PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 212/16

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 29 stycznia 2014 r. w sprawie T-528/09 Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 14 kwietnia 2014 r. przez ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. i in.

(Sprawa C-186/14 P)

2014/C 212/18

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s., ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Benteler Deutschland GmbH, dawniej Benteler Stahl//Rohr GmbH, Ovako Tube & Ring AB, Rohrwerk Maxhütte GmbH, TMK-Artrom SA, Silcotub SA, Dalmine SpA, Tubos Reunidos, SA, Vallourec Oil and Gas France, dawniej Vallourec Mannesmann Oil & Gas France, Vallourec Tubes France, formerly V & M France, Vallourec Deutschland GmbH, dawniej V & M Deutschland GmbH, voestalpine Tubulars GmbH, Železiarne Podbrezová a.s. (przedstawiciele: Dr G. Berrisch, Rechtsanwalt, B. Byrne, Solicitor)

Druga strona postępowania: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

Wnoszący odwołanie żądają aby Trybunał:

— uchylił wyrok Sądu z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie T-528/09;

— oddalił pierwszą część trzeciego zarzutu podniesionego w postępowaniu w pierwszej instancji;

— przekazał sprawę Sądowi do ponownego rozpatrzenia w pozostałym zakresie;

— zasądził zapłatę na rzecz wnoszących odwołanie przez Xinyegang Steel Co. Ltd kosztów niniejszego odwołania oraz postępowania w sprawie T-528/09 przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie twierdzą, że Sąd trzykrotnie naruszył prawo.

Po pierwsze Sąd dokonał niewłaściwej interpretacji art. 3 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego (1) stwierdzając, że instytucje nie miały prawa wziąć pod uwagę, iż sytuacja niezwykle wysokiego popytu prawdopodobnie zakończyłaby się oraz że w sytuacji „zwykłego” popytu uwidocznią się prawdziwe szkodliwe skutki przywozu po cenach dumpingowych i że instytucje przypisały skutki tego zmniejszenia popytu przywozowi po cenach dumpingowych.

Po drugie Sąd niewłaściwie zastosował art. 3 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i naruszył art. 6 ust. 1 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego stwierdzając nieważność zaskarżonego rozporządzenia (2) z powodu tego, iż przewidywany przez Komisję w rozporządzeniu tymczasowym prawdopodobny wzrost wielkości przywozu po cenach dumpingowych i cen nie do końca odpowiadał danym z okresu późniejszego niż okres dochodzenia.

Po trzecie Sąd błędnie stwierdził, że ustalenia instytucji zawierały oczywisty błąd w ocenie oraz nie zachował granic kontroli sądowej.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 56, s. 1), zastąpione przez rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (wersja ujednolicona) (Dz.U. L 343, s. 51).

(2) Rozporządzenie (WE) nr 926/2009 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 262, s. 19)