Keywords

Summary



Keywords

1. Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Finansowanie przez EFOGR – Zasady – Zgodność wydatków z zasadami wspólnotowymi – Obowiązek nadzoru spoczywający na Państwach Członkowskich

2. Akty instytucji – Rozporządzenia – Rozporządzenie przewidujące szczególne środki nadzoru – Brak swobodnego uznania Państw Członkowskich – Brak wykonania – Usprawiedliwienie – Większa skuteczność innego systemu nadzoru – Niedopuszczalność

3. Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Finansowanie przez EFOGR – Procedura rozliczania rachunków – Przedmiot – Korekta finansowa niestanowiąca sankcji

4. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja w sprawie rozliczenia rachunków z tytułu wydatków finansowanych przez EFOGR

5. Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych systemów pomocy – Reprezentatywność kontrolowanych próbek – Wpływ wyboru bazy geograficznej

(rozporządzenie Komisji nr 3887/92, art. 6 ust. 1, 3 i 4)

6. Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Finansowanie przez EFOGR – Przyznanie premii w odniesieniu do producentów mięsa baraniego i koziego – Identyfikacja przemieszczonych zwierząt przed wypasem na własnym pastwisku – Pojęcie „wypas na własnym pastwisku” – Zakres

(rozporządzenie Komisji nr 2700/93, art.1 ust. 3 akapit drugi)

Summary

1. W materii wspólnotowego finansowania niektórych wydatków dokonywanych przez Państwa Członkowskie w ramach EFOGR, do Państwa Członkowskiego należy wprowadzenie solidnego i operacyjnego systemu nadzoru, zorganizowanego w taki sposób, aby można było uniknąć braków. W tej kwestii argument, zgodnie z którym brak kontroli spowodowany jest przez tymczasowy brak personelu nie może być uwzględniony.

(por. pkt 50)

2. Jeżeli rozporządzenie określa szczególne środki nadzoru, Państwa Członkowskie mają obowiązek ich stosowania bez konieczności badania argumentów stojących za stanowiskiem, że inny system nadzoru jest bardziej skuteczny, nawet zakładając, że alternatywne kontrole zostały już przeprowadzone.

(por. pkt 62)

3. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia Państwa Członkowskiego przewidziane w art. 226 WE oraz postępowanie w przedmiocie rozliczania rachunków EFOGR mają różne cele i rządzą się różnymi zasadami. W ramach tego drugiego postępowania Komisja ma obowiązek zastosowania korekty finansowej, jeśli wydatki, o których finansowanie wnosi się, nie zostały dokonane zgodnie z zasadami wspólnotowymi. Taka korekta finansowa ma na celu uniknięcie obciążenia EFOGR kwotami, które nie służą finansowaniu celu wytyczonego przez rozpatrywane rozporządzenie wspólnotowe i nie stanowi zatem sankcji.

(por. pkt 63)

4. W szczególnym kontekście wypracowywania decyzji dotyczących rozliczania rachunków EFOGR, uzasadnienie decyzji należy uznać za wystarczające, gdy państwo – adresat decyzji – jest ściśle zaangażowane w proces wypracowywania tej decyzji i zna przyczyny, dla których Komisja uznała, że nie należy obciążać EFOGR sporną kwotą.

(por. pkt 67)

5. Artykuł 6 ust. 3 rozporządzenia nr 3887/92 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy przewiduje, jeżeli chodzi o bazę geograficzną próbki, iż kontrole na miejscu obejmują co najmniej znaczącą część wniosków oraz że część ta stanowi określony procent wniosków o pomoc w odniesieniu do „inwentarza żywego”. Przepis ten nie precyzuje jednakże, czy minimalny pułap należy obliczać przez odniesienie do jednostki administracyjnej czy przez odniesienie do całego kraju.

W tej kwestii lepiej zapewni się reprezentatywność próbek przez odniesienie do poziomu jednostki administracyjnej niż całego kraju. W istocie byłoby to sprzeczne z celem skutecznej weryfikacji, gdyby pewne jednostki administracyjne o znaczącej produkcji rozpatrywanych produktów mogły uniknąć kontroli w całości lub w części, jeśli średnia krajowa przeprowadzonych kontroli przekroczy określony procent.

(por. pkt 109, 111)

6. Wykładni pojęcia „wypas na własnym pastwisku” w ramach art. 1 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 2700/93 w sprawie szczegółowych zasad stosowania premii w odniesieniu do producentów mięsa baraniego i koziego, którego celem jest zapewnienie identyfikacji przemieszczonych zwierząt, zanim zmieszają się z innymi zwierzętami, należy dokonać w ten sposób, że stosuje się ono również w przypadkach, w których zwierzęta mieszają się ze sobą z uwagi na wspólną hodowlę stad należących do różnych właścicieli.

Istotną bowiem cechą wypasu zwierząt na własnym pastwisku jest to, że zwierzęta różnego pochodzenia mieszają się ze sobą i praktycznie niemożliwe staje się ich rozpoznanie, jeśli wcześniej nie zostały oznaczone.

(por. pkt 142)