12

Okoliczności powstania sporu zostały przedstawione w pkt 1–14 zaskarżonego wyroku w następujący sposób: „1 […] Anthony Braesch, Trinity Investments […], Bybrook Capital Master Fund […], Bybrook Capital Hazelton Master Fund […] i Bybrook Capital Badminton Fund […], są, w przypadku pierwszego z nich, przedstawicielem właścicieli obligacji zwanych »Floating Rate Equity-Linked Subordinated Hybrid-FRESH« 2008 (zwanych dalej »obligacjami FRESH«) oraz w przypadku pozostałych z nich, właścicielami tych obligacji. 2 W kwietniu 2008 r. Banca Monte dei Paschi di Siena (zwany dalej »BMPS«) dokonał podwyższenia kapitału o 950 mln EUR zarezerwowanego dla J.P. Morgan Securities Ltd (zwanej dalej »spółką JPM«), który subskrybował akcje BMPS, »akcje FRESH«. Jednocześnie w dniu 16 kwietnia 2008 r. spółka JPM zawarła z BMPS umowę użytkowania, zgodnie z którą spółka JPM zachowuje własność akcji bez ususfructus (nue-propriété), podczas gdy BMPS ma prawo użytkowania, oraz porozumienie w sprawie zamiany spółek (zwane dalej »umowami FRESH«). Spółka JPM otrzymała fundusze niezbędne do subskrypcji akcji FRESH od Bank of New-York Mellon (Luxembourg), zastąpionego przez Mitsubishi UFJ Investor Services & Banking (Luxembourg) SA (zwanego dalej »spółką MUFJ«), który w dniu 16 kwietnia 2008 r. wyemitował obligacje FRESH zgodnie z prawem luksemburskim na kwotę 1 mld EUR. Spółka JPM zawarła ze spółką MUFJ porozumienie o zamianie podlegające prawu luksemburskiemu, a spółka MUFJ zawarła z właścicielami obligacji FRESH umowę powierniczą również podlegającą prawu luksemburskiemu. Na podstawie tych odrębnych umów, zakwalifikowanych przez skarżących jako »instrumenty FRESH«, opłaty pobierane przez spółkę JPM od BMPS z tytułu umów FRESH są przekazywane spółce MUFJ, a następnie właścicielom obligacji FRESH w postaci kuponów. 3 W drodze decyzji z dnia 27 listopada 2013 r. Komisja […] zatwierdziła pomoc na restrukturyzację przyznaną przez Republikę Włoską […] BMPS, uwzględniwszy plan restrukturyzacji i zobowiązania. W czerwcu 2015 r. BMPS w całości zwrócił pomoc. 4 W dniu 29 lipca 2016 r. [EUNB] opublikował wyniki przeprowadzonego na skalę europejską w 2016 r. testu warunków skrajnych, który ujawnił deficyt w kapitale własnym BMPS w ramach scenariusza niekorzystnego. 5 W dniu 23 grudnia 2016 r. władze włoskie przyjęły decreto-legge n. 237 – Disposizioni urgenti per la tutela del risparmio nel settore creditizio (dekret z mocą ustawy nr 237 w sprawie przepisów doraźnych w zakresie ochrony oszczędności w sektorze kredytowym, GURI nr 299 z dnia 23 grudnia 2016 r.), przekształcony w ustawę i zmieniony przez legge di conversione (ustawę przekształcającą) z dnia 17 lutego 2017 r. (GURI nr 43 z dnia 21 lutego 2017 r.) [(zwany dalej »dekretem z mocą ustawy nr 237/2016«)], określający ramy prawne pomocy na utrzymanie płynności finansowej i przypadków prewencyjnego dokapitalizowania. 6 W następstwie oświadczenia [EBC] z dnia 23 grudnia 2016 r., zgodnie z którym BMPS był wypłacalny, decyzją z dnia 29 grudnia 2016 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła indywidualną pomoc na utrzymanie płynności finansowej w wysokości 15 mld EUR na rzecz BMPS na podstawie zobowiązań zaproponowanych przez władze włoskie. Władze włoskie zobowiązały się do przedstawienia planu restrukturyzacji w terminie dwóch miesięcy od udzielenia gwarancji, chyba że pomoc zostanie zwrócona w tym terminie. 7 W dniu 30 grudnia 2016 r., jako że próba uzyskania przez BMPS nowego kapitału prywatnego nie powiodła się, złożył on wniosek o nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe w formie prewencyjnego dokapitalizowania na podstawie dekretu z mocą ustawy [nr 237/2016]. 8 W dniu 28 czerwca 2017 r. władze włoskie zgłosiły Komisji pomoc w zakresie dokapitalizowania BMPS w kwocie 5,4 mld EUR, wraz z nowym planem restrukturyzacji [(zwanym dalej »planem restrukturyzacji«)] i nowymi zobowiązaniami. 9 W tym samym dniu EBC wysłał do Komisji pismo wskazujące, że BMPS jest wypłacalne w tym dniu. 10 W [spornej] decyzji, wydanej po zakończeniu wstępnego etapu postępowania wyjaśniającego, Komisja dokonała oceny dwóch środków pomocy. Środek pierwszy (zwany dalej »środkiem 1«) służy pomocy na utrzymanie płynności finansowej w wysokości 15 mld EUR w formie gwarancji państwa na spłatę zobowiązań uprzywilejowanych, o której to pomocy mowa w pkt 6 powyżej. Środek drugi (zwany dalej »środkiem 2«) służy pomocy w ramach dokapitalizowania zapobiegawczego BMPS w kwocie 5,4 mld EUR, o której to pomocy mowa w pkt 8 powyżej. 11 Uznawszy, że środki 1 i 2 stanowią pomoc państwa, Komisja wskazała, iż podstawą prawną oceny ich zgodności z rynkiem wewnętrznym jest art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE dotyczący pomocy mającej na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego. Komisja uznała, że środki 1 i 2 są pomocą na restrukturyzację BMPS i zbadała ich zgodność z rynkiem wewnętrznym na podstawie planu restrukturyzacji w świetle sześciu komunikatów w sprawie globalnego kryzysu finansowego, w szczególności komunikatu [bankowego]. 12 Co się tyczy zgodności środków pomocy z rynkiem wewnętrznym w świetle komunikatów w sprawie kryzysu [finansowego], po pierwsze, Komisja uznała, że plan restrukturyzacji nadaje się do przywrócenia długoterminowej rentowności BMPS. Po drugie, uznała ona, że podział obciążenia pomiędzy właścicieli akcji i podporządkowanych papierów wartościowych jest odpowiedni, ponieważ ogranicza koszty restrukturyzacji i kwotę pomocy do minimum, zgodnie z wymogami komunikatu dotyczącego sektora bankowego, i doszła do wniosku, że plan restrukturyzacji zawiera wystarczające środki podziału obciążenia. Po trzecie, uznała ona, że plan restrukturyzacji zawiera wystarczające gwarancje, aby ograniczyć nadmierne zakłócenia konkurencji. Wskazała ona również, że zapewniono odpowiedni nadzór nad wdrożeniem planu restrukturyzacji. Komisja doszła zatem do wniosku, że środki pomocy są proporcjonalne do celów zaradzenia skutkom poważnych zaburzeń we włoskiej gospodarce. 13 Komisja następnie zbadała zgodność środków pomocy z przepisami dyrektywy [2014/59]. Uznała ona, że warunki, na jakich przyznano środki pomocy (środki[…] 1 i 2), są zgodne ze zwolnieniem przewidzianym w art. 32 ust. 4 lit. d) dyrektywy 2014/59. 14 W sentencji [spornej] decyzji Komisja stwierdziła, po pierwsze, że środki 1 i 2 stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, a po drugie, że środki te spełniają wymogi art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE i że są zgodne z rynkiem wewnętrznym ze względu na stabilność finansową”.