Keywords

Summary



Keywords

1. Polityka społeczna – Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników – Pracownice w ciąży, pracownice, które niedawno rodziły, i pracownice karmiące piersią – Dyrektywa 92/85 – Pojęcie „pracownik”

(dyrektywa Rady 92/85)

2. Polityka społeczna – Pracownicy płci męskiej i pracownicy płci żeńskiej – Dostęp do zatrudnienia i warunki pracy – Równość traktowania – Dyrektywa 76/207 – Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników – Dyrektywy 92/85, 86/613 – Odwołanie członka zarządu z powodu ciąży – Niedopuszczalność

(dyrektywy Rady: 76/207, art. 2 ust. 1, 7, art. 3 ust. 1 lit. c); 92/85, art. 10; 86/613)

Summary

1. Członek zarządu spółki kapitałowej świadczący pracę na rzecz tej ostatniej i będący jej integralną częścią musi do celów stosowania dyrektywy 92/85 w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią zostać uznany za pracownika, jeżeli wykonuje swe obowiązki przez określony czas pod kierownictwem lub kontrolą innego organu tej spółki i w zamian za swą działalność otrzymuje wynagrodzenie. Do sądu Krajowego należy weryfikacja okoliczności faktycznych koniecznych do dokonania oceny, czy jest tak w przypadku zawisłego przed nim sporu.

W tym względzie swoisty charakter prawny stosunku pracy w świetle prawa krajowego nie może mieć żadnego wpływu na to, czy uważa się kogoś za pracownika w rozumieniu prawa Unii. Jeżeli dana osoba wykonuje przez pewien okres, na rzecz innej osoby i pod jej kierownictwem pracę, w zamian za którą otrzymuje wynagrodzenie, to charakter więzi prawnej, która łączy ją z drugą stroną stosunku pracy, jest bez znaczenia dla kwestii stosowania dyrektywy 92/85. Ponadto fakt pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej nie może jako taki wykluczać, że dana osoba pozostawała w stosunku podporządkowania względem tej spółki. Należy bowiem przeanalizować warunki, w jakich członek zarządu został wyłoniony, charakter powierzonych mu funkcji, zakres uprawnień zainteresowanego oraz kontrolę, jakiej podlega w ramach spółki, jak również okoliczności, w jakich może zostać odwołany.

(por. pkt 39, 40, 47, 56; pkt 1 sentencji)

2. Artykuł 10 dyrektywy 92/85 w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią, należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które pozwala na odwołanie członka zarządu spółki kapitałowej bez żadnych ograniczeń, jeżeli osoba zainteresowana jest „pracownicą w ciąży” w rozumieniu tej dyrektywy, a uchwała o jej odwołaniu jest w głównej mierze uzasadniona tym, że zaszła ona w ciążę. Nawet gdyby przyjąć, że dany członek zarządu nie jest za taką osobę uznany to wciąż odwołanie członka zarządu pełniącego funkcje jako integralna część tej spółki i świadczącego pracę na rzecz owej spółki i w zamian za swą działalność otrzymującego wynagrodzenie może dotyczyć jedynie kobiet i tym samym stanowi bezpośrednią dyskryminację ze względu na płeć sprzeczną z art. 2 ust. 1 i 7 oraz art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 76/207 w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy, zmienionej dyrektywą 2002/73.

W istocie celem zamierzonym przez przepisy prawa Unii dotyczące równości kobiet i mężczyzn w dziedzinie praw kobiet ciężarnych i kobiet, które niedawno urodziły, jest ochrona pracownic w okresie przed urodzeniem i po urodzeniu dziecka. Ów cel, który przyświeca zarówno dyrektywie 92/85, jak i dyrektywie 76/207, nie mógłby zostać osiągnięty, gdyby ochrona przed zwolnieniem przyznana przez prawo Unii kobietom w ciąży zależała od formalnej kwalifikacji ich stosunku pracy w prawie krajowym lub wyboru podstawy nawiązania stosunku prawnego dokonanego przy ich zatrudnieniu. Niezależnie od tego, która z tych dyrektyw znajduje w tym przypadku zastosowanie, istotne jest zapewnienie zainteresowanej ochrony przyznanej w prawie Unii kobietom w ciąży, w sytuacji gdy stosunek prawny łączący ją z inną osobą zostaje rozwiązany z powodu zajścia przez nią w ciążę.

(por. pkt 68-70, 74; pkt 2 sentencji)