PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 44/53

Skarga wniesiona w dniu 5 grudnia 2008 r. — Norilsk Nickel Harjavalta Oy i Umicore NV przeciwko Komisji

(Sprawa T-532/08)

(2009/C 44/94)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Norilsk Nickel Harjavalta Oy (Harjavalta, Finlandia) i Umicore SA/NV (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: K. Nordlander, lawyer)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

— Uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną;

— Stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu;

— Obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżące.

Zarzuty i główne argumenty

W swej skardze skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności konkretnego wpisu grupy czterech związków obejmujących węglan niklu — czystego węglanu niklu, hydroksywęglanu niklu i dwóch innych związków (zwanych dalej „węglanami niklu”) — do dyrektywy Komisji 2008/58/WE (1) (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie trzydziestego DPT”), stanowiącej dostosowanie do postępu technicznego („DPT”) dyrektywy 67/548/EWG (2) (zwanej dalej „dyrektywą dotyczącą substancji niebezpiecznych”).

Skarżące twierdzą przede wszystkim, że zmieniona klasyfikacja węglanów niklu nie jest oparta na obowiązujących kryteriach prawnych. Ich zdaniem zmieniona klasyfikacja węglanów niklu jest sprzeczna z wymogami dyrektywy dotyczącej substancji niebezpiecznych, ponieważ nie została poparta danymi i nie stanowi dostosowania do postępu technicznego. Przeciwnie, skarżące twierdzą, że Komisja zmieniła klasyfikację węglanów niklu w oparciu o ocenę ryzyka węglanów niklu przeprowadzoną dla innych celów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 793/93 (3) (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie oceny ryzyka”). Skarżące twierdzą także, że Komisja oparła się w szczególności na oświadczeniu w sprawie zastosowania odstępstwa, w którym cztery niezależne spółki, włączając w to skarżące, wniosły o zezwolenie na nieprzeprowadzanie niektórych badań wymaganych na mocy rozporządzenia w sprawie oceny ryzyka. Zdaniem skarżących oświadczenie to nie zawierało żadnych informacji mogących uzasadniać zmiany w klasyfikacji węglanów niklu zawartej w dyrektywie w sprawie trzydziestego DPT

W związku z tym skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności dwóch odrębnych aktów Komisji Europejskiej:

— zmienionej klasyfikacji węglanów niklu w pozycji 028-010-00-0 w załączniku F do dyrektywy w sprawie trzydziestego DPT;

— decyzji Komisji o posłużeniu się oświadczeniem w sprawie zastosowania odstępstwa złożonym przez skarżące na podstawie rozporządzenia w sprawie oceny ryzyka, jako podstawą do wpisu zaskarżonej pozycji.

Na poparcie swoich żądań skarżące twierdzą, że zaskarżone akty nie są zgodne z wymogami dyrektywy dotyczącej substancji niebezpiecznych z następujących powodów:

a) zaskarżone akty nie spełniają szczegółowych kryteriów oraz wymogów w zakresie danych naukowych dla klasyfikacji w poszczególnych klasach zagrożenia zgodnie z załącznikiem VI do dyrektywy dotyczącej substancji niebezpiecznych;

b) przyjmując zaskarżone akty Komisja nie wzięła pod uwagę charakterystycznych właściwości węglanów niklu w kontekście zwykłego obchodzenia się z nimi i zwykłego używania zgodnie z wymogami dyrektywy dotyczącej substancji niebezpiecznych;

c) zaskarżone akty nie stanową dostosowania dyrektywy dotyczącej substancji niebezpiecznych do postępu technicznego i jako takie nie mają podstawy w prawie wspólnotowym;

d) przyjmując zaskarżone akty i opierając zaskarżony wpis na ocenie ryzyka węglanów niklu na gruncie rozporządzenia w sprawie oceny ryzyka, zamiast stosować art. 4 oraz kryteria klasyfikacji z załącznika VI Komisja przekroczyła zakres swych uprawnień przysługujący jej zgodnie z dyrektywą dotyczącą substancji niebezpiecznych.

Ponadto skarżące twierdzą, że nieważność zmienionej klasyfikacji węglanów niklu w dyrektywie w sprawie trzydziestego DPT należy stwierdzić, ponieważ Komisja nie podała powodów, na których zmiana została oparta, jak tego wymaga art. 253 WE.

(1) Dyrektywa Komisji 2008/58/WE z dnia 21 sierpnia 2008 r. dostosowująca po raz trzydziesty do postępu technicznego dyrektywę Rady 67/548/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. L 246, s. 1).

(2) Dyrektywa Rady 67/548/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. 196, s. 1).

(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 z dnia 23 marca 1993 r. w sprawie oceny i kontroli ryzyk stwarzanych przez istniejące substancje (Dz.U. L 84, s. 1).