Keywords

Summary



Keywords

1. Odwołanie – Zarzuty – Błędna ocena okoliczności faktycznych i dowodów – Niedopuszczalność – Kontrola przez Trybunał oceny okoliczności faktycznych i dowodów – Wykluczenie, z wyjątkiem przypadku ich przeinaczenia

(art. 256 TFUE; statut Trybunału, art. 58 akapit pierwszy)

2. Odwołanie – Zarzuty – Zwykłe powtórzenie zarzutów i argumentów podniesionych przed Sądem – Niedopuszczalność – Zakwestionowanie wykładni lub zastosowania prawa wspólnotowego dokonanego przez Sąd – Dopuszczalność

(art. 256 TFUE; statut Trybunału, art. 58 akapit pierwszy)

3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Rozpoczęcie biegu terminu – Skarga na rozporządzenie przyjęte na podstawie aktu o przystąpieniu z 2003 r. wniesiona przez przystępujące państwo – Rozpoczęcie biegu terminu od dnia wejścia w życie traktatu i aktu o przystąpieniu z 2003 r.

(art. 230 akapity drugi, piąty WE; traktat akcesyjny z 2003 r., art. 2 ust. 3)

4. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi – Opłaty od nadmiernych zapasów – Kontrola sądowa – Granice

(traktat akcesyjny z 2003 r.; rozporządzenie Komisji nr 1972/2003, art. 4 ust. 3)

5. Odwołanie – Zarzuty – Zarzut skierowany przeciwko elementowi uzasadnienia wyroku niepotrzebnemu dla uzasadnienia jego sentencji – Zarzut nieistotny dla sprawy

(art. 256 TFUE; statut Trybunału, art. 58 akapit pierwszy)

6. Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji Unii – Kontrola sądowa – Granice

7. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Rozporządzenie wydane na podstawie aktu o przystąpieniu z 2003 r. i wprowadzające środki przejściowe odnoszące się do handlu produktami rolnymi

(art. 296 TFUE; rozporządzenie Komisji nr 1972/2003)

8. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja wpisująca się w kontekst znany jej adresatowi – Dopuszczalność zwięzłego uzasadnienia

(art. 296 TFUE)

9. Prawo Unii Europejskiej – Zasady – Ochrona uzasadnionych oczekiwań – Granice – Zmiana uregulowań dotyczących wspólnej organizacji rynków – Uprawnienia dyskrecjonalne instytucji – Dostosowanie przepisów do zmian sytuacji ekonomicznej – Niemożliwość powołania się na ochronę uzasadnionych oczekiwań

Summary

1. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 23, 24)

2. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 25–28, 98, 113, 172)

3. Unii Europejska jest unią prawa, w której akty instytucji podlegają kontroli, w szczególności pod względem zgodności z traktatami i ogólnymi zasadami prawa.

Zasady te stanowią fundament unii prawa i ich poszanowanie wymaga, jak to obecnie przewiduje wprost art. 4 ust. 2 TUE, by nowe państwa członkowskie były traktowane na równi ze starymi państwami członkowskimi.

W związku z tym nowym państwom członkowskim powinno przysługiwać prawo do zaskarżenia, w charakterze skarżących określonych w art. 230 akapit drugi WE, wszelkich aktów, które dotyczą ich jako państw członkowskich, wydanych na podstawie art. 2 ust. 3 traktatu akcesyjnego.

Ponieważ nowe państwa członkowskie uzyskały ten status dopiero z dniem wejścia w życie traktatu akcesyjnego oraz aktu przystąpienia z 2003 r., należy przyjąć, iż w stosunku do nich bieg przewidzianego w art. 230 akapit piąty WE terminu na wniesienie skargi na akty tego rodzaju rozpoczął się w tym dniu, to jest w niniejszej sprawie w dniu 1 maja 2004 r.

(por. pkt 48–51)

4. Komisja, wykonując kompetencje przyznane jej w obszarze wspólnej polityki rolnej przez Radę czy też autorów aktu przystąpienia z 2003 r., w celu wykonania przepisów w nim ustanowionych, korzysta z szerokiego zakresu uznania, w związku z czym jedynie podjęte w tej dziedzinie działanie rażąco nieodpowiednie do celu, który właściwa instytucja zamierza osiągnąć, można uznać za sprzeczne z prawem.

W związku z powyższym w ramach oceny zgodności z zasadą proporcjonalności Sąd ma za zadanie jedynie ustalenie, czy wysokość opłaty od nadmiernych zapasów określona w art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1972/2003 w sprawie środków przejściowych przyjętych w odniesieniu do handlu produktami rolnymi ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, na poziomie należności celnych przywozowych erga omnes obowiązujących w dniu 1 maja 2004 r. nie wykracza rażąco poza zakres niezbędny do osiągnięcia zamierzonych przez Komisję celów.

(por. pkt 71, 72)

5. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 115)

6. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 128)

7. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 147)

8. Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 152)

9. Każdy przedsiębiorca, u którego instytucja wywoła uzasadnione oczekiwania, ma prawo powołać się na zasadę ich ochrony. Jednakże, mimo że zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań należy do zasad ogólnych prawa Unii Europejskiej, przedsiębiorcy nie mogą w sposób uzasadniony oczekiwać, że zostanie utrzymana istniejąca sytuacja, która może zostać zmieniona w ramach uprawnień dyskrecjonalnych przyznanych instytucjom wspólnotowym, zwłaszcza w takiej dziedzinie jak wspólna organizacja rynków, której cele uwzględniają ciągłe dostosowywanie się do zmian sytuacji gospodarczej.

Podobnie jest w odniesieniu do przystępującego państwa członkowskiego.

(por. pkt 180, 181)