ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 201/5

ARREST VAN HET HOF

van 28 januari 2015

in zaak E-11/14

Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

(Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2011/7/EU betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties)

(2015/C 201/05)

In zaak E-11/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 2 van bijlage XII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, te weten Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties, zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 12 van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 28 januari 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Hof:

1. Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 2 van bijlage XII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 12 van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 131/7

ARREST VAN HET HOF

van 24 september 2014

in zaak E-4/14

Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

(Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-uitvoering — Richtlijn 2007/23/EG betreffende het in de handel brengen van pyrotechnische artikelen)

(2015/C 131/07)

In zaak E-4/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 4 van hoofdstuk XXIX van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2007/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 mei 2007 betreffende het in de handel brengen van pyrotechnische artikelen), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 21 van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 24 september 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Hof:

1. Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 4 van hoofdstuk XXIX van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2007/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 mei 2007 betreffende het in de handel brengen van pyrotechnische artikelen), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 21 van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.
2.

De verplichting tot transparantie houdt niet noodzakelijk in dat de nationale autoriteiten een overeenkomst moeten opzeggen of de nationale rechtbanken een gunningsbesluit terzijde moeten stellen, telkens wanneer deze verplichting in verband met de verlening van een concessie voor diensten wordt geschonden. De nationale rechter moet echter, bij de beoordeling van de rechtsmiddelen die in de omstandigheden van het betrokken geval beschikbaar zijn om ervoor te zorgen dat de met de artikelen 31 en 36 EER onverenigbare gevolgen niet blijven bestaan, nagaan of het behoorlijk bestuur, als doelstelling van algemeen belang, op passende wijze tot uiting komt bij de gunning van concessies, zodat concessies op arbitraire noch discriminerende wijze kunnen worden verleend. Wanneer EER-voorschriften inzake rechtsmiddelen ontbreken, is het een aangelegenheid van de nationale rechtsorde om de rechtsmiddelen die ertoe strekken de rechten te beschermen die de justitiabelen aan deze verplichting ontlenen, zodanig vast te stellen dat deze middelen niet ongunstiger zijn dan soortgelijke nationale rechtsmiddelen en de uitoefening van deze rechten niet praktisch onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
3.

Particulieren en ondernemingen die schade hebben geleden door de onjuiste toepassing van Richtlijn 2000/13/EG, kunnen zich beroepen op het recht op vrij verkeer van goederen om de staat aansprakelijk te stellen wegens schending van het EER-recht. Een staat is aansprakelijk voor schade als gevolg van een nationale maatregel als die omschreven in de eerste vraag wanneer de nationale rechter oordeelt dat de toepassing van de nationale wetgevings- of administratieve maatregel een voldoende gekwalificeerde schending van het EER-recht vormt en dat er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen de schending van de op de staat rustende verplichting en de door de betrokkene geleden schade. Een schending van het EER-recht is voldoende gekwalificeerd in geval van schade als gevolg van een nationale maatregel als omschreven in de tweede vraag wanneer de nationale wetgevings- of administratieve maatregel niet als effectief kan worden beschouwd omdat hij niet is meegedeeld overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2000/13/EG. Een dergelijke schending brengt de aansprakelijkheid van de staat met zich wanneer de nationale rechter oordeelt dat er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen de schending van de op de staat rustende verplichting en de door de betrokkene geleden schade.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 81/14

BESCHIKKING VAN HET HOF

van 31 oktober 2013

in zaak E-2/12

INT, HOB-vín ehf.

(Uitlegging van een arrest — Advies — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

2014/C 81/14

In zaak E-2/12 INT, HOB-vín ehf. — VERZOEK overeenkomstig artikel 39 van 's Hofs Statuut en artikel 95 van het Reglement voor de procesvoering om uitlegging van het arrest van het Hof van 11 december 2012 in zaak E-2/12 HOB-vín, (2012) EFTA Court Report 1092, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 31 oktober 2013 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt:

Het verzoek wordt als kennelijk niet-ontvankelijk afgewezen.
1.

Verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door inzake de rechten van in de EER gevestigde personen en ondernemingen om deelnemingen te bezitten en stemrecht uit te oefenen in infrastructuurinstellingen voor financiële diensten in Noorwegen de beperkingen in stand te houden als bedoeld in artikel 35, leden 1, 2 en 3, en artikel 36 van de Wet nr. 74 van 29 juni 2007 betreffende gereglementeerde markten (de „Beurswet”) en artikel 5-3, leden 1, 2 en 3, en artikel 5-4 van de Wet van 5 juli 2002 betreffende de registratie van financiële instrumenten („Wet effectenbewaarinstellingen”), de krachtens de artikelen 31 en 40 van de EER-Overeenkomst op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
Behoudens in uitzonderlijke omstandigheden is het niet verenigbaar met Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheidsbescherming van werknemers op het werk en Richtlijn 92/57/EEG van de Raad van 24 juni 1992 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor tijdelijke en mobiele bouwplaatsen (achtste bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG), uitgelegd met inachtneming van artikel 3 van de EER-overeenkomst, om een werknemer aansprakelijk te stellen op grond van nationale wettelijke bepalingen inzake aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad voor alle of het merendeel van de verliezen die als gevolg van een mede door nalatigheid van de werknemer veroorzaakt arbeidsongeval zijn geleden, wanneer is vastgesteld dat de werkgever niet op eigen initiatief de regelgeving betreffende veiligheid en voorwaarden op het werk was nagekomen.

Van uitzonderlijke omstandigheden kan sprake zijn wanneer de werknemer het ongeval opzettelijk of door grove nalatigheid heeft veroorzaakt, maar zelfs in dergelijke gevallen zou het weigeren van iedere compensatie onevenredig en in strijd met de richtlijn zijn, behoudens in uiterst uitzonderlijke gevallen waarin de werknemer wezenlijk meer schuld heeft aan het ongeval dan de werkgever.
1.

Verklaart dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van het besluit waarnaar onder meer wordt verwezen in punt 7b van bijlage IX bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende wijziging van Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van Richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG), aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 64, lid 1, van dat besluit en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.
1.

Verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen door de bepalingen van de lov av 28. juli 1949 nr. 26 om Statens Pensjonskasse betreffende pensioenrechten, die zijn opgebouwd op basis van tijdvakken van arbeid na 1 januari 1994, op grond waarvan het overlevingspensioen van een weduwnaar van wie de echtgenote voor 1 oktober 1976 lid is geworden van het Pensioenfonds van de overheidsdienst, wordt ingekort in verhouding tot zijn ander inkomen terwijl een weduwe in dezelfde omstandigheden haar overlevingspensioen zonder inkorting krijgt, te handhaven, de krachtens artikel 69, lid 1, van de EER-Overeenkomst en artikel 5 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 20 van bijlage XVIII bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid, zoals gewijzigd bij Richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december 1996), zoals aangepast bij Protocol 1, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
Beschikking van de president van het Hof van 21 mei 2002



Publicatieblad Nr. C 177 van 25/07/2002 blz. 0007 - 0007



Beschikking van de president van het Hof van 21 mei 2002 (2002/C 177/06) In zaak E-8/01, Gunnar Amundsen AS en anderen/Vectura AS, betreffende de vraag of er een inbreuk is geweest op artikel 54 van de EER-overeenkomst, en een vordering tot vergoeding van de uit de inbreuk voortvloeiende schade, heeft de president van het Hof op 21 mei 2002 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt: zaak E-8/01 wordt doorgehaald in het register.
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF van 23 oktober 1998 in zaak E-4/98: Blyth Software Ltd tegen AlphaBit AS (Zekerheid ter dekking van kosten - Domicilie van eiser) (1999/C 44/08)

In zaak E-4/98, Blyth Software Ltd tegen AlphaBit AS - adviesaanvraag, ingediend door Oslo byrett (stadsrechtbank Oslo) bij beschikking van deze rechtbank van 14 mei 1998, betreffende het stellen van een zekerheid ter dekking van kosten door een in het buitenland gevestigde eiser, heeft de president van het Hof op 23 oktober een beschikking gegeven waarvan het dictum als volgt luidt:

Zaak E-4/98 wordt doorgehaald in het register.
ADVIES VAN HET HOF van 10 december 1998 in zaak E-9/97 (Adviesaanvraag van de rechtbank van Reykjavík): Erla María Sveinbjörnsdóttir tegen regering van IJsland (1) (Richtlijn 80/987/EEG - Onjuiste toepassing van een richtlijn - Aansprakelijkheid van een EVA-staat) (Overeenkomstig artikel 27, lid 5, van het reglement voor de procesvoering alleen authentiek in het Engels en in het IJslands) (1999/C 62/12)

In zaak E-9/97: verzoek aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten inzake de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door Héra ssdómur Reykjavíkur (rechtbank van Reykjavík), IJsland, om een advies in het voor dit gerecht aanhangige geding Erla María Sveinbjörnsdóttir en de regering van IJsland betreffende de uitlegging van artikel 6 van de EER-Overeenkomst en Richtlijn 80/987/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/164/EEG, waarnaar wordt verwezen in punt 24 van bijlage XVIII van de EER-Overeenkomst, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Bjørn Haug (rechter-rapporteur), president, Thór Vilhjálmsson en Carl Baudenbacher, rechters, en Gunnar Selvik, griffier, op 10 december 1998 een advies gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

1. Het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 24 van bijlage XVIII van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever) moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen handhaving door IJsland van een bepaling van nationaal recht volgens welke, in geval van een familierelatie in de zijlijn (broers en/of zusters) tussen een werknemer en een eigenaar van 40 % van de aandelen van de vennootschap van de werkgever, de werknemer uitgesloten wordt van de waarborg vervat in artikel 3 van genoemd besluit op grond van die familierelatie.

2. De partijen bij de EER-Overeenkomst zijn gehouden te voorzien in vergoeding van de door particulieren geleden schade als gevolg van onjuiste toepassing van een in de EER-Overeenkomst opgenomen richtlijn.

(1) PB C 84 van 19.3.1998, blz. 13.
ADVIES VAN HET HOF 14 maart 1997 (Richtlijn 77/187/EEG van de Raad - overgang van een onderdeel van een onderneming) (97/C 136/06)

In zaak E-3/96

VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door Gulating lagmannsrett (arrondissementsrechtbank Gulating) om een advies in het voor dit gerecht aanhangige geding tussen

Tor Angeir Ask en anderen

en

ABB Offshore Technology AS en Aker Offshore Partner AS

omtrent de uitlegging van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan;

HET HOF

brengt, in antwoord op de vragen die Gulating lagmannsrett bij beschikking van 21 mei 1996 aan dit Hof heeft voorgelegd, het volgende advies uit, waarbij de eerste en de derde vraag samen worden behandeld:

1. Artikel 1, lid 1, van het besluit waaraan in punt 23 van bijlage XVIII van de EER-Overeenkomst wordt gerefereerd (Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan) moet aldus worden uitgelegd dat hieronder een situatie kan vallen waarin een overeenkomst van beperkte duur voor onderhouds- en aanpassingswerkzaamheden op een olieplatform afloopt en de opdrachtgever met een andere contractant een nieuwe overeenkomst van beperkte duur sluit. Het artikel is echter niet van toepassing in een situatie waarin geen overdracht plaatsvindt van een aanzienlijke hoeveelheid materiële of immateriële activa, inclusief essentiële uitrusting, noch sprake is van overname of wederaanwerving van een - wat betreft aantal en deskundigheid - wezenlijk deel van de personeelsleden die door de vorige contractant waren aangesteld om de overeenkomst uit te voeren.

2. Het feit dat een transactie onder de richtlijnen inzake overheidsopdrachten valt, sluit op zichzelf de toepasselijkheid van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad in een geval als het onderhavige niet uit.

Bjørn HAUG

Thór VILHJÁLMSSON

Carl BAUDENBACHER

Uitgebracht ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 14 maart 1997.

Per CHRISTIANSEN

Griffier

Bjørn HAUG
BESCHIKKING VAN HET HOF van 15 juni 1994 in zaak E-3/94: Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman en GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH tegen Republiek Oostenrijk (94/C 250/06)

In zaak E-3/94, Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman en GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH, Wenen, tegen Republiek Oostenrijk - strekkende tot het verkrijgen van een uitspraak over de rechtsmacht, tot verlening van rechtsbijstand, onder meer inhoudende de toewijzing van een advocaat, en tot de vaststelling dat de Republiek Oostenrijk inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 6 en 7, artikel 28, leden 2 en 3, en de artikelen 31 en 34 van de EER-Overeenkomst, alsmede op artikel 8, lid 1, en artikel 12 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Leif Sevón, president; Björn Haug, Thór Vilhjálmsson (rapporteur), Kurt Herndl en Sven Norberg, rechters; Karin Hökborg, griffier, op 15 juni 1994 een beschikking gegeven waarvan het dictum als volgt luidt:

1. Het beroep, behoudens wat de vergunning om kosteloos te procederen betreft, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

2. Het beroep, voor zover de vergunning om kosteloos te procederen betreffende, wordt verworpen.

3. De zaak zal worden doorgehaald in het register van het Hof.

4. Verzoekers worden verwezen in de kosten.
Besluit van het Permanent Comité van de EVA-staten

nr. 1/2001/SC

van 24 januari 2001

tot wijziging van het Huishoudelijk Reglement van het Permanent Comité van de EVA-staten

HET PERMANENT COMITÉ VAN DE EVA-STATEN,

Gelet op de Overeenkomst betreffende een Permanent Comité van de EVA-staten zoals aangepast door het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende een Permanent Comité van de EVA-staten, hierna genoemd de overeenkomst, in het bijzonder artikel 7,

Gelet op Besluit nr. 2/95/SC van het Permanent Comité van de EVA-staten van 18 mei 1995 tot wijziging van het Huishoudelijk Reglement van het Permanent Comité van de EVA-staten,

Overwegende dat de EVA-staten ermee hebben ingestemd het Huishoudelijk Reglement van het Permanent Comité te wijzigen met betrekking tot het voorzitterschap van subcommissies en werkgroepen,

BESLUIT:

Artikel 1

Besluit nr. 1/94/SC van het Permanent Comité (Huishoudelijk Reglement) wordt als volgt gewijzigd:

1. Aan artikel 19, lid 2, wordt het volgende toegevoegd: ", op grond van een schriftelijk voorstel van een EVA-staat dat tijdig wordt ingediend bij de voorzitter van het Permanent Comité.".

2. Aan artikel 20 wordt het volgende lid toegevoegd: "2. De voorzitter van elke werkgroep wordt benoemd door de desbetreffende subcommissie, op grond van een schriftelijk voorstel dat tijdig wordt ingediend bij de voorzitter van de betrokken subcommissie.".

3. De huidige tekst van artikel 20 wordt lid 1.

Artikel 2

Dit besluit wordt met onmiddellijke ingang van kracht.

Artikel 3

Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte en het EER-supplement van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Gedaan te Brussel, 24 januari 2001.

Voor het Permanent Comité

De voorzitter

N. v. Liechtenstein
BESLUIT VAN HET PERMANENT COMITÉ VAN DE EVA-STATEN Nr. 2/94/PC van 10 januari 1994 tot wijziging van artikel 3, lid 2, van de Overeenkomst betreffende een Permanent Comité van de EVA-Staten

HET PERMANENT COMITÉ VAN DE EVA-STATEN,

Gelet op de Overeenkomst betreffende een Permanent Comité van de EVA-Staten zoals gewijzigd door het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende een Permanent Comité van de EVA-Staten, hierna Overeenkomst betreffende het Permanent Comité genoemd, inzonderheid op artikel 11,

BESLUIT:

Artikel 1

Artikel 3, lid 2, van de Overeenkomst betreffende het Permanent Comité wordt vervangen door:

"2. Het Permanent Comité stelt, tenzij anders is overeengekomen met de Commissie van de Europese Gemeenschappen, gelijktijdig met de Commissie van de Europese Gemeenschappen, al naar het geval, rapporten, evaluaties enz. met betrekking tot de EVA-Staten op, in de gevallen die rechtstreeks verband houden met de taken van het Permanent Comité als vermeld in Protocol 1 bij deze Overeenkomst en die door de toepassing van lid 5 van Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst voortvloeien uit de besluiten waarnaar wordt verwezen in de bijlagen bij die Overeenkomst. Evenzo stelt het Permanent Comité de in bovengenoemd lid 5 bedoelde rapporten op wanneer deze rapporten betrekking hebben op aspecten die van belang zijn voor het verbeteren van de bestaande wetgeving of het ontwikkelen van nieuwe wetten. Het Permanent Comité pleegt overleg en wisselt van gedachten met de Commissie van de Europese Gemeenschappen gedurende de voorbereiding van hun respectieve rapporten, waarvan afschriften aan het Gemengd Comité van de EER worden toegezonden.".

Artikel 2

De wijziging in de Overeenkomst betreffende het Permanent Comité die hierbij wordt goedgekeurd, wordt in overeenstemming met artikel 11 van de Overeenkomst betreffende het Permanent Comité aan de EVA-Staten ter goedkeuring voorgelegd. Zij treedt in werking op 1 juli 1994 of op de datum waarop alle akten van aanvaarding door de EVA-Staten zijn nedergelegd, indien deze datum later valt.

Artikel 3

Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en het EER-supplement bij het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Gedaan te Brussel, 10 januari 1994.

Voor het Permanent Comité

De Voorzitter

Antti SATULI
C 404/35

Kennisgeving van de Noorse regering overeenkomstig artikel 10, lid 2, van Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van Richtlijn 2003/54/EG (de “elektriciteitsrichtlijn”), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en Besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 93/2017 van 5 mei 2017, betreffende de aanwijzing van Statnett SF als transmissiesysteembeheerder in Noorwegen

(2022/C 404/07)

Naar aanleiding van het definitieve besluit van de Noorse regulerende instantie van 1 juli 2022 betreffende de certificering van Statnett SF als ontvlochten transmissiesysteembeheerder (artikel 9 van de elektriciteitsrichtlijn) heeft Noorwegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 7 juli 2022 overeenkomstig artikel 10 van de elektriciteitsrichtlijn in kennis gesteld van de officiële goedkeuring en aanwijzing van deze onderneming als een transmissiesysteembeheerder die actief is in Noorwegen.

Aanvullende informatie kan worden verkregen bij:

Noors Koninklijk Ministerie van Olie en Energie

(E-mail: postmottak@oed.dep.no).
Hernieuwing en wijzigingen van de compensatieregeling voor de annulering of het uitstel van culturele evenementen en heraanmelding van de regeling voor de annulering of het uitstel van culturele evenementen voor de periode goedgekeurd bij Besluit nr. 091/20/COL

Rechtsgrondslag