PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 303/10

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 6 marca 2012 r. w sprawie T-65/06 FLSmidth & Co. A/S przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 16 maja 2012 r. przez FLSmidth & Co. A/S

(Sprawa C-238/12 P)

2012/C 303/20

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: FLSmidth & Co. A/S (przedstawiciel: M. Dittmer, advokat, J. Ratliff, Barrister, F. Louis, avocat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Powołując się na art. 256 ust. 1 akapit drugi, art. 263 i art. 264 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 31 rozporządzenia Rady 1/2003 (1) i art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości, FLSmidth & Co. A/S wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o:

— uchylenie wyroku z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie T-65/06,

— stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 listopada 2005 r. w sprawie COMP/F/38.354 dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE, w zakresie, w jakim dotyczy ona FLS; lub tytułem żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na FLS w decyzji.

— obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu żądania głównego FLS podnosi dwa zarzuty, z których drugi opiera się na dwóch argumentach.

— Sąd naruszył prawo, ponieważ nie zastosował prawidłowych kryteriów prawnych w celu przypisania odpowiedzialności (nadrzędnej) spółce dominującej. Sąd nie wysnuł ponadto prawidłowych wniosków prawnych z przedstawionych mu dowodów, w zakresie, w jakim nie orzekł, że FLS zdołał obalić domniemanie odpowiedzialności spółki dominującej.

— Sąd nie zbadał, czy Komisja spełniła ciążący na niej obowiązek uzasadnienia. — o Sama Komisja dopuściła się naruszenia, nie wywiązując się z ciążącego na niej obowiązku uzasadnienia, w zakresie, w jakim nie odniosła się w wystarczający sposób do argumentów i dowodów przedstawionych przez FLS w celu obalenia domniemania odpowiedzialności spółki dominującej. — o Ponadto Komisja nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku uzasadnienia, w zakresie, w jakim decyzja nie zawiera uzasadnienia, dlaczego FLS powinna ponieść odpowiedzialność za okres od grudnia 1990 r do grudnia 1991 r.

W uzasadnieniu żądania ewentualnego FLS podnosi cztery zarzuty.

— Sąd naruszył prawo, w zakresie, w jakim nie zastosował zasady proporcjonalności i legalności przy kontroli odpowiedzialności, którą obciążono FLS, a zatem nie ograniczył odpowiednio rozpatrywanej odpowiedzialności.

— Sąd naruszył prawo, w zakresie, w jakim nie położył kresu nierównemu traktowaniu przyjętemu przez Komisję, przyznając Trioplast Industrier AB — a nie FLS — 30 % obniżkę zgodnie z komunikatem w sprawie współpracy.

— Sąd naruszył prawo poprzez niewłaściwe zastosowanie sekcji D tiret drugie komunikatu w sprawie współpracy, w zakresie, w jakim nie przyznał FLS obniżki ze względu na brak podważenia okoliczności faktycznych. Ponadto Sąd nie zastosował zasady równego traktowania, ponieważ nie uwzględnił okoliczności, że Bonar Technical Fabrics przyznano 10 % obniżkę za co najmniej takie samo zachowanie.

— Sąd naruszył art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 6 ust. 1 europejskiej konwencji praw człowieka, ze względu na to, że nie wydał orzeczenia w rozsądnym terminie.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).