4

Artykuł 11 rozporządzenia nr 2200/96 stanowił: „1. Do celów niniejszego rozporządzenia przez »organizację producentów« rozumie się każdą osobę prawną: a) ustanowioną z własnej inicjatywy hodowców następujących kategorii produktów wymienionych w art. 1 ust. 2: i) owoce i warzywa; ii) owoce; iii) warzywa; iv) produkty przeznaczone do przetwórstwa; v) owoce cytrusowe; vi) orzechy; vii) grzyby; b) której celem działania jest w szczególności: 1) zagwarantowanie, że produkcja jest planowana i dostosowana do popytu, zwłaszcza w odniesieniu do ilości i jakości; 2) promowanie koncentracji podaży i wprowadzanie do obrotu produktów wytwarzanych przez jej członków; 3) obniżanie kosztów produkcji i stabilizowanie cen producentów; 4) wspieranie stosowania zasad uprawy, technologii produkcji, w szczególności korzystnych dla środowiska zasad gospodarki ściekami, w celu ochrony jakości zasobów wody, gleby i krajobrazu i zachowania lub stymulacji zróżnicowania życia biologicznego; c) której statut wymaga od jej członków-producentów w szczególności: 1) stosowania zasad przyjętych przez organizację producentów dotyczących sprawozdawczości produkcyjnej, produkcji, wprowadzania do obrotu i ochrony środowiska; 2) przynależności do jednej tylko organizacji określonej w lit. a) w odniesieniu do danej produkcji gospodarstwa rolnego w zakresie jednej z kategorii produktów wymienionych w lit. a); 3) wprowadzenia do obrotu całej wspomnianej produkcji za pośrednictwem organizacji producentów. […] 4) dostarczania informacji wymaganych przez organizację producentów do celów statystycznych, w szczególności w odniesieniu do obszarów uprawnych, wielkości zbiorów, rentowności i sprzedaży bezpośredniej; 5) dokonywania wpłat ustalonych w statucie, przeznaczonych na tworzenie i uzupełnianie funduszu operacyjnego przewidzianego w art. 15; d) której statut przewiduje: 1) procedury związane z określaniem, przyjmowaniem i zmienianiem zasad określonych w lit. c) pkt 1; 2) zobowiązanie członków do wpłacania wkładów finansowych potrzebnych do finansowania organizacji producentów; 3) zasady umożliwiające członkom będącym producentami dokonywania demokratycznie kontrolę organizacji i jej decyzji; 4) kary za naruszenie zobowiązań określonych w zasadach zrzeszania się, w szczególności za zaleganie z wpłatami lub naruszenie zasad ustalonych przez organizację producentów; 5) zasady przyjmowania nowych członków, w szczególności minimalny okres członkostwa; 6) zasady prowadzenia rachunkowości i opracowywania budżetu niezbędne dla funkcjonowania organizacji; [oraz] e) która została uznana przez dane państwo członkowskie, zgodnie z ust. 2. 2. Do celów niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie uznają za organizacje producentów wszystkie grupy producentów ubiegające się o takie uznanie, pod warunkiem że: a) spełniają wymagania ustanowione w ust. 1 i mogą przedstawić odpowiednie dowody, w tym na zgrupowanie minimalnej liczby członków i dysponowanie minimalną wielkością produkcji, która może być wprowadzona do obrotu, określonej zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 45; b) istnieją dostateczne dowody na to, że mogą one prowadzić swoją działalność w prawidłowy sposób, zarówno w czasie, jak i pod względem skuteczności; c) efektywnie umożliwiają ich [swym] członkom uzyskanie pomocy technicznej w zakresie stosowania przyjaznych dla środowiska metod uprawy; d) faktycznie dostarczają swoim członkom środki techniczne umożliwiające magazynowanie, pakowanie i sprzedaż ich produktów i zapewniają właściwe zarządzanie ich działalnością pod względem handlu i budżetu. […]”.