ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 158/13

ARREST VAN HET HOF

van 10 november 2014

in zaak E-2/14

Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

(Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2005/35/EG — Niet-uitvoering)

(2015/C 158/07)

In zaak E-2/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring te verkrijgen dat IJsland, door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn waarnaar wordt verwezen in punt 56v van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 65/2009 van het Gemengd Comité van 29 mei 2009, goed te keuren en/of de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan onverwijld in kennis te stellen, de krachtens de richtlijn en artikel 7 van de EER-overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 10 november 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Hof:

1. verklaart dat IJsland, door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn waarnaar wordt verwezen in punt 56v van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 65/2009 van het Gemengd Comité van 29 mei 2009, goed te keuren, de krachtens de richtlijn en artikel 7 van de EER-overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 88/12

ARREST VAN HET HOF

van 15 november 2013

in zaak E-11/13

Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

(Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2002/92/EG van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling)

2014/C 88/09

In zaak E-11/13, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen Ĳsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door geen juiste uitvoering te geven aan artikel 9, leden 1 en 2, en artikel 10 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 13b van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, president en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 15 november 2013 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Hof:

1. Verklaart dat IJsland, door niet binnen de gestelde termijn juiste uitvoering te geven aan artikel 9, leden 1 en 2, en artikel 10 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 13b van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 141/12

BESCHIKKING VAN HET HOF

van 31 januari 2011

in Zaak E-13/10

Aleris Ungplan AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

(Weigering van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om een procedure te starten voor vermeende nalatigheid van een EER-staat om zijn verplichtingen na te komen op het gebied van overheidsopdrachten — Voor beroep vatbare maatregelen — Ontvankelijkheid)

2011/C 141/12

In Zaak E-13/10, Aleris Ungplan AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — BEROEP krachtens artikel 36, tweede alinea, van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie om nietigverklaring van Beschikking nr. 248/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 21 juni 2010 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten voor jeugdzorgdiensten in Noorwegen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Thorgeir Örlygsson (rechter-rapporteur) en Per Christiansen, rechters, op 31 januari 2011 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt:

1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
1.

Verklaart dat de Republiek IJsland, door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 66s van hoofdstuk VI van bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 593/2007 van de Commissie van 31 mei 2007 betreffende de door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart geheven vergoedingen en rechten), aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, binnen de voorgeschreven termijn in haar interne rechtsorde op te nemen, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.
1.

Verklaart dat het Vorstendom Liechtenstein, door niet binnen de voorgeschreven termijn de nodige maatregelen goed te keuren tot tenuitvoerlegging van het besluit waarnaar is verwezen in punt 32 g) van bijlage XX bij de EER-Overeenkomst, namelijk Richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai, zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarvan en de sectoriële aanpassingen vervat in bijlage XX bij deze overeenkomst, niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 14 van die richtlijn en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst.
Arrest van het Hof

van 24 januari 2003

in zaak E-1/02: Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen

(Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij - Richtlijn gelijke rechten - Reservering van academische posten voor vrouwen)

(2003/C 115/06)

In zaak E-1/02: Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen Koninkrijk Noorwegen - VERZOEK om een verklaring dat Noorwegen, door een regel te handhaven op grond waarvan een aantal academische posten uitsluitend voorbehouden is voor vrouwen, zijn verplichtingen krachtens de artikelen 7 en 70 van de EER-overeenkomst en artikel 2, leden 1 en 4, en artikel 3, lid 1, van Richtlijn 76/207/EEG van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, zoals bedoeld in punt 18 van bijlage XVIII bij de EER-overeenkomst, niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher (rechter-rapporteur), president, Per Tresselt en Dóra Guðmundsdóttir, rechters, op 24 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

1. Verklaart dat Noorwegen, door een regel te handhaven op grond waarvan een aantal academische posten uitsluitend mag worden voorbehouden voor leden van het ondervertegenwoordigde geslacht, zijn verplichtingen krachtens de artikelen 7 en 70 van de EER-overeenkomst en artikel 2, leden 1 en 4, en artikel 3, lid 1, van Richtlijn 76/207/EEG van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, zoals bedoeld in punt 18 van bijlage XVIII bij de EER-overeenkomst, niet is nagekomen;

2. Verwijst het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure.
Arrest van het Hof

van 15 maart 2002

in zaak E-9/00: Toezichthoudende autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen

Niet-nakoming van verplichtingen door een verdragsluitende partij - staatsmonopolie op de detailverkoop van alcoholische dranken - vergunningen voor het schenken van alcoholische dranken - ongelijke behandeling

(2002/C 128/08)

In zaak E-9/00: Toezichthoudende autoriteit van de EVA tegen Koninkrijk Noorwegen - Verzoek om een verklaring dat het Koninkrijk Noorwegen de volgende bepalingen van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen: artikel 16, door de toepassing van twee vormen van detailverkoop waarbij bier met een alcoholpercentage tussen 2,5 % en 4,75 % per volume, voornamelijk binnenlandse producten, mogen worden verkocht buiten de winkels die vallen onder het staatsmonopolie voor de verkoop van alcoholische dranken ("Vinmonopolet"), terwijl andere dranken met hetzelfde alcoholpercentage, overwegend ingevoerd uit andere EER-staten, alleen mogen worden verkocht via het monopolie; artikel 11, door de toepassing van restrictievere maatregelen ten aanzien van vergunningen voor het schenken van alcoholische dranken met een alcoholpercentage tussen 2,5 % en 4,75 % per volume, overwegend ingevoerd uit andere EER-staten, dan voor het schenken van bier met hetzelfde alcoholpercentage, voornamelijk binnenlandse producten, overwegende dat deze maatregelen niet noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van, noch in verhouding staat tot de doelstelling van de bescherming van de volksgezondheid uit hoofde van artikel 13, heeft het Hof, bestaande uit: Thór Vilhjálmsson (rechter-rapporteur), President, Carl Baudenbacher en Per Tresselt, rechters, op 15 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Koninkrijk Noorwegen heeft zich niet gehouden aan:

Artikel 16 van de EER-Overeenkomst, door de toepassing van twee vormen van detailverkoop waarbij bier met een alcoholpercentage tussen 2,5 % en 4,75 % per volume, voornamelijk binnenlandse producten, mogen worden verkocht buiten de winkels die vallen onder het staatsmonopolie voor de verkoop van alcoholische dranken ("Vinmonopolet"), terwijl andere dranken met hetzelfde alcoholpercentage, overwegend ingevoerd uit andere EER-staten, alleen mogen worden verkocht via het monopolie;

Artikel 11 van de EER-Overeenkomst, door de toepassing van restrictievere maatregelen ten aanzien van vergunningen voor het schenken van alcoholische dranken met een alcoholpercentage tussen 2,5 % en 4,75 % per volume, overwegend ingevoerd uit andere EER-staten, dan voor het schenken van bier met hetzelfde alcoholpercentage, voornamelijk binnenlandse producten, aangezien deze maatregelen niet noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van, noch in verhouding staat tot de doelstelling van de bescherming van de volksgezondheid uit hoofde van artikel 13 van de EER-Overeenkomst.
ADVIES VAN HET HOF van 12 juni 1998 in zaak E-8/97 (adviesaanvraag van Oslo byrett): TV 1000 Sverige AB tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door het Koninklijk Ministerie van Culturele zaken (1) (Richtlijn 89/552/EEG van de Raad - grensoverschrijdende televisie-uitzendingen - pornografie) (Overeenkomstig artikel 27, lid 5, van het reglement voor de procesvoering, authentiek in het Engels en in het Noors) (98/C 275/06)

In zaak E-8/97: verzoek aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten inzake de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door Oslo byrett (stadsrechtbank Oslo), Noorwegen, om een advies in het voor dit gerecht aanhangige geding tussen TV 1000 Sverige AB en de Noorse regering, vertegenwoordigd door het Koninklijk Ministerie van Culturele zaken, betreffende de uitlegging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Bjørn Haug, president, Thór Vilhjálmsson (rapporteur) en Carl Baudenbacher, rechters; Asle Aarbakke, griffier/referendaris, op 12 juni 1998 een advies gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

Krachtens artikel 2, lid 2, van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad dienen de nationale autoriteiten van de ontvangende staat overeenkomstig de waarden en nationale wetgeving van die staat uit te maken welke programma's de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen in de zin van artikel 22, eerste alinea, eerste zin, van genoemde richtlijn ernstig zouden kunnen aantasten.

De uitzondering genoemd in de tweede zin van artikel 22, eerste alinea, heeft niet betrekking op programma's "die de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen ernstig zouden kunnen aantasten", waarvan sprake is in artikel 22, eerste alinea, eerste zin.

De doorgifte mag door de ontvangende staat enkel worden belemmerd indien aan alle in artikel 2, lid 2, onder a) tot en met d), van de richtlijn genoemde voorwaarden is voldaan, rekening is gehouden met het proportionaliteitsbeginsel, en het betrokken besluit is onderworpen aan controle door de Commissie, respectievelijk de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.

De criteria genoemd in artikel 2, lid 2, onder a) en b), zijn afzonderlijke criteria; a) bevat regels betreffende de ernst van de inbreuk, en b) bepaalt dat het recht om de doorgifte voorlopig te schorsen ontstaat wanneer materiaal dat een inbreuk vormt op artikel 22, zoals bepaald in artikel 2, lid 2, onder a) in een periode van twaalf maanden driemaal is uitgezonden.

(1) PB C 20, 22.1.1998, blz. 18.
BESLUIT VAN HET PERMANENT COMITÉ VAN DE EVA-STATEN nr. 2/95/PC van 18 mei 1995 houdende wijziging van het reglement van orde van het Permanent Comité van de EVA-Staten

HET PERMANENT COMITÉ VAN DE EVA-STATEN,

Gelet op de Overeenkomst betreffende een Permanent Comité van de EVA-Staten, aangepast bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende een Permanent Comité van de EVA-Staten, hierna "de Overeenkomst" genoemd, inzonderheid op artikel 7,

Gelet op het Besluit van het Permanent Comité van de EVA-Staten nr. 1/94/PC van 10 januari 1994 tot vaststelling van het reglement van orde van het Permanent Comité van de EVA-Staten,

Gelet op de inwerkingtreding van de Overeenkomst voor Liechtenstein op 1 mei 1995,

Overwegende dat het reglement van orde van het Permanent Comité van de EVA-Staten gewijzigd dient te worden ingevolge de inwerkingtreding van de Overeenkomst voor Liechtenstein,

BESLUIT:

Artikel 1

Artikel 11, lid 1, van het reglement van orde van het Permanent Comité van de EVA-Staten wordt vervangen door de volgende tekst:

"1. Het quorum is bereikt wanneer vertegenwoordigers van twee EVA-Staten aanwezig zijn.".

Artikel 2

Dit besluit is onmiddellijk van toepassing.

Artikel 3

Dit besluit wordt bekend gemaakt in het EER-gedeelte van en het EER-supplement bij het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Gedaan te Brussel, 18 mei 1995.

Voor het Permanent Comité van de EVA-Staten

De Voorzitter

Eivinn BERG
Adres waar de tekst en alle relevante informatie en/of documentatie met betrekking tot de openbaredienstverplichting kunnen worden verkregen

De openbaredienstverplichtingen aangekondigd op 2 juni 2016 in het Publicatieblad van de Europese Unie C 195 en het EER-supplement nr. 31 worden hierbij ingetrokken op de betrokken routes. De openbaredienstverplichtingen aangekondigd op 4 juni 2020 in het Publicatieblad van de Europese Unie C 185 en het EER-supplement nr. 37 worden hierbij ingetrokken op de betrokken route (Harstad/Narvik – Bodø v.v.). De openbaredienstverplichtingen aangekondigd op 15 april 2021 in het Publicatieblad van de Europese Unie C 132 en het EER-supplement nr. 27 worden hierbij ingetrokken op de betrokken routes (Stokmarknes – Bodø en Stokmarknes – Tromsø v.v.). Het Noorse ministerie van Vervoer Find document - regjeringen.no
2.

Artikel 11 van het reglement van orde wordt gewijzigd door na de eerste alinea van dat artikel de volgende tekst als nieuwe alinea toe te voegen: “De notulen worden gebaseerd op de agenda zoals die aan het begin van de vergadering is goedgekeurd, en vermelden de inhoudelijke besluiten met betrekking tot de agendapunten, d.w.z. normaliter of een voorstel is aangenomen, verworpen of uitgesteld, alsmede alle punten waarvan akte is genomen.”.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 81/8

Bekendmaking van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betreffende de thans bij terugvordering van staatssteun toe te passen rentepercentages en de referentie- en disconteringspercentages voor EVA-Staten, zoals die vanaf 1 januari 2014 gelden

(Bekendgemaakt in overeenstemming met de voorschriften betreffende de referentie- en disconteringspercentages in deel VII van de richtsnoeren van de Autoriteit inzake overheidssteun en artikel 10 van Besluit nr. 195/04/COL van de Autoriteit van 14 juli 2004 (PB L 139 van 25.5.2006, blz. 37 en EER-supplement nr. 26 van 25.5.2006, blz. 1))

2014/C 81/07

De basispercentagesworden berekend overeenkomstig het hoofdstuk over de methode waarmee de referentie- en disconteringspercentages worden vastgesteld in de richtsnoeren voor staatssteun van de Autoriteit, gewijzigd bij Besluit nr. 788/08/COL van de Autoriteit van 17 december 2008. Om de toepasselijke referentietarieven te verkrijgen, worden in overeenstemming met de richtsnoeren voor staatssteun passende marges toegevoegd aan het basispercentage.

De basistarieven zijn als volgt vastgesteld:
(77)

De derde factor waarmee rekening moet worden gehouden, is de verwachte toekomstige marktprijs van elektriciteit. Zoals hierboven is toegelicht, is het voorspellen van de toekomstige stroomprijzen voor een periode van vijftig jaar of langer een uiterst moeilijke exercitie. In de hierboven genoemde taxatierapporten, in het bijzonder het AA-rapport en het DT-rapport, werd verwacht dat de marktprijs van elektriciteit gedurende een periode van tien tot twintig jaar gestaag zou stijgen, waarna de prijzen naar verwachting constant zouden blijven in reële termen (d.w.z. alleen een stijging met de verwachte inflatie) (31). Hieruit blijkt dat op dat moment in de markt consensus bestond dat de toekomstige stroomprijzen op de lange termijn in reële termen constant zouden blijven en niet zouden blijven stijgen (32). De Autoriteit gaat ervan uit dat diezelfde onzekerheid over de toekomstige stroomprijzen voor alle marktdeelnemers bestond, ook voor degenen die elektriciteitscentrales kochten of verkochten in dezelfde periode als waarin de verkoop van het recht op concessiestroom plaatsvond. Er is dus geen reden om te veronderstellen dat verschillende marktdeelnemers toegang hebben tot sterk verschillende informatie over ramingen van de marktprijs.
Algemene doelstellingen (lijst)

Doelstellingen (lijst)

Maximale steunintensiteit in % of maximumsteunbedrag in NOK
14.

Met name zijn de EVA-Staten en de Toezichthoudende Autoriteit het eens met het standpunt van de Commissie dat: a) het verdwijnen van Samsung HDD geen substantiële, door deze concentratie veroorzaakte effecten heeft op een aantal relevante markten doordat de aanwezigheid van Samsung onbestaande of verwaarloosbaar is op de markt voor business-critical harde schijven voor bedrijfsdoeleinden in 3,5″-formaat en die voor harde schijven voor consumentenelektronica in 3,5″-formaat; b) Samsung op de markt voor harde schijven voor desktopcomputers in 3,5″-formaat geen bijzonder sterke innoverende kracht is of een bijzonder sterke concurrent, zodat de gevolgen van het verdwijnen van Samsung HDD waarschijnlijk beperkt zullen zijn wat betreft de gecoördineerde effecten; c) op de markt voor harde schijven voor desktopcomputers in 3,5″-formaat de asymmetrie ook na de concentratie groot zal zijn, en d) dat het waarschijnlijk lijkt dat Hitachi Global Storage Technology sterke prikkels zou hebben om niet deel te nemen aan enige vorm van coördinatie op de markt voor harde schijven voor desktopcomputers in 3,5″-formaat.
12.

Voor de toepassing van deze richtsnoeren wordt verstaan onder: a) "scheepsbouw": de bouw in de EER van zichzelf voortstuwende zeeschepen in de handelsvaart; b) "scheepsreparatie": de reparatie of modernisering in de EER van zichzelf voortstuwende zeeschepen in de handelsvaart; c) "scheepsverbouwing": de verbouwing in de EER van zichzelf voortstuwende zeeschepen in de handelsvaart van 1 000 bt (6) of meer, voor zover de uitgevoerde werken een ingrijpende wijziging van het laadplan, de romp, het voortstuwingsmechanisme of de passagiersverblijven met zich brengen; d) "zichzelf voortstuwende zeeschepen in de handelsvaart": schepen die door hun permanente voortstuwing en besturing alle kenmerken van autonome bestuurbaarheid op zee en op de binnenwateren bezitten en tot een van de onderstaande categorieën behoren: i)zeeschepen van 100 bt of meer en binnenschepen van overeenkomstige grootte voor het vervoer van passagiers en/of goederen;ii)zeeschepen van 100 bt of meer en binnenschepen van overeenkomstige grootte voor het verrichten van een speciale dienst (bijvoorbeeld baggerschepen en ijsbrekers);iii)sleepboten van 365 kW of meer;iv)niet-afgewerkte casco's van de in de punten i), ii) en iii) bedoelde schepen, die drijvend en mobiel zijn; e) "drijvende en bewegende offshoreconstructies": constructies voor de exploratie, exploitatie of productie van olie, gas of hernieuwbare energiebronnen die de kenmerken van een zeeschip in de handelsvaart bezitten, doch zonder eigen voortstuwing, en die zijn bedoeld om meermaals te worden verplaatst terwijl zij in bedrijf zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 23/11

Lijst van de natuurlijke mineraalwaters in IJsland en Noorwegen overeenkomstig artikel 1 van Richtlijn 80/777/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater

(Deze tekst annuleert en vervangt de tekst die is bekendgemaakt in PB C 297 van 20.11.2008, blz. 17 en EER-supplement nr. 69 van 20.11.2008, blz. 1)

(2009/C 23/08)

LIJST VAN DOOR IJSLAND ERKENDE NATUURLIJKE MINERAALWATERS:

Handelsbenaming Naam van de bron Plaats van exploitatie Icelandic Glacial Ölfus Spring Hlíðarendi, Ölfus, Selfoss

LIJST VAN DOOR NOORWEGEN ERKENDE NATUURLIJKE MINERAALWATERS:
Doelstelling:

Belasting op elektriciteit die vooral wordt gebruikt ter vervanging van brandstoffen. De elektriciteitsbelasting moet de toename van het elektriciteitsverbruik in sommige regio's intomen en het gebruik van alternatieve energiebronnen stimuleren. Daar de ondernemingen in de betrokken regio's het moeilijk hebben zich aan te passen aan de hogere belasting en ze reeds meer betalen dan het minimumtarief dat is vastgesteld in Richtlijn 2003/96/EG, zet het hen verder aan tot een vermindering van de elektriciteitsconsumptie