ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 193/94/COL van 30 november 1994 houdende goedkeuring van de door bepaalde EVA-Staten ingediende plannen voor het onderzoek op residuen

DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,

Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, inzonderheid op artikel 17 en Protocol 1, punt 4, onder d),

Gelet op het in hoofdstuk I, punt 29, van bijlage I bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte bedoelde besluit inzake het onderzoek van dieren en vers vlees op de aanwezigheid van residuen (Richtlijn 86/469/EEG van de Raad, hierna "residubesluit" te noemen), inzonderheid op artikel 4,

Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, inzonderheid op artikel 5, lid 2, onder d), en Protocol 1, artikel 1, onder e),

Overwegende dat Finland bij schrijven van 23 november 1993, Oostenrijk bij schrijven van 28 december 1993, Noorwegen bij schrijven van 27 januari 1994 en Zweden bij schrijven van 31 maart 1994 de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in kennis hebben gesteld van een plan inzake nationale maatregelen voor het onderzoek op de aanwezigheid van residuen van de in bijlage I bij het residubesluit bedoelde stoffen;

Overwegende dat de gewijzigde programma's na onderzoek in overeenstemming zijn gebleken met het bepaalde in het residubesluit, inzonderheid in artikel 4, lid 1;

Overwegende dat de in dit besluit vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Veterinair Comité van de EVA, dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bijstaat,

BESLUIT:

1. De door de in de bijlage genoemde EVA-Staten ingediende plannen inzake het onderzoek op de aanwezigheid van residuen van stoffen als bedoeld in bijlage I bij het in hoofdstuk I, punt 29, van bijlage I bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte bedoelde besluit inzake het onderzoek van dieren en vers vlees op de aanwezigheid van residuen (Richtlijn 86/469/EEG van de Raad), worden goedgekeurd.

2. De in de bijlage genoemde EVA-Staten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast voor de tenuitvoerlegging van de in punt 1 bedoelde plannen.

3. Dit besluit treedt in werking op 1 december 1994.

4. Dit besluit is gericht tot de in de bijlage genoemde EVA-Staten.

5. Van dit besluit is de tekst in de Engelse taal authentiek.

Gedaan te Brussel, 30 november 1994.

Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

Pekka SÄILÄ

Lid van het College

BIJLAGE

Landen met goedgekeurde programma's inzake onderzoek op de aanwezigheid van residuen van bepaalde stoffen

Oostenrijk

Finland

Noorwegen

Zweden
BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 99/94/COL van 31 augustus 1994 inzake de derde wijziging van de formele en materiële regels (Procedural and Substantive Rules) op het gebied van overheidssteun (uitbreiding van de geldigheidsduur van de regels inzake steun voor de synthetische-vezelindustrie)

DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

heeft besloten de geldigheidsduur van de regels voor steun aan de synthetische-vezelindustrie te verlengen tot en met 30 juni 1995. Dientengevolge zijn de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun (1), goedgekeurd op 19 januari 1994 (2), laatstelijk gewijzigd op 20 juli 1994 (3), als volgt gewijzigd:

De tekst van punt 22.4, paragraaf (1), van de richtsnoeren voor overheidssteun wordt vervangen door de volgende tekst:

"De bovenstaande regels zijn tot en met 30 juni 1995 van kracht, tenzij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA anders beslist.".

Gedaan te Brussel, 31 augustus 1994.

Voor de Toezichthoudende Autoriteit

van de EVA

De voorzitter

Knut ALMESTAD

(1) Hierna de richtsnoeren voor overheidssteun genoemd.

(2) PB nr. L 231 van 3. 9. 1994, blz. 1.

(3) PB nr. L 240 van 15. 9. 1994, blz. 33.
BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 37/94/COL van 11 mei 1994 betreffende wijziging van punt 3, onder f), van hoofdstuk 27 van de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun

DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

heeft de in punt 3, onder f), van hoofdstuk 27 van de op 19 januari 1994 vastgestelde formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun (1) vervangen door de volgende tekst:

"Voor het aanpassen van het steunbedrag aan de huidige waarde en het berekenen van de steunelementen van leningen wordt gebruik gemaakt van een referentiepercentage. Het referentiepercentage geeft het gemiddelde rentepercentage op de desbetreffende markt weer. Het referentiepercentage wordt door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op voorstel van de EVA-Staat aan het begin van elk jaar vastgesteld op basis van het gemiddelde van het relevante indicatieve percentage van het voorgaande kwartaal (om technische redenen september, oktober en november). Het referentiepercentage wordt echter in de loop van het jaar opnieuw aangepast. Indien het verschil tussen het huidige referentiepercentage en het gemiddelde indicatieve percentage van de voorgaande drie maanden meer dan 15 % van het huidige referentiepercentage bedraagt.

De referentiedisconteringspercentages voor iedere EVA-Staat zijn thans als volgt vastgesteld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Gedaan te Brussel, 11 mei 1994.

Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

Heinz ZOUREK

Lid van het College

(1) PB nr. L 231 van 3. 9. 1994, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 396/10

Wijziging van de bekendmaking van de inleiding van de faillissementsprocedure ten aanzien van Gable Insurance AG, registratienummer FL-0002.161.375-6

(2017/C 396/07)

Op 25 augustus 2017 heeft de prinselijke rechtbank (Fürstliches Landgericht) van Vaduz, Liechtenstein, een beschikking uitgevaardigd tot wijziging van de bekendmaking van de faillissementsprocedure ten aanzien van Gable Insurance AG, registratienummer FL-0002.161.375-6 ( Publicatieblad van de Europese Unie C 42 van 9.2.2017, blz. 5, en EER-supplement nr. 9/2017 van 9.2.2017, blz. 3).

De oorspronkelijke bekendmaking van 17 november 2016 wordt als volgt gewijzigd in de punten 3 en 4 (de wijzigingen zijn onderstreept)

„3. Alle schuldeisersvan Gable Insurance AG wordt verzocht hun vorderingen met vermelding van de rechtsgrond en de geclaimde vordering (massavordering, categorieën 1-4) uiterlijk op 1 september 2018 bij de curator aan te melden, met het precieze bedrag per vordering en de gevorderde rente, alsook de bewijsstukken van de vorderingen bij te voegen. Schuldeisers die hun vorderingen na die datum aanmelden, dienen de daardoor veroorzaakte extra kosten te dragen en kunnen eerder onderzochte vorderingen niet meer betwisten. 4. De algemene controlezitting is gepland voor woensdag 12 december 2018 om 9.00 uur in onderhandelingszaal 6 van het Fürstliches Landgericht, Spaniagasse 1, 9490 Vaduz. Alle schuldeisers wordt verzocht de bewijsstukken van de vorderingen mee te brengen naar deze zitting, voor zover ze niet reeds bij de aanmelding van de vordering werden gevoegd.”

De voor de uitvoering van de faillissementsprocedure bevoegde rechtbank is het Fürstliches Landgericht, afdeling 05, Spaniagasse 1, 9490 Vaduz/Liechtenstein. Het registratienummer van de faillissementsprocedure is 05 K0.2016.672.

De overeenkomstig artikel 4 KO (Konkursordnung, faillissementswetboek) aangestelde curator is Batliner Wanger Batliner Rechtsanwälte AG (Am Schrägen Weg 2, 9490 Vaduz). Alle communicatie met de curator dient via het speciaal daartoe bestemde e-mailadres gable@bwb.li te gebeuren.
3.

Diensten en gebieden waarop de gunning potentieel betrekking heeft: Nationaal personenvervoer per spoor; alle diensten die in 2011 in het openbaredienstcontract zijn opgenomen, uitgezonderd de Gjøvik-lijn en de Ofoten-lijn.
Bekendmaking van Noorwegen betreffende Richtlijn 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruikmaken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen

Bekendmaking van een uitnodiging tot het indienen van aanvragen voor een vergunning voor de productie van aardolie op het Noorse Continentaal Plat - 16e vergunningsronde

(1999/C 313/11)

Overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder a), van Richtlijn 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruikmaken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen maakt het Noorse ministerie van Aaardolie en Energie hierbij bekend dat vergunningen kunnen worden aangevraagd voor de productie van aardolie op het Noorse Continentaal Plat.

Aanvragen voor deze vergunningen moeten worden ingediend bij: Het ministerie van Aardolie en Energie Postbus 8148 Dep. N - 0033 Oslo

De aanvragen moeten uiterlijk op 31 januari 2000 om 15.00 uur zijn ingediend.

De betrokken vergunningen zullen in het kader van de 16e vergunningsronde in maart 2000 worden toegekend.

Voor nadere informatie kunt u zich wenden tot het ministerie van Aardolie en Energie, tel. (47) 22 24 62 09.
—

Standard Wool (UK) Limited is een in Engeland en Wales opgerichte besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid. Het is een internationale wolverwerker en -handelaar, die zich in het bijzonder toelegt op de verwerking en verhandeling van wol in zijn eerste stadium.
—

Sýn (“de verzoekende partij”) is een elektronischecommunicatie- en mediaonderneming die actief is op alle telecommunicatie- en omroepmarkten in IJsland en gevestigd is op het adres Suðurlandsbraut 8 in Reykjavik. De oorsprong van de onderneming gaat terug tot de oprichting van Íslandssími hf. en Tal hf. eind jaren negentig na de liberalisering van de verlening van telecommunicatiediensten in IJsland. De verzoekende partij biedt uitgebreide elektronischecommunicatiediensten aan, waaronder datacenterdiensten, onder de merknaam Vodafone die onder een partnerschapsovereenkomst met Vodafone Group plc. valt.
3.

Ingeval de bovengenoemde richtlijnen in beginsel in casu van toepassing zijn: Is het met de vrijheid van vestiging uit hoofde van artikel 31 e.v. van de EER-overeenkomst verenigbaar, en verder als evenredig te beschouwen, dat de commerciële handel in geneesmiddelen van de betrokken soort verricht vanuit de staat van verblijf van een natuurlijke of rechtspersoon binnen de EER of tussen een EER-staat en een derde land, waarbij die geneesmiddelen het grondgebied van de staat van verblijf niet betreden, onderworpen is aan een wettelijke vergunningsplicht, en dat inbreuken daarop als strafbaar feit kunnen worden bestraft met een vrijheidsstraf die tot zes maanden kan oplopen?
Verzoek van 24 januari 2019 van het Verwaltungsgerichtshof van het Vorstendom Liechtenstein aan het EVA-hof om een advies in de zaak van D en E

(Zaak E-2/19)

(2019/C 197/07)

Bij brief van 24 januari 2019 van het Verwaltungsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein (het administratieve hof van het Vorstendom Liechtenstein), is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof op 29 januari 2019 is ontvangen, om een advies in de zaak van D en E, over de volgende vraag:

moet Richtlijn 2004/38, met name artikel 3, lid 1, in samenhang met artikel 7, lid 1, onder d), en punt III, eerste zin, van Besluit nr. 191/1999 [van het Gemengd Comité van de EER] aldus worden uitgelegd dat een familielid van een onderdaan van een EU-lidstaat recht heeft op een vergunning met dezelfde geldigheid als die van de persoon van wie hij afhankelijk is, zelfs als de persoon van wie hij afhankelijk is, het verblijfsrecht in Liechtenstein uitsluitend verkreeg op grond van het nationale recht en niet op grond van het EER-recht?
Verzoek om een advies van het EVA-Hof door het Comité Klachten over Overheidsopdrachten van 18 december 2019 in de zaak Hraðbraut ehf. tegen menningarmálaráðuneytið, Verzlunarskóli Íslands ses., Tækniskólinn ehf., en Menntaskóli Borgarfjarðar ehf.

(Zaak E‐13/19)

(2020/C 110/10)

Op 18 december 2019 is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend door het Comité Klachten over Overheidsopdrachten (kærunefnd útboðsmála), dat ter griffie van het Hof is ontvangen op 23 december 2019, om een advies in de zaak Hraðbraut ehf. tegen mennta- og menningarmálaráðuneytið, Verzlunarskóli Íslands ses, Tækniskólinn ehf., en Menntaskóli Borgarfjarðar ehf. over de volgende vragen:

1. Moet een overeenkomst die een ministerie sluit met een entiteit die een vergunning heeft om als instelling voor hoger secundair onderwijs te werken, waarbij de betrokken entiteit zich ertoe verbindt om aan leerlingen en leerkrachten diensten en faciliteiten te verstrekken die op het niveau van het hoger secundair onderwijs gebruikelijk zijn, en waarin wordt voorzien in financiële bijdragen, worden beschouwd als een overheidsopdracht voor diensten in de zin van Richtlijn 2014/24/EU (zie in het bijzonder artikel 2, lid 9)?

2. Vormen diensten van het in vraag 1 beschreven type sociale diensten of andere specifieke diensten in de zin van artikel 74 van Richtlijn 2014/24/EU, en zo ja, moeten de bepalingen van hoofdstuk I van titel III van de richtlijn dan van toepassing zijn met betrekking tot het aanbestedingsregime?

3. Is het voor de oplossing van de vragen 1 en 2 van belang of de tegenprestatie voor de betrokken diensten wordt bepaald door de begrotingswetgeving van het IJslandse parlement of overeenkomstig een besluit van een minister op basis van het toepasselijke nationale recht en de toepasselijke nationale regels?
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 341/5

Verzoek van Hæstiréttur Íslands van 12 juni 2017 aan het EVA-Hof om een advies in de zaak Merck Sharp & Dohme Corp. tegen het IJslands Octrooibureau (Einkaleyfastofan)

(Zaak E-5/17)

(2017/C 341/06)

Bij brief van 12 juni 2017 van Hæstiréttur Íslands (het Hooggerechtshof van IJsland) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 15 juni 2017, om een advies in de zaak Merck Sharp & Dohme Corp. tegen het IJslands octrooibureau (Einkaleyfastofan) betreffende de volgende vraag:

Kan, in het licht van het feit dat Verordening (EG) nr. 1901/2006 en Verordening (EG) nr. 469/2009 niet zijn opgenomen in de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, op grond van Verordening (EEG) nr. 1768/92 een aanvullend beschermingscertificaat voor een geneesmiddel worden afgegeven indien tussen de datum van de aanvraag voor het basisoctrooi en de datum van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Europese Economische Ruimte een periode van minder dan vijf jaar verstreken is?
—

Het verzoek betreft de niet-naleving door IJsland, uiterlijk op 12 september 2017, van een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 12 juli 2017 tot IJsland had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting door deze staat in zijn nationaal recht van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 447/2013 van de Commissie van 15 mei 2013 tot vaststelling van de procedure voor abi-beheerders die voor opt-in kiezen uit hoofde van Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad, waarnaar wordt verwezen in punt 31bbb van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en zoals aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „het besluit” genoemd).
1.3.

Wanneer de rechter bij de beoordeling van de rechtmatigheid van artikel 8, derde alinea, van de GM-verordening rekening moet houden met artikel 31 van de EER-overeenkomst: is artikel 31 van de EER-overeenkomst slechts relevant in verband met wat doorgaans „Protocol 3-producten” worden genoemd of wordt de regeling geacht vervoerssteun te zijn die relevant is voor alle productcategorieën, zelfs indien het vervoer is beperkt tot de eigen producten van de desbetreffende partij?
2.

In zoverre reizen als beschreven in vraag I op zich niet voldoende is om te worden aangemerkt als arbeidstijd, wat is het juridisch criterium en wat zijn de relevante elementen die in aanmerking moeten worden genomen bij de beoordeling van de vraag of de tijd besteed aan reizen niettemin als arbeidstijd moet worden beschouwd? Als onderdeel van deze vraag wordt een advies gevraagd over het feit of een intensiteitsbeoordeling moet worden gemaakt van de hoeveelheid werk die tijdens het reizen wordt verricht.
—

Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 13 juli 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 13 mei 2015 tot haar had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2012/46/EU van de Commissie van 6 december 2012 tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines, waarnaar wordt verwezen in punt 1a van hoofdstuk XXIV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en die is aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij („het besluit”).
1.

Moet Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme aldus worden uitgelegd dat de „aanbieders van trust- en bedrijfsdiensten” in de zin van artikel 2, lid 1, punt 3, onder c), en artikel 3, punt 7, onder b), van die richtlijn, uitsluitend conform de wetgeving van de lidstaat waarin die aanbieders zijn gevestigd (in welchem [der Dienstleister für Trusts und Gesellschaften] seinen rechtlichen Sitz hat) zijn onderworpen aan de verplichting om de identiteit van de cliënt te verifiëren als bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a), en artikel 9, leden 1 en 6, van de richtlijn?
—

Het verzoek betreft het feit dat IJsland op 18 februari 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 18 december 2014 tot hem had gericht en dat betrekking had op het door deze staat niet naar behoren uitvoering geven aan Richtlijn 2010/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten en tot intrekking van Richtlijn 2002/6/EG (hierna „het besluit” genoemd), waarnaar wordt verwezen in punt 56 l, van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.
—

Is het op grond van de EER-overeenkomst, met name de bepalingen daarvan inzake het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging en/of individuele handelingen van afgeleid recht (bijvoorbeeld Richtlijn 2004/18/EG betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten of Richtlijn 2006/123/EG betreffende diensten op de interne markt, die beide in het EER-recht zijn opgenomen) verplicht om wanneer veroordeling van rechtspersonen door een strafrechter op grond van nationaal recht is toegestaan, een dergelijke veroordeling duidelijk te registreren, bijvoorbeeld in een strafregister?
2.

Wordt in de instructies betreffende de behandeling van klachten over de toewijzing van slots in artikel 8, lid 7 en lid 8, van Verordening (EEG) nr. 95/93 verondersteld dat voor alle klachten, met inbegrip van klachten op basis van concurrentieoverwegingen, de daarin voorgeschreven procedure zal gelden, of moet overweging 15 van de verordening aldus worden begrepen dat de verordening onverminderd de mededingingsregels van het Verdrag, met name de artikelen 85 en 86, zodanig moet worden toegepast dat op concurrentieoverwegingen gebaseerde klachten uitsluitend onder de bevoegdheid van de mededingingsautorieiten van de betrokken lidstaat vallen en dus rechtstreeks bij hen moeten worden ingediend?
—

De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat dit verschil in behandeling tussen binnenlandse en grensoverschrijdende fusies niet gerechtvaardigd is en bijgevolg in strijd is met de artikelen 31 en 40 van de EER-Overeenkomst.
5.

Indien het EVA-Hof van oordeel is dat de aanbestedingsprocedure niet in overeenstemming is met de vereisten van het EER-recht en het Europees recht: a) zijn er volgens het EER-recht en het Europees recht specifieke juridische gevolgen verbonden aan dergelijke procedurefouten? b) kunnen dergelijke procedurefouten worden rechtgezet? Zo ja, onder welke voorwaarden? c) is in het onderhavige geval voldaan aan de voorwaarden om de gehele aanbestedings- en concessiegunningsprocedure te annuleren?
5.

Indien de regeling beschreven in vraag één en/of twee, die berust op juridische en administratieve maatregelen, als onverenigbaar beschouwd wordt met artikel 11 van de EER-overeenkomst, wordt het EVA-Hof verzocht om te verklaren of het oordeelt of voldaan is aan de voorwaarden voor de aansprakelijkheid van de staat, althans in de mate waarin het dit beoordeelt.
1.

vast te stellen dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of kennis geven aan de Autoriteit van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 7h van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad), aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen, en
1.

Staat Richtlijn 96/71/EG, en met name artikel 3, lid 1, eerste alinea, onder a) en/of c), zie tweede alinea, een EER-staat toe om werknemers uit een andere EER-staat die vanuit een andere EER-staat op zijn grondgebied ter beschikking zijn gesteld, de volgende arbeidsvoorwaarden en –omstandigheden te garander die, in de EVA-staat waar het werk wordt uitgevoerd, zijn vastgelegd door middel van nationale collectieve arbeidsovereenkomsten die overeenkomstig artikel 3, lid 8, van de Richtlijn algemeen verbindend zijn verklaard: a) maximumaantal arbeidsuren; b) vergoeding die het basisuurloon aanvult voor werkopdrachten waarvoor niet thuis kan worden overnacht, met een uitzondering voor werknemers die zijn aangenomen op de plaats waar de werkzaamheden worden verricht; en c) compensatie voor reiskosten en kosten voor maaltijden en overnachting in geval van werkopdrachten waarvoor niet thuis kan worden overnacht, met een uitzondering voor werknemers die zijn aangenomen op de plaats waar de werkzaamheden worden verricht; Worden de antwoorden op de voorstaande vragen beïnvloedt door het relatieve aantal werknemers waarop de betreffende collectieve arbeidsovereenkomst van toepassing was voordat deze algemeen verbindend werd verklaard, en zo ja, hoe ?
2.

Gelet op het antwoord op vraag 1, is het in overeenstemming met artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2001/24/EG betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen, dat de nationale wetgeving van een staat die lid is van de Europese Economische Ruimte, de liquidatieraad of andere bevoegde instanties of agentschappen de bevoegdheid geeft om te beslissen of informatie over de in die bepaling beschreven aspecten openbaar moet worden gemaakt, via een in het buitenland gepubliceerde advertentie in plaats van alle bekende schuldeisers afzonderlijk in kennis te stellen?