Keywords

Summary



Keywords

1. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Naruszenie konkurencji – Kryteria oceny – Cele artykułu 101 TFUE – Ochrona konkurencji jako takiej

(art. 101 TFUE)

2. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Naruszenie konkurencji – Kryteria oceny – Cel antykonkurencyjny – Wystarczające ustalenie – Przedsiębiorstwo poszkodowane przez kartel prowadzące na rynku działalność, której zarzucana jest niezgodność z prawem – Brak wpływu

(art. 101 ust. 1 TFUE)

3. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Porozumienia między przedsiębiorstwami – Uczestniczenie w spotkaniach mających cel antykonkurencyjny – Możliwość przypisania przedsiębiorstwu zachowania jego organów – Warunki – Dowód osobistego zachowania przedstawiciela statutowego przedsiębiorstwa lub dowód upoważnienia udzielonego pracownikowi na udział w spotkaniach – Wyłączenie

(art. 101 ust. 1 TFUE)

4. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Zakaz – Wyłączenie – Warunki – Charakter kumulatywny

(art. 101 ust. 1, 3 TFUE)

Summary

1. Artykuł 101 TFUE ma na celu ochronę nie tylko bezpośrednich interesów konsumentów, lecz również struktury rynku i w ten sposób – konkurencji jako takiej.

(por. pkt 18)

2. Artykuł 101 TFUE należy interpretować w ten sposób, że okoliczność, iż przedsiębiorstwo poszkodowane przez kartel mający na celu ograniczenie konkurencji w chwili jego zawarcia prowadziło na rynku właściwym działalność, której zarzucana jest niezgodność z prawem, nie ma znaczenia dla kwestii, czy ten kartel stanowi naruszenie tego postanowienia.

To do organów władzy publicznej – a nie do prywatnych przedsiębiorstw lub ich związków – należy zapewnienie przestrzegania wymogów prawa.

(por. pkt 20, 21; pkt 1 sentencji)

3. Artykuł 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że aby stwierdzić istnienie porozumienia ograniczającego konkurencję, nie jest konieczne udowodnienie osobistego zachowania przedstawiciela statutowego przedsiębiorstwa lub osobistej zgody, wyrażonej w formie upoważnienia udzielonego przez tego przedstawiciela, na zachowanie jego podwładnego, który wziął udział w antykonkurencyjnym spotkaniu.

Zastosowanie art. 101 TFUE nie jest uzależnione od działania lub nawet świadomości wspólników lub prezesów zarządu danego przedsiębiorstwa, lecz od działania osoby ogólnie upoważnionej do działania na rachunek tego przedsiębiorstwa.

(por. pkt 25, 28; pkt 2 sentencji)

4. Artykuł 101 ust. 3 TFUE należy interpretować w ten sposób, że może on znajdować zastosowanie do porozumienia zakazanego na mocy art. 101 ust. 1 TFUE tylko wtedy, jeżeli przedsiębiorstwo, które powołuje się na to postanowienie, przedstawiło dowód na to, że cztery przewidziane w tym postanowieniu przesłanki zostały kumulatywnie spełnione.

W tym względzie nawet gdyby porozumienie mające na celu zobowiązanie operatora do przestrzegania krajowych przepisów miało na celu popieranie postępu gospodarczego, art 101 ust. 3 TFUE nie mógłby mieć zastosowania, bowiem porozumienie to nakłada na operatora ograniczenia, które nie są niezbędne do osiągnięcia określonych celów. Taka sytuacja ma miejsce, gdy do przedsiębiorstw będących stronami porozumienia należało złożenie do właściwych organów skargi w tym zakresie, a nie – samodzielne wykluczanie przez te strony tego konkurencyjnego przedsiębiorstwa z rynku.

(por. pkt 35, 36; pkt 3 sentencji)