Keywords

Summary



Keywords

Zbliżanie ustawodawstw – Klasyfikacja, pakowanie, i etykietowanie substancji niebezpiecznych – Dyrektywa 67/548 – Dostosowanie do postępu technicznego – Klasyfikacja niektórych związków niklu jako substancji niebezpiecznych

(art. 253 WE; rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: nr 1907/2006; nr 1272/2008; rozporządzenie Komisji nr 790/2009; dyrektywa Rady 67/548; dyrektywy Komisji: 2008/58; 2009/2)

Summary

W tym złożonym i mającym co do zasady rozwojowy charakter kontekście technicznym i prawnym dyrektywa 67/548 w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych, pozostawia w istocie Komisji duży zakres swobodnego uznania w odniesieniu do środków, jakie należy zastosować w celu dostosowania załączników tej dyrektywy do postępu technicznego. W przypadku gdy władze Unii dysponują szerokim zakresem swobodnego uznania dotyczącego w szczególności oceny, w celu określenia rodzaju i zakresu stosowania przyjmowanych przez nie środków, złożonych okoliczności faktycznych o charakterze naukowym i technicznym, kontrola sądu Unii musi ograniczać się do zbadania, czy skorzystanie z takiego uprawnienia nie jest dotknięte oczywistym błędem, nie stanowi nadużycia władzy lub też czy instytucje te w sposób oczywisty nie przekroczyły granic przysługującego im swobodnego uznania. W tym kontekście sąd Unii nie może zastępować swą oceną okoliczności faktycznych o charakterze naukowym i technicznym oceny przeprowadzonej przez instytucje Unii, które są jedynymi organami, którym traktat WE powierzył to zadanie.

Biorąc jednak pod uwagę zakres owej kontroli i biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte podczas długiego procesu konsultacyjnego w okresie obejmującym lata 2000–2008, szereg wydanych szereg ekspertyz i badań przeprowadzonych aby dokonać ostatnich dostosowań dyrektywy 67/548, w trakcie przyjmowania dyrektyw 2008/58 i 2009/2 stanowiących odpowiednio trzydzieste i trzydzieste pierwsze dostosowanie do postępu technicznego dyrektywę 67/548, Komisja w sposób oczywisty nie przekroczyła granic przysługujących jej uprawnień dyskrecjonalnych przyjmując decyzje klasyfikujące niektóre związki niklu, jako substancje w znacznym stopniu niebezpieczne, opierając się na opinii ekspertów, którzy, oceniając swoiste właściwości omawianych związków niklu, wykorzystali w szczególności metodę podejścia przekrojowego. Komisja w sposób oczywisty także nie przekroczyła granic przysługujących jej uprawnień dyskrecjonalnych uznając, iż z uwagi na aktualny stan wiedzy dokonany postęp techniczny był wystarczający, aby uzasadnić dostosowanie dyrektywy 67/548. Artykuł 28 dyrektywy 67/548 mógł zatem zgodnie z prawem stanowić podstawę wydania wspomnianych dyrektyw 2008/58 i 2009/2.

Ważności klasyfikacji owych substancji przeprowadzonej na podstawie oceny zagrożeń związanych z ich swoistymi właściwościami nie podważa również okoliczność, iż do obchodzenia się z niektórymi węglanami niklu oraz ich użycia dochodziło jedynie w warunkach laboratoryjnych. W tym względzie, choć ani w dyrektywie 67/548, ani w rozporządzeniu 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, ani w rozporządzeniu REACH „normalne obchodzenie się i użycie” nie zostały zdefiniowane, pojęcie to obejmuje wszystkie rodzaje obchodzenia się i używania, do których może dojść w normalnych okolicznościach, co pociąga za sobą między innymi konieczność uwzględnienia realistycznych i przewidywalnych wypadków.

Ponadto dyrektywa 2008/58 nie jest dotknięta brakiem uzasadnienia z naruszeniem art. 253 WE., ponieważ po pierwsze jest aktem o charakterze ogólnym, który stanowi część złożonego i podlegającego ciągłym zmianom kontekstu technicznego i prawnego, co sprawia, iż szczegółowe i zindywidualizowane uzasadnienie dokonywanych klasyfikacji jest utrudnione, efektem czego zawarte w tej dyrektywie uzasadnienie jest, jeśli się weźmie pod uwagę charakter tego aktu, wystarczające oraz po drugie ponieważ przedstawiciele danego przemysłu zostali włączeni w proces przygotowawczy tej dyrektywy zaś rozumowanie naukowe i dane, które uzasadniły sporne klasyfikacje, znajdowały się w szeregu dokumentów i sprawozdań ze spotkań ekspertów, które zostały podane do publicznej wiadomości jeszcze przed wydaniem omawianej dyrektywy.

Co się tyczy przyjmowaniu znajdujących się w tabeli 3.1 w załączniku VI części 3 rozporządzenia nr 1272/2008 spornych klasyfikacji Komisja nie popełniła błędu, używając znajdującej się załączniku VII do owego rozporządzenia tabeli konwersji, zamiast wziąć pod uwagę kryteria określone w załączniku I do tego rozporządzenia. W istocie, ponowne przeprowadzenie procedury oceniającej nie było konieczne ze względu na to, że rozporządzenie nr 790/2009 dostosowującego do postępu naukowo-technicznego rozporządzenie nr 1272/2008 włącza do rozporządzenia nr 1272/2008 jedynie klasyfikacje takie same jak te, które zostały już ustalone w ramach złożonej procedury oceniającej mającej zastosowanie w ramach dyrektywy 67/548.

W konsekwencji nie ma jakiegokolwiek elementu, który byłby w stanie wpłynąć z jednej strony dyrektyw 2008/58 i 2009/2 oraz z drugiej strony rozporządzenia nr 790/2009 w zakresie, w jakim dokonano w owych dyrektywach i rozporządzeniu klasyfikacji jako rakotwórczych dla człowieka kategorii 1, mutagennych kategorii 3 i działających szkodliwie na rozrodczość kategorii 2 związków niklu takich jak substancje takie jak niektóre węglany niklu, wodorotlenki niklu oraz inne pogrupowane związki niklu.

(por. pkt 59, 60, 77, 79, 82, 83, 92–95, 102–105, 115, 117, 120; sentencja)