Procedura pojednawcza opisana w art. 314 ust. 4 lit. c) i art. 314 ust. 5 TFUE może bowiem prowadzić do istotnych zmian w projekcie budżetu, które nie były analizowane podczas pierwszego czytania przez Parlament ani nie były przedmiotem debaty publicznej w trakcie obrad komitetu pojednawczego. Posiedzenia komitetu nie są publiczne i wymagają uczestnictwa 28 członków Parlamentu, którzy odzwierciedlając układ sił w Parlamencie, nie reprezentują jednak w pełni interesów politycznych wszystkich członków tej instytucji.

Wykonywanie przez Parlament Europejski jego kompetencji budżetowych na posiedzeniu plenarnym ma bowiem szczególne znaczenie dla przejrzystości i demokratycznej legitymacji działań podejmowanych przez Unię na podstawie jej budżetu rocznego. Nie można ich zagwarantować jedynie poprzez pierwsze czytanie projektu budżetu w ramach procedury budżetowej ustanowionej w art. 314 TFUE, gdy Parlament na podstawie art. 314 ust. 4 lit. c) TFUE przyjmuje poprawki do rzeczonego projektu. W tym względzie wykonywanie przez Parlament na posiedzeniu plenarnym kompetencji w sprawach budżetowych stanowi fundamentalne wydarzenie w życiu demokratycznym Unii Europejskiej i wymaga między innymi publicznej debaty na posiedzeniu plenarnym, pozwalającej obywatelom Unii na zapoznanie się z różnorodnymi poglądami politycznymi wyrażanymi przy tej okazji i na wyrobienie sobie na tej podstawie opinii na temat działań podejmowanych przez Unię. Poza tym przejrzystość debaty parlamentarnej na posiedzeniu plenarnym może wzmocnić demokratyczną legitymację procedury budżetowej wobec obywateli Unii i zwiększyć wiarygodność działań podejmowanych przez Unię.

Wyrażenie „posiedzenie budżetowe” zawarte w jedynym artykule lit. a) Protokołu w sprawie ustalenia siedzib instytucji i niektórych organów, jednostek organizacyjnych i służb Unii Europejskiej załączonego do traktatów UE, FUE i EWEA obejmuje nie tylko zwyczajne sesje plenarne poświęcone badaniu przez Parlament projektu budżetu w pierwszym czytaniu, ale również drugie czytanie na podstawie art. 314 ust. 6 TFUE, zapewniające publiczną debatę i publiczne głosowanie na posiedzeniu plenarnym nad wspólnym projektem rocznego budżetu ustalonym w wyniku procedury pojednawczej.

W związku z powyższym Parlament ma obowiązek działania w tej dziedzinie z całą uwagą, starannością i pełnym zaangażowaniem, których tego rodzaju zadanie wymaga, co oznacza, że debata i głosowanie parlamentarne powinny opierać się na tekście przekazanym deputowanym w odpowiednim czasie i przetłumaczonym na wszystkie języki urzędowe Unii. Unii zależy bowiem na wielojęzyczności, o której znaczeniu przypomina art. 3 ust. 3 akapit czwarty TUE.

Gdy Parlament Europejski nie przeprowadzi debaty i głosowania nad wspólnym projektem rocznego budżetu w terminie czternastu dni ustanowionym w art. 314 ust. 6 TFUE, projekt ten może być przyjęty samodzielnie przez Radę na warunkach przewidzianych w art. 314 ust. 7 lit. a) TFUE. Tymczasem dla objawiających się w drodze procedury przyjęcia rocznego budżetu przejrzystości i demokratycznej legitymacji działań podejmowanych przez Unię szczególnie ważne jest, by Parlament wykonywał swoje kompetencje przysługujące mu na podstawie art. 314 ust. 6 TFUE i by podejmował decyzje w przedmiocie tego wspólnego projektu na posiedzeniu plenarnym.

Parlament Europejski ma obowiązek wykonywać swoje uprawnienia budżetowe podczas zwyczajnej sesji plenarnej w Strasburgu, przy czym jednak obowiązek ten, wynikający z jedynego artykułu lit. a) Protokołu w sprawie ustalenia siedzib instytucji i niektórych organów, jednostek organizacyjnych i służb Unii Europejskiej załączonego do traktatów UE, FUE i EWEA, nie może stanowić przeszkody dla przeprowadzenia debaty i głosowania nad rocznym budżetem na dodatkowej sesji plenarnej w Brukseli, jeśli takie są imperatywy związane z właściwym przebiegiem procedury budżetowej ustanowionej w art. 314 TFUE. Przebieg tej procedury, dający bezwzględne pierwszeństwo poszanowaniu jedynego artykułu lit. a) tego protokołu ze szkodą dla pełnego uczestniczenia Parlamentu we wspomnianej procedurze, byłby sprzeczny z koniecznością godzenia wymogów wynikających z tych przepisów. Parlament, dążąc do takiego pogodzenia, dysponuje uprawnieniami dyskrecjonalnymi, których źródłem są imperatywy związane z prawidłowym przebiegiem procedury budżetowej.

Zatem w sytuacji gdy projekt rocznego budżetu Unii jest przedmiotem procedury pojednawczej między Parlamentem i Radą, Parlament nie dopuszcza się błędu w ocenie, wpisując do porządku dziennego dodatkowej sesji plenarnej debatę i głosowanie nad wspólnym projektem rocznego budżetu i zatwierdzając ten projekt poprzez rezolucję ustawodawczą na tej samej sesji plenarnej. W tym względzie nie można skutecznie podnosić, że Parlament mógł stanowić w przedmiocie wspólnego projektu rocznego budżetu na zwyczajnej sesji plenarnej w Strasburgu, która rozpoczęła się cztery dni po przekazaniu przez Radę tego wspólnego projektu do Parlamentu. Tymczasem pełne wykorzystanie przez Parlament terminu przewidzianego w art. 314 ust. 6 TFUE nie może w świetle protokołu w sprawie siedzib instytucji podważać zgodności z prawem porządków dziennych posiedzeń plenarnych Parlamentu oraz rezolucji ustawodawczej. Parlament jest uprawniony do całkowitego wykorzystania terminów przyznanych mu w przepisach art. 314 TFUE. Ponadto wewnętrzne dyskusje w różnych grupach politycznych i w Komisji Budżetowej zajmują sporo czasu, szczególnie istotnego dla przygotowania debaty budżetowej i głosowania nad budżetem na posiedzeniu plenarnym, a zwłaszcza dla osiągnięcia większości.

(zob. pkt 44, 45, 56, 61)