WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

(trzecia izba)

z dnia 14 maja 2014 r.

Christodoulos Alexandrou

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Służba publiczna — Konkurs otwarty — Ogłoszenie o konkursie EPSO/AD/231/12 — Niedopuszczenie do etapu oceny zintegrowanej — Dostęp do dokumentów”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której C. Alexandrou żąda stwierdzenia nieważności decyzji o niedopuszczeniu go do etapu oceny zintegrowanej konkursu EPSO/AD/231/12, doręczonych przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) w dniach 28 czerwca i 16 lipca 2012 r., oraz decyzji z dnia 31 stycznia 2013 r. oddalającej jego zażalenie z dnia 25 września 2012 r. na te decyzje.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. C. Alexandrou pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

Urzędnicy – Konkurs – Komisja konkursowa – Wykluczenie kandydata z uwagi na niedostateczne wyniki uzyskane na testach wielokrotnego wyboru – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Poinformowanie o dyskwalifikującej ocenie końcowej – Wystarczające uzasadnienie, z wyjątkiem wystąpienia szczególnych okoliczności

(regulamin pracowniczy, art. 25 akapit drugi)

Obowiązek uzasadnienia decyzji niekorzystnej, takiej jak ta podjęta przez komisję konkursową w stosunku do kandydata, ma na celu, po pierwsze, dostarczenie zainteresowanemu informacji niezbędnych do ustalenia, czy decyzja jest zasadna, a po drugie, umożliwienie jej sądowej kontroli.

Jeżeli nie występują szczególne okoliczności, organ administracji organizujący egzaminy rekrutacyjne w formie pytań wielokrotnego wyboru wywiązuje się z obowiązku uzasadnienia, informując kandydatów, którzy nie przeszli tych egzaminów, o procentowym stosunku poprawnych odpowiedzi oraz – w razie złożenia odpowiedniego wniosku – o tym, jakiej odpowiedzi należało udzielić na każde z zadanych pytań.

(zob. pkt 30–33)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑53/00 Angioli przeciwko Komisji, 23 stycznia 2003 r., pkt 67; sprawa T‑33/00 Martínez Páramo i in. przeciwko Komisji, 27 marca 2003 r., pkt 43

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑7/07, Angioi przeciwko Komisji, 29 czerwca 2011 r., pkt 136–138

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

(trzecia izba)

z dnia 14 maja 2014 r.

Christodoulos Alexandrou

przeciwko

Komisji Europejskiej

„Służba publiczna — Konkurs otwarty — Ogłoszenie o konkursie EPSO/AD/231/12 — Niedopuszczenie do etapu oceny zintegrowanej — Dostęp do dokumentów”

Przedmiot:

Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której C. Alexandrou żąda stwierdzenia nieważności decyzji o niedopuszczeniu go do etapu oceny zintegrowanej konkursu EPSO/AD/231/12, doręczonych przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) w dniach 28 czerwca i 16 lipca 2012 r., oraz decyzji z dnia 31 stycznia 2013 r. oddalającej jego zażalenie z dnia 25 września 2012 r. na te decyzje.

Orzeczenie:

Skarga zostaje oddalona. C. Alexandrou pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

Urzędnicy – Konkurs – Komisja konkursowa – Wykluczenie kandydata z uwagi na niedostateczne wyniki uzyskane na testach wielokrotnego wyboru – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Poinformowanie o dyskwalifikującej ocenie końcowej – Wystarczające uzasadnienie, z wyjątkiem wystąpienia szczególnych okoliczności

(regulamin pracowniczy, art. 25 akapit drugi)

Obowiązek uzasadnienia decyzji niekorzystnej, takiej jak ta podjęta przez komisję konkursową w stosunku do kandydata, ma na celu, po pierwsze, dostarczenie zainteresowanemu informacji niezbędnych do ustalenia, czy decyzja jest zasadna, a po drugie, umożliwienie jej sądowej kontroli.

Jeżeli nie występują szczególne okoliczności, organ administracji organizujący egzaminy rekrutacyjne w formie pytań wielokrotnego wyboru wywiązuje się z obowiązku uzasadnienia, informując kandydatów, którzy nie przeszli tych egzaminów, o procentowym stosunku poprawnych odpowiedzi oraz – w razie złożenia odpowiedniego wniosku – o tym, jakiej odpowiedzi należało udzielić na każde z zadanych pytań.

(zob. pkt 30–33)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑53/00 Angioli przeciwko Komisji, 23 stycznia 2003 r., pkt 67; sprawa T‑33/00 Martínez Páramo i in. przeciwko Komisji, 27 marca 2003 r., pkt 43

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑7/07, Angioi przeciwko Komisji, 29 czerwca 2011 r., pkt 136–138