Keywords

Summary



Keywords

1. Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Prawnicy – Stałe wykonywanie zawodu w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym uzyskano uprawnienia – Dyrektywa 98/5

(dyrektywa 98/5 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3, 4 i 5 ust. 3)

2. Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Prawnicy – Stałe wykonywanie zawodu w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym uzyskano uprawnienia – Dyrektywa 98/5

(dyrektywa 98/5 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 2 i 5 ust. 2 i 3)

3. Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Prawnicy – Stałe wykonywanie zawodu w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym uzyskano uprawnienia – Dyrektywa 98/5

(dyrektywa 98/5 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 7 ust. 2 i art. 13)

Summary

1. Artykuł 3 dyrektywy 98/5 mającej na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w państwie członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji [uprawnień] zawodowych sprzeciwia się temu, aby państwo członkowskie uzależniało od uprzedniej kontroli znajomości języków rejestrację we właściwych organach krajowych adwokatów, którzy uzyskali uprawnienia w innym państwie członkowskim i którzy chcą wykonywać swój zawód z użyciem tytułu zawodowego uzyskanego w kraju pochodzenia.

W istocie prawodawca wspólnotowy dokonał w tym artykule całkowitej harmonizacji uprzednich warunków korzystania z praw przyznanych na mocy dyrektywy 98/5, przewidując przedstawienie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego zaświadczenia o rejestracji we właściwych organach państwa członkowskiego pochodzenia jako jedyny warunek, jakiemu podlegać może rejestracja zainteresowanego w przyjmującym państwie członkowskim, pozwalająca mu na praktykę w tym państwie z użyciem tytułu zawodowego uzyskanego w kraju pochodzenia.

Prawodawca wspólnotowy w celu ułatwienia korzystania za swobody prowadzenia działalności gospodarczej określonej kategorii podmiotów, to jest adwokatów migrujących, nie zdecydował się w ten sposób na zastosowanie systemu uprzedniej kontroli wiedzy i umiejętności zainteresowanych.

Jednakże tej rezygnacji z systemu uprzedniej kontroli wiedzy i umiejętności, w tym językowych, adwokatów wspólnotowych towarzyszy w dyrektywie 98/5 szereg zasad mających na celu zapewnienie na poziomie akceptowalnym we Wspólnocie ochrony podmiotów prawa oraz prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.

(por. pkt 35–37, 39, 41–43, 47 i sentencja)

2. Artykuł 5 dyrektywy 98/5 mającej na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w państwie członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji [uprawnień] zawodowych sprzeciwia się wprowadzeniu przez przyjmujące państwo członkowskie zakazu prowadzenia przez adwokatów wspólnotowych działalności w zakresie udostępniania adresu siedziby spółki.

W istocie dyrektywa 98/5 ustanawia w art. 2 i 5 zasadę, zgodnie z którą adwokat wspólnotowy ma prawo prowadzić w ramach zawodu taką samą działalność jak adwokat praktykujący z użyciem tytułu zawodowego obowiązującego w przyjmującym państwie członkowskim, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 5 ust. 2 i 3. Państwa członkowskie nie mogą zatem wprowadzać w swoim prawie krajowym innych wyjątków od tej zasady niż przewidziane w tym artykule.

Ponadto nie można powołać się na niebezpieczeństwo wystąpienia naruszeń jako uzasadnienie wprowadzania lub utrzymywania w mocy przepisów krajowych naruszających powyższą zasadę z uwagi na to, iż dyrektywa 98/5 przewiduje między innymi kumulację zasad wykonywania zawodu i zasad deontologii, których przestrzegać musi adwokat wspólnotowy, obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej w związku z wykonywanym zawodem lub przynależność do funduszu gwarancyjnego, a także reżim odpowiedzialności dyscyplinarnej oparty na współdziałaniu właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego i państwa pochodzenia.

(por. pkt 56, 57, 59–61)

3. Dyrektywa 98/5 mająca na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w państwie członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji [uprawnień] zawodowych sprzeciwia się ustawodawstwu przyjmującego państwa członkowskiego, które zobowiązuje adwokata wspólnotowego do corocznego przedstawienia zaświadczenia o rejestracji we właściwych organach państwa członkowskiego pochodzenia. W istocie, ponieważ dyrektywa ta przewiduje w art. 7 ust. 2 i w art. 13 środki pozwalające organowi przyjmującego państwa członkowskiego na upewnienie się, że adwokat wspólnotowy stale spełnia warunek rejestracji we właściwych organach państwa członkowskiego pochodzenia, taka formalność nakazana w ustawodawstwie państwa przyjmującego okazuje się środkiem kontroli administracyjnej nieproporcjonalnym do zamierzonego celu, a co za tym idzie nieuzasadnionym z punktu widzenia dyrektywy 98/5.

(por. pkt 67–71)