Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2022 r. – Republika Czeska/Komisja

(Sprawa T-48/22)

(2022/C 128/40)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Vláčil, J. Očková i O. Serdula, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

— stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim wyłączono w niej wydatki w łącznej wysokości 43 470 836,30 EUR poniesione przez Republikę Czeską, oraz

— obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W skardze skarżąca domaga się stwierdzenia naruszenia decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/2020 z dnia 17 listopada 2021 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [notyfikowanej jako dokument nr C(2021) 8168 final] w części, w której wyłączono w niej wydatki poniesione przez Republikę Czeską w łącznej wysokości 43 470 836,30 EUR.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi zarzuty składające się z sześciu części.

Po pierwsze, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym zastosowania statusu tzw. rolnika aktywnego zawodowo. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 (1), ponieważ nałożyła korektę mimo to, że Republika Czeska nie naruszyła prawa Unii przy dokonywaniu kontroli statusu rolnika aktywnego zawodowo. Prawo Unii nie stoi na przeszkodzie temu, by w przypadku dwóch warunków określonych w art. 9 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 1307/2013 było stosowane kryterium udziału w przychodach z działalności rolniczej. Prawo Unii nie wymaga również, by przy dokonywaniu kontroli statusu rolnika aktywnego zawodowo były brane pod uwagę tzw. powiązane przedsiębiorstwa. W każdym wypadku Komisja naruszyła art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 i zasadę proporcjonalności, ponieważ nałożyła korektę finansową w wysokości, która nie uwzględnia wagi zarzucanej niezgodności.

Po drugie, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym tzw. trwałych użytków zielonych. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, zasadę dobrej administracji, zasadę uzasadnionych oczekiwań oraz obowiązek uzasadnienia w rozumieniu art. 296 TFUE, gdyż nałożyła korektę, mimo że wcześniej sama uznała, iż system ewidencji trwałych użytków zielonych w Republice Czeskiej jest zgodny z prawem Unii. Ponadto Komisja nie uzasadniła tego działania.

Po trzecie, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym minimalnego wskaźnika kontroli. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, gdyż nałożyła korektę, mimo że Republika Czeska przestrzegała minimalnego wskaźnika kontroli wymaganego w prawie Unii. Jednej z zarzucanych nieprawidłowości Komisja nie określiła w pierwotnym powiadomieniu w ramach audytu, w związku z czym naruszyła art. 34 ust. 2 rozporządzenia nr 908/2014 (2). W każdym wypadku Komisja naruszyła art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 i zasadę proporcjonalności, ponieważ nałożyła korektę finansową w wysokości, która nie uwzględnia wagi zarzucanej niezgodności.

Po czwarte, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym odzyskania nienależnie wypłaconych środków. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, gdyż nałożyła korektę, mimo że podnoszone przepisy prawa Unii nie wymagają systematycznej weryfikacji niekwalifikowania się obszaru do objęcia pomocą w minionych latach. W każdym wypadku Komisja naruszyła art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 i zasadę proporcjonalności, ponieważ nałożyła korektę finansową w wysokości, która nie uwzględnia wagi zarzucanej niezgodności.

Po piąte, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z ustaleniem dotyczącym spóźnionego złożenia wniosku. Komisja naruszyła art. 52 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013, gdyż nałożyła korektę, mimo że możliwość uzupełnienia podpisu na wniosku do pięciu dni nie stanowi spóźnionego złożenia wniosku w rozumieniu art. 13 rozporządzenia nr 640/2014 (3).

Po szóste, należy stwierdzić nieważność korekty finansowej nałożonej w związku z wszystkimi ustaleniami audytu co do linii budżetowej dotyczącymi tzw. dyscypliny finansowej. Komisja naruszyła art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 i zasadę proporcjonalności, gdyż nieprawidłowo obliczyła tę korektę, i to nie tylko ze względu na skutki pozostałych zarzutów skargi.

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549).

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 908/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, przepisów dotyczących kontroli, zabezpieczeń i przejrzystości (Dz.U. 2014, L 255, s. 59).

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. 2014, L 181, s. 48).