ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
C 237/45

Wyrok Sądu z dnia 6 kwietnia 2022 r. – Mead Johnson Nutrition (Asia Pacific) I in./Komisja

(Sprawa T-508/19) (1)

(Pomoc państwa - Wdrożony przez rząd Gibraltaru system pomocy dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych - Zwolnienie podatkowe dotyczące dochodów z tytułu odsetek i opłat licencyjnych - Interpretacje indywidualne prawa podatkowego na rzecz przedsiębiorstw wielonarodowych - Decyzja Komisji uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Selektywna korzyść - Prawo do przedstawienia uwag)

(2022/C 237/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mead Johnson Nutrition (Asia Pacific) Pte Ltd (Singapur, Singapur), MJN Global Holdings BV (Amsterdam, Niderlandy), Mead Johnson BV (Nijmegen, Niderlandy), Mead Johnson Nutrition Co., (Chicago, Illinois, USA) (przedstawiciele: C. Quigley, barrister, M. Whitehouse i P. Halford, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, B. Stromsky i P. Němečková, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji (UE) 2019/700 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.34914 (2013/C) wdrożonej przez Zjednoczone Królestwo na rzecz systemu poboru podatku dochodowego od osób prawnych w Gibraltarze (Dz.U. 2019, L 119, s. 151

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Komisji (UE) 2019/700 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.34914 (2013/C) wdrożonej przez Zjednoczone Królestwo na rzecz systemu poboru podatku dochodowego od osób prawnych w Gibraltarze w zakresie, w jakim w jej art. 2 Komisja stwierdziła, że przyznana przez rząd Gibraltaru indywidualna pomoc w postaci utrzymania w mocy po dniu 31 grudnia 2013 r. interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wydanej dla spółki MJN Holdings (Gibraltar) Ltd jest niezgodna z prawem i z rynkiem wewnętrznym, oraz w zakresie, w jakim w jej art. 5 ust. 1 i 2 instytucja ta nakazała odzyskanie tej pomocy.

2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3) Mead Johnson Nutrition (Asia Pacific) Pte Ltd, MJN Global Holdings BV, Mead Johnson BV, Mead Johnson Nutrition Co. i Komisja pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 295 z 2.9.2019
C 237/46

Wyrok Sądu z dnia 6 kwietnia 2022 r. – FC/ AUEA

(Sprawa T-634/19) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Postępowanie poprzedzające postępowanie dyscyplinarne - Zawieszenie, wstrzymanie wypłaty wynagrodzenia oraz zakaz wstępu do pomieszczeń AUEA i korzystania z jej narzędzi - Raport OLAF - Zasada dobrej administracji - Prawo do bycia wysłuchanym - Zasada bezstronności - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Odpowiedzialność - Ścisły związek z żądaniami stwierdzenia nieważności)

(2022/C 237/57)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: FC (przedstawiciele: V. Christianos, A. Skoulikis i M.-C. Vlachoy, avocats)

Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu (przedstawiciele: P. Eyckmans i M. Stamatopoulou, pełnomocnicy, których wspierali A. Guillerme i T. Bontinck, avocats)

Przedmiot

W skardze wniesionej na podstawie art. 270 TFUE skarżąca żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu (AUEA) z dnia [poufne] r., na mocy której zawieszono ją w pełnieniu obowiązków, oraz decyzji z dnia [poufne] r., na mocy której oddalono jej zażalenie z dnia [poufne] r., a po drugie, naprawienia szkody, jaką w swej ocenie poniosła w wyniku tych decyzji.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) FC zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 399 z 25.11.2019.
1)

Stwierdza się bezskuteczność wypowiedzenia przez Agencję Wykonawczą ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw umowy o udzielenie dotacji dotyczącej projektu „Spersonalizowanych żył pochodzących z inżynierii tkankowej jako pierwszego leczenia dla pacjentów z przewlekłą niewydolnością żylną-P-TEV” (Personalized Tissue Engineered Veins as the first Cure for Patients with Chronic Venous Insufficiency-P-TEV), oznaczonej numerem referencyjnym 778620.
C 171/26

Wyrok Sądu z dnia 23 lutego 2022 r. – Govern d’Andorra / EUIPO (Andorra)

(Sprawa T-806/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Andorra - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2022/C 171/32)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Govern d’Andorra (Andora, Andora) (przedstawiciel: adwokat P. González-Bueno Catalán de Ocón)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i A. Crawcour, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 sierpnia 2019 r. (sprawa R 737/208–2), dotyczącą zgłoszenia do rejestracji oznaczenia graficznego Andorra jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Govern d’Andorra zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 27 z 27.1.2020.
Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Ferriere Nord/Komisja

(Sprawa T-667/19) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek prętów zbrojeniowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 65 EWWiS, po wygaśnięciu traktatu EWWiS, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Ustalanie cen - Ograniczanie i kontrolowanie produkcji i sprzedaży - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji - Przeprowadzenie nowego przesłuchania w obecności przedstawicieli organów ochrony konkurencji państw członkowskich - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji - Rozsądny termin - Obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Zasada non bis in idem - Zarzut niezgodności z prawem - Dowód uczestnictwa w kartelu - Okoliczności obciążające - Powrót do naruszenia - Okoliczności łagodzące - Równość traktowania - Nieograniczone prawo orzekania)

(2022/C 482/22)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Ferriere Nord SpA (Osoppo, Włochy) (przedstawiciele: W. Viscardini, G. Donà i B. Comparini, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi, G. Conte i C. Sjödin, pełnomocnicy, których wspierał M. Moretto, adwokat)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: O. Segnana i E. Ambrosini, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie przede wszystkim stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 4969 final z dnia 4 lipca 2019 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 65 EWWiS (AT.37956 – Pręty zbrojeniowe do betonu) a także, tytułem ewentualnym, zmniejszenia kwoty grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Ferriere Nord SpA zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C C 399 z 25.11.2019
Wyrok Sądu z dnia 9 listopada 2022 r. – Feralpi/Komisja

(Sprawa T-657/19) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek prętów zbrojeniowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 65 EWWiS, po wygaśnięciu traktatu EWWiS, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Ustalanie cen - Ograniczanie i kontrolowanie produkcji i sprzedaży - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji - Przeprowadzenie nowego przesłuchania w obecności przedstawicieli organów ochrony konkurencji państw członkowskich - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji - Rozsądny termin - Obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Zasada non bis in idem - Zarzut niezgodności z prawem - Jednolite, złożone i ciągłe naruszenie - Dowód uczestnictwa w kartelu - Otwarte zdystansowanie się - Nieograniczone prawo orzekania)

(2022/C 482/21)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Feralpi Holding SpA (Brescia, Włochy) (przedstawiciele: G. Roberti i I. Perego, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi, G. Conte i C. Sjödin, pełnomocnicy, których wspierał P. Manzini, adwokat)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 4969 final z dnia 4 lipca 2019 r. dotyczącej naruszenia art. 65 EWWiS (AT.37956 – Pręty zbrojeniowe do betonu) lub uchylenia grzywny nałożonej na skarżącą czy też zmniejszenia jej kwoty.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Feralpi Holding SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 399 z dnia 25.11.2019.
Wyrok Sądu z dnia 7 września 2022 r. – Set/Komisja

(Sprawa T-794/19) (1)

(Pomoc państwa - Włoski rynek energii elektrycznej - Mechanizm zdolności produkcyjnej - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Dostępność zdolności produkcyjnej potrzebnej do wytwarzania energii elektrycznej - Modyfikacja mechanizmu wynagradzania - Poważne trudności - Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron - Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014 – 2020)

(2022/C 418/19)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Set SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci N. Aicardi, T. Ferrario i M. Vasari)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouchagiar i D. Recchia, pełnomocnicy)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, którego wspierali G. Aiello, P. Garofoli i A. Giordano, avvocati dello Stato), EP Produzione SpA (Rzym) (przedstawiciele: adwokaci D. Gullo i M. Bozzo), A2A SpA (Brescia, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Gullo i M. Bozzo), Edison SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Luciani, G. Roberti, A. Travi, R. Villata oraz I. Perego), Enel Produzione SpA (Rzym) (przedstawiciele: adwokaci V. Cannizzaro, S. Ventura i L. Caroli), Elettricità Futura – Unione delle imprese elettriche italiane (Rzym) i Utilitalia (Rzym) (przedstawiciele: adwokat M. Merola), Terna – Rete elettrica nazionale SpA (Rzym) (przedstawiciele: adwokaci A. Catricalà, D. Lipani, F. Sbrana, C. Cazzato, F. Baglivo i M. Pirozzi), Alperia Trading Srl (Bolzano, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Merola, L. Perfetti i A. Rosi)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2019) 4509 final z dnia 14 czerwca 2019 r. dotyczącej pomocy państwa SA.53821 (2019/N) – Włochy, modyfikacja włoskiego rynku zdolności produkcyjnej, w której postanowiła ona nie wnosić zastrzeżeń wobec zmienionego programu pomocy dotyczącego wspomnianego rynku zdolności produkcyjnej, ze względu na to, że wspomniany program jest zgodny z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, i zatwierdzić go do dnia 31 grudnia 2028 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Set SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Republika Włoska pokrywa własne koszty.

4) EP Produzione SpA, A2A SpA, Edison SpA, Alperia Trading Srl, Elettricità Futura – Unione delle imprese elettriche italiane, Terna – Rete elettrica nazionale SpA i Enel Produzione SpA pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 10 z 13.1.2020.
Wyrok Sądu z dnia 7 września 2022 r. – Tirreno Power/Komisja

(Sprawa T-793/19) (1)

(Pomoc państwa - Włoski rynek energii elektrycznej - Mechanizm zdolności produkcyjnej - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Dostępność zdolności produkcyjnej potrzebnej do wytwarzania energii elektrycznej - Modyfikacja mechanizmu wynagradzania - Poważne trudności - Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron - Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014 – 2020)

(2022/C 418/18)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Tirreno Power (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Clarizia, T. Ferrario, M. Vasari, P. Ziotti i M. Pagliarulo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouchagiar i D. Recchia, pełnomocnicy)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, którego wspierali G. Aiello, P. Garofoli i A. Giordano, avvocati dello Stato), EP Produzione SpA (Rzym) (przedstawiciele: adwokaci D. Gullo i M. Bozzo), A2A SpA (Brescia, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Gullo i M. Bozzo), Edison SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Luciani, G. Roberti, A. Travi, R. Villata oraz I. Perego), Enel Produzione SpA (Rzym) (przedstawiciele: adwokaci V. Cannizzaro, S. Ventura i L. Caroli), Elettricità Futura – Unione delle imprese elettriche italiane (Rzym) i Utilitalia (Rzym) (przedstawiciele: adwokat M. Merola), Terna – Rete elettrica nazionale SpA (Rzym) (przedstawiciele: adwokaci A. Catricalà, D. Lipani, F. Sbrana, C. Cazzato, F. Baglivo i M. Pirozzi), Alperia Trading Srl (Bolzano, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Merola, L. Perfetti i A. Rosi)

Przedmiot

W skardze opartej na art. 263 TFUE strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2019) 4509 final z dnia 14 czerwca 2019 r. dotyczącej pomocy państwa SA.53821 (2019/N) – Włochy, modyfikacja włoskiego rynku zdolności produkcyjnej, w której postanowiła ona nie wnosić zastrzeżeń wobec zmienionego programu pomocy dotyczącego wspomnianego rynku zdolności produkcyjnej, ze względu na to, że wspomniany program jest zgodny z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, i zatwierdzić go do dnia 31 grudnia 2028 r.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Tirreno Power SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

3) Republika Włoska pokrywa własne koszty.

4) EP Produzione SpA, A2A SpA, Edison SpA, Alperia Trading Srl, Elettricità Futura – Unione delle imprese elettriche italiane, Terna – Rete elettrica nazionale SpA i Enel Produzione SpA pokrywają własne koszty.

(1) Dz.U. C 10 z 13.1.2020.
Wyrok Sądu z dnia 10 lutego 2021 r. – Biochange Group / EUIPO – mysuperbrand (medical beauty research)

(Sprawa T-98/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy medical beauty research - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001] - Badanie stanu faktycznego - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)

(2021/C 110/31)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Biochange Group GmbH (przedstawiciel: adwokat C. König)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D.Walicka, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: mysuperbrand GmbH, dawniej Laubender GmbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Woller)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 listopada 2019 r. (sprawa R 114/2019-2), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Laubender a Biochange Group.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 8 listopada 2019 r. (sprawa R 114/2019-2) w części dotyczącej „żywności dla niemowląt”, należącej do klasy 5 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.

2) W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

3) Biochange Group GmbH, l’EUIPO i mysuperbrand GmbH pokrywają swoje własne koszty.

(1) Dz.U. C 114 z 6.4.2020.
C 98/27

Wyrok Sądu z dnia 3 lutego 2021 r. – Klymenko / Rada

(Sprawa T-258/20) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Spoczywający na Radzie obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2021/C 98/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Oleksandr Viktorovych Klymenko (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: adwokat M. Phelippeau)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro i P. Mahnič, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2020/373 z dnia 5 marca 2020 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2020, L 71, s. 10) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/370 z dnia 5 marca 2020 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2020, L 71, s. 1) w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko skarżącego pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2020/373 z dnia 5 marca 2020 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/370 z dnia 5 marca 2020 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Oleksandra Viktorovycha Klymenki pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające.

2) Utrzymuje się w mocy skutki art. 1 decyzji 2020/373 wobec O. Klymenki do dnia upływu terminu na wniesienie odwołania, o którym mowa w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub, jeśli odwołanie zostanie w tym terminie wniesione, do dnia jego oddalenia.

3) Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 222 z 6.7.2020.
C 72/25

Wyrok Sądu z dnia 20 stycznia 2021 r. – Oatly / EUIPO (IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS)

(Sprawa T-253/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2021/C 72/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Oatly AB (Malmö, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat M. Johansson)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruzek, pełnomocnicy).

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 lutego 2020 r. (sprawa R 2446/2019-5), dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

1) Stwierdza się nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 7 lutego 2020 r. (sprawa R 2446/2019-5), dotyczącej zgłoszenia oznaczenia słownego IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS jako unijnego znaku towarowego.

2) EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Oatly AB.

(1) Dz.U. C 215 z 29.6.2020.
Wyrok Sądu z dnia 2 grudnia 2020 r. – Forex Bank / EUIPO – Coino UK (FOREX)

(Sprawa T-26/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy FOREX - Częściowe unieważnienie prawa do znaku - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2021/C 28/70)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Forex Bank AB (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat A. Jute)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Coino UK Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 października 2019 r. (sprawa R 2460/2018-2), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Coino UK a Forex Bank.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Forex Bank AB zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 68 z 2.3.2020.
C 242/33

Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – West End Drinks / EUIPO – Pernod Ricard (The King of SOHO)

(Sprawa T-31/20) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego The King of SOHO - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy SOHO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2021/C 242/44)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: West End Drinks Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Hawkes, solicitor, C. Hall, barrister, oraz adwokat B. Niemann Fadani)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: V. Ruzek, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Pernod Ricard (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 października 2019 r. (sprawa R 1543/2018-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Pernod Ricard a West End Drinks.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Skarga wzajemna zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

3) Tytułem skargi głównej, West End Drinks Ltd zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi w związku z niniejszym postępowaniem przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Pernod Ricard.

4) Tytułem skargi wzajemnej, Pernod Ricard pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez EUIPO, zaś West End Drinks pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 87 z 16.3.2020.
1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 27 listopada 2019 r. (sprawa R 404/2019-1) w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie Puma SE dotyczące zgłoszenia do rejestracji oznaczenia słownego PUMA-System jako unijnego znaku towarowego dla towarów i usług z klas 7, 9, 16 i 42 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, odpowiadających dla każdej z tych klas następującemu opisowi: — klasa 7: „śrubokręty elektryczne”; — klasa 9: „sprzęt komputerowy”, „komputery”, „sprzęt do przetwarzania danych i komputery”, „peryferia komputerowe”, „sprzęt peryferyjny do komputerów”, „magnetyczne i optyczne nośniki danych”, „drukarki komputerowe”, „detektory ciepła” i „mierniki panelowe”; — klasa 16: „katalogi dotyczące oprogramowania komputerowego”, „podręczniki do obsługi oprogramowania komputerowego”, „podręczniki instruktażowe”, „podręczniki instruktarzowe dla komputerów, telefonów komórkowych i urządzeń typu Hand-Held” i „książki; — klasa 42: „aktualizacja i konserwacja oprogramowania i programów komputerowych”, „konfiguracja sprzętu komputerowego za pomocą oprogramowania”, „konfiguracja sieci komputerowych za pomocą oprogramowania”, „konfiguracja oprogramowania komputerowego”, „usługi doradcze w zakresie sprzętu komputerowego i oprogramowania komputerowego” i „usługi wsparcia technicznego w zakresie oprogramowania komputerowego”.