23.

Biorąc pod uwagę argumenty stron oraz liczbę toczących się postępowań równoległych Handelsgericht Wien uznał za niezbędne i celowe zawieszenie postępowania i zwrócenie się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1) a) [Co się tyczy] art. 15 ust. 1 rozporządzenia [nr 44/2001], czy zawarte w [tym przepisie] sformułowanie »[j]eżeli przedmiotem postępowania jest umowa lub roszczenia z umowy, którą zawarła osoba, konsument, w celu, który nie może być uważany za działalność zawodową lub gospodarczą tej osoby« należy interpretować w ten sposób, że (i) powód, który jako konsument nabył na rynku wtórnym dłużne papiery wartościowe na okaziciela, a obecnie podnosi roszczenia przeciwko emitentowi z tytułu odpowiedzialności za informacje zawarte w prospekcie emisyjnym, o naruszenie obowiązku informowania i kontroli oraz z tytułu warunków pożyczki, może powołać się na tę przesłankę uzasadniającą jurysdykcję, jeśli powód poprzez nabycie papierów wartościowych od osoby trzeciej wstąpił w sposób pośredni w stosunek umowny pomiędzy emitentem a pierwotnym subskrybentem; (ii) [w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a) ppkt (i)] powód może powołać się na jurysdykcję wynikającą z art. 15 rozporządzenia [nr 44/2001] także wówczas, gdy osoba trzecia, od której konsument zakupił dłużne papiery wartościowe na okaziciela, nabyła je uprzednio w celu, który może być uważany za działalność zawodową lub gospodarczą tej osoby, powód wstępuje zatem w stosunek umowny pożyczki w miejsce osoby niebędącej konsumentem; oraz (iii) [w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a) ppkt (i) i (ii)] powód-konsument może powołać się na jurysdykcję w sprawach konsumenckich wynikającą z art. 15 rozporządzenia [nr 44/2001] także wówczas, gdy on sam nie jest posiadaczem dłużnych papierów wartościowych, lecz jest nim niebędąca konsumentem osoba trzecia, której powód zlecił nabycie papierów wartościowych, a która na podstawie umowy we własnym imieniu posiada powierzone jej przez powoda papiery wartościowe, a powodowi przysługuje jedynie wynikające z prawa zobowiązań roszczenie o ich wydanie? b) [W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a) ppkt (i)] Artykuł 15 ust. 1 rozporządzenia [nr 44/2001] uzasadnia także dla roszczeń deliktowych wynikających z nabycia pożyczki jurysdykcję dodatkową sądu, do którego wniesiono powództwo o roszczenia umowne wynikające z tego nabycia pożyczki? 2) a) [Co się tyczy] art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia [nr 44/2001], czy zawarte w [tym przepisie] sformułowanie »jeżeli przedmiotem postępowania jest umowa lub roszczenia wynikające z umowy« należy interpretować w ten sposób, że (i) powód, który jako konsument nabył na rynku wtórnym dłużne papiery wartościowe na okaziciela, a obecnie podnosi roszczenia przeciwko emitentowi z tytułu odpowiedzialności za informacje zawarte w prospekcie emisyjnym, o naruszenie obowiązku informowania i kontroli oraz z tytułu warunków pożyczki, może powołać się na tę przesłankę uzasadniającą jurysdykcję, jeśli powód poprzez nabycie papierów wartościowych od osoby trzeciej wstąpił w sposób pośredni w stosunek umowny pomiędzy emitentem a pierwotnym subskrybentem; oraz (ii) [w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a) ppkt (i)] powód może powołać się na jurysdykcję wynikającą z art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia [nr 44/2001] także wówczas, gdy on sam nie jest posiadaczem dłużnych papierów wartościowych, lecz jest nim niebędąca konsumentem osoba trzecia, której powód zlecił nabycie papierów wartościowych, a która na podstawie umowy we własnym imieniu posiada powierzone jej przez powoda papiery wartościowe, a powodowi przysługuje jedynie wynikające z prawa zobowiązań roszczenie o ich wydanie? b) [W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie lit. a) ppkt (i)] Artykuł 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia [nr 44/2001] uzasadnia także dla roszczeń deliktowych wynikających z nabycia pożyczki jurysdykcję dodatkową sądu, do którego wniesiono powództwo o roszczenia umowne wynikające z tego nabycia pożyczki? 3) a) [Co się tyczy] art. 5 pkt 3 rozporządzenia [nr 44/2001], czy wynikające z prawa rynków finansowych roszczenia odszkodowawcze w związku z informacjami zawartymi w prospekcie emisyjnym i roszczenia z tytułu naruszenia obowiązków ochrony i informowania w związku z emisją dłużnych papierów wartościowych są roszczeniami wynikającymi z czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego w rozumieniu art. 5 pkt 3 rozporządzenia [nr 44/2001]? [W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie lit. a) akapit pierwszy] Czy dotyczy to również sytuacji, w której osoba, która sama nie jest posiadaczem dłużnych papierów wartościowych, lecz przysługuje jej jedynie wynikające z prawa zobowiązań roszczenie o ich wydanie wobec posiadacza, któremu te papiery wartościowe powierzyła, podnosi te roszczenia wobec emitenta? b) Czy zawarte w art. 5 pkt 3 rozporządzenia [nr 44/2001] sformułowanie »miejsca, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę« należy interpretować w ten sposób, że w przypadku nabycia papierów wartościowych na podstawie umyślnie błędnych informacji (i) za miejsce, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę, należy uznać miejsce zamieszkania poszkodowanego, jako punkt centralny jego majątku? (ii) [W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie lit. b) ppkt (i)] Czy dotyczy to także sytuacji, w której zlecenie zakupu i przelew środków mogą zostać odwołane aż do chwili realizacji transakcji, a realizacja transakcji nastąpiła w pewien czas po obciążeniu konta poszkodowanego w innym państwie członkowskim? 4) [Co się tyczy] badania jurysdykcji i okoliczności o podwójnym znaczeniu, czy sąd w ramach badania jurysdykcji zgodnie z art. 25 i nast. rozporządzenia [nr 44/2001] zobowiązany jest przeprowadzić pełne postępowanie dowodowe w przedmiocie okoliczności, które mają znaczenie zarówno dla kwestii jurysdykcji, jak i dla istnienia podnoszonego roszczenia (»okoliczności o podwójnym znaczeniu«), czy przy rozstrzyganiu o jurysdykcji może przyjąć słuszność twierdzeń strony powodowej?”.