Lijst van kredietinstellingen waaraan een vergunning is verleend in IJsland, Liechtenstein en Noorwegen zoals bedoeld in artikel 3, lid 7, van Richtlijn 77/780/EEG (97/C 178/03)

Algemeen

Volgens artikel 3, lid 7, en artikel 10, lid 2 (1), van Eerste Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van 12 december 1977 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (2), moet de Commissie een lijst aanleggen van alle kredietinstellingen in de lidstaten aan welke een vergunning is toegekend en deze lijst bekendmaken. Volgens punt 6 b) van Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst moeten feiten, procedures, rapporten, enz. betreffende de EVA-staten in een afzonderlijk deel van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt wanneer overeenkomstige informatie betreffende de EG-lidstaten moet worden bekendgemaakt.

Dit is de tweede maal dat het Permanent Comité van de EVA-staten zich van deze taak kwijt overeenkomstig punt 6 b) van Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst en artikel 1, lid 1, onder b), van Protocol 1 bij de Overeenkomst inzake het Permanent Comité van de EVA-staten. De lijst in de bijlage van deze Mededeling geeft de stand per 31 december 1995 weer. Voor de inhoud en de bijwerking van de lijst alsmede de indeling van de kredietinstellingen op de lijst naar groepen wordt verwezen naar de door de Commissie bekendgemaakte overeenkomstige lijst (PB nr. C 156 van 7. 6. 1994, blz. 1) en naar de verklaringen in deel I, Algemeen. Evenzo werden toelichtingen aan de landenafdelingen toegevoegd.

Deze lijst werd opgesteld door het Permanent Comité van de EVA-staten op basis van door de betrokken EVA-staten verstrekte informatie. De lijst heeft geen constitutieve werking. Wanneer een instelling zonder vergunning per vergissing op de lijst wordt opgenomen, heeft dat geen gevolgen voor haar rechtsstatus, en wanneer een instelling per abuis niet op de lijst voorkomt, blijft haar vergunning geldig.

IJSLAND

1. Handelsbanken en spaarbanken (vi sskiptabankar og sparisjó sir)

De werkzaamheden van handelsbanken en spaarbanken bestaan in de bewaring en belegging van geld, de overmaking van gelden, de handel in effecten en andere diensten die normaliter met dergelijke transacties verbonden zijn. Alleen handelsbanken en spaarbanken en andere instellingen met een speciale wettelijke vergunning mogen deposito's van het publiek ontvangen voor bewaring en belegging.

a) Handelsbanken (vi sskiptabankar)

De handelsbanken zijn ingedeeld in twee groepen. Handelsbanken die staatseigendom zijn, dus staatshandelsbanken, en handelsbanken in de vorm van naamloze vennootschappen.

Een handelsbank die in de vorm van een naamloze vennootschap wordt opgericht, moet een minimumaandelenkapitaal van 5 miljoen ecu hebben.

Naamloze vennootschappen zijn vennootschappen die als zodanig worden gedefinieerd in de wet op de naamloze vennootschappen.

b) Spaarbanken (sparisjó sir)

Spaarbanken zijn zogenoemde autonome instellingen. Een spaarbank kan worden opgericht door ten minste 30 personen, de eigenaren van het garantievermogen. De eigenaren van het garantievermogen moeten gelijke deelnemingen en gelijke stemrechten hebben tenzij de statuten een andere regeling toestaan. De eigenaren van het garantievermogen zijn niet voor de verplichtingen van de spaarbank aansprakelijk boven hun aandeel in het garantievermogen en zij hebben geen recht op een aandeel in de winst uit het bedrijfsresultaat van de spaarbank boven een maximumdividendpercentage in verhouding tot het aandeel in het garantievermogen, dat elk jaar wordt vastgesteld door het Depositogarantiefonds van de spaarbanken. De gemeentelijke autoriteiten benoemen ten minste twee van de vijf leden van de directie van een spaarbank.

Voor de oprichting van een spaarbank is een garantievermogen van ten minste 5 miljoen ecu vereist. De minister van Handel kan dit minimumvereiste laten varen op voorstel van de Bankinspectie en het Depositogarantiefonds van de spaarbanken. Het garantievermogen mag echter nooit minder dan 1 miljoen ecu bedragen. Spaarbanken die op 1 juli 1993 een eigen vermogen van minder dan 1 miljoen ecu hadden, mogen hun werkzaamheden voortzetten mits hun eigen vermogen niet daalt onder het niveau van 1 juli 1993.

2. Andere kredietinstellingen dan handelsbanken en spaarbanken (a srar lánastofnanir en vi sskiptabankar og sparisjó sir)

De definitie van "andere kredietinstellingen dan handelsbanken en spaarbanken" omvat andere maatschappijen of instellingen dan die van de rubrieken 1.a) en 1.b), waarvan de voornaamste werkzaamheden bestaan in het verstrekken van leningen in eigen naam en die voor dit doel kapitaal aantrekken door middel van de uitgifte en verkoop aan het publiek van obligaties en andere terugbetaalbare schuldbewijzen (zie echter de definitie van leasingmaatschappij onder rubriek 2.b)) en diensten verlenen die normaliter met dergelijke leningsactiviteiten zijn verbonden. Deze kredietinstellingen mogen geen deposito's van het publiek ontvangen voor bewaring en belegging.

a) Andere instellingen dan leasingmaatschappijen (a srar lánastofnanir en eignarleigufyrirtæki)

Andere kredietinstellingen dan leasingmaatschappijen volgens bovengenoemde definitie moeten worden opgericht in de vorm van een naamloze vennootschap met een minimumaandelenkapitaal van 5 miljoen ecu. Kredietinstellingen die op 30 december 1993 werkzaam waren, behoeven hun rechtsvorm niet te veranderen in een naamloze vennootschap en instellingen die op die datum een eigen vermogen van minder dan 5 miljoen ecu hadden, mogen hun werkzaamheden voortzetten mits hun eigen vermogen niet daalt onder het niveau van 30 december 1993.

b) Leasingmaatschappijen (eignarleigufyrirtæki)

Een leasingmaatschappij is een kredietinstelling met leasing als voornaamste werkzaamheid, ongeacht hoe deze werkzaamheid wordt gefinancierd. Een leasingmaatschappij moet worden opgericht in de vorm van een naamloze vennootschap met een minimumaandelenkapitaal van 1 miljoen ecu. Leasingmaatschappijen die op 30 december 1993 een eigen vermogen van minder den 1 miljoen ecu hadden, mogen hun werkzaamheden voortzetten mits hun eigen vermogen niet daalt onder het niveau van 30 december 1993.

LIECHTENSTEIN

De activiteiten van banken en andere kredietinstellingen in Liechtenstein zijn onderworpen aan Wet nr. 1992/108 van 21 oktober 1992 inzake banken en financiële instellingen (Gesetz vom 21. Oktober 1992 über die Banken und Finanzgesellschaften). Voorts zijn banken en andere kredietinstellingen naamloze vennootschappen (Aktiengesellschaften), die privaatrechtelijk zijn opgericht en waarvoor de bepalingen van Wet nr. 1926/4 van 20 januari 1926 inzake particulieren en ondernemingen gelden. Daarnaast geldt voor de Liechtensteinische Landesbank Aktiengesellschaft Wet nr. 1992/109 van 21 oktober 1992 inzake de Liechtensteinische Landesbank.

1. Banken

Banken zijn vennootschappen op aandelen met een aandelenkapitaal van ten minste 10 miljoen CHF. Uitsluitend banken hebben het recht deposito's en andere terugbetaalbare gelden aan te nemen en bewaarwerkzaamheden te verrichten. Daarnaast heeft uitsluitend de Liechtensteinische Landesbank Aktiengesellschaft (waarin het Prinsdom Liechtenstein een meerderheidsbelang heeft) vergunning om door de staat gegarandeerde spaarrekeningen te openen en door de staat gegarandeerd schuldpapier met middellange looptijd ("medium term notes") uit te geven. Banken houden zich normaliter bezig met alle vormen van doorlenen aan een niet nader bepaald cliëntenbestand van de middelen die zijn van het publiek aangetrokken hebben, met alle vormen van buiten-balanstransacties en met de uitgifte van effecten en daarmee verband houdende diensten.

2. Andere kredietinstellingen

Financiële instellingen zijn vennootschappen op aandelen met een aandelenkapitaal van ten minste 2 miljoen CHF. Financiële instellingen houden zich normaliter bezig met alle vormen van doorlenen aan een niet nader bepaald cliëntenbestand van de middelen die zij van het publiek aangetrokken hebben, met alle vormen van buiten-balanstransacties en met de uitgifte van effecten en daarmee verband houdende diensten. Financiële instellingen mogen geen bewaarwerkzaamheden verrichten, mogen geen deposito's en andere terugbetaalbare gelden aannemen en mogen geen obligaties uitgeven die voor hun eigen financiering bestemd zijn.

NOORWEGEN

1. Handelsbanken (forretningsbanker)

Handelsbanken zijn vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid (aksjeselskaper) behalve de Postbank (Norges Postbank) die een afzonderlijk staatsbedrijf is dat is opgericht overeenkomstig de wet op de Postbank, nr. 51 van 5 juni 1992. De Postbank staat onder toezicht van de Noorse bank-, verzekerings- en effectencommissie (Kredittilsynet).

Handelsbanken zijn gerechtigd en verplicht het woord "bank" in hun naam op te nemen; alleen spaarbanken mogen dit ook. De voornaamste wetgeving betreffende de handelsbanken wordt gevormd door de wet op de handelsbanken, nr. 1 van 24 mei 1961, en de wet op de financieringswerkzaamheden en de financiële instellingen, nr. 40 van 10 juni 1988.

Handelsbanken mogen deposito's ontvangen en algemene bankdiensten verlenen.

2. Spaarbanken (sparebanker)

Spaarbanken zijn autonome instellingen die zijn georganiseerd overeenkomstig de wet op de spaarbanken.

De voornaamste wetgeving betreffende de spaarbanken wordt gevormd door de wet op de spaarbanken, nr. 1 van 24 mei 1961, en de wet op de financieringswerkzaamheden en de financiële instellingen, nr. 40 van 10 juni 1988.

Spaarbanken zijn gerechtigd en verplicht het woord "spaarbank" (sparebank) in hun naam op te nemen; alleen handelsbanken mogen het woord "bank" gebruiken.

Spaarbanken mogen deposito's ontvangen en algemene bankdiensten verlenen.

3. Financieringsmaatschappijen en

4. Hypotheekmaatschappijen

Financieringsmaatschappijen (finansieringsforetak) en hypotheekmaatschappijen (Kredittforetak) kunnen de rechtsvorm hebben van een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid (aksjeselskaper), een stichting (stiftelse), of een vereniging van leningnemers (voor leningen (kredittforening); voor hypotheken (hypothekforening)). De voornaamste wetgeving betreffende financieringsmaatschappijen en hypotheekmaatschappijen is de wet op de financieringswerkzaamheden en de financiële instellingen, nr. 40 van 10 juni 1988.

Financieringsmaatschappijen mogen zich bezighouden met financieringswerkzaamheden, gedefinieerd als het verstrekken van, bemiddelen bij of verzorgen van kredietgaranties of het anderszins deelnemen in de financiering van andere dan eigen werkzaamheden.

Hypotheekmaatschappijen zijn instellingen die overeenkomstig hun statuten de door hen verstrekte leningen hoofdzakelijk financieren via de uitgifte van obligaties.

(1) Artikel 10, lid 2, is niet van toepassing in de EER-context.

(2) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30.

ANEXO - BILAG - ANHANG - ÐÁÑÁÑÔÇÌÁ - ANNEX - ALLEGATO - BIJLAGE - ANEXO - LIITE - BILAGA

ISLANDIA - ISLAND - ISLAND - ÉÓËÁÍÄÉÁ - ICELAND - ISLANDE - ISLANDA - IJSLAND - ISLANDIA - ISLANTI - ISLAND

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

LIECHTENSTEIN

1. Banken

Bank in Liechtenstein AG

Herrengasse 12

9490 Vaduz

Centrum Bank AG

Heiligkreuz 8

9490 Vaduz

Liechtensteinische Landesbank AG

Städtle 44

9490 Vaduz

Neue Bank AG

Kirchstraße 8

9490 Vaduz

Verwaltungs- und Privat-Bank AG

Im Zentrum

9490 Vaduz

2. Andere kredietinstellingen

LGT Finanz AG

Herrengasse 12

9490 Vaduz

Express-Finanz-AG

Reberastraße 5

9494 Schaan

Serica Vermögensverwaltung und Finanzanstalt

Postfach 725

9490 Vaduz

NORUEGA - NORGE - NORWEGEN - ÍÏÑÂÇÃÉÁ - NORWAY - NORVÈGE - NORVEGIA - NOORWEGEN - NORUEGA - NORJA - NORGE

>RUIMTE VOOR DE TABEL>