Lijst van kredietinstellingen waaraan een vergunning is verleend in Oostenrijk, Finland, IJsland, Noorwegen en Zweden, zoals bedoeld in artikel 3, lid 7, van Richtlijn 77/780/EEG (94/C 394/01)

Algemeen

Volgens artikel 3, lid 7, en artikel 10, lid 2 (1), van Eerste Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van 12 december 1977 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (2), moet de Commissie een lijst aanleggen van alle kredietinstellingen in de Lid-Staten aan welke een vergunning is toegekend en deze lijst bekendmaken. Volgens punt 6 b) van Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst moeten feiten, procedures, rapporten, enz. betreffende de EVA-Staten in een afzonderlijk deel van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt wanneer overeenkomstige informatie betreffende de EG-Lid-Staten moet worden bekendgemaakt.

Dit is de eerste maal dat het Permanent Comité van de EVA-Staten zich van deze taak kwijt overeenkomstig punt 6 b) van Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst en artikel 1, lid 1, onder b), van Protocol 1 bij de Overeenkomst inzake het Permanent Comité van de EVA-Staten. De lijst in de bijlage van deze Mededeling geeft de stand per 31 augustus 1994 weer. Voor de inhoud en de bijwerking van de lijst alsmede de indeling van de kredietinstellingen op de lijst naar groepen wordt verwezen naar de door de Commissie bekendgemaakte overeenkomstige lijst (PB nr. C 156 van 7. 6. 1994, blz. 1) en naar de verklaringen in deel I, Algemeen. Evenzo werden toelichtingen aan de landenafdelingen toegevoegd.

Deze lijst werd opgesteld door het Permanent Comité van de EVA-Staten op basis van door de betrokken EVA-Staten verstrekte informatie. De lijst heeft geen constitutieve werking. Wanneer een instelling zonder vergunning per vergissing op de lijst wordt opgenomen, heeft dat geen gevolgen voor haar rechtsstatus, en wanneer een instelling per abuis niet op de lijst voorkomt, blijft haar vergunning geldig.

OOSTENRIJK

1. Handelsbanken (Sektor "Aktienbanken")

De handelsbanken zijn algemene banken met een privaatrechtelijk statuut. Dit zijn in het algemeen:

- "Aktiengesellschaften" (naamloze vennootschappen) volgens de "Aktiengesetz" (wet op de naamloze vennootschappen).

- "Gesellschaften mit beschränkter Haftung" (vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid) volgens de "Gesetz über Gesellschaften mit beschränkter Haftung" (wet op de vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid).

2. Spaarbanken (Sektor "Sparkassen")

Dit zijn de plaatselijke spaarbanken en de centrale instelling op nationaal niveau (GiroCredit Bank Aktiengesellschaft der Sparkassen). De centrale instelling op nationaal niveau behandelt, naast de reguliere bankwerkzaamheden, overmakingen van de plaatselijke spaarbanken, beheert de "liquiditeitsreserves" van de spaarbanken en treedt op als de clearing-instelling voor de sector.

De sector Spaarbanken bestaat uit "Vereinssparkassen" (spaarbanken die zijn opgericht door een vereniging van spaarbanken, net als de Duitse "freie Sparkassen") en "Gemeindesparkassen" (gemeentelijke spaarbanken die zijn opgericht door een of meer gemeenten die ook hun verplichtingen garanderen).

Het kader voor het bedrijf van de spaarbanken wordt gevormd door de bankwet en de aan hen verleende bankvergunning. Spaarbanken zijn thans algemene kredietinstellingen, maar hun werkzaamheden zijn voornamelijk gebaseerd op het spaarbedrijf en de kredietverlening op plaatselijk niveau.

3. Coöperatieve boerenleenbanken (Sektor "Raiffeisenkassen")

Deze sector omvat een groot aantal plaatselijke kredietcoöperaties, negen regionale centrale instellingen en de centrale instelling op nationaal niveau (Raiffeisen Zentralbank Österreich AG). De centrale instelling op nationaal niveau behandelt, naast de reguliere bankwerkzaamheden, overmakingen van de kredietcoöperaties, beheert de "liquiditeitsreserves" van de kredietcoöperaties en treedt op als de clearing-instelling voor de sector.

Deze instellingen hebben gewoonlijk de rechtsstatus van geregistreerde coöperaties volgens de "Genossenschaftsgesetz" (wet op de coöperaties). Landbouwkredietcoöperaties bieden traditioneel een reeks bankdiensten aan kleine bedrijven, de leden van de coöperatie, boeren en ook aan particulieren in plattelandsgebieden; centraal in hun werkzaamheden staat echter nog steeds het ontvangen van deposito's van en het verstrekken van leningen aan leden van de coöperatie.

4. Coöperatieve banken voor de industrie (Sektor "Volksbanken")

Deze sector, die is georganiseerd volgens het systeem van de "Schulze-Delitzsch"-coöperaties omvat plaatselijke kredietcoöperaties en de centrale instelling op nationaal niveau (Österreichische Volksbanken AG). De centrale instelling op nationaal niveau behandelt, naast de reguliere bankwerkzaamheden, overmakingen van de kredietcoöperaties, beheert de "liquiditeitsreserves" van de kredietcoöperaties en treedt op als de clearing-instelling voor de sector.

Deze instellingen hebben gewoonlijk de rechtsstatus van geregistreerde coöperaties volgens de "Genossenschaftsgesetz" (wet op de coöperaties). Coöperatieve banken voor de industrie bieden traditioneel een reeks bankdiensten aan kleine industriële ondernemingen en ook aan particulieren; centraal in hun werkzaamheden staat echter nog steeds het ontvangen van deposito's van en het verstrekken van leningen aan leden van de coöperatie.

5. Instellingen voor hypothecair krediet (Sektor "Landes-Hypothekenbanken")

Instellingen voor hypothecair krediet zijn, naast de reguliere bankwerkzaamheden, gespecialiseerd in leningen op lange termijn voor woningbouw en aan de overheid alsmede de uitgifte van pandbrieven en gemeenteobligaties.

6. Bouwspaarkassen (Sektor "Bausparkassen")

De bouwspaarkassen zijn gespecialiseerd in woningbouwfinanciering volgens de "Bausparkassengesetz" (wet op de bouwspaarkassen). Zij ontvangen deposito's van bouwspaarders en verstrekken hen daaruit goedkope, door hypotheken op woningen gedekte leningen.

7. Banken met speciale doelstellingen (Sektor "Sonderbanken")

Sommige Oostenrijkse banken zijn ingedeeld in de categorie banken met speciale doelstellingen ("Sonderbanken"). Dit zijn kredietinstellingen die zijn gespecialiseerd in factoring, leasing, bevordering van de regionale ontwikkeling, exportbevordering en venture capital-zaken.

Ook de "Österreichische Postsparkasse" (Oostenrijkse postspaarbank), die hoofdzakelijk de overheidssector financiert, behoort tot de categorie banken met speciale doelstellingen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

FINLAND

DEPOSITOBANKEN (talletuspankit, depositonsbanker)

De depositobanken bieden een gehele reeks van bankdiensten. Naast het ontvangen van deposito's verstrekken zij leningen, verrichten zij binnenlandse en buitenlandse betalingen, en verlenen zij vermogensbeheerdiensten alsmede een uitgebreid assortiment beleggings-, financiële en adviesdiensten. Alleen depositobanken kunnen deposito's ontvangen. Op grond van hun organisatiestructuur zijn de depositobanken onderverdeeld in vier categorieën: handelsbanken, spaarbanken, spaarbanken in de vorm van vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid en coöperatieve banken:

1. Handelsbanken (liikepankit, affärsbanker)

Handelsbanken zijn vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid. Zij zijn in binnenlandse of buitenlandse handen. De hoofdzetel van de bijkantoren die in buitenlandse handen zijn, wordt vermeld in de kolom "opmerkingen".

De voornaamste wetgeving betreffende de handelsbanken is de wet op de kredietinstellingen, nr. 1607 van 30 december 1993. Naast de bovengenoemde wet is tevens de wet op de handelsbanken, nr. 1266 van 28 december 1990 met latere wijzigingen, van toepassing. De bijkantoren in buitenlandse eigendom hebben hun eigen wetgeving: de wet op de werkzaamheden van buitenlandse krediet- en financiële instellingen in Finland, nr. 1608 van 30 december 1993.

2. Spaarbanken (säästöpankit, sparbanker)

Spaarbanken zijn autonome instellingen zonder winstoogmerk die zodanig zijn georganiseerd dat noch de stichters, noch de garantiegevers, noch andere deelnemers de activa of overschotten bezitten.

Skopbank (onder de rubriek "handelsbanken") is de centrale bank van de spaarbanken.

De voornaamste wetgeving betreffende de spaarbanken is de wet op de kredietinstellingen. Tevens is de wet op de spaarbanken, nr. 1270 van 28 december 1990 met latere wijzigingen, van toepassing.

3. Spaarbanken in de vorm van vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid (säästöpankkiosakeyhtiöt, sparbanksaktiebolag)

Spaarbanken in de vorm van vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid zijn eigendom van stichtingen en de aandelen van deze vennootschappen kunnen uitsluitend met toestemming van het Ministerie van Financiën worden verkocht. De wet op de omvorming van spaarbanken tot banken met beperkte aansprakelijkheid, nr. 972 van november 1992, en de wet op de kredietinstellingen zijn de voornaamste wetten betreffende deze banken. Tevens zijn de wet op de handelsbanken en de wet op de spaarbanken van toepassing.

4. Coöperatieve banken (osuuspankit, andelsbanker)

Een coöperatieve bank is een commerciële onderneming die bankwerkzaamheden verricht in de vorm van een coöperatieve vereniging. De coöperatieve banken zijn eigendom van hun leden.

Okobank (onder de rubriek "handelsbanken") is de centrale bank van de coöperatieve banken.

De voornaamste wetgeving betreffende de coöperatieve banken is de wet op de kredietinstellingen. Ook de wet op de coöperatieve banken, nr. 1266 van 28 december 1990 met latere wijzigingen, is van toepassing.

Andere kredietinstellingen (muut luottolaitokset, andra kreditinstitut)

De rubriek "andere kredietinstellingen" omvat andere kredietinstellingen dan depositobanken. Zij zijn gerechtigd alle bankdiensten aan te bieden met uitzondering van het ontvangen van deposito's. Hoewel de wet op de kredietinstellingen geen indelingen bevat, kunnen deze andere kredietinstellingen in verschillende categorieën worden onderverdeeld naar de aard van hun werkzaamheden: financierings- en credit card-maatschappijen, hypotheekbanken en speciale kredietinstellingen.

Het bedrijf van een "andere kredietinstelling" kan worden uitgeoefend door een naamloze vennootschap, een coöperatieve vereniging of een hypotheekmaatschappij.

De voornaamste wetgeving betreffende de "andere kredietinstellingen" is de wet op de kredietinstellingen. De wet op de hypotheekmaatschappijen, nr. 936 van 8 december 1978 met latere wijzigingen, is eveneens van toepassing wanneer het gaat om een hypotheekmaatschappij.

IJSLAND

1. Handelsbanken en spaarbanken (vioskiptabankar og sparisjóoir)

De werkzaamheden van handelsbanken en spaarbanken bestaan in de bewaring en belegging van geld, de overmaking van gelden, de handel in effecten en andere diensten die normaliter met dergelijke transacties verbonden zijn. Alleen handelsbanken en spaarbanken en andere instellingen met een speciale wettelijke vergunning mogen deposito's van het publiek ontvangen voor bewaring en belegging.

1.a) Handelsbanken (vioskiptabankar)

De handelsbanken zijn ingedeeld in twee groepen. Handelsbanken die staatseigendom zijn, dus staatshandelsbanken, en handelsbanken in de vorm van naamloze vennootschappen.

Een handelsbank die in de vorm van een naamloze vennootschap wordt opgericht, moet een minimumaandelenkapitaal van 5 miljoen ecu hebben.

Naamloze vennootschappen zijn vennootschappen die als zodanig worden gedefinieerd in de wet op de naamloze vennootschappen.

1.b) Spaarbanken (sparisjóoir)

Spaarbanken zijn zogenoemde autonome instellingen. Een spaarbank kan worden opgericht door ten minste 30 personen, de eigenaren van het garantievermogen. De eigenaren van het garantievermogen moeten gelijke deelnemingen en gelijke stemrechten hebben tenzij de statuten een andere regeling toestaan. De eigenaren van het garantievermogen zijn niet voor de verplichtingen van de spaarbank aansprakelijk boven hun aandeel in het garantievermogen en zij hebben geen recht op een aandeel in de winst uit het bedrijfsresultaat van de spaarbank boven een maximumdividendpercentage in verhouding tot het aandeel in het garantievermogen, dat elk jaar wordt vastgesteld door het Depositogarantiefonds van de spaarbanken. De gemeentelijke autoriteiten benoemen ten minste twee van de vijf leden van de directie van een spaarbank.

Voor de oprichting van een spaarbank is een garantievermogen van ten minste 5 miljoen ecu vereist. De minister van Handel kan dit minimumvereiste laten varen op voorstel van de Bankinspectie en het Depositogarantiefonds van de spaarbanken. Het garantievermogen mag echter nooit minder dan 1 miljoen ecu bedragen. Spaarbanken die op 1 juli 1993 een eigen vermogen van minder dan 1 miljoen ecu hadden, mogen hun werkzaamheden voortzetten mits hun eigen vermogen niet daalt onder het niveau van 1 juli 1993.

2. Andere kredietinstellingen dan handelsbanken en spaarbanken (aorar lánastofnanir en vioskiptabankar og sparisjóoir)

De defïnitie van "andere kredietinstellingen dan handelsbanken en spaarbanken" omvat andere maatschappijen of instellingen dan die van de rubrieken 1.a) en 1.b), waarvan de voornaamste werkzaamheden bestaan in het verstrekken van leningen in eigen naam en die voor dit doel kapitaal aantrekken door middel van de uitgifte en verkoop aan het publiek van obligaties en andere terugbetaalbare schuldbewijzen (zie echter de defïnitie van leasingmaatschappij onder rubriek 2.b)) en diensten verlenen die normaliter met dergelijke leningsactiviteiten zijn verbonden. Deze kredietinstellingen mogen geen deposito's van het publiek ontvangen voor bewaring en belegging.

2.a) Andere instellingen dan leasingmaatschappijen (aorar lánastofnanir en eignarleigufyrirtaeki)

Andere kredietinstellingen dan leasingmaatschappijen volgens bovengenoemde defïnitie moeten worden opgericht in de vorm van een naamloze vennootschap met een minimumaandelenkapitaal van 5 miljoen ecu. Kredietinstellingen die op 30 december 1993 werkzaam waren, behoeven hun rechtsvorm niet te veranderen in een naamloze vennootschap en instellingen die op die datum een eigen vermogen van minder dan 5 miljoen ecu hadden, mogen hun werkzaamheden voortzetten mits hun eigen vermogen niet daalt onder het niveau van 30 december 1993.

2.b) Leasingmaatschappijen (eignarleigufyrirtaeki)

Een leasingmaatschappij is een kredietinstelling met leasing als voornaamste werkzaamheid, ongeacht hoe deze werkzaamheid wordt gefïnancierd. Een leasingmaatschappij moet worden opgericht in de vorm van een naamloze vennootschap met een minimumaandelenkapitaal van 1 miljoen ecu. Leasingmaatschappijen die op 30 december 1993 een eigen vermogen van minder den 1 miljoen ecu hadden, mogen hun werkzaamheden voortzetten mits hun eigen vermogen niet daalt onder het niveau van 30 december 1993.

NOORWEGEN

1. Handelsbanken (forretningsbanker)

Handelsbanken zijn vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid (aksjeselskaper) behalve de Postbank (Norges Postbank) die een afzonderlijk staatsbedrijf is dat is opgericht overeenkomstig de wet op de Postbank, nr. 51 van 5 juni 1992. De Postbank staat onder toezicht van de Noorse bank-, verzekerings- en effectencommissie (Kredittilsynet).

Handelsbanken zijn gerechtigd en verplicht het woord "bank" in hun naam op te nemen; alleen spaarbanken mogen dit ook. De voornaamste wetgeving betreffende de handelsbanken wordt gevormd door de wet op de handelsbanken, nr. 1 van 24 mei 1961, en de wet op de financieringswerkzaamheden en de fïnanciële instellingen, nr. 40 van 10 juni 1988.

Handelsbanken mogen deposito's ontvangen en algemene bankdiensten verlenen.

2. Spaarbanken (sparebanker)

Spaarbanken zijn autonome instellingen die zijn georganiseerd overeenkomstig de wet op de spaarbanken.

De voornaamste wetgeving betreffende de spaarbanken wordt gevormd door de wet op de spaarbanken, nr. 1 van 24 mei 1961, en de wet op de financieringswerkzaamheden en de fïnanciële instellingen, nr. 40 van 10 juni 1988.

Spaarbanken zijn gerechtigd en verplicht het woord "spaarbank" (sparebank) in hun naam op te nemen; alleen handelsbanken mogen het woord "bank" gebruiken.

Spaarbanken mogen deposito's ontvangen en algemene bankdiensten verlenen.

3. Financieringsmaatschappijen en 4. Hypotheekmaatschappijen

Financieringsmaatschappijen (fïnansieringsforetak) en hypotheekmaatschappijen (Kredittforetak) kunnen de rechtsvorm hebben van een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid (aksjeselskaper), een stichting (stifselse), of een vereniging van leningnemers (voor leningen (kredittforening); voor hypotheken (hypothekforening)). De voornaamste wetgeving betreffende fïnancieringsmaatschappijen en hypotheekmaatschappijen is de wet op de fïnancieringswerkzaamheden en de fïnanciële instellingen, nr. 40 van 10 juni 1988.

Financieringsmaatschappijen mogen zich bezighouden met fïnancieringswerkzaamheden, gedefïnieerd als het verstrekken van, bemiddelen bij of verzorgen van kredietgaranties of het anderszins deelnemen in de fïnanciering van andere dan eigen werkzaamheden.

Hypotheekmaatschappijen zijn instellingen die overeenkomstig hun statuten de door hen verstrekte leningen hoofdzakelijk fïnancieren via de uitgifte van obligaties.

ZWEDEN

1. Banken (banker)

Banken hebben het exclusieve recht deposito's op rekeningen van het publiek te ontvangen. Deze instellingen verlenen doorgaans een ruim assortiment van algemene bankdiensten.

a) Handelsbanken (affärsbanker)

zijn vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid volgens de wet op het bankbedrijf (bankrörelselagen (1987: 617)) en de wet op de banken (bankaktiebolagslagen (1987: 618)).

b) Spaarbanken (sparbanker)

vallen onder de wet op het bankbedrijf en de wet op de spaarbanken (sparbankslagen (1987: 619)). Het doel van een spaarbank is de bevordering van het sparen zonder winstoogmerk in een bepaalde regio.

2. Andere kredietinstellingen (övriga kreditinstitut)

Deze groep bestaat uit fïnancieringsmaatschappijen, kredietmaatschappijen en één coöperatieve hypotheekinstelling. De wetten op de fïnancieringsmaatschappijen en de kredietmaatschappijen zijn per 1 januari 1994 ingetrokken. Deze maatschappijen moeten een vergunning aanvragen volgens de nieuwe wet op de maatschappijen op de kredietmarkt (lagen (1992: 1610) om kreditmarknadsbolag) om hun werkzaamheden na 31 december 1994 voort te zetten. De wet op de coöperatieve hypotheekinstelling wordt momenteel herzien.

a) Financieringsmaatschappijen (fïnansbolag)

zijn vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid volgens de wet op de fïnancieringsmaatschappijen (fïnansbolagslagen (1988: 606)). Deze maatschappijen verstrekken conventionele leningen, diverse soorten leasing enz. Zij fïnancieren hun werkzaamheden op de geldmarkt en door rechtstreeks leningen op te nemen bij andere fïnanciële instellingen. De maatschappijen mogen ook obligaties en kortlopende leninginstrumenten uitgeven.

b) Kredietmaatschappijen (kreditaktiebolag)

zijn vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid volgens de wet op de kredietmaatschappijen (lagen (1963: 76) om kreditaktiebolag)). Deze maatschappijen verstrekken leningen tegen onderpand in de vorm van hypotheken. Zij fïnancieren hun leningen door de uitgifte van obligaties en andere instrumenten. De instellingen specialiseren zich op een bepaald gebied, bij voorbeeld lange-termijnfïnanciering van woningen en ander onroerend goed, gemeenten of industrie en handel.

c) Er is één coöperatieve hypotheekinstelling (kooperativ hypoteksinstitution),

de Algemene Hypotheekbank van Zweden en de tien plattelandshypotheekverenigingen (Landshypotek). De instelling valt onder een speciale wet. Het bedrijf is gelijk aan dat van de kredietmaatschappijen.

(1) Artikel 10, lid 2, is niet van toepassing in de EER-context.

(2) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30.

ANEXO - BILAG - ANHANG - ÐÁÑÁÑÔÇÌÁ - ANNEX - ANNEXE - ALLEGATO - BIJLAGE - ANEXO

AUSTRIA ØSTRIG ÖSTERREICH ÁÕÓÔÑºÁ AUSTRIA AUTRICHE AUSTRIA OOSTENRIJK ÁUSTRIA

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

FINLANDIA FINLAND FINNLAND ÖÉÍËÁÍÄÉÁ FINLAND FINLANDE FINLANDIA FINLAND FINLÂNDIA

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

ISLANDIA ISLAND ISLAND ÉÓËÁÍÄºÁ ICELAND ISLANDE ISLANDA IJSLAND ISLANDIA

Nota / Bemærkning / Anmerkung / Óçìåßùóç ãéá ôïí áíáãíþóôç / Note to reader / Remarque / Nota / Opmerking / Nota

El texto de las notas se encuentra en la página 50.

Fodnoterne findes på side 50.

Fußnoten siehe Seite 50.

Ïé õðïóçìåéþóåéò åõñßóêïíôáé óôç óåëßäá 50.

The footnotes appear on page 50.

Le texte des notes se trouve page 50.

Il testo delle note si trova a pagina 50.

De tekst van de voetnoten bevindt zich op blz. 50.

O texto das notas encontra-se na página 50.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

NORUEGA NORGE NORWEGEN ÍÏÑÂÇÃÉÁ NORWAY NORVÈGE NORVEGIA NOORWEGEN NORUEGA

Nota / Bemærkning / Anmerkung / Óçìåßùóç ãéá ôïí áíáãíþóôç / Note to reader / Remarque / Nota / Opmerking / Nota

El texto de las notas se encuentra en la página 59.

Fodnoterne findes på side 59.

Fußnoten siehe Seite 59.

Ïé õðïóçìåéþóåéò åõñßóêïíôáé óôç óåëßäá 59.

The footnotes appear on page 59.

Le texte des notes se trouve page 59.

Il testo delle note si trova a pagina 59.

De tekst van de voetnoten bevindt zich op blz. 59.

O texto das notas encontra-se na página 59.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

SUECIA SVERIGE SCHWEDEN ÓÏÕÇÄÉÁ SWEDEN SUÈDE SVEZIA ZWEDEN SUÉCIA

>RUIMTE VOOR DE TABEL>