ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Mededeling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA inzake de twaalfde wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van de overheidssteun (verlenging van de geldigheidsduur van de regels inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden) (98/C 38/08)

Bij haar besluit van 17 december 1997 heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bepaald dat de regels in hoofdstuk 16 van de op 19 oktober 1994 door haar goedgekeurde "Richtsnoeren Overheidssteun", welke betrekking hebben op reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, tot 31 december 1998 van toepassing zullen blijven, in afwachting van de
Goedkeuring voor staatssteun overeenkomstig artikel 61 van de EER-Overeenkomst en artikel 1, lid 3, van Protocol 3 bij de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie Beslissing van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om geen bezwaar aan te tekenen (95/C 170/06)

Datum van goedkeuring: 10 mei 1995

EVA-Staat: Noorwegen

Steunmaatregel nr.: 95-001

Titel: Steun aan audiovisuele produkties onder beheer van het Audiovisueel produktiefonds (Audiovisuelt produksjonsfond)

Doelstelling: Culturele steun aan kwalitatief goede produkties met de lengte van een speelfilm

Rechtsgrond:

- Parlementaire resolutie nr. 1 (1993-94)

- Voorschriften van het Ministerie van Cultuur voor het Audiovisueel produktiefonds van 8 november

- Richtsnoeren van het Ministerie van Cultuur voor subsidies aan film- en televisieprodukties van 9 november

Hoogte van de steun: Tot 100 % van de kosten van de in aanmerking komende projecten

Begroting: Toewijzing voor 1995: 48 miljoen Nkr.

Looptijd: Onbeperkt

Voorwaarden: Vereenvoudigd jaarverslag
GOEDGEKEURD PROCES-VERBAAL van de onderhandelingen inzake een Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie

De EVA-Staten zijn overeengekomen dat:

Ad Protocol 4, artikel 10, lid 1, van hoofdstuk II, artikel 16, lid 2, van hoofdstuk VI, artikel 15, lid 2, van hoofdstuk IX, artikel 8, lid 2, van hoofdstuk XI en artikel 19, lid 2, van hoofdstuk XIII

de toezending van inlichtingen aan de bevoegde autoriteiten van de EVA-Staten betrekking heeft op alle door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA-Staten ontvangen verzoeken en aanmeldingen, met inbegrip van die welke voortvloeien uit de verkeerde interpretatie door de economische subjecten van de materiële bepalingen of de bepalingen van artikel 56 van de EER-Overeenkomst;

Ad Protocol 4, artikel 14, lid 2, van hoofdstuk II, artikel 21, lid 2, van hoofdstuk VI, artikel 18, lid 2, van hoofdstuk IX en artikel 13, lid 2, van hoofdstuk XIII

de door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA aan de vertegenwoordigers van de Commissie van de Europese Gemeenschappen verstrekte opdracht enkel van declaratoire aard is;

Ad Protocol 6, artikel 7, lid 1, en Protocol 7, artikel 8, lid 1

in de overeenkomsten inzake de zetel zal worden vastgesteld dat de leden, de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, alsmede de rechters, de griffier, de ambtenaren en de andere personeelsleden van het Hof gerechtigd zijn om bij het bezetten van hun post op het grondgebied van een Staat die partij is bij de Overeenkomst hun huisraad en goederen voor persoonlijk gebruik, met inbegrip van een motorvoertuig voor persoonlijk gebruik, in te voeren vrij van douanerechten en andere belastingen bij invoer, en deze bij de beëindiging van hun dienst met inachtneming van de voorwaarden die zijn neergelegd in de wetten en voorschriften van de betrokken partij bij de Overeenkomst vrij van rechten weder uit te voeren;

ingevoerde goederen die overeenkomstig deze bepalingen zijn vrijgesteld, alleen worden verkocht, verhuurd, uitgeleend of weggegeven, al of niet tegen vergoeding, onder de voorwaarden die worden vastgesteld door de partij bij de Overeenkomst die de vrijstellingen heeft toegestaan;

ernaar moet worden gestreefd in de overeenkomsten inzake de zetel met andere Staten hetzelfde doel te bereiken.

Gedaan te Porto, de tweede mei negentienhonderd tweeënnegentig, in een authentiek exemplaar in de Engelse taal, dat bij de Regering van Zweden zal worden nedergelegd.

De depositaris zal voor eensluidend gewaarmerkte afschriften doen toekomen aan alle ondertekenende Staten en Staten die tot deze Overeenkomst toetreden.

Voor de Republiek Oostenrijk

Voor de Republiek Finland

Voor de Republiek IJsland

Voor het Vorstendom Liechtenstein

Voor het Koninkrijk Noorwegen

Voor het Koninkrijk Zweden

Voor de Zwitserse Bondsstaat
1.

Volgt uit artikel 1, lid 1, en artikel 2 van Richtlijn 98/59/EG van de Raad, en uit het doeltreffendheidsbeginsel, dat de werkgever die voornemens is overeenkomsten met een groep werknemers voor vaste overuren op te zeggen, gehouden is de procedureregels van de richtlijn in acht te nemen, onder meer betreffende de raadpleging van de vertegenwoordigers van de werknemers overeenkomstig artikel 2 van de richtlijn en de kennisgeving aan de bevoegde overheidsinstantie overeenkomstig artikel 3 van de richtlijn?
Verzoek om een advies van het EVA-Hof van Héraðsdómur Reykjavíkur in de zaak Zvonimir Cogelja/Directoraat Gezondheid

(Zaak E-17/20)

(2021/C 141/13)

Bij schrijven van 8 december 2020 van Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik), dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 8 december 2020, is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend om een advies in de zaak Zvonimir Cogelja/Directoraat Gezondheid betreffende onderstaande vraag:

Vereist artikel 25 van Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (zie ook artikel 3, lid 1, punt c), en de artikelen 21 en 26 van die richtlijn) dat een EER-staat die een opleidingstitel voor een arts (een “vergunning als specialist” genoemd, in het IJslands sérfræðileyfi) afgeeft die automatisch in andere EER-staten wordt erkend, zelf de opleiding organiseert, wat door de afgifte van die vergunning wordt geattesteerd, zodat een EER-staat die vergunning niet mag afgeven als de opleiding niet in die staat heeft plaatsgevonden?
—

Het verzoek betreft het feit dat IJsland op 8 februari 2017 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 8 december 2016 tot haar had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting door deze Staat in zijn nationaal recht van Richtlijn 2014/29/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukvaten van eenvoudige vorm, waarnaar wordt verwezen in punt 6f van hoofdstuk VIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „het besluit” genoemd).
—

Het verzoek betreft het feit dat IJsland op 16 september 2014 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 16 juli 2014 tot IJsland had gericht wegens de niet-nakoming door deze staat van de verplichtingen die voortvloeien uit het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 17h van hoofdstuk II van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2000/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2000 betreffende de technische controle langs de weg van bedrijfsvoertuigen die in de Gemeenschap deelnemen aan het verkeer) door niet de technische controles langs de weg in te voeren die artikel 3, lid 1, van het besluit vereist.
—

Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 8 juni 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 8 april 2015 tot haar had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2011/77/EU van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten, waarnaar wordt verwezen in punt 9f van bijlage XVII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en die is aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij („het besluit”).
1.

Is het voor een rechthebbende op (of aanvrager van) een uitkering, gelet op het feit dat het debiteurorgaan ingevolge artikel 87, lid 2, tweede zin, van Verordening (EG) nr. 987/2009 gebonden is door de bevindingen van het orgaan van de woon- of verblijfplaats, verboden om deze bevindingen aan te vechten in de procedure bij het debiteurorgaan?
—

dit verzoek heeft betrekking op het feit dat de Republiek IJsland op 20 april 2013 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot haar had gericht op 20 februari 2013 en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2006/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 tot wijziging van Richtlijn 1999/62/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (hierna „de richtlijn” genoemd), waarnaar wordt verwezen in punt 18a van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij;
—

Het verzoek betreft het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in zaak nr. 71620 om geen procedure tegen Noorwegen in te leiden nadat verzoekster had verzocht na te gaan of het beheer door de Noorse regering van een aanbestedingsprocedure in overeenstemming was met de richtlijnen bedoeld in de EER-Overeenkomst.
—

De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat Noorwegen de Verordeningen (EG) nrs. 1406/2002 en 2038/2006 respectievelijk meer dan zeven jaar en meer dan drieënhalf jaar geleden in zijn rechtsorde had moeten opnemen. Zij is bijgevolg van mening dat de Noorse regering ruimschoots de tijd heeft gehad om de maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om de verordeningen in haar interne rechtsorde op te nemen en dat het Koninkrijk Noorwegen bijgevolg zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.
1.

De Republiek IJsland, door het niet goedkeuren of niet kennisgeven aan de Autoriteit van alle nodige maatregelen voor de volledige tenuitvoerlegging van het besluit waarnaar is verwezen in punt 1 van bijlage VII bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 63, lid 1, van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;
1.

de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennis geven aan de Autoriteit van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van het besluit waarnaar is verwezen in punt 5 % van hoofdstuk III van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende machines en tot wijziging van Richtlijn 95/16/EG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende liften), aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dit besluit en van artikel 7 EER niet is nagekomen, alsmede
2.

in zaak E-6/05: vaststelt dat het Vorstendom Liechtenstein, door niet binnen de gestelde termijn te voldoen aan het in punt 13a van bijlage XIV en punt 5cg van bijlage XI bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde besluit (Richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarvan en bij de sectoriële aanpassingen in de bijlagen XIV en XI bij deze Overeenkomst, of door de Autoriteit niet binnen de gestelde termijn de informatie te verstrekken die zij nodig heeft om te bevestigen dat aan de bepalingen van dat besluit is voldaan, zijn verplichtingen krachtens dat besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen;
Verzoek om advies van het EVA-Hof door Héraðsdómur Reykjavíkur (Districtsrechtbank van Reykjavík) bij beschikking van deze rechtbank van 6 april 2001 in de zaak Karl K. Karlsson hf./Republiek IJsland

(Zaak E-4/01)

(2001/C 242/09)

Het EVA-Hof heeft op 12 april 2001 een verzoek van Héraðsdómur Reykjavíkur (de Districtsrechtbank van Reykjavík) om advies in de zaak Karl K. Karlsson hf./Republiek IJsland ontvangen betreffende de volgende vragen:

1. Dienen de bepalingen van de EER-overeenkomst, inzonderheid de artikelen 11 en 16, aldus te worden uitgelegd dat IJsland met het van kracht worden van de overeenkomst op 1 januari 1994 verplicht werd tot afschaffing van het staatsmonopolie op de import van en groothandel in alcoholhoudende dranken?

2. Gesteld dat de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: is IJsland vergoeding verschuldigd aan een rechtspersoon die, op het moment dat de overeenkomst van kracht werd, alleenvertegenwoordiger was voor een bepaald type alcoholhoudende drank, voor het financiële verlies dat is geleden doordat de import van en groothandel in de alcoholhoudende drank pas bijna twee jaar na het van kracht worden van de EER-overeenkomst werd toegestaan, indien wordt voldaan aan de voorwaarden voor geldelijke aansprakelijkheid overeenkomstig de jurisprudentie van het EVA-Hof en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen?

3. Gesteld dat de vragen 1 en 2 bevestigend worden beantwoord: wordt voldaan aan de voorwaarden voor geldelijke aansprakelijkheid overeenkomstig de jurisprudentie van voornoemde gerechtshoven?
Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door Oslo byrett bij beschikking van deze rechtbank van 22 april 1997, om een advies in de zaak Fridtjof Frank Gundersen tegen Oslo kommune (Zaak E-1/97) (97/C 282/10)

Bij beschikking van 22 april 1997, ter griffie van het Hof ontvangen op 19 april 1997, verzocht Oslo byrett (stadsrechtbank Oslo), Noorwegen, om een advies in de zaak Fridtjof Frank Gundersen tegen Oslo kommune betreffende de volgende vragen:

1. Is er sprake van "discriminatie tussen onderdanen van de EG-lidstaten en onderdanen van de EVA-staten" zoals bedoeld in artikel 16 van de EER-Overeenkomst, indien het recht om rode, witte en rosé wijn (wijn) in de detailhandel te verkopen aan een onderdaan wordt geweigerd op grond van het argument dat wijn slechts via een handelsmonopolie van de staat in de detailhandel mag worden verkocht, terwijl bier met een alcoholgehalte van minder dan 4,75 % (bier van gemiddelde sterkte) buiten het handelsmonopolie mag worden verkocht door partijen die hiertoe een vergunning van de gemeente verkrijgen?

2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kunnen dan alcoholbeleid en/of gezondheidsoverwegingen - in de allereerste plaats het streven naar een beperking van de beschikbaarheid en de consumptie van alcohol - redenen zijn waarom de verschillende behandeling van de verkoop van wijn en bier van gemiddelde sterkte waaraan in vraag 1 wordt gerefereerd, buiten de werkingssfeer van artikel 16 van de EER-Overeenkomst valt?

3. a) Zijn artikel 4 en/of artikel 11 toepasselijk op de verkoop van wijn in de detailhandel?

b) Indien de vraag onder a) geheel of gedeeltelijk bevestigend wordt beantwoord, is dan de verschilldende behandeling van de verkoop waaraan in vraag 1 wordt gerefereerd, een schending van artikel 4 en/of artikel 11?

c) Indien de vraag onder b) geheel of gedeeltelijk bevestigend wordt beantwoord, kunnen dan alcoholbeleid en/of gezondheidsoverwegingen, waaraan in vraag 2 wordt gerefereerd, redenen zijn om de in artikel 13 van de EER-Overeenkomst neergelegde uitzonderingsregel toe te passen?
Adviesaanvrage van Högsta domstolen, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 12 september 1994 in de zaak Data Delecta Aktiebolag en Ronny Forsberg tegen MSL Dynamics Limited (Zaak E-7/94) (94/C 347/13)

Ingevolge een beschikking van 12 september 1994 van Högsta domstolen (de hoogste rechterlijke instantie) in Zweden, heeft de griffie van het EVA-Hof op 26 september 1994 een aanvraag ontvangen voor advies in de zaak Data Delecta Aktiebolag en Ronny Forsberg tegen MSL Dynamics Limited, in verband met de volgende vraag:

In een zaak voor een Zweedse rechtbank met betrekking tot betaling voor de levering van goederen verzoeken de Zweedse gedaagden de eiser, een Brits bedrijf, om een zekerheid voor de proceskosten te stellen overeenkomstig artikel 1 van de Wet (1980:307) inzake de verplichting voor buitenlandse eisers tot zekerheidstelling voor de proceskosten.

Is het in strijd met de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte - inzonderheid artikel 4 - om van de eiser, een Britse rechtspersoon, een zekerheidstelling voor de proceskosten te eisen, als een dergelijke verplichting niet geldt voor Zweedse rechtspersonen?
ARREST VAN HET HOF

van 10 november 2021

in zaak E-17/20

Zvonimir Cogelja tegen Directie Volksgezondheid (Embætti landlæknis),

(Vrij verkeer van personen en diensten – Richtlijn 2005/36/EG – Opleidingstitels – Afgifte van bewijs – Bevoegde autoriteit)

(2022/C 69/12)

In zaak E-17/20, Zvonimir Cogelja tegen Directie Volksgezondheid (Embætti landlæknis) – VERZOEK aan het Hof krachtens artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door de districtsrechtbank van Reykjavik (Héraðsdómur Reykjavíkur) betreffende de uitlegging van Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, en met name artikel 25, in samenhang met artikel 3, lid 1, punt c), en de artikelen 21 en 26 van die richtlijn, zoals aangepast aan de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Bernd Hammermann, rechters, op 10 november 2021 een arrest gewezen, waarvan het dictum luidt als volgt:

Opdat de bevoegde autoriteit van een EER-staat opleidingstitels voor de opleiding tot medisch specialist kan afgeven in overeenstemming met artikel 25 van Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, moet zij kunnen beoordelen en bevestigen dat aan de vereisten voor de afgifte van opleidingstitels is voldaan. Dit is mogelijk als de EER-Staat op zijn eigen grondgebied een gespecialiseerde medische opleiding aanbiedt die voldoet aan de minimumvereisten van Richtlijn 2005/36/EG. Anders moet die bevoegde autoriteit beschikken over een systeem dat waarborgt dat wordt nagegaan of aan de vereisten van artikel 25 van Richtlijn 2005/36/EG is voldaan, bijvoorbeeld door te beschikken over een curriculum of een equivalent daarvan met een beschrijving van een alomvattend onderwijs- en opleidingsprogramma. Zo niet, dan mag die bevoegde autoriteit dergelijke opleidingstitels niet afgeven op grond van Richtlijn 2005/36/EG.
1.

De tijd die een werknemer, zoals de verzoeker, besteedt aan verplaatsingen, buiten de normale arbeidstijd, naar en/of van een andere plaats dan zijn vaste of gebruikelijke werkplek om er zijn werkzaamheden of taken te verrichten zoals verlangd door zijn werkgever, vormt „arbeidstijd” in de zin van artikel 2 van Richtlijn 2003/88/EG.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 120/22

ARREST VAN HET HOF

van 2 augustus 2016

in zaak E-33/15

Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

(Niet-nakoming van verplichtingen door een EER/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2012/26/EU tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft)

(2017/C 120/10)

In zaak E-33/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om vast te stellen dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennisgeven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar is verwezen in punt 15q van hoofdstuk XIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2012/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft), aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter (rechter-rapporteur), Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 2 augustus 2016, een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Hof:

1. stelt vast dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar is verwezen in punt 15q van hoofdstuk XIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2012/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft), aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de overeenkomst niet is nagekomen;
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 201/7

ARREST VAN HET HOF

van 28 januari 2015

in zaak E-13/14

Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

(Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2004/113/EG van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten)

(2015/C 201/07)

In zaak E-13/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 21c van bijlage XVIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 147/2009 van het Gemengd Comité van 4 december 2009, zijn verplichtingen uit hoofde van het eerstbedoelde besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 28 januari 2015 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

Het Hof:

1. Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 21c van bijlage XVIII bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol l daarbij en bij Besluit nr. 147/2009 van het Gemengd Comité van 4 december 2009, zijn verplichtingen uit hoofde van het eerstbedoelde besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.