8.

Zgodnie z preambułą Ley 15/2012, de 27 de diciembre, de medidas fiscales para la sostenibilidad energética ( 5 ) (ustawy nr 15/2012 z dnia 27 grudnia w sprawie środków podatkowych na rzecz zrównoważonego rozwoju w zakresie energii, zwanej dalej „ustawą o podatku energetycznym”): „I. Ustawa ma na celu dostosowanie naszego systemu podatkowego do bardziej efektywnego i przyjaznego dla środowiska użytkowania i zrównoważonego rozwoju, tj. wartości, które inspirują tę reformę podatkową i jako takie są zgodne z podstawowymi zasadami regulującymi politykę podatkową, energetyczną i oczywiście politykę ochrony środowiska Unii Europejskiej. W dzisiejszym społeczeństwie rosnący wpływ produkcji i zużycia energii na zrównoważony rozwój środowiska naturalnego wymaga ram normatywnych i regulacyjnych, które zagwarantują wszystkim podmiotom właściwe funkcjonowanie modelu energetycznego, przyczyniającego się również do zachowania naszego bogatego dziedzictwa ekologicznego. Głównym fundamentem tej ustawy jest art. 45 konstytucji – przepis, który przewiduje, że ochrona naszego środowiska naturalnego staje się jedną z przewodnich zasad polityki społecznej i gospodarczej. Tak więc jedną z osi tej reformy podatkowej jest internalizacja kosztów środowiskowych wynikających z produkcji energii elektrycznej […]. W ten sposób ustawa ta musi służyć jako bodziec do poprawy naszego poziomu efektywności energetycznej, zapewniając jednocześnie lepsze gospodarowanie zasobami naturalnymi i kontynuując wzmacnianie nowego modelu zrównoważonego rozwoju, zarówno z ekonomicznego i społecznego punktu widzenia, jak i z punktu widzenia ochrony środowiska. […] W tym celu ustawa ta reguluje trzy nowe podatki: podatek od wartości produkcji energii elektrycznej, podatek od wytwarzania wypalonego paliwa jądrowego i odpadów radioaktywnych powstałych w wyniku wytwarzania energii jądrowej oraz podatek od składowania wypalonego paliwa jądrowego i odpadów radioaktywnych w obiektach scentralizowanych; wprowadza się opłaty za korzystanie z wód śródlądowych w celu wytwarzania energii elektrycznej; zmienia się stawki opodatkowania gazu ziemnego i węgla oraz znosi się zwolnienia dla produktów energetycznych wykorzystywanych do wytwarzania energii elektrycznej oraz w kogeneracji energii elektrycznej i ciepła użytkowego. […] V. Wreszcie tytuł IV tej ustawy zmienia jednolity tekst ustawy – prawo wodne zatwierdzony dekretem królewskim nr 1/2001 z dnia 20 lipca. W szczególności tytuł ten reguluje ekonomiczno-finansowy system wykorzystania publicznych zasobów wodnych. Przewiduje on zatem, że właściwe organy administracji publicznej, zgodnie z zasadą zwrotu kosztów i z uwzględnieniem długoterminowych prognoz gospodarczych, ustanawiają odpowiednie mechanizmy przenoszenia kosztów usług związanych z gospodarką wodną, w tym kosztów środowiskowych i kosztów zasobów, na różnych użytkowników końcowych. […] W szczególności art. 112 tekstu jednolitego ustawy – prawo wodne stanowi, że opłata za użytkowanie dotyczy jedynie zajęcia, korzystania i użytkowania publicznych zasobów wodnych określonych w art. 2 lit. b) i c) tej samej ustawy, tj. użytkowania naturalnych, ciągłych lub przerywanych strumieni oraz dna jezior i lagun oraz sztucznych zbiorników w publicznych ciekach wodnych. Zatem korzystanie z wód śródlądowych, o którym mowa w sekcji a) tego samego art. 2 jednolitego tekstu ustawy – prawo wodne, nie jest objęte definicją tej opłaty. Wspomniane realia, które stanowią anomalię w odniesieniu do ogólnych zasad dotyczących aktywów w domenie publicznej, utrzymywały się z przyczyn historycznych, chociaż obecnie nie mają one żadnego uzasadnienia ekonomicznego, przynajmniej w odniesieniu do czysto przemysłowego zastosowania i systemu rynkowego, takiego jak system wytwarzania energii elektrycznej. Obecnie ogólna jakość hiszpańskich wód śródlądowych sprawia, że ich ochrona jest konieczna w celu zabezpieczenia jednego z zasobów naturalnych niezbędnych dla społeczeństwa. W tym względzie należy wzmocnić politykę na rzecz ochrony wód publicznych. W tym celu konieczne jest uzyskanie zasobów, które muszą być zapewnione przez tych, którzy czerpią korzyści w związku z ich prywatnym wykorzystaniem lub wykorzystaniem specjalnie do celów wytwarzania energii elektrycznej. Celem tej zmiany jest zatem zastosowanie nowej opłaty do aktywów publicznych opisanych w art. 2 lit. a) tej samej ustawy, to znaczy do użytkowania lub rozwoju wód śródlądowych do celów eksploatacji elektrowni wodnych”.