Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 25 kwietnia 2018 r. w sprawach połączonych T-T-554/15 i T-555/15, Węgry / Komisja Europejska, wniesione w dniu 12 lipca 2018 r. przez Węgry

(Sprawa C-456/18 P)

(2018/C 301/29)

Język postępowania: węgierski

Strony

Wnoszący odwołanie: Węgry (przedstawiciele: M.Z. Fehér i G. Koós, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Przez swoje odwołanie Węgry wnoszą do Trybunału Sprawiedliwości o:

— Stwierdzenie nieważności wyroku wydanego przez Sąd w dniu 25 kwietnia 2018 r. w sprawach połączonych T-554/15 i T-555/15.

— Stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2015) 4805 z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie węgierskiej składki na cele zdrowotne płaconej przez przedsiębiorstwa sektora tytoniowego w zakresie, w jakim nakazuje ona zawieszenie stosowania progresywnych stawek składki na cele zdrowotne, jak i obniżania tej składki w przypadku inwestycji, które zostały ustalone przez dohányipari vállalkozások 2015. évi egészségügyi hozzájárulásáról szóló 2014. évi XCIV. törvény (ustawę nr XCIV z 2014 r. w sprawie składki zdrowotnej na 2015 r. płaconej przez przedsiębiorstwa sektora tytoniowego), przyjętej przez parlament węgierski.

— Stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2015) 4808 z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie zmiany w2014 r. stawki opłaty z tytułu kontroli łańcucha żywnościowego na Węgrzech w zakresie, w jakim nakazuje ona zawieszenie stosowania progresywnych stawek opłaty z tytułu kontroli łańcucha żywnościowego.

— Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Węgierski rząd opiera swoje odwołanie zasadniczo na trzech argumentach zgodnie z kryteriami wypracowanymi przez Trybunał w jego orzecznictwie.

Po pierwsze, rząd węgierski opiera swoje odwołanie na tym, że Sąd naruszył prawo badając podstawy skargi, które były ze sobą powiązane.

Po drugie, Sąd dokonał błędnej i nieprawidłowej wykładni art. 296 TFUE i art. 41 ust. 1 Karty w zakresie obowiązku uzasadnienia.

Po trzecie, rząd węgierski wskazuje na błąd w ustaleniu, który doprowadził do nieprawidłowego rozważenia zarzutów przedstawionych przez Węgry i do nieprawidłowej interpretacji argumentów przedstawionych w skardze.

Zdaniem węgierskiego rządu Komisja nie przestrzegała w pełni właściwych przepisów proceduralnych oraz przepisów dotyczących uzasadnienia przy wydawaniu spornych decyzji, brak było prawidłowości w ustaleniach faktycznych i Komisja dopuściła się oczywistego błędu w ustaleniach i przekroczyła swoje kompetencje. Pomimo, że zbadanie wszystkich powyższych okoliczności należało do kompetencji Sądu, to jednak z naruszeniem prawa nie dokonał on takiej oceny.

Węgierski rząd twierdzi w konsekwencji, że Sąd, po pierwsze dokonał błędnej interpretacji art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) 659/1999 (1) i w sposób nieprawidłowy zastosował orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości dotyczące tego artykułu. Po drugie, Sąd dopuścił się błędu w ustaleniach, dokonując nieprawidłowej, zdaniem węgierskiego rządu, oceny zarzutu związanego z wymogami zasad proporcjonalności i równego traktowania, a także wyciągnął nieprawidłowy wniosek, iż zgodność ze wcześniejszymi decyzjami i praktyką Komisji nie była istotna z punktu widzenia pewności prawa. W analogiczny sposób Sąd nie dokonał prawidłowej interpretacji twierdzenia rządu węgierskiego odnośnie do zaistnienia warunków pomocy państwa, a także zignorował owo twierdzenie mające znaczenie dla zawieszenia. Wreszcie Sąd nie wykonał również obowiązku uzasadnienia przy wyciąganiu wniosku, przeciwnego do kryterium przyjętego przez Komisję w trakcie całego postępowania, iż przesłanką zawieszenia w decyzjach było to, iż brak było woli wykonania przez Węgry oraz że zostało to w sposób wystarczający wykazane przez Komisję w decyzjach.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) NR 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. 1999, L 83, s. 1).