ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 92/35

Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2008 r. — Shetland Islands Council przeciwko Komisji

(Sprawa T-42/08)

(2008/C 92/71)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Shetland Islands Council (przedstawiciele: E. Whiteford, Barrister, R. Murray, Solicitor i R. Thompson, QC)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1, art. 3, 4 i 5 zaskarżonej decyzji,

— obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca jest organem władzy publicznej, który dokonał płatności na rzecz sektora rybołówstwa w ramach dwóch środków pomocy o charakterze ogólnym — „Aid to Fish Catching and Processing Industry” (pomoc na rzecz rybołówstwa i przemysłu przetwórczego) i „Aid to the Fish Farming Industry” (pomoc na rzecz hodowli rybnej), na które składają się różne rodzaje systemów pomocy. Komisja stwierdziła, że pomoc jakiej udzielało Zjednoczone Królestwo na podstawie „Fishing Vessel Modernisation Scheme” (systemu modernizacji floty rybackiej) była niezgodna ze wspólnym rynkiem, ponieważ pomoc przyznawana na projekty modernizacji zdolności połowowej przekładała się na tonaż i moc statku.

Skarżąca na podstawie art. 230 WE wnosi o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C37/2006 (ex-NN 91/2005) z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącej systemu pomocy na rzecz modernizacji floty rybackiej stosowanego w Zjednoczonym Królestwie. W szczególności skarżąca dochodzi stwierdzenia nieważności art. 1 ust. 1, art. 3, 4 i 5 zaskarżonej decyzji, podnosząc dwa zarzuty:

1) Komisja naruszyła prawo stwierdzając, że płatności za wyminę lub ulepszenia jakości napędu, które nie mają wpływu na całkowity tonażu lub moc statku „dotyczą zdolności produkcyjnych mierzonych w kategoriach albo tonażu albo mocy” w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. c), i) rozporządzenia (WE) nr 2792/1999 (1), a tym samym są niezgodne ze wspólnym rynkiem.

2) Komisja naruszyła prawo stwierdzając, ze zwrot dokonanych płatności jest zgodny z: a) art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (2); b) ogólnymi zasadami pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2792/99 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady i uzgodnienia dotyczące pomocy strukturalnej Wspólnoty w sektorze rybołówstwa (Dz.U. L 337, str. 10).

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83, str. 1).
—

Izba Odwoławcza zażądała dowodu na to, że znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w każdym z danych państw członkowskich z osobna, a nie dowodu na to, że uzyskał on charakter odróżniający na znaczącej części wspólnotowego rynku batonów czekoladowych;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 92/42

Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2008 r. — Polska przeciwko Komisji

(Sprawa T-69/08)

(2008/C 92/83)

Język postępowania: polski

Strony:

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (Przedstawiciel: M. Dowgielewicz, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej:

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/62/WE z dnia 12 października 2007 r. [notyfikowanej jako dokument nr K(2007)4697] dotyczącej art. 111 i 172 polskiego projektu ustawy Prawo o organizmach genetycznie zmodyfikowanych, zgłoszonego przez Rzeczpospolitą Polską zgodnie z art. 95 ust. 5 Traktatu WE jako odstępstwo od przepisów dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie (1),

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/62/WE z dnia 12 października 2007 r., która odrzuca projektowane przepisy krajowe, przewidujące odstępstwa od dyrektywy 2001/18/WE (2), zgłoszone przez Polskę zgodnie z art. 95 ust. 5 Traktatu WE. Skarżąca wskazuje, że zaskarżona decyzja została jej notyfikowana przez Komisję w dniu 4 grudnia 2004 r., to jest po upływie sześciomiesięcznego terminu określonego w art. 95 ust. 6 TWE co, według skarżącej oznacza, że zgodnie ze wskazanym artykułem przepisy te należy uznać za zatwierdzone z chwilą upływu sześciomiesięcznego terminu.

Skarżąca podnosi, że przyjęcie decyzji w dniu 12 października 2007 r. nie ma znaczenia dla zachowania terminu, jedyne i rozstrzygające w tym względzie znacznie ma, zdaniem skarżącej, data notyfikowania zaskarżonej decyzji.

W konsekwencji skarżąca podnosi następujące zarzuty na poparcie swojej skargi:

— naruszenie art. 95 ust.6 TWE w związku z art. 254, ust. 3 TWE,

— naruszenie istotnego wymagania proceduralnego, polegającego na obowiązku notyfikowania decyzji jej adresatom w przewidzianym prawem terminie, a w konsekwencji umożliwienia adresatom zapoznania się z treścią decyzji,

— naruszenie zasady pewności prawa.

(1) Dz.U. UE L 16, str. 17.

(2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG, Dz.U. L 106, str. 1.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 92/38

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 27 listopada 2007 r. w sprawie F-122/06 Roodhuijzen przeciwko Komisji, wniesione w dniu 8 lutego 2008 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-58/08 P)

(2008/C 92/77)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Anton Pieter Roodhuijzen (Luksemburg. Wielkie Księstwo Luksemburga)

Żądania wnoszącego odwołanie

— uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie F-122/06 Roodhuijzen przeciwko Komisji,

— oddalenie skargi A.P. Roodhuijzena,

— orzeczenie, że każda ze stron poniesie koszty własne w tej instancji oraz przez Sądem do spraw Służby Publicznej.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszym odwołaniu Komisja wnosi o uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie F-122/06 Roodhuijzen przeciwko Komisji, stwierdzającego nieważność decyzji Komisji odmawiającej uznania konkubinatu skarżącego na potrzeby wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego Wspólnot Europejskich.

Na poparcie swego odwołania Komisja podnosi trzy zarzuty odwoławcze.

W pierwszym zarzucie Komisja podnosi, że Sąd jej zdaniem orzekł ultra vires z naruszeniem art. 1 ust. 2 załącznika VII do regulaminu i z naruszeniem zasady niedyskryminacji ponieważ odrzucił argumentację z nią związaną wnoszącego odwołanie i przedstawił swoją nie pozwalając jednak Komisji udzielić na nią odpowiedzi, co tym samym naruszało jej prawo do obrony.

Drugi zarzut oparty jest na rzekomym naruszeniu prawa przy wykładni pojęcia „konkubinat” zawartego w art. 1 ust. 2 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, umożliwiającego objęcie wspólnym systemem ubezpieczenia chorobowego konkubenta urzędnika.

Trzeci zarzut podniesiony na wypadek nieuwzględnienia powyższych zarzutów oparty jest na błędnej wykładni zasady niedyskryminacji.
—

uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie F-109/06 Dittert przeciwko Komisji i przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpoznania,
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 92/36

Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2008 r. — Shetland Islands Council przeciwko Komisji

(Sprawa T-43/08)

(2008/C 92/72)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Shetland Islands Council (przedstawiciele: E. Whiteford, Barrister, R. Murray, Solicitor i R. Thompson, QC)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności art. 3, 4 i 5 decyzji, oraz

— orzeczenie o kosztach tego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca jest organem władzy publicznej, który dokonał wypłat na rzecz sektora rybołówstwa w ramach dwóch ogólnych środków pomocy zatytułowanych „Pomoc dla przemysłu połowowego i przetwórstwa ryb” oraz „Pomoc dla przemysłu hodowli ryb”, które obejmowały różne rodzaje systemów pomocy. Komisja uznała, że pomoc, którą Zjednoczone Królestwo przekazało na podstawie „Programu naprawczego przemysłu rybnego”, była niezgodna ze wspólnym rynkiem w odniesieniu do kwoty 92 007 GBP przyznanej w dniach 13 sierpnia 1997 r., 7 stycznia 1999 r., 25 lutego 1999 r., 10 grudnia 1999 r., 19 stycznia 2001 r. i 15 grudnia 2004 r.

W niniejszej skardze skarżąca wnosi o stwierdzenie na podstawie art. 230 WE częściowej nieważności decyzji Komisji C 38/2006 (ex NN 93/2005) z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie „Programu naprawczego przemysłu rybnego” wdrożonego w Zjednoczonym Królestwie. Skarżąca wnosi w szczególności o stwierdzenie nieważności art. 3, 4 i 5 zaskarżonej decyzji na tej podstawie, że Komisja błędnie uznała, iż odzyskanie wypłat jest zgodne z:

(1) artykułem 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (1) i

(2) ogólnymi zasadami pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, a także równego traktowania.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (Dz.U. L 83, str. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 92/30

Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2008 r. — Laboratoriós Wellcome de Portugal Lda przeciwko OHIM — Serono Genetics Institute (FAMOXIN)

(Sprawa T-26/08)

(2008/C 92/62)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Laboratoriós Wellcome de Portugal Lda (Algés, Portugalia) (przedstawiciel: R. Gilbey, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Serono Genetics Institute SA (Evry, Francja)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie R10/2007-1 i uznanie za zasadny wniesionego przez skarżącą wniosku o unieważnienie;

— stwierdzenie nieważności wszystkich wydanych przez OHIM w stosunku do skarżącej rozstrzygnięć w przedmiocie kosztów i obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: słowny znak towarowy „FAMOXIN” dla towarów i usług z klasy 5 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 491 298

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Sereno Genetics Institute SA

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: słowny krajowy znak towarowy „LANOXIN” dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Unieważnień: odrzucenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) jak również art. 52 i 56 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 z uwagi na to, iż izba odwoławcza uznała, że wcześniejszy znak towarowy był używany dla „preparatów farmaceutycznych zwierających digoksynę, przeznaczonych do leczenia chorób układu krążenia” a nie dla „preparatów farmaceutycznych zwierających digoksynę” i dlatego, że dokonała błędnej oceny danego kręgu odbiorców, poziomu uwagi różnych kategorii danego kręgu odbiorców oraz podobieństwa między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi i towarami.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 107/27

Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2008 r. — Shetland Islands Council przeciwko Komisji

(Sprawa T-44/08)

(2008/C 107/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Shetland Islands Council (Lerwick, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: E. Whiteford, Barrister, R. Murray, Solicitor i R. Thompson, QC)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 i art. 3–5 zaskarżonej decyzji;

— obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca jest organem władzy publicznej, który dokonał płatności na rzecz sektora rybołówstwa w ramach dwóch środków pomocy o charakterze ogólnym, pod nazwą „Aid to the Fish Catching and Processing Industry” (Pomoc dla sektora połowowego i przetwórstwa ryb) i „Aid to the Fish Farming Industry” (Pomoc dla sektora hodowli ryb). Jednym z takich programów pomocy był „First time shareholders scheme” (Program pomocy dla osób po raz pierwszy obejmujących udziały). Komisja stwierdziła, że pomoc przyznawana na podstawie tego programu na dokonanie pierwszego zakupu udziału w istniejącym statku rybackim jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

Skarżąca, na podstawie art. 230 WE, wnosi o stwierdzenie nieważności w części decyzji Komisji C 39/06 (wcześniej: NN 94/05) z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącej pomocy państwa — Program pomocy dla osób po raz pierwszy obejmujących udziały w statkach wdrożony przez Zjednoczone Królestwo [notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5398]. Skarżąca dochodzi w szczególności stwierdzenia nieważności art. 1 ust. 2 i art. 3–5 zaskarżonej decyzji, podnosząc dwa zarzuty:

1) Komisja naruszyła prawo, stwierdzając, że wszelka pomoc przyznana na dokonanie pierwszego zakupu udziału w istniejącym statku rybackim jest niezgodna ze wspólnym rynkiem i podlega zwrotowi.

2) Komisja naruszyła prawo, stwierdzając, ze zwrot przyznanej pomocy jest zgodny z: a) art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 659/1999 (1); b) ogólnymi zasadami pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. Dz 83 str.1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 107/33

Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2008 r. — JOOP! przeciwko OHIM

(Sprawa T-75/08)

(2008/C 107/55)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: JOOP! GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H. Schmidt-Hollburg i W. Möllering)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 listopada 2007 r. w sprawie R 1134/2007-1

— obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „!” dla towarów z klas 14, 18 i 25 (zgłoszenie nr 5 332 184)

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ zgłoszony znak ma charakter odróżniający i nie powinna mieć do niego zastosowania konieczność pozostawienia do swobodnego używania.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).
—

stwierdzenie, że art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 nie stoi na przeszkodzie rejestracji w charakterze wspólnotowego znaku towarowego znaku będącego przedmiotem zgłoszenia nr 5 454 517 TERRAEFFEKT matt & gloss dla towarów z klasy 2: „lakiery, w szczególności przeznaczone dla przemysłu graficznego; wszystkie wymienione wyżej towary nieprzeznaczone do użytku w budownictwie”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 107/39

Skarga wniesiona w dniu 27 lutego 2008 r. — CPEM przeciwko Komisji

(Sprawa T-106/08)

(2008/C 107/67)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Centre de promotion de l'emploi par la micro-entreprise (ośrodek promocji zatrudnienia poprzez mikroprzedsięwzięcia, CPEM) (Marsylia, Francja) (przedstawiciel: C. Bonnefoi, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— unieważnienie noty debetowej;

— uznanie prawa do odszkodowania za naruszenie publicznego wizerunku organizacji realizującej zadania z zakresu interesu publicznego (w wysokości 100 000 EUR);

— zasądzenie kosztów adwokackich oraz kosztów koniecznej pomocy prawnej, których poniesienie zostanie wykazane w niniejszym postępowaniu.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze strona skarżąca domaga się stwierdzenia nieważności decyzji Komisji zawartej w nocie debetowej nr 3240912189 z dnia 17 grudnia 2007 r. dotyczącej decyzji Komisji nr C (2007) 4645 z dnia 4 października 2007 r., znoszącej wskutek sprawozdania OLAF, pomoc przyznaną z Europejskiego Funduszu Społecznego na finansowanie w formie ogólnej dotacji projektu pilotażowego realizowanego przez stronę skarżącą (1), której stwierdzenia nieważności domaga się strona skarżąca w ramach sprawy T-444/07 CPME przeciwko Komisji (2).

W uzasadnieniu swojej skargi strona skarżąca podnosi przede wszystkim, że Komisja dopuściła się błędu, co do prawa oraz nadużycia władzy, ponieważ zaskarżona nota debetowa nie była skierowana do rzeczywistego dłużnika. Powołując się na art. 135 rozporządzenia finansowego nr 1605/2002 (3), utrzymuje ona, że adresatem noty debetowej powinien był być podmiot ponoszący odpowiedzialność finansową w ramach rozpatrywanego projektu, który rzeczywiście pobierał subwencje ze środków Europejskiego Funduszu społecznego.

Ponadto, strona skarżąca utrzymuje, że poprzez skierowanie do niej noty debetowej naruszono jej wizerunek i wiarygodność wobec partnerów finansowych, zważywszy na zadania z zakresu interesu publicznego, jakie realizuje.

(1) Decyzja Komisji nr C (1999) 2645 z dnia 17 sierpnia 1999 r., zmieniona decyzją nr C(2001)2144 z dnia 18 września 2001 r.

(2) Dz.U. 2008, C 37, str. 29.

(3) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248. str. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 107/34

Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2008 r. — Enercon przeciwko OHIM (E-Ship)

(Sprawa T-81/08)

(2008/C 107/58)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Enercon (Aurich, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat R. Böhm)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

— stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie R 319/2007-1;

— obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „E-Ship” dla towarów i usług z klas 7, 9, 12 i 39 (zgłoszenie nr 5 050 539)

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) z uwagi na błędną ocenę konieczności pozostawienia do swobodnego używania oraz charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 107/35

Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2008 r. — Denki Kagaku Kogyo i Denka Chemicals przeciwko Komisji

(Sprawa T-83/08)

(2008/C 107/60)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Denki Kagaku Kogyo K.K. (Tokio, Japonia) i Denka Chemicals GmbH (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: G. Van Gerven, T. Franchoo i D. Fessenko, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności art. 1, 2 i 3 decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2007 r. C(2007)5910 wersja ostateczna w sprawie COMP/F/38.629 — Kauczuk chloroprenowy;

— ewentualnie, znaczne obniżenie grzywny nałożonej na skarżące zgodnie z art. 2 tej decyzji;

— obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W drodze skargi skarżące żądają stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2007 r. C(2007)5910 wersja ostateczna (sprawa COMP/F/38.629 — Kauczuk chloroprenowy) dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG w zakresie, w jakim Komisja stwierdziła, że skarżące naruszyły art. 81 WE oraz nałożyła na nie grzywnę, żądając od nich, by zakończyły natychmiast podnoszone naruszenie.

Na poparcie swoich żądań skarżące podnoszą sześć zarzutów:

W ramach zarzutów pierwszego i drugiego skarżące twierdzą po pierwsze, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, stwierdzając, iż skarżące uczestniczyły w naruszeniu art. 81 WE, gdyż ani nie udowodniła, że skarżące podzielały wspólny cel z innymi producentami chloroprenu w celu utworzenia kartelu, ani nie udowodniła, że skarżące uczestniczyły w uzgodnionej praktyce.

Po drugie, skarżące utrzymują, iż Komisja naruszyła ich prawo do obrony oraz naruszyła art. 253 WE i zasadę dobrej administracji, ponieważ nie umożliwiła dostępu do oświadczeń Bayer przedstawionych na posiedzeniu niejawnym.

W ramach zarzutów trzeciego, czwartego, piątego i szóstego skarżące wnoszą do Sądu o znaczne obniżenie grzywny nałożonej przez Komisję na podstawie art. 2 zaskarżonej decyzji.

W zarzucie trzecim skarżące podnoszą bowiem, że Komisja naruszyła zasady pewności prawa i niedziałania prawa wstecz, obliczając grzywnę na podstawie wytycznych w sprawie grzywien z 2006 r., zamiast na podstawie wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 1998 r.

W zarzucie czwartym skarżące utrzymują, iż Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie w odniesieniu do obliczenia wartości sprzedaży przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywny. Ponadto, zdaniem skarżących, Komisja naruszyła podobno zasadę proporcjonalności, ponieważ skarżące zostały ukarane dwa razy.

W zarzucie piątym skarżące twierdzą, iż Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie w odniesieniu do czasu trwania kartelu.

Wreszcie w zarzucie szóstym skarżące podnoszą, iż Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie i naruszyła art. 253 WE oraz zasady proporcjonalności i równego traktowania, jako że nie obniżyła ona z tytułu okoliczności łagodzących grzywny nałożonej na skarżące.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 107/37

Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2008 r. — Global Digital Disc przeciwko Komisji

(Sprawa T-96/08)

(2008/C 107/62)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Global Digital Disc GmbH & Co. KG (Drezno, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwalt E. Stein

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 7 grudnia 2007 r. COMP/C-3/38.803 — Global Digital Disc (GDD)/Philips;

— obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podważa decyzję Komisji z dnia 7 grudnia 2007 r. w sprawie COMP/C-3/38.803 — Global Digital Disc (GDD)/Philips. W decyzji tej Komisja odrzuciła zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 (1) skargę złożoną do niej przez skarżącą, w której wskazywała ona na różne naruszenia art. 82 WE popełnione przez stronę, której dotyczyła skarga, w związku z jej praktyką licencyjną w zakresie CD-R.

Na poparcie skargi skarżąca twierdzi po pierwsze, iż Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia. Ponadto — jej zdaniem — Komisja naruszyła prawo skarżącej do obrony. Wreszcie skarżąca zarzuca, iż argumenty Komisji mające przemawiać za odrzuceniem wspólnotowego znaczenia przedmiotu skargi złożonej do Komisji zostały błędnie ocenione.

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 traktatu WE (Dz.U. L 123, s. 18).