Sprawa C-436/06

Per Grønfeldt i Tatiana Grønfeldt

przeciwko

Finanzamt Hamburg — Am Tierpark

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg)

„Swobodny przepływ kapitału — Opodatkowanie — Podatki dochodowe — Przepisy krajowe dotyczące opodatkowania zysków osiągniętych ze zbycia udziałów (akcji) spółek kapitałowych”

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 grudnia 2007 r. I - 12359

Streszczenie wyroku

Swobodny przepływ kapitału – Ograniczenia – Przepisy podatkowe – Podatki dochodowe

(art. 56 WE)

Artykuł 56 WE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie stosowaniu przepisów państwa członkowskiego, na mocy których zyski osiągnięte z tytułu zbycia udziałów lub akcji w spółce kapitałowej z siedzibą w innym państwie członkowskim są niezwłocznie opodatkowane w danym roku, w przypadku gdy w ciągu ostatnich pięciu lat zbywca posiadał — bezpośrednio lub pośrednio — udział w kapitale spółki wynoszący co najmniej 1%, podczas gdy zyski osiągnięte z tytułu zbycia na takich samych warunkach udziałów lub akcji w spółce kapitałowej z siedzibą w tym pierwszym państwie członkowskim, podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku od osób prawnych, są opodatkowane w danym roku tylko w przypadku posiadania istotnego udziału wynoszącego przynajmniej 10%.

Tego rodzaju odmienne traktowanie, w zależności od miejsca inwestowania, kapitału skutkuje bowiem zniechęcaniem udziałowców lub akcjonariuszy do inwestowania kapitału w spółki mające siedzibę w innym państwie oraz ma również skutek ograniczający w stosunku do spółek mających siedzibę w innych państwach, gdyż jest dla nich przeszkodą w gromadzeniu kapitału w danym państwie członkowskim. Nie ma tu znaczenia, że odmienne traktowanie miało miejsce jedynie przez pewien okres, ponieważ okoliczność ta sama w sobie nie wyklucza, że odmienne traktowanie wywołuje istotne skutki i że w związku z tym przeszkoda dla swobodnego przepływu kapitału jest realna.

Takie odmienne traktowanie nie może być uzasadnione koniecznością konieczności zapewnienia pełnego opodatkowania, która jest podobna do konieczności zapewnienia spójności systemu podatkowego, gdyż dla akcjonariusza nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy ulgą podatkową a jej wyrównaniem w drodze nałożenia określonego obciążenia podatkowego. Owa różnica w traktowaniu nie może także być uzasadniona zakresem swobody, jakim dysponowałyby państwa członkowskie we wprowadzaniu regulacji przejściowej w celu zapewnienia w dłuższej perspektywie zgodności krajowego systemu podatku dochodowego od osób prawnych z prawem wspólnotowym oraz zniesienie ewentualnej dyskryminacji. W istocie ów zakres swobody jest w każdym przypadku ograniczony koniecznością poszanowania podstawowych zasad, a w szczególności zasady swobodnego przepływu kapitału. Nawet jeśli regulację przejściową można tłumaczyć uzasadnionymi względami zapewnienia łagodnego przejścia do nowego systemu w zakresie opodatkowania zysków osiągniętych z tytułu zbycia udziału kapitałowego w spółkach będących rezydentami, to okoliczność ta sama w sobie nie pozwala na uzasadnienie stosowania odmiennego traktowania, które jest mniej korzystne z punktu widzenia opodatkowania zysków osiągniętych z tytułu zbycia udziału kapitałowego w spółkach niebędących rezydentami.

(por. pkt 14, 15, 26, 27, 32, 33, 35; sentencja)