14

Przepisy wykonawcze do art. 3 rozporządzenia nr 857/84 zawiera art. 11 zarządzenia z dnia 18 kwietnia 1984 r., określający zasady przyznawania specjalnych ilości referencyjnych. W brzmieniu obowiązującym w okresie właściwym dla okoliczności faktycznych sprawy przed sądem krajowym przepis ten stanowił: „1. Osobie, która podjęła zobowiązanie inwestycyjne po dniu 1 września 1981 r., ale przed dniem 1 marca 1984 r. przysługuje na podstawie tego artykułu prawo do ilości specjalnej, która różni się od ilości, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub odpowiednio w art. 5 ust. 2. Prawo to przysługuje również, jeżeli inna osoba, której przysługują prawa rzeczowe na danym gruncie, podjęła te zobowiązania. 2. Za »zobowiązania inwestycyjne« w rozumieniu ust. 1 uważa się zobowiązania dokonania inwestycji lub zobowiązania podjęte w ramach zarządzenia w sprawie rozwojowych gospodarstw rolnych (Besluit landbouwbedrijven met ontwikkelingsmogelijkheden, Stcrt 1974, 83 i 89) mające na celu realizację zatwierdzonego planu rozwoju: a) albo w wysokości co najmniej 50000 [NLG] przeznaczonej na zastąpienie części istniejących stanowisk lub powiększenie ich liczby o co najmniej 20% przy minimum pięciu stanowiskach zastąpionych lub dodanych i liczbie całkowitej stanowisk nie przekraczającej 60; b) albo w wysokości co najmniej 100000 [NLG] przeznaczonej na zastąpienie części istniejących stanowisk lub powiększenie ich liczby o co najmniej 25% przy liczbie całkowitej stanowisk przekraczającej 60. Za »zobowiązania inwestycyjne« uważa się również zobowiązania podjęte w wysokości co najmniej 90% kwot wymienionych w lit. a) lub b), o ile zainteresowany może wykazać, że wykonał prace osobiście o wartości równej co najmniej różnicy pomiędzy kwotą wymienioną w lit. a) lub b) a kwotą, na którą zostały podjęte zobowiązania. 3. Za stanowiska w rozumieniu ust. 2 uważa się stanowiska przystosowane dla krów mlecznych lub krów cielnych oraz związane z nimi bezpośrednio urządzenia, o ile zostały one faktycznie wprowadzone do użytku po dniu 1 stycznia 1982 r. 4. Ilość specjalna, o której mowa w ust. 1, odpowiada ilości, którą zainteresowany dostarczył w gospodarstwie, w którym inwestycje zostały zrealizowane, w ciągu okresu dostaw wynoszącego 52 tygodnie odpowiadającego praktycznie rokowi kalendarzowemu poprzedzającemu podjęcie zobowiązań określonych w ust. 1, z dodaniem ilości kilogramów, dla której prawo zostało uznane i którą oblicza się w sposób następujący: liczba ogółem stanowisk dodatkowych lub całkowita liczba nowych stanowisk minus liczba krów mlecznych lub cielnych występujących w gospodarstwie w roku poprzedzającym podjęcie zobowiązania, o ile liczba ta jest wyższa od liczby stanowisk dostępnych przed powiększeniem minus 20% tego powiększenia, pomnożona przez 5500, a całość pomniejszona o 8,65%, przy czym: a) jeżeli faktyczne wprowadzenie do użytku w rozumieniu ust. 3 miało miejsce w 1983 r., uwzględnia się dwie trzecie ilości obliczonej według powyższej metody, bez uszczerbku dla art. 5 ust. 1 lub 2; b) jeżeli faktyczne wprowadzenie do użytku w rozumieniu ust. 3 miało miejsce przed dniem 1 kwietnia 1985 r., uwzględnia się połowę tej ilości, bez uszczerbku dla art. 5 ust. 1 lub 2; c) jeżeli faktyczne wprowadzenie do użytku w rozumieniu ust. 3 miało miejsce po dniu 31 marca 1985 r., ale przed 1 stycznia 1986 r., zastosowanie znajduje jedynie art. 5 ust. 1 lub 2. Jeżeli faktyczne wprowadzenie do użytku w rozumieniu ust. 3 miało miejsce po 1985 r., nie można przyznać prawa do ilości specjalnej na podstawie przepisów niniejszego artykułu. W odniesieniu do producentów, którzy w roku poprzedzającym podjęcie zobowiązań nie dokonali żadnych dostaw lub sprzedaży bezpośredniej ma zastosowanie metoda z czynnikiem 10% zamiast 20%. […]”.