ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Mededeling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (97/C 37/06)

De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA deelt mede dat overeenkomstig artikel 4, lid 2, en artikel 4, lid 3, van het in punt 1b) van bijlage XV van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde besluit (Richtlijn 90/684/EEG van de Raad betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw) besloten is om het gemeenschappelijk steunplafond voor de scheepsbouw, als bedoeld in de artikelen 4, lid 1, en 5, lid 1, van de richtlijn op 9 % te stellen voor de periode vanaf 1 oktober 1996 totdat de artikelen 1 tot en met 9 van Verordening (EG) nr. 3094/95 in de Europese Gemeenschap van toepassing worden, maar uiterlijk tot 31 december 1996.

Met inachtneming van het bepaalde in artikel 4, lid 2, tweede alinea van de richtlijn is het plafond voor de toegestane steun voor de bouw van kleine schepen met een contractwaarde van minder dan 100 miljoen ecu, alsmede voor alle onder de richtlijn vallende vormen van scheepsverbouwing tezelfder tijd vastgesteld op 4,5 % gedurende dezelfde periode, behalve als het gaat om de bouw van dergelijke schepen bestemd voor nationaal gebruik in Griekenland.
E1997C1113(02)

Goedkeuring van steunmaatregelen van de staten overeenkomstig artikel 61 van de EER-Overeenkomst en artikel 11 van de in punt 1b van bijlage XV van de EER-Overeenkomst bedoelde richtlijn Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geen bezwaar te maken



Publicatieblad Nr. C 343 van 13/11/1997 blz. 0009 - 0009
Goedkeuring van staatssteun overeenkomstig artikel 61 van de EER-Overeenkomst en artikel 11 van het in punt 1, onder b), van bijlage XV bij de EER-Overeenkomst genoemde besluit Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om geen bezwaar te maken (96/C 350/04)

Datum van goedkeuring: 19. 6. 1996

EVA-Staat: Noorwegen

Steunmaatregel nr.: 96-002

Titel: Verlenging van de huidige staatssteun aan de scheepsbouwindustrie: subsidies voor de scheepsbouw, nieuwbouw en ombouw, exportkredietgaranties voor schepen (verleend door het GIEK), garantiestelsel voor de scheepsbouw

Doelstelling: Aan contracten gerelateerde produktiesteun voor de scheepsbouw

Rechtsgrond:

- Richtsnoeren van het Koninklijk Ministerie van Industrie en Energie van 6. 2. 1996 ("Føresegner for statleg støtte ved kontrahering af skip")

- Voor garanties die worden verleend door het Garantie-instituut voor exportkredieten (GIEK) en in het kader van het garantiestelsel voor de scheepsbouw: de jaarlijkse staatsbegroting

Uitgetrokken begrotingsmiddelen: 400 miljoen Nkr. voor contracten die in 1996 zijn gesloten

Steunintensiteit: Voor de bouw van schepen van ten minste 100 GT:

- 9 % voor schepen waarvan de contractwaarde ten minste 10 miljoen ecu bedraagt

- 4,5 % voor schepen waarvan de contractwaarde minder dan 10 miljoen ecu bedraagt

- 4,5 % voor belangrijke verbouwingen aan schepen van ten minste 1 000 GT

Kredietgaranties binnen de limieten van het OESO-memorandum van overeenstemming inzake exportkredieten voor schepen

Looptijd: Geldt voor nieuwe contracten die vanaf 1 januari 1996 zijn aangegaan, en totdat de OESO-Overeenkomst inzake normale concurrentievoorwaarden in de commerciële scheepsbouw- en scheepsreparatiesector in werking treedt, en uiterlijk tot 30 september 1996, op voorwaarde dat levering uiterlijk plaatsvindt op 31 december
Goedkeuring van overheidssteun overeenkomstig artikel 61 van de EER-Overeenkomst en artikel 1, lid 3, van Protocol 3 bij de Overeenkomst betreffende de Toezichthoudende Autoriteit en het Hof van Justitie Steunmaatregelen ten aanzien waarvan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geen bezwaar maakt



Publicatieblad Nr. C 170 van 06/07/1995 blz. 0007 - 0007



Goedkeuring van overheidssteun overeenkomstig artikel 61 van de EER-Overeenkomst en artikel 1, lid 3, van Protocol 3 bij de Overeenkomst betreffende de Toezichthoudende Autoriteit en het Hof van Justitie Steunmaatregelen ten aanzien waarvan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geen bezwaar maakt (95/C 170/07) Datum van goedkeuring: 24 mei 1995 EVA-Staat: Noorwegen Steunmaatregel nr.: 95-003 (ex-steunmaatregel nr. 93-141) Titel: Regeling voor ontwikkelingssteun, beheerd door het Noorse fonds voor industriële en regionale ontwikkeling (SND) Doelstelling: - Steun aan midden- en kleinbedrijf (MKB) in verband met adviesdiensten, opleiding en verspreiding van kennis - Steun voor investeringen in toegepast onderzoek en ontwikkeling Rechtsgrond: - Wet inzake SND van 3 juli 1992, nr. 97 - Voorschriften van de SND voor vennootschappen van 4 januari 1993 - Staatsbegroting, hfdst. 2420, post 50; Ontwikkelingssteun Begroting: Begrotingstoewijzing voor 1995: 194 miljoen Nkr. Steunintensiteit: - 50 % van de kosten in verband met adviesdiensten, opleiding en verspreiding van kennis - 25 % (35 % voor MKB's) van de kosten in verband met investeringen in toegepast onderzoek en ontwikkeling Looptijd: Onbepaald Voorwaarden: Beknopt jaarlijks verslag
Goedkeuring van staatssteun ingevolge artikel 61 van de EER-Overeenkomst en artikel 1, lid 3, van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst (Surveillance and Court Agreement) Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geen bezwaar te maken (95/C 14/04)

Datum van goedkeuring: 19. 10. 1994

EVA-land: Finland

Steunmaatregel nr.: 94-026

Titel: Regionale investeringssteun voor MKB's in de subregio's Jyväskylä, Kuopio, Oulu en Vaasa

Doelstelling: Het aantal concurrerende middelgrote en kleine bedrijven in de bovengenoemde gebieden verhogen

Rechtsgrond: Wet bedrijfssteun (Laki yritystuesta 1136/93); Besluit van de Raad van State inzake bedrijfssteun (Valtioneuvoston päätös yritystuesta 1689/93); Wet regionale ontwikkeling (Laki alueiden kehittämisestä 1135/93)

Steunintensiteit: 15 % voor kleine bedrijven, 7,5 % voor middelgrote bedrijven

Looptijd: Onbeperkt

Voorwaarden: Beknopt jaarlijks verslag

Datum van goedkeuring: 9. 11. 1994

EVA-Land: Finland

Steunmaatregel nr.: 94-025

Titel: Staatsgaranties voor binnenlandse en internationale leningen van Oy Sisu-Auto Ab

Doelstelling: De garanties bestrijken binnenlandse en internationale leningen van Oy Sissu-Auto Ab, een onderneming die in meerderheid in staatseigendom is, en o.a. militaire, sleep- en speciale motorvoertuigen en onderdelen voor dergelijke voertuigen produceert. Deze leningen zullen door de onderneming worden aangegaan in verband met en wegens de financiering van de verwerving van de Transmec-, Tractoren- en Bosbouwdivisies van Valmet Oy, een naamloze vennootschap die genoteerd is aan de effectenbeurs te Helsinki en waarvan de overheid de meerderheidseigenaar is

Rechtsgrond: Voorstel van de regering inzake de staatsgaranties voor binnenlandse en internationale leningen van Oy Sisu-Auto Ab, bij het Parlement ingediend op 27 mei 1994

Uitgetrokken begrotingsmiddelen: De garanties kunnen leningen bestrijken van ten hoogste 800 miljoen FM, welke door Oy Sissu-Auto Ab in 1994-1995 zijn of worden aangegaan

Kosten van de garanties: Afsluitingskosten: 0,4 %-0,6 %. Jaarlijkse vergoeding over de uitstaande bedragen: 0,4 %-0,6 %

Datum van goedkeuring: 16. 11. 1994

EVA-land: Noorwegen

Steunmaatregel nr.: 94-045

Titel: Kaart van de gebieden waarvoor steun verleend wordt

Doelstelling: Regionale investeringssteun

Rechtsgrond: Regionale steun overeenkomstig de EU/EVA-mededingingsvoorschriften - lijst van in aanmerking komende gebieden in Noorwegen (identiek aan de huidige doelgebieden A, B en C voor regionale ontwikkeling)

Uitgetrokken begrotingsmiddelen: Voor het opstellen van de kaart zijn niet rechtstreeks middelen toegewezen

Werkingssfeer: 25 % van de totale bevolking

Steunintensiteit: In artikel 61, lid 3, onder a), bedoelde gebieden:

- doelgebied A: 35 % netto-subsidie-equivalent (NSE), voor MKB 15 % extra, bevolkingsaandeel 2

In artikel 61, lid 3, onder c), bedoelde gebieden:

- doelgebied B: 25 % NSE, voor MKB 5 % extra, bevolkingsaandeel 11 %

- doelgebied C: 15 % NSE, voor MKB 10 % extra, bevolkingsaandeel 12 %

Looptijd: Tot en met 31. 12. 1997
Mededeling overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van "slots" op communautaire luchthavens (96/C 350/06)

Er zijn "slots" op de luchthaven van Oslo, Fornebu, gereserveerd voor luchtdiensten tussen Oslo en het verkeersgebied Helgeland en tussen Oslo en het verkeersgebied Sogn en Fjordane.

De "slots" die worden geëxploiteerd op de luchthaven van Oslo, Fornebu, op de genoemde routes gedurende de dienstregelingsperiodes voor het zomerseizoen 1996 en het winterseizoen 1996/1997 worden gereserveerd voor de dienstregelingsperiodes voor het volgende zomer- en winterseizoen.

De "slots" die tijdens zomerperiode van 1996 zijn geëxploiteerd, zijn bekendgemaakt in het bericht betreffende de oplegging van openbare-dienstverplichtingen voor de betrokken
Verzoek van Héraðsdómur Reykjavíkur van 8 december 2021 om een advies van het EVA-Hof in de zaak Anna Bryndís Einarsdóttir tegen de IJslandse Schatkist

(Zaak E-5/21)

(2022/C 153/07)

Op 8 december 2021 is bij het EVA-Hof door Héraðsdómur Reykjavíkur (rechtbank Reykjavik) een verzoek ingediend, dat op 13 december 2021 ter griffie van het Hof is ontvangen, om een advies in de zaak Anna Bryndís Einarsdóttir tegen de IJslandse Schatkist over de volgende vragen:

Verplicht artikel 6 van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (zie ook artikel 21, lid 3, van de verordening) een EER-staat om bij de berekening van uitkeringen in verband met moederschaps-/vaderschapsverlof het referentie-inkomen te berekenen op basis van de loonsom van een persoon op de arbeidsmarkt in de gehele Europese Economische Ruimte? Is het in strijd met voornoemde bepaling en de beginselen van de EER-Overeenkomst (zie bijvoorbeeld artikel 29 van de EER-Overeenkomst) indien alleen rekening wordt gehouden met de loonsom van een persoon op de binnenlandse arbeidsmarkt?
Is een overheidsopdracht na een uitnodiging tot inschrijving, waarbij de inschrijvers zich verbinden tot de verwerking en de opslag van bepaalde door de aanbestedende dienst geleverde grondstoffen volgens de eisen van de aanbestedende dienst, een overheidsopdracht voor werken in de zin van Richtlijn 2014/24/EU, met name artikel 2, leden 6 en 7, of een overheidsopdracht voor diensten in de zin van de richtlijn, met name artikel 2, lid 9?
—

In de beschikking van het Hof in zaak E-1/17 heeft het EVA-Hof Konkurrenten.no AS verwezen in de kosten van verzoekster.
1.

te verklaren dat het Koninkrijk Noorwegen de krachtens artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door bij het verstrijken van de termijn die is gesteld in het met redenen omkleed advies dat overeenkomstig artikel 31, lid 2, van die Overeenkomst werd gericht aan het Koninkrijk Noorwegen, niet de maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het arrest van het Hof van 2 december 2013 in zaak E-13/13, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/Koninkrijk Noorwegen;
—

Het verzoek betreft het feit dat het Vorstendom Liechtenstein op 24 november 2014 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 24 september 2014 tot hem had gericht en dat betrekking had op het door deze staat niet naar behoren uitvoering geven aan Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 85/577/EEG en van Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad, waarnaar is verwezen in de punten 7a, 7e en 7i van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „het besluit” genoemd).
—

Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 18 februari 2014 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 18 december 2013 tot haar had gericht en dat betrekking had op het door deze staat niet in zijn interne orde opnemen van Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten („de handeling”), waarnaar wordt verwezen in punt 4 van hoofdstuk IV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en die is aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.
4.

Indien het antwoord op de derde vraag luidt dat Richtlijn 93/13/EEG de handelingsvrijheid van de in die vraag bedoelde lidstaat niet beperkt, dan is dit de vierde vraag: wordt een beding in de overeenkomst beschouwd als een beding waarover afzonderlijk is onderhandeld in de zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn, indien a) in de schuldbrief die de consument bij de opname van de lening ondertekent, bedongen is dat zijn verplichting aan een index gekoppeld is en de bij de berekening van de prijswijzigingen in aanmerking te nemen basisindex in de schuldbrief is vastgesteld, b) bij de schuldbrief een aflossingsplan met de geraamde en gespecificeerde terugbetalingen op de vervaldagen van de lening is gevoegd en in dat plan is vermeld dat die ramingen volgens het indexeringsbeding in de schuldbrief kunnen wijzigen, en c) het aflossingsplan door de consument en de kredietverlener worden ondertekend tegelijkertijd met en in het kader van de ondertekening van de schuldbrief door de consument?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 176/9

Verzoek om een advies van het EVA-HOF, op 25 januari 2011 door Statens helsepersonellnemnd ingediend in het kader van een beroep van A

(Zaak E-1/11)

2011/C 176/06

In het kader van een door A ingesteld beroep is bij schrijven van 25 januari 2011 van Statens helsepersonellnemnd (de Noorse Kamer van Beroep voor Gezondheidswerkers) bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de Griffie van het Hof is binnengekomen op 31 januari 2011, om een advies betreffende de onderstaande vraag:

Kunnen autoriteiten van lidstaten op grond van Richtlijn 2005/36/EG of andere EER-wetgeving nationale regels die voorzien in de mogelijkheid om aanvragers met onvoldoende beroepskwalificaties de toestemming om als arts te werken, te weigeren of hun een beperkte toestemming te geven, toepassen op een migrerende aanvrager uit een andere lidstaat die formeel voldoet aan de vereisten van Richtlijn 2005/36/EG voor de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties (onbeperkte toestemming om als arts te werken), wanneer uit de beroepservaring van de aanvrager in Noorwegen blijkt dat hij over onvoldoende beroepskwalificaties beschikt?
1.

Het Vorstendom Liechtenstein, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennisgeven aan de Autoriteit van de nodige maatregelen voor de volledige tenuitvoerlegging van het besluit waarnaar is verwezen in punt 21b van bijlage XVIII bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking)), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 33 van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;
2.

Ongeacht of het antwoord op vraag 1 bevestigend is, wil de districtsrechtbank weten of de bepalingen van de EER-Overeenkomst inzake het vrije verkeer van werknemers, inzonderheid de artikelen 28 en 29, in die zin mogen worden opgevat dat een voorschrift in de artikelen van associatie van IJslandse pensioenfondsen dat een specifiek uitkeringsrecht biedt (het recht op bescherming van verondersteld op te bouwen uitkeringsrechten), afhankelijk van de voorwaarde dat de betrokken persoon in een IJslands pensioenfonds dat partij is bij de Overeenkomst inzake de betrekkingen tussen de pensioenfondsen tenminste zes van de 12 maanden voorafgaande aan het tijdstip van een ongeval premie heeft inbetaald, verenigbaar met de EER-Overeenkomst is, wanneer de reden waarom de persoon niet in staat is aan deze voorwaarde te voldoen daarin ligt dat hij binnen de EER naar een andere staat is verhuisd ten einde daar werk te krijgen dat vergelijkbaar is met het werk dat hij voorheen zocht, en dat hij in die staat in een pensioenfonds heeft inbetaald?
1.

Is artikel 1 van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 van toepassing in een situatie waarin een onderdeel van een onderneming, als dit als een onafhankelijke economische entiteit is georganiseerd, van een bedrijf naar een ander bedrijf wordt overgedragen en waarin dezelfde of overeenkomstige activiteiten worden uitgevoerd door het verkrijgende bedrijf en een gelieerd bedrijf in dezelfde groep van bedrijven? Sluit het feit dat sommige arbeidsverhoudingen direct worden overgedragen van de vervreemder aan het verkrijgende bedrijf en andere aan een gelieerd bedrijf de toepassing van de richtlijn uit?
Adviesaanvrage van Gulating Lagmannsrett, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 27 november 1995 in de zaak Eilert Eidesund tegen Stavanger Catering A/S (Zaak E-2/95) (96/C 149/08)

Ingevolge een beschikking van 27 november 1995 van Gulating Lagmannsrett (arrondissementsrechtbank van Gulating) heeft de griffie van het EVA-Hof op 4 december 1995 een aanvraag ontvangen voor een advies in de zaak Eilert Eidesund tegen Stavanger Catering A/S, in verband met de volgende vragen:

1. Valt het beëindigen van een cateringcontract met het ene bedrijf en het sluiten van een nieuw cateringcontract met een ander bedrijf onder Richtlijn 77/187/EEG van de Raad, als in het contract niet is bepaald dat de uitrusting en/of de werknemers ook worden overgenomen?

2. Maakt het voor het antwoord op vraag nr. 1 verschil of het nieuwe cateringbedrijf de werknemers en de voorraden overneemt?

3. Maakt het voor het antwoord op vraag nr. 1 verschil of de Richtlijnen 77/62/EEG, 80/767/EEG en 88/295/EEG van de Raad over het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen van toepassing zijn op de overeenkomst?

4. Moet onder de in artikel 3, leden 1 en 2, bedoelde rechten ook het recht van de werknemer worden verstaan om verzekeringsregelingen, met inbegrip van pensioenregelingen, die hij had bij de werkgever met wie de overeenkomst is beëindigd, bij de nieuwe werkgever te handhaven?

5. Luidt het antwoord op vraag nr. 1 anders in gevallen dat

a) werknemers van het oude cateringbedrijf via de normale procedure solliciteren en na een selectie worden aangesteld bij het nieuwe cateringbedrijf, en

b) er een overeenkomst bestaat tussen het nieuwe en het oude cateringbedrijf of tussen de opdrachtgever en het nieuwe cateringbedrijf om de werknemers ook over te nemen?
3.

Op de vijfde, zesde, zevende en achtste vraag moet worden geantwoord dat artikel 36 EER aldus moet worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een EER-staat als die in het hoofdgeding, die het recht van verzekerden op prestaties bij ziekte in de zin van artikel 4, lid 1, punt a), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 in geval van verblijf in een andere EER-staat afhankelijk stelt van: — een vereiste dat de ontvanger van prestaties bij ziekte slechts voor een beperkte periode, die meestal niet meer dan vier weken per jaar mag bedragen, in het buitenland mag verblijven; en — een stelsel van voorafgaande toestemming, dat voorziet in weigering van een dergelijke vergunning tenzij kan worden aangetoond dat het verblijf in een andere EER-Staat verenigbaar is met de vervulling van welomschreven activiteitsverplichtingen en de follow-up en controle door het bevoegde orgaan niet belemmert.
ARREST VAN HET HOF

van 14 mei 2019

in zaak E-5/18

Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

(Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2013/11/EU)

(2019/C 315/07)

In zaak E-5/18, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om vast te stellen dat IJsland de verplichtingen die krachtens de in de punten 7d, 7f en 7k van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG), zoals aangepast door Protocol 1 bij de Overeenkomst, en krachtens artikel 7 van de Overeenkomst op hem rusten, niet is nagekomen door de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van de handeling niet binnen de gestelde termijn vast te stellen of althans niet ter kennis van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA te brengen, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Bernd Hammermann, rechters, op 14 mei 2019 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Hof:

1. verklaart dat IJsland niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen op grond van de in de punten 7d, 7f, en 7k van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de Overeenkomst, en uit hoofde van artikel 7 van de Overeenkomst, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting van deze handeling.
ARREST VAN HET HOF

van 14 juni 2018

in zaak E-11/17

Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

(Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2011/61/EU)

(2018/C 414/08)

In zaak E-11/17, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen op grond van het besluit waarnaar in de punten 30, 31bb, 31d, 31eb en 31i van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte wordt verwezen (Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 inzake beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen en tot wijziging van de Richtlijnen 2003/41/EG en 2009/65/EG en van de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 1095/2010), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de Overeenkomst, en uit hoofde van artikel 7 van de Overeenkomst, door niet binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van dat besluit, en/of de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA niet in kennis te stellen van de maatregelen die IJsland heeft genomen voor de uitvoering van dat besluit, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen en Bernd Hammermann (rechter-rapporteur), rechters, op 14 juni 2018 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Hof:

1. Verklaart dat IJsland niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen op grond van het besluit waarnaar in de punten 30, 31bb, 31d, 31eb en 31i van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte wordt verwezen (Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 inzake beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen en tot wijziging van de Richtlijnen 2003/41/EG en 2009/65/EG en van de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 1095/2010), zoals aangepast aan de Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, en uit hoofde van artikel 7 van de Overeenkomst, door niet binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van dat besluit.