WYROK SĄDU (izba ds. odwołań)

z dnia 19 marca 2010 r.





Sprawa T-338/07 P





Irène Bianchi

przeciwko

Europejskiej Fundacji Kształcenia (ETF)

Odwołanie – Służba publiczna – Personel tymczasowy – Umowa na czas nieokreślony – Decyzja odmowna w sprawie przedłużenia umowy – Artykuł 47 lit. b) WZIP

Przedmiot: Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie F-38/06 Bianchi przeciwko ETF, Zb.Orz.SP s. I-A-1-183, II-A-1-1009.

Orzeczenie: Odwołanie zostaje oddalone. Irène Bianchi pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejską Fundację Kształcenia (ETF) w postępowaniu odwoławczym.

Streszczenie

1. Odwołanie – Zarzuty – Błąd w ustaleniach faktycznych – Niedopuszczalność – Kontrola oceny dowodów przez Sąd – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia

(statut Trybunału Sprawiedliwości, załącznik I, art. 11)

2. Odwołanie – Zarzuty – Niewystarczające uzasadnienie

(art. 253 WE)

1. Zgodnie z art. 11 załącznika I do statutu Trybunału odwołanie przed Sądem ogranicza się do kwestii prawnych. Sąd do spraw Służby Publicznej jest wyłącznie właściwy do dokonania ustaleń faktycznych, chyba że nieprawidłowość tych ustaleń wynika z przedłożonych mu akt sprawy, oraz do dokonania oceny stanu faktycznego. Ocena okoliczności faktycznych przez Sąd do spraw Służby Publicznej, z wyłączeniem przypadków przeinaczenia przedstawionych temu sądowi dowodów, nie stanowi zatem kwestii prawnej, która jako taka poddana jest kontroli sądu odwoławczego.

Ponadto sąd rozpatrujący odwołanie nie jest zasadniczo właściwy do badania dowodów, które sąd pierwszej instancji dopuścił na poparcie ustaleń faktycznych. Jeśli zatem omawiane dowody zostały prawidłowo pozyskane, gdy były przestrzegane przepisy i ogólne zasady prawa w zakresie ciężaru dowodu podobnie jak i przepisy proceduralne w zakresie zarządzania środkami dowodowymi, wyłącznie sąd rozpoznający sprawę w pierwszej instancji powinien ocenić wartość, jaką należy przyznać przedstawionym mu środkom dowodowym. Ocena ta, z zastrzeżeniem przypadków przeinaczenia omawianych dowodów, nie stanowi zatem kwestii prawnej, która jako taka poddana jest kontroli Sądu.

Takie przeinaczenie musi w oczywisty sposób wynikać z akt sprawy bez konieczności dokonywania nowej oceny faktów i dowodów.

Uprawnienia kontrolne Sądu w przedmiocie ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd do spraw Służby Publicznej obejmują zatem, między innymi, nieprawidłowość tych ustaleń wynikającą z akt sprawy, przeinaczenie dowodów, ich kwalifikację prawną i kwestię tego, czy normy w obszarze ciężaru i rozkładu dowodu były przestrzegane.

(zob. pkt 61–64, 95,102)

Odesłanie: Trybunał, sprawa C-449/99 P EBI przeciwko Hautem, 2 października 2001 r., Rec. s. I-6733, pkt 44; Trybunał, sprawa C-121/01 P O’Hannrachain przeciwko Parlamentowi, 5 czerwca 2003 r., Rec. s. I-5539, pkt 35; Trybunał, sprawa C-230/05 P L przeciwko Komisji, 27 kwietnia 2006 r., pkt 45, 46 i przytoczone tam orzecznictwo; Trybunał, sprawy połączone C-403/04 P i C-405/04 P Sumitomo Metal Industries i Nippon Steel przeciwko Komisji, 25 stycznia 2007 r., Zb.Orz. s. I-729, pkt 39 i przytoczone tam orzecznictwo; Sąd, sprawa T-107/07 P Rossi Ferreras przeciwko Komisji, 12 marca 2008 r., Zb.Orz.SP s. I-B-1-5, II-B-1-31, pkt 30; Sąd, sprawa T-284/07 P OHIM przeciwko López Teruel, 26 listopada 2008 r., Zb.Orz.SP s. I-B-1-69, II-B-1-447, pkt 47 i przytoczone tam orzecznictwo

2. Przestrzeganie zakresu obowiązku uzasadnienia stanowi kwestię prawną, która podlega kontroli Sądu w ramach odwołania od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej. W tym względzie, po pierwsze, zakres obowiązku uzasadnienia należy oceniać w świetle konkretnych okoliczności, przede wszystkim treści aktu, charakteru uzasadnienia i interesu, jaki adresat może posiadać w otrzymaniu wyjaśnień. Aby ocenić wystarczający charakter uzasadnienia, należy umieścić je w kontekście faktycznym i prawnym, w który wpisuje się wydanie zaskarżonego aktu. Po drugie, decyzja jest wystarczająco uzasadniona, jeśli została wydana w kontekście znanym danemu pracownikowi, pozwalającym mu na zrozumienie znaczenia podjętego wobec niego środka.

(zob. pkt 74, 75)

Odesłanie: Trybunał, sprawy połączone C-189/02 P, C-202/02 P, od C-205/02 P do C-208/02 P i C-213/02 P Dansk Rørindustri i in. przeciwko Komisji, 28 czerwca 2005 r., Zb.Orz. s. I-5425, pkt 453; Trybunał, sprawa C-17/07 P Neirinck przeciwko Komisji, 28 lutego 2008 r., niepublikowana w Zbiorze, pkt 50–52; Trybunał, sprawa C-413/06 P Bertelsmann i Sony Corporation of America przeciwko Impala, 10 lipca 2008 r., Zb.Orz. s. I-4951, pkt 30; Sąd, sprawy połączone T-118/04 i T-134/04 Caló przeciwko Komisji, 7 lutego 2007 r., Zb.Orz.SP s. I-A-2-37, II-A-2-253, pkt 127, 128; Sąd, sprawa T-502/04 Lopparelli przeciwko Komisji, 4 lipca 2007 r., Zb.Orz.SP s. I-A-2-145, II-A-2-995, pkt 75 i przytoczone tam orzecznictwo