Keywords

Summary



Keywords

1. Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu wspólnotowego – Rola procesowa Urzędu – Uprawnienie dotyczące popierania żądań skarżącego przez Urząd, pozostający wyznaczonym jako strona pozwana – Skarga, która stała się bezprzedmiotowa – Brak

(regulamin Sądu, art. 133 § 2)

2. Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Znaki towarowe składające się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech towaru – Znak towarowy dla usług handlu detalicznego – Słowny znak towarowy Cloppenburg

(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 7 ust. 1 lit. c))

Summary

1. Skoro w ramach postępowania w sprawie skargi dotyczącego znaków towarowych, zarówno w sprawach, w których przez izbą odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) występują inne strony niż strona skarżąca przed Sądem Pierwszej Instancji, jak i w sprawach toczących się tylko pomiędzy skarżącą a Urzędem Urząd nie ma czynnej legitymacji wymaganej do wniesienia skargi na decyzję jednej z izb odwoławczych, to nie może być on za każdym razem zobowiązany do obrony wszystkich zaskarżonych decyzji izb czy też do żądania bezwzględnie oddalenia wszystkich skierowanych przeciwko takim decyzjom skarg. Nic nie stoi na przeszkodzie temu, ażeby Urząd przyłączył się do żądania strony skarżącej, tudzież nawet poprzestał na pozostawieniu sprawy uznaniu Sądu, przedstawiając wszystkie argumenty, które uważa za właściwe celem dostarczenia informacji Sądowi. Natomiast nie może on formułować żądań mających na celu stwierdzenie nieważności lub zmianę decyzji izby odwoławczej w kwestii, która nie została podniesiona w skardze, ani też przedstawiać zarzutów, które nie zostały podniesione w skardze. Ponadto, choć z art. 133 § 2 regulaminu wynika, że Urząd jest w postępowaniu przed Sądem stroną pozwaną, nie może to jednak zmieniać dotyczących izb odwoławczych, a wynikających z systemu rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, następstw. Wskazanie Urzędu jako strony pozwanej pozwala co najwyżej na rozstrzygnięcie co do kosztów w przypadku uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji, niezależnie od stanowiska zajętego przez Urząd w postępowaniu przed Sądem.

W przypadku gdy Urząd przyłącza się do żądania strony skarżącej, zgodność żądań i argumentów stron nie zwalnia Sądu z obowiązku zbadania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w świetle zarzutów sformułowanych w skardze.

Skoro bowiem zaskarżona decyzja nie została ani zmieniona, ani wycofana, a Urząd nie dysponuje uprawnieniami w tym zakresie ani też w zakresie przekazania instrukcji w tym względzie izbom odwoławczym, strona skarżąca zachowuje interes w stwierdzeniu nieważności tej decyzji, a więc skarga nie stała się bezprzedmiotowa.

(por. pkt 22–24, 27–29)

2. Z punktu widzenia przeciętnego konsumenta niemieckiego oznaczenie słowne Cloppenburg, o którego rejestrację wniesiono dla „usług handlu detalicznego” należących do klasy 35 porozumienia nicejskiego, nie może służyć do oznaczania pochodzenia geograficznego usług objętych zgłoszeniem w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

W celu zbadania, czy przesłanki zastosowania omawianej podstawy odmowy rejestracji zostały spełnione, należy bowiem wziąć pod uwagę wszystkie istotne okoliczności, takie jak charakter oznaczonych towarów lub usług, ich mniejszą lub większą renomę, w szczególności w omawianym sektorze gospodarczym, omawiane miejsce geograficzne i jego mniejszą lub większą znajomość we właściwym kręgu odbiorców, zwyczaje w danej dziedzinie działalności oraz kwestię dotyczącą tego, w jakim zakresie pochodzenie geograficzne omawianych towarów lub usług może w oczach zainteresowanych kręgów mieć znaczenie dla oceny jakości lub innych cech danych towarów lub usług.

Tymczasem niemieckie miasto Cloppenburg, liczące w przybliżeniu 30 000 mieszkańców, cieszy się we właściwym kręgu odbiorców - przy założeniu, że odbiorcy ci je w ogóle znają - niewielką, a co najwyżej przeciętną znajomością i nie wykazuje związku z omawianą kategorią usług.

(por. pkt 39, 40, 46, 49–51)