BEKENDMAKING 1/99

Leidraad betreffende adviesaanvragen van nationale rechterlijke instanties

(1999/C 223/04)

De ontwikkeling van de rechtsorde van de EER is onder andere het resultaat van samenwerking tussen het EVA-Hof en nationale rechterlijke instanties in het kader van de adviesprocedure op grond van artikel 34 van de TA- en Hof-Overeenkomst(1).

Teneinde deze samenwerking doeltreffender te maken en het EVA-Hof in staat te stellen beter te voorzien in de behoeften van nationale rechtbanken door bruikbare antwoorden op vragen te verstrekken wordt deze leidraad gericht tot alle betrokken partijen, met name alle nationale rechterlijke instanties.

Er moet op worden gewezen dat deze nota enkel als leidraad dient en geen bindende of interpretatieve werking heeft ten aanzien van de bepalingen welke voor de adviesprocedure gelden. Zij bevat slechts praktische informatie gebaseerd op de bij de toepassing van de adviesprocedure opgedane ervaring.

1. Iedere rechterlijke instantie van een EVA-staat die partij is bij de EER-Overeenkomst (op het ogenblik IJsland, Liechtenstein en Noorwegen) kan het EVA-Hof verzoeken om uitlegging van een bepaling van de EER-wetgeving, hetzij vervat in de EER-Overeenkomst of in besluiten van secundaire wetgeving, indien zij dit noodzakelijk acht om uitspraak te kunnen doen in een zaak die voor de betrokken instantie aanhangig is(2).

2. De adviesaanvraag moet beperkt zijn tot de uitlegging van een bepaling van de EER-wetgeving, aangezien het EVA-Hof geen bevoegdheden tot interpretatie van de nationale wetgeving heeft. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om de desbetreffende bepaling van de EER-wetgeving in de specifieke voor haar aanhangige zaak toe te passen.

3. Het verzoek om een advies van het EVA-Hof kan worden gedaan in elk van de door het nationale procesrecht toegestane vormen. Dit houdt in het algemeen een schorsing in van de nationale behandeling tot het Hof zijn advies heeft uitgebracht, maar de beslissing om de procedure te schorsen kan enkel door de nationale rechter worden genomen overeenkomstig zijn eigen nationale recht.

4. De aanvraag om een advies van het EVA-Hof kan worden geformuleerd in de taal van de nationale rechterlijke instantie(3). Indien dit het geval is worden de vragen vertaald in het Engels, dat de taal is van het Hof. Vraagstukken in verband met de uitlegging van de EER-wetgeving zijn vaak van algemeen belang, en de lidstaten van de EER, de instellingen van de EVA en de Gemeenschapsinstellingen kunnen opmerkingen indienen. Het is daarom wenselijk dat het verzoek zo duidelijk en nauwkeurig mogelijk wordt geformuleerd.

5. Het verzoek om een advies dient een motivering te bevatten die beknopt is maar voldoende volledig om het Hof en de instanties die ervan in kennis moeten worden gesteld (de lidstaten van de EER, de Gemeenschap, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en de Commissie) een duidelijk inzicht te verschaffen van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding.

6. Met name dient het verzoek het volgende te omvatten(4):

- een uiteenzetting van de feiten die van wezenlijk belang zijn voor een volledig begrip van de juridische betekenis van het hoofdgeding;

- een uiteenzetting van het eventueel toepasselijke nationale recht;

- een vermelding van de redenen waarom de nationale rechter de vraag of vragen naar het EVA-Hof heeft verwezen; en

- voor zover van toepassing, een samenvatting van de bewijsvoering van partijen.

Het oogmerk dient te zijn het EVA-Hof in de gelegenheid te stellen de nationale rechtbank een antwoord te geven dat haar van nut zal zijn.

7. De nationale rechter dient er zorg voor te dragen dat de verwijzingsbeschikking zelf alle relevante informatie bevat. Het verzoek dient normaliter niet vergezeld te gaan van bijlagen. Het EVA-Hof kan evenwel zo nodig om ter zake dienende documenten verzoeken.

8. Een nationale rechterlijke instantie kan een verzoek om een advies aan het EVA-Hof voorleggen zodra zij tot de bevinding komt dat zij op een bepaald punt of op bepaalde punten advies nodig heeft betreffende de interpretatie van de EER-wetgeving om een uitspraak te kunnen doen. Er moet echter de nadruk op worden gelegd dat het niet tot de bevoegdheid van het EVA-Hof behoort om over feitelijke kwesties te beslissen of om geschillen te beslechten betreffende de uitlegging of toepassing van nationale rechtsregels. Het is daarom wenselijk dat er geen verwijzingsbeslissing wordt genomen voordat de nationale procedure een stadium heeft bereikt waarin de nationale rechter in staat is de feitelijke en juridische context van de zaak vast te leggen. Tevens dienen de gestelde vragen feitelijk relevant te zijn voor de betrokken zaak. Hypothetische vragen dienen niet te worden gesteld(5). Bij verschil van opvatting zal de rechtsbedeling het best worden gediend indien het verzoek eerst wordt gedaan wanneer beide partijen zijn gehoord.

9. De adviesaanvraag dient door de nationale rechterlijke instantie rechtstreeks per aangetekend schrijven aan het EVA-Hof te worden toegezonden, en wel naar het volgende adres: EVA-Hof

- Griffie -

1, rue du Fort Thüngen L - 1499 Luxembourg Telefoon (352) 42 10 81 Fax (352) 43 43 89.

10. De Griffie van het Hof zal contact onderhouden met de nationale rechtbank totdat het advies is uitgebracht en haar afschriften toezenden van de diverse documenten (met name schriftelijke opmerkingen en rapport ter terechtzitting). Het Hof zal zijn advies tevens aan de nationale rechtbank toezenden. Het Hof zou het op prijs stellen op de hoogte te worden gesteld van de wijze waarop van zijn advies in de nationale procedure gebruik is gemaakt en tevens gaarne een kopie ontvangen van de uiteindelijke beslissing van de nationale rechtbank.

11. De adviesprocedure voor het EVA-Hof is kosteloos. Het Hof doet geen uitspraak over kosten.

(1) Zaak E-1/95 Samuelsson [1994-1995] EFTA Court Report 145.

(2) Zaak E-1/94 Restamark [1994-1995] EFTA Court Report 17.

(3) Zie artikel 27, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering.

(4) Zie artikel 96, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering.

(5) Zaak E-6/96 Wilhelmsen [1997] EFTA Court Report 53.