7/98, T‑208/98 i T‑109/99 De Nicola przeciwko EBI, 23 lutego 2001 r., RecFP s. I‑A‑49, II‑185, pkt 119, 287–307; sprawa T‑406/04 Bonnet przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 17 października 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑213, II‑A‑2‑1097, pkt 33
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 6 marca 2008 r.

Sprawa F-55/07

Giuseppe Tiralongo

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Były członek personelu tymczasowego – Skarga – Skarga o odszkodowanie – Nieprzedłużenie umowy na czas określony – Oczywista niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której G. Tiralongo żąda w szczególności zasądzenia od Komisji zapłaty odszkodowania tytułem naprawienia jakoby poniesionej szkody, wynikającej z szeregu niezgodnych z prawem zachowań, których dopuściła się Komisja w związku z przedłużeniem jego umowy.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokrywa własne koszty.

Streszczenie

1. Postępowanie – Dopuszczalność skargi – Ocena w świetle norm obowiązujących w chwili złożenia skargi

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 76)

2. Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie – Zarzuty

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

1. O ile norma zawarta w art. 76 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, zgodnie z którą Sąd może postanowieniem odrzucić skargę, która oczywiście podlega odrzuceniu, jest normą proceduralną znajdującą jako taka zastosowanie od dnia swego wejścia w życie do wszystkich sporów zawisłych przed Sądem, o tyle nie jest tak w przypadku norm prawnych, na których podstawie Sąd może, stosując ten przepis, uznać skargę za oczywiście niedopuszczalną: mogą nimi być jedynie normy, które znajdowały zastosowanie w dniu wniesienia skargi.

(zob. pkt 26)

2. Urzędnik, który uchybił terminom do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności aktu rzekomo dla niego niekorzystnego, o których mowa w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego, nie może poprzez wniosek o naprawienie szkody wynikłej z tego aktu, bez względu na to, czy jest to szkoda materialna, czy też krzywda, zaradzić temu uchybieniu i zapewnić sobie w ten sposób nowy termin do wniesienia skargi.

(zob. pkt 31, 33, 40, 41)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑27/90 Latham przeciwko Komisji, 24 stycznia 1991 r., Rec. s. II‑35, pkt 38; sprawa T‑20/92 Moat przeciwko Komisji, 13 lipca 1993 r., Rec. s. II‑799, pkt 46; sprawa T‑147/04 Ross przeciwko Komisji, 28 czerwca 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑171, II‑771, pkt 48
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 25 lutego 2008 r.

Sprawa F‑85/07

Ana Anselmo i in.

przeciwko

Radzie Unii Europejskiej

Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Powołanie – Zaszeregowanie do grupy – Laureaci konkursu wewnętrznego – Nowa okoliczność faktyczna – Brak – Oczywista niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której A. Anselmo i dziesięciu innych urzędników Rady żądają w istocie stwierdzenia nieważności decyzji Rady anulujących, przy powołaniu zainteresowanych do kategorii B* lub po tym powołaniu, ich stażu pracy w grupach zaszeregowania w ramach kategorii C lub D.

Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako w sposób oczywisty niedopuszczalna. Każda ze stron pokrywa własne koszty.

Streszczenie

1. Postępowanie – Dopuszczalność skargi – Ocena w świetle norm obowiązujących w chwili złożenia skargi

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 76)

2. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Termin

(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)

1. O ile norma zawarta w art. 76 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, zgodnie z którą Sąd może postanowieniem odrzucić skargę, która oczywiście podlega odrzuceniu, jest normą proceduralną znajdującą jako taka zastosowanie od dnia swego wejścia w życie do wszystkich sporów zawisłych przed Sądem, o tyle nie jest tak w przypadku norm, na których podstawie Sąd może, stosując ten przepis, uznać skargę za oczywiście niedopuszczalną: mogą nimi być jedynie normy, które znajdowały zastosowanie w dniu wniesienia skargi

(zob. pkt 17)

2. Dana okoliczność może spowodować ponowne rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi jedynie przy spełnieniu dwóch przesłanek: „zmiany sytuacji prawnej lub faktycznej” i gdy „może w istotny sposób zmieniać sytuację osoby, żądającej ponownego badania decyzji, która stała się ostateczna”.

Opublikowania przez instytucję komunikatu do personelu ograniczającego się do przypomnienia zakresu przepisów regulaminu pracowniczego i przepisów wewnętrznych, który nie dodaje niczego nowego a potwierdza jedynie stosowanie przepisów, które również bez niego znajdowałyby zastosowanie, nie można zakwalifikować jako nowej okoliczności faktycznej.

(zob. pkt 25, 28)

Odesłanie:

Trybunał: sprawa 232/85 Becker przeciwko Komisji, 13 listopada 1986 r., Rec. s. 3401, pkt 10

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑58/89 Williams przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 7 lutego 1991 r., Rec. s. II‑77, pkt 46–48; T‑186/98 sprawa Inpesca przeciwko Komisji, 7 lutego 2001 r., Rec. s. II‑557, pkt 51; sprawa T‑171/05 Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 3 października 2006 r., Zb.Orz.SP s. I-A-2-195 i II-A-2-999, pkt 24

Sad do spraw Słuzby Publicznej: sprawa F‑92/05, T‑171/05 Genette przeciwko Komisji, 16 stycznia 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑1 i II-A-1-1, pkt 61
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 30 stycznia 2008 r.

Sprawa F‑64/07 R

S

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu

Służba publiczna – Postępowanie w sprawie zastosowania środka tymczasowego – Wniosek o zawieszenie wykonania aktu – Pilny charakter – Brak

Przedmiot: Wniosek złożony na podstawie art. 242 WE, 243 WE, 157 EWEA i 158 EWEA, w którym S domaga się zawieszenia wykonania decyzji Parlamentu z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie przeniesienia z urzędu do Brukseli, w charakterze doradcy dyrektora generalnego ds. informacji.

Orzeczenie: Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Streszczenie

1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zawieszenie wykonania – Środki tymczasowe – Przesłanki zastosowania – Pilny charakter – Poważna i nieodwracalna szkoda

(art. 242 WE, 243 WE; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 102 § 2)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Przesłanki dopuszczalności – Skarga – Wymogi formalne

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 102 § 2)

1. Pilny charakter wniosku o zastosowanie środka tymczasowego należy oceniać w świetle konieczności wydania zarządzenia tymczasowego w celu uniknięcia poważnej i nieodwracalnej szkody przez stronę żądającą zastosowania takiego środka. Ciężar udowodnienia, iż strona ta nie może czekać na wynik postępowania głównego bez poniesienia takiej szkody, spoczywa na tej stronie. Wprawdzie w celu wykazania omawianej szkody nie trzeba wymagać wykazania, że szkoda nastąpi z całą pewnością, lecz wystarczy, że jest ona w wystarczającym stopniu prawdopodobna, jednakże skarżący pozostaje zobowiązany udowodnić okoliczności, na jakich opiera się niebezpieczeństwo zaistnienia poważnej i nieodwracalnej szkody.

(por. pkt 30, 31)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑111/99 R Samper przeciwko Parlamentowi, 1 lipca 1999 r., RecFP s. I‑A‑111, II‑609, pkt 38; sprawa T‑192/01 R Lior przeciwko Komisji, 7 grudnia 2001 r., Rec. s. II‑3657, pkt 49; sprawa T‑275/02 R D przeciwko EBI, 6 grudnia 2002 r., RecFP s. I‑A‑259, II‑1295, pkt 59, 60

2. Zgodnie z przepisami art. 102 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej we wnioskach dotyczących środków tymczasowych należy wskazać w szczególności zarzuty dotyczące stanu faktycznego i prawnego uzasadniające prima facie (fumus boni iuris) zastosowanie wnioskowanego środka.

(por. pkt 38)
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 23 stycznia 2008 r.

Sprawa F-123/07

Chantal De Fays

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Ugoda z inicjatywy Sądu – Wykreślenie

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której C. De Fays wnosi o stwierdzenie nieważności swojego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej za 2005 r. oraz o zasądzenie od Komisji zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z opóźnieniem w sporządzeniu tego sprawozdania oraz z uporczywym utrzymywaniem ocen w nim zawartych, nieadekwatnych do rzeczywistych wyników jej pracy.

Orzeczenie: Sprawa F‑123/07 De Fays przeciwko Komisji zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Komisja pokrywa koszty poniesione przez skarżącą w rozsądnych granicach. Komisja pokrywa własne koszty postępowania.

Streszczenie

Urzędnicy – Skarga – Ugoda przed Sądem do spraw Służby Publicznej – Wykreślenie z rejestru

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 69, 74)
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(pierwsza izba)

z dnia 19 grudnia 2007 r.

Sprawa F‑20/07

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Ubezpieczenie zdrowotne – Zwrot kosztów leczenia – Wyraźna odmowa

Przedmiot: Skarga wniesiona w trybie art. 236 WE i 152 EWEA, w której L. Marcuccio, były urzędnik Komisji, żąda między innymi stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego oddalającej jego wniosek z dnia 31 marca 2006 r. o zwrot 100% różnych kosztów leczenia na podstawie art. 72 ust. 1 regulaminu pracowniczego. Ponadto skarżący żąda zasądzenia od Komisji zapłaty różnicy między całkowitą kwotą spornych kosztów leczenia a kwotą, której zwrot z tego tytułu już uzyskał, to jest kwoty 323,09 EUR. Wreszcie skarżący domaga się, aby kwota ta została powiększona o odsetki za zwłokę w wysokości 10% z roczną kapitalizacją liczoną od dnia 8 kwietnia 2006 r.

Orzeczenie: Sąd do spraw Służby Publicznej stwierdza brak swojej właściwości w sprawie F‑20/07 Marcuccio przeciwko Komisji, umożliwiając wydanie rozstrzygnięcia w sprawie przez Sąd Pierwszej Instancji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Streszczenie

Postępowanie – Podział kompetencji między poszczególnymi sądami wspólnotowymi

(statut Trybunału Sprawiedliwości, załącznik I, art. 8 ust. 3; regulamin pracowniczy, art. 72)

W przypadku wniesienia do Sądu do spraw Służby Publicznej skargi w sprawie odmowy przyznania urzędnikowi 100% zwrotu kosztów leczenia, do czego – jak utrzymuje zainteresowany – jest uprawniony z tytułu choroby psychicznej, na którą cierpi, Sąd ten ma obowiązek, na podstawie art. 8 ust. 3 akapit drugi załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości odmówić właściwości na rzecz Sądu Pierwszej Instancji, w przypadku gdy przed tym ostatnim zawisły inne skargi, w których udział biorą te same strony, które oparte są na tej samej podstawie prawnej i również dotyczą uprawnienia do otrzymania 100% zwrotu kosztów leczenia. Poszczególne skargi odnoszą się do jednego i tego samego sporu, toteż zgodne z wymogiem prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości, który gwarantują postanowienia art. 8 ust. 3 załącznika I do statutu Trybunału, jest powierzenie rozpatrzenia całego sporu jednemu sądowi.

(zob. pkt 8–16)
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 6 listopada 2007 r.

Sprawa F‑67/07 AJ

Carlos Arauzo Burillo

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Pomoc w zakresie kosztów postępowania

Przedmiot: Wniosek, w którym C. Arauzo Burillo zwraca się o przyznanie mu pomocy w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 94 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, znajdującego odpowiednio w dniu złożenia wniosku zastosowanie do Sądu na mocy art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, str. 7).

Orzeczenie: Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania zostaje oddalony.

Streszczenie

Postępowanie – Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania – Przesłanki przyznania

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 94 § 3; decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4)
POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia 8 listopada 2007 r.

Sprawa F‑50/07 AJ

Valentina Hristova

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Pomoc w zakresie kosztów postępowania

Przedmiot: Wniosek, w którym V. Hristova ubiega się o przyznanie jej pomocy w zakresie kosztów postępowania, zgodnie z art. 94 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, znajdującym odpowiednio zastosowanie do Sądu w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, str. 7), w celu wniesienia skargi mającej za przedmiot stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu otwartego EPSO/AST/14/06 z dnia 3 kwietnia 2007 r. niedopuszczającej jej do tego konkursu, zorganizowanego przez Urząd Doboru Kadr Wspólnot Europejskich (EPSO) celem utworzenia listy rezerwowej naboru asystentów w zakresie prac sekretarskich, którzy posiadają obywatelstwo bułgarskie (Dz.U. C 145 A, str. 22).

Orzeczenie: Skarżącej zostaje przyznana pomoc w zakresie kosztów postępowania. W oparciu o rachunki adwokatom reprezentującym skarżącą wypłacona zostanie kwota odpowiadająca kosztom przez nią poniesionym w granicach do 1000 EUR w zakresie procedury pisemnej i do 1000 EUR w zakresie procedury ustnej. Angel Kerelov i Georgi Kerelov zostają jako adwokaci wyznaczeni do reprezentowania skarżącej.

Streszczenie

Postępowanie – Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania – Przesłanki przyznania

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 94 §§ 1–3, art. 96 § 3; decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4)
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

z dnia11 września 2007 r.

Sprawa F‑12/07 AJ

Elizabeth O’Connor

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Pomoc prawna w zakresie kosztów postępowania

Przedmiot: Wniosek, w którym E. O’Connor wnosi o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 94 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, który zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, s. 7) znajduje odpowiednio zastosowanie do Sądu do czasu wejścia w życie regulaminu tego Sądu.

Orzeczenie: Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania zostaje oddalony.

Streszczenie

Postępowanie – Wniosek o przyznanie pomocy w zakresie kosztów postępowania – Warunki przyznania

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 94 § 3 i art. 96 § 1; decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4)