ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 247/20

Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2008 r. — Mepos Electronics Ltd przeciwko OHIM

(Sprawa T-297/08)

(2008/C 247/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mepos Electronics Ltd (Kaohsiung, Tajwan) (przedstawiciel: M. Wirtz, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 maja 2008 r. w sprawie R 437/2008-2;

— uwzględnienie wniosku o przywrócenie do stanu poprzedniego; oraz

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „MEPOS” dla towarów z klasy 9 (zgłoszenie nr 5 770 383)

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 36, art. 77 lit a) i art. 79 rozporządzenia Rady nr 40/94 jak również art. 6 europejskiej konwencji praw człowieka oraz art. 6 ust. 2 traktatu o Unii Europejskiej, jako że Izba Odwoławcza mylnie uznała, że ekspert przestrzegał właściwych reguł postępowania przy rozpatrywaniu wniosku; naruszenie art. 78 rozporządzenia Rady nr 40/94, z uwagi na to, że Izba Odwoławcza podjęła nieprawidłową decyzję nie uwzględniając wniosku o przywrócenie do stanu poprzedniego z powodu niedotrzymania terminu do wniesienia odwołania.
—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich C (2008) 1089 wersja ostateczna z dnia 2 kwietnia 2008 r. dotyczącej pomocy państwa nr C 38/2007 (ex NN 45/2007) przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail SA;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 272/28

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 24 kwietnia 2008 r. w sprawie F-74/06 Pavlos Longinidis przeciwko Europejskiemu Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) wniesione w dniu 16 lipca 2008 r. przez Pavlosa Longinidisa

(Sprawa T-283/08 P)

(2008/C 272/54)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Pavlos Longinidis (Grecja) (przedstawiciele: P. Giatagantzidis i S. Stavropoulou, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

— uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 24 kwietnia 1998 r. w sprawie F-74/06 Pavlos Longinidis przeciwko Cedefopowi;

— stwierdzenie nieważności decyzji zarządu Cedefopu w sprawie zakończenia umowy o pracę wnoszącego odwołanie zawartej na czas nieokreślony z dnia 4 marca 2003 r. i innych powiązanych aktów administracyjnych;

— stwierdzenie nieważności decyzji zarządu Cedefopu z dnia 11 listopada 2005 r. w sprawie zmiany składu komisji odwoławczej Cedefopu i innych powiązanych aktów administracyjnych;

— stwierdzenie nieważności decyzji komisji odwoławczej Cedefopu z dnia 24 maja 2006 r., w której zostało oddalone zażalenie wnoszącego odwołanie z dnia 28 lutego 2006 r. i innych powiązanych aktów administracyjnych;

— uwzględnienie skargi wniesionej przez skarżącego w dniu 19 czerwca 2006 r.;

— obciążenie Cedefopu kosztami postępowania w pierwszej instancji i kosztami odwołania.

Zarzuty i główne argumenty

W swojej skardze, skarżący wnosił w szczególności o stwierdzenie nieważności decyzji zarządu Cedefopu w sprawie zakończenia jego umowy o pracę na czas nieokreślony. Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 24 kwietnia 2008 r. oddalił tą skargę.

Wnoszący odwołanie twierdzi, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem zasad regulujących postępowanie dowodowe ponieważ opiera się on na elementach, które nie zostały udowodnione. W szczególności, w ramach oceny przez Sąd do spraw Służby Publicznej argumentu skarżącego, zgodnie z którym przyczyny rozwiązania z nim umowy o pracę zostały mu przedstawione w trakcie spotkania z dnia 23 listopada 2005 r., Sąd ten popełnił błąd co do prawa poprzez zmianę w przedmiocie dowodu.

Ponadto, wnoszący odwołanie stwierdził, że zaskarżony wyrok charakteryzuje niewystarczające uzasadnienie. A bardziej konkretnie, podnosi on, że Sąd do spraw Służby Publicznej niewystarczająco uzasadnił swoją ocenę faktu, że wnoszący odwołanie został wystarczająco i odpowiednio poinformowany o przyczynach rozwiązania z nim umowy o pracę i że nie wymienił on wszystkich okoliczności, które jego zdaniem doprowadziły do rozwiązania z nim umowy.

Wreszcie, wnoszący odwołanie uważa, że jego zażalenie z dnia 28 lutego 2006 r. przeciwko decyzji w sprawie rozwiązania z nim umowy o pracę nie zostało ocenione przez komisję odwoławczą Cedefopu w sposób obiektywny i bezstronny.
—

wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia w odniesieniu do pojęcia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 81 ust. 1 WE, do autonomii spółki zależnej Arkema France względem skarżącej oraz do zakresu kontroli, jaką spółka dominująca musi sprawować nad spółką zależną, aby odpowiedzialność za naruszenie popełnione przez tę ostatnią mogła być przypisana spółce dominującej;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 272/44

Skarga wniesiona w dniu 1 września 2008 r. — L'Oréal przeciwko OHIM — Allergan (BOTOCYL)

(Sprawa T-357/08)

(2008/C 272/87)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: L'Oréal SA (Clichy, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i J. Pagenberg)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą był: Allergan, Inc. (Irvine, Stany Zjednoczone)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie R 865/2007-1;

— oddalenie wniesionego przez drugą stronę w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą odwołania od decyzji Wydziału Unieważnień pozwanego z dnia 4 kwietnia 2007 r. w sprawie 1120 C;

— obciążenie pozwanego kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą; oraz

— obciążenie drugiej strony w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania, w tym poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, jeżeli wstąpi ona do niniejszego postępowania w charakterze interwenienta, obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „BOTOCYL” dla towarów z klasy 3 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 782 282

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Wspólnotowa rejestracja nr 2 015 832 graficznego znaku towarowego „BOTOX” dla towarów z klasy 5; Wspólnotowa rejestracja nr 2 575 371 graficznego znaku towarowego „BOTOX” dla towarów z klasy 5; Wspólnotowa rejestracja nr 1 923 986 graficznego znaku towarowego „BOTOX” dla towarów z klasy 5 i 16; Wspólnotowa rejestracja nr 1 999 481 słownego znaku towarowego „BOTOX” dla towarów z klasy 5; rejestracje znaku towarowego „BOTOX” w państwach członkowskich Wspólnot Europejskich

Decyzja Wydziału Unieważnień: Odrzucenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ brak jest dowodu na to, że wcześniejszy znak towarowy cieszył się renomą w rozpatrywanym okresie; kolidujące ze sobą znaki towarowe nie są wystarczająco podobne; brak jest dowodów na to, że używanie zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego, będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie, działałoby na szkodę charakteru odróżniającego i renomy wcześniejszych znaków towarowych oraz brak jest dowodu na to, że skarżąca działała bez uzasadnionych powodów, przyjmując zarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem wniosku o unieważnienie. Naruszenie art. 73 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie zawarto określenia przyczyn, na których została ona oparta.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 272/42

Skarga wniesiona w dniu 25 sierpnia 2008 r. — EnBW Energie Baden-Württemberg przeciwko Komisji

(Sprawa T-344/08)

(2008/C 272/83)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: EnBW Energie Baden-Württemberg AG (Karlsruhe, Niemcy) (przedstawiciele: A. Bach i A. Hahn, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej D(2008) 4931 z dnia 16 czerwca 2008 r. w sprawie wniosku o uzyskanie dostępu do akt sprawy COMP/F/38.899 (Rozdzielnice z izolacją gazową);

— tytułem ewentualnym, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej D(2008) 4931 z dnia 16 czerwca 2008 r. w sprawie wniosku o uzyskanie dostępu do akt sprawy COMP/F/38.899 (Rozdzielnice z izolacją gazową) w zakresie, w jakim Komisja odmówiła skarżącej także częściowego dostępu do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji z dnia 16 czerwca 2008 r., którą ta instytucja oddaliła jej ponowny wniosek o uzyskanie dostępu do dokumentów znajdujących się w aktach Komisji dotyczących sprawy COMP/F/38.899 — Rozdzielnice z izolacją gazową.

Swą skargę skarżąca opiera na trzech zarzutach.

W pierwszej kolejności skarżąca podnosi naruszenie art. 4 ust. 2 tiret pierwsze i drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) z uwagi na błędną interpretację względnie błędne zastosowanie ustanowionych w tym przepisie wyjątków. Skarżąca podnosi następnie, że Komisja naruszyła art. 4 ust. 2 in fine rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na to, iż niesłusznie zaprzeczyła istnieniu interesu publicznego przemawiającego za uzyskaniem przez skarżącą dostępu do akt sprawy COMP/F/38.899. Wreszcie, skarżąca twierdzi, że ma miejsce naruszenie art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na to, iż powinna on była uzyskać dostęp do co najmniej części znajdujących się w aktach sprawy COMP/F/38.899 dokumentów.

(1) Rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).
—

naruszenia prawa do obrony, prawa do bycia wysłuchanym oraz prawa do skutecznego sądowego środka zaskarżenia w zakresie, w jakim i) w rezolucji 1803(2008) państwa zostały wezwane jedynie do zachowania czujności i ii) strona skarżąca nie została wymieniona we wcześniejszych rezolucjach Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych [rezolucje 1737(2006) oraz 1747(2007)]; ponadto nie powiadomiono skarżącej o dowodach obciążających ją;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 272/42

Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2008 r. — Helena Rubinstein przeciwko OHIM — Allergan (BOTOLIST)

(Sprawa T-345/08)

(2008/C 272/84)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Helena Rubinstein, SNC (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i J. Pagenberg)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą był: Allergan, Inc. (Irvine, Stany Zjednoczone)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 maja 2008 r. w sprawie R 863/2007-1;

— oddalenie wniesionego przez drugą stronę w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą odwołania od decyzji Wydziału Unieważnień pozwanego z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie 1118 C;

— obciążenie pozwanego kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą; oraz

— obciążenie drugiej strony w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania, w tym poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, jeżeli wstąpi ona do niniejszego postępowania w charakterze interwenienta.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „BOTOLIST” dla towarów z klasy 3 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 686 392

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Wspólnotowa rejestracja nr 2 015 832 graficznego znaku towarowego „BOTOX” dla towarów z klasy 5; Wspólnotowa rejestracja nr 2 575 371 graficznego znaku towarowego „BOTOX” dla towarów z klasy 5; Wspólnotowa rejestracja nr 1 923 986 graficznego znaku towarowego „BOTOX” dla towarów z klasy 5 i 16; Wspólnotowa rejestracja nr 1 999 481 słownego znaku towarowego „BOTOX” dla towarów z klasy 5; rejestracje znaku towarowego „BOTOX” w państwach członkowskich Wspólnot Europejskich

Decyzja Wydziału Unieważnień: Odrzucenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ brak jest dowodu na to, że wcześniejszy znak towarowy cieszył się renomą w rozpatrywanym okresie; kolidujące ze sobą znaki towarowe nie są wystarczająco podobne; brak jest dowodów na to, że używanie zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego, będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie, działałoby na szkodę charakteru odróżniającego i renomy wcześniejszych znaków towarowych oraz brak jest dowodu na to, że skarżąca działała bez uzasadnionych powodów, przyjmując zarejestrowany znak towarowy, będący przedmiotem wniosku o unieważnienie. Naruszenie art. 73 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie zawarto określenia przyczyn, na których została ona oparta.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 272/47

Skarga wniesiona w dniu 29 sierpnia 2008 r. — 2nine Ltd przeciwko OHIM — Pacific Sunwear of California (nollie)

(Sprawa T-364/08)

(2008/C 272/92)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: 2nine Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: S. Palmer, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Pacific Sunwear of California, Inc. (Anaheim, Stany Zjednoczone)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 czerwca 2008 r. w sprawie R 1591/2007-2;

— obciążenie OHIM kosztami postępowania;

— podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za konieczne.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Pacific Sunwear of California, Inc.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „nollie” dla towarów i usług należących do klas 3, 9, 11, 14, 18, 20, 25 i 26 — zgłoszenie nr 4 601 621

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: rejestracja słownego międzynarodowego znaku towarowego „NOLI” nr 839 740 dla towarów należących do klas 3, 18, 24 i 25; rejestracja brytyjskiego słownego znaku towarowego „NOLI” nr 2 361 525 dla towarów należących do klas 3, 18, 24 i 25

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uchylenie zaskarżonej decyzji

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 z uwagi na to, iż Izba Odwoławcza nie stwierdziła, że istniało prawdopodobieństwo prowadzenia w błąd w odniesieniu do kolidujących ze sobą znaków towarowych dotyczące wszystkich przedmiotowych towarów; naruszenie art. 74 ust. 1 tego rozporządzenia, z uwagi na to, iż Izba Odwoławcza pominęła należyte uwzględnienie lub zaniedbała należytego uwzględnienia stanu faktycznego, dowodów i przedstawionych argumentów.
—

Naruszenie zasady zaufania co do prawa i doktryny aktów własnych, ponieważ Komisja przyjęła projekty, tak jak zostały one przedstawione, oraz ponieważ zarówno pierwotny wniosek z 1996 r., jak i późniejszy z 1997 r. zawierał opis wszystkich projektów z osobna wchodzących do każdej fazy, oraz wyraźna wzmiankę o braku konieczności publikacji ogłoszeń o zamówieniach w Dz. U. U. E.
—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 530/2008 z dnia 12 czerwca 2008 r. ustanawiającego środki nadzwyczajne w odniesieniu do statków rybackich do połowów okrężnicą prowadzących połowy tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim, na wschód od 45o długości geograficznej zachodniej, oraz w Morzu Śródziemnym, ze szczególnym uwzględnieniem art. 3 tego rozporządzenia
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 301/56

Skarga wniesiona w dniu 22 września 2008 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-426/08)

(2008/C 301/94)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: P.Gentili, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Komisji, C(2008) 3411 z dnia 8 lipca 2008 r. notyfikowanej w dniu 11 lipca 2008 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie w ramach Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (C) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) w zakresie w jakim dotyczy ona niektórych wydatków poniesionych przez Włochy.

Zarzuty i główne argumenty

W zaskarżonej decyzji Komisja wyłączyła z finansowania wspólnotowego w ramach EFOGR cztery kategorie wydatków poniesionych przez Włochy w trakcie lat budżetowych 2001-2006. W praktyce sprawa dotyczy korekt dotyczących pewnych refundacji wywozowych za owoce, warzywa i cukier, pomocy na rzecz przetwórstwa owoców cytrusowych w latach budżetowych 2004 i 2005 na poziomie dodatkowej opłaty wyrównawczej stosowanej w odniesieniu do mleka którego rozmiar produkcji i handlu przekroczył kwoty mleczne przyznane w roku budżetowym 2002/2003 i pomocy obszarowej na uprawę roślin w larach 2004, 2005 i 2006.

Na poparcie swych żądań skarżąca powołuje się na dokładność i właściwy charakter przeprowadzonych kontroli.

Podnosi ona w praktyce argument naruszenia obowiązku uzasadnienia, zasady proporcjonalności, art. 11, 12 i 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1392/2001 z dnia 9 lipca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3950/92 ustanawiającego opłatę dodatkową w sektorze mleka i przetworów mlecznych (1), art. 7 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (2), art. 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (3), art. 22 i 30 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (4) oraz art. 50, 51 i 30 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (5).

(1) Dz.U. L 187, s. 19.

(2) Dz.U. L 160, s. 103.

(3) Dz.U. L 209, s. 1.

(4) Dz.U. L 327, s. 11.

(5) Dz.U. L 141, s. 18.
—

naruszeniu prawa skarżącej do obrony oraz zasad proporcjonalności, non bis in idem, równego traktowania i dobrej administracji w związku z tym, że kwota podstawowa grzywny nałożonej na skarżącą została podwyższona o 90 % z tytułu powrotu do naruszenia;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 285/45

Skarga wniesiona w dniu 25 sierpnia 2008 r. — Matratzen Concord przeciwko OHIM — Barranco Schnitzler i Barranco Rodriguez (MATRATZEN CONCORD)

(Sprawa T-351/08)

(2008/C 285/84)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Matratzen Concord GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: J. Albrecht, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stronami postępowania przed Izbą Odwoławczą byli również: Pablo Barranco Schnitzler (Sant Just Desvern, Hiszpania) i Mariano Barranco Rodriguez (Sant Just Desvern, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji pozwanego (Druga Izba Odwoławcza) z dnia 30 maja 2008 r. (numer sprawy: R 1034/2007-2);

— obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w trakcie postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Matratzen Concord

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „MATRATZEN CONCORD” dla towarów z klas 10, 20 i 24 (zgłoszenie nr 3 355 369)

Właściciele znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Pablo Barranco Schnitzler i Mariano Barranco Rodriguez

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny krajowy znak towarowy „MATRATZEN” dla towarów z klasy 20

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie zgłoszenia znaku

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 z uwagi na to, iż nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do kolidujących ze sobą znaków towarowych i naruszenie art. 43 ust. 2 rozporządzenia z uwagi na to, iż nie dostarczono dowodów rzeczywistego używania znaku, na który powołano się w sprzeciwie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 285/45

Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2008 r. — Uralita SA przeciwko Komisji

(Sprawa T-349/08)

(2008/C 285/83)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Uralita SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: I. Forrester, K. Struckmann, P. Lindfelt, J. Garcia-Nieto Esteva, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 czerwca 2008 r. w sprawie COMP/F/38.695 — Chloran sodu w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej; i

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi na podstawie art. 230 WE o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2008) 2626 wersja ostateczna z dnia 11 czerwca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 ust. 1 WE i art. 53 ust. 1 porozumienia o EOG (Sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu) w zakresie, w jakim rzeczona decyzja stanowi, że skarżąca powinna ponieść wspólną i solidarną odpowiedzialność za naruszenie popełnione podobno przez Aragonesas, w której skarżąca posiadała udziały w okresie od dnia 16 grudnia 1996 r. do dnia 9 lutego 2000 r.

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty:

Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła prawo, przypisując skarżącej zachowanie Aragonesas na podstawie odpowiedzialności spółka dominująca — spółka zależna.

Po drugie, skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła prawo, przypisując skarżącej zachowanie Aragonesas na podstawie wstąpienia w prawa.