Keywords

Summary



Keywords

1. Przystąpienie nowych państw członkowskich – Akt przystąpienia z 1972 r. – Protokół nr 3 w sprawie Wysp Normandzkich i wyspy Man – Swobodny przepływ towarów – Postanowienia traktatu – Zakres stosowania – Produkty rolne – Włączenie – Ziemniaki uprawiane na wyspie Jersey

(art. 23 WE, 25 WE, 28 WE i 29 WE; akt przystąpienia z 1972 r., protokół nr 3, art. 1 i 2)

2. Przystąpienie nowych państw członkowskich – Akt przystąpienia z 1972 r. – Protokół nr 3 w sprawie Wysp Normandzkich i wyspy Man – Swobodny przepływ towarów – Uznanie Wysp Normandzkich, wyspy Man i Zjednoczonego Królestwa za porównywalne do jednego państwa członkowskiego w celu zastosowania art. 23 WE, 25 WE, 28 WE i 29 WE

(art. 23 WE, 25 WE, 28 WE i 29 WE; akt przystąpienia z 1972 r., protokół nr 3, art. 1)

3. Przystąpienie nowych państw członkowskich – Akt przystąpienia z 1972 r. – Protokół nr 3 w sprawie Wysp Normandzkich i wyspy Man – Swobodny przepływ towarów – Cła – Opłaty o skutku równoważnym – Przepisy Jersey nakładające na producentów ziemniaków obowiązek zapłaty podmiotowi koordynującemu wywóz składek, których wysokość jest ustalana w zależności od ilości tych ziemniaków wywiezionych do Zjednoczonego Królestwa – Niedopuszczalność – Przepisy mające zastosowanie jedynie do wywozu do Zjednoczonego Królestwa – Brak wpływu – Składka obliczana w zależności od powierzchni uprawianych i służąca finansowaniu prowadzonych przez ten podmiot, z naruszeniem art. 29 WE, działań – Niedopuszczalność

(art. 23 WE, 25 WE i 29 WE; akt przystąpienia z 1972 r., protokół nr 3, art. 1)

4. Przystąpienie nowych państw członkowskich – Akt przystąpienia z 1972 r. – Protokół nr 3 w sprawie Wysp Normandzkich i wyspy Man – Swobodny przepływ towarów – Ograniczenia ilościowe – Środki o skutku równoważnym – Przepisy Jersey zakazujące pod rygorem sankcji wywozu do Zjednoczonego Królestwa producentom ziemniaków, którzy nie są zarejestrowani w podmiocie koordynującym wywóz i którzy nie zawarli z nim umowy dotyczącej wprowadzenia do obrotu, jak również podmiotom wprowadzającym do obrotu, które nie zawarły z takim podmiotem umowy o zarządzanie – Niedopuszczalność – Przepisy mające zastosowanie jedynie do wywozu do Zjednoczonego Królestwa – Brak wpływu

(art. 29 WE; akt przystąpienia z 1972 r., protokół nr 3, art. 1)

Summary

1. Zgodnie z art. 1 ust. 1 protokołu nr 3 w sprawie Wysp Normandzkich i wyspy Man, załączonego do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Królestwa Danii, Irlandii oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i dostosowań w traktatach, przepisy wspólnotowe w sprawie ceł i ograniczeń ilościowych mają zastosowanie do Wysp Normandzkich i wyspy Man na tych samych warunkach jak wobec Zjednoczonego Królestwa, niezależnie od rodzaju produktów, których dotyczy. Z uwagi na to, że produkty rolne określone w załączniku II do traktatu EWG (obecnie załącznik I do traktatu WE) nie są w tym względzie przedmiotem jakiejś szczególnej regulacji, art. 23 WE, 25 WE, 28 WE i 29 WE mają zastosowanie do ziemniaków uprawianych na wyspie Jersey, a także produktów powstałych w drodze ich przetworzenia na tej wyspie.

Zastosowanie powyższych postanowień do produktów rolnych nie może być uzależnione od przyjęcia przez Radę środków uznanych za niezbędne, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu przyjętego w odniesieniu do Wysp Normandzkich i wyspy Man, zgodnie z art. 1 ust. 2 protokołu nr 3, lub istnienia w obrębie Wspólnoty wspólnej organizacji rynku tych produktów.

(por. pkt 35, 36, 38, 39, 41)

2. Wyspy Normandzkie, wyspę Man i Zjednoczone Królestwo należy uznać za porównywalne do jednego państwa członkowskiego w celu zastosowania art. 23 WE, 25 WE, 28 WE i 29 WE.

(por. pkt 54)

3. Wykładni przepisów art. 23 WE w związku z art. 25 WE oraz art. 1 protokołu nr 3 w sprawie Wysp Normandzkich i wyspy Man załączonego do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Królestwa Danii, Irlandii oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i dostosowań w traktatach, należy dokonywać w ten sposób, że stoją z nimi w sprzeczności przepisy Jersey, które przyznają podmiotowi koordynującemu wywóz uprawnienie do nakładania na producentów ziemniaków na Jersey obowiązku zapłaty składki, której wysokość jest ustalana w zależności od wyprodukowanej przez zainteresowanych ilości ziemniaków wywożonych do Zjednoczonego Królestwa.

Nie ma znaczenia w tym względzie fakt, iż przedmiotowe przepisy mają zastosowanie jedynie w sytuacjach związanych z handlem wewnętrznym w tym państwie członkowskim. W istocie unia celna pociąga za sobą w sposób nieunikniony zapewnienie swobodnego przepływu towarów pomiędzy państwami członkowskimi, a w sposób bardziej ogólny, wewnątrz unii celnej, i nic nie wyklucza w tym wypadku tego, by ziemniaki wywożone do Zjednoczonego Królestwa stały się następnie przedmiotem wywozu powtórnego do innych państw członkowskich.

W sprzeczności z prawem wspólnotowym stoi ponadto pobrana na tych samych warunkach składka, której wysokość jest ustalana przez taki podmiot w zależności od powierzchni rolnej przeznaczonej przez zainteresowanych na uprawę ziemniaków w stopniu, w jakim otrzymane z tego tytułu dochody służą finansowaniu prowadzonych przez ten podmiot, z naruszeniem art. 29 WE, działań.

(por. pkt 61, 64, 65, 67, 85 oraz pkt 2, 3 sentencji)

4. Wykładni przepisów art. 29 WE w związku z art. 1 protokołu nr 3 w sprawie Wysp Normandzkich i wyspy Man, załączonego do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Królestwa Danii, Irlandii oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i dostosowań w traktatach, należy dokonywać w ten sposób, że stoją z nimi w sprzeczności przepisy Jersey, które:

‑ po pierwsze, pod rygorem sankcji zakazują producentom z Jersey oferowania w celu wywozu lub wywożenia ziemniaków na rynek Zjednoczonego Królestwa, jeśli nie są oni zarejestrowani w podmiocie koordynującym wywóz i jeśli nie zawarli z nim umowy mającej w szczególności określić powierzchnie, które mogą zostać obsadzone w celu wywozu uzyskanych z nich zbiorów, a także tożsamość zatwierdzonych nabywców tych zbiorów, oraz,

‑ po drugie, także pod rygorem sankcji, zakazują wszystkim podmiotom wprowadzającym do obrotu dokonywania wywozu, jeśli nie zawarły one z tym samym podmiotem koordynującym wywóz umowy o zarządzanie mającej w szczególności określić tożsamość zbywających, u których są one uprawnione się zaopatrywać.

Nie ma znaczenia w tym względzie fakt, iż takie przepisy dotyczą jedynie wywozu do Zjednoczonego Królestwa, ponieważ nic nie wyklucza tego, iż ziemniaki wywiezione do Zjednoczonego Królestwa staną się następnie przedmiotem wywozu powtórnego do innych państw członkowskich.

(por. pkt 79, 85 oraz pkt 1 sentencji)