Sprawa C‑276/16

Prequ’ Italia Srl

przeciwko

Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

(wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Corte suprema di cassazione)

Odesłanie prejudycjalne – Zasada poszanowania prawa do obrony – Prawo do bycia wysłuchanym – Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 244 – Pokrycie długu w dziedzinie cła – Brak uprzedniego wysłuchania adresata przed wydaniem decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego – Prawo do uzyskania przez adresata wstrzymania wykonania decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego – Brak automatycznego wstrzymania w wypadku wniesienia odwołania administracyjnego – Odesłanie do przesłanek przewidzianych w art. 244 kodeksu celnego

Streszczenie – wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 20 grudnia 2017 r.

Prawo Unii Europejskiej – Zasady – Prawo do obrony – Prawo do bycia wysłuchanym – Zakres – Korygująca decyzja podatkowa wydana przez organy celne w braku uprzedniego wysłuchania zainteresowanego – Uregulowanie krajowe ograniczające się do ustanowienia możliwości złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu jej ewentualnej zmiany – Brak automatycznego wstrzymania – Brak ograniczenia co do przyznania wstrzymania wykonania, w wypadku wątpliwości co do zgodności decyzji z przepisami prawa celnego, lub gdy istnieje obawa spowodowania nieodwracalnej szkody – Naruszenie prawa do obrony – Brak

(rozporządzenie Rady nr 2913/92 zmienione rozporządzeniem nr 2700/2000, art. 244)

Prawo każdej osoby do bycia wysłuchanym przed wydaniem jakiejkolwiek decyzji mogącej mieć niekorzystny wpływ na jej interesy należy interpretować w ten sposób, że prawo do obrony adresata decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego wydanej przez organy celne w braku uprzedniego wysłuchania zainteresowanego nie zostało naruszone, jeżeli przepisy krajowe, które umożliwiają zainteresowanemu zaskarżenie tego aktu w ramach odwołania administracyjnego ograniczają się do ustanowienia możliwości złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu do czasu jego ewentualnej zmiany poprzez odesłanie do art. 244 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r., i nie przewidują, aby wniesienie odwołania administracyjnego automatycznie wstrzymywało wykonanie tego aktu, o ile stosowanie art. 244 akapit drugi rzeczonego rozporządzenia przez organy celne nie ogranicza przyznania wstrzymania, jeżeli istnieją powody, by sądzić, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z przepisami prawa celnego, lub gdy istnieje obawa spowodowania nieodwracalnej szkody dla osoby zainteresowanej.

W odniesieniu do decyzji o pobraniu należności celnych, ze względu na ogólny interes Unii polegający na poborze dochodów własnych w jak najkrótszym terminie, art. 244 akapit drugi kodeksu celnego przewiduje, iż wniesienie odwołania od decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego powoduje wstrzymanie wykonania tej decyzji jedynie wtedy, gdy występują uzasadnione powody, by sądzić, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z przepisami prawa celnego, lub gdy istnieje obawa spowodowania nieodwracalnej szkody dla osoby zainteresowanej (zob. podobnie wyrok z dnia 3 lipca 2014 r., Kamino International Logistics i Datema Hellmann Worldwide Logistics, C‑129/13 i C‑130/13, EU:C:2014:2041, pkt 68).

Jako że przepisy prawa Unii, takie jak przepisy kodeksu celnego, należy interpretować w świetle praw podstawowych, które zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stanowią integralną część podstawowych zasad prawnych, których poszanowanie zapewnia Trybunał, krajowe przepisy wdrażające przesłanki przewidziane w art. 244 akapit drugi kodeksu celnego w celu wstrzymania wykonania powinny zapewniać, w razie braku wcześniejszego wysłuchania, że przesłanki te nie będą stosowane lub interpretowane w sposób zawężający (zob. podobnie wyrok z dnia 3 lipca 2014 r., Kamino International Logistics i Datema Hellmann Worldwide Logistics, C‑129/13 i C‑130/13, EU:C:2014:2041, pkt 69, 70).

W sytuacji gdy adresat decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego takich jak będące przedmiotem postępowania głównego ma możliwość uzyskania wstrzymania wykonania rzeczonych aktów do czasu ich ewentualnej zmiany i gdy w ramach postępowania administracyjnego przesłanki przewidziane w art. 244 kodeksu celnego nie są stosowane w sposób zawężający, czego ocena należy do sądu odsyłającego, nie ma zagrożenia poszanowania prawa do obrony adresata decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

(zob. pkt 58, 59, 61, 63; sentencja)