ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 399/32

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2018 r. – HD / Parlament

(Sprawa T-604/16) (1)

((Służba publiczna - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Dodatek na gospodarstwo domowe - Dodatek edukacyjny - Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu - Warunki przyznania - Potrącenie dodatku podobnego rodzaju pochodzącego z innego źródła - Zwrot nienależnych kwot - Decyzja o ustaniu prawa do niektórych dodatków - Naruszenie prawa - Oczywisty błąd w ocenie))

(2018/C 399/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: HD (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Ecker i L. Deneys, pełnomocnicy)

Przedmiot

Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Parlamentu z dni 21 września, 5 października, 27 listopada i 15 grudnia 2015 r. o potrąceniu kwot otrzymanych nienależnie przez skarżącą tytułem dodatku edukacyjnego, po drugie, decyzji Parlamentu z dni 5, 13, 23 października, 5, 11 i 12 listopada 2015 r. o potrąceniu kwot otrzymanych nienależnie przez skarżącą tytułem dodatku edukacyjnego i dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu oraz o ustaniu jej prawa do dodatku na gospodarstwo domowe, a po trzecie, „w razie potrzeby”, decyzji z dnia 21 kwietnia 2016 r. oddalającej jej zażalenie.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) HD zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 326 z 5.9.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-34/16, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 392/22

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2018 r. – Barroso Truta i in. / Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

(Sprawa T-702/16 P) (1)

((Odwołanie - Służba publiczna - Personel kontraktowy - Emerytury i renty - Przeniesienie do systemu emerytalnego Unii praw emerytalnych nabytych wcześniej w ramach systemów krajowych - Szkoda wynikła z rzekomego braku wystarczających informacji przedstawionych skarżącym przez organ upoważniony do zawierania umów o pracę przy przekazywaniu propozycji dotyczących liczby dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury - Oddalenie skargi o odszkodowanie w pierwszej instancji - Artykuł 77 akapit czwarty regulaminu pracowniczego - Szkoda majątkowa))

(2018/C 392/26)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: José Barroso Truta (Bofferdange, Luksemburg), Marc Forli (Lexy, Francja), Calogero Galante (Aix-sur-Cloie, Belgia), Bernard Gradel (Konacker, Francja) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Druga strona postępowania: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Inghelram i Á. Almendros Manzano, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 20 lipca 2016 r., Barroso Truta i in./Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (F-126/15, EU:F:2016:159).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Skarżący pokrywają jedną czwartą własnych kosztów.

3) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pokrywa własne koszty i trzy czwarte kosztów poniesionych przez skarżących.

(1) Dz.U. C 441 z 28.11.2016.
C 381/19

Wyrok Sądu z dnia 11 września 2018 r. – Apimab Laboratoires i in. / Komisja

(Sprawa T-14/16) (1)

([Ochrona konsumentów - Określenie najwyższych dopuszczalnych poziomów wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w niektórych suplementach diety - Rozporządzenie (EWG) nr 315/93 - Analiza ryzyka - Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 - Oczywisty błąd w ocenie - Proporcjonalność - Zasada niedyskryminacji])

(2018/C 381/20)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Apimab Laboratoires (Clermont-l’Hérault, Francja) oraz 7 innych podmiotów, wskazanych w załączniku do wyroku (przedstawiciel: adwokat A. de Brosses)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herbout-Borczak i C. Valero, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1933 z dnia 27 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych we włóknach kakao, chipsach bananowych, suplementach diety, suszonych ziołach i suszonych przyprawach (Dz.U. 2015, L 282, s. 11).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Apimab Laboratoires oraz pozostałe podmioty konstytuujące stronę skarżącą wskazane w załączniku do wyroku zostają obciążone ich własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

(1) Dz.U. C 90 z 7.3.2016.
Wyrok Sądu z dnia 11 września 2018 r. – Foshan Lihua Ceramic/Komisja

(Sprawa T-654/16) (1)

({Dumping - Przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chin - Artykuł 11 ust. 3 i 5 oraz art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 [obecnie art. 11 ust. 3 i 5 oraz art. 17 rozporządzenia (UE) 2016/1036] - Odmowa przeprowadzenia częściowego przeglądu okresowego, ograniczonego do dumpingu, odnośnie do ostatecznego cła antydumpingowego ustanowionego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 917/2011 - Trwała zmiana okoliczności - Kontrola wyrywkowa - Badanie indywidualne - Brak współpracy w dochodzeniu, które doprowadziło do przyjęcia ostatecznych środków})

(2018/C 381/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foshan Lihua Ceramic Co. Ltd (Foshan City, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci B. Spinoit i D. Philippe)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. França, T. Maxian Rusche, N. Kuplewatzky i A. Demeneix, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2016) 4259 z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie oddalenia wniosku o dokonanie częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do aspektów dumpingu odnośnie do ostatecznych środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na podstawie rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 917/2011 z dnia 12 września 2011 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Foshan Lihua Ceramic Co. Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 428 z 21.11.2016.
C 381/19

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2018 r. – PH / Komisja

(Sprawa T-613/16) (1)

((Służba publiczna - Zatrudnienie - Konkurs otwarty - Ogłoszenie o konkursie EPSO/AST-SC/03/15 - Decyzja o wykluczeniu kandydata z konkursu - Powiązania rodzinne z członkiem komisji konkursowej - Równość traktowania))

(2018/C 381/21)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: PH (przedstawiciel: adwokat M. Cornacchia)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniesiony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 19 maja 2016 r. potwierdzającej, w odpowiedzi na wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie, wykluczenie go z konkursu EPSO/AST-SC/03/15.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) PH zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 371 z 10.10.2016 (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-43/16, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 16/38

Wyrok Sądu z dnia 8 listopada 2018 r. – Mad Dogg Athletics / EUIPO – Aerospinning Master Franchising (SPINNING)

(Sprawa T-718/16) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy SPINNING - Stwierdzenie częściowego wygaśnięcia prawa do znaku - Artykuł 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2019/C 16/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mad Dogg Athletics, Inc. (Los Angeles, Kalifornia, Stany Zjendoczone) (przedstawiciel: adwokat J. Steinberg)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Aerospinning Master Franchising s. r. o., dawniej Aerospinning Master Franchising, Ltd., s.r.o. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat K. Labalestra)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 lipca 2016 r. (sprawa R 2375/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Aerospinning Master Franchising a Mad Dogg Athletics.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 21 lipca 2016 r. (sprawa R 2375/2014 5) w zakresie dotyczącym towarów należących do klasy 28 i usług należących do klasy 41 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.

2) EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Mad Dogg Athletics, Inc.

3) Aerospinning Master Franchising, s.r.o. pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 462 z 12.12.2016.
C 4/23

Wyrok Sądu z dnia 24 października 2018 r. – Pirelli Tyre / EUIPO – Yokohama Rubber (Przedstawienie żłobienia w kształcie „L”)

(Sprawa T-447/16) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający żłobienie w kształcie „L” - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego - Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia 2017/1001] - Rozporządzenie (UE) 2015/2424 - Stosowanie przepisów w czasie - Kształt towaru - Charakter oznaczenia - Uwzględnienie elementów przydatnych dla ustalenia zasadniczych właściwości oznaczenia - Interes ogólny leżący u podstaw art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia nr 40/94)

(2019/C 4/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Pirelli Tyre SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci T.M. Müller i F. Togo)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: The Yokohama Rubber Co. Ltd (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci F. Boscariol de Roberto, D. Martucci i I. Gatto)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 kwietnia 2016 r. (sprawa R 2583/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Yokohama Rubber a Pirelli Tyre.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność pkt 2 i 3 sentencji decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 28 kwietnia 2016 r. (sprawa R 2583/2014-5).

2) EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Pirelli Tyre SpA.

3) The Yokohama Rubber Co. Ltd pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 350 z 26.9.2016.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie usunięcia Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd z wykazu spółek wymienionych w ramach dodatkowego kodu TARIC A 950 i umieszczenia jej w ramach dodatkowego kodu TARIC C 129 dla wszystkich kodów Nomenklatury scalonej wymienionych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2272 z dnia 7 grudnia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009.
C 436/36

Wyrok Sądu z dnia 23 października 2018 r. – McCoy/Komitet Regionów

(Sprawa T-567/16) (1)

((Służba publiczna - Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Choroba zawodowa - Zawodowe podłoże choroby - Artykuł 78 akapit piąty regulaminu pracowniczego - Komitet ds. inwalidztwa - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Odpowiedzialność - Krzywda))

(2018/C 436/50)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Robert McCoy (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: L. Levi, adwokat)

Strona przeciwna: Komitet Regionów (przedstawiciele: J. C. Cañoto Argüelles i S. Bachotet, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie obejmujące, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komitetu Regionów z dnia 2 grudnia 2014 r. zatwierdzającej wnioski komitetu ds. inwalidztwa z dnia 7 maja 2014 r., w których komitet ten oddalił wniosek skarżącego o uznanie zawodowego podłoża jego choroby, a po drugie, zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie 25 000 EUR za doznaną przez skarżącego krzywdę.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność odmownej decyzji prezydium Komitetu Regionów z dnia 2 grudnia 2014 r. w sprawie uznania zawodowego podłoża choroby powodującej niepełnosprawność R. McCoya w rozumieniu art. 78 akapit piąty regulaminu pracowniczego.

2) Komitet Regionów wypłaci R. McCoyowi kwotę 5 000 EUR.

3) Komitet Regionów zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 7 z 11.1.2016 (sprawa wpisana pierwotnie do rejestru Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej i oznaczona numerem F-139/15, została przekazana Sądowi Unii Europejskiej w dniu 1 września 2016 r.).
C 427/42

Wyrok Sądu z dnia 4 października 2018 r. – Blackmore / EUIPO – Paice (DEEP PURPLE)

(Sprawa T-344/16) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego DEEP PURPLE - Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy DEEP PURPLE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Istniejące w systemie common law powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off) - Brak ryzyka mylącego przedstawienia - Artykuł 177 § 1 lit. d) regulaminu postępowania przed Sądem - Niedopuszczalność)

(2018/C 427/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Richard Hugh Blackmore (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: początkowo A. Edwards-Stuart, następnie T. Alkin, barristers)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája i D. Walicka, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ian Paice (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: M. Engelman, barrister, i J. Stephenson, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 marca 2016 r. (sprawa R 736/20015–5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między I. Paicem a R.H. Blackmorem

Sentencja

1) Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

2) Ian Paice zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 314 z 29.8.2016.
C 427/41

Wyrok Sądu z dnia 4 października 2018 r. – Paice / EUIPO – Blackmore (DEEP PURPLE)

(Sprawa T-328/16) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego DEEP PURPLE - Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy DEEP PURPLE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Istniejące w systemie common law powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off) - Brak ryzyka mylącego przedstawienia)

(2018/C 427/51)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ian Paice (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: M. Engelman, barrister, i J. Stephenson, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája i D. Walicka, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Richard Hugh Blackmore (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: początkowo A. Edwards-Stuart, następnie T. Alkin, barristers)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 marca 2016 r. (sprawa R 736/20015–5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między I. Paicem a R.H. Blackmorem

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Ian Paice zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 305 z 22.8.2016.
C 427/44

Wyrok Sądu z dnia 4 października 2018 r. – Tataram / Komisja

(Sprawa T-546/16) (1)

([Służba publiczna - Urzędnicy - Dostosowanie wynagrodzeń - Rozporządzenie (UE) nr 423/2014 - Rozliczenie wynagrodzenia - Termin do wniesienia skargi - Prekluzja - Niedopuszczalność])

(2018/C 427/55)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Marina Tataram (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo A. Salerno, następnie F. Moyse)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, następnie G. Gattinara i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Ecker, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i M. Veiga, następnie M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu wymiaru wynagrodzenia skarżącej za maj 2014 r., wyrażonej w rozliczeniu wynagrodzenia za ten miesiąc, skierowanego do niej w dniu 15 maja 2014 r., które było pierwszym rozliczeniem, do którego zastosowano rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 423/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. dostosowujące ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U. 2014, L 129, s. 12).

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Marina Tataram zostaje obciążona kosztami postępowania.

3) Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 178 z 1.6.2015 (sprawa zarejestrowana początkowo przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-42/15, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
C 72/19

Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2018 r. – Colin / Komisja

(Sprawa T-614/16) (1)

(Służba publiczna - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie - Konkurs otwarty - Warunku dopuszczenia - Nieumieszczenie na liście rezerwy kadrowej - Dyplom - Doświadczenie zawodowe)

(2019/C 72/23)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Caroline Colin (Waterloo, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo N. de Montigny i J.N. Louis, następnie N. de Montigny)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Radu Bouyon i F. Simonetti, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniesione na podstawie art. 270 TFUE żądanie stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji z dnia 18 lutego 2015 r. komisji konkursowej konkursu otwartego EPSO/AST-SC/01/14, organizowanego przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO), o nieumieszczeniu skarżącej na liście rezerwy kadrowej sporządzonej w celu obsadzenia wolnych stanowisk urzędników w instytucjach Unii Europejskiej, po drugie, decyzji z dnia 17 września 2015 r. tej komisji oddalającej jej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a po trzecie, decyzji odmownej Komisji z dnia 12 maja 2016 r. wydanej w odpowiedzi na zażalenie skarżącej na decyzję komisji konkursowej.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 17 września 2015 r., w której komisja konkursowa konkursu otwartego EPSO/AST-SC/01/14 potwierdziła, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, że skarżącej nie można umieścić na liście rezerwy kadrowej tego konkursu.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 371 z 10.10.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-44/16, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).
Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2018 r. – Groupe Canal + / Komisja

(Sprawa T-873/16) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Telewizyjna działalność nadawcza - Decyzja uznająca zobowiązania za wiążące - Wyłączność terytorialna - Ocena wstępna - Skutek dla zobowiązań umownych osób trzecich - Proporcjonalność)

(2019/C 72/27)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Groupe Canal + SA (Issy-les-Moulineaux, Francja) (przedstawiciele: adwokaci P. Wilhelm, P. Gassenbach i O. de Juvigny)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Dawes, C. Urraca Caviedes i L. Wildpanner, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Francuska (przedstawiciele: D. Colas, J. Bousin, E. de Moustier i P. Dodeller, pełnomocnicy); Union des producteurs de cinéma (UPC) (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat É. Lauvaux); C More Entertainment AB (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci L. Johansson i A. Acevedo) i European Film Agency Directors – EFADs (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat O. Sasserath)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC) (Bruksela) (przedstawiciel: adwokat A. Fratini)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2012) 9635 z dnia 26 lipca 2016 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.40023 – Transgraniczny dostęp do telewizji kodowanej), która nadaje moc wiążącą zobowiązaniom zaproponowanym przez Paramount Pictures International Ltd i Viacom Inc. w ramach umów licencyjnych dotyczących treści audiowizualnych zawartych ze Sky UK Ltd oraz Sky plc.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Groupe Canal+ SA pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską, z wyjątkiem kosztów dotyczących interwencji Republiki Francuskiej, European Film Agency Directors – EFADs, Union des producteurs de cinéma (UPC) i C More Entertainment AB oraz Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC).

3) Republika Francuska, EFADs, UPC i C More Entertainment pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję w związku z ich interwencjami.

(1) Dz.U. C 38 z 6.2.2017.
—

Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 2 lutego 2016 r. i z dnia 19 kwietnia 2016 r. oddalającej wniosek MS o udzielenie dostępu do dotyczących go dokumentów i z dnia 16 czerwca 2016 r. oddalającej jego wniosek o przekazanie mu dotyczących go danych osobowych zawartych w dokumentach, których dotyczył ten wniosek o udzielenie dostępu i, po drugie, przedstawione na podstawie art. 268 TFUE żądanie zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez MS z powodu tej odmowy udzielenia dostępu do dokumentów i przekazania danych osobowych.
C 44/27

Wyrok Sądu z dnia 5 grudnia 2018 r. – Falcon Technologies International / Komisja

(Sprawa T-875/16) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Sprawozdanie z oceny jednostki notyfikowanej w rozumieniu przepisów dotyczących deklaracji zgodności WE wyrobów medycznych - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych - Obowiązek przeprowadzenia konkretnego i indywidualnego badania - Nadrzędny interes publiczny - Częściowa odmowa dostępu)

(2019/C 44/34)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Falcon Technologies International LLC (Ras Al Khaimah, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciele: R. Sciaudone i G. Arpea, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz i D. Nardi, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2016) 6722 final z dnia 14 października 2016 r. odmawiającej przyznania skarżącej dostępu do dokumentu DG (Santé) 2015-7552.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2016) 6722 z dnia 14 października 2016 r. w zakresie, w jakim odmówiono w niej częściowego dostępu do dokumentu DG (Santé) 2015-7552.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Falcon Technologies International LLC.

(1) Dz.U. C 46 z 13.2.2017.