Keywords

Summary



Keywords

1. Zbliżanie ustawodawstw – Reklama wprowadzająca w błąd i reklama porównawcza – Dyrektywa 84/450 – Reklama porównawcza – Warunki dopuszczalności

(dyrektywa Rady 84/450, art. 3a ust. 1 lit. b))

2. Zbliżanie ustawodawstw – Reklama wprowadzająca w błąd i reklama porównawcza – Dyrektywa 84/450 – Reklama porównawcza – Warunki dopuszczalności

(dyrektywa Rady 84/450, art. 3a ust. 1 lit. a))

3. Zbliżanie ustawodawstw – Reklama wprowadzająca w błąd i reklama porównawcza – Dyrektywa 84/450 – Reklama porównawcza – Warunki dopuszczalności

(dyrektywa Rady 84/450, art. 3a ust. 1 lit. c))

Summary

1. Wykładni art. 3a ust. 1 lit. b) dyrektywy 84/450 dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55, należy dokonywać w ten sposób, iż sama okoliczność, że produkty spożywcze różnią się pod względem ich zdatności do spożycia i przyjemności, jaką zapewniają konsumentowi w zależności od warunków i miejsca ich wytworzenia oraz ich składników i tożsamości producenta, nie może wykluczyć, aby porównanie takich produktów mogło spełniać wymóg ustanowiony przez rzeczony przepis, zgodnie z którym mają one zaspokajać te same potrzeby lub mieć te same cele, czyli posiadać wystarczający stopień zamienności względem siebie.

W istocie wykładnia art. 3a ust 1 lit. b) dyrektywy 84/450, której skutkiem byłby zakaz reklamy porównawczej produktów spożywczych, chyba że są one identyczne, w żaden sposób nie wynika z brzmienia tego przepisu i oznaczałaby znaczne ograniczenie zakresu reklamy porównawczej za pomocą rozszerzającej wykładni warunku dopuszczalności takiego rodzaju reklamy. Zatem przyjęcie, że z wyjątkiem sytuacji, gdy dwa produkty spożywcze są identyczne, nie mogą być one uważane za porównywalne w rozumieniu art. 3a ust. 1 lit. b) dyrektywy 84/450, równałoby się z wykluczeniem możliwości wszelkiej rzeczywistej reklamy porównawczej towarów konsumpcyjnych i to bez względu na kąt, pod jakim dokonuje się porównania. Skutek, do jakiego prowadziłby taki zakaz, byłby w związku z tym sprzeczny z utrwalonym orzecznictwem Trybunału, zgodnie z którym warunki reklamy porównawczej powinny być interpretowane w sposób jak najbardziej korzystny dla tego typu reklamy.

Co się tyczy konkretnej oceny dotyczącej istnienia stopnia wystarczającej zamienności produktów spożywczych będących przedmiotem porównania, objęta jest ona właściwością sądu krajowego.

(por. pkt 34-40; sentencja)

2. Wykładni art. 3a ust. 1 lit. b) dyrektywy 84/450 dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55, należy dokonywać w ten sposób, iż reklama dotycząca porównania cen produktów spożywczych sprzedawanych przez dwie konkurujące sieci sklepów może wprowadzać w błąd w szczególności w sytuacji:

- gdy przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności danej sprawy, a w szczególności faktu zamieszczenia pewnych informacji lub ich pominięcia w tej reklamie stwierdzono, iż znaczna część konsumentów, do których reklama jest skierowana, podejmuje decyzję o zakupie w błędnym przekonaniu, że dokonany przez reklamującego wybór produktów oddaje ogólny poziom cen reklamującego w stosunku do cen przyjmowanych przez jego konkurenta i że zaoszczędzą oni kwoty rzędu wielkości kwot zachwalanych przez wspomnianą reklamę, regularnie kupując towary codziennego użytku u reklamującego, zamiast u tego konkurenta lub wreszcie w błędnym przekonaniu, iż wszystkie produkty reklamującego są tańsze od produktów jego konkurenta lub

- gdy stwierdzono że do celów porównania dokonywanego wyłącznie pod kątem ceny wybrano produkty spożywcze, które w rzeczywistości wykazują obiektywne różnice mogące znacząco wpływać na wybór przeciętnego konsumenta, przy czym różnice te nie są w danej reklamie wskazane.

(por. pkt 56; sentencja)

3. Wykładni art. 3a ust 1 lit. c) dyrektywy 84/450 dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55, należy dokonywać w ten sposób, iż warunek możliwości zweryfikowania, o którym mowa w tym przepisie wymaga w odniesieniu do reklamy, która porównuje ceny dwóch asortymentów towarów, aby dane towary mogły być precyzyjnie zidentyfikowane na podstawie informacji zawartych w rzeczonej reklamie.

Taka identyfikacja może zgodnie z celem ochrony konsumentów, jaki realizuje dyrektywa 84/450, umożliwić adresatowi reklamy upewnienie się co do tego, że w świetle zakupu towarów codziennego użytku, jakiego zamierza dokonać, został on właściwie poinformowany.

Do sądu krajowego należy sprawdzenie, czy opis porównywanych produktów jest wystarczająco precyzyjny, aby umożliwić konsumentowi identyfikację produktów będących przedmiotem porównania w celu zweryfikowania dokładności cen, których dotyczy reklama.

(por. pkt 61, 62, 64; sentencja)