Keywords

Summary



Keywords

1. Odwołanie – Zarzuty – Niewystarczające lub sprzeczne uzasadnienie – Dopuszczalność – Zakres obowiązku uzasadnienia

(art. 225 WE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58 akapit pierwszy)

2. Urzędnicy – Zwrot kosztów – Oddelegowani eksperci krajowi – Dieta dzienna

(art. 3 ust. 2 WE)

3. Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Określenie przedmiotu sporu – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów

(regulamin Sądu, art. 44 § 1 lit. c))

Summary

1. Kwestia tego, czy uzasadnienie wyroku Sądu jest wewnętrznie sprzeczne lub niewystarczające stanowi zagadnienie prawne, które jako takie może zostać podniesione w ramach odwołania.

W ramach odwołania kontrola Trybunału ma na celu w szczególności zbadanie, czy Sąd odpowiedział w sposób wymagany prawem na wszystkie argumenty przedstawione przez skarżącego.

Jednakże wykładnia spoczywającego na Sądzie obowiązku uzasadnienia swych wyroków nie może być dokonywana w ten sposób, iż wynika z niego, że Sąd jest zobowiązany do szczegółowej odpowiedzi na każdy podniesiony przez stronę skarżącą argument, zwłaszcza jeśli nie jest on wystarczająco jasny i dokładny.

(por. pkt 39-41)

2. Zasada równego traktowania lub niedyskryminacji wymaga, aby porównywalne sytuacje nie były traktowane w różny sposób i by różne sytuacje nie były traktowane w identyczny sposób, chyba że takie traktowanie jest obiektywnie uzasadnione.

Wyrok Sądu uznający ważność kryterium stanu cywilnego jako jednego z właściwych i prawidłowych kryteriów dla celów ustalenia wysokości przysługującej diety dziennej oraz stwierdzający, że wnosząca odwołanie nie była w chwili wystąpienia z wnioskiem o oddelegowanie dyskryminowana w porównaniu z oddelegowanym ekspertem krajowym stanu wolnego, ponieważ jej stan prawny mężatki był odmienny od osoby stanu wolnego nie powoduje dyskryminacji osób pozostających w związku małżeńskim w porównaniu z osobami stanu wolnego pozostającymi w związku faktycznym.

W istocie określenie warunków przyznania diet oddelegowanym ekspertom krajowym wchodzi w zakres uprawnień dyskrecjonalnych Komisji. Podobnie nieprzestrzeganie zasady niedyskryminacji lub równego traktowania miałoby miejsce wyłącznie, jeżeli art. 20 ust. 3 lit. b) decyzji Komisji z dnia 30 kwietnia 2002 r. dotyczącej zasad mających zastosowanie do oddelegowywanych ekspertów krajowych, prowadziłby do arbitralnego lub oczywiście nieodpowiedniego rozróżnienia w kontekście celu tego przepisu. W tym względzie dieta jest wypłacana przez Komisję w celu zrekompensowania ciężarów i kosztów ponoszonych przez oddelegowanego eksperta krajowego w związku z opuszczeniem przez niego miejsca zamieszkania. Artykuł 20 ust. 3 lit. b) owej decyzji opiera się na założeniu, że ekspert taki boryka się z mniejszymi niedogodnościami, jeżeli w chwili wystąpienia z wnioskiem o oddelegowanie jego małżonek zamieszkuje w miejscu oddelegowania.

Chociaż pod pewnymi względami związki faktyczne i związki prawne, takie jak małżeństwo, mogą wykazywać podobieństwa, to podobieństwa te nie muszą koniecznie prowadzić do porównywalnego traktowania tych dwóch typów związku.

Chociaż w sytuacjach granicznych powstają okazjonalne niedogodności związane z ustanowieniem norm generalnych i abstrakcyjnych, prawodawcy nie można zarzucić odwołania się do kategoryzacji, pod warunkiem że nie ma ona zasadniczo dyskryminującego charakteru w odniesieniu do celu, któremu służy. Ten sam wniosek nasuwa się a fortiori w okolicznościach, gdy te sytuacje graniczne prowadzą do powstania okazjonalnych korzyści.

(por. pkt 70-73, 75, 78, 81)

3. Sąd jest zobowiązany odrzucić jako niedopuszczalne żądanie wniesionej do niego skargi, jeśli podstawowe okoliczności faktyczne i prawne, na których żądanie to się opiera, nie wynikają w sposób spójny i zrozumiały z tekstu samej skargi, gdyż brak wskazania takich okoliczności w skardze nie może zostać uzupełniony poprzez przedstawienie ich na rozprawie.

(por. pkt 104)