ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Postanowienie Sądu (szósta izba) z dnia 19 lipca 2017 r. – De Masi / Komisja

(sprawa T‑423/16)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące prac ustanowionej przez Radę grupy ds. kodeksu postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) – Odpowiedź na wstępne wnioski po znalezieniu właściwego rozwiązania – Brak decyzji potwierdzającej – Niedopuszczalność

1. Skarga o stwierdzenie nieważności–Akty podlegające zaskarżeniu–Pojęcie–Akty wywołujące wiążące skutki prawne–Akty przygotowawcze–Wyłączenie–Wstępne zajęcie stanowiska w ramach procedury dotyczącej dostępu do dokumentów Komisji–Akt przygotowawczy (art. 263 TFUE; rozporządzenie nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 6–8; decyzja Komisji 2001/937, załącznik, art. 2–4) (zob. pkt 28–31)

2. Instytucje Unii Europejskiej–Prawo publicznego dostępu do dokumentów–Rozporządzenie nr 1049/2001–Ciążący na instytucji obowiązek udzielenia wsparcia w przypadku niewystarczająco sprecyzowanego wniosku (rozporządzenie nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 6 ust. 2) (zob. pkt 32)

3. Instytucje Unii Europejskiej–Prawo publicznego dostępu do dokumentów–Rozporządzenie nr 1049/2001–Wniosek dotyczący bardzo dużej ilości dokumentów–Prawo instytucji do przedłużenia terminu na wydanie decyzji–Wyjątkowy charakter–Przysługująca instytucji możliwość porozumienia się z osobą wnioskującą o dostęp w celu znalezienia właściwego rozwiązania (rozporządzenie nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 6 ust. 3, art. 7, 8) (zob. pkt 33)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji zawartych podobno, po pierwsze, w piśmie z dnia 20 maja 2016 r. i, po drugie, w piśmie z dnia 13 lipca 2016 r., w których Komisja udzieliła odpowiedzi na złożone przez skarżącego na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43) wnioski o dostęp do dokumentów dotyczących utworzonej przez Radę grupy ds. kodeksu postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej).

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.
Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 13 czerwca 2017 r. – Uniwersytet Wrocławski / REA

(sprawa T‑137/16)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Brak reprezentowania przez adwokata lub radcę prawnego – Oczywista niedopuszczalność

1. Postępowanie sądowe–Skarga wszczynająca postępowanie–Wymogi formalne–Wymogi w stosunku do osoby podpisującej–Status osoby trzeciej, a status stron–Wykładnia autonomiczna (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 19 akapity trzeci, czwarty; regulamin postępowania przed Sądem, art. 51 §§ 2, 3) (zob. pkt 14–17)

2. Postępowanie sądowe–Skarga wszczynająca postępowanie–Wymogi formalne–Wymogi w stosunku do osoby podpisującej–Status osoby trzeciej, a status stron–Spółka reprezentowana przez radców prawnych pozostających z nią w stosunku pracy–Niespełnienie wymogu niezależności (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 19 akapity trzeci, czwarty; regulamin postępowania przed Sądem, art. 51 § 1) (zob. pkt 18–21)

Przedmiot

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji REA, działającej na podstawie umocowania Komisji Europejskiej, o wypowiedzeniu umowy w sprawie grantu Cossar (nr 252908) i o zobowiązaniu strony skarżącej do zwrotu kwot 36508,37 EUR, 58031,38 EUR i 6286,68 EUR oraz do zapłaty kary umownej w kwocie 5803,14 EUR, a po drugie, żądanie dokonania przez REA zwrotu odpowiednich kwot wraz z należnymi odsetkami, liczonymi od dnia dokonania każdej z płatności do dnia zapłaty.

Sentencja

1) Skarga w sprawie T‑137/16 zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.
3.

Instytucje Unii Europejskiej–Prawo publicznego dostępu do dokumentów–Rozporządzenie nr 1049/2001–Wyjątki od prawa dostępu do dokumentów–Obowiązek udzielenia częściowego dostępu do danych nieobjętych wyjątkami–Zastosowanie do dokumentów należących do kategorii objętej zakresem ogólnego domniemania odmowy dostępu–Wyłączenie (rozporządzenie nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 4 ust. 6) (zob. pkt 29)
Postanowienie Sądu (pierwsza izba) z dnia 10 lutego 2017 r. – Acerga / Rada

(sprawa T‑153/16)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Rybołówstwo – Ochrona zasobów rybołówstwa – Uprawnienia do połowów niektórych stad ryb i grup stad ryb w wodach Unii oraz dla unijnych statków rybackich w niektórych wodach nienależących do Unii – Stowarzyszenie – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt wymagający przyjęcia środków wykonawczych – Niedopuszczalność

1. Skarga o stwierdzenie nieważności–Osoby fizyczne lub prawne–Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie–Rozporządzenie ustalające uprawnienia do połowów niektórych stad ryb i grup stad ryb w wodach Unii oraz dla unijnych statków rybackich w niektórych wodach nienależących do Unii–Skarga stowarzyszenia armatorów reprezentującego statki rybackie–Dopuszczalność–Przesłanki (rozporządzenie Rady nr 2016/72) (zob. pkt 15)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności–Osoby fizyczne lub prawne–Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie–Indywidualne oddziaływanie–Kryteria–Rozporządzenie ustalające uprawnienia do połowów niektórych stad ryb i grup stad ryb w wodach Unii oraz dla unijnych statków rybackich w niektórych wodach nienależących do Unii–Skarga stowarzyszenia armatorów reprezentującego statki rybackie–Brak indywidualnego oddziaływania na reprezentowane przedsiębiorstwa–Niedopuszczalność (art. 263 akapit czwarty TFUE; rozporządzenie Rady nr 2016/72) (zob. pkt 21–30)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności–Osoby fizyczne lub prawne–Pojęcie aktu regulacyjnego w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE–Każdy akt o charakterze generalnym, z wyjątkiem aktów ustawodawczych–Rozporządzenie ustalające uprawnienia do połowów niektórych stad ryb i grup stad ryb w wodach Unii oraz dla unijnych statków rybackich w niektórych wodach nienależących do Unii–Włączenie–Akt wymagający przyjęcia środków wykonawczych w rozumieniu tego postanowienia traktatu (art. 263 akapit czwarty TFUE; rozporządzenie Rady nr 2016/72) (zob. pkt 31–46)

Przedmiot

Żądanie wniesione na podstawie art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2016/72 z dnia 22 stycznia 2016 r. ustalającego uprawnienia do połowów na 2016 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/104 (Dz.U. 2016, L 22, s. 1).

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2) Postępowanie w sprawie wniosku Komisji Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.
2.

Urzędnicy–Pozaumowna odpowiedzialność instytucji–Przesłanki–Szkoda–Podnoszenie szkody majątkowej poniesionej w związku z odmową awansu w następstwie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w sprawie sprawozdania z oceny–Niepewność co do wystąpienia szkody z uwagi na brak prawa do awansu (regulamin pracowniczy, art. 45) (zob. pkt 19, 20, 24)
Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 30 maja 2017 r. – Enrico Colombo i Giacomo Corinti / Komisja

(sprawa T-690/16 R)

Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Zamówienia publiczne – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru

1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego–Zawieszenie wykonania–Środki tymczasowe–Przesłanki zastosowania–„Fumus boni iuris”–Pilny charakter–Poważna i nieodwracalna szkoda–Charakter kumulatywny–Kolejność badania i sposób weryfikacji–Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych–Wyważenie wszystkich spornych interesów (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE ; regulamin postepowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 21-24)

2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego–Zawieszenie wykonania–Środki tymczasowe–Przesłanki zastosowania–Pilny charakter–Poważna i nieodwracalna szkoda–Ciężar dowodu (art. 278 TFUE, 279 TFUE) (zob. pkt 27, 28)

3. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego–Zawieszenie wykonania–Przesłanki zastosowania–Pilny charakter–Ocena w sporze dotyczącym zamówień publicznych–Poważna szkoda–Charakter wystarczający w przypadku szczególnie poważnego „fumus boni iuris” w związku z oczywistą i poważną niezgodnością z prawem–Przesłanka–Złożenie wniosku w przedmiocie środka tymczasowego w okresie zawieszenia przed zawarciem umowy z oferentem (art. 278 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47; rozporządzenie Komisji nr 1268/2012, art. 171 ust.1) (zob. pkt 30, 31, 35-37)

4. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego–Przesłanki dopuszczalności–Skarga–Wymogi formalne–Przedstawienie zarzutów uprawdopodabniających konieczność zastosowania żądanych środków–Zarzuty prawne niepodniesione w skardze–Ogólne odesłanie do innych pism–Niedopuszczalność (art. 278 TFUE, 279 TFUE ; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 5) (zob. pkt 43, 44)

5. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego–Zawieszenie wykonania–Środki tymczasowe–Przesłanki zastosowania–Pilny charakter–Poważna i nieodwracalna szkoda–Szkoda finansowa–Utrata szansy wynikająca z wykluczenia oferenta z procedury przetargowej–Szkoda, którą można naprawić w całości w ramach postępowania głównego lub w drodze skargi o odszkodowanie–Brak nieodwracalnego charakteru (art. 268 TFUE, 278 TFUE, 279 TFUE, 340 TFUE ; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 48, 50, 55)

Przedmiot

Wniosek złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE, zmierzający do zarządzenia środków tymczasowych dotyczących z jednej strony zawieszenia wykonania aktów Komisji skutkujących odrzuceniem oferty złożonej przez stronę skarżącą w odpowiedzi na ogłoszenie o zamówieniu JRC/IPR/2016/C.4/0002/OC oraz z drugiej strony, co do zasady, zawieszenia wykonania umowy zawartej pomiędzy Komisją a oferentem, któremu udzielono zamówienia.

Sentencja

1) Postępowanie w przedmiocie wniosku o zastosowanie środka tymczasowego zostaje umorzone w zakresie w jakim dotyczy ono Carmet Sas di Fietta Graziella & C.

2) W pozostałym zakresie wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.
Postanowienie Sądu (pierwsza izba) z dnia 15 maja 2017 r. –

Dominator International / EUIPO (DREAMLINE)

(sprawa T‑285/16)

Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy DREAMLINE – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna – Artykuł 126 regulaminu postępowania

1. Postępowanie sądowe–Pismo wszczynające postępowanie–Wymogi formalne–Określenie przedmiotu sporu–Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów–Analogiczne wymogi w odniesieniu do zarzutów szczegółowych powoływanych na poparcie zarzutu [regulamin postępowania przed Sądem, art. 76 lit d)] (zob. pkt 43, 44)

2. Znak towarowy Unii Europejskiej–Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego–Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji–Odrębne badanie różnych podstaw odmowy rejestracji–Wykładnia podstaw odmowy rejestracji w świetle interesu ogólnego chronionego przez każdą z nich (rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1) (zob. pkt 49)

3. Znak towarowy Unii Europejskiej–Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego–Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji–Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru lub usługi–Cel–Konieczność pozostawienia do swobodnego używania [rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 56, 57)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 marca 2016 r. (sprawa R 1669/2015‑2) dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską słownego znaku towarowego DREAMLINE.

Sentencja

1) Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.
Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 7 lutego 2017 r. –

Uniwersytet Wrocławski / Komisja i REA

(sprawa T‑137/16)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Klauzula arbitrażowa – Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) – Decyzja REA – Określenie strony pozwanej – Częściowa niedopuszczalność

Skarga o stwierdzenie nieważności–Przesłanki dopuszczalności–Skarga skierowana przeciwko autorowi zaskarżonego aktu–Sformułowane przeciwko Komisji żądanie stwierdzenia nieważności aktu Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA)–Niedopuszczalność

art. 263 TFUE

(zob. pkt 18–24)

Przedmiot

Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji REA o wypowiedzeniu umowy w sprawie grantu Cossar (nr 252908) oraz o zobowiązaniu skarżącego do zwrotu grantu i do zapłaty kary umownej, a po drugie, żądanie mające na celu zwrócenie przez REA odpowiednich kwot, wraz z należnymi odsetkami, liczonymi od dnia dokonania każdej z płatności do dnia zapłaty.

Sentencja

1) Skarga w sprawie T‑137/16 zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim została skierowana przeciwko Komisji Europejskiej.

2) Uniwersytet Wrocławski pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję w ramach postępowania w sprawie zarzutu niedopuszczalności.

3) Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) pokrywa własne koszty poniesione w ramach postępowania w sprawie zarzutu niedopuszczalności.
Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 22 marca 2018 r. –

Valencia Club de Fútbol / Komisja

(sprawa T‑732/16 R)

Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Pomoc państwa – Pomoc udzielona przez Hiszpanię na rzecz profesjonalnych klubów piłkarskich – Gwarancja państwa udzielona przez organ administracji – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru

1. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych–Zawieszenie wykonania–Środki tymczasowe–Przesłanki zastosowania–Fumus boni iuris–Pilny charakter–Poważna i nieodwracalna szkoda–Charakter kumulatywny–Wyważenie wszystkich spornych interesów–Kolejność badania i sposób weryfikacji–Swobodna ocena przysługująca sędziemu orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych (art. 256 ust. 1 TFUE, art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 32–35)

2. Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych–Zawieszenie wykonania–Środki tymczasowe–Przesłanki zastosowania–Pilny charakter–Poważna i nieodwracalna szkoda–Ciężar dowodu–Szkoda finansowa–Obowiązek dostarczenia konkretnych i precyzyjnych wskazówek wspartych szczegółowymi dowodami z dokumentów–Sytuacja, która może stanowić zagrożenie dla istnienia skarżącej spółki–Ocena w kontekście sytuacji grupy, do której przynależy–Brak pilnego charakteru (art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 156 § 4) (zob. pkt 38–45, 51, 56)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 278 i 279 TFUE i zmierzające do zawieszenia wykonania decyzji Komisji (UE) 2017/365 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.36387 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2013/CP) wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz Valencia Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva, Hércules Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva oraz Elche Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva (Dz.U. 2017, L 55, s. 12).

Sentencja

1) Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.

2) Postanowienie z dnia 10 listopada 2016 r., Valencia Club de Fútbol/Komisja (T‑732/16 R) zostaje uchylone.
Postanowienie Sądu (pierwsza izba) z dnia 8 czerwca 2018 r. –

Spychalski / Komisja

(sprawa T‑590/16)

Służba publiczna – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie – Konkurs otwarty EPSO/AD 177/10-ECO2013 – Ocena znajomości języka podstawowego – Decyzja o nieumieszczeniu nazwiska skarżącego na liście rezerwy kadrowej – Oczywisty brak właściwości – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

1. Postępowanie sądowe–Orzeczenie wydane w formie postanowienia z uzasadnieniem–Przesłanki–Skarga oczywiście niedopuszczalna lub prawnie oczywiście bezzasadna (regulamin postępowania przed Sądem, art. 126, 130) (zob. pkt 16, 19, 20, 45)

2. Skargi urzędników–Skarga na decyzję o nieumieszczeniu na liście rezerwy kadrowej konkursu–Możliwość powołania się na nieprawidłowość ogłoszenia o konkursie w celu zakwestionowania nieumieszczenia na liście–Oczywiście błędna interpretacja ogłoszenia o konkursie przez skarżącego–Oddalenie (zob. pkt 38–45)

3. Skargi urzędników–Przedmiot–Nakaz dla administracji–Niedopuszczalność (regulamin pracowniczy, art. 91) (zob. pkt 46)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 270 TFUE i zmierzające, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu otwartego EPSO/AD 177/10-ECO2013, zorganizowanego przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO), o odmowie umieszczenia nazwiska skarżącego na liście rezerwy kadrowej oraz, po drugie, do zobowiązania organu powołującego do uzupełnienia listy rezerwy kadrowej utworzonej na podstawie rozpatrywanego konkursu otwartego o nazwisko skarżącego z zastrzeżeniem zrównania terminu ważności uzupełnienia z terminem ważności listy.

Sentencja

1) Skarga zostaje w części oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna, a w części odrzucona z uwagi na oczywisty brak właściwości Sądu do jej rozpoznania
2.

Skargi urzędników–Akt niekorzystny–Pojęcie–Propozycja doliczenia lat służby uprawniających do emerytury do celów przeniesienia do systemu Unii uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby w Unii–Wyłączenie (art. 270 TFUE; regulamin pracowniczy, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 1, załącznik VIII, art. 11 ust. 2) (zob. pkt 24)
Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 27 listopada 2017 r. –

Schwenk Zement / Komisja

(sprawa T‑907/16)

Skarga o stwierdzenie nieważności – Konkurencja – Koncentracje – Rynek cementu szarego w Chorwacji – Decyzja o wszczęciu etapu szczegółowego badania na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 139/2004 – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt przygotowawczy – Niedopuszczalność

1. Skarga o stwierdzenie nieważności–Akty podlegające zaskarżeniu–Pojęcie–Akty wywołujące wiążące skutki prawne–Akty przygotowawcze–Wyłączenie–Decyzja Komisji o przeprowadzeniu szczegółowego badania koncentracji [art. 263 TFUE; rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 6 ust. 1 lit. c)] (zob. pkt 14–22, 25)

2. Skarga o stwierdzenie nieważności–Akty podlegające zaskarżeniu–Akty wywołujące wiążące skutki prawne–Ocena tych skutków zgodnie z istotą aktu–Decyzja Komisji uznająca zgłoszoną koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem–Decyzja niewywołująca zasadniczo niekorzystnych skutków–Obowiązek zbadania przez Sąd ewentualnych wiążących skutków prawnych (art. 263 TFUE; rozporządzenie Rady nr 139/2004, art. 8 ust. 1) (zob. pkt 23, 24)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2016) 6591 final z dnia 10 października 2016 r. o wszczęciu etapu szczegółowego badania na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 139/2004 w celu zweryfikowania zgodności z rynkiem wewnętrznym nabycia kontroli pakietu kontrolnego Cemex Hungária Épitöanyagok Kft. i Cemex Hrvatska d.d. przez HeidelbergCement AG i Schwenk Zement za pośrednictwem Duna-Dráva Cement Kft.

Sentencja

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
Sprawa T‑170/16

Guardian Glass España, Central Vidriera, SLU

przeciwko

Komisji Europejskiej

Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – Korzyści podatkowe przyznane przez jednostkę samorządu terytorialnego państwa członkowskiego – System pomocy uznany za niezgodny z rynkiem wewnętrznym – Wykonanie decyzji – Obowiązek zbadania indywidualnej sytuacji beneficjentów – Brak zajęcia stanowiska przez Komisję – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność

Streszczenie – postanowienie Sądu (pierwsza izba) z dnia 11 października 2017 r.

W celu określenia, czy akt wywołuje wiążące skutki prawne w rozumieniu art. 263 akapit pierwszy TFUE, należy skupić się na samej istocie takiego aktu. Istnienie takich skutków należy ustalić na podstawie samej istoty danego aktu. Istnienie to nie może być oparte na innych czynnikach, w szczególności na jego potencjalnym odbiorze przez adresatów. Z samej istoty taki odbiór ma bowiem charakter subiektywny. Tymczasem przesłanki dopuszczalności skargi nie powinny zależeć od czynników, które mogą być różne według władz, przedsiębiorstw czy osób prywatnych. (zob. pkt 68, 114, 115)

Komisja, w wypadku gdy ma do czynienia z systemem pomocy, nie jest zobowiązana do przeprowadzenia analizy pomocy przyznanej w indywidualnych przypadkach na podstawie tego systemu pomocy. Może ona wypowiedzieć się w przedmiocie ogólnych cech charakterystycznych analizowanego systemu bez obowiązku badania każdego poszczególnego przypadku zastosowania. W przypadku gdy Komisja wypowiada się w sposób generalny i abstrakcyjny w przedmiocie systemu pomocy państwa, który uznaje za niezgodny z rynkiem wewnętrznym, i nakazuje odzyskanie kwot otrzymanych na podstawie tego systemu, do państwa członkowskiego należy zbadanie indywidualnej sytuacji każdego z przedsiębiorstw, którego dotyczą te działania podejmowane w celu odzyskania pomocy. (zob. pkt 70, 71)

Jeżeli państwo członkowskie napotyka na nieprzewidziane i niemożliwe do przewidzenia trudności podczas wykonywania decyzji z dziedziny pomocy państwa, musi ono zwrócić się do Komisji. Pisma Komisji skierowane do władz krajowych w ramach wykonania decyzji Komisji stwierdzającej bezprawność systemu pomocy i niezgodność ze wspólnym rynkiem oraz nakazującej zwrot danej pomocy, lecz niewskazujące indywidualnych beneficjentów tej pomocy oraz nieokreślające konkretnych kwot podlegających zwrotowi, są pozbawione jakiegokolwiek wiążącego charakteru. W takich ramach Komisja jedynie wyraża swoją opinię, jeśli chodzi o akceptację z punktu widzenia Unii Europejskiej zaproponowanych przez dane państwo członkowskie środków wykonania w świetle napotkanych przez to państwo trudności. (zob. pkt 72, 74, 75)
2.

Postępowanie sądowe–Zarzut niedopuszczalności–Uprawnienie Sądu do oddalenia skargi co do istoty bez orzekania w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności–Zakres przysługującego mu prawa swobodnej oceny (regulamin postępowania przed Sądem, art. 126, 130) (zob. pkt 23)