Keywords

Summary



Keywords

1. Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki obrotowe – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Zwolnienia przewidziane w szóstej dyrektywie – Zwolnienia świadczeń związanych z pomocą społeczną i zabezpieczeniem społecznym oraz świadczeń związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą, wykonywane przez podmioty prawa publicznego oraz inne podmioty, uznane za mające charakter społeczny – Pojęcie „charitable” występujące w wersji angielskiej – Kryteria wykładni – Uwzględnienie różnych wersji językowych

(dyrektywa Rady 77/388, art. 13 część A ust. 1 lit. g) i h))

2. Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki obrotowe – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Zwolnienia przewidziane w szóstej dyrektywie – Zwolnienia świadczeń związanych z pomocą społeczną i zabezpieczeniem społecznym oraz świadczeń związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą, wykonywane przez podmioty prawa publicznego oraz inne podmioty, uznane za mające charakter społeczny – Pojęcie „podmiotów uznanych za mające charakter społeczny” – Podmioty prywatne niemające celu zarobkowego – Włączenie

(dyrektywa Rady 77/388, art. 13 część A ust. 1 lit. g) i h))

3. Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki obrotowe – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Zwolnienia przewidziane w szóstej dyrektywie – Zwolnienia świadczeń związanych z pomocą społeczną i zabezpieczeniem społecznym oraz świadczeń związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą, wykonywane przez podmioty prawa publicznego oraz inne podmioty, uznane za mające charakter społeczny – Uprawnienia dyskrecjonalne władz krajowych w zakresie uznania za podmiot mający charakter socjalny – Kontrola sprawowana przez sądy krajowe – Granice

(dyrektywa Rady 77/388, art. 13 część A ust. 1 lit. g) i h))

Summary

1. Pojęcie „charitable” występujące w angielskiej wersji językowej art. 13 część A ust. 1 lit. g) i h) szóstej dyrektywy 77/388, dotyczącego zwolnienia od podatku od wartości dodanej świadczeń związanych z pomocą społeczną i zabezpieczeniem społecznym oraz świadczeń związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą, stanowi autonomiczne pojęcie prawa wspólnotowego, które należy interpretować z uwzględnieniem wszystkich wersji językowych tej dyrektywy. W istocie podleganie określonej czynności podatkowi od wartości dodanej lub jej zwolnienie od niego nie zależy od klasyfikacji tej czynności w prawie krajowym; ponadto konieczność jednolitej wykładni dyrektyw wspólnotowych wyklucza rozpatrywanie, w razie wątpliwości, danego przepisu w sposób oderwany, lecz przeciwnie, wymaga, aby był on interpretowany i stosowany w świetle jego wersji istniejących w innych językach urzędowych.

(por. pkt 25–27, pkt 1 sentencji)

2. Artykuł 13 część A ust. 1 lit. g) i h) szóstej dyrektywy 77/388, który dotyczy zwolnienia z podatku od wartości dodanej świadczeń związanych z pomocą społeczną i zabezpieczeniem społecznym oraz świadczeń związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą, należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „podmiot uznany za mający społeczny charakter przez zainteresowane państwo członkowskie” nie wyłącza podmiotów prywatnych mających cel zarobkowy.

Skoro bowiem prawodawca wspólnotowy nie uzależnił w sposób wyraźny, tak jak w art. 13 część A ust. 1 lit. g) i h), korzystania z omawianych zwolnień od braku celu zarobkowego, to dążenie do takiego celu nie wyłącza korzystania z nich. Ponadto zasada neutralności podatkowej zostałaby naruszona gdyby – w sytuacji gdy ustawodawca krajowy nie uzależnił korzystania ze zwolnień od przesłanki, aby wspomniane podmioty nie dążyły systematycznie do osiągnięcia zysków, zgodnie z art. 13 część A ust. 2 lit. a) tiret pierwsze – usługi przewidziane w art. 13 część A ust. 1 lit. g) i h) były traktowane w odmienny sposób w zakresie podatku od wartości dodanej w zależności od tego, czy jednostki je świadczące dążą do osiągnięcia zysku, czy nie.

(por. pkt 40, 42, 47, pkt 2 sentencji)

3. Artykuł 13 część A ust. 1 lit. g) i h) szóstej dyrektywy 77/388, który dotyczy zwolnienia z podatku od wartości dodanej świadczeń związanych z pomocą społeczną i zabezpieczeniem społecznym oraz świadczeń związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą pozostawia państwom członkowskim swobodne uznanie w zakresie uznania społecznego charakteru pewnych podmiotów niebędących instytucjami prawa publicznego. Jednakże do sądów krajowych należy ustalenie, z uwzględnieniem w szczególności zasady równego traktowania oraz zasady neutralności podatkowej, biorąc pod uwagę treść świadczonych usług, a także warunki ich wykonywania, czy uznanie danego podmiotu prywatnego mającego cel zarobkowy za podmiot mający społeczny charakter do celów zwolnień przewidzianych w tych przepisach przekracza zakres swobodnego uznania przyznanego tymi przepisami państwom członkowskim na potrzeby takiego uznania.

(por. pkt 51, 58, pkt 3 sentencji)