Jednakże, biorąc pod uwagę bardzo szeroki zakres tego uprawnienia Komisji, przed wydaniem takiej decyzji musi ona przestrzegać określonych wymogów proceduralnych. Wymogi te przewidziane są w art. 5 ust. 2, art. 10 ust. 3 i art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 659/1999. W szczególności, w przypadku gdy pomimo wystosowanego ponaglenia zainteresowane państwo członkowskie nie dostarcza wnioskowanych informacji w terminie wyznaczonym przez Komisję lub jeżeli dostarcza informacje niekompletne, Komisja może w formie decyzji wymagać dostarczenia informacji. Ponadto wspomniany nakaz udzielenia informacji musi szczegółowo określać, jakie informacje są wymagane, oraz wyznaczać stosowny termin, w jakim informacje te mają zostać dostarczone. Wreszcie, jedynie jeżeli państwo członkowskie nie zastosuje się do takiego nakazu, Komisja może zakończyć postępowanie i wydać decyzję stwierdzającą zgodność lub niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem na podstawie dostępnych informacji.

W dziedzinie pomocy państwa, na podstawie orzecznictwa Sądu zebranego i wyrażonego w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania [88 WE] Komisja jest uprawniona do wydania decyzji na podstawie dostępnych jej informacji, jeżeli dane państwo członkowskie nie spełnia ciążącego na nim obowiązku współpracy i nie dostarcza informacji, jakich żądała ona w celu zbadania zgodności danej pomocy ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. [88 WE] umożliwia Komisji zamknięcie formalnego postępowania wyjaśniającego zgodność danej pomocy ze wspólnym rynkiem w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 7 tego rozporządzenia. W szczególności, jeżeli dane państwo członkowskie nie dostarczyło Komisji żądanych przez nią informacji, Komisja może wydać decyzję stwierdzającą niezgodność pomocy ze wspólnym rynkiem na podstawie dostępnych informacji oraz w razie konieczności nakazać danemu państwu członkowskiemu odzyskanie pomocy od beneficjentów zgodnie z art. 14 rozporządzenia nr 659/1999.

Jednakże art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 659/1999 nie pozwala Komisji na zobowiązanie danego przedsiębiorstwa, chociażby na zasadzie solidarności, do zwrotu określonej części pomocy uznanej za niezgodną ze wspólnym rynkiem, jeżeli przekazanie zasobów państwa, z których przedsiębiorstwo to skorzystało, opiera się na domysłach, których nie można potwierdzić i którym nie można zaprzeczyć na podstawie informacji dostępnych Komisji.

Ponadto, skoro decyzja Komisji nakłada na przedsiębiorstwo, któremu pomoc nie została przyznana, lecz które z niej skorzystało, solidarny obowiązek zwrotu części tej pomocy, do władz krajowych będzie należało w danym przypadku jej odzyskanie od niego, przy czym wspomniane władze krajowe nie będą mogły ocenić zasadności wspomnianego zobowiązania solidarnego. Taka sytuacja nie jest jednak konieczną konsekwencją zastosowania procedury ustanowionej w traktacie w dziedzinie pomocy państwa, ponieważ państwo członkowskie przyznające pomoc, której odzyskanie zostało nakazane, jest w każdym razie zobowiązane do zażądania zwrotu pomocy od jej faktycznych beneficjentów, i to pod kontrolą Komisji, przy czym nie ma konieczności wyraźnego ich wskazywania w decyzji o odzyskaniu pomocy ani tym bardziej precyzowania kwoty zwrotu przypadającej na każdego beneficjenta.

(por. pkt 45, 46, 48–50)